APPLE : ถึงเธอ...ผู้เป็นที่รัก (YURI)

ตอนที่ 3 : Chapter 2 : ใจฬ่าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,396
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,308 ครั้ง
    22 เม.ย. 61

2


 

และการประชุมของเราก็เริ่มต้นขึ้น ในที่นี้มีสมาชิกในการริเริ่มจัดทำเวปไซต์ “แอพทอล์ค” ทั้งหมดห้าคน มีฉัน พี่พุทธ พี่เจษฎา พี่โต และคนสุดท้ายผู้รับหน้าที่เป็นหน้าเป็นตาให้เก็บเวปไซต์ใหม่ของเรา


“เรียกว่ากาลก็ได้ค่ะ”


“ตอนแรกพี่คิดว่ากาลจะไม่รับทำแล้วนะเนี่ย” พี่เจษฎาที่เป็นคนชักชวนให้อนธกาล  เข้ามาทำเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม คนตัวเล็กหน้าหวานยิ้มน้อยๆแล้วพยักหน้า


“ตอนแรกก็ว่าจะไม่รับแล้วค่ะ แต่พอดี...มีเรื่องดีๆนิดหน่อย”


น้ำเสียงติดจมูกเหมือนตอนประกาศข่าวทำให้หัวใจของฉันเต้นรัว แม้ภายนอกฉันจะทำเป็นนิ่งแต่ไม่มีใครรู้เลยว่าฉันกำลังจิกนิ้วโป้งเท้าตัวเองอย่างขวยเขิน บ้าจริง...นี่มันเรียลมากๆ ตัวจริงเสียงจริงเลย


“ผมเกรงใจคุณกาลจัง เวปไซต์ของเราเพิ่งจะเริ่มต้นช่วงแรกอาจจะยังไม่มีรายได้นะครับ” พี่พุทธที่ดูกริ่งเกรงผิดวิสัยพี่ชายผู้แสนหยาบคายเอ่ยขึ้นแล้วยิ้มแหยๆ ส่วนกาลไม่ได้ตอบอะไรนอกจากยิ้มให้แล้วแพนสายตามาที่ฉัน


ตึกตึก


โอ๊ย จ้องนานไม่ได้ จะตาย...


“นี่คริสครับ น้องสาวผมเอง คนนี้จะมาทำหน้าที่เป็นตากล้อง คอยตัดต่อคลิป คุณกาลจะต้องรวมงานกับยัยนี่มากกว่าใคร” พี่พุทธที่เห็นสายตาของคนหน้าหวานมองมาทางฉันก็รีบแนะนำตัวให้เสร็จสรรพ อาการลนลานของพี่ชายทำให้ฉันอึดอัดไปด้วย


บ้าจริง ทำตัวให้ปกติหน่อยไม่ได้หรือไงกัน ฉันตื่นเต้นจะตายยังควบคุมกล้ามเนื้อบนใบหน้าได้เลย


“คริส...พูดอะไรหน่อยสิ”


ฉันที่เอาแต่นิ่งเงียบเพราะไม่กล้าเอื้อนเอ่ยอะไรออกไปถูกสะกิดโดยพี่ชายข้างกาย ฉันเหล่มองพี่พุทธนิดหนึ่งแล้วตอบเพียงสั้นๆว่า...


“ค่ะ”


เสียงฉันสั่นหรือเปล่า ถ้าพูดยาวกว่านี้ฉันต้องร้องไห้แน่เลย ดีแล้ว...ฉันต้องไม่แสดงอาการว่าหลงใหลได้ปลื้มมากแค่ไหน ถ้าเจ้าตัวรู้จะอึดอัดเอาได้ เรายังต้องร่วมงานกันอีกนาน


กาลยิ้มให้ฉันนิดหนึ่งแล้วหันไปสนใจกับการประชุมต่อ ส่วนตัวฉันเองในตอนนี้หูฟังอะไรก็ไม่รู้เรื่องเพราะเอาแต่ตื่นเต้นที่ได้เจอกับผู้ประกาศที่ตัวเองเพิ่งส่งจดหมายให้กำลังใจไปเมื่อเช้า รู้สึกตัวเองแต้มบุญเยอะมาก ฉันต้องกู้ชาติมาแต่อดีตแน่ๆถึงได้มีโอกาสทำอะไรแบบนี้ได้


อา...ใจเหลว

 

 

 

“การประชุมผ่านไปได้ด้วยดี งานนี้เจ๋งแน่นอน”


ในที่สุดพี่พุทธก็ทำตัวสบายๆเสียที ฉันเหล่มองพี่ชายตัวเองที่ตอนนี้ทำเป็นพูดมากแต่พออยู่ในที่ประชุมกลับทำตัวเจี๋ยมเจี้ยมสงบเสงี่ยม


“นี่พี่เป็นผู้ก่อตั้งและริเริ่มไม่ใช่เหรอ ถ้าไม่มั่นใจซะเองแบบนี้มันจะรอดมั้ยเนี่ย? แล้วตอนประชุมก็อีก ทำตัวหงอยเป็นหมาเหงาเลย”


“โอ๊ยแก ฉันก็ไม่ได้พูดเก่งปะวะ อีกอย่าง...มันประหม่าด้วย ตรงนั้นมีคนสวยนั่งอยู่” พี่พุทธเอาศอกถองแขนฉันนิดหนึ่ง “กาลสวยเนอะ ในทีวีว่าสวยแล้วตัวจริงสวยกว่าอีก”


“ก็...เฉยๆนะ”


ฉันทำเป็นไม่ตื่นเต้นอะไรมากนักเพราะต้องการจะคีพความคูลเอาไว้ในอก ถ้าตากล้องทำตัวตื่นตูมมันคงไม่ดี แม้ว่าอนธกาลของฉันจะอุ๋งๆมากเลยก็ตาม


อุ๋งๆแปลว่าน่ารักน่ะ น่ารักเหมือนแมวน้ำที่ร้องอุ๋งๆ


“เฉยๆเหรอ ก็อย่างนี้แหละนะ...ผู้หญิงมักจะอิจฉาความสวยผู้หญิงด้วยกัน”


“เค้าไปอิจฉาอะไร”


“ก็อิจฉาที่ไม่ได้เป็นผู้หญิงคนเดียวในทีมไง แหม...แกก็สวยนะไอ้น้อง แต่ต้องยอมรับว่าคุณกาลสวยมากจริงๆ ผู้หญิงอะไรดูดีทุกรูขุมขนเลย นั่งหลังตรง เส้นผมเป็นเงางาม ปากนิด จมูกหน่อย”


“ไม่หน่อยนะ นั่นเรียกโด่งมาก สันดั้งที่ดี” ฉันเอ่ยค้านอย่างลืมตัวและนั่นทำให้พี่ชายเหล่มอง


“นี่แกก็ช่างสังเกตเหมือนกันนี่”


ไม่ได้เรียกสังเกต เขาเรียกซูมทุกกระเบียดนิ้วเลยทีเดียวตอนเสิร์ชกูเกิ้ล เลียจอได้ก็จะทำแต่กลัวไฟดูดแค่นั้นเอง


“ก็จมูกเขาเด่นจริงๆ”


“แต่เขาดูนิ่งๆ ในแววตามีความเศร้าอยู่” พี่ชายผู้กร้านโลกของฉันบรรยายราวกับอ่านนิยายของ เออร์เนสต์ แฮมมิ่งเวย์ ฉันเบ้ปากนิดหนึ่งก่อนจะเลิกคิ้วเมื่อได้ฟังท่อนต่อมา “ได้ยินว่าคุณแม่ของกาลเพิ่งเสีย คงจะเรื่องนี้ด้วย”


“เหรอ...”


นั่นสินะ ฉันเองก็แอบสัมผัสได้ว่าในรอยยิ้มนั้นมันดูไม่เต็มที่นัก ตอนแรกก็เข้าใจว่าเป็นผู้หญิงนิ่งๆ ไม่หวือหวา เพราะอาจจะเป็นคนเรียบร้อยอะไรประมาณนั้นแต่ก็นั่นแหละ มันมีความเศร้าเคลือบอยู่ในนั้นด้วย อย่างนี้นี่เอง


“เห็นว่าในครอบครัวเหลือคุณแม่คนเดียวแล้ว น่าสงสารเนอะ คนแบบนี้ควรจะมีใครสักคนดูแลข้างกาย”


“เขาไม่มีแฟนเหรอ?”


“ได้ยินว่าเคยมี”


แปลว่าตอนนี้ไม่มี...ดีจัง


ทำไมต้องดีหว่า?


“แปลก นิสัยไม่ดีหรือเปล่า ปกติคนหน้าตาสวยจะต้องมีคนมาจีบหรือต้องมีคนคุยบ้าง”


“เห็นว่าเพิ่งเลิกกันตอนคุณแม่เสียพอดี”


“เลิกกันตอนกำลังเปราะบางซะด้วย ผู้ชายทนไม่ไหวหรือว่าอะไร”


ในความหมายของฉันคือ น่าจะทนความกดดันในช่วงเวลาเปราะบางไม่ได้อะไรประมาณนั้นและฉันก็ค่อนข้างเห็นใจอนธกาลมากๆด้วยที่ต้องมาถูกทิ้งให้เคว้งคว้างในยามที่ตัวเองเศร้าใจที่สุด


พี่พุทธเหล่มองฉันแล้วย่นคิ้ว


“แกไม่ชอบอะไรคุณกาลหรือเปล่าเนี่ย?”


“ทำไมต้องไม่ชอบด้วยล่ะ”


ถ้าอย่างฉันไม่ชอบจะเรียกว่าอะไรกัน ฉันรู้เรื่องเจ้าตัวมากกว่าที่เจ้าตัวรู้เรื่องตัวเองเสียอีก นี่น่ะแฟนพันธุ์แท้ ออกรายการลุงปัญญาฉันต้องได้ถ้วยประกาศเกียรติคุณแน่นอน


“ก็แกพูดจาดูจะพาไปทางด้านลบตลอด ยังไม่ทันจะได้รู้จักเขาเลยด่วนตัดสินไปนะ”


“ก็...พูดไปตามเนื้อผ้า ปกติคนสวยต้องมีคนมาจีบมาชอบบ้าง ถ้าไม่มีแปลว่ามีปัญหาอะไรสักอย่างแล้ว”


“เข้าถึงยากละมั้ง? ดูกำแพงสูงอยู่ ตอนมาประชุมก็พูดจาประหยัดคำ สงวนท่าที แกว่า...พี่ลองจีบเขาดูมั้ย”


“ไม่ติดหรอก”


“วะ...ไอ้นี่”


“และไม่ควรจีบเพื่อนร่วมงานกันด้วย มันเป็นเรื่องเบสิคที่พี่ควรจะต้องรู้ บริษัทใหญ่ๆเขาไม่ให้คนในที่ทำงานเดียวกันรักกันเพราะกลัวว่ามันจะกระทบกับงาน ตอนแรกพี่อาจจะจีบติด รักกันปานจะกลืน แล้วพอเลิกกันงานก็ถูกเทล้มคว่ำไม่เป็นท่า”


“ทำไมต้องจริงจังด้วย งานเรายังไม่เริ่มด้วยซ้ำ”


“ถ้าพี่จีบคุณกาล ฉันจะถอนตัว”


น้ำเสียงของฉันแข็งขันและนั่นทำให้พี่พุทธหน้าเหวอนิดหน่อยก่อนจะโบกไม้โบกมือ


“เออ พูดเล่น ต่อให้จีบก็ไม่ติดหรอก”


“อย่าแม้แต่จะคิด ห้าม!


ฉันย้ำอีกครั้งและนั่นทำให้พี่ชายทำหน้าเซ็ง


“เออ” พี่พุทธเปลี่ยนเรื่องแล้วทำน้ำเสียงร่าเริงเมื่อเห็นว่าฉันเริ่มหงุดหงิด คงจะคิดว่าจริงจังกับงานมากแม้ว่าจะไม่ใช่เลยก็ตาม “เปลี่ยนเรื่องๆ หัวข้อแรกที่พวกพี่จะทำคือรีวิวสิ่งของที่มีอยู่แล้ว พี่ว่าจะรีวิวเครน”


“เครนยกรถน่ะเหรอ”


“ไอ้บ้า เครนที่ใช้กับกล้องถ่ายรูปสิ แกน่าจะรู้จักดีกว่าใคร ดีแล้วที่แกเป็นแค่ตากล้องกับตัดต่อ”


“มุกบ้างมั้ยล่ะ เค้ารู้น่ะ”


“นี่เหมือนไอ้โตจะไปบรีฟงานคุณกาลบ้างแล้วว่าจะให้รีวิวอะไร สถานที่ถ่ายทำจะเป็นสวนสาธารณะ แกก็เตรียมตัวให้พร้อม...คุณกาลว่างพรุ่งนี้”


“พรุ่งนี้เลยเหรอ?” ฉันยืดตัวขึ้นอย่างตื่นเต้น หัวใจเริ่มเต้นถี่แรง “กี่โมงยาม”


“ก็ช่วงเย็นหน่อย เอาแสงสวยๆ แกก็คิดหามุมกล้องดีๆกับแนวทางการตัดต่อเก๋ไก๋เอาไว้ก็แล้วกัน ใส่ตัวอักษร อนิเมชั่นครุคริอะไรก็ว่าไป...”


แล้วพี่พุทธก็บรีฟงานฉันอีกนิดหน่อย แต่เอาจริงๆฉันไม่ค่อยได้ฟังมากเท่าไหร่เพราะมัวแต่กระดี๊กระด๊าว่าพรุ่งนี้จะได้เจอกับอนธกาลอีก ชาติที่แล้วฉันต้องเป็นทหารคู่ใจพระนารายณ์หรือไม่ก็ต้องเป็นออกญาอะไรสักอย่างที่ทำให้ประเทศไทยแข็งแกร่งแน่ๆ ฉันถึงได้แต้มบุญเยอะขนาดนี้


ใจฬ่านเหลือเกินออเจ้าเอย...

 

 

นี่เป็นการเริ่มงานวันแรกของฉันกับทีมงานแอพดิสคัส เรายังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันมากนอกจากใจ และพิธีกรดำเนินรายการที่ค่อนข้างมีประสบการณ์ในการอ่านข่าว แต่เรื่องการรีวิวสินค้าก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ทุกคนเลยดูเป็น “มือใหม่” กันหมดจนค่อนข้างเกร็ง


คนรีวิวในที่นี้คือพี่พุทธที่รู้เรื่องเทคโนโลยีอยู่พอสมควรกับอนธกาล ที่เก่งในด้านการสื่อสาร ทั้งคู่อ่านสคริปและบรีฟอย่างคร่าวๆแล้วจึงเริ่มงานกัน


ส่วนฉันในตอนนี้คือตากล้องและมีหน้าที่ตัดต่อ ลำดับภาพ ปกติการทำงานในด้านพวกนี้สำหรับฉันมันไม่ยาก แต่มายากตรงที่ต้องมองผู้หญิงตัวเล็กหน้าหวานพูดไป ยิ้มไป ด้วยน้ำเสียงติดขึ้นจมูกนิดๆและส่งสายตามายังกล้อง ฉันที่คอยมองมอนิเตอร์ผ่านไอแพ่ดรู้สึกเหมือนตัวเองถูกสบตาด้วยเลยยืนเขินบิดไปบิดมาและนั่นทำให้พี่โตที่ยืนอยู่ข้างกันมองแล้วหัวเราะ


“เป็นอะไรปวดฉี่เหรอ? เห็นยืนแปลกๆมานานแล้ว”


ฉันเหล่มองคนทักอย่างฉิวๆนิดหน่อย มองอาการเขินเป็นปวดฉี่ได้ยังไง งงใจมาก


“ครั่นเนื้อครั่นตัวนิดหน่อยค่ะ”


“นี่งานแรกเลยใช่มั้ยตั้งแต่มองเห็นน่ะ”


“ค่ะ ถ้าทำอะไรผิดพลาดไปก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ”


“ไม่เป็นไรหรอก ทุกคนในที่นี้ใหม่ทั้งนั้นแหละยกเว้นกาล สนิทๆกันเข้าไว้นะ เพราะเราต้องร่วมงานกันอีกนานเลย”


ทำไมทุกคนชอบพูดแบบนี้กับฉันนักนะ ฉันน่ะอยากสนิทกับอนธกาลมากกว่าใครในโลกนี้เลย ไปบอกคนตัวเล็กนั่นสิ มาย้ำกับฉันอยู่นั่นแหละ


“เฮ้ย ไม่บอกคัทหน่อยหรือไง จบแล้วโว้ย”


พี่พุทธตะโกนมาทางฉัน และการถ่ายทำทุกอย่างก็จบลง...

 

 

ยังมีอีกหลายฉากในวันนี้ที่เราต้องถ่ายทำกัน แม้คลิปที่ถ่ายกันวันนี้ไม่ได้เป็นทางการมากแต่ฉันก็อยากจะทำให้มันออกมาดี ดังนั้นหน้าที่ของฉันคือการไปบรีฟโดยตรงกับอนธกาลว่าเราจะต้องถ่ายกันฉากไหน มุมไหน และนี่เป็นครั้งแรกจริงๆที่เราสองคนได้พูดคุยกัน


ใจฬ่านมาก...


“อากาศในวันนี้ร้อนเนอะ”


เสียงติดจมูกของกาลดังขึ้นและนั่นทำให้ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบงัน ฉันที่ไม่รู้ว่าคนตัวเล็กคุยกับใครเลยไม่ได้ตอบอะไรเพราะตื่นเต้นอยู่


“คริส”


“หืม?” ฉันเงยหน้าขึ้นเมื่อถูกเรียกชื่อ กาลมองฉันแล้วยิ้มให้นิดหนึ่ง “เรียกคริสเฉยๆได้ใช่มั้ยคะ”


“อืม”


เมื่อกี๊คนตรงหน้าเรียกชื่อฉันด้วยล่ะ โอย...ทำยังไงดี เป็นลมเลยได้มั้ย จะหัวน็อคพื้นหรือเปล่า ว่าแต่ฉันแสดงท่าทีกระดี๊กระด๊าออกไปหรือยังนะ ต้องนิ่งเอาไว้เจ้าตัวจะได้ไม่รู้สึกกดดัน น่าย้ากกกกจังเลยอ้ะ อนธกาลของฉัน อุ๋งๆ


“อายุเท่าไหร่แล้วคะ”


“เท่าคุณเลยค่ะ”


แล้วฉันก็เผลอกัดปากตัวเองอย่างโมโห ให้ตายสิ อย่าทำเป็นรู้มาก เดี๋ยวเขาจะหาว่าโรคจิตที่ไปรู้เรื่องเจ้าตัวมากเกินไป ฮือ


“เราไม่ค่อยได้คุยกันเลยเนอะ”


“ค่ะ”


ความประหยัดถ้อยคำของฉันทำให้บทสนทนาตกอยู่ในความเงียบ อนธกาลเม้มปากนิดหนึ่งแล้วทำเป็นชมนกชมไม้ ฉันเองที่ไม่รู้จะพูดอะไรอย่างกลัวว่าจะละลาบละล้วงเกินไปเลยชวนคุยเรื่องงาน


“เดี๋ยวเราจะทิลอัพภาพจากล่างขึ้นบน จากนั้นคุณกาลก็ค่อยๆเดินนะคะ เราจะจับภาพจากด้านหน้า”


“ค่ะ”


ฉันเตรียมตั้งกล้องแล้วจะถ่ายต่อ แต่ทว่าพิธีกรกลับพูดขึ้นมาเสียก่อน


“คริสไม่ชอบกาลเหรอ?”


หา?


พอได้ยินอย่างนั้นฉันก็เงยหน้าสบตาคนหน้าหวานดวงตาสีน้ำตาลอ่อนที่มองมาเช่นกัน คำถามแบบนั้นคืออะไร มันตอบได้แค่สองอย่างใช่มั้ยในตัวเลือก


ชอบสิ กับ ฉันไม่ชอบเธอ


เราสองคนนิ่งกันเนิ่นนานมากและต้องขอบคุณพี่พุทธที่มาทำลายความเงียบนี้ลง


“เอ้าสาวๆ ถ่ายกันถึงไหนแล้ว”


“ยังไม่ถึงไหนเลย” ฉันรีบชิงตอบโดยไม่กล้าสบตากับกาลเท่าไหร่ “รีบถ่ายกันเถอะก่อนแสงจะหมด”


แล้วทุกอย่างก็ดำเนินไปตามครรลองของมัน โดยที่อนธกาลยังทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีเช่นเคย แต่ทว่าเราทั้งคู่ก็ยังคงไม่ได้คุยกันให้จบเพราะฉันไม่รู้ว่าควรจะตอบว่ายังไง


นี่เจ้าตัวต้องการให้ฉันสารภาพรักอย่างนั้นเหรอ...นี่เราเป็นผู้หญิงทั้งคู่นะ


ถามแบบนี้ต้องการให้ฉันตอบว่า “ใช่...ฉันชอบเธอ” อะไรแบบนั้นสินะ มันดูแปลกจะตายให้มาพูดอะไรแบบนี้


อืม...ดีแล้ว เลือกไม่ตอบไปนั่นแหละ เวิร์คสุด


 

แต่ดูเหมือนว่า...ฉันจะคิดว่ามันเวิร์คอยู่ฝ่ายเดียว เมื่อตกดึก ขณะที่ฉันกำลังเคลิบเคลิ้มอยู่กับการมองอนธกาลในโปรแกรมพรีเมียร์โปร เล่นย้อนไปย้อนมาเพื่อดูรอยยิ้มของพิธีกรสาวอย่างชื่นชม พี่พุทธก็พังประตูเข้ามาในห้องนอนหน้าตาตื่น


“ไอ้คริส แกนะแก”


“อะไรพี่ ทะเล่อทะล่าเข้ามาเสียงดัง อารมณ์เสีย”


ฉันที่กำลังเอาซาวด์เพลงออเจ้าเอย ใส่ลงไปในคลิปเพื่อจะเก็บไว้ดูอนธกาลเองแยกเขี้ยวใส่พี่ชายตัวเองที่ขัดจังหวะ แต่ทว่าพี่ชายหน้าหนวดของฉันก็เอื้อมมือมาตบหัวดังป้าบ


“ว้อย เจ็บนะเนี่ย อะไรกัน...คนกระหม่อมบางเดี๋ยวเค้าปัญญาอ่อนขึ้นมาทำยังไง”


“ไมต้องตบแกก็ปัญญาอ่อนอยู่แล้ว วันนี้มันเกิดอะไรขึ้น”


“เกิดอะไร?”


“แกไปทำอะไรให้กาลเขาเสียความรู้สึก นี่เขาเพิ่งโทรมาบอกพวกพี่ว่าขอถอนตัวจากเวปแล้ว”


“หา? ทำไมล่ะ” คราวนี้เป็นฝ่ายฉันที่ตกใจถึงกับทะลึ่งลุกขึ้นยืน “ก็ไม่มีอะไรนี่”


“เขาบอกว่าเขาไม่สามารถร่วมงานกับคนที่ไม่ชอบหน้าเขาได้ และคนนั้นก็คือแก”


“เค้าเนี่ยนะ”


“เออ เพราะแกเกลียดขี้หน้าเขา เขาเลยขอลาออก ไอ้เวร!


จังหวะซิทคอมอีกแล้ว...กู


โปรดติดตามตอนต่อไป


#APPLEYuri


เห็นความขี้เก๊กของคริสหรือยังว่ามันน่าเข้าใจผิดแค่ไหน คิดมากเกินไปกลัวเขาจะอึดอัดกลับกลายเป็นว่าถูกเข้าใจผิดว่าไม่ชอบขี้หน้า


สมน้ำหน้า นังคนสวย 555555555555


เรื่องนี้ใช้อาชีพของคนที่ทำเวปไซต์เกี่ยวกับเทคโนโลยีจริงๆโดยได้ข้อมูลจากเพื่อนทีเ่ป็นเจ้าของเวปไซต์ชื่อว่า Appdisqus นะคะ เดี๋ยวหาว่ายกเมฆมาแต่ง ส่วนอนธกาลนี่ก็เพื่อนอีกคนที่เป็นผู้ประกาศข่าวกีฬาเหมือนกัน เลยเอามาอะแด๊ปซะเลย


แต่เพื่อนสวยไม่เท่ามิวหรอก มิวฉันน่าย้ากกกกกก


แล้วพบกันค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.308K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,020 ความคิดเห็น

  1. #4995 PlatooThai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 10:54
    เค้าเรียกว่า งานเข้าแล้ว คริส
    #4,995
    0
  2. #4984 Pick-Me (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 06:56
    อิมเมจเรา...เปนญาญ่า...กะ..นุ้งมิวคนสวย...
    #4,984
    0
  3. #4964 Chichuu~♡ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 20:58
    สงสารคริส55555
    #4,964
    0
  4. #3696 beargreen (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 21:31

    lo6dl6fff

    #3,696
    0
  5. #3167 warmior (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 18:47
    ถ้าบทคริสเป็นผช จะนึกถึงซันนี่
    #3,167
    0
  6. #1671 P.Witch (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 15:15
    เรื่องนี้จะซิทคอมใช่มั้ยตอบบบบ 555 อ่านแล้วตลก คริสนี่ดูเป็นแฟนคลีบกาลมากเลยนะเนี่ย
    #1,671
    0
  7. #1567 aqua.b (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 23:44
    ชอบตอนบอกน่าย้ากอ้ะอุ๋งๆ555555555
    #1,567
    0
  8. #872 Mistymoir (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 08:07
    คนขี้เก๊กและอุ๋งๆ ของเขาาา
    #872
    0
  9. #594 be-ew (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 22:13
    ขี้เก๊กจนได้เรื่องเลยคริสเอ้ยยย ขำความในใจแดดิ้นแต่ภายนอกทำขี้เก๊ก555555
    #594
    0
  10. #376 FEATHER2WINGS (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 01:29

    โว๊ยยยยย น้องคริสไอ่ขี๊เก๊กก โว๊ยยยยย555555555 เข้าใจกาลเลยค่ะ น้องคริสหน่านิ่งๆเฉยๆคือดูดุ ดูหยิ่งมาก สงสารน้องกาล55555 คริสชอบกาลมากค่ะแต่ติดพูดน้อยกับคีสมากไป ชื่อคริสมาจากคิดมากชัวร์ค่ะ55555 วงวาร อุตส่าห์เนื้อเต้นได้ทำงานกับคนที่ชอบ กลายเป็นสาวเจ้าเค้าคืดว่าเกลียดถอนตัวออกเฉยเลย โอ๊ยยย จังหวะซิทคอมมาก55555

    #376
    0
  11. #359 The Z (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 04:39
    แต้มบุญเธอหมดแล้วล่ะ 555
    #359
    0
  12. #357 praatiddd (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 02:45

    ฟอร์มจัดระวังนะคะพี่คริสสส

    #357
    0
  13. #305 netreborn edit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 11:33
    ตลกความคริสส อยากจะคีพคูลแต่ในใจนี่ดีด้าใหญ่

    #305
    0
  14. #290 Jai-fah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 10:06
    บอกเลยอ่านเรื่องนี้แล้วนึกถึงสาวๆBNK48 ยังไงไม่รู้ หรือเราตามBNK48 มากไป5555 ความคีพลุคของคริส นี่ทำให้นึกถึง ปัญ+แคน BNK48 อุ๋งๆแมวน้ำทำให้นึกถึงอร BNK48 อะไรของฉันเนี่ย แต่อ่านไปมาก็เขิลเหลือเกิน ตอนที่แล้วก็พูดถึงBNK48 ไอ่เราก็ยิ้มกลุ้มกลิ่ม อิอิ งือออออ เขิงๆๆๆๆ
    #290
    0
  15. #262 kim7011 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 06:06
    คริสเอ้ยจะเเสดงออกก็เเสดงออกไม่ได้
    กลายเป็นไม่ชอบเค้าเฉยเลย555
    #262
    0
  16. #261 Road MhaiKiKi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 01:45
    ตัลเอ้ยยยยยยยยยย55555555
    #261
    1
  17. #260 นี่แสบเอง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 00:36
    ข้าจะเฝ้ารอท่านพี่ที่ท่าน้ำตอนเก้าโมงเช้าทุกวันเลยยยยย
    #260
    0
  18. #259 ZTAE98 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 00:10
    เข้าใจฟีลน้องคริสเลย แบบ อย่าแสดงออก ฮึบไว้โว้ย55555 คุณกาลไม่เข้าใจหนู!! แล้วเหตุดันไปเกิดจากน้องคริสเค้าคิดเยอะเกินไปอีก5555555 ชอบก็คือชอบ ไม่ได้สารภาพรัก5555555 แง เอ็นดูหนู คุณกาลเองก็ขี้น้อยใจใช่ย่อยนะคะ อยากจะรู้จริงว่าคนปากแข็งเขาจะง้อยังไง ติดตามค่า ไฟท์ติ้งง
    #259
    0
  19. #258 what (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 23:31

    สนุกมากกกกกก รอนะคะไรท์

    #258
    0
  20. #257 khaimuk-sm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 23:14
    รออ่านนะคะไรท์
    #257
    0
  21. #255 MadamStephi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 22:47
    คุยกันเฉย ๆ ยังทำอย่างกับจะตาย นี่ต้องไปง้อเค้าคงตายตรงนั้นเลยป่ะ วงวาร5555555555
    #255
    0
  22. #254 LoveToon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 20:45
    เดี๋ยวทำงานกันแค่วันเดียวเอง อย่าเพิ่งลาออกสิ แกต้องไปง้อเค้ากลับมานะคริส
    #254
    0
  23. #253 Nue96 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 20:36
    อย่าสิอย่าเพิ่งถอนตัวจิ ยังไม่ได้คุยกัยเล้ยยยย อนธกาลหัวใจสะออนซะแล้ว
    #253
    0
  24. #252 Nue96 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 20:35
    อย่าสิอย่าเพิ่งถอนตัวจิ ยังไม่ได้คุยกัยเล้ยยยย
    #252
    0
  25. #251 thanyanunfah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 20:24
    ซึนเดเระมากกกกกกกกกกกกกกกก
    #251
    0