APPLE : ถึงเธอ...ผู้เป็นที่รัก (YURI)

ตอนที่ 16 : Chapter 15 : Mind set

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,936
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,142 ครั้ง
    14 พ.ค. 61

15

Mind set


 

 

ถึงเธอ...ผู้เป็นที่รัก

ถึงแม้ว่านี่จะเป็นฤดูฝน แต่เพราะประเทศเราอยู่เหนือเส้นศูนย์สูตรมันก็ยังคงทำให้เราร้อนเหมือนตกนรกอยู่ดี อย่าให้อุณหภูมิของประเทศนี้ทำให้เธอต้องหงุดหงิดนะ ยิ้มเยอะๆนะคนดี

แอปเปิ้ล

 

วันนี้เป็นวันฝึกงานวันแรกของเต็ม และเป็นวันแรกที่เราใช้สถานที่ถ่ายทำในบริษัทที่เพิ่งจะเปิดอย่างเป็นทางการหมาดๆ พวกเรามีแม้กระทั่งเสื้อยืดที่สกรีนชื่อเวปไซต์ให้แลดูเหมือนพนักงานทั้งๆที่มีกันแค่ห้าคนเท่านั้น


ไม่สิ หก...นับเต็มเด็กฝึกงานที่เพิ่งเข้ามาด้วย


สินค้าที่เราได้รับมาให้รีวิวในวันนี้เป็นลำโพงกันน้ำยี่ห้อดังเจ้าหนึ่ง รายละเอียดต่างๆอนธกาลได้อ่านจากในสคริปต์บ้างแล้ว ส่วนฉันมีหน้าที่แค่มองมอนิเตอร์ เพราะหน้าที่จริงๆของตัวเองคือตัดต่อ


“พี่สาวไม่คิดว่าแสงมันน้อยไปเหรอ”


เต็มที่มองการถ่ายทำผ่านมอนิเตอร์ด้วยกันกับฉันกระซิบกระซาบอย่างออกความคิดเห็น ฉันพยักหน้าเห็นด้วยแต่ก้ไม่ใช่ปัญหาอะไร


“ไปเพิ่มเอาในพรีเมียร์โปรได้น่ะ ไม่เป็นไรหรอก อีกอย่างคลิปเรามันต้องดูไม่โปรเฟสชันนัลมากไปเพื่อที่คนเข้ามาดูจะได้รู้สึกว่ามันเข้าถึงง่าย เหมือนดูคลิปแต่งหน้าแบบที่พวกบลอคเกอร์ทำนั่นแหละ”


“แต่เรามีพิธีกรรายการมืออาชีพเลยนะ”


“มันเลยยิ่งดูน่าสนใจไง คลิปถ่ายให้ดูง่าย ใช้ศัพท์ง่ายๆ ด้วยคนที่คุ้นหน้าคุ้นตาตามจอทีวี เคยดูคลิปพี่โดมใช้แวกซ์จัดแต่งทรงผมรึเปล่า แค่ตั้งกล้องแล้วก็ถ่ายทำเลยแต่กลับมีคนดูเยอะมากมาย นั่นเพราะความเข้าถึงง่ายไง”


“น่อว...พี่สาวโคตรเจ๋งเลย”


“มันก็เป็นเรื่องเบสิคที่ควรจะรู้อยู่แล้ว” ฉันยืดตัวนิดหน่อยแล้วทำเป็นคุยโวโอ้อวด ก็พอจะรู้ตัวหรอกนะว่าเป็นคนบ้ายอแต่ก็ขอนิดหนึ่ง ชีวิตไม่ค่อยจะได้ภาคภูมิใจกับใครเขามากนักหรอก


“เก่งขนาดนี้ไม่มีแฟนได้ไงกัน”


“อาจจะมีแล้วก็ได้นะ”


“ถ้ามีพี่ก็บอกว่ามีแล้ว ไม่ใช้คำว่าอาจจะหรอก...โอ๊ย!” แล้วเต็มที่กำลังทำท่าเป็นหมาหยอกไก่ก็ถูกพี่พุทธตบหัวจนหน้าทิ่ม เราสองคนคุยกันจนลืมไปเลยว่าที่นี่ยังมีพี่ชายสุดหวงน้องยืนจังก้าอยู่ข้างหลัง “เฮียต้องตบหัวด้วยเหรอ ถ้าผมสมองเสื่อมขึ้นมาทำยังไงกัน”


“ก็ตายไปสิ นี่ให้มาทำงานไม่ใช่ให้มาพูด ถ้าไม่คิดจะทำงานก็ออกไป”


“โหดชะมัด” เต็มหัวเราะนิดหน่อยอย่างรู้ทัน “หวงน้องสาวมากเลยเหรอเฮีย พี่คริสก็ไม่ได้สวยขนาดนั้นมะ?”


เอ๊ะไอ้นี่...


ฉันแยกเขี้ยวนิดหนึ่งอย่างขัดเคืองใจแต่เต็มที่เห็นอย่างนั้นกลับหัวเราะแล้วทำท่าทะเล้น


“อ๊ะหยอกเล่นไง แหม...พี่สาวน่ารักจะตายไป บริษัทนี้ดีจังเลยน้า มีผู้หญิงแค่สองคนแต่ช้างเผือกทั้งคู่”


“แล้วทำไมไม่หยอกช้างเผือกอีกตัวหนึ่งตรงนั้นบ้างล่ะ” ฉันพยักเพยิดไปทางอนธกาลแต่หนุ่มหน้าหล่อได้แต่ส่ายหัว


“ไม่เอาดีกว่า คุณอนธกาลดูสูงส่งและเข้าถึงยากไปหน่อย ถ้าจะเข้าหาใครสักคนผมต้องเลือกแล้วว่าคนนั้นไม่ได้ยากเกินจะคว้าและก็ไม่ได้สวยเกินไปจนต้องกลัวและหวาดระแวงกลัวใครจะมาจีบ ดังนั้น...พี่คือคนที่ใช่ โอ๊ย! ตบหัวผมอีกแล้วนะ”


พี่พุทธที่ได้ยินทุกถ้อยคำอดไม่ได้ที่เบิ๊ดกะโหลกเต็มอีกครั้งและนั่นทำให้ฉันหัวเราะออกมาก่อนจะหันไปทางมอนิเตอร์แล้วพบว่าอนธกาลจ้องฉันตาเป็นมัน


“อ้าว...ไม่ถ่ายรายการต่อแล้วเหรอ”


“รีวิวเสร็จตั้งนานแล้ว” พี่เจษที่เป็นพิธีกรฝ่ายเทคนิคเอ่ยขึ้นแล้วหัวเราะ “ไอ้เต็มนี่มาถึงก็สร้างความวุ่นวายเลยนะ เฮ้ย สำรวมหน่อยนี่ที่ทำงานนะไม่ใช่โรงเรียน”


แม้แต่พี่เจษเองยังเอ่ยคุยเล่นกับเต็มราวกับรุ้จักกันมานานนมแล้ว บ่งบอกว่าน้องใหม่นี่น่าจะมนุษย์สัมพันธ์ดีเลยทีเดียวเชียว แต่ทว่าความรื่นเริงก็ถูกตัดฉับเมื่อมืออาชีพที่สุดในห้องเอ่ยขึ้นมาเนิบๆ


“จะเล่นกันอีกนานมั้ยคะ นี่เรามาทำงานกันไม่ใช่เหรอ”


เสียงของอนธกาลที่ไม่ได้ติดไปทางฉุนเฉียวออกจะราบเรียบด้วยซ้ำแต่กลับทำให้พวกเราทุกคนเงียบกริบและเริ่มทำตัวเป็นมืออาชีพราวกับเกรงใจคนหน้าหวาน


“ขอโทษครับ” พี่พุทธรีบออกตัวรับก่อนแต่ก็ไม่ได้ฟีตแบคอะไรจากอนธกาลและนั่นยิ่งทำให้บรรยกาศยิ่งขมุกขมัวหมองหม่นมากกว่าเดิมไปอีกสิบเท่า


“ผมผิดเองครับ” เต็มลุกขึ้นแล้วโค้งศีรษะเป็นมุมฉากเหมือนพนักงานญี่ปุ่นผู้นอบน้อม “ผมชวนพี่ๆเขาเล่นเอง ถ้าจะมีใครสักคนที่ผิดคือผมเอง”


แล้วทุกสายตาก็จับจ้องไปทางอนธกาลว่าคนหน้าหวานจะว่ายังไงต่อ คนตัวเล็กไม่ได้พูดอะไรนอกจากพยักหน้ารับ


“จะรับคำขอโทษไว้ค่ะ โตแล้ว...น่าจะทำงานให้มืออาชีพกันมากกว่านี้”


ก่อนอนธกาลจะเดินออกจากสตูดิโอไปหางตาเหล่มองฉันนิดหนึ่งอย่างคาดโทษ พอพ้นร่างคนหน้าหวานไปแล้วทุกคนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้วส่ายหัว


“พวกแกติดเล่นกันเกินไปจริงๆนั่นแหละ” พี่เจษด่าเหมารวมมาทางพวกเราแล้วส่ายหัว “กาลเป็นคนอ่อนหวานก็จริง แต่เวลาทำงานก็คนละเรื่อง นี่เปิดสำนักงานวันแรกก็หม่นหมองเลยไอ้เวร”


พูดจบพี่ชายตัวอ้วนกลมก็ขยำกระดาษในมือแล้วปาใส่เต็มที่ทำให้ทุกคนต้องโดนตำหนิแบบนั้น ส่วนน้องใหม่หน้าหล่อหัวเราะแห้งๆเหมือนยอมรับผิดแล้วมองตามหลังพวกพี่ๆไปจนลับตา ตอนนี้จึงเหลือเพียงฉันตามลำพังเท่านั้นที่นั่งเช็คไฟล์ภาพจากกล้อง


“ผมรู้สึกเหมือนคุณอนธกาลไม่ชอบขี้หน้าเลย”


“อะไรทำให้คิดแบบนั้น” ฉันเหล่มองคนพูดอย่างแปลกใจ เพราะแม้ว่าอนธกาลจะเป็นคนแสนงอนแต่ก็ไม่ได้งี่เง่ากับใครไปทั่ว


“ตั้งแต่ผมเจอหน้าคุณกาล ก็ไม่เคยได้รับรอยยิ้มหรือคำพูดใดๆต้อนรับเลยน่ะสิ นี่แหละ...ผมถึงไม่เจ๊าะแจ๊ะด้วยเพราะกำแพงสูงเกินไป”


“รู้จักประมาณตัว”


“ก็เลยมาเจ๊าะแจ๊ะพี่สาวดีกว่า พี่คริสเป็นผู้หญิงที่ติดไปทางน่ารักและดูเข้าถึงง่าย ผมชอบสไตล์นี้”


“แล้วถามพี่หรือยังว่าชอบเราหรือเปล่า” ฉันยิ้มมุมปากแล้วส่ายหัว “อย่าเอาแต่เล่นน่ะ เดี่ยวก็โดนพี่ๆด่าอีกหรอก”


“วันนี้พวกพี่ๆเขาจะพาผมไปกินเหล้าเพื่อกระชับความสัมพันธ์ พี่คริสไปด้วยนะ”


“กระชับความสัมพันธ์? หาเรื่องกินเหล้าล่ะไม่ว่า...” ฉันเหล่มองออกไปนอกสตูดิโอที่มีเพียงกระจกกั้น อนธกาลที่ยังไม่ได้ออกไปไหนคล้ายกับยืนจ้องมองตรงมา ด้วยความที่เมื่อกี๊เพิ่งจะเจอสายตาอาฆาตเลยทำให้ฉันรีบหลบตาเพราะสู้ไม่ได้ เลยทำเป็นคุยกับเต็มต่อ “ถ้ากระชับความสัมพันธ์แปลว่ากาลไปด้วยสินะ”


“ช่าย...ซึ่งผมต้องเกร็งมากแน่ๆ พี่ไปนะ”


“พี่ปฏิเสธได้เหรอ เขาก็ไปกันทุกคน”


“ผมก็ชวนไปอย่างนั้นแหละ”


“หืม?”


“ผมแค่อยากหาเรื่องคุยกับพี่ต่อนานๆก็แค่นั้นเอง”


“อ้อร้อ”


ฉันหัวเราะแล้วส่ายหน้าก่อนจะเหล่มองไปทางจุดที่อนธกาลยืนอีกครั้งแต่ทว่าตอนนี้คนตัวเล็กหายไปแล้ว


ทำไมรู้สึกตึงเครียดจังหว่า...ฉันทำอะไรผิดไปหรือเปล่านะ?

 

 



“อนธกาลของฉัน”


ฉันเดินตามหลังคนตัวเล็กที่กำลังจะลงลิฟท์ในตัวตึกแล้วกระซิบเบาๆให้ได้ยินกันสองคน อนธกาลเหล่มองฉันนิดหนึ่งแล้วทำเป็นไม่สนใจ


“เป็นอะไร”


“เปล่า/เปล่า”


ด้วยความที่รู้ดีว่าเจ้าตัวจะตอบอะไรฉันเลยตอบสวนกลับไปแทบจะพร้อมกันและนั่นทำให้คนตัวเล็กจ้องมองอย่างเคืองๆ


“เอ๊ะ!


“ก็รู้ไงว่าต้องพูดแบบนี้ กาลไม่ยอมบอกคริสตรงๆหรอก”


“ก็ไม่ได้เป็นอะไร...”


“คริสว่าคริสก็สนิทกับกาลประมาณหนึ่งนะ ก็เหมือนกับที่กาลสนิทกับคริสนั่นแหละ แค่มองก็รู้แล้วว่าเป็นยังจะโกหกอีก...หงุดหงิดอะไรบอกมาซิแม่สาวน้อย”


คนตัวเล็กบึนปาก จริงๆฉันจะกลัวกว่านี้ถ้าอนธกาลไม่พูดไม่จาไปซะแต่นี่ยังพอมีฟีตแบคกลับมาบ้าง งอนงี่เง่าให้เห็นกันไปเลยว่าไม่พอใจอยู่และจงง้อฉันซะดีๆอะไรประมาณนั้น แหม...ช่างน่าเอ็นดูจริงเชียว


“อากาศมันร้อนเลยหงุดหงิด”


“อยู่ในห้องแอร์เนี่ยนะ กาลทำให้น้องใหม่กลัวหัวหดเลย”


“ก็สมควร ไม่มีความเป็นมืออาชีพ”


“เต็มยังเด็กน่ะ นี่ก็เพิ่งฝึกงานน้องไม่รู้อะไรหรอก”


“อย่าแก้ตัวแทนคนอื่นได้มะ?” น้ำเสียงติดสะบัดแบบนั้นทำให้ฉันหัวเราะพรืดออกมา “มาหัวเราะใส่อีก กาลเป็นตัวตลกหรือไง”


“ทำไมถึงได้ขยันทำตัวน่ารักใส่จังนะ”


“กาลหน้าบูดขนาดนี้ยังจะน่ารักอีกเหรอ”


“น่ารักตลอดนั่นแหละ น่าเอ็นดู...” ฉันเอื้อมมือไปหาแล้วใช้หลังมือเกลี่ยแก้มคนตัวเล็กอย่างเบามือ แล้วอยู่ๆบรรยากาศระหว่างเราก็เงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจ ไม่รู้ว่าผ่านไปกี่วินาทีแต่ก็นานราวกับชั่วกัปชั่วกัลป์


นี่ฉันเอื้อมมือไปลูบแก้มคนตรงหน้าแล้วบอกว่าน่าเอ็นดูมันคือบ้าอะไรกัน!


“เอ่อ...”


งั่บ!


“โอ๊ย” ฉันดึงมือออกแล้วกอดแน่นอย่างสะพรึงเล็กน้อย คนตัวเล็กที่เอี้ยวหน้ามางับมือเหมือนหมากัดเต็มแรงแล้วยิ้มชอบอกชอบใจ “เจ็บนะเนี่ย”


“หายงอนแล้ว”


“ดูหน้าก็รู้” ฉันที่ยืนข้างกันหัวเราะก่อนจะเริ่มมองลิฟท์ที่ไม่มาสักทีอย่างงงัน “ไม่คิดว่าลิฟท์มันช้าไปหน่อยเหรอ”


“นั่นสิ”


“ลิฟท์ตัวนี้เสียตั้งแต่บ่าย” พี่เจษที่เดินมาทันได้ยินเราสองคนบ่นพอดีเลยตอบเสร็จสรรพ “ต้องเดินลงบันได”


“อ้าว...”


แล้วคนตัวอ้วนตุ๊ต๊ะก็หยุดหันมามองเราสองคนแว่บหนึ่งก่อนจะยิ้มมุมปาก


“พวกเธอเดตกันจริงๆใช่มั้ย”


“...”


“ไม่ต้องตอบก็ได้ พวกเธอนี่น่ารักจริงๆ”


พี่เจษสรุปเองเออเองเสร็จสรรพ ฉันที่กำลังคิดจะอธิบายก็ถูกอนธกาลดึงแขนเอาไว้ก่อนแล้วส่ายหัว


“ช่างเถอะ ปฏิเสธไปก็เท่านั้น”


“แต่จะให้ทุกคนเข้าใจแบบนั้นมัน...”


“เดตก็เดต ดีออก...มีเพื่อนเหมือนแฟน ซื้อหนึ่งได้ถึงสองดีจะตาย ลองปรับมายด์เซ็ตแล้วมันก็ไม่ได้แย่อะไร”


“แต่...”


“เป็นแฟนกับกาลไม่ดีหรือไงกัน”


“เปล่า มันก็ดี” ฉันตอบออกไปตามตรงและนั่นทำให้อนธกาลกึ่งยิ้มกึ่งเขินแล้วแก้เก้อด้วยการประสานนิ้วทั้งห้าจับมือฉันแล้วจูงให้ลงบันไดไปด้วยกันกับที่พี่เจษนำไปก่อนหน้า


“ถ้าดีก็ปล่อยให้คนอื่นเขาคิดไปก็แค่นั้นเอง”


ส่วนฉันที่ทำอะไรไม่ถูกได้แต่หุบปากฉับแล้วเขินหน้าแดง รู้สึกตัวเองตอนนี้ร้อนๆหนาวๆสลับกันจนไม่แน่ใจว่าตัวเองตอนนี้เป็นไข้หรือเปล่า


อากาศร้อนสินะ...แต่กลับไม่ได้หงุดหงิดอย่างที่ควรจะเป็นแฮะ

 

 



อนธกาลตอนนี้อารมณ์ดีแล้ว ดังนั้นการพาเต็มมาต้อนรับน้องใหม่ก็เลยผ่านไปได้ด้วยดี ตอนแรกฉันสัมผัสได้เลยว่าพ่อหนุ่มหน้ามนออกจะเกร็งกับอนธกาลอยู่บ้าง แต่คนตัวเล็กก็มืออาชีพมากพอที่จะทำให้เต็มสบายใจได้ว่าเรื่องเมื่อตอนกลางวันมันคือเรื่องงานล้วนๆ


“โอ้...ขอบคุณคุณกาลมากครับ ผมไม่สบายใจเลยที่ทำให้คุณโกรธเมื่อตอนบ่าย แล้วยังต้องฝึกงานอยู่ที่นี่ตั้งสามเดือน” เต็มยกมือทาบอกอย่างโล่งใจจริงๆแล้วส่งยิ้มให้คนหน้าหวาน “ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ”


“กาลเองก็หงุดหงิดมากเกินไปหน่อยเมื่อเช้า อากาศมันร้อนน่ะค่ะ” คนหน้าหวานออกตัวบ้าง และนั่นทำให้พี่พุทธคนปากหมาโพล่งออกมาอย่างไม่สนสี่สนแปดใดๆ


“ผมนึกว่าคุณกาลหึงไอ้คริสมันเสียอีก ฮ่าฮ่า”


ท่ามกลางเสียงหัวเราะมีเพียงฉันกับผู้ประกาศข่าวหญิงเท่านั้นที่ได้แต่นิ่งเงียบแล้วเหล่มองกัน เหมือนบทสนทนาเรื่องมายด์เซ็ตอะไรนั่นยังไม่หลุดไปจากหัวเลย


และไหน...จะยังสายตาพี่เจษที่มองเราอย่างยิ้มกรุ้มกริ่ม ซึ่งต่อให้แก้ตัวไปก็ดูท่าว่าจะไม่เชื่ออะไรอีกต่อไปแล้ว


“หึง? หึงอะไรกันเหรอครับ” เต็มที่ยังไม่เก้ทมุกหันไปถามอย่างสนอกสนใจ พี่โตน้าชายเลยกอดคอหลานตัวเองแล้วอธิบายพอสังเขป


“สองคนนี้เขาเดตกัน!


ฉันเริ่มทำหน้าเลิ่กลั่กจะแก้ตัว แต่อนธกาลที่นั่งข้างกันเอื้อมมือมาวางที่หน้าขาแล้วบีบห้ามเอาไว้ก่อนจะมองหน้ากันแล้วพูดผ่านเสียงที่ไม่ได้ยิน

 

พูดไปก็เท่านั้นแหละ

แต่ก็ดีกว่าเข้าใจผิดกันอย่างนี้นะ

 

“สรุปพี่คริสชอบผู้หญิงเหรอ” เต็มทำไหล่ห่อเหมือนคนสิ้นหวัง “อะไรกัน ทำไมผู้หญิงหน้าตาน่ารักบนโลกใบนี้ต้องได้กันเอง พวกเราจะเหลืออะไร”


“เหลือมือไง” พี่โตยิ้มอย่างชอบอกชอบใจที่สามารถกันท่าเด็กใหม่ให้ห่างจากฉันได้ด้วยข่าวลือที่ไม่จริง “xไปเลยไอ้น้อง”


“เฮ้ยๆ ที่นี่ไม่ได้มีแต่ผู้ชาย เกรงใจน้องสาวกับกาลบ้าง”


“โอ๊ะ โทษทีครับลืมตัว” พี่พุทธยกมือไหว้ก่อนจะหันไปสนใจเต็มต่อ “หักอกหักใจซะ แกไม่คู่ควรหรอกไอ้เต็ม ส่วนคริสเองก็ตาถึงคบกับคุณกาล โลกนี้นี่มีแต่ดอกไม้บ้านไปทั่วทุกหย่อมหญ้า”


“ถ้าผู้ชายxแล้วผุ้หญิงทำอะไรกันครับ” เต็มมองมาทางเราทั้งคู่หลังจากถูกหลอกสำเร็จ “พวกพี่ทำอะไรกันไปบ้างแล้ว”


“ถามบ้าอะไรแบบนี้!” ฉันตวาดแว้ดออกไปและรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะร้องไห้ อนธกาลจะต้องมาแปดเปื้อนเพราะข่าวลือแบบนี้ไม่ได้นะ “แล้วนี่พูดเรื่องบ้าอะไรกัน”


“ก็พูดเรื่องแกกับคุณอนธกาลคบกันเป็นแฟนไง” พี่พุทธยังคงไม่เลิกเล่น ส่วนพี่เจษก็ฮัมเพลงดนตรีวิวาห์


“แด่แดแดแด...แด่แด๊แด่แด...”


แล้วพี่ๆทุกคนที่กินเหล้ากันเข้าไปอย่างเริ่มกรึ่มๆยิ่งคึกคะนองต่อเพลงไม่เลิก ฉันมองกราดทุกคนแล้วเม้มปากอย่างอดทน ท้ายที่สุดก็ทนไม่ไหวกระแทกแก้วเบียร์ในมือใส่โต๊ะเสียงดัง


ปึง!


“พอสักที เลิกแซวอะไรแบบนี้ได้แล้ว เค้ากับอนธกาลไม่ได้เป็นอะไรกัน!


“เฮ้ย ไม่เอาน่าอย่าซีเรียส” พี่พุทธยังคงสนุกในขณะที่อนธกาลมองฉันแล้วยิ้มให้แหยๆพร้อมทั้งดึงชายเสื้อเหมือนจะบอกว่าให้นั่งลง


“ไม่เป็นไรหรอกคริส...”


“เป็นสิ มันเสียหาย!


ฉันเถียงแทนอนธกาลแล้วมองกราดไปยังทุกคน แต่ทว่าพวกพี่ๆก็ยังคงสนุกพูดล้อกันไปเรื่อย


“แหมทำมาคิดมาก ก็แค่...”


“คริสกับอนธกาลไม่ได้เป็นแฟนกันเลิกแซวกันได้แล้ว” ฉันตวาดเสียงดังที่สุดเท่าที่เคยทำมาและเพราะความเครียดที่ฉันใส่ลงไปทั้งหมดทำให้คนเมาทั้งกลุ่มเงียบกริบแล้วกำพริบตาปริบๆหยุดฟัง


“คริส...” พี่พุทธทำท่าจะพูดแทรกแต่ฉันชี้หน้าพี่ชายตัวเอง


“เราสองคนไม่มีวันเป็นอย่างอื่นได้มากไปกว่านี้ คริสจะพูดครั้งนี้ครั้งสุดท้ายไม่พูดซ้ำ ได้โปรดให้เกียรติเราทั้งสองคนด้วยในฐานะผู้หญิง...และคริสชอบผู้ชาย!


โปรดติดตามตอนต่อไป



#APPLEYuri


ออกตัวแรงไม่สนใจเลยนะว่าอนาคตพวกหล่อนจะต้องมุดผ้าห่มกันน่ะ แหม....

ถ้าใครไม่เคยอ่านงานปาเลยมาเจอตอนนี้ก็จะรู้สึกหน่วง แต่ไมเ่ป็นห่วง กราฟลงนิดหน่อยแต่ตอนหน้ากราฟทะยานฟ้าเลย


Chapter 16 : แสร้งว่ารุ้ง


แปะตัวอย่างให้อ่านกิันนิดนึง



Spoil Alert


“ทำยังไงดี ไม่อยากมาคุแบบนี้เลย”

“ก็แดกเหล้า เหมือนที่เอิ้นบอกนั่นแหละ หลังๆแกเองก็หัดกินกับพี่พุทธทุกวันจนเริ่มควบคุมตัวเองได้มากกว่าปกติแล้วไม่ใช่เหรอ”

“มันก็ใช่...”

“ก็เนี่ย หัดกินมาแล้วเอาไปใช้ให้เป็นประโยชน์ แกล้งเมาแล้วแสร้งทำเป็นอีสายรุ้งร่างสองไปเลยหมดเรื่องหมดราว”


ตอนหน้านอกจากจะหวิวหัวใจนิดหน่อย ยังจะมีเกมมาให้เล่นด้วย


แจกอุ๋งน้อยสีชมพู เย้ๆ



CR: ภาพประกอบจากในเนต


ตัวจริงสีชมพู





เค้ารักคุณ



แล้วพบกันค่ะ







Click ที่ภาพ



ผลงานรูปเล่มที่สามารถสั่งซื้อได้

Click









 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.142K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,020 ความคิดเห็น

  1. #5018 NQUeer (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 22:06
    พูดจาซื่อบื้ออีกแล้ว กลัวเค้าเสียหายอ่ะเนอะ แต่แบบ... โถถัง คริสเอ๊ย
    #5,018
    0
  2. #5006 PlatooThai (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 22:35

    โธ่! คริส พูดอะไรออกมา คิดถึงใจคุณกาล บ้างไหมเนี่ย เดี๋ยวนางงอนระดับสิบขึ้นมาจะง้อด้วยวิธีไหนล่ะ

    #5,006
    0
  3. #4972 Chichuu~♡ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 21:22
    แหล่วๆๆ
    #4,972
    0
  4. #3109 โอ่วววว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 22:49

    อิผี!!!!!

    อุ้ย!! ลืมตัว อินเกินค่ะ

    #3,109
    0
  5. #2797 kyungstal12 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 19:26
    นังคริสแกชอบคุนกาลเบอร์นั้น ยัง ยังจะปากแข็ง เด่วแม่ตบตาหลุดดดด
    #2,797
    0
  6. #2383 JKPFF (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 06:44
    แหมนังคริส ปากดียยยยยยยย
    #2,383
    0
  7. #2171 FuMeYa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 14:01
    -คริสเอ้ย. ปากแกนี่นะ
    #2,171
    0
  8. #2024 ทั่นโด (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 22:51

    คริสเอ้ยยยยยยย แกนี่มันหึ้ยยย กลัวกาลเสียหายก็บอกตรงๆชอบพูดอะไรแบบนี้อีกแล้วว

    #2,024
    0
  9. #2023 DaoTwice9 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 22:45
    -คริสสสสสสสส พูดอะรายออกปายยย
    #2,023
    0
  10. #2020 taengSoogo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 21:57
    โอ้ยยคริสนี่น่าตบจริงจริ๊งง
    #2,020
    0
  11. #2001 Joeyjoey71 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 19:48
    กาลงอนคริสหนักๆเลยจะไม่รู้สึกว่าที่พูดแบบนี้มันผิด ฮึ๊ฮึ๊
    #2,001
    0
  12. #1945 P.Witch (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 11:47
    กาลงอนรอบสองแน่ๆ 555 ดันไปบอกทุกคนอีกว่าไม่ได้เป็นไรกัน ส่วนกาลนี่ดูชอบคริสนะเนี่ย มีหึงด้วย พบ้าๆ
    #1,945
    0
  13. #1860 Me Gusta 8 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 06:22
    ไหนตอนแรกยังเพิ่งเปลี่ยน mindset ไปแหมบๆ ตอนท้ายดันออกตัวแรงไปซะนี่
    #1,860
    0
  14. #1859 Snuffkin (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 02:49
    โถ่ ออกตัวแรงไป้ ทำไมต้องร้อนตัวตลอดเวคะตอบบบ รอตอนต่อไปเลยค่าาา
    #1,859
    0
  15. #1857 Tant01 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 23:24
    คริสอ่ะ คริสพูดงี้คุณกาลเสียใจแย่เด้อ.. มาๆคุณกาลเค้าปลอบเอง
    #1,857
    0
  16. #1856 Morning-kisses (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:13
    ถ้าพรุ่งนี้ไม่มาคริสจะโดนด่ายาวไปๆค่ะ ลำไยมั้ยคะคริส คิดสิคิดไม่คิทแคทละเพราะไม่ได้พักเลย555 อุ๋งน้อยหึงแรงเหมือนกันนะคริสยังไม่ยอมรู้ใจอุ๋งน้อยอีกเหรอ อุ๋งเสียใจแย่ เทค่ะ อุ๋ง
    #1,856
    0
  17. #1854 cxssisbtf (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:46
    อยากด่าว่าอีบ้าาาทำไมพูดออกไปแบบนั้น นังบื้ออออออ
    #1,854
    0
  18. #1853 ประธานคิม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:45
    โอ้ยคริสสสสสสสสสสสส
    #1,853
    0
  19. #1852 aqua.b (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:37
    กรี๊ดดหัวใจน้อง มันแอบหน่วง อยากหายหน่วงแล้วคุงพี่ปาาา
    #1,852
    0
  20. #1851 Road MhaiKiKi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:16
    ขออณุญาตหยาบคาย ไอคริสไอสัสสสสสสสสสส
    #1,851
    0
  21. #1850 may222 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:16
    เกลียดการสปอยที่ว่าในอนาคตแกต้องมามุดผ้าห่มกัน 5555 พี่ปาาาาาา
    #1,850
    0
  22. #1849 Nutchy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:15

    ตอนหน้า ให้กราฟพุ่งชนเพดาน

    #1,849
    0
  23. #1848 Uraiwan Kettrong (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 19:51
    คริสอีบ้า แล้วแกจะเสียใจที่หลัง กาลมาหาเรามา
    #1,848
    0
  24. #1847 oPHANTOMo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 19:36
    อีคริส อีโง่!!?
    #1,847
    0
  25. #1846 Hawkpath (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 19:28
    ถ้าทำไม่ได้อย่างที่พูดน้าาา---//แอ๊กกคริสถีบบ
    #1,846
    0