APPLE : ถึงเธอ...ผู้เป็นที่รัก (YURI)

ตอนที่ 1 : Chapter 0 : Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,723
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,515 ครั้ง
    20 เม.ย. 61



“เอาล่ะ...ค่อยๆลืมตานะ”


ตอนนี้หัวใจฉันเต้นรัว ยอมรับตามตรงเลยว่าไม่กล้าทำตามที่คุณหมอสั่งเพราะกลัวจะผิดหวัง ถ้าฉันลืมตาขึ้นมาแล้วทุกอย่างยังอยู่ในความมืด มันจะทำให้ฉันทุกข์ใจจากความผิดหวังหนักไปกว่าเดิมเป็นร้อยเท่าพันทวี สุดท้ายเลยทำได้แค่ส่ายหน้า หลับตาปี๋ ใจไม่กล้าพอและยังคงไม่ทำตามคำสั่งอยู่อย่างนั้น


“คริส ถ้าไม่ลืมตาจะรู้ได้ยังไงว่ามองเห็นหรือเปล่า อย่างนี้คนที่เขาบริจาคกระจกตาให้จะรู้สึกแย่นะ ให้มาแต่ไร้ประโยชน์”


พี่พุทธ พี่ชายเพียงคนเดียวของฉันพูดกระตุ้นต่อมรู้สึกผิดจนฉันต้องนิ่งคิดตาม ความกลัวที่เคยมีมันน้อยกว่าความละอายใจต่อเจ้าของอวัยวะที่ให้มาและนั่นทำให้ฉันเม้มปากแน่นอย่างตัดสินใจนิดหนึ่ง


ก็จริง...ได้มาแล้วไม่ได้ใช้ประโยชน์ เท่ากับไม่มีความหมายอะไรเลย


“ก...ก็ได้ค่ะ”


ทันทีที่ตอบออกไปฉันก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมอง แสงสว่างแรกที่ยังคงพร่ามัวทำให้ฉันแทบกรี๊ดออกมา เมื่อก่อนทุกอย่างเป็นสีๆ มองไม่เห็นภาพ แต่ตอนนี้...ทุกอย่างกำลังชัดเจนขึ้น และใบหน้าของทุกคน พ่อ แม่ พี่ชาย กำลังปรากฎอยู่ตรงหน้าแล้ว


“เห็นมั้ยลูก?”


แม่ที่ลุ้นตัวโก่งกว่าใครถามฉันน้ำตาคลอเบ้า และทันทีที่ฉันยิ้มแล้วพยักหน้าให้ แม่ก็ร้องไห้โฮออกมาทันที


“มองเห็นแล้ว...คริสกลับมามองเห็นอีกครั้งแล้วลูก”


ทั้งคุณหมอและคนในครอบครัวของฉันต่างกรี๊ดกรีดร้องอย่างดีอกดีใจ ส่วนตัวฉันเองในตอนนี้ได้แต่เต็มตื้นทั้งหัวเราะและร้องไห้ออกมาพร้อมๆกันจนรู้สึกน่าอาย


เหมือนได้รับโอกาสอีกครั้งให้ใช้ชีวิตต่อ และมันทำให้รู้ว่าโลกใบนี้มันช่างสวยเหลือเกิน


ขอบคุณ...เจ้าของดวงตาคู่นี้ที่ให้ชีวิตใหม่กับฉัน แม้จะจากโลกนี้ไปแล้วฉันก็จะยังสำนึกบุญคุณเกี่ยวกับคนที่ไม่รู้จักคนนี้ตลอดชีวิตของฉันเลย

 

 

 

“ทำอะไรอยู่น่ะ แม้จะมองเห็นแล้วก็ต้องพักผ่อนสายตานะ”

พี่พุทธ พี่ชายอายุห่างกันกับฉันเพียงสองปีเอ่ยขึ้นพร้อมกับชะโงกหน้ามามองที่สมุดวาดเล่นแล้วเลิ่กคิ้วอย่างแปลกใจ “วาดดวงตาใครกัน”


“ไม่รู้เหมือนกัน” ฉันตอบไปตามตรง ตั้งแต่ได้รับดวงตานี้มาได้ประมาณสองเดือนกว่าแล้วฉันก็เอาแต่ฝันถึงลักษณะดวงตาคู่นี้ มันน่าแปลกตรงที่ฉันไม่อาจลืมมันได้เลยแม้จะตื่นขึ้นมาแล้วก็ตาม “เหมือนมันฝังอยู่ในหัวคริสเลย”


“ตาสวยเหมือนกันนะเนี่ย ว่าแต่มีแต่ลูกตาเหรอ แล้วใบหน้าล่ะ”


“ไม่รู้สิ จำไม่ได้ ตอนฝันจำได้แต่ลูกตา”


“บ้า ตอนฝันมันก็ต้องเป็นตัวคนสิ อย่าบอกนะว่าในฝันมีแต่ลูกตาลอยไปลอยมา ไม่มีรูปร่างน่ะ”


“ก็ไม่ขนาดนั้น นั่นก็น่ากลัวไป” ฉันเหล่มองพี่ชายแล้วหัวเราะอย่างฉิวๆ “มันจำอะไรไม่ได้เลย ไม่รู้ว่าฝันว่าอะไร ไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่ มีเพียงแค่ดวงตานี่แหละที่จำได้”


“อย่างน้อยๆก็น่าจะจำได้นะว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย”


“นั่นสินะ...แปลกจัง”


ฉันกัดปลายดินสอที่มียางลบติดอยู่อย่างที่ชอบทำเป็นประจำจนด้ามเต็มไปด้วยรอยฝันแล้วยักไหล่


“ตั้งแต่ได้ดวงตามานี่ ก็เอาแต่ฝันถึงเรื่องนี้ใช่มั้ย?”


“พี่พุทธจะสื่ออะไร?” ฉันเหล่มองพี่ชายตัวเองอย่างเริ่มสนใจ “จะบอกว่าที่เค้าฝันมันเกี่ยวกับดวงตาที่ได้มานีเหรอ”


“ก็เหมือนในหนังเรื่อง ดิอายส์ คนเห็นผีไง...หรือว่าบางทีนะ คริสอาจจะเห็นผีผ่านดวงตานี้ก็ได้”


“ไอ้บ้า นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น อย่าทำให้เค้ากลัวได้มั้ย” ฉันโบกมือไล่พี่ชาย “แล้วนี่ว่างเหรอเนี่ยมาชวนเค้าคุยเล่นได้ งานการไม่ไปทำ?”


“เออว่าง” พี่พุทธเหล่มองฉันนิดหนึ่งแล้วเอาขาเตะแข้งฉันเบาๆ “อยากทำงานหรือยัง”


“มีงานเหรอ?” ฉันกระเด้งตัวลุกขึ้นนั่งตัวตรงในทันที หลังจากได้ดวงตามานี่ก็ยังไม่มีอะไรให้ทำนอกจากอยู่บ้านไปวันๆ และฉันคิดว่าถึงเวลาที่ต้องออกหากินเสียที


ช้าก่อน...ฉันไม่ใช่กระสือ


หากินที่ว่าหมายถึง...ออกทำมาหากิน อื้ม...นั่นล่ะ


“แต่เป็นจ๊อบเล็กๆนะ พี่กับเพื่อนกำลังคิดจะทำเวปไซต์เกี่ยวกับพวกแก๊ตเจ็ต รีวิวมือถือ เกม แอพพลิเคชั่น พอจะเก้ตมั้ย”


“อะฮะ แล้วจะให้เค้าทำอะไร”


“ก็เราทำงานตัดต่อมาก่อนนี่ พวกพี่อยากได้คนตัดต่อคลิปก็เลยนึกถึงเราขึ้นมาแต่ไม่มีเงินเดือนนะ”


“อ้าว ไม่มีเงินแล้วจะทำไปทำไมล่ะ”


“ให้เป็นหุ้นส่วนเว้ย คือตอนนี้พวกพี่ไม่มีเงินจ้างกันหรอก แต่ถ้าบริษัทไปได้ดีเราก็จะเริ่มจ้างคนมาช่วย ในเมื่อแกเก่งเรื่องนี้ที่สุดพี่ก็เลยคิดว่า...แกนี่แหละ ใกล้ตัว สะดวก พูดคุยไง งานนี้ต้องแกเลย”


ฉันหัวเราะหึๆอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อมั่นกับโปรเจคต์ลมๆแล้งๆนี่เท่าไหร่นัก แต่ในเมื่อไม่มีอะไรให้ทำอยู่แล้วช่วยพี่ชายสักหน่อยก็ยังดี


“ว่าไงก็ว่าตามกัน งานไม่ได้ยากอะไรก็โอเค ว่าแต่ทำเวปต้องตัดต่อด้วยเหรอวะพี่พุทธ”


“เอ๊า เราก็ต้องมีคลิปอัดรายการ ทำแบบเป็นรูปเป็นร่างมากๆเลยนะ เชื่อฝีมือพวกพี่สิ งานนี้ถ้าสำเร็จเราจะเป็นเจ้าของกิจการเลยนะเฟ้ย”


“ให้มันสำเร็จก่อนค่อยหัวใจพองโต ว่าแต่ทำคลิปรีวิวกันเองเหรอ เค้าเป็นคนตัดต่อใครเป็นคนถ่าย ใครเป็นตัวยืนในรายการคอยบรรยายสรรพคุณสินค้าโน่นนี่นั่น”


“ก็เพื่อนๆกันนั่นแหละแรกๆไม่มีปัญญาไปจ้างใครที่ไหนหรอก เอาเป็นว่าแกรับปากแล้ว เดี๋ยวคืบหน้ายังไงจะมาบอก”


หลังจากทำการตกลงกับพี่ชายตัวเองไปแล้ว ฉันก็เริ่มมาฟื้นวิชาการตัดต่อภาพ วิธีทรานสิชั่นใหม่ๆ โปรแกรมใหม่ๆ และแหล่งเรียนรู้ที่ดีที่สุดของฉันจึงไม่พ้นยูทูป ต้องยอมรับว่าฉันตื่นตาตื่นใจมากกับการตัดต่อสมัยนี้ ไม่ว่าจะเป็นเอ็มวีในไทยหรือต่างประเทศ รู้สึกตัวเองหลังเขาไปเลย...


เพียงแค่สามปีที่มองไม่เห็น ฉันพลาดความสวยงามของโลกใบนี้ไปเยอะเลยแฮะ...


ตาของฉันก็จับจ้องมองจอคอมพิวเตอร์ไปด้วยเพื่อศึกษาและเรียนรู้ หูของตัวเองก็คอยเงี่ยฟังข่าวสารที่แม่เปิดทีวีกำลังดูข่าวกีฬา ผู้ประกาศข่าวชายเสียงทุ้มกำลังบรรยายถึงทีมสโมสรไทยที่ยิงทำประตูชนะอีกทีมหนึ่งเหมือนอย่างปกติที่ผ่านมา แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกันเมื่อเปลี่ยนเสียงผู้รายงานข่าวจากผู้ชายเป็นผู้หญิง นั่นก็ทำให้ฉันหัวใจเต้นผิดจังหวะ


อะไรน่ะ...ทำไมอยู่ๆหัวใจของฉันก็เต้นแรง


ฉันละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วเอียงหัวนิดหนึ่งมองไปยังหน้าจอทีวี ผู้ประกาศข่าวหญิงใบหน้าหวานจัด สวยโดยไม่ต้องแต่งเติมกำลังรายงานข่าวไปเรื่อยๆ ใบหน้าไม่แสดงอารมณ์ใดๆกำลังทำตามหน้าที่ แต่ทว่ากลับทำให้ฉันลุกขึ้นจากโต๊ะแล้วเดินไปยังหน้าจอทีวีพร้อมกับเอื้อมมือไปจับจอแอลอีดีอย่างลืมตัว


 

ตึกตึก...

ตึกตึก...

 

ดวงตาแบบนี้ ดวงตาแบบเดียวกันกับภาพที่ฉันเฝ้าเอาแต่วาดมาตลอดสองเดือนที่ผ่านมา


ใบหน้าลักษณะนี้คือเจ้าของดวงตาแบบนั้น ถึงแม้ว่าฉันจะจำไม่ได้ว่าในฝันหน้าตาเป็นยังไง แต่พอมาอยู่บนหน้านี้แล้วฉันก็รู้สึกว่าคนนี้แหละ...เจ้าของดวงตาที่ฉันวาดนั่นคือผู้หญิงคนนี้


 

“วันนี้ดิฉัน อนธกาล รักษ์ไทย ลาไปก่อนสวัสดีค่ะ”

 

ผู้ประกาศข่าวหญิงหน้าหวานยกมือสวัสดีแล้วภาพก็ตัดไป โดยที่คนในจอไม่อาจรู้ได้เลยว่ามีคนที่เฝ้ารออยู่ตรงนี้กำลังรู้สึกขอร้องและอ้อนวอนให้เธออยู่ต่ออีกสักนิด


ขอให้ฉันได้จ้องตาเธอผ่านจอทีวีก็ยังดี...แต่นักข่าวคนนั้นก็ไปแล้ว


“เป็นอะไรคริส ทำไมเอาแต่จ้องอยู่หน้าจอทีวีอย่างนั้น เดี๋ยวละครมาแล้วอย่าบังแม่”


ฉันไม่ได้ตอบอะไรแม่ทั้งนั้นนอกจากเดินหลบฉากพร้อมกับยกมือขึ้นกุมอกข้างซ้ายอย่างกลัวว่ามันจะทะลุทะลวงออกมานอกอก อยู่ๆน้ำตาของฉันก็ไหลออกมาจนต้องยกหลังมือปาดน้ำตาอย่างไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น


เพราะผู้หญิงคนนั้นในทีวี...


อนธกาล





เปิดเรื่องกันอย่างสวยงาม เรื่องราวจะเป็นอย่างไรโปรดติดตามอ่านพรุ่งนี้

9 โมงเช้าค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.515K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,020 ความคิดเห็น

  1. #4993 PlatooThai (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 10:20
    น่าติดตาม
    #4,993
    0
  2. #4961 Chichuu~♡ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 20:10
    พี่ปลาเรื่องได้น่าาน น่าติดตามอีกแร้วว /กดอ่านตอนต่อไป
    #4,961
    0
  3. #2119 Ploy Kung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 15:49
    น่าอ่านๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 พฤษภาคม 2561 / 15:45
    #2,119
    0
  4. #1667 P.Witch (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 14:41
    งุ้้ยๆ น่าอ่านแล้วว
    #1,667
    0
  5. #1314 Me Gusta 8 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 13:48
    อย่าบอกนะว่าอนธกาลคือแฟนของคนที่มอบกระจกตาให้น่ะ
    #1,314
    0
  6. #1265 Morning-kisses (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 09:34
    อุ๋งน้อยแอบเปิดแอคหลุมใช่ป่ะถ้าคริสฟอลคือโป๊ะแน่ๆเลย พี่พุทธดูรักน้องดีนะ อยากรู้เลยว่าคริสตาบอดได้ไงกัน แค่คุยโทรศัพท์กันก็เขินได้ น่ารักอ่ะ
    #1,265
    0
  7. #870 Mistymoir (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 07:44
    ตามมาอ่านต่อแล้วค่ะคุณพี่คะ ตอนแรกว่าจะรอให้ลงเยอะตอนกว่านี้ก่อนค่อยไล่อ่านทีเดียว แต่ทนไม่ไหวแล้วค่ะ 555555
    #870
    0
  8. #772 PKN_ni (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 09:24
    เพิ่งได้เข้ามาเริ่มอ่าน น่าติดตามมากค่าไรท์เตอร์
    #772
    0
  9. #738 gampapa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 19:41
    ถ้าคริสมีน้องน่าจะชื่ออิสลาม
    #738
    1
  10. #462 UMZ" (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 19:54
    ไม่ใช่ว่าเจ้าของดวงตาของคริสเป็นอดีตคนรักของกานอะไรแบบนี้
    #462
    0
  11. #330 Natthakamol_nt (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 13:48

    นิยายพี่ปลาน้อยนี่สนุกทุกเรื่องเลยค่ะ☺️

    #330
    0
  12. #256 I_love_Nytae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 22:52
    น่าลุ้นๆ
    #256
    0
  13. #229 Cytus_ss (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 11:44
    พี่ขายดูน่ารักก
    #229
    0
  14. #148 LoveToon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 12:17
    ลุ้นไปกับคริส ฮ่าาา เค้ากำลังจะใกล้ชิดกัน หุหุ
    #148
    0
  15. #118 PPMED (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 10:09
    สนุกมากเลยค่ะ จะติดตามต่อไปเรื่อยๆนะคะ
    #118
    0
  16. #86 แสตมป์เบอรี่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 02:31

    สวยงามจริงๆค่ะไรท์ แอบอ่านเธออยู่นะจ๊ะ แต่เธอไม่รุบ้างเลยยย

    #86
    0
  17. #85 khaimuk-sm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 23:43
    รออ่านนะคะไรท์
    #85
    0
  18. #83 chayoen (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 22:39
    แล้วนุคริสไปรู้จักตานางเอกตอนไหน หรือนี่จะเป็นกระจกตาสื่อรักคะ ต่อมอยากรู้อยากเห็นทำงานหนักมาก @_@
    #83
    0
  19. #82 oPHANTOMo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 22:36
    ว่าว ว่าว wow!!!
    #82
    0
  20. #81 Morning-kisses (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 21:48
    หูยตื่นเต้นอ่ะ ทำไมต้องแอปเปิ้ลอ่ะคะ นี่โดนดูดเข้ามาจักรวาลปลาน้อยแบบโงหัวไม่ขึ้นแล้วค่ะ นี่มันหลุมดำชัดๆ555 รอนะคะ
    #81
    0
  21. #80 uriyuu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 21:13
    มันต้องมีเงื่อนงำชัวร์เจ้าค่ะ XD
    #80
    0
  22. #78 Pimvilaizaza (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 20:00
    รอค่ะ นิยายพี่ปล้าน้อยเริ่มมีจุดพีคเรื่อยๆ
    #78
    0
  23. #76 nung000 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 19:27

    แค่สบตาก็หลงรักแล้ว

    #76
    0
  24. #75 So_Zo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 19:13
    นิยายของพี่ปลาเริ่มพีคขึ้นเรื่อยๆแล้ว
    #75
    0
  25. #74 praatiddd (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 19:00
    น้องกลับมาตามหวีดนิยายพี่ปาน้อยแล้วนะคะ *^*
    #74
    0