APPLE : ถึงเธอ...ผู้เป็นที่รัก (YURI)

ตอนที่ 7 : Chapter 6 : ความลับระหว่างเรา?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,562
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,228 ครั้ง
    28 เม.ย. 61

 




6

ความลับระหว่างเรา?

 

ตอนนี้ฉันยืนอยู่ตรงศาลพระภูมิหน้าบ้านพร้อมกับธูปในมือที่จุดไฟเรียบร้อยแล้วเตรียมพนมมือเพื่อบอกกล่าวสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ขณะที่กำลังจะอ้าปากท่องกฤษณะกาลี ไม่ใช่สิ ท่องคำสัตย์สาบานว่าจะไม่แตะเหล้าอีกพี่พุทธก็ทักขึ้นมาเสียก่อน


“ขอหวยเหรอ?”


ฉันเหล่มองพี่ชายตัวเองอย่างขัดเคืองใจ ตอนนี้ฉันกำลังโทษทุกคนบนโลกนี้ที่ไม่มีใครเลยสักคนจะห้ามปรามยามที่ฉันทำตัวบ้าๆบอๆต่อหน้าอนธกาล เขาเป็นพี่ชายฉันแท้ๆควรจะชกฉันให้สลบหรือไม่ก็รีบแบกฉันขึ้นบ่ากลับบ้าน ทำบ้าบออะไรก็ได้ที่จะไม่ให้ฉันไปจุ๊บเหม่งน้อยของคนหน้าหวานนั่น


โอ้...ฉันเรียกเจ้าตัวว่าอุ๋งๆน้อยด้วย มีปืนก็จะหยิบมายิงกบาลตัวเองบัดเดี๋ยวนี้เลย


“ยุ่ง”


“นี่แกโกรธพี่เรื่องอะไร แกกินเหล้าเมาแล้วเรื้อนมันความผิดพี่เหรอ”


“แล้วทำไมพี่ไม่ห้ามฉันล่ะ ปล่อยให้ฉันทำอะไรบ้าๆแบบนั้น”


“พี่ก็คิดว่าแกแกล้งเมา”


“หา? ฉันจะทำแบบนั้นไปทำไม”


“อาจจะอยากขอโทษเขา แต่ในตอนปกติทำแบบนั้นไม่ได้เลยแกล้งเรื้อน เพื่อขอโทษแก้เก้อไง”


ฉันเม้มปากแน่น อยากจะอ้าปากด่าแต่ก็ไม่รู้จะพูดยังไงดี เดี๋ยวก่อนนะ...ถ้าพี่พุทธยังคิดแบบนี้ แล้วอนธกาลล่ะ


“โอ๊ย ทำไมๆต้องเป็นแบบนี้ด้วยนะ พี่ไสหัวออกไปจากตรงนี้เลยนะ ฉันจะสาบาน”


“สาบาน? สาบานอะไร”


“จะบอกสิ่งศักดิ์สิทธิ์ว่าไม่กินเหล้าแล้ว ถ้ากินขอให้ตายไปแล้วเกิดเป็นหมา”


“ว้า... ถ้าไม่กินก็เรื้อนไม่ได้แล้วสิ พี่ชอบแกตอนกินเหล้ามากกว่านะ” ฉันไม่สนใจสิ่งที่พุทธพูดแล้วกำลังจะอ้าปากบอกกับศาลพระภูมิต่อจนกระทั่ง พี่ชายพูดประโยคถัด “แม้แต่คุณกาลยังบอกว่าแกตอนกินเหล้าน่ารัก”


“ข้าพเจ้าขอสาบานว่าจะน่ารัก...หืม? น่ารัก?”


“อื้ม พี่ว่าแกกินเหล้าแล้วตลกดี ทุกคนก็เห็นดีเห็นงามด้วยนะ เหมือนแกตอนช่วงเวลาปกติเป็นพวกเก็บกด ขี้เก๊ก มีอะไรก็ไม่ยอมพูดไม่ยอมแสดงออก เหล้าเหมือนปลดปล่อยตัวตนที่แท้จริงของแกออกมา”


“ไม่เคยได้ยินข้อดีของการกินเหล้ามาก่อน นี่คือคำชมถูกมั้ย?” ฉันกำธูปด้วยมือข้างหนึ่งแล้วล้มเลิกความคิดจะสาบาน “แต่...ถึงยังไงฉันก็คงไม่ได้กินกับพวกพี่แล้วนี่ จะมีประโยชน์อะไร”


“ทำไมจะไม่ได้กิน”


“ก็ฉันลาออกแล้วไง”


“เพ้อเจ้ออะไร นี่เมาจนจำไม่ได้จริงๆเหรอวะ ว่าแกเป็นคนบอกกับทุกคนว่า ยังไงก็จะไม่ออก ถ้าออกแล้วจะเอาอะไรแดก ด้วยท่าทางเหมือนพี่ก้อง สหรัฐในลัดดาแลนด์”


“ฉันเนี่ยนะ?”


“เออ แล้วแกก็ยังบอกอีกว่าการได้ทำงานกับอนธกาลทำให้หัวใจเต้นแรงและมีแรงบันดาลใจ ยังไงก็จะไม่ออก เพ้อเจ้อ” ฉันอ้าปากพะงาบๆ พี่พุทธเอื้อมมือมาตบหัวฉันนิดหนึ่งเหมือนต้องการเรียกสติ “ดังนั้น กลับมาทำงานตามปกติและตัดต่องานเก่าให้จบๆ จะได้เริ่มงานใหม่ โอเคนะ”


“...”


“เงียบทำไม”


“ช็อคอยู่!

 



 

ดูเหมือนว่าช่วงนี้ชีวิตฉันจะระทึกอยู่ตลอดเวลาเล่นเอาข้าวปลาไม่กิน เวลานอนก็ไม่ต้องคิดจะนอนอีกต่อไปเพราะหัวมัวแต่พะวงอยู่กับผู้หญิงหน้าหวานคนนึงที่อยู่ๆก็มามีผลต่อจิตใจจนเหมือนผู้ชายที่ตกหลุมรักหญิงสาว


หืม?


เออจะว่าไป...มันเป็นความรู้สึกที่แปลกจริงๆด้วยสิ


ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ร้านกาแฟแถวตึกที่อนธกาลทำงาน โต๊ะเดิม ที่นั่งเดิม และเวลาเดิม แต่ทว่าคราวนี้ฉันมาอย่างคนที่ไม่รู้จะทำยังไงดี มีแต่ความกระวนกระวายในอกและขลาดกลัว ไม่รู้ว่านักข่าวสาวคนนั้นตอนนี้จะคิดกับฉันยังไงบ้าง


ความคิดคนอื่นมีผลต่อความรู้สึกฉันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ฮึ้ยยย


 

กรุ๊งกริ๊ง

 

แล้วเสียงกระดิ่งที่ประตูหน้าร้านกาแฟก็ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างเล็กๆในชุดสูทเข้ารูปสมส่วนสีน้ำตาล อนธกาลหยุดมองฉันแว่บหนึ่งก่อนจะทำสีหน้าปกติแล้วเดินมานั่งฝั่งตรงข้าม


“ได้เจอกันอีกแล้วนะ วันนี้เมาหรือเปล่า?”


คำถามที่ฉันไม่แน่ใจนักว่าประชดประชันหรือว่ากำลังหยอกเอินทำให้ฉันขยับตัวอย่างอึดอัด จะยิ้มก็ไม่กล้ายิ้มเลยทำได้แค่กะพริบตาปริบๆ


“รบกวนคุณหรือเปล่า”


“ไม่เมาสินะ...” อนธกาลเอ่ยขึ้นเรียบๆแล้วเข้าเรื่อง “ไม่รบกวนหรอก พูดเข้าเรื่องเลยก็ได้ค่ะ”


“คือเราอยากจะ...”


“กาลชอบตอนคุณแทนตัวว่าคริสมากกว่านะ”


“ห...หา” ฉันกระแอมไอนิดหนึ่งแล้วพยักหน้าหงึกหงัก “ไม่ชินเลย ขอเป็นเราอย่างเดิมก็แล้วกัน พอดีเราอยากจะคุยกับคุณเรื่องวันนั้น”


อนธกาลทำสีหน้าผิดหวังนิดหนึ่งก่อนแล้วพยักหน้า


“อาฮะ เรื่องอะไรคะ”


“พี่พุทธบอกว่าเราทำตัวรุ่มร่ามใส่คุณ คือวันนี้แค่อยากจะมาคุยและขอโทษ”


“ไม่เป็นไรหรอก ก็คุณเมานี่นา” อนธกาลโบกมือเรียกบริกรพร้อมกับสั่งกาแฟร้อนแล้วหันมาพูดคุยกับฉันต่อ ทำไมถึงทำตัวปกติอย่างนี้นะ มันต้องมีโกรธมีเคืองบ้างสิ ไม่ใช่วิสัยปกติเลย


“ไม่โกรธเลยเหรอคะ?”


“จะให้โกรธเรื่องอะไรคะ?”


“ก็ที่เรา...เอ่อ...อ่า...” ฉันชี้ไปที่หน้าผาก อนธกาลเบิกตาโพลงนิดหนึ่งแล้วเหมือนกับนึกขึ้นได้


“อ๋อ...”


“โกรธก็ได้นะ” ฉันยกมือขึ้นพนมอย่างคนที่กำลังจะร้องไห้ “เราไม่มีสติเลย ทำอะไรลงไปก็ไม่รู้ โดยปกติเราไม่ใช่คนแบบนั้นนะ”


“กำลังคิดอยู่ว่าโดยปกติแล้วคุณเป็นคนแบบไหนกันแน่” อนธกาลยืดแขนมาบนโต๊ะคล้ายกับบิดขี้เกียจ ถ้าตาไม่ฝาดฉันรู้สึกเหมือนเห็นเจ้าตัวอมยิ้ม “ตอนที่เมาหรือไม่เมา คนไหนกันนะที่เป็นตัวจริง”


ตอนนี้เหงื่อฉันเริ่มผุดเป็นเม็ดๆขึ้นตามขมับอย่างคนร้อนๆหนาวๆ ในสายตาของอนธกาลฉันกลายเป็นคนแบบไหน แล้วการยิ้มแบบนั้นคืออะไร

 

หัวเราะเยาะ


สมเพช

 

“คือ...”


“ไม่โกรธค่ะ”


“หืม?”


“ตอนเมาเป็นคนตรงไปตรงมาดี มันคงดีถ้าในช่วงเวลาปกติคุณจะเป็นแบบนั้น” อนธกาลรวบรัดตัดความและนั่นทำให้ฉันโล่งใจนิดหน่อยที่ไม่ถูกโกรธ


“ร...เหรอคะ”


“อืม”


“ดีจังนะที่คุณไม่ถือสา”


“เราสนิทกันระดับนึงแล้วนี่”


“เราสามารถสนิทกันได้จริงๆเหรอ...”


ตอนนี้เราทั้งคู่ตกอยู่ในความเงียบ อนธกาลใช้ดวงตาสีน้ำตาลจ้องมองตรงมาแล้วเอียงคอพร้อมกับยิ้มบางๆ


“ได้สิ กาลอยากสนิทกับคริสนะ แต่ถ้าคริสไม่ให้ความร่วมมือด้วยมันคงจะยาก ยังไงซะเราก็ต้องร่วมงานกันอีกนานเพราะคริสไม่ได้ลาออกแล้ว...”


คนหน้าหวานเงียบไปนิดหนึ่งแล้วอยู่ๆก็ไม่กล้าสบตาด้วย ฉันเหล่มองเจ้าตัวนิดหน่อยก่อนที่คำพูดของพี่พุทธจะลอยเข้ามาในหัว

 

แกบอกว่าคุณกาลทำให้แกหัวใจเต้นแรงและมีแรงบันดาลใจ

 

โอ้โห...ฉันจะเขินเป็นเพื่อน ฮือ


“น...นั่นสินะ เราควรจะสนิทกันจริงๆด้วย”


“ถ้าสำหรับคริสไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง...เรามาลองพยายามทำเรื่องง่ายๆกันก่อนดีมั้ย?”


“ยังไงเหรอคะ”


“ก็แทนตัวคริสว่า...คริส ไม่ใช้ เราอีก แล้วก็เรียกกาลว่า กาล ไม่ใช่ คุณ แบบที่กาลพยายามทำอยู่ อยากจะลองดูมั้ย”


ฉันจ้องมองคนตรงหน้าแล้วรู้สึกเหมือนใบหน้ากำลังถูกแผดเผาไปด้วยไฟร้อน อยากจะยกมือขึ้นแนบแก้มแต่ก็กลัวว่าอนธกาลจะรู้ว่าฉันกำลังเขินเลยได้แต่กระแอมไอ


“จะลองดู”


“งั้นลองดูตอนนี้เลย...เรียกชื่อกาลสิ”


“ก...”


“...”


“กาล”


“เราสนิทกันแล้ว เห็นมั้ย” รอยยิ้มบางๆจากริมฝีปากของคนตรงหน้าทำให้ฉันเคลิบเคลิ้มไป “แต่จะว่าไปตอนคริสเมา เราสนิทกันมากกว่านี้อีกนะถ้าไม่นับเรื่องจุ๊บเหม่ง”


“มีมากกว่านั้นอีกเหรอ?” ฉันชะโงกหน้าอย่างตกตะลึงพึงเพริด “มันคืออะไร?”


“จำไม่ได้สินะ”


“อะฮะ จำไม่ได้เลย”


“งั้นมันก็เป็นความลับ”


“หา?”


“ความลับระหว่างกาลกับคริส”


ความลับ? ฉันทำหน้าสะพรึงในทันทีเมื่อพูดถึงความลับอะไรนั่นเพราะเอาตรงๆฉันจำอะไรไม่ได้เลยด้วยซ้ำ นอกจากเรื่องที่พี่พุทธเล่าให้ฟังว่า ฉันจุ๊บหน้าผากอนธกาล เรียกนางว่าอุ๋งๆ นี่ยังจะมีความลับอะไรอีก


อะไร!


“เอ่อ...เรามีความลับอะไรเหรอ”


“ไม่บอก” อนธกาลจิบกาแฟร้อนที่บริกรนำมาเสิร์ฟนิดหนึ่งแล้ววางเงินไว้บนโต๊ะพร้อมกับลุกขึ้น “ให้เก็บไปคิด”


“เดี่ยวก่อน” ฉันคว้าข้อมือผู้ประกาศข่าวสาวอย่างร้อนรนแต่พอเห็นว่าอนธกาลมองข้อมือตัวเองฉันก็รีบชักมือกลับราวกับถูกของร้อน “บอกไม่ได้เหรอ คือ...คริสไม่รู้จริงๆ”


“เอางี้สิ”


“หืม?”


“ไว้เรานัดดื่มกัน ถึงเวลานั้นเดี๋ยวก็รู้”


“จะรู้ได้ยังไงในเมื่อคริสจำอะไรไม่ได้เลย”


“มันต้องมีเศษเสี้ยวความทรงจำเหลือบ้างสิ ยังไงตอนเมาก็เป็นตัวคริสนะ”


“คริสจำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ มันเหมือนถูกดีลีทออกไปจากหัวเลย”


“ลองพยายามนึกดูสิ”


“นึกไม่ออกจริงๆ”


“งั้นก็ปล่อยให้มันเป็นความลับต่อไป”


ฉันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกสนุกสนานบนใบหน้าของคนหน้าหวาน ที่ตั้งแต่รู้จักกันมาฉันไม่เคยได้รับสายตาแบบนั้น ตอนนี้เราเหมือนเพื่อนแต่ก็ยังไม่ได้สนิทสนมเกินเบอร์ แต่ก็ไม่ได้อยู่ในระดับคนรู้จักอีกต่อไปแล้ว


อะไรน่ะ?...ความลับนั่นคืออะไร ฉันจะไปหาคำตอบได้จากที่ไหนเนี่ย!

 



 

“เขาชวนไปก็ไปสิ ไม่เห็นต้องคิดเยอะเลย”


มีนเอ่ยขึ้นอย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไรเมื่อฉันเล่าให้มันฟังถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ตอนนี้ฉันมาพักร่างที่ห้องพักเพื่อน ในขณะที่เพื่อนๆคนที่เหลือไม่สามารถมาได้


“ไม่คิดเยอะได้เหรอ? แก...ภายในคืนเดียว อนธกาลก็มีท่าทีเปลี่ยนไป สายตาเย็นชาห่างเหินกลายเป็นมิตรมากขึ้น”


“แล้วไม่ดีหรือไง”


“มันก็ดีแต่ก็แปลก ถ้าเป็นแกไม่อยากรู้เหรอว่าเกิดอะไรขึ้น?” ฉันยกมือขึ้นกัดเล็บ “ต้องมีอะไรแน่ๆ นังรุ้งในร่างของฉันต้องทำอะไรแปลกๆแหงเลย”


“ข้อเสียของแกคือขี้อายและขี้กังวลเกินไปรู้ตัวหรือเปล่า...เอามือออกจากปากเดี๋ยวนี้เลยนะ โตแล้วกัดเล็บเป็นเด็ก” มีนปัดมือฉันออกแล้วถอนหายใจ “เขาชวนไปแดกเหล้าก็ไป”


“แล้วถ้าฉันไปเรื้อนใส่เขาอีกล่ะ”


“เขาดูรังเกียจแกไหมล่ะ? ก็ไม่ใช่มั้ยแถมยังดูสนุกและสนิทกับแกมากขึ้นไปอีก”


“แต่...”


“ไปค่ะ... ต่อให้เป็นอีรุ้ง อีกะหรี่ อีผีปอบ ร่างสี่ห้าหกของแกจะออกมาก็ช่างมัน เพราะที่ออกมาทั้งหมดคือแก”


“นี่เกราะเพชรเจ็ดสีหรือเปล่า ทำไมฉันมีร่างแยกของตัวเองเยอะอย่างนี้” ฉันยกมือทาบอกอย่างกลุ้มอกกลุ้มใจ


“หรือแกไม่อยากไป?”


“อยากไป...แต่กลัวว่าตัวเองจะไปทำอะไรไม่ดีไม่งามเข้า เกิดเผลอหลุดพูดว่าฉันหลงใหลได้ปลื้มนางมานาน คงจะถูกมองด้วยสายตารังเกียจเดียดฉัน เป็นเพื่อนร่วมงานอยู่ดีๆเป็นแฟนคลับเฉยเลย”


“เรื่องเยอะนะแกเนี่ย”


“โอ๊ย! แกไม่ใช่ฉันนี่” ฉันลุกขึ้นแล้วเดินวนไปวนมารอบห้องสี่เหลี่ยมของเพื่อน “เกิดฉันหลุดไปว่าตัวฉันคือคนที่ส่งจดหมายไปหา หัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่ได้สบตาด้วย มันต้องดูโรคจิตมากๆ”


“จะว่าไปก็โรคจิตจริงๆนั่นแหละ”


“ใช่มั้ยล่ะ”


“แล้วจะเอายังไง”


“ถ้าจะไปกินไปดื่มกับอนธกาลของฉัน ฉันก็อยากรู้ว่าอีสายรุ้งมันเป็นคนยังไงตอนฉันหลับไหลไม่ได้สติ” ฉันมองไปที่เพื่อนแล้วบอกสิ่งที่คิดเอาไว้ล่วงหน้าตั้งแต่มา “ฉันก็เลยจะดื่มกับแก”


“อะฮะ”


“แล้วให้แกตั้งกล้องถ่ายฉันเอาไว้...นั่นแหละที่ฉันต้องการ”


โปรดติดตามตอนต่อไป



#APPLEYuri


ตอนหน้าจะได้เจอร่างสองแบบตัวเป็นๆ นางจะโผล่หน้ามาเพื่อทำให้นางเอกทุกคนที่ผ่านมาตายห่าไปเลย 555555



รู้สึกมั้ยว่าทำไมอนธกาลดูง้ายง่าย ไม่โกรธ ไม่เคืองอะไรใดๆ


นั่นสินะ ไปอ่านพาร์ทนางเอาเอง ในตอนพิเศษ แน่นอนว่าอยู่ในเล่ม ก๊ากกกกก




ติด TOP20 หมวดวายแล้ว

อวดเป็นธรรมเนียมนิดหน่อย ฮาาาา อันดับเริ่มขึ้นมาเรื่อยๆ ก็มาอ่านกันเยอะๆนะคะเป็นกำลังใจที่ดีย์


แล้วพบกันค่ะ

(อาจจะวันพรุ่งนี้)







ผลงานรูปเล่มที่สามารถสั่งซื้อได้

Click






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.228K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,020 ความคิดเห็น

  1. #4999 PlatooThai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 11:55
    ชอบความเป็นร่างสองของคริส 5555+
    #4,999
    0
  2. #3021 coldbloood (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 00:03

    จะบอกว่าร่างสองสามสี่มันมีจริง ๆ นะ ใครไม่เจอกับตัวไม่รู้หรอก TT

    #3,021
    0
  3. #1676 P.Witch (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 15:56
    แม่เจ้าาา จะได้เจอร่างสองแล้ว นุตื่นเต้น
    #1,676
    0
  4. #1573 aqua.b (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 00:57
    โอ้โหขายเก่งงง อยากลั่ยยยย😭😭
    #1,573
    0
  5. #832 RKSJ4 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 13:23
    กรี๊ดดดดด รีบมาต่อออ
    #832
    0
  6. #748 NowwLikeloliEnd (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 01:51
    ขายตรงเก่งงงง😂😂😂
    #748
    0
  7. #747 FAHCRAM45 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 01:12
    ชอบอีรุ้ง5555
    #747
    0
  8. #746 BOOM1903 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 01:02
    ถ้าให้เราเดาคริสได้ตาของแม่กานต์ เพราะตั้งแต่ได้ตาก็ฝันถึงการ เดาๆ
    #746
    0
  9. #745 rubble_z (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 23:56
    งุ้ย กาลสนใจ
    #745
    0
  10. #744 Aamrabb123 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 22:21
    อุ๋งมากๆ555555
    #744
    0
  11. #743 Panida Ketkaew (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 22:12
    ได้ใจอุ้งๆมากเลยคะ อั้ยเขิน น่ารัก
    #743
    0
  12. #742 LoveToon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 22:10
    เราก็อยากรู้ว่าร่างสองของคริสเป็นไง
    #742
    0
  13. #741 Beamlita (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 21:27
    อีรุ้งก็มาจ้า
    #741
    0
  14. #740 khaimuk-sm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 21:13
    รออ่านนะคะไรท์
    #740
    0
  15. #739 janieja (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 20:04
    ไรท์รีบๆมาอัพนะะะะ
    #739
    0
  16. #737 bz150459 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 19:32

    รอตอนนต่อไป อิอิ

    #737
    0
  17. #735 retaeng2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 18:43
    ยิ้มจนแก้มแทบแตก ฮืออออทำไมคริสน่ารักงี้ น้องคริสของแม่
    #735
    0
  18. #734 FEATHER2WINGS (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 18:01

    กรี๊ดดดดดด ตอนนี้เขินหนักมากกกก ฮือออ เขินคุณกาลลลลลบ ฟหกด่าสวห เขินแทนน้องคริสของเราค่ะ555555 ดู๊เมาคืนเดียวสาวเจ้าเอ็นดูเลยเว้ยยยยย รู้งี้จับให้กินเหล้าตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันแล้วค่ะ555555 เขินอ่ะค่ะ ฟห่สกวกว เขิ๊นนนนนนนนนนนน ฮือ ตอนหน้าร่าง2จะมาแล้ว โอ๊ย เกียมขำ555555 ร่าง2ที่น่ารักกกกก รอตอนต่อไปนะคะะะ

    #734
    0
  19. #733 DSsweet (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 17:45

    ลุ้นมากเลยครัชชชชช สนุกจุง อิอิ ????????????????

    #733
    0
  20. #732 THEEEFERN (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 17:28
    รอๆ คริส นางหลุดพูดอะไรแน่ๆๆ มีความลุ้น
    ขอให้พี่ปลาอัพน้อยต่อพรุ่งนี้เถอะะะ
    #732
    0
  21. #731 fy0836661332 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 17:19
    ลุ้นๆๆๆรอนะไรท์สู้ๆๆๆๆ
    #731
    0
  22. #730 Fah_40 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 17:14
    โอ้ยยย ทำไมสนุกแบบนี้
    #730
    0
  23. #729 Sano (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 17:09

    โอ้ยยยยชอบดูเค้าจีบกัน ><

    คนหนึ่งจีบเค้าไปแล้วแต่ไม่รู้ตัว..

    อีกคนรู้ว่าโดนจีบแต่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้..


    อยากเหนตอนทอยกลับมา แล้วทั้งทอยทั้งคริส

    แข่งกันจีบอุ๋งๆ


    #729
    0
  24. #728 _TY309_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 16:28
    คือรู้เลยว่ากาลชอบร่างสองมากๆ ดูจากความเสียดาย แสดงว่ามันต้องดีมากๆเลยร่างสอง55555555 นี่ว่าคริสต้องสารภาพความในใจที่หลงได้ปลื้มกาลหรือไม่ก็สารภาพที่เขียนจดหมายไปให้แน่ๆ แล้วการที่ชวนไปดื่มกันครั้งหน้าที่ก็เพื่อที่จะเค้นความจริงอีกแน่ๆเลย5555555555 รอตอนหน้าเลยค่ะพี่ปลาอยากเห็นร่างสองแล้วววววววว สู้ๆค่ะ เรื่องนี้อ่านแล้วต้องขำกับมุกได้ทุกตอนเลย
    #728
    0
  25. #727 MadamStephi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 15:35
    จะกินเหล้าทีก็เป็นวาระแห่งชาติ เยี่ยมปัยเรยคริส /แปะมือ
    #727
    0