APPLE : ถึงเธอ...ผู้เป็นที่รัก (YURI)

ตอนที่ 11 : Chapter 10 : คนขี้เหงา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,182
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,325 ครั้ง
    4 พ.ค. 61

10

คนขี้เหงา


 

“เฮ้ย พี่พุทธ ทวิตเตอร์เล่นยังไงอะ”


ฉันที่นั่งอยู่หน้าคอมและงมอยู่กับแพลทฟอร์มตัวนี้มาตลอดทั้งวันเอ่ยถามพี่ชายขึ้นหลังจากเจ้าตัวกลับมาจากที่ทำงานประจำ


“ก็เล่นเหมือนเฟสบุ๊คนั่นแหละ ถ้าเฟสบุ๊คมีไว้อวด ทวิตเตอร์มีไว้บ่น”


“มันต่างกันยังไง?”


“เฟสบุ๊คเราต้องแอดเพื่อน ให้เพื่อนเห็นความเป็นอยู่ที่ดีของเราเพราะถ้าเศร้ามันจะสมน้ำหน้าแล้วเอาไปนินทากันกลุ่มไลน์ แต่ถ้าเป็นทวิตเตอร์แกจะเป็นใครก็ได้ ตั้งชื่อขึ้นมาชื่อหนึ่งแล้วด่ากราดตั้งแต่นายกเมืองไทยไปจนถึงประธานาธิบดีเกาหลีเหนือ”


“ก็ยังไม่เห็นความต่างอยู่ดี”


“เอาเป็นว่า...มีไว้บ่น จบ”


ฉันเป็นคนโลว์เทคหรือพี่ชายฉันเป็นพวกแจกแจงอะไรไม่เป็นกันแน่ แต่ก็เอาเถอะฉันจะลองหัดเล่นดู ในเมื่ออนธกาลเล่นอยู่ในนั้นฉันก็ต้องลองพยายามทำความเข้าใจนั่นแหละ


จะได้ให้กำลังใจได้ไง...


อืม...นี่ก็ลองสมัครแล้ว ก็มาถึงหน้าให้ตั้งชื่อ และใช่...เพื่อที่จะเอาไว้ให้กำลังใจ ฉันจึงตั้งชื่อทวิตตัวเองว่า ‘APPLE_Honey’  เพื่อให้สอดคล้องกับหัวกระดาษจดหมาย แล้วยังไงต่อหว่า? ฉันจะส่งข้อความหาอนธกาลได้ยังไงกัน


“พี่ แล้วเราจะคุยกับคนอื่นๆได้ยังไงล่ะ”


“ก็หาเพื่อนในนั้นสิ สมมติแกอยากรู้ว่าวันๆพี่บ่นอะไรแกก็ฟอโล่วพี่มา”


“แล้วถ้าเค้าไม่รู้ว่าคนที่อยากคุยด้วยใช้ชื่อว่าอะไรล่ะ”


“แกก็โง่ไง”


ขอบใจ...

 


หลังจากไม่ได้รับคำตอบที่เป็นประโยชน์ใดๆจากพี่ชายฉันก็เหล่มองไปยังโทรศัพท์ตัวเองอย่างใช้ความคิด มันคงจะไม่แปลกใช่มั้ยนะถ้าฉันจะทักทายอนธกาลไปก่อน ก็เราสนิทกันแล้วนี่


ไม่แปลกหรอกเนอะ


ว่าแล้วฉันก็กดไปยังห้องสนทนาของคนหน้าหวานแล้วมองข้อความล่าสุดที่ฉันขอให้เจ้าตัวชวนไปบ้าน ความรู้สึกกระดากอายยังคงมีอยู่แต่เพราะเราคุยกันมากขึ้นแล้วมันเลยทำให้ฉันมีความกล้าพอที่จะทักไป


 

คิดสิคริส คิทแคท : Sticker

 

ประมาณสองวินาทีคู่สนทนาของฉันก็กดอ่านก่อนจะตอบกลับมาด้วยสติ๊กเกอร์เฉกเช่นเดียวกัน แต่จะต่างกันก็ตรงที่มีการพิมพ์ประโยคให้สามารถพูดคุยสื่อสารกันต่อได้


 อนธกาล : ไฮ เพื่อนนนนน


น่าร้ากกกกกกก

ฉันหัวเราะคิกคักกับโทรศัพท์ราวกับกำลังคุยกับฮยอนบิน แต่พอเห็นสายตาของพ่อกับแม่ที่เหล่มองมาเลยรีบนั่งหลังตรงแล้วทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

คิดสิคริส คิทแคท : คริสกำลังหัดเล่นทวิตเตอร์อยู่

คิดสิคริส คิทแคท : สอนคริสเล่นหน่อย กาลใช้ชื่อว่าอะไร

อนธกาล : ใช้ชื่อว่า @Aontakarn _Raks

อนธกาล : หัดเล่นทวิตเตอร์ด้วยเหรอ

คิดสิคริส คิทแคท : ก็เรียนรู้อยู่ เห็นกาลบอกว่าเล่นก็เลยหัดเล่นบ้าง

อนธกาล : คริสใช้ชื่อว่าอะไร

 

ฉันที่กำลังจะพิมพ์กลับไปว่า Apple เป็นอันชะงักค้าง เกือบไปแล้ว! ขืนพิมพ์ออกไปแบบนั้นเจ้าตัวรู้แน่ว่าคนที่คอยส่งจดหมายให้กำลังใจคือฉัน

 

คิดสิคริส คิทแคท : กำลังจะสมัครน่ะ เดี๋ยวแอดไปนะ

 

สรุปว่าฉันก็เลยต้องสมัครไว้สองแอคเคาต์ และมันทำให้ฉันเข้าใจในสิ่งที่พี่พุทธต้องการจะสื่อว่าทวิตเตอร์เราจะสามารถเป็นใครก็ได้เพราะคนไม่รู้จักตัวตนของเรา ต่อให้ด่านายกก็แค่กดลบชื่อเก่าแล้วก็สร้างชื่อใหม่ขึ้นมา มันไม่เหมือนเฟสบุ๊คที่ต้องมีการยืนยันตัวตนอะไรแบบนั้น ใครจะฟอโล่วใครเป็นเพื่อนก็ได้ ไม่พอใจก็อันฟอโล่วเป็นอันจบปิ๊ง


และเมื่อฉันสมัครแอคเคาท์เสร็จก็เสิร์ชหาชื่อของอนธกาลและมันขึ้นเป็นสองชื่อที่เหมือนกันจนต้องไลน์ไปถามอีกรอบ

 

คิดสิคริส คิทแคท : มีชื่อกาลสองอัน แอคเคาท์เหมือนกันเลย


อนธกาล : อีกอันนึงมีคนทำเลียนแบบขึ้นมาน่ะ ถ้ามี S คือกาลตัวจริง นี่ก็แอบกังวลเหมือนกันว่าคุณแอปเปิ้ลจะส่งข้อความไปหาตัวปลอม

 

โอเค! แอปเปิ้ลจะไม่มีวันส่งข้อความไปหาตัวปลอมเด็ดขาดเพราะฉันเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน

 

อนธกาล : ทำอะไรอยู่

 

ฉันที่กำลังจะหัดเล่นทวิตเตอร์เลยต้องละความสนใจจากหน้าจอคอมมาคุยกับอนธกาลที่เอ่ยถามมาแบบนั้น แม้จะเป็นแค่ตัวอักษรแต่ฉันก็สัมผัสได้ถึงความเหงาบางอย่างผ่านหน้าจอโทรศัพท์

 

คิดสิคริส คิทแคท : ไม่ได้ทำอะไร กำลังตั้งใจคุยกับกาล

อนธกาล : ตั้งใจคุยเลยเหรอ

คิดสิคริส คิทแคท : ใช่ กลัวจะมีคนเหงา

อนธกาล : การมีคริสเป็นเพื่อนช่วยให้กาลหายเหงาได้เยอะเลย

คิดสิคริส คิทแคท : และต่อไปนี้คริสจะทำให้กาลคลายเหงาได้มากกว่านี้อีก

อนธกาล : ทำยังไง

คิดสิคริส คิทแคท : คริสจะหัดกินเบียร์ กาลจะได้ไม่เหงาเวลาคิดถึงแม่ไง

 

หลังจากพิมพ์ไปแบบนั้นอนธกาลก็เงียบไปได้แต่ขึ้น Read จนฉันรู้สึกใจไม่ดี มันเป็นเรื่องที่เปราะบางจนทำให้คนหน้าหวานเศร้าหนักไปกว่าเดิมหรือเปล่านะ ขณะที่เริ่มกระวนกระวายและคิดว่าต้องทำอะไรสักอย่าง เสียงโทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น หน้าจอหราเป็นเบอร์ของคนที่กำลังนึกถึงและนั่นทำให้ฉันรับสายอย่างกล้าๆกลัวๆ


“ไงกาล เป็นอะไรหรือเปล่า”


[ไม่รู้เหมือนกัน อยู่ๆก็อยากโทรมา กาลโทรศัพท์คุยกับคริสได้มั้ย]


“ได้สิ ได้อยู่แล้ว” ฉันลุกขึ้นมองไปทางครอบครัวที่กำลังคุยเรื่องสัพเพเหระก่อนจะรีบเลี่ยงขึ้นไปยังห้องนอนตัวเองเพื่อหาที่เงียบๆคุยอย่างไม่ต้องระแวงว่าจะมีใครแอบฟัง “กาลคุยกับคริสได้ตลอดเวลาเลย”


[ตลอดเวลาเลยเหรอ]


“ใช่ กี่โมงก็ได้”


[สามทุ่มก็ได้เหรอ]


“ได้”


[ห้าทุ่มล่ะ]


“ได้”


[ตีสองล่ะ]


“ด้ายยยยยย”


[ตีห้าล่ะ]


“ด้ายยยยยยยยยย”


[ใจดีเกินไปแล้วนะ กาลได้ใจขึ้นมาจะทำยังไงเนี่ย]


น้ำเสียงกระเง้ากระงอดแบบนั้นทำให้ฉันอมยิ้มนิดหน่อย ตอนที่กินเบียร์ด้วยกันฉันก็พอจะจำได้ว่าเจ้าตัวมีมุมงอแงอยู่ แต่ก็แค่ไม่คิดว่าแม้แต่ตอนที่ไม่ดื่มก็มีอารมณ์งุ้งงิ้งอะไรแบบนั้นด้วย


“เอาเป็นว่ากาลเหงาเมื่อไหร่ก็โทรมาหาคริสได้ตลอด เพราะว่าเราสนิทกันแล้ว”


[แล้วถ้าคริสมีแฟนล่ะ]


“คริสไม่มีแฟนหรอก”


[แปลว่าถ้ามีแฟนก็คงจะคุยแบบนี้ไม่ได้สินะ]


“เอาเป็นว่าต่อให้คริสมีแฟน คริสก็จะคุยกับกาลแบบนี้ มีเวลาให้กาลแบบนี้ตลอดๆ โอเค้?”


มีเสียงหัวเราะคิกคักดังมาจากปลายสาย เสียงที่ดูสนุกสนานแบบนั้นของอนธกาลทำให้บรรยากาศดูต่างออกไป ปกติแล้วถ้ามองคนหน้าหวานจากภายนอกจะให้ความรู้สึกเงียบสงบ เหมือนบรรยากาศรอบด้านเป็นเส้นตรง ไม่มีคลื่น ไม่มีหยักใดๆ เปรียบกับแม่น้ำก็จะเหมือนน้ำในสระ ไม่ใช่ทะเลที่ดูมีคลื่นลมอะไรตลอดประมาณนั้น แต่ตอนนี้ไม่ใช่เลย


เจ้าตัวกำลังหัวเราะ...มีความเป็นคลื่นและรื่นเริง


[คริสทำให้กาลรู้สึกเหมือนได้พูดคุยกับแม่จริงๆด้วย อบอุ่นดีจัง]


“ไม่ได้หมายถึงว่าคริสแก่ใช่มั้ย”


[ไม่ใช่เลย...คงจะดีเนอะถ้ากาลได้เจอคริสบ่อยๆ เวปเราจะได้คุยกันทีนึงก็ต้องรอทำคอนเท้นต์หรือไม่ก็นัดพบปะกัน]


“ไม่เห็นจำเป็นจะต้องรอช่วงเวลาที่ทำงานนี่ อยากเจอกันเมื่อไหร่ก็นัดได้เลย เอางี้...คริสจะไปหากาลหลังเลิกงานทุกวันดีมั้ย”


[จะดีเหรอ...]


ฉันกรอกตาไปมาอย่างตกใจนิดหน่อยเพราะรู้สึกเหมือนกำลังเสนอตัวและทำให้อนธกาลลำบากใจ


“อ...เอ่อ ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้...”


[ไม่ๆ กาลแค่รู้สึกเกรงใจ...]


“แน่ะเกรงใจไหนว่าสนิทกัน”


[ถ้าได้เจอกันทุกวันก็ดีสิ มันต้องดีมากๆเลย]


คำพูดของคนหน้าหวานที่ดังลอดผ่านมาทางลำโพงโทรศัพท์ทำให้ฉันยิ้มให้อย่างรู้สึกเอ็นดู


“ถ้าอยากเจอคริสทุกวันก็จะไปหาทุกวันนะ บ้านคริสอยู่ใกล้กับตึกที่กาลทำงานอยู่ไม่ได้ลำบากอะไรเลย ไว้กาลหายเหงา เบื่อคริสเมื่อไหร่ก็แค่บอก มันก็เท่านั้นเอง”


[ใครจะเบื่อใครกันแน่]


“ถ้างั้นพรุ่งนี้คริสไปหานะ กาลเข้าตึกไปอ่านข่าวทุกวันหรือเปล่า”


[ไม่ทุกวัน อาทิตย์นึงก็สามครั้ง...อย่างนี้ก็ไม่ได้เจอกันทุกวันสิเนอะ]


“งั้นคริสจะไปบ้านกาลเอง ไปนั่งเล่น ไปหัดกินเบียร์ดีมั้ย?”


[อย่าใจดีขนาดนี้สิ หลงรักขึ้นมาจะทำยังไง]

 

ตึกตึก...

 

หัวใจของฉันเต้นแรงมากจนถึงกับต้องผละโทรศัพท์มาจับหน้าอก ประมาณสองวินาที่ได้ฉันถึงจะกลับไปโฟกัสกับการคุยด้วยใหม่พร้อมกับเล่นมุกกลับเพื่อไม่ให้ดูประหลาดไป


“ก็คริสน่ารักนี่นะ ไม่รักก็แย่แล้ว”


[ร้าย... งั้นเริ่มต้นเจอกันพรุ่งนี้และเจอกันไปทุกวันเรื่อยๆ]


“อื้ม...เรื่อยๆและเรื่อยๆ”


เราคุยกันไปอีกสักพักแล้วก็วางไป ความเขินอายทำให้ฉันเอาหน้ามุดหมอนแล้วกรี๊ดๆโดยลืมสังเกตไปเลยว่ามีคนเปิดประตูเข้ามา


“แกมีแฟนเหรอ?”


เสียงของพี่พุทธที่ดังขึ้นมาทำให้ฉันสะดุ้งลุกขึ้นนั่ง พี่ชายหน้าหล่อเหล่มองฉันแล้วยิ้มมุมปาก


“แฟนบ้าแฟนบออะไร”


“ก็เห็นอยู่ คุยโทรศัพท์ก็ต้องแอบมาคุย ท่าทางแบบนี้น่ะคุยกับผู้ชายแน่ๆ ตอนแรกก็ไม่เชื่อหรอกจนแม่บอกให้มาแอบฟัง หัวเราะคิกคักระริกระรี้กระหรี่พัฒน์พงษ์”


อีพี่เวร...


“นี่พี่แอบฟังด้วยเหรอ ไม่มีมารยาท พ่อแม่ไม่สั่งสอน”


“ก็พ่อแม่เดียวกับแกมั้ยล่ะ อย่าให้ท้องนะมึง อายขายขี้หน้าเขา”


“ไอ้บ้า! ฉันคุยกับอนธกาล! จะให้ท้องผ่านอะไร นิ้วมือเหรอ?”


“หืม?” พี่พุทธทำตาโตนิดหนึ่ง “แกคุยหัวเราะคิกคักนี่คือคุยกับคุณกาลเหรอ สนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่ อ้อ...นึกได้ละ ตอนเมาคราวนั้นแน่ๆ”


“แล้วไม่ดีหรือไง”


“ไม่ใช่ผู้ชายก็แล้วไป ก็แค่เป็นห่วง ผู้หญิงสมัยนี้มันง่ายและพี่ไม่ต้องการให้น้องสาวของตัวเองง่ายเหมือนที่พี่ชอบด่าผู้หญิงพวกนั้น”


“ไอ้บ้า”


ฉันเหล่มองพี่ชายตัวเองแล้วเบ้ปากคว่ำ ไอ้ท่าทางหวงน้องสาวนี่ไม่เลิกราสักทีตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว พี่พุทธยักไหล่นิดหนึ่งแล้วทำท่าจะออกจากห้องไปแต่ก็ไม่วายหันมาคุยด้วยอีกรอบ


“หรือแกชอบผู้หญิงวะ”


“ไสหัวออกไปเลยนะ!


“เออๆ ไปแล้วๆ” พี่พุทธยอมล่าถอยเตรียมจะออกไปแต่ก็ต้องชะงักขาเอาไว้เมื่อฉันเปลี่ยนใจเรียกให้กลับมา


“พี่พุทธ”


“อะไร”


“กินเบียร์เป็นเพื่อนหน่อย”


“หืม?”


“ฉันจะหัดกินเบียร์ พี่ช่วยกินเป็นเพื่อนหน่อยนะ และอาจจะขอร้องให้พี่ช่วยกินเป็นเพื่อนทุกวัน”


“ทุกวันเลยเหรอ อีลำยอง”


ฉันทำสีหน้าเหม็นเบื่อพี่ชาย แต่เขาเป็นคนเดียวที่ฉันไว้ใจได้ต่อให้ฉันต้องหลุดกลายเป็นนังการะเกด เขาก็จะอยู่รับมือได้เมื่อนางออกมา


“อืม ทุกวัน”


#APPLEYuri


เหม็นมากๆ เหม็นความรักมากๆ 55555555



ไปค่ะนังการะเกด ไปให้สุด!


พี่คริสนี่ก็ลงทุนนะคะ ยอมหัดกินเหล้ายาปลาปิ้งเพียงเพราะผู้หญิงคนเดียว ฮื้ออออออ แต่ก็ดี สติหลุดบ่อยๆเดี๋ยวไม่ได้ปล้ำอนธกาลนะ 5555555


กำลังทยอยลงเพราะจะขาย Affair อย่างที่บอกตอนนี้แค่รอโรงพิมพ์คอนเฟิร์มว่าจะมาส่งเมื่อไหร่แล้วเดี๋ยวจะมาประกาศวันขายให้ได้ทราบบบบ


ระหว่างนี้ก็อ่านแอปเปิ้ลไปก่อนนะทุกคนนนนน


รักคุณ



Click ที่ภาพ




เค้ารักคุณ



แล้วพบกันค่ะ







ผลงานรูปเล่มที่สามารถสั่งซื้อได้

Click






 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.325K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,020 ความคิดเห็น

  1. #4970 Chichuu~♡ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 17:10
    จะฝึกสำเร็จมั้ย555
    #4,970
    0
  2. #1687 P.Witch (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 17:43
    รักสุดชีวิตต้องยกให้แอปเปิ้ลเขาล่ะ 555
    #1,687
    0
  3. #1422 KonchawanRatkhui (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 16:41
    โอ้ยทำไมอ่านแล้วตลก คือชอบอ่าที่ได้มาอ่านนิยายเรื่องนี้ ร๊ากกเลยย 55555
    #1,422
    0
  4. #1269 Morning-kisses (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 09:37
    แน่ใจเหรอว่าจะเมาอีก กลัวยันยอดหน้าพี่ชายจริงๆ555 ร่างสองผู้ไม่เคยคาดเดาได้
    #1,269
    0
  5. #1268 Morning-kisses (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 09:37
    แน่ใจเหรอว่าจะเมาอีก กลัวยันยอดหน้าพี่ชายจริงๆ555 ร่างสองผู้ไม่เคยคาดเดาได้
    #1,268
    0
  6. #1242 be-ew (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 08:42
    ฝึกไว้ๆนะคริส สติเธอจะได้ไม่หลุด ชั้นจะได้รู้ว่าเธอโป๊ะอะไรไปบ้าง และเธอก็จะปล้ำกาลได้ไง5555555
    #1,242
    0
  7. #1240 BabyBlueEyes (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 16:11
    นี่กะจะไม่เม้นต์แล้วนะ แต่ก็.. วกกลับมาสะหน่อย 55555 ,,ซุ้นนนอิจฉากับการพูดคุยกันมุ้งมิ้งของเธอทั้ง2คน ..แหม่มมมมมพลัดกันอ่อยอ้อยอะไรขนาดนั้นนน 55555 //สรุปกาลเธอจะเอาทุกคนเลยใช่ม่ะ ทั้งคริสคนซึน นังรุ้ง นังการะเกด ไหนจะคุณแอปเปิ้ล ซุ้นเห็นเธอชอบ&ไม่ปฎิเสธเลยสักคน //ด..เดี๋ยวจะคอยดูว่าเธอจะได้ใครก่อนกัน 5555555555
    #1,240
    0
  8. #1239 Midnight SuN (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 14:49
    กาลขี้อ้อยยยยยยย ชอบบบบบบ คาแรคเตอร์นี้แหละใช่!!!! รอเล่มนะคะ รอรอรอรอรอ
    #1,239
    0
  9. #1237 คนชอบอ่าน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 12:11

    รักครอบครัวคริสสสสส ฮาทั้งทีม

    #1,237
    0
  10. #1236 1619 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 23:58

    น่าร้ากกกกก

    #1,236
    0
  11. #1235 poompui2539 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 21:49
    หลงรักคริส หลงรักกาล และที่ขาดไม่ได้คือหลงพี่ปลาไปด้วยแล้ว😆 ใจสั่นหวั่นไหวไปหมด อ่านไปบิดไป
    #1,235
    0
  12. #1234 LoveToon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 21:26
    กาลอย่าหยอดมากสิ เดี๋ยวคริสก็หัวใจวายไปซะก่อน เค้าเป็นคู่รักนักดื่มกันหรอคะ หุหุ
    #1,234
    0
  13. #1233 sulalaifa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 21:06
    ดีต่อใจ 😄😄😄
    เขาจีบกัน....
    #1,233
    0
  14. #1231 ninee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 17:51
    โคตรน่ารักกดด
    #1,231
    0
  15. #1230 MadamStephi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 17:06
    ใจคอจะเมาแม่งทุกวันเลยหลอออออออ แหม่
    #1,230
    0
  16. #1229 Linglingo325 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 17:01
    น่ารักจังเลย เพื่อนอนธกาล ยอมฝึกกิน จะได้อยู่ด้วยแบบจำความได้สินะ



    เราขอนอกเรื่องนิดนึง พี่สาวเพื่อนทำโรงพิมพ์ ถ้าปาปาสนใจสั่งพิมพ์บอกได้นะคะ จะติดต่อให้ราคาพิเศษ อิอิ
    #1,229
    0
  17. #1227 chssnpsone (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 16:46
    อีลำยอง555555555
    #1,227
    0
  18. #1226 dearsriprom (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 16:22
    ไรท์อยากอ่านคุณสามอ่ะ ต้องทำยังไงหรอ ต้องซื้อหนังสือหรอ หน่องไม่มีตัง TT
    #1,226
    3
    • #1226-2 เจ้าปลาน้อย(จากตอนที่ 11)
      4 พฤษภาคม 2561 / 18:26
      มีขายเป็นตอนในเด็กดีค่ะ ซื้อจากทางหน้าเวปจะถูกกว่าอีบุ๊คกับหนังสือคับ
      #1226-2
    • #1226-3 hamter9hp(จากตอนที่ 11)
      4 พฤษภาคม 2561 / 19:11
      ทำไมรู้สึกกลัวการะเกด 5555
      #1226-3
  19. #1225 Zhin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 16:19

    รู้สึกการบรรยายของปลาน้อยจะมีพวกคำสร้อยคำคล้องจองเยอะขึ้น อ่านแล้วให้ความรู้สึกแปลกแต่ก็ลื่นไหลดีตามบทดีค่ะ ติดตามตอนต่อไปนะคะ

    #1,225
    0
  20. #1224 nung000 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 16:12
    รอวันที่เค้าจะได้กัน
    #1,224
    0
  21. #1223 Panida Ketkaew (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 16:11
    โอโห~~~~ ลงทุนนนนน ให้เพ่กินเป็นเพื่อนไหมคะคริสสส
    #1,223
    0
  22. #1221 thanyanunfah (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 15:58
    อ่านเเล้วยิ้มตามเลยค่ะพี่ปา เคยมีโมเม้นเเบบนี้เหมือนกัน อ่านนิยายพี่ปาแล้วคิดถึงช่วงนั้นเลย โลกกลายเป็นสีชมพูววววววววววว
    #1,221
    0
  23. #1220 Supers (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 15:53
    หวานมาก เขินแทน
    #1,220
    0
  24. #1219 jejee22208 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 15:43
    น่ารักจัง
    #1,219
    0
  25. #1218 FEATHER2WINGS (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 15:34

    น้องคริสรู๊กแมมม๊ เพื่อไปกินเหล้ากับสาวต้องหัดเป็นลำยองเลยหรอคะ555555555 แต่พี่พุทธเนี่ยจะไม่อารมณ์เดียวกีบพี่กวีใฃ่มั้ยคะ ฮืออออ พี่พุทธต้องเป็นคนดีนะคะ นุไว้ใจพี่เหมือนที่รู๊กคริสไว้ใจตอนนี้กลิ่นความรักฟุ้งเชียวค่ะ เอ็นดูวววว เดี๋ยวนี้มีการจะไปหาน้องกาลทุกวันนน น้องคริสรู๊กแม่เก่งที่สุดดดดด คิกคิก รอตอนต่อไปนะคะะะะ

    #1,218
    0