APPLE : ถึงเธอ...ผู้เป็นที่รัก (YURI)

ตอนที่ 15 : Chapter 14 : เด็กฝึกงาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,242 ครั้ง
    12 พ.ค. 61

14

เด็กฝึกงาน


 

ถึงเธอ...ผู้เป็นที่รัก

คลิปล่าสุดน่ารักสดใสมากเลย อยากให้ดูมีความสุขและอิ่มเอิบแบบนี้ไปตลอด มีผลงานออกมาเรื่อยๆนะ เราติดตามคุณอยู่เสมอและอยากให้คุณรู้

แอปเปิ้ล

 

วันนี้พี่ๆทีมงานแอพทอล์คเรียกประชุมกันอีกครั้งโดยมีวาระว่าด้วยเรื่องจะเช่าอาคารสำนักงาน เนื่องจากต้องมีสถานที่เอาไว้รีวิวสินค้าแบบต้องมีสตูดิโออะไรทำนองนั้น ต้องยอมรับว่าเวปไซต์ที่เราทำเติบโตเร็วมาก จำนวนคนกดเข้าเวปต่อวันจากวันละหมื่น เริ่มทะยานขึ้นมาวันละหกหมื่นทั้งๆที่ส่วนใหญ่คนเดี๋ยวนี้มักจะเล่นแพลตฟอร์มหลักอย่างเฟสบุ๊คหรือทวิตเตอร์มากกว่า พวกเราทั้งห้าคนทีเป็นหุ้นส่วนมีเงินใช้กันคล่องมือจากสปอนเซอร์ที่ขอแปะแบนเนอร์โฆษณาหน้าเวป ไหนจะสินค้าจำพวกแก้ดเจ้ดต่างๆที่เอามาให้รีวิว ทุกคนในตอนนี้มีความสุขกับการทำงานมาก โดยเฉพาะฉันคนนี้ที่ได้ร่วมงานกับอนธกาลเพราะเป็นทั้งตากล้อง คนตัดต่อ คนดีลงานกับตัวพิธีกรหลัก และเป็นเพื่อนกับเจ้าตัวด้วย


มีความสุขกับการทำงานมันเป็นอย่างนี้นี่เอง


ในขณะที่ทุกคนกำลังมีความสุขกัน คนตัวเล็กกลับเงียบสนิทเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ในหัวจนฉันอดไม่ได้ที่จะกระซิบคุยเพราะนั่งใกล้กันพอดี



“เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมเงียบจัง”


“กาลรู้สึก...”


“หืม?”


“รู้สึกว่าตัวเองอาจจะกำลังอ้วนขึ้น” อนธกาลมองมาทางฉันด้วยสีหน้าจ๋อยๆ “คุณแอปเปิ้ลบอกว่ากาลอิ่มเอิบ มันเป็นคำบอกอ้อมๆใช่มั้ยว่ากำลังอ้วน”


นี่คือความทุกข์? ฉันเกือบพ่นหัวเราะออกมาเพราะสงสารที่ตัวเองเป็นคนทำให้อนธกาลต้องมานั่งหน้ามุ่ยอยู่อย่างนี้ในขณะที่คนอื่นกำลังมีความสุขที่กิจการกำลังเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ฉันส่ายหัวนิดหนึ่งแล้วเอื้อมมือไปจับหน้าขาอย่างให้กำลังใจ


“กาลไม่ได้อ้วนเลย แบบนี้กำลังดีแล้ว”


“จริงเหรอ? คริสไม่ได้พูดปลอบใจใช่มั้ย”


“จริงๆ คริสไม่ชอบคนผอมด้วยเวลากอดแล้วรู้สึกเหมือนจะถูกกระดูกทิ่มตลอดเวลา ต้องแบบกาลนี่แหละให้ความรู้สึกน่ากอดน่ารัด” ฉันทำมือขยำๆอย่างลืมตัวคิดว่าอนธกาลเป็นตุ๊กตายัดนุ่น คนตัวเล็กมองฉันแล้วยิ้มเขิน


“บ้า แต่ถ้าคริสว่าดีงั้นก็แปลว่าไม่ต้องกังวล”


“เชื่อคริสง่ายจังนะ”


“ไม่ดีเหรอ”


เราสองคนต่างจ้องมองตากันเนิ่นนานจนกระทั่งได้ยินเสียงกระแอมไอ ทุกคนบนโต๊ะประชุมมองมาทางเราสองคนเป็นจุดเดียวกันอีกครั้งและนั่นทำให้ฉันกับอนธกาลผละออกจากกันแล้วแสร้งทำเป็นมองทางอื่น


“สองคนนี้นี่จุ๊กจิ๊กๆกันตลอดเลยนะ บนโลกนี้มีแต่พวกเธอหรือไงกัน”


คำแซวของพี่เจษฎาทำให้ฉันรีบโบกไม้โบกมือแก้ตัว บ่อยครั้งเหลือเกินที่ฉันกับอนธกาลมักจะถูกคำแซวประเภทนี้และฉันกลัวมากว่าจะทำให้คนตัวเล็กด้านข้างอึดอัด


“ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ...” ฉันเหล่ไปทางอนธกาลแล้วเอื้อมแขนไปเขย่าเจ้าตัวนิดหน่อย “พูดอะไรหน่อยสิ พวกพี่เขาแซวเราแบบนี้อีกแล้วนะ”


“ก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลย พวกพี่เขาคงแค่ล้อเล่นกันน่ะ” แต่กลับเป็นคนหน้าหวานด้วยซ้ำที่มองเรื่องนี้เป็นเรื่องตลก พวกพี่ในทีมเลยพยักหน้าหัวเราะไปด้วยที่ฉันทำให้มันดูเป็นเรื่องราวซีเรียส


“กาลไม่คิดมากแน่เหรอ”


“ไม่มีอะไรต้องคิดมากเลยนี่นา”


“แต่มันอาจจะทำให้เสียหาย...”


อนธกาลเท้าแขนมองหน้าฉันนิดหนึ่งแล้วส่งยิ้มให้ ใบหน้าของคนหน้าหวานไม่ได้มีทีท่าทุกข์ร้อนใดๆหนำซ้ำยังดูชอบอกชอบใจที่ถูกแซวทำนองนี้ด้วยซ้ำ


“มีข่าวเสียหายกับกาลไม่ใช่เรื่องดีเหรอ กาลมีชื่อเสียงระดับนึงเลยนะคริส”


“เอ่อ...”


“ถ้าคริสไม่ใช่ผู้หญิงเราคงกำลังคบกันอย่างที่พวกพี่ๆเขาพูดกันนั่นแหละ”


กลับกลายเป็นฉันเองที่หน้าร้อนทำตัวไม่ถูก อนธกาลเปลี่ย่นเรื่องคุยด้วยการหันไปสนใจกับการประชุมต่อแล้วปล่อยให้ฉันได้แต่จมจ่อมอยู่กับอาการเขินอายแบบนั้น


บ้าจริง...ฉันกระต่ายตื่นตูมอยู่คนเดียวเหรอเนี่ย


“คริส พี่มีหลานชายอยากให้ช่วยสอนงานหน่อย อยู่ปีสี่กำลังจะจบแล้ว” ก่อนจะปิดวาระการประชุมพี่โต หนึ่งในทีมงานเอ่ยขึ้นและนั่นทำให้ฉันตื่นตัวนิดหน่อย


“ว้าว บริษัทเราใหญ่โตขนาดมีเด็กฝึกงานแล้วเหรอคะ ทั้งๆที่เรามีกันอยู่ห้าคนเนี่ยนะ?”


“ก็พูดให้ดูดีไปอย่างนั้นแหละ ก็ช่วยๆเทรนด์หลานให้พี่หน่อยมันจะจบแล้ว ใช้งานมันเยี่ยงทาสได้เลย”


“แล้วคริสจะไปใช้อะไรได้ล่ะคะ งานคริสนอกจากถ่ายวีดีโอกับตัดต่อแล้ว ก็ไม่รู้สี่รู้แปดอะไรอีกเลย”


“ก็ถ่ายงานนั่นแหละ มันตัดต่อเป็นด้วย สอนงานมันหน่อย เรียนจบพี่จะให้มันมาเป็นลูกจ้างบริษัทเรา เพราะหน้าอย่างมันไม่มีใครรับเข้าทำงานหรอก”


สรุปว่าหลานพี่โตเป็นคนที่ควรจะร่วมงานด้วยมั้ยเนี่ย แต่ในเมื่อได้รับการฝากฝังมาฉันก็ไม่รู้จะปฏิเสธยังไงสุดท้ายก็ตบปากรับคำไปอย่างนั้นก่อนจะเลิกสนใจแล้วแยกย้ายกันออกจากที่ประชุมโดยที่อนธกาลคอยท่าฉันเพราะนัดจะไปดูหนังด้วยกันอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว


“โทษทีคุยนานไปนิด คอยนานมั้ย”


“คอยทั้งชีวิตยังได้เลย”


ฉันหดคอนิดหนึ่งแล้วมองคนตัวเล็กอย่างเริ่มพินิจพิจารณา รู้สึกว่าวันนี้จะถูกใช้คำพูดแปลกๆมาตลอดทั้งวันเลยนะเนี่ย


“อะไรกัน นี่จีบคริสอยู่หรือเปล่าเนี่ย”


“ถ้าจีบแล้วติดมั้ยล่ะ”


“บ้า...พูดอะไรอย่างนั้น” ฉันพูดคล้ายกับรำพึง อนธกาลเอื้อมมือมาจับคล้ายบังคับให้เดินเคียงกันโดยที่ไม่ยอมปล่อยมือด้วยซ้ำ


“เรารู้จักกันมานานแค่ไหนแล้วนะ”


“ก็...จะหกเดือนแล้ว”


“เร็วอย่างนั้นเลยเหรอ อืม...เขาว่ากันว่าเวลาเรามีความสุขเราจะลืมวันลืมคืน”


“เราสนิทกันมากจนคนเขาเอาไปล้อกันเป็นคุ้งเป็นแควเลยว่าคบกันอยู่” ฉันยังคงพูดเรื่องเดิมเพื่อดูท่าทีของคนตัวเล็กว่ามีท่าทีรังเกียจเดียดฉันท์บ้างหรือเปล่า แต่ก็หามีไม่อย่างน่าประหลาดใจ


“กาลอยู่กับคริสทุกวัน ยิ่งกว่าตอนกาลคบกับทอยอีก”


“โห ลืมตัวละครนี้ไปแล้วนะเนี่ยถ้าไม่พูดถึง”


“ใช่ ลืมไปเลย เหมือนเขาไม่เคยเข้ามาในชีวิตกาลมาก่อน ตอนคบกับเขากาลยังมีความสุขได้ไม่ถึงครึ่งหนึ่งที่คบกับคริสด้วยซ้ำไป”


คบกับทอย คบกับคริส อนธกาลกำลังเอาความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่มาเปรียบเทียบกันอย่างนั้นเหรอ พอนึกได้อย่างนั้นก็รู้สึกเขินจนต้องก้มหน้ามองพื้นแล้วก็กลั้นยิ้มไปด้วย


“หาเวลาว่างไปเที่ยวต่างจังหวัดกันมั้ย?”


“หืม?” ฉันเงยหน้ามองคนหน้าหวานที่อยู่ๆก็ชวน “อยากไปไหนเหรอ”


“อยากไปพักผ่อนบ้าง อยู่แต่ในกรุงเทพมันน่าเบื่อ ลองคิดซิว่าอยากไปไหน กาลให้คริสเลือก”


ยัยคนหน้าหวานนี่นับวันจะเผด็จการขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีการถามย้ำด้วยซ้ำว่าฉันตกลงจะไปหรือยัง แต่ถามเลยว่าฉันอยากจะไปที่ไหน คิดว่าฉันเป็นคนง่ายขนาดนั้นหรือไง ต้องเล่นตัวบ้าง!


“อยากไปญี่ปุ่น”


ค่ะ...เล่นตัวมากกกกกกกกกกก


“ญี่ปุ่นมันต่างจังหวัดตรงไหนกัน แต่ก็...น่าสนใจดี งั้น...ไว้หาเวลาไปเที่ยวกันเนอะ จะได้จองตั๋วเครื่องบิน จองที่พักให้เรียบร้อย วางแผนแต่เนิ่นๆราคาจะได้ไม่แพงจนเกินไป”


“อืม เดี๋ยวไปชวนพี่ๆด้วย ไปเยอะๆสนุกดี” พอได้ยินอย่างนั้น อนธกาลปล่อยมือจากฉันแล้วขมวดคิ้วเหมือนไม่พอใจเท่าไหร่ “เป็นอะไรหรือเปล่า”


“จะชวนคนอื่นไปทำไม”


“ก็ไปเที่ยว ยิ่งเยอะคนยิ่งสนุกนะ”


“อึดอัดมากเลยสินะถ้าจะไปกับกาลสองคนน่ะ”


“ไม่ใช่...”


“ไม่เป็นไร ชวนกันไปเยอะๆก็ได้ เอาที่คริสว่าดีนั่นแหละ”


แล้วคนหน้าหวานก็เดินงอนตุ๊บป่องไปข้างหน้า ทิ้งให้ฉันยืนงงอยู่พักหนึ่งก่อนจะรีบวิ่งตามไปก่อนจะคล้องแขนเพื่อเป็นการง้องอน


“ถ้าจะให้ดีไปกันสองคนดีกว่า”


“ไม่อยากไปเยอะๆแล้วหรือไง” อนธกาลพยายามจะแกะมือฉันออกแต่ฉันที่รู้นิสัยคนขี้งอนดีว่าแป๊บๆก็หายเลยตื๊อด้วยการใช้มุกเดิม


“ไปกับกาลสองคนดีกว่า จะได้อยู่ด้วยกัน นอนห้องเดียวกัน ดูซากุระด้วยกัน จิบสาเกด้วยกันด้วยกัน ดีกว่าเยอะเลย”


“ไม่ต้องมาพูด...” น้ำเสียงกระเง้ากระงอดนั่นทำให้ฉันอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปดึงจมูก


“ขี้งอนจังเลยนะอนธกาลของฉัน”


และท่าไม้ตายนี้ก็ทำให้คนหน้าหวานยิ้มออกมาได้ก่อนจะจบลงด้วยการไปดูหนังกันตามลำพังอย่างที่มักจะทำประจำเสมอมา

 



ในที่สุดบริษัทของเราก็มีอาคารสำนักงานเป็นของตัวเอง ก็พูดให้ดูดีไปอย่างนั้นแหละจริงๆเราเช่าแค่ห้องเล็กๆเพื่อเอาไว้เป็นที่ประชุมกันอย่างจริงจังโดยมีโต๊ะกลม 1 ตัว และมีที่เอาไว้สำหรับถ่ายทำตอนรีวิวสินค้าต่างๆ ออฟฟิศของเราถูกจัดอย่างง่ายๆแต่ก็ไม่ลืมที่จะแขวนป้ายบริษัทให้ดูดีมีดีเทล และเพื่อให้บริษัทของเราดูเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้นไปอีกขั้น เรามีโต๊ะคอมพิวเตอร์เอาไว้สำหรับให้ฉันนั่งตัดต่อ


“นี่คือคอมพิวเตอร์ใหม่ เอาไว้เพื่อแกโดยเฉพาะ”


คอมพิวเตอร์ราคาเหยียบหกหมื่นที่ฉันใฝ่ฝันอยากได้มานานถูกวางเอาไว้ในออฟฟิศอย่างสวยหรู ฉันเอื้อมมือไปลูบๆคลำๆจอแล้วจินตนาการว่าเอามือลูบหน้าท้องพระเอก Thor ในอะเวนเจอร์

ซี้ด...น้ำเดินเว่อร์เมื่อนึกถึง


“ผักชีโรยหน้าขั้นสุด ทำราวกับว่าจะสตีฟจ๊อปจะมาเยี่ยมออฟฟิศ”


“เขาตายห่าไปแล้วมั้ยล่ะไอ้นี่” พี่พุทธเอื้อมมือมาตบหัวฉันเบาๆแล้วเปลี่ยนเรื่อง “นอกจากคอมพิวเตอร์แล้วแกจะมีเด็กฝึกงานมาเป็นผู้ช่วยด้วยเป็นเวลาสามเดือน หลานพี่โต ชื่อ นายเต็ม”


แล้ว “เต็ม” เด็กฝึกงานอายุอานามราว 21 ก็ปรากฎตัวขึ้นในชุดนักศึกษากางเกงยีนส์ หนุ่มหล่อเต็มตัวจากรั้วมหาวิทยาลัยยกมือไหว้ฉันอย่างคูลๆพร้อมกับเคี้ยวหมากฝรั่งไปด้วย


ติสท์เว่อร์


“สวัสดีครับพี่สาว เรียกผมว่าเต็มนะครับ”


“เต็มแน่นะ?” ฉันถามย้อนและนั่นทำให้คนกวนประสาทยิ้มตอบกลับมาอย่างชอบใจ


“เต็มดิพี่...พี่น่ารักว่ะ”


คำชมตรงไปตรงมาทำให้พี่พุทธเหล่มองเด็กฝึกงานอย่างไม่ชอบใจนัก ฉันไม่เคยบอกสินะว่าพี่พุทธค่อนข้างจะห่วงและ “หวง” ฉันเอามากๆ เวลามีใครทำท่าจะมาจีบหรือฉันมีทีท่าว่าจะมีความรัก ฉันจะถูก “กันท่า” มาตั้งแต่สมัยประถม จนนมแตกพาน ตอนนี้ก็เช่นกัน...


ขอให้อาการหวงน้องสาวนั้นเพลาๆลงบ้างเถอะ


“ทำแต่งาน ห้ามหน้าหม้อ” พี่พุทธเอ่ยขึ้นตรงๆนั่นเลยทำให้เต็มหัวเราะออกมาแล้วเกาหัวแกรกๆ


“ล้อเล่นครับ แต่พี่เขาน่ารักจริงๆ ดูเพลนๆดี”


มันชมหรือเปล่าเนี่ย?


“เพราะยังไม่เจอคุณกาลน่ะสิเลยพูดอะไรแบบนี้ได้” พี่พุทธรีบออกตัวราวกับต้องการจะกันท่าแม้ว่าจะต้องกดให้ฉันต่ำเตี้ยเรี่ยดินก็ตาม แต่เอาเถอะ เพราะเป็นอนธกาลหรอกนะ ยอมสวยน้อยกว่าก็ได้ “ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปแกก็เข้าออฟฟิศมาตัดต่องานที่นี่ได้เลย พรุ่งนี้จะมีลำโพงมาให้รีวิว”


ฉันพยักหน้ารับทราบ ก่อนจะนั่งจุ้มปุ๊กเห่อคอมพิวเตอร์ใหม่แล้วลองเล่นให้คล่องมือ ส่วนเต็มที่ไม่รู้จะทำอะไรดีเลยนั่งลงข้างกันกับฉันแล้วเท้าแขนมองฉันที่กำลังสนอกสนใจกับของตรงหน้า


“พี่มีแฟนหรือยัง”


“อะไรนะ?” ฉันเหล่มองคนตรงไปตรงมาแล้วขมวดคิ้ว “เรื่องส่วนตัวมั้ยวะ ไม่บอก”


“ห้าวโคตรๆ แต่ผู้หญิงแบบนี้แหละน่ารัก”


“การชมว่าพี่น่ารักบ่อยๆไม่ได้ทำให้การฝึกงานราบรื่นหรอกนะ อย่าทำอะไรแบบนั้นเลย”


“ตรงไปตรงมาดี ชอบ”


“เอ๊ะ!” ฉันที่เริ่มรำคาญกับการอ้อล้อแบบนั้นเลยหันไปจ้องหน้า แล้วก็พบกับสายตาของเต็มที่จ้องมองมาเหมือนสนใจฉันจริงๆ แต่ก็ติดเล่นไปด้วยบนใบหน้านั่น “เลิกมองแบบนั้นเสียที”


“พี่ชอบผู้ชายใช่มั้ย”


“ทำไมถามแต่อะไรแบบนี้วะ?”


แล้วเด็กฝึกงานก็หัวเราะชอบอกชอบใจก่อนจะยักไหล่


“ไม่ถามแล้วก็ได้ เอาเป็นว่าวันนี้เราทำความรู้จักกันแล้ว งั้นผมกลับล่ะ เจอกันพรุ่งนี้ฝึกงานวันแรกครับพี่สาว”


แล้วคนหน้าหล่อก็ขยิบตาข้างหนึ่งก่อนจะพุ่งตัวออกจากออฟฟิศใหม่นี่ ซึ่งก็ดี ฉันอยากใช้เวลาอยู่คนเดียวเพื่อทำโน่นทำนี่ การได้อยู่กับคนที่เพิ่งรู้จักกันมั้นชวนให้อึดอัดไม่น้อย ว่าแต่คอมใหม่นี่มันมันส์มือดีจริงๆเลยแฮะ ไม่ว่าจะกดหรือคลิกอะไรก็ดูจะเร็วปรู๊ดปร๊าด ไม่มีการโหลด การค้างให้ต้องรอเป็นการขัดใจ รู้ตัวอีกทีฟ้าข้างนอกก็มืดแล้ว ได้เวลาที่ต้องโทรหาอนธกาลเพื่อรายงานตัวเหมือนอย่างเคย


แต่ทว่า...


“กาลอยู่นี่”


คนหน้าหวานที่น่าจะเพิ่งเลิกงานโผล่มายังออฟฟิศใหม่พร้อมกับของกินมากมาย ก่อนหน้านี้ฉันส่งไลน์ไปบอกเจ้าตัวแล้วว่ากำลังติดพันอยู่ที่ออฟฟิศแต่ก็ไม่คิดว่าอนธกาลจะโผล่มาหาเองเลยแบบนี้


“กาลนี่เหมือนไก่”


“ยังไง”


“คิดถึงไก่ไก่ก็มา”


“แปลว่าคิดถึงกาลสินะ” คนหน้าหวานวางของกินไว้ข้างๆแล้วยืนคร่อมจากด้านหลังเท้าโต๊ะดูว่าฉันกำลังเล่นอะไร “ไหน? คอมมันมีอะไรน่าสนใจนักหนาถึงไม่ยอมกลับบ้านกลับช่อง”


กลิ่นน้ำหอมจากตัวอ่อนๆของอนธกาลแทรกเข้ามาที่จมูก เสียงที่ดังข้างหูพร้อมกับไอร้อนจากร่างกายจากคนที่ยืนคร่อมร่างทำให้ฉันรู้สึกเกร็งนิดหน่อย


“ก...ก็ไม่มีอะไรมาก คอมใหม่ คริสอยากได้มานานแล้วแต่ไม่มีปัญญาซื้อ นี่เห็นว่าใช้เงินส่วนกลางซื้อมาเพื่อตัดต่อเลยนะ ต่อไปนี้ก็จะทำงานได้ง่ายขึ้น เวลาตัดต่อกาลในคลิปก็จะไม่สะดุด ไม่ค้าง”


“จะว่าไปคริสนี่เหมือนอยู่กับกาลตลอดเลยเนอะ ต่อให้ไม่ได้เจอตัวจริงก็เจอกันหน้าคอมอยู่ดี” น้ำเสียงของอนธกาลที่ข้างหูยังคงทำให้ฉันเคลิ้มไป และเจ้าตัวก็ทำให้ฉันประหลาดใจด้วยการทำเป็นสูดดมกลิ่นตรงใกล้ๆแก้มเช่นกัน “คริสเป็นคนที่มีกลิ่นดีต่อใจจังนะ”


“หืม? ยังไง”


“ว่าจะทักถามนานแล้ว ใช้น้ำหอมอะไรกลิ่นดีจัง”


“ไม่ได้ใช้น้ำหอมหรอก น่าจะเป็นครีมทาผิว กลิ่นจะออกแนวมิ้นๆชาๆนิดหน่อย มันเป็นกลิ่นที่ช่วยคลายเครียด”


“มิน่า...อยู่ด้วยแล้วอารมณ์ดี อยากอยู่ด้วยตลอดเลย” คนหน้าหวานใช้สองแขนโอบรอบคอฉัน “ถ้าขี่คอได้ก็จะทำ เป็นชัตเตอร์เลย”


“ก็แบกได้อยู่นะ ตัวเล็กอุ๋งๆ”


“อะไรนะ”


“เปล่า ไม่มีอะไร” ฉันรีบเก็บปากเก็บคำเพราะหลุดคำว่า อุ๋ง ออกไป ไม่อยากให้อนธกาลดูว่าฉันเป็นเด็กติงต๊องมากเกินไปนัก อย่างน้อยๆฉันต้องทำตัวเป็นผุ้ใหญ่ให้ดูน่าคุยด้วย


“ชอบแบบไหนมากกว่ากัน”


“หืม? อะไร”


“ชอบกาลในคอมหรือชอบกาลตัวเป็นๆมากกว่า”


คนหน้าหวานที่อยู่ๆก็เปลี่ยนเรื่องทำให้ฉันตั้งรับไม่ทัน


“มันก็ต้อง...” ฉันที่ยังไม่ทันจะตอบอะไรก็ถูกแทรกด้วยเสียงข้อความจากโทรศัพท์ที่ดังขึ้นมาเสียก่อน อนธกาลเหล่มองไปที่หน้าจอแล้วอ่านชื่อออกเสียง


“เต็ม...เต็มไหน?”


“มันมีไลน์คริสได้ไงเนี่ย?” ฉันมองข้อความนั่นแล้วเปิดออกอ่าน ก่อนจะพบว่าเป็นข้อความชวนทะเล้นอย่างเด็กคึกคะนอง

 

เต็ม : พรุ่งนี้เจอกันนะพี่สาวคนน่ารัก

 

และไม่ใช่ฉันคนเดียวเท่านั้นที่เห็นข้อความ อนธกาลที่ยื่นคร่อมร่างฉันอยู่ก็ได้อ่านเช่นกันและนั่นทำให้บรรยากาศทั่วทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันจนได้ยินแต่เสียงลมหายใจของเราทั้งคู่


“เด็กฝึกงานน่ะ หลานพี่โต” ฉันรีบอธิบายเพราะรู้สึกว่ามันเงียบเกินไป อนธกาลยักไหล่นิดหนึ่ง


“อาฮะ...”


แค่นี้เองเหรอ? แล้วเงียบให้วังเวงทำไมหว่า


“เดี๋ยวพรุ่งนี้กาลก็ได้เจอ มีรีวิวลำโพงน่ะ”


“อาฮะ”


แล้วเราก็เงียบกันอีก ฉันเลยเปลี่ยนเรื่องด้วยการหันไปยังของกินที่อนธกาลซื้อมาฝาก


“ว้าว ของกินเยอะแยะเลย มีอะไรบ้างเนี่ย”


“แล้วเด็กใหม่หน้าตาเป็นยังไง”


“หืม? ก็...ก็ดี” ฉันพยายามตอบกลางๆ เพราะต่อให้โกหกพรุ่งนี้อนธกาลก็จะเจอด้วยตัวเองอยู่ดี “กระฉับกระเฉง กวนตีนหน่อยๆ ตรงไปตรงมา”


“รู้จักกันดีจังนะ”


“ก็ไม่ดีขนาดนั้นหรอก วันนี้ได้คุยกันนิดหน่อยเลยพอได้สังเกตบ้าง”


“ถึงขนาดสังเกตเลยเหรอ พ่อหนุ่มคนนั้นต้องน่าสนใจแน่ๆเลย”


“มันก็...”


“กาลกลับดีกว่า” อยู่ๆอนธกาลก็ตัดบท จากที่ทำท่าเหมือนจะมากินด้วยกันก็คว้ากระเป๋าเตรียมจะไปเลย “วันนี้เหนื่อยๆนิดหน่อย เจอกันพรุ่งนี้นะ”


“เป็นอะไรหรือเปล่า”


“เปล่า”


“ไม่ให้ไป”


“อะไรนะ?”


ฉันดึงคนตัวเล็กให้นั่งลงข้างกันแล้วคล้องแขนล็อคเอาไว้ข้างกาย ตั้งแต่รู้จักกันมาฉันรู้ดีว่าอนธกาลเป็นคนประเภทขี้งอน แต่ถ้างอนแล้วไม่ง้อจะยิ่งทำให้นอยด์หนักเข้าไปอีกดังนั้นทุกอย่างจึงต้องรวดเร็ว งอนปุ๊บแล้วง้อเลยต่อให้งี่เง่าสักหน่อยก็ต้องปราบให้อยู่เดี๋ยวนั้น


“กินข้าวเป็นเพื่อนคริสก่อน”


“ไม่หิว เอ๊ะ...”


เพื่อป้องกันไม่ให้คนตัวเล็กหนีไปได้ฉันเลยจัดการเอาขาข้างหนึ่งพาดเจ้าตัวเอาไว้ซะเลย


“กาลน่ารักกว่าเด็กฝึกงานคนนั้นเยอะ”


“พูดบ้าอะไร...”


“คริสว่าจะถาม ว่าลางานช่วงปลายเดือนมีนาปีหน้าได้หรือเปล่า ตั๋วเครื่องบินไปญี่ปุ่นมันถูก”


แล้วคนหน้าหวานก็ค่อยๆอมยิ้มแม้จะพยายามกลั้นแล้วก็ตาม


“ไม่รู้เหมือนกันว่าจะลาได้มั้ย แต่อีกตั้งนาน”


“ว้า...จองไปแล้วด้วยสิ สงสัยต้องโทรไปยกเลิก”


“ไปได้แหละ”


ฉันเหล่มองคนกลับคำไปมาแล้วเอาไหล่กระแซะนิดหน่อย


“หายงอนง่ายจังเลยนะเราน่ะ”


“งอนอะไร บ้าเหรอ”


ก็คิดว่าตัวเองรู้จักอนธกาลมากระดับนึงแล้วล่ะ...เผลอๆจะมากกว่าทุกคนบนโลกใบนี้เลยด้วยมั้ง


ฉันมันคุณแอปเปิ้ล แฟนพันธุ์แท้ของเธอนี่นา


โปรดติดตามตอนต่อไป



#APPLEYuri




อะไรของพวกเธอน่ะ แป๊บๆชวนกันไปญ๊่ปุ่นละเหรอ จะไปทำอะไรกัน (ก็จะดุเดือดสักหน่อย)


หายไปสองวันคิดถึงชุ้นกันใช่มะ พอดีช่วงนี้ยุ่งๆทั้งปรูฟนิยาย ทำโน่นทำนี่เยอะไปหมดแต่ก็พยายามจะอัพให้ได้ อุอิ


ใกล้จะพีคละ


สรุปว่า Affair : รักเล่นกล เปิดให้สั่งซื้อกันวันที่ 31 พค. 61 นะคะ




แต่จะจัดส่งให้วันที่ 5 มิถุนายน 61 เนื่องจากคงต้องเรียบเรียงออเดอร์เยอะพอสมควร จริงๆเน้นส่งเร็วแหละแต่เห็นข้อผิดพลาดจากพลูโตเยอะเลยคิดว่าค่อยๆทำดีกว่า



-500 คนแรกจะได้ ปิ๊กกีต้าร์ กับ จดหมายของคุณเพลง

-ปกซ่อนแม่ ลายเปียโน ได้ทุกคนสำหรับคนที่สั่งซื้อกับปลาน้อยค่ะ (ถ้าซื้อตามหน้าร้านหนังสือจะไม่ได้)


เดี๋ยวมาแจ้งกติกาที่ชัดเจนอีกครั้ง เพื่อความสะดวกรบกวนแอดไลน์มาที่ @chaoplanoy ปลาจะแจ้งวิธีการสั่งในนั้นค่ะ


แล้วพบกันค่ะ



Click ที่ภาพ




เค้ารักคุณ



แล้วพบกันค่ะ







ผลงานรูปเล่มที่สามารถสั่งซื้อได้

Click






 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.242K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,020 ความคิดเห็น

  1. #5005 PlatooThai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 22:18

    งอนแล้วง้อง่าย แต่ที่จริง ไม่ควรให้ สาวกาลงอนดีกว่าไหม คุณคริส

    #5,005
    0
  2. #4971 Chichuu~♡ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 21:13
    น่ารักก
    #4,971
    0
  3. #3022 Goon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 01:37

    เพื่อนกัน..หรา หัวร้อนเลยโว้ยยยยยยยยย 55555 ตอนคุยกันโคตรน่ารักเลยค่ะ คริสน่ารักน่าหยิก กาลก็งอนเก่ง อยากให้ง้อเก่ง เหม็น!!!!

    #3,022
    0
  4. #2796 kyungstal12 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 19:12
    อยากโดนคุนกาลคร่อมบ้างจุงงงง นี่ฉันเป็นไรกับมิวๆเนี้ย อยากได้นางทำนู้นทำนี่ให้ตลอดทุกเรื่องที่อ่านเบย ฉันจะหลงมิวๆไม่ได้นะ ฮุ้.. ใจเหลวไปหมดแย้ว ชอบจังคนขี้อ้อนนนนน
    #2,796
    0
  5. #2182 Ploy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 23:23
    อ่านแล้วนึกถึงน้ำหนึ่งเนยอ่ะ
    #2,182
    0
  6. #2137 Ploy Kung (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 18:08
    ไปญี่ปุ่นนน จะไปทำอารายกานน้าาา
    #2,137
    0
  7. #1717 pdd2557 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 01:27
    หลงคริสค่ะ
    #1,717
    0
  8. #1716 ทั่นโด (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 23:53

    เขินว้อย คู่นี้นี่มันเหมือนแฟนกันเลยจีบกันไปจีบกันมาอยู่นั่นแหละ แล้วจะไปเที่ยวกันสองคนอีกแหมมมม ไปดูซากุระหวานละเกินนน

    #1,716
    0
  9. #1714 So_Zo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 21:21

    แหมมมมมม โคตรเหมือนแฟนกัน ไม่รู้จะพูดยังไงดีคือแบบมองจากดาวอังคารมายังรู้อ่ะ

    #1,714
    0
  10. #1713 yoonsiclovelove (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 21:07
    น่ารักอ่ะ ทำใมอ่านแล้วเขินนนน 5555
    #1,713
    0
  11. #1711 WannapaWen (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 17:03

    เเหมมมมมมม ไปถึงดาวอังคารเลย เเต่งกันเลยมั้ย หื้ยย กินกันเถอะ//กราบบ

    #1,711
    0
  12. #1710 WannapaWen (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 16:38

    คริสจะรู้มั้ยนะว่าการจับหน้าขา ไม่ใช่เเค่การปลอบยังเป็นการ เเต๊ะอั๋งด้วย เเหมมม

    #1,710
    0
  13. #1708 Jang_crp (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 11:14

    งอนแปปๆหายเลยอ่ะ555

    #1,708
    0
  14. #1707 jellyx (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 10:08
    มีการจะไปญี่ปุ่นกันนด้วยย งอนบ่อยง้อบ่อยยยเกินเพื่อนแล้ววว น่ารักกกก~
    #1,707
    0
  15. #1706 fy0836661332 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 09:14
    อะไรกันยังทันได้คบจะไปฮันนีมูนกันแหละอิจฉาจริงอิงออน
    #1,706
    0
  16. #1705 sunye_musi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 03:00
    ชัดเลย ใช่ไม่ใช่ >< มาทีเดียวจบเลยได้ไหมคะะะะ น่ารักกกกก~!!!!
    #1,705
    0
  17. #1704 sanoboo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 02:30

    คริสๆ(สะกิดๆ) กาลเค้าชอบเธอแหนะ

    เอ้าาเพลงขึ้น

    "เธอเป็นแฟนฉันแล้วรู้ตัวบ้างไหม แล้วเมื่อไหร่หนอฉันจะได้เป็นแฟนของเธอ"

    555เพลงบอกอายุ

    ถ้าเธอยังมัวอ่อนด๋อยชั้นนี่แหละจะไปญี่ปุ่นกับอุ๋งๆเอง!!

    #1,704
    0
  18. #1703 sanoboo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 02:20
    นังกาลที่รัก เธอมันนังตัวร้ายไม่ต่างจากทอยหรอก5555รายนั้นชวนไปทะเล
    รายนี้ชวนไปต่างจังหวัด คริสน้อยเอ้ยยเธอไม่เสร็จทอย แต่ไม่รอดกาลหรอก
    ชอบตอนนี้พอๆกับตอนที่คริสไปบ้านกาลครั้งแรกเลย เป็นบทสนทนาที่ชวนให้ใจสั่น เพียงแต่ตอนนี้กาลเค้าชัดเจนขึ้น แถมคริสก็รู้จักมัดใจกาล เค้าทั้งสองคนไปไหนไม่รอดละค่าา
    ความจริงแอบลุ้นว่าจะมีสาวๆมาติดหลัวคริสสุดเท่รึป่าว เพราะลุคหลัวจิงๆ
    แต่เป็นผชอย่างเต็มก็น่าสนใจ นิสัยกวนๆเหมือนกันอีก งานนี้มีงอนวันละ46รอบ
    พี่ปลาๆใจดีหายไป2วัน อัพความยาวจุใจข้ามาก
    ปล. น้องรักพี่ปลานะ
    (แต่ก็ยังน้องกว่ากาลอยู่ดี ฮ่าา)
    #1,703
    0
  19. #1702 pokosipo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 00:25
    โอ๊ย อธนกาลทำไมน่ารักอย่างงี้ ^^
    #1,702
    0
  20. #1701 janieja (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 00:06
    รักไรท์อ่านละเขินตลอดเลยย งือออ
    #1,701
    0
  21. #1700 pinky_jelly (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 00:01
    โอ๊ย น่าร้ากกกกก คริสก็ไม่ด๋อยแล้วนะเดี๋ยวนี้ มีอ้อนมีง้อ กาลแสดงออกขนาดนี้แล้วอ่ะ รู้ตัวสักทีค่ะ คบกันให้จบๆไป นี่รอฉากสวีทอินเจแปนอยู่นะคระะะะ
    #1,700
    0
  22. #1699 Snuffkin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 22:43
    ฮั่นแหน่~~~~~ พออ่านไปถึงจะไปญี่ปุ่นกันสองคนนี่คิดเลยว่า 'ชั้นว่าเค้าต้องไปได้กันที่ญี่ปุ่นแน่ๆ' 555555 อุ้บบบสส
    #1,699
    0
  23. #1698 ninepat (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 22:36

    นึกว่าจะมีการนัวเนียเกิดขึ้นในออฟฟิศแล้วค่ะ บว้าๆๆ คำว่าดุเดือดชอบแว้ปเข้ามาในหัวตลอด 5555

    #1,698
    0
  24. #1697 HANSA28 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 22:35
    กาลน่ารักขึ้นทุกวัน เอ๊ย!! อุ๋งๆ ของพี่ 555++
    #1,697
    0
  25. #1696 sasi.m (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 22:00
    นึกว่าจะดึงมานั่งตัก5555555
    #1,696
    0