APPLE : ถึงเธอ...ผู้เป็นที่รัก (YURI)

ตอนที่ 42 : Special Chapter Aontakarn : ความรัก ความฝัน และดาหวัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 886 ครั้ง
    7 ก.ค. 61

อนธกาล

ความรัก ความฝัน และดาหวัน


 

ความฝันจะไม่สำคัญเลยถ้าไม่มีคนที่รักคอยชื่นชม และคนรักของฉันก็คือเธอ

 

“อุ๋ง! มานี่ทั้งทีเอาแต่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ น้อยใจแล้ว”


“นานๆจะเห็นน้อยใจสักที”


“เล่นอะไรอยู่ตั้งนานสองนาน โทรศัพท์มันน่าสนใจกว่าฟูจิขี้อายนี่เหรอ”


“ก็ไม่ได้น่าสนใจขนาดนั้น” ฉันเก็บโทรศัพท์แล้วควงแขนคนที่เอาแต่ตื่นเต้นกับวิวและบรรยากาศอย่างเอ็นดู “เห็นถ่ายไปตั้งเยอะแล้ว จะถ่ายเอาอะไรอีก”


“สิ่งที่หยุดเวลาเอาไว้ได้คือภาพถ่ายนี่นา มันจะเต็บไปด้วยความทรงจำ คราวที่แล้วตอนมาหมกตัวกันอยู่แต่ในห้อง เลยไม่ได้มาเห็นอะไรแบบนี้เลย”


“ย้อนเวลาไปได้จะออกมาเดินเที่ยวแบบนี้ไหมล่ะ”


คริสทำท่านึกนิดหนึ่งแล้วหันมามองฉันเกาแก้มเขินๆ


“ไม่ดีกว่า ตอนนั้นมันดีมากเลย”


“เสียดายเนอะ ใบไม้ร่วงหมดเลย” ฉันเปลี่ยนเรื่องแล้วมองไปทางเรือเป็ดในทะเลสาบ “ตอนนั้นเราตั้งใจจะมาปั่นเรือเป็ดกันด้วย”


“คราวนี้จะปั่นไหมล่ะ”


“ไม่ต่างอะไรกับเขาดินเลยนะ”


“เราสองคนไม่เที่ยวเขาดินกันหรอก มาถึงนี่แล้ว ปั่นเป็ดกันเถอะ”


ตอนนี้เราทั้งคู่ได้มาเที่ยวญี่ปุ่นอีกครั้ง มันเป็นทริปที่คริสจองเอาไว้ข้ามปีและเราเกือบจะไม่ได้มาด้วยกันแล้ว คาวากูจิโกะ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแรกที่เราตกลงเป็นแฟนกัน ยังจำได้อยู่เลยว่าตอนนั้นเรามัวเมากันและกันจนไม่ยอมออกมาเที่ยว ปีนี้เลยต้องเก็บบรรยากาศเยอะๆหน่อย


ดูเหมือนว่าการมาเที่ยวคราวนี้จะชดเชยจากคราวที่แล้วที่ไม่ได้ทำอะไรเยอะแยะมากมาย อย่างการปั่นเป็ดในราคา 1500 เยน แลกกับเวลา 25 นาที การได้ออกมาอยู่ท่ามกลางทะเลสาบโดยมีเสียงที่แสร้งเป็นเป็ดมันก็ให้ความรู้สึกแปลกๆ ฉันทอดสายตามองออกไปที่ภูเขาไฟซึ่งเต็มไปด้วยหิมะปกคลุมอย่างรู้สึกสงบ


แต่ดูเหมือนว่าจะมีใครบางคนเริ่มลนลาน


“กาล...กาลอัพรูปของเราขึ้นทวิตเตอร์เหรอ”


คนหน้าหยิ่งมองฉันอย่างสะพรึง ฉันอมยิ้มนิดหนึ่แล้วทำเป็นสงสัย


“ไม่ได้เหรอ”


“ก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้ แต่ขึ้นแบบนี้กาลไม่กลัวจะกระทบกับการงานเหรอ ไหนจะอนาคตในวงการบันเทิงอีก”


“มีแฟนเป็นผู้หญิงแล้วเข้าวงการบันเทิงไม่ได้เหรอ มันเป็นเรื่องของรสนิยมนะไม่ใช่เชื้อโรค”


“แต่มันก็...”


ฉันรู้ว่าคริสกำลังคิดอะไร เสี้ยวหนึ่งคงจะตกใจแต่ส่วนใหญ่น่าจะดีใจมากกว่าที่ฉันยอมเปิดตัวขนาดนั้น เอาจริงๆฉันก็ไม่ใช่คนเด่นดังอะไร การประกาศให้คนทั่วไปได้รู้ว่าฉันคบหากับใครมันจะได้ง่าย ไม่ต้องคอยอธิบายให้มากความ


“ความฝันมันก็สำคัญ แต่คริสสำคัญมากกว่า” ฉันเอ่ยออกไปอย่างเขินๆ “กาลแค่อยากทำให้มันชัดเจน คือเรื่องนี้เราไม่ต้องบอกใครก็ได้แต่มันคงจะดีกว่าถ้ารู้ๆกันไปซะ ต่อไปนี้ถ้ากาลจะได้เข้าวงการจริงๆมันจะได้ไม่ต้องโกหกหรือปิดบังใคร กาลไม่อยากให้คริสเสียความรู้สึกอีก”


เพราะครั้งหนึ่งฉันเคยคิดแค่ว่าโกหกไปก่อน แล้วค่อยมาบอกทีหลังว่ามีแฟนเป็นผู้หญิงก็คงไม่เป็นอะไร แต่ก็นั่นแหละ ถ้าโกหกได้ครั้งหนึ่ง ครั้งต่อไปมันก็จะมาเรื่อยๆและฉันไม่อยากลำบากใจแบบนั้นอีกแล้ว


ไม่ได้ทำก็ไม่ได้ทำ อยู่อย่างนี้มันก็ดี ก็ไม่ใช่ว่าคนเราจะได้ทำในสิ่งที่ฝันไปซะทุกอย่าง...


“และการได้เจอคริสเป็นเรื่องดีที่สุดเท่าที่กาลเคยได้รับมา”


ฉันพยายามอย่างมากที่จะลบล้างความผิดในอดีตที่เคยหลุดพูดอะไรแบบนั้นออกไปอย่าง เราไม่ควรมาเจอกันเลยแม้จะลบล้างได้ไม่มากแต่ก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย


“ถ้าคริสเป็นผู้ชาย คงขอกาลแต่งงานไปแล้ว”


“หืม?”


“หรือไม่ก็คงทำให้กาลท้องไปเลย”


พอได้ยินแบบนั้นฉันก็หันไปมองคนหน้าดุก่อนจะยกมือขึ้นปิดหน้าตัวเองเพราะรู้สึกหน้าร้อนผ่าว อะไรกัน มันก็เป็นแค่การพูดเล่นแต่ทำไมฉันต้องเขินมากขนาดนี้


“พูดอะไรน่ะ จะมาทำให้ท้งให้ท้อง”


“ปิดหน้าทำไม เขินเหรอ”


“ไอ้บ้า” ฉันยกมือขึ้นตีแล้วแหวกนิ้วตัวเองเพื่อสบตากับคนพูด “จริงๆไม่ต้องเป็นผู้ชายก็ทำได้นะ”


“หืม?”


“แต่งงานน่ะ”


“...”


“แต่งกันไหม?”


นี่ฉันมาถึงจุดที่ขอผู้หญิงแต่งงานแล้วเหรอเนี่ย คริสที่พอได้ยินแบบนั้นก็ดูเหมือนจะอึ้งๆไปก่อนจะส่ายหน้า


“ไม่แต่ง”


“ทำไมล่ะ” ฉันอ้าปากค้างเพราะคาดไม่ถึง นึกว่าเรารักกันมากจนคริสเองก็อยากจะแต่งงานอะไรแบบนั้น “ไหนบอกว่ารักกาลมาก ทำไมพอขอแต่งงานแล้วไม่แต่งด้วย”


คำพูดฉันติดอารมณ์เสียหน่อยๆที่คำตอบของคริสไม่ค่อยถูกใจ แต่ก็ให้โอกาสเจ้าตัวได้อธิบายเพราะหลายต่อหลายครั้งคนตรงหน้าจะมีเหตุผลที่ฟังได้เสมอ


“ให้กาลทำความฝันให้เรียบร้อยก่อน เรารักกันขนาดนี้อยากจะแต่งงานหรือแม้แต่ทำกิฟท์ที่เมืองนอกเราก็ทำได้ถ้าอยากจะทำจริงๆ”


“แล้วถ้าชีวิตนี้กาลไม่ได้ทำตามความฝัน ไม่ได้เข้าวงการบันเทิงล่ะ”


“ได้สิ คริสเชื่อว่าคนเราถ้ามุ่งมั่น จะทำได้”

 



แล้วทริปของเราก็จบลง ฉันลืมไปแล้วว่าเราเคยคุยกันว่ายังไงบ้าง จนกระทั่งผ่านไปสามเดือน หลังจากกลับจากอ่านข่าวคริสที่มาคอยอยู่ใต้ตึกวิ่งเข้ามาหาฉันแล้วกระโดดกอดแน่นด้วยความดีอกดีใจ


“กาล!


“อะไรคริส เป็นอะไร?” คริสกอดฉันตัวสั่น แอบเผลอได้ยินเสียงสะอื้นด้วยซ้ำตอนที่เจ้าตัวเรียกชือจนฉันต้องผละออก “เกิดอะไรขึ้น ทำไม...”


“คริสดีใจ”


“แล้วดีใจเรื่องอะไร”


“ยังอยากแต่งงานกับคริสอยู่ไหม”


“หา?”


อย่างที่บอกว่าฉันลืมเรื่องที่คุยกันเมื่อตอนไปทริปเรียบร้อยแล้ว อาจจะเพราะเสียหน้าที่ถูกปฏิเสธเลยไม่อยากจะนึกหรือรื้อฟื้นมันขึ้นมาแต่ทว่าคริสเป็นฝ่ายเตือนความจำด้วยท่าทางเนื้อเต้นและมันทำให้ฉันเผลอยิ้มออกมาด้วย


“ถ้าอยากแต่งคว้าโอกาสนี้ไว้นะ”


“จะชวนกาลไปออกไมค์ทองคำเหรอ ไม่เอาหรอก ก็บอกแล้วว่าร้องเพลงไม่เป็น”


“ทำเป็นเล่นอีกแล้ว”


ฉันทำเป็นพูดเล่นล้อเลียนคนตรงหน้าที่เวลาเห็นรายการอะไรที่ให้ไปแสดงความสามารถมักจะเชียร์อัพให้ฉันไปเสมอ แต่ก็ไม่เคยดูเลยว่าอะไรที่มันเหมาะกับฉันบ้าง อย่างล่าสุดบังคับให้ฉันไปไมค์ทองคำกับมาสเตอร์คีย์


ดูด้วยว่าฉันร้องเพลงเป็นหรือเปล่า!


“ไม่เล่นแล้ว สรุปว่าไง”


“เมื่อกี๊เพื่อนคริสที่เรียนมาด้วยกันสมัยมหาลัย ติดต่อมาบอกว่ามันเป็นหนึ่งในทีมงานเบื้องหลังทำเอ็มวีของนักร้องที่ชื่อสดับพิณ รู้จักหรือเปล่า?”


“เคยได้ยินเพลงเขาอยู่ ทำไมเหรอ?”


“ตอนนี้กำลังจะทำเอ็มวีเพลงใหม่ แล้วจะทำเป็นแนวหญิงรักหญิง เพื่อนคริสรู้ว่าเราคบกันมันเลยติดต่อผ่านมาทางคริสให้มาถามกาลดูว่าสนใจไหม แล้วคริสก็ตอบไปว่าสนใจ เย่!


“ตอบให้เสร็จสรรพเลยด้วย” ฉันหัวเราะแต่ก็รู้สึกเขินๆ อยู่ๆก็มีโอกาสเข้ามาเหรอเนี่ย


“มันเป็นก้าวเล็กๆก็จริงแต่มันมีความหมายมากนะ กาลลองดูไหม”


“ก็น่าลอง แต่เล่นเอ็มวีคงไม่ถึงขนาดจะได้ก้าวขาเข้าไปในวงการนั้นได้ง่ายๆหรอก”


“ที่น่าสนใจมันอยู่ตรงนี้” คริสเอามือถูกันไปมาแล้วพยายามทำตัวเองให้สงบ “คนที่จะมาเล่นเอ็มวีกับกาล เป็นนางเอกสังกัดค่ายใหญ่ กาลรู้จักดาหวันไหม”


“รู้จัก เคยดูละครอยู่ อย่าบอกนะว่า...”


“ใช่ คนที่กาลจะได้เล่นเอ็มวีด้วยคือ ดาหวัน พิริยะพัฒนะ นางเอกเบอร์ต้นๆของช่องเลย”


“อะฮะ”


“ได้เล่นกับนางเอกระดับนั้น ต้องมีคนจำกาลได้แน่ๆ กาลจะมีตัวตนและได้เดินบนเส้นทางที่หวังเอาไว้ มันอาจจะไม่เปรี้ยงปร้างแต่ก็ถือว่าได้ทำตามความฝันสำเร็จแล้ว”


“ถ้าทำตามฝันสำเร็จ ก็แปลว่าจะได้แต่งงานสินะ ว้าว!


“เก่งจังเลย อนธกาลของฉัน มีวันนี้จนได้นะ”


เราทั้งคู่กอดกันอย่างดีใจอีกครั้งและมันทำให้ฉันหัวใจเต้นแรง อย่างที่แม่เคยบอกเอาไว้ก่อนจะจากไปนั่นแหละ เราจะประสบความสำเร็จไปทำไมถ้าไม่มีคนที่รักร่วมยินดีไปกับเราด้วย


และตอนนี้ฉันกำลังกอดคนที่รักฉันสุดใจและดีใจกว่าตัวฉันเองที่ได้รับโอกาสได้ทำตามความฝันเสียอีก


“ขอบคุณนะคริส”


ขอบคุณนะแม่ ที่พาผู้หญิงคนนี้มาให้เจอ...



Writer's talk


แถมตอนพิเศษให้ 1 ตอนเพราะมันจะเป็นสะพานเชื่อมไปยังเรื่องใหม่


คิมหันต์...ฉันฝันถึงเธอ


จุดเริ่มต้นของการแต่งนิยายเรื่อง APPLE คืออยู่ๆก็มองมือถือไอโฟนตัวเองว่าทำไมโลโก้มันต้องเป็นรูปแอปเปิ้ลแหว่งๆด้วยวะ ก็เลยไปนั่งหาความหมายเล่นๆแล้วก็แบบ โห...ทำไมสตีฟ จ๊อบถึงได้ล้ำลึกเบอร์นี้


แอปเปิ้ลคือผลไม้ที่เป็นต้นกำเนิดของอดัม กับ อีฟ มันตีความหมายไปถึงความผิดบาป ความยั่วยวน แล้วก็มีเสน่ห์อย่างประหลาด จะเห็นหนังหลายเรื่องหรือแม้แต่การ์ตูนเรื่อง Death note ก็ใช้สัญลักษณ์แอปเปิ้ลสีแดง ปลาเลยมาคิดว่าเออนะ เป็นผลไม้ที่น่าค้นหาดีจัง


มีความเป็นสีแดงเหมือนสีปาก

มีความโค้งเว้าเหมือนรูปร่างผู้หญิง


แล้วก็เสิร์ชไปเรื่อยๆ ยังไปเจอวลีอย่าง Apple of my eye ที่แปลว่า เธอคือสุดที่รักของฉัน


ก็เลยเกิดไอเดียว่า เราเขียนอะไรที่เกี่ยวกับแอปเปิ้ลบ้างดีกว่า แต่ไม่ต้องสื่อสารยาก เอาแบบอ่านง่าย ย่อยง่าย ไม่ต้องตีความเยอะ (แต่จะเห็นว่าในเรื่องอนธกาลตีความไปโน่นนนนน เอาซะคริสดูฉลาด 55555) และความโรแมนติกมันอยู่ที่การเขียนจดหมาย ซึ่งในยุคสมัยนี้คงไม่ค่อยมีใครเขียนกันแล้ว ปลาก็เลยมาประยุกต์กับการส่งข้อความทางทวิตเตอร์ด้วยเทือกๆนั้น เพราะอยากให้ดูร่วมสมัยและก็มีความคลาสสิคปะปนกันไปด้วย


ที่ลงในอินเตอร์เนตยังไม่ใช่ฉบับสมบูรณ์นะคะ ต้องเอาไปแก้รายละเอียด ความสมเหตุสมผล เพื่อจะได้รับข้อมูลที่ถูกต้อง ยังไงก็ฝากติดตามด้วยน้าาาา


อย่าลืมเล่นเกมกัน เฉลยคนได้รับรางวัล Chapter 1 ของเรื่อง คิมหันต์ ค่ะ







click


4 โมงเย็นวันนี้


เรื่องนี้แต่งขึ้นเพราะความชอบล้วนๆ อย่าถามหาเหตุผล

555555555555555555


แล้วพบกันค่ะ





 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 886 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,020 ความคิดเห็น

  1. #4960 Runnaway (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 11:43

    ติดตามผลงานของคุณปลามาตลอด ชอบความน่ารัก ของภาษาที่ใช้ อ่านไปยิ้มไป เศร้าก็น้ำตาคลอ ครบทุกรสจริงๆ ขอบคุณนะคะ สำหรับ ผลงานดีๆ

    #4,960
    0
  2. #4933 เมดี้ซัง (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 22:08
    ขอบคุณตัวเองที่เห็นชื่อพี่ปลาแล้วกดมาดู จริงๆก็ติดตามพี่ปลามาอยู่แล้ว และพอรู้ว่าพี่เขียนแนวยูริก็ยิ่งน่าสนใจ สนุกมากเลยค่ะ เป็นเนื้อเรื่องที่เข้าถึงได้ง่าย ไม่ซับซ้อนมาก มีความอบอุ่น แล้วดูเรียลมาก บทเศร้าก็เศร้า บทจะหวานก็หวาน ฮือ ประทับใจอ่ะ อยากตะโกนลั่นบ้านว่าฉันรักพี่เจ้าปลาน้อยยยนนนน
    #4,933
    0
  3. #4932 Kodchakun_hiha (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 23:57
    ไม่อยากให้จบเลย ชอบเรื่องนี้มากอีกเช่นกัน ติดบ่วงเจ้าปลาน้อยไปแล้ว หนูชอบสำนวนในการเขียนของพี่มากนะ พยายามไปตามทยอยอ่านเก็บย้อนหลายเรื่องเลย หนังสือก็ซื้อมาแล้ว บางเล่มก็หาซื้อไม่ได้แล้ว เศร้า!! ไม่รู้ดิ ไม่รู้พี่จะอ่านความคิดเห็นหนูไหม แต่หนูเป็นกำลังใจให้พี่นะ เนี่ยให้กำลังใจแบบที่คุณแอปเปิ้ลทำเลย อยากให้พี่สร้างสรรค์งานเขียนที่พี่รักไปอีกนานๆ ไม่ว่าจะเจอเรื่องราวที่ทำให้ลำบากใจ ก็สู้ๆนะคะ ขอบคุณสำหรับงานเขียนของพี่ที่เป็นความสบายใจของหนูนะ
    #4,932
    1
    • #4932-1 เจ้าปลาน้อย(จากตอนที่ 42)
      11 กรกฎาคม 2561 / 22:38
      พี่มาอ่านน้า ขอบคุณมากๆเลย ดีจัยยย
      #4932-1
  4. #4928 P.Witch (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 03:36
    ลากไปเปิดเรื่องใหม่แบ้ววว ดีจัย
    #4,928
    0
  5. #4914 Mistymoir (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 21:22

    อ่านไปยิ้มไป มีความสุขกับการอ่านนิยายพี่ปลาจริง ๆ นะคะ ขอบคุณที่เขียนอะไรดี ๆ ให้พวกเราอ่านกันน้าา

    #4,914
    0
  6. #4911 Tee (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 20:27

    เกินไปแล้ววว พี่ปลาจะเอาใจน้องไปเยอะเกินไปแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะพี่ปลามันดีจริงๆ รักค่ะ

    #4,911
    0
  7. #4907 Slammer15 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 19:37
    อยากได้เล่มแล้ววววว ขอต่อจากคุณหนึ่งเลยได้มั้ยคะ >_<
    #4,907
    0
  8. #4904 PONGNENG_GUNG (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 17:35

    ดีจังที่ทั้งคู่มีความสุขขนาดนี้ ^^

    #4,904
    0
  9. #4903 เขียวมิ้น (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 16:15
    อ่านเองเขินเองงื้ออ รอเล่มค่ะพี่ปาา
    #4,903
    0
  10. #4901 Mojipich (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 15:56
    หนูรอซื้อเล่มนี้ค่ะ รอออออ คิดจะซื้อตั้งแต่ครึ่งเรื่องแรกแล้วค่ะ
    #4,901
    0
  11. #4899 uriyuu (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 14:59
    แอบกรี๊ดเบาๆอยู่คนเดียว
    ฟินเว่อ แต่ออกอาการมากไม่ได้ >∆<
    ขออีบุ๊คค่าาาา ยื่นบัตรเครดิตให้เลย
    ยอมแล้ว เอาเงินไปเลยค่า
    #4,899
    0
  12. #4898 qeww (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 14:06
    รอเล่มมมมมม
    #4,898
    0
  13. #4897 ESasinan (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 13:43
    คริสต้องหึงหนักแน่เลยแม่คุณขาาา
    #4,897
    0
  14. #4896 sulalaifa (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 13:36
    รอไปงานแต่งคริสกับกาล 😊😊😊
    #4,896
    0
  15. #4895 jaruwan0207 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 13:27

    รออุดหนุนอยู่ค่ะเรื่องไหนออกก่อนขอเรื่องนั้นเลยค่ะ

    #4,895
    0
  16. #4894 LoveToon (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 12:52
    อยากอ่านต่อในเล่มแล้วววว
    #4,894
    0
  17. #4893 Midnight SuN (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 12:15
    ปูเสื่อรอเรื่องใหม่เลยจ้าาา
    #4,893
    0
  18. #4892 YBOAP (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 11:33
    รอติดตามเรื่องใหม่นะคะ ><
    #4,892
    0
  19. #4891 THEEEFERN (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 11:28
    โอ๊ยย จบแล้ว
    รออ่านเป็นเล่มอยู่นะคะ
    #4,891
    0
  20. #4890 ตะกั่ว (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 11:23
    APPLE สนุกมากกก รอติดตามเรื่องใหม่ค่ะ
    #4,890
    0
  21. #4889 bfrankkk (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 11:13

    เผลอจินตนาการว่าโดนขอแต่งงานด้วยความรู้สึกแบบนั้น แล้ววยิ้ววแทบหุบไม่ลงเลยอะ ขอบคุณสำหรับนิยายดีดีค่ะ ^^

    #4,889
    0
  22. #4888 Sinzeme (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 11:03

    ชอบทุกเรื่องที่แต่งมา เป็นกำลังใจให้แต่งเรื่องดีๆออกมาเรื่อยๆนะคะ ??‘?

    #4,888
    0
  23. #4886 ^o^ evil ^o^ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 10:54
    จักรวาล ปาปา
    #4,886
    0
  24. #4885 PKN_ni (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 10:53
    โอ้ เย่ๆ จะเริ่มเรื่องใหม่แล้วววว
    #4,885
    0
  25. #4883 โอคุง (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 10:38

    อีบุ๊คเถอะ Please...

    #4,883
    0