ได้ฤกษ์อัพกับเขาบ้างสักที หลังจากปล่อยให้แตมรีรี่รับหน้าที่อัพอยู่คนเดียว ปลาน้อยต้อยตีวิดคนนี้ก็ขออัพไอดีกับเขาบ้างละกันเนาะ อิอิ มาเผื่อแผ่เผยแพร่การไปเที่ยวทะเลกันดีกว่าเอย...เอิงเงย...
ณ วันที่ 7-10-49
ปลาน้อยตื่น เวลา 6.30 ด้วยเสียงนาฬิกาปลุกที่เป็นเอกลักษณ์โดยเฉพาะจากโทรศัพท์มือถือที่อัดเสียงป้าแก่เอาไว้
"ตื่นได้แล้ว จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน ลุกขึ้นไปเรียนเดี๋ยวนี้เลย ไม่ต้องเปิดเนทนะ"
เสียงนี้ทีได้ยินทุกวันมันยังคงประทับแน่นในใจไม่รู้ลืม (เล่นเอากูเกือบไม่ได้สอบด้วยเพราะไปดังในห้องสอบพอดี ฮือๆๆๆ)
ปลาน้อยกับเดียวน้อยนัดกันที่สถานีพระรามเก้ากันก่อนนะเคอะ ต่างคนต่างตาบวมแบกของพะรุงพะรังมาก แต่ด้วยความอยากสนุกเราจึงแหลแร่นแต๊กัน ฮิ้ววว
กรุณาสังเกต นี่ไปแค่วันเดียวนะ มีทั้งที่ตักทราย ทั้งลูกบอล
ลืมภาพนี้ไม่ได้ นี่คือภาพที่เราไปเลือกลูกบอลจากภาพข้างบนก่อนหน้าจะไปทะเล ฮิฮิ
ไม่ช้าสองคนที่ปลาน้อยรอก็มาถึงยังสถานที่นัดหมายกันจนได้ พวกเราจึงมุ่งหน้าไปสีลมกันต่อ ฮ้า ~ ~
สถานีต่อไป สีลม...ท่านผุ้โดยสารที่ต้องการลงกรุณาเคาะกระจกเรียก...เอ่อ นี่มันรถไฟฟ้าใต้ดินหรือบขส วะ งง -_-
เมื่อเรามาถึงสีลมกันแล้ว >O< เย้ ปลาน้อยก็มาพบปะกับแตมรี่ที่นั่งปวดขี้อยู่กับเอคิโอะสองคน ฮ้า...พอเจอเหล่าเดวิลกันแล้ว เราก็พากันถ่ายรูปเเละเล่นฟุตบอลกันตรงลานพระรูป (สามารถแหลได้ทุกทีเช่นกัน)
ลานพระรูปด้านบนท้องฟ้ามืดครึ้มเหมือนฝนจะตก
แต่พวกเราไม่ยั่นกันเลย 5555555555555
หลังจากนั้นไม่นานนักแล น้องๆนักเขียนก็มากันพร้อมหน้า พวกเราก็พากันย้ายตูดขึ้นรถฉิ่งฉับทัวร์ (แจ่มใสงบน้อย) อ๊ะม่ายช่าย...(วอนหาตีนมาก) มาด้วยรถแอร์ราคาแพงนั่งสบายสไตล์มยุรามาก พอขึ้นไปปุ๊บพวกเราก็จองศาลา เอ้ย สถานที่กันอย่างหน้าชื่นตาบาน ฮ้า...
ไดอารี่ของข้าน้อยก็ต้องมีข้าน้อยสิน่อ ฮู้ววววว
บรรยากาศในรถ สังเกตส้นตีนอีอ้อมเสียก่อน สบายเหลือเกินแม่คุณทูลหัว -_-
พวกเราทั้งหมดมุ่งหน้าไปยังจังหวัด เพชรบุรี ทันที เย่!! \>O</ รถออกเดินทางไปยังเส้นทางที่ค่อนข้างติด -_- แต่ก็โอเค ระหว่างทางไม่ได้ปวดฉี่ ปวดขี้ มากมายนัก เราทั้งหมดนั่งกันด้านหลัง เอาแต่เม้าท์หนังเรื่อง 13 (ไปดูซะ อิอิ) แล้วให้อีนังเอมันเล่าเรื่อง 12 นี่กะรอดูบิ๊กซีนีม่า เหมือนกันนะเนี่ย โฮะๆๆๆ
แต่ก็อย่างว่า...ตะลอนกันมาทั้งวัน พวกเราทั้งหมดจึงอ่อนเพลีย ดูได้จากรูปสิ
ทายสิฮ้า...หนูเปงคราย...ทายได้เอามือถือหนูไปเล้ย เย้วววว
ลองทายสิคะ...ว่าป้าเป็นใคร ทายได้ เอาตัวป้าไปเลย
ทุกคนในเด็กดี : ข้อนี้ไม่ตอบค่ะ เปลี่ยนคำถาม แหะๆๆๆ =_=;;
ปลาน้อย : วิ่งหนีตีน ฟิ้วววววว
หลังจากดูคนนอนไปได้สักแล้ว พวกเราก็เดินทางกลับสู่กรุงเทพอย่างปลอดภัยค่ะ....อ่าว แล้วนี่กูตื่นมาเดินทางแต่เช้าเพื่อ???
เอาใหม่....
หลังจากนอนไปได้สักแล้ว พวกเราก็เดินทางไปสู่จังหวัดเพชรบุรีอย่างปลอดภัย พอมาถึงก็ทำให้เราวี้ดว้ายกระตู้วู้มาก ฮ้า O_o นั่นๆๆ ถึงแล้วรีสอร์ท เย้ >O</
นี่คือลานหน้ารีสอร์ท ตอนเข้าไปปลาน้อยใจหายวูบ
ปลาน้อยคิดในใจ : เอ่อ กูซื้อบิกินี่มาเพื่อลงโอ่งรึนี่ TT^TT
แต่พอเดินเข้าไปข้างในแล้น....
อ๊ายๆๆๆๆ มันมีสระว่ายน้ำล่ะ อ๊ายๆๆๆ งี้บิกินี่ก็ไม่เป็นหมันแล้วสินะ อ๊ายยย >O<
พอมองออกไปสุดลูกหูลูกตา เราก็พบกับ...
คลอง...
คลองเตี่ยเมิงสิเป็นแบบนี้ -_- นี่คือทะเลต่งหาก ลัลล้า ปลาน้อยเริงร่ามากๆ ไม่ได้เจอทะเลมาจะสองปีแล้น OoO
และเหมือนไม่เคยมาทะเลมาก่อน พวกเราจึงไม่ลืมที่จะเก็บภาพประทับใจนี้ไว แชะๆๆๆๆ
เบ่งพลัง สามสาวซุปเปอร์หน่มน้มมม (มีแค่นี้แหละ =_=)
ตอนแรกก็มีเสียงจากบรรดาป้าๆว่า จะลงเล่นน้ำกันเลยไหม แต่พวกเรากลัวแดดกันเหลือเกิน ปลาน้อยกับแตมรี่จึงขอจรลีลี้หน้าไปพอกหน้ากันก่อน ตามคอนเซปเดวิลน่ารัก ภาพที่ได้จึงออกมาเป็นแบบนี้
หน้าที่ออกมาจึงน่ารักแบบนี้ คำเตือน...อย่าให้บุตรหลานอยู่หน้าคอมนานเกินกว่าสองนาทีอาจมีน้ำลายฟูมปากได้ -_-
ปลาน้อย : นี่เมิงสวยได้แค่เนี้ยเรอะ!!
และไม่ใช่แต่พวกเราที่พอกหน้ากันเท่านั้น พอเข้าไปยังห้องของอีพวกที่เหลือ สรุปทุกคนพอกหน้า ทั้งอีเดียว อีเอ อีอ้อม แต่ถ่ายไม่ทัน จึงได้แค่บางคนเท่านั้น ดังภาพ...
แม่งก็มีสองคนเท่าเดิม จะหลอนไปไหนวะกู -*- นี่คือเบื้องหลังความสวยที่คุณสัมผัสได้
พอแดดร่มลมตกหน่อยพวกเราก็ทำเป็นนางเอกมิวสิควีดีโอเดินไปเล่นทะเลกันบ้างและ แต่ทะเลมันช่างสะอาด(กูประชด) เฉียดทะเลนิดเดียวผื่นขึ้นประหนึ่งแมงกระพุนมาขี่คอ พวกเราจึงไม่ได้เล่นน้ำกัน พวกนังเดียว แตมรี่ อีอ้อม ป้าโม่ ก็มัวแต่ไปตักทราย ส่วนปลาน้อยก็ตักทรายด้วย (พูดจาเหมือนตัวเองไม่ได้เล่น -*-) เราจึงมีภาพประทับใจมาฝาก อิอิ
เราจะสวยเมื่อยามแดดร่มแล้วเท่าน้น
และไม่ลืมที่จะทำสัญลักษณ์พิเศษอันสวยงามนี่เอาไว้เชยชม ฮ้า....
น้องๆเดาสิคะ ว่าผู้หญิงในภาพเขาคิดว่าตัวเองอายุเท่าไหร่
ก. 6 ขวบ
ข. 16 ขวบ
ค. 26 ขวบ
ไม่ว่าอะไรก็ไม่เหมาะกับหน้าเขาเลยทุกประการ....อาเมน
หลังจากที่ผื่นขึ้นตามตัวของปลาน้อยแล้ว ปลาน้อยก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป จึงรีบจรลีลี้หน้าไปอาบน้ำคนแรกของการมาเที่ยวในครั้งนี้ และก็มีคนอื่นทยอยมาตามลำดับ การเล่นน้ำจึงจบลงและไปแดกข้าวต่อ
ตอนไปกินข้าวไม่ได้ถ่ายรูป เพราะแว่บรรยากาศมันมืด ทีมงานแจ่มใสพาเราไปกินข้าวที่ชะอำกันนะคะน้องๆ อาหารเอร็ดอร่อยมาก ไม่มีภาพแต่ขอบรรยายก็แล้วกัน
มีโต๊ะแบ่งเป็นสามโต๊ โต๊บอกอ โต๊ะเจ้าหญิง เม มาย นุ่น และโต๊ะ เดวิลที่มีพี่ก้อยและพี่กระต่ายตำข้าว
โต๊ะที่สถุลที่สุดคือ...0/ ชิแล้ว โต๊ะหมู่เฮาเอง (ไม่มีความอาย) ไม่แน่ใจว่าแดกหรือยัด ทุกคนหิวมาจากไหนไม่ทราบ หนวดกุ้งยังไม่เหลือเลย ปลาน้อยและแตมรี่ที่ขึ้นชื่อว่ากินน้อยสุด >///< ก็เลยขอมูฟโตะเพราะทนไม่ได้ ไปแย่งกุ้งที่เหลือจากอีกสองโตะ -,.- แม้แหม อร่อยเมิกเลยล่ะ ยึดคติที่ว่า
"กินอย่างราชา แต่ราคาอย่างยาจก" ทุเรศจริงๆ -_-
ตกกลางคืนพวกเราก็กลับที่พัก พอมาถึงเราเห็นท่าว่ามันจะหนาวแฮะ ทนกันไม่ได้ พวกเราทั้งหมดจึงนัดกันลงสระ วี้ดวิ้ว....
ในที่สุด T^T ปลาน้อยก็ได้ใส่บิกินี่แล้ว เย้ >O< ทันทีที่กระโดดลงน้ำ
ตูม!!
นมหลุด
ทุเรศมาก ทำไมมันไม่ได้มีความเกาะหน้าอกเราเลยสักนิด -,.- แต่ก็เอาเถอะ กระโดดมาแล้วสระก็มืด คงมีแต่ตะไคร่น้ำเท่านั้นที่เห็นหัวนมของเรา ปลาน้อยก็แหวกว่ายไปตามสระประหนึ่งนางเอกมิวสิคของป้าง ที่สมมติว่ามีจุ๊นคอยมองอยู่นอกสระ (ถ้าแม่งมีใครมาคอยมองจริงๆกูก็วิ่งหนีเหมือนกัน ห้าทุ่มไงค้าบ)
อยากจะเอาภาพแตมรี่กระโดดน้ำให้ดุจังแต่อาจโดนแก้แค้นได้ ปลาน้อยจึงอุบไว้ดูคนเดียว ก๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โอเค พอว่ายน้ำเสร็จ (หวัดแดกตามระเบียบ) ปลาน้อยก็รีบแต่งตัวเข้าห้องอีเดียว (อ้าว ผุ้หยิงยิงเรือ -,.-) ไม่ๆๆๆ ทุกคนเข้าห้องอีเดียวกันย่ะ เราไปนั่งดูดวงกัน นี่คือบุคลากรที่ไปดูดวงในห้องทั้งหมด
ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกในการดูดวงเล็กน้อย แม่หมอคราวนี้คือแตมรี่นั่นเอง ทุกคนที่ดูดวงในคราวนี้ต่างปรบมือในความแม่นของเธอจนแทบจะเอาตีนก่ายหน้าผาก
คนแรกที่ดู....
แตมรี่ : ดวงไม่ดีเลยนะคะ ผัวจะทิ้งค่า!!
คนที่สองที่ดู
แตมรี่ : ระวังนะคะ เมียจะนอกใจค่า
คนที่สามที่ดู
แตมรี่ : ระวังนะคะอีปลา เมิงไม่มีตังแดกข้าวแน่
อนุโมทนาให้ยัยเจ๊แตมรี่ไปดี อาเมน...
จบการรายงานแต่เพียงเท่านี้ โปรดติดตามตอนต่อไป ภาค 2
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
อะฮ้า มาอัพแล้วขอโฆษณาหน่อยละกันเนาะ อิอิ ในที่สุดหนังสือก็ขึ้นนะเวปแล้วนะค้า ยังไงก็ฝากเรื่องนี้ไว้ในอ้อมใจด้วยแล้วกันน้า

เรื่อง รักดั่งเทพนิยาย นะค้า
ยังไงก็ไปเยี่ยมชมและอ่านรายละเอียดหนังสือได้ที่
http://www.jamsai.com/bookstore/basket.asp?proid=974-9984-65-X&submit=Detail&pg=&select1=
นะจ๊ะ อ้อ! ใครที่ไปงานหนังสือ อยากพบหน้าค่าตาปลาน้อยและแตมรี่ (คนคงไม่เยอะเท่าไหร่) ในวันที่ 23 ตุลาคม และ 29 ตุลาคม 2549 ที่งานหนังสือนะก๊า
แล้วเจอกันเด้อ บับบาย
ความคิดเห็น
พี่ปลาน้อยน่ารัก รักพี่ปลาอ๊ากกกกก
รักวารักไวท์ (รักให้หมดโลกซะงั้น ฮ่าๆ)
อยากไปเที่ยวทะเลจังเลย เง้อๆๆๆๆ เศร้าจายชะมัด
ไม่ได้เที่ยวมากี่ปีแล้วนะ เดี๋ยวนับก่อน 1 2 3 4 5 6 7 8 ไม่หวาดไม่ไหวเพคะ
ได้แต่ไปเที่ยวบนดอย จนคอจะยาวเหมือนกระเหรี่ยงซะแล้ว
แล้วอย่าลืมเอารูปฮาๆ มาฝากอีกน๊ะงับ แล้วจะซื้อหนังสือนะคะรออ่านอยู่
หลังจากนอนหายใจไม่ออกเพราะอ่านไวท์วาเลนไทน์มานานแสนนาน
พี่ปลาน้อยรู้มั้ยว่า ชมเกือบจะให้แม่พาตำรวจไปจับพี่ปลาน้อยแล้วล่ะ
ทำไมน่ะเหรอคะ? ก็เพราะว่าคืนนั้นประมาณเมื่อไหร่วะเนี่ย นานมากแล้วเหมือนกัน ช่วงที่ไวท์วาเลนไทน์ออกใหม่ๆอ่ะค่ะ ชมนอนอ่านหนังสือเล่มนี้
แล้วมันเศร้ามากๆๆๆ แบบว่าร้องให้ไม่หยุดไม่หย่อน พอร้องไห้แล้ว
ก็เริ่มคัดจมูก พอเริ่มคัดจมูกแล้ว ก็เริ่มจะหายใจไม่ออก
พอเริ่มหายใจไม่ออก ก็จะเริ่มตายค่ะ
ชมก็เลยตัดสินใจลุกไปล้างหน้า แล้วก็กลับมาอ่านต่อ แล้วก็ร้องไห้ต่อ
ณ ประการฉะนี้ อิอิ
รายที่สามแล้ว
เห็นแล้วอิจฉา
อยากไปทะเลอีกจัง
ทะเลนี่สวยที่สูดดดดดดดดดดเลย
กรี๊ดดดดดดดดดดดด
พี่ปลามาเอานาตไปด้วยคน
ไปดูนักเขียนแจ่มใสคนไหนก็ตะลอนทะเลทุกคนเลยแฮะ
p.s เจ้ปลาน่ารักมั่กมาก
อ่านเรื่องรักดั่งเทพนิยายแล้ว
ชอบอ่ะ สนุกดี
ไว้จะติดต่อตามผลงานต่อๆไปนะคะ
ตอนต่อแถวไม่รุ้เลยค่ะว่าแถวไหนของพี่ปลา แถวไหนของพี่แตมป์
ต่อๆไปยังไงก็ต้องได้ซักคน
สรุปคือต่อแถวพี่แตมป์อยู่...แบบว่าจะยื่นหนังสือไปให้พี่ปลาเซ็นก็แอบเกรงใจคนที่ต่อแถวพี่ปลาอ่า...เลยไม่ได้ให้พี่ปลาเซ็นเลย เศร้าๆๆๆ
เศร้าค่ะเศร้า
TTOTT
หนังสือพี่ ไปดู หมดๆ แง้ๆ ไปดูอีกที่ มีจ้า
ตอนนั้นไม่มีเงิน เวงกรำ เดี๋ยวนู๋ไปหาซื้อใหม่นะเจ้าคะ
ต้องซื้อของพี่ปลาให้ได้ โย่ว~
ว่าแต่น่าจาถ่ายตอนกระโดลงน้ำให้ดูนะเจ้าคะ เอิ๊กๆ >o<
อันตัวข้าก้อติดตามงานเจ้ามานานแย้ววววว *-*อิ อิ นู๋ชอบพี่มากเลย น่ารักจังค่ะ...
พี่ตาโตดีค่ะ*-*นู๋ชอบ