APPLE : ถึงเธอ...ผู้เป็นที่รัก (YURI)

ตอนที่ 8 : Chapter 7 : ฉันในตัวฉัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,328 ครั้ง
    29 เม.ย. 61

 

7

ฉันในตัวฉัน


7

ฉันในตัวฉัน

 

นี่มันเรื่องสยองสองบรรทัดแน่ๆ...


ฉันมองภาพตัวเองผ่านหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่ขอให้เพื่อนอัดไว้เมื่อคืนหลังจากดื่มเหล้าไปพอกรึ่มๆ และก็เป็นเฉกเช่นเคยที่ฉันจะภาพตัดไปเลยเพราะคออ่อน และฉันก็ได้เห็น “นังสายรุ้ง” หรือร่างแยกของฉันอีกคนหนึ่งโผล่ออกมา


ผู้หญิงที่มีหน้าตาแบบเดียวกันกับฉัน


น้ำเสียงเหมือนกัน


แต่สันดานนั้น...

 

“อยากเจอฉันมากเลยเหรอ นี่ไง...ตัวเธออีกคน เรียกฉันว่า การะเกด”

 

ฉันหดคอนิดหนึ่งใส่จอโทรศัพท์แล้วมองไปทางมีนที่ทำหน้าเหนื่อยอ่อน


“ไม่ต้องกลัวไปหรอก ก็แกนั่นแหละ ตอนไหนกระแสดีๆแกก็เรียกตัวเองเป็นตัวละครเรื่องนั้น ตอนฉลองอีเอิ้นเรียนจบรับปริญญาเราที่ไปเมาอยู่ทะเลแกก็เรียกตัวเองว่าอังศุมาลิน เพียงเพราะรู้ว่าแดนดีทูบีคบกับแพตตี้”


“บางทีสันดานลึกๆของฉันเองเป็นพวกขี้มโนเหมือนกันนะ” ฉันถอนหายใจแล้วสนใจกับโทรศัพท์ต่อ คลิปยังคงเล่นไปเรื่อยๆ โดยที่ตัวฉันในนั้นคุยกับฉันที่ถือโทรศัพท์อยู่ตอนนี้


อ้อ...มันคือคลิปนะ อธิบายให้เคลียร์ก็คือฉันอีกคนหนึ่งอยากจะคุยกับฉันอีกคนหนึ่งอะไรประมาณนั้น


แต่แม่การะเกดก็ไม่ได้สนใจอะไรกับโทรศัพท์มากเพราะเอาแต่หัวร่อต่อกระซิกกับมีนแล้วคุยกันถึงแผงอกของพระเอกในละครว่านมใหญ่กว่าฉันหลายไซส์อยู่ ไหนจะเม้าท์ข่าวเรื่องเยดุอย่างสนุกสนานพร้อมกับบอกว่าถ้าไดเร็คมาหาโดยตรงก็จะรีบไปพบเจอที่คอนโดอย่างไว โดยปกติแล้วฉันก็เป็นพวกทะลึ่งตึงตังแต่ฉันไม่ได้พูดแบบถึงพริกถึงขิงอะไรขนาดนี้


โอ้โห...แล้วลองคิดดูสิว่าตอนอยู่ต่อหน้าอนธกาลฉันทำอะไรลงไปบ้าง


“เอาจริงๆฉันก็ไม่เคยรู้เลยนะว่าตัวเองกะหรี่ได้ขนาดนี้ ฉันคิดไม่ถึงด้วยซ้ำว่าตัวเองอยากไปคอนโดของพระเอกเพื่อจะโดนเยน่ะ”


“อาจจะแค่คิดแต่ไม่เคยพูด ถือคติถ้าไม่พูดก็แปลว่าไม่เคยคิดสะกดจิตตัวเองได้”


“ฉันหลอกได้แม้กระทั่งตัวเองเหรอ อย่างน้อยๆฉันควรจะรู้ตัวสักนิดว่าเป็นคนแรดๆน่ะ”


“แกแรดเงียบไง”


“แล้วทำไมฉันถึงไม่มีผัวสักทีล่ะ”


“จิตสำนึกที่ดีมันค้ำกบาลอยู่ล่ะมั้ง หรือไม่ก็ไม่พร้อมจะแรดใส่คนที่ไม่ใช่อะไรประมาณนี้”


ฉันย่นคิ้วนั่งหลังค่อมอย่างเริ่มไม่มั่นใจในตัวเอง รู้สึกเหมือนกับว่าบนโลกนี้ไม่ได้มีฉันเพียงคนเดียว แต่มีปิศาจที่หน้าตาเหมือนฉันอยู่บนโลกนี้อีกคนหนึ่งและมันจะโผล่มาเมื่อฉันดื่มเหล้าเข้าไป


“แล้วเรื่องที่ขอน่ะได้ทำให้หรือเปล่า”


“ก็กดเลื่อนคลิปไปไกลๆสิ” มีนแย่งมือถือฉันไปแล้วกดสไลด์คลิปไปในช่วงเวลาที่น่าจะเริ่มพูดคุยกันถึงเรื่องของอนธกาล “น่าจะตรงนี้นะ”


แล้วในคลิปมีนก็ชวนฉันคุยเรื่องอนธกาลพร้อมกับหลอกถามว่าวันนั้นฉันคุยอะไรกับผู้ประกาศข่าวสาวหน้าหวานคนนั้นไปบ้าง ส่วนฉันที่อยู่ในอาการกรึ่มทำสีหน้าร่าเริง แม้จะมีความเขินอายอยู่บ้างแต่ก็กล้ากว่าฉันตอนนี้เยอะ


“ฉันก็บอกกับอนธกาลไปตรงๆว่าอยากเป็นเพื่อนด้วยน่ะสิ ก็นังคริสมันขี้อายเกินไป น่ารำคาญเห็นแล้วหายใจติดขัด  อยากคุยกับเขาก็เอาแต่เงียบกลัวว่าเสียงของตัวเองจะไปสร้างความรำคาญ ไม่กล้ามองเขากลัวหาว่าโรคจิต คนเรามันจะคิดมากอะไรขนาดนั้น”


จะมีใครรู้จักตัวตนของเราดีไปกว่าตัวเราล่ะ ยัยการะเกดนี่คือกระจกสะท้อนตัวตนฉันได้ดีทีเดียวเชียว


“แล้วอนธกาลว่ายังไง”


“ตอนแรกก็ดูเขินๆปนตกใจเหมือนตกตะลึงอยู่ว่า อ๊ะ...อีนี่เป็นใคร ใช้คริสจริงๆหรือเปล่า ก็เกือบจะบอกแล้วว่า...นี่เราการะเกดเองมันก็จะดูน่าสะพรึงไปสักนิด ก็เลยบอกไปว่า นี่คริสเอง หลังจากนั้นก็คลุกวงในนิดหน่อย”


 

คลุกวงในอะไรวะ!!!

 

ฉันกระเด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนเพื่อนแล้วเดินกระสับกระส่ายไปมาโดยไม่กล้ากดเล่นต่อ มีนมองฉันแล้วทำหน้าเหม็นเบื่อ


“นี่แม้แต่จะดูคลิปให้จบก็ทำไม่ได้เลยเหรอ”


“แก นังการะเกดมันทำอะไร”


“ก็กดดูสิ”


“ฉันกลัว! สปอยล์หน่อยสิ”


“นี่แกดูคลิปตัวเองนะไม่ใช่วอล์คกิ้งเด๊ดอีเวร ดูไปเหอะไม่มีอะไรหรอก”


พอได้รับการยืนยันจากเพื่อนฉันเลยตัดสินใจกดคลิปให้เล่นต่อ แล้วนังการะเกดตัวดีก็พูดจ้อเกี่ยวกับเรื่องวันนั้นไม่หยุด


 

“แกทำอะไรบ้าง”


“ก็...ทำเป็นเมาๆ เข้าไปเลื้อยๆนิดหน่อยให้ดูมีสกินชิพ ผู้หญิงด้วยกันต้องถือด้วยเหรอ”


“แรดชิบหาย”


“ตอนแรกอนธกาลตัวแข็งเด้งเหมือนตุ๊กตายางเลยแหละแต่สักพักเหมือนอุ๋งน้อยเองกรึ่มๆเลยเริ่มสนุกขึ้นมา จากนั้นก็คุยกันแบบสบายๆมากขึ้น ฉันก็บอกไปว่า...ฉันเนี่ยรู้จักเจ้าตัวดีกว่าเจ้าตัวรู้เสียอีก”

 

ตึกตึก...


หัวใจฉันเต้นแรงจนแทบจะกระดอนออกมานอกอก นังการะเกดจะบอกเรื่องที่ฉันเป็นคนส่งจดหมายหรือเปล่า ไม่ได้นะ...บอกตอนนี้คือนิยายจบเรื่อง ไม่ต้องแต่งต่อเลยอีกผี


“แล้วไง”


“อนธกาลของฉันก็ไม่เชื่อ พูดทำนองว่าฉันว่าขี้โม้เราก็เลยเล่นตอบคำถามกัน ฉันตอบได้ทุกคำถามเลยเพราะนังร่างออริจินัลค้นมาหมดแล้วว่าอนธกาลเป็นใคร มาจากไหน เกิดวันที่เท่าไหร่ เวลาตกฟากอะไร แต่...มันก็มีบางเรื่องที่ในอินเตอร์เนตก็ไม่ได้มีข้อมูลลึกขนาดนั้นอย่างเช่นว่า แม่ของอนธกาลเป็นครู”


“อะฮะ”


“และเราสองคนก็มีเลือดกรุ๊ปเดียวกัน”


“หา?”

 


“หา?” ฉันครางออกมาบ้าง มีนพยักหน้าหงึกหงักแล้วส่งยิ้มให้


“เห็นมั้ยบอกแล้วว่าไม่มีอะไรในกอไผ่ทั้งนั้น”


“เดี๋ยวก่อนนะ เลือดกรุ๊ปเดียวกัน คือแก...เลือดกรุ๊ปฉันมันหายากมากนะ”


“นี่แหละไคลแมกส์ ฟังต่อสิ”

 

“พอฉันกับอนธกาลรู้ว่าเราสองคนมีเลือดกรุ๊ป อาร์เอชเนกาทีฟ ก็เหมือนกับจิ๊กซอว์ที่ต่อลงล็อค รู้สึกเหมือนมีอะไรเชื่อมโยงระหว่างเรา ก็แหม...มันไม่ใช่ว่าจะหาได้ตามท้องตลาดทั่วไปนะเลือดกรุ๊ปนี้น่ะ”


“แล้วก็สนิทกันเลยเหรอ”


“ใช่...ฉันเลยถือโอกาสนี้ตีซี้กับอนธกาลแล้วบอกไปว่า ต่อแต่นี้เราต้องมีข้อมูลของกันและกันแลกเอาไว้นะอุ๋งน้อย เผื่อคนใดคนหนึ่งเกิดเลือดตกยางออกและต้องใช้เลือดขึ้นมา อีกคนหนึ่งก็จะเป็นถุงเลือดให้ แล้วก็เกี่ยวก้อยสัญญา แลกข้อมูลที่ติดต่อได้อย่างเนียนๆ และใช่ เราสนิทกันโล้วววว”


“แกเรียกเขาว่าอุ๋งน้อยด้วยเหรอ”


“อยากจะเรียกว่าที่รักแต่ก็กลัวว่าอีร่างจริงจะมุดดินตายก่อน”


“แรดไม่มีใครเกิน...สนิทกันเพราะกรุ๊ปเลือดที่เหมือนกัน...สัญญาถุงเลือดสินะ”


“เก๋เนอะ คนแปลกหน้าที่มีเลือดกรุ๊ปหายากมากๆ ถ้าไม่เป็นเพื่อนกันจะเป็นอะไรได้ล่ะ เราก็เลยสนิทกัน...จบ”


“สรุปว่านี่คือความลับที่อนธกาลหมายถึงเหรอ? นึกว่าหลุดพูดเรื่องตัวเองเป็นแฟนคลับที่ดี เป็นคุณแอปเปิ้ลไปแล้วซะอีก”


“บ้า...ขืนพูดไปก็จบเร็วสิ ไม่ใช่นิยายที่ขายตามร้านโชว์ห่วยนะ นี่คือเรื่องของฉัน... การะเกด เรื่องราวที่ดี ต้องมีราคาและเล่นตัวหน่อยๆ”


“แรด ไอ้เราก็ลุ้นนึกว่าความลับอะไร”


“ก็ไม่เชิงความลับอะไรหรอก อุ๋งน้อยคงอยากจะแหย่เล่นมั้งแค่นี้อีร่างออริจินัลก็ตาตั้งหูตูบแล้ว... แต่มันก็เป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ดีที่เรามีเลือดกรุ๊ปเดียวกัน” แล้วฉันที่คุยกับมีนก็หันมาสนใจโทรศัพท์ที่อัดคลิปเอาไว้ “ฉันกรุยทางให้แล้ว ก็ทำให้ทุกอย่างมันง่ายหน่อย อุ๋งๆเขาอยากเป็นเพื่อนด้วยก็ช่วยเป็นให้ทีอย่าทำให้ทุกอย่างมันพัง อีผี!

 

ฉันมองโทรศัพท์แล้วทำปากเป็นทรงระฆังคว่ำแบบเดียวกันกับเจดีย์ชเวดากอง สิ่งที่การะเกด (เดี๋ยวคราวหน้าก็เปลี่ยนชื่ออีก) เหมือนกันกับฉันมีเพียงอย่างเดียวคือการสบถว่าอีผีนี่แหละ นี่แปลว่าความลับของเราก็คือ กรุ๊ปเลือดสินะ


อา...ได้รู้เสียที และเรื่องนี้มันก็พอจะทำให้ฉันยิ้มออก เพราะอย่างน้อยๆตอนเมาฉันก็ไม่ได้แพล่มเรื่องแอปเปิ้ลอะไรออกไป


แต่แค่รู้เรื่องของอนธกาลมากไปก็ดูแปลกๆแล้วนะเนี่ย


“ฉันว่าแกก็ทำตัวตามสบายนั่นแหละ คุณอนธกาลเองก็ไม่ได้ดูโกรธแกแล้วไม่ใช่เหรอล่าสุดน่ะ ก็ทำเนียนๆสนิทไป ดีออกแกอยากเป็นเพื่อนกับเขาจะตายยยยย”


“เวลาเราจะสนิทกับใครสักคนต้องทำยังไงเหรอ”


“ทำให้ยากอีกละ ตอนแกสนิทกับพวกฉันแกทำอะไรล่ะ”


“ก็ไม่ทำอะไร”


“งั้นแกก็ไม่ต้องทำอะไร”


“ไม่พูด ไม่สบตาเหมือนเดิมได้มั้ย”


“ฉันคิดว่าตัวเองชักจะเริ่มรำคาญแกขึ้นมาจริงๆแล้วล่ะ ก็แค่ทำทุกอย่างให้มันเป็นปกติ ถ้าเขาโบกมือทักทายก็โบกมือตอบ ถ้าพบหน้าเขาก็ส่งยิ้มให้ หรือแม้แต่...”

 

ติ๊ง!

 

แล้วเสียงข้อความในไลน์ก็ดังขึ้นในขณะที่มีนยังพูดไม่ทันจบประโยคดีด้วยซ้ำ หน้าจอที่ขึ้นชื่อว่า “อนธกาล” ทำให้ฉันตัวสั่นงันงกชี้โบ๊ชี้เบ๊ไปที่โทรศัพท์อย่างขลาดกลัวแล้วส่งให้เพื่อน


“ทำไงดีเขาทักมาๆ”


“ฉันกำลังจะพูดว่าถ้าเขาทักไลน์มาก็ตอบเขาไป”


“ฉันจะตอบยังไง ฉันไม่รู้ว่าเขาทักอะไรมา”


“ก็เปิดอ่านสิอีผี”


“จ...จริงด้วย”


พอนึกได้อย่างนั้นฉันก็เปิดข้อความออกอ่าน อนธกาลทักสติ๊กเกอร์ยิ้มแบบละเมียดละไมมาพร้อมกับข้อความสั้นๆ


 

อนธกาล : พร้อมจะไปดื่มกันหรือยัง?


 

โอ้โห เพิ่งจะเห็นฤทธิ์เดชและสารร่างของตัวเองในคลิปไป ถ้าบอกว่าพร้อมคือนรกมาก แต่ถ้าไม่ไปก็เหมือนไปตัดรอนความสัมพันธ์ที่กำลังจะพัฒนาไปในทางที่ดีอีก


ทำตัวสบายๆสิ...ก็เหมือนกับเป็นเพื่อนอีมีนนี่แหละ

 

คิดสิคริส คิทแคท : ไม่ดื่มได้มั้ย

 

แล้วคู่สนทนาก็เงียบไปนานมากพร้อมกับขึ้นว่า Read โชว์หรา ฉันไม่รู้ว่าอนธกาลกำลังเสียความมั่นใจหรือเปล่าที่เข้าหาแต่ฉันกลับทำท่าเหมือนผลักออกไป เลยรีบพิมพ์ตอบกลับไปในทันที

 

คิดสิคริส คิทแคท : แต่ไปเดินเที่ยวกัน ไปกินกาแฟ

คิดสิคริส คิทแคท : ไปบ้านกาลก็ได้

 

กรี๊ด! ฉันพิมพ์อะไรออกไป ฉันโยนโทรศัพท์มือถือลงกับเตียงแล้วนั่งกอดเข่าเหมือนเด็กติดยาที่พร้อมจะข้ามสีทันดรอย่างน่าสงสาร มีนที่เห็นอาการแปลกๆของฉันเลยชะโงกหน้าไปมองโทรศัพท์แล้วเหล่มองฉันก่อนจะยิ้มมุมปาก


“นี่ไง อีแรดเงียบ”


“อะไรวะ! ก็ไม่อยากดื่ม แต่ไม่รู้จะทำยังไง แล้วฉันลั่นอะไรออกไป ฮือออออ”

 

ติ๊ง!

 

แล้วข้อความตอบกลับของอนธกาลก็ยิ่งทำให้ฉันขลาดกลัวยิ่งขึ้นไปอีก มีนที่อยากรู้กว่าใครคว้ามือถือมาเปิดอ่านก่อนจะยิ้มมุมปาก


“อ่านสิ”


“สปอยหน่อยสิ กลัว...”


“อ่านเลย!


เพื่อนที่รำคาญฉันเต็มทนยัดมือถือใส่มือโดยที่หน้าจอยังคงค้างอยู่ที่ห้องของอนธกาล มันไม่ได้เป็นข้อความอะไรนอกจากสติ๊กเกอร์น่ารักที่ซื้อมาจากในชอปไลน์ โดยมีข้อความเขียนกำกับประกอบรูปว่า...

 

อนธกาล : Sticker (จัดไป)

 

ฉันกะพริบตาปริบๆอย่างพยายามตั้งสติ มีนหัวเราะนิดหนึ่งแล้วพูดเสริมอย่างให้กำลังใจ


“จัดเลย อีใจฬ่าน”

 

 

 

ถึงแม้จะรู้สึกเขินสะเทิ้นอายมากขนาดไหน แต่สุดท้ายฉันก็มาหาอนธกาลตามที่เจ้าตัวปักหมุดเอาไว้ในไลน์ ฉันล่ะชอบเทคโนโลยีสมัยนี้จริงๆเลย แค่กดจึ๊กเดียวก็สามารถตามหาบ้านได้อย่างไม่ยากเย็นนัก


อืม...บ้านน่าจะอยู่แถวๆนี้แหละนะถ้าหมุดที่ปักไว้ไม่ผิด ว่าแต่หลังไหนหว่า...


โทรละกัน


เขินจังเลย โทรหาเพื่อจะถามว่าบ้านของเธออยู่ที่ไหน บ้าๆๆๆๆๆ


ขณะที่นิ้วกำลังจะจิ้มหาเบอร์โทรของอนธกาลหางตาของฉันก็เห็นใครคนหนึ่งที่ตอนแรกมองผ่านเลยไปแต่ก็รู้สึกเอะใจจนต้องย้อนกลับไปมองซ้ำ ผู้ชายรูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาวหน้าตาดี และยังคงดูดีมาตลอดตั้งแต่สมัยเรียนจนมาถึงตอนนี้กำลังยืนอยู่หน้าบ้านใครคนหนึ่งพร้อมกับหิ้วช่อดอกไม้


ไม่ต้องโทรถามแล้วล่ะว่าบ้านของคนหน้าหวานอยู่ที่ไหน ในเมื่อทอยแฟนเก่าฉันยืนปักหมุดอยู่ตรงหน้าประตูรั้วสีฟ้าและกำลังพูดจาสนทนากับใครอยู่สักคน


“ไม่ได้เจอกันมาตั้งเกือบเดือนอารมณ์ยังไม่เย็นลงอีกเหรอ เรื่องที่แล้วก็ให้มันแล้วไปเถอะ”


เสียงของทอยที่ออกจะติดไปทางอ้อนทำให้ฉันเบ้ปาก นี่ฟังดูรู้เลยว่ามาง้อแต่เป็นการง้อแบบที่ให้ความผิดของตัวเองพ้นๆตัวไปซะ


“ทอย...เรื่องของเรามันจบไปแล้วนะ อย่าพูดไม่รู้เรื่อง”


“จบอะไรกัน ก็แค่ห่างกันสักพัก นี่ก็ห่างกันไปแล้วและก็รู้สึกว่าถึงเวลาต้องกลับมาได้แล้ว อย่ามากเรื่องน่ากาล ชีวิตคนเรามันสั้นนะ ทำทุกอย่างให้ง่ายเถอะ”


“ง่ายเหมือนกับที่นายขอฟันตั้งแต่อาทิตย์แรกที่คบกันอย่างนั้นหรือเปล่า สันดานไม่เปลี่ยนเลยสินะ”


ความเสือกที่ติดมาจากสายสะดือแม่ของฉันทำให้อดรนทนไม่ได้ต้องแทรกเสียงออกไป ทอยชะงักไปนิดหนึ่งราวกับจำเสียงฉันขึ้นมาได้ก่อนจะหันมามองอย่างแปลกใจ


“คริส?”


“เออ”


“ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ”


“มาหากาล” ฉันพยักเพยิดหน้าไปยังเจ้าของบ้าน “และใช่...ฉันเป็นเพื่อนสนิทของอนธกาล เฮลโหล”


ทอยอ้าปากพะงาบๆเหมือนกับตั้งรับไม่ทัน ฉันที่รู้เรื่องมาตั้งแต่แรกยักคิ้วให้นิดหนึ่งแล้วส่งยิ้มให้


“นายจะไม่ได้คืนดีกับอนธกาลง่ายๆแน่เพราะฉันอยู่ตรงนี้ ฉันจะขัดขวางทุกวิถีทางไม่ให้นายเข้าใกล้เขา ไม่ให้นายหลอกเขา ไม่ให้นายทำให้เขาเจ็บช้ำน้ำใจ จำใส่กะลาหัวเอาไว้ด้วยไอ้เหี้...”


ฉันยั้งคำหยาบคายที่เกือบจะจบประโยคนั่นแล้วหุบปากฉับเพราะเกรงใจคนหน้าหวานที่ยืนมองฉันอย่างอึ้งๆอยู่ แต่ทว่าทอยที่เผชิญหน้ากัน


“เดี๋ยวก่อน แล้วคริสมาเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ยังไง นี่มันเรื่องของคนรักกัน”


“มันเป็นอดีตไปแล้ว ก็ไม่รู้หรอกนะว่าเลิกกันเพราะอะไร แต่ฉันจะไม่ยอมให้นายกลับเข้ามาในชีวิตของผู้หญิงคนนี้อีก”


ฉันบอกอย่างมั่นใจแล้วพร้อมจะกางปีกปกป้อง ส่วนทอยที่หอบหิ้วดอกไม้ไว้ในมือไม่อยากเสียเชิงชายมากเกินไปนักเลยเผชิญหน้ากับฉันอย่างไม่ยอมเช่นกัน


“นี่มายุ่งกับเรื่องนี้ในฐานะอะไร นี่คริสเป็นคนนอกมากๆนะ”


“ฐานะอะไรไม่รู้ แต่อนธกาลของฉันจะต้องไม่เจ็บปวด ฉันจะปกป้องเขาจากนายเอง คอยดู!


โปรดติดตามตอนต่อไป



#APPLEYuri


อย่าลืมแวะไปคุยกันในแท่กให้ครึกครื้น


ความใจฬ่านนี้ของเธอช่างไม่ธรรมดานะคริสน้อยที่ดี 55555 เอาล่ะ มาแสดงตัวออกโรงปกป้องอนธกาลอย่างนี้ ไม่กลัวเขารู้เลยสินะว่าแอบปลื้มอยู่ ขอให้ได้กันท่าเอาไว้ก่อน แหม...นังคริสมันร้าย


เอ้า...สรุปชอบเรื่องนี้กันเฉยเลย ความประสาทไม่ดีของนางเอกซะงั้นแหละ 5555 ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ ใครที่ยังไม่อ่านก็มาอ่านซะ เพราะนิยายเรื่องนี้


กำลังจะประกาศขาย Affair : รักเล่นกล


เร็วๆนี้


เข้าโรงพิมพ์แล้วเด้อออออ


ตอนนี้ Pluto : นิทาน ดวงดาว ความรัก  เปิดขาย E-book แล้วที่ MEB ใครสนใจเก็บไว้อ่านติดตัวเหมือนมีเมธาวีสิงร่างก็สามารถกดสั่งซื้อกันได้เลย


อย่าลืมส่งหัวใจให้คนเขียนด้วยนะ ช่วยเชียร์เค้าโหน่ย อุอิ


Click ที่ภาพ




เค้ารักคุณ



แล้วพบกันค่ะ







ผลงานรูปเล่มที่สามารถสั่งซื้อได้

Click






 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.328K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,020 ความคิดเห็น

  1. #5000 PlatooThai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 12:13
    รอบนี้ไม่ต้องใช่ ร่างสองเลยนะเนี่ย แบบความหึงหวงพุ่งกระฉูด
    #5,000
    0
  2. #4968 Chichuu~♡ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 16:46
    ง่อวว5555
    #4,968
    0
  3. #2532 bfrankkk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 21:02
    แหมมมมม่ อนธกาลของฉัน
    #2,532
    0
  4. #2168 FuMeYa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 11:58
    เดี๋ยวๆ คริส. ประโยคสุดท้ายนั่นอะไร
    แกเป็นร่างจริงนะ. ยังไม่ได้เมาด้วย
    หวงจนหลุดสินะ
    #2,168
    0
  5. #2163 Nonzer08 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 09:37
    อนธกาลของฉัน...ง้อววว????
    #2,163
    0
  6. #2037 Dark Yuri (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 03:12

    หลุดได้หลุดดีเนอะ

    #2,037
    0
  7. #1771 ทาสคุณสเตฟ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 10:19

    กินน้ำอยู่น้ำเกือบพุ่งเลย5555555การะเกด

    #1,771
    0
  8. #1677 P.Witch (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 16:07
    บร้ะเจ้า กางปีกปกป้องซะแข็งขันเชียว 5555
    #1,677
    0
  9. #1574 aqua.b (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 01:06
    อะโหหหห ปกป้องได้โคตรแมนน ปลื้ม
    #1,574
    0
  10. #1192 janieja (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 11:10
    "ของฉัน" ด้วยยเอาะะะ
    #1,192
    0
  11. #884 Lunar Lethisia Lightseriars (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 21:06

    นางหวงของ555

    #884
    0
  12. #880 MadamStephi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 19:44
    อยู่ ๆ ก็กล้าพูด อันนี้จะปกป้องเขาคือหวงอะคะพอดีแยกไม่ออกคิคิคิคิคิ
    #880
    0
  13. #878 Tangthai SixXEveR (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 16:09
    โอ๊ยยยย น่าติดตามมากค่ะ สู้ๆนะคะไรท์
    #878
    0
  14. #877 lalissaJJ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 11:22
    ว้ายยยอนธกาลของฉัน ฉันเกียดแกนังคริสผู้แรดเงียบบบ วี๊ดๆๆๆ
    #877
    0
  15. #876 ZTAE98 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 11:14
    อนธกาลของฉัน!!! ของฉัน!!! เข้าใจไหมไอทอยยยยย โว้ยยย เขินอะ ใจพี่แบบ จินตคไปตอนที่เป็นแฟนแล้ว คงขี้หวงน่าดูเลย5555 ขอบคุณน้องคริสร่างอีโวที่ทำให้คนสองคนสนิทกัน ถ้าเป็นร่างออริจินัลคงได้แค่นั่งจ้อง>หลบตา>คิดคำพูด>จะเอ่ยปาก>เงียบ เค๊!!!!!! แม่การะคริสของพี่ทำดีที่สุด!! ชอบมากๆๆ ไฟท์ติ้ง สู้ๆค้าบ
    #876
    0
  16. #875 manissara150843 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 10:38
    อธนกาลของฉัน ...อื้มมม เอาเล้ยยยย ปกป้องอุ๋งน้อย
    #875
    0
  17. #874 I324M_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 10:26
    โอ้ยยยคริสโว้ยยยยเป็นไบโพล่าแน่ๆ บ้าบอออ
    #874
    0
  18. #873 ESasinan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 08:08
    ทำไมคริสน่ารักจังเลยลูก..ปกป้องเค้าด้วย
    #873
    0
  19. #869 Hlwilu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 03:12
    ฮืออออ คริสเป็นไบโพล่าบนความน่ารักกกกก ตอนก่อนยังฮึ่มๆใส่เค้าอยู่เลย แง้งง ปกป้องเค้าขนาดนี้ ไม่ให้กาลรู้ก็ให้มันรู้ไป!555555 ฮาร่าง2มากเว่อ ออกมาจากไหนเนี่ยยย เป็นกำลังใจให้คริสคนใจฬ่านและอุ๋งๆน้อยของเขานะฮะ55555
    #869
    0
  20. #868 FEATHER2WINGS (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 02:49

    ทำไมนุต้องมาหลงรักนางเอกฟิึสติไม่ดีด้วยคะ5555555555 น้องคริสรู๊กกกกกก ร่าง2หนูคือพีคมาก อีกตัวตนนึงเลยจริงๆ555555 เกียดความอัดคลิปแล้วนังร่าง2พล่ามแบบ จนไม่แน่ใจว่าตัสตนไหนคือตัวตนที่แท้จริงของรู๊กคริสของเรา55555 นังร่าง2ร้ายยยย แต่ก็ถ้าไม่ได้ร่าง2 รู๊กคริสรุ่นออริจินัลของเราก็คงเป็นใบ้อยู่แบบนี้ค่ะ และในส่วนท้าย ว๊ายยยย รู๊กคริสรู๊กก ผู้เก่ามาง้แน้องกาลทีเดียว หนูพูดต่อหน้านุ้งกาลเยอะและดีกว่าทุกประโยคที่เคยพูดต่อหน้านุ้งกาลมาตลอดหลายตอนอีกค่ะ55555555 นับแค่ส่วนร่างออริจินัลนะคะ ไม่นับร่างสอง5555555 และที่ส้วนสำคัญน้านนนนน ประกาศคัวเป็นผู้พิทักษ์เค้าไปอิ๊กกกกก รู้คัวมั้ยรู๊กว่านุพูกอะไรออกปัยยยยย กรี๊ดดด เค้ารอตอนต่อไปนะคะะะ

    #868
    0
  21. #867 DSsweet (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 00:02

    อุ๊ยยยยย กาลของฉันน. แสดงความเป็นเจ้าข้างเจ้าของสุดๆเลยนะ หนูคริส. อิอิ ????????????

    #867
    0
  22. #866 lostnemo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 23:36
    เต็มปากเต็มคำมากยัยคริสแกไม่ใช่การะเกดนะ 5555
    #866
    0
  23. #865 Nutt'ke (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 22:01
    เรื่องนี้มันกร๊าวใจเสียเหลือเกิน 555555 เป็นนิยายที่ตลกเวอร์ ไม่ได้ขำให้นิยายเรื่องไหนมานานมากแล้ว ชอบชอบ
    #865
    0
  24. #864 netreborn edit (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:57
    อนธกาลของฉันด้วยยย อู้ยยยยยย หวงแรง
    #864
    0
  25. #863 netreborn edit (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:57
    อนธกาลของฉันด้วยยย อู้ยยยยยย หวงแรง
    #863
    0