kaido :: awkward #ฟิคมันพูดยาก

ตอนที่ 6 : chatper 6 หรือว่าอาจจะเป็นเขา?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,538
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    1 มิ.ย. 60


งื้ออ ตัวเล็กก


มือใหญ่คลำผ้าปูที่นอนข้างตัวก่อนจะค่อยๆลืมตาเมื่อสัมผัสได้ว่าคนที่กำลังร้องเรียกไม่ได้นอนอยู่ข้างๆ  จงอินลุกขึ้นนั่งด้วยท่าทางงัวเงียความสะลึมสะลือทำให้สมองพยายามประมวลผลว่าเขากำลังอยู่ที่ไหน จนดึงสติกลับมาได้ถึงนึกออกว่านี่คือห้องคยองซู...


เมื่อคืนนี้หลังจากที่จงอินวางสายจากคยองซูเขาก็รีบขับรถมาที่นี่เลย ไม่อยากจะบอกว่าคยองซูสะเพร่ามากๆจนน่าโมโห ทั้งที่อยู่เฝ้าบ้านคนเดียวแต่กลับไม่ล๊อคประตูอะไรเลย ประตูบ้านก็ไม่ล๊อค ประตูห้องก็ไม่ล๊อค จงอินมั่นว่าคยองซูจะเอาตัวรอดได้...แต่ถ้าโจรมากันหลายๆคนจะทำยังไง


เปิดบ้านอย่างกับรอใครอย่างนั้นแหละ

 



“ตอนนี้เป็นไงบ้าง


ก็เรื่อยๆ


นี่คยองซูยังไม่เลิกบุหรี่อีกหรอ ตั้งแต่ตอนนั้น..


แล้วทำไมกูต้องทำตามที่มึงบอก


ขายาวๆหยุดลงที่ขั้นบันได อีกเพียงสองก้าวจงอินก็คงได้รู้ว่าเสียงตอบโต้ที่คยองซูสนทนาด้วยเป็นใคร แต่เพราะประโยคเมื่อกี้ทำให้จงอินยอมหลบอยู่ภายในบ้าน เขาแค่อยากรู้ว่าเสียงใหญ่ๆนั้นจะพูดอะไรต่อ...ใครกันนะที่มีอิทธพลกับคยองซูมากมายขนาดสั่งให้ทำนู้นทำนี่ได้


ว่าแต่ตอนนี้มีแฟนใหม่หรือยัง?”


“ไม่เสือกดิ


คยองซูตอบไปสั้นๆก่อนจะปล่อยควันสีหมอกออกมาพร้อมจังหวะการถอนหายใจ แอบพลิกข้อมือดูนาฬิกานิดหน่อย เวลาเกือบเที่ยงแบบนี้จงอินน่าจะตื่นสักที เขาทั้งหิวทั้งหงุดหงิด อย่างน้อยจงอินน่าจะเข้ามาพาเขาออกจากบรรยากาศบ้าๆนี่ ....เขารำคาญจะแย่อยู่แล้ว


ฉันก็ยังไม่เคยลืมนะว่าเรารักกะ...


.


.


คยองซู มึงกินข้าวยัง


จงอินไม่ได้โง่และเขาเดาทางออกเลยว่าผู้ชายคนนั้นจะพูดอะไรต่อ และตอนนี้ภาพที่เห็นคือคยองซูกำลังนั่งกับผู้ชายตัวสูงคนนึง ดูๆแล้วน่าจะสูงกว่าเขาซะอีก ชายคนนั้นมองเขานิดหน่อยก่อนจะส่งยิ้มทักทายแต่กลับเป็นจงอินที่เสียมารยาท เขาแค่ปรายตามองคนตัวสูงและระยะห่างระหว่างหมอนั่นกับคยองซู


ถึงจะนั่งห่างกันคนละมุมแต่จงอินก็ยังรู้สึกหงุดหงิดอยู่ดี


ตื่นแล้วหรอ หิวยัง กับข้าวอยู่ในครัว


“….”


“ไปก่อนเลย เดี๋ยวกูตามไป


จงอินเดินกลับไปด้วยท่าทางหงอยๆ  จากที่หิวข้าวตอนนี้มันกลายเป็นความรู้สึกน้อยใจจนกินอะไรไม่ลงมากกว่า คยองซูแค่มองหน้าเขาแล้วยิ้ม ทิ้งบุหรี่ลงพื้น เหยียบมัน และตอบกลับมาแค่สองสามคำ แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะเดินตามมาเลยด้วยซ้ำ จงอินไม่รู้จักผู้ชายคนนั้น เหมือนที่บางครั้งจำชื่อเพื่อนคยองซูไม่ได้ แต่มันไม่เหมือนกัน ไม่มีครั้งไหนที่เขาอยากจะงอแงใส่คยองซูมากขนาดนี้


เป็นใครก็ไม่รู้แหละ รู้แค่ไม่อยากให้เข้าใกล้



อยากจะจับคยองซูมัดเอาไว้จริงๆ จะได้ไม่ต้องรู้จักใครอีกเลยนอกจากเขา..



 

คนห่าอะไรขี้เสือกชิบหาย


คยองซูจำไม่ได้แล้วว่านี่เป็นการถอนหายใจครั้งที่เท่าไหร่ของวัน เสียงออดที่น่ารำคาญในตอนเช้าดังขึ้นจนคยองซูกลัวว่าคนที่นอนหลับอยู่ข้างบนจะตื่นทั้งที่พึ่งได้พักผ่อนไปไม่กี่ชั่วโมง แต่ยังโชคดีที่ชานยอลมาตอนที่เขาทำกับข้าวเสร็จแล้ว คยองซูคิดว่าการตื่นมาแต่เช้าทั้งที่แทบจะไม่ได้นอนทั้งคืนเพราะมัวแต่คอยระแวงว่าคนที่เปิดประตูเข้ามาจะใช่คนที่รอหรือเปล่ามันไม่ได้ทำให้เขาหงุดหงิดเท่ากับการที่ต้องมานั่งตอบคำถามไร้สาระของชานยอล..สาบานได้ว่าถ้าไม่เห็นแก่ความสุภาพเสมอต้นเสมอปลาย คยองซูจะด่าให้หน้าสั่นเลย..


อ้าว ทำไมมานอนตรงนี้ ไม่ไปแดกข้าวล่ะ


...


น่ะ อ้อนตีนอีกแล้ว ลุกเลย


เพราะจงอินดื้อไม่ยอมลุก คยองซูถึงได้ลงไปนั่งบนโซฟาที่มีคนขี้อ้อน(ตีน)นอนซบหน้าบนมือที่ประกบกันแทนหมอน ถึงไม่ได้พูดอะไรแต่นั้นก็ไม่ได้หมายความว่าจงอินหลับ พื้นที่แคบๆจนต้องนอนตะแคงเมื่ออีกคนทิ้งตัวลงนอนข้างๆ มือใหญ่รั้งสะโพกกลมไว้ไม่ให้หงายหลังตกโซฟา จงอินขยับตัวขึ้นไปซุกหน้าลงกับซอกคอขาวอยากจะกอดอีกคนเอาไว้ ไม่อยากให้เดินไปไหน ไม่อยากให้ใครเห็น ไม่อยากให้คุยกับใคร และความงอแงมันกำลังเพิ่มขึ้นจนถึงขั้นอยากล้างสมองคนที่มีชื่อคยองซูอยู่ในหัว..จะได้มีแต่เขาคนเดียวที่รู้จักคยองซู


หรือถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะพับคยองซูเก็บไว้ในกระเป๋ากางเกง


 ไปเลย น้ำก็ไม่อาบ สกปรก


 “อ่ะ ให้ดม หัวเหม็นเปล่า


“อี๋~ หมาตายบนหัวมึงป่ะเนี้ย


การที่จงอินไม่ได้ตอบหรือเถียงอะไรและมีแค่ลมหายใจแรงๆที่รดต้นคอนั่นพอจะทำให้คยองซูจับสังเกตอะไรได้บางอย่าง ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่มีอารมณ์มาล้อเล่นกับเขาซะแล้วสิ..



อื้ออ สัส จะนอนก็นอนดีๆ อย่าแรด!



แต่อารมณ์อย่างอื่นก็ไม่แน่...


สัมผัสแรงๆที่กระทบลงมาจนหัวสั่นกระบาลลั่นไม่ได้หยุดจมูกซนๆที่เริ่มไล้ไปตามลำคอขาว ปากก็ดูดเม้มเนื้อที่ไหลมารวมอยู่ใต้คางเหมือนมันเขี้ยว มือหนาเริ่มสอดล้วงไปถกเสื้อจนอยู่ในสภาพที่ควรจะถอดออกไปให้หายรำคาญ กลิ่นตัวของคยองซูมันเหมือนฟีโรโมน เนื้อตัวก็นุ่มนิ่มน่ากัดเหมือนเยลลี่ จะหอมจะจุ๊บตรงไหนก็มีเสียงไปหมด...น่ารัก ร่างกายคยองซูมันน่ารักมุ้งมิ้งจนอยากจะฟัดให้จมเตียงจริงๆ


ฟัดให้สมกับที่มีสิทธิได้ฟัดเพียงคนเดียว


 เบื่อโซฟาที่ห้องแล้วลองโซฟาที่บ้านมึงบ้างดีกว่า





อื้อออ




"จงอิน อื้มม"



.




.




ไม่เอาและ หิวข้าว ไปกินข้าวดีกว่า


ห๊ะ?


จงอินลุกข้ามตัวคยองซูเดินหนีเข้าไปในครัวโดยที่ไม่ได้พูดอะไรกับเขาสักคำ อยู่ๆก็ทิ้งความต้องการให้โดดเดี่ยวเดียวดายในท้องเล ค้างคาและว้าเหว่

 นี่แหละความจงอิน...เหมือนจะหายงอน แต่ถ้านึกขึ้นได้ก็งอนใหม่ จริงๆจงอินเป็นแบบนี้จนเขาชินแล้วล่ะ..แต่


แต่



แต่


 ..แต่ใครจะรับผิดชอบน้องคยองของเขาล่ะ ฮือออ



ท้องเสียหรอ เข้าห้องน้ำซะนานเชียว


สัส เดี๋ยวก็ถีบไปนู้น


คนตัวเล็กได้แต่มองค้อนกับคำพูดกวนประสาทของอีกฝ่าย เกลียด..คยองซูเกลียดสีหน้าตอแหลของจงอินตอนนี้จนอยากจะสาดด้วยต้มจืด อยากจะด่าว่าเป็นเพราะมึงนั้นแหละที่ทิ้งให้กูนั่งเอ๋อประติดประต่อเรื่องไม่ถูกอยู่คนเดียวบนโซฟา ยังจะมีหน้ามาพูดมากอีก จงอินนี่มันจงอินจริงๆเลย!


อ่ะๆ กินซะนะน้องคยองของงินงิน


กับข้าวถูกตักใส่จานของคยองซูจนพูน ทั้งขำทั้งสงสารและสะใจในเวลาเดียวกัน เขายังงอนคยองซูอยู่ถึงจะบอกไม่ได้ว่างอนอะไรมากกว่ากันระหว่างการที่คยองซูไม่เดินตามมา หรือ การที่ตื่นมาเห็นคยองซูคุยกับคนอื่น.. แต่จงอินคิดว่ามันน่าน้อยใจทั้งคู่นั้นแหละ คยองซุชอบสนใจคนอื่นมากกว่าเขาตลอด


ทีนี้รู้หรือยังว่าถ้าเขาไม่สนใจจะเป็นยังไง หึหึ สาแก่ใจจงอินจริงๆ


น้องคยองบ้านมึงดิ มันแดกข้าวได้ที่ไหนล่ะ!”


สีหน้าเหวี่ยงๆของคยองซูไม่ได้ทำให้จงอินสลดเลยแม้แต่น้อย คนฝั่งตรงข้ามยังคงนั่งขำเหมือนสะใจจนน่าฟาด น้องคยองบ้าบออะไรใครเขาสอนให้พูดจาทะลึ่งขนาดนี้บนโต๊ะอาหาร


นอกจากจะแล้งน้ำใจแล้วยังไร้มารยาทสิ้นดี!


บรรยากาศบนโต๊ะอาหารดำเนินไปเรื่อยๆพร้อมกับคำหยาบที่ปล่อยออกมาเป็นล้านล้านคำ สีหน้าของจงอินมันดูไม่สู้ดีเท่าไหร่ เสียงหัวเราะมันดูไม่จริงใจเหมือนตอนที่เราพิมพ์ห้าห้าห้าแต่หน้านิ่ง เหมือนกำลังนอยด์แต่พอนึกอะไรขึ้นมาได้ก็กลายเป็นน้อยใจ บางทีเล่นกันอยู่ดีๆจงอินก็เงียบ แววตาหงอยๆนั้นทำให้คยองซูหงุดหงิด เขาไม่อยากสำคัญตัวหรอกนะ แต่ถ้าตอนเป็นแฟนกัน อาการแบบนี้มันเรียกว่า หึง


หึงแต่งี่เง่าไม่ยอมพูด




มันชื่อชานยอลเป็นแฟนเก่ากูเอง


อ่อ..


สุดท้ายความอึดอัดก็บังคับให้คยองซูพูดมันออกมาก่อน ดวงตากลมลอบมองอีกฝ่ายที่ก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อโดยที่ไม่พูดหรือไม่เงยหน้ามามองเขาอีก แปลกดีที่มันรู้สึกภูมิใจแบบเขินๆ ในหัวมันมีแต่เสียงเชียร์และเสียงตบมือเข้าจังหวะว่า หึงเลย หึงเลย หึงอีก หึงอีก ก้องไปหมด คยองซูไม่รู้หรอกว่าตอนนี้เขาดูร้ายกาจแค่ไหนแต่เขาจะแกล้งจงอินต่อไปเรื่อยๆ..


จะได้รู้ซะบ้างว่าเขารู้สึกยังไงกับแบคฮยอน..



“ตอนนั้นคบกันประมาณห้าหกเดือน


....


แต่มันเป็นคนโคตรดีอ่ะ รักกูเป็นห่วงกูสารพัด


จงอินได้แต่ฟังแล้วก็พยักหน้า ถ้าคนเราสามารถปิดการได้ยินได้จริงๆเขาคงทำไปแล้ว เขาไม่ได้ถามมีแต่คยองซูนั้นแหละที่พูดเองเออเองไม่ยอมหยุด


ไม่เห็นจะมีใครอยากรู้เลย


แต่แม่งโคตรตลกเลย มันเคยพากูไปเข้าคอร์สเลิกบุหรี่ด้วยนะ


....


มันบอกว่าสูบบุหรี่แล้วตายเร็ว มันกลัวกูตายก่อนมัน


คยองซูยังคงพูดต่อไปโดยที่ไม่ได้เกรงใจสีหน้าของจงอินเลย กลับกันยิ่งเห็นจงอินทำหน้าแบบนั้นมันก็ยิ่งอยากเล่าอยากจะแกล้งให้เข็ด มันก็แค่เรื่องธรรมดาเรื่องนึง คยองซูคิดว่าชานยอลเป็นคนดีจนดูตลก นึกกี่ครั้งมันก็ยังขำไม่หาย ตอนที่เขาป่วยก็เอาขวดน้ำตัวเองให้เขาดื่ม สุดท้ายชานยอลก็ติดไข้ตามแต่ก็ยังมาบอกว่าจะได้ป่วยเป็นเพื่อนกัน ที่น่าขำก็คือ ชานยอลเป็นหนักกว่าเขาจนลงต้องไปนอนโรงพยาบาล หลังจากนั้นไม่นานคยองซูก็ขอเลิกกับอีกฝ่ายเพราะทนความเจ้ากี้เจ้าการไม่ไหว 


เป็นห่วงน่ะเป็นห่วงได้ แต่ถ้ามากจนน่าอึดอัดมันก็ไม่ไหวเหมือนกัน..


ถ้ามันดีมากนักก็กลับไปคบกับมันเลยดิ!


ยิ่งคิดจงอินก็ยิ่งรู้สึกสงสารตัวเอง ทำไมเขาต้องมานั่งฟังอะไรแบบนี้ มันอาจจะดูตลกสำหรับคยองซูแต่จงอินไม่เห็นตลกด้วยเลย เขาไม่ชอบเห็นคยองซูยิ้มแบบนั้นเวลาที่พูดถึงใคร ชานยอลอะไรนั้นอาจจะเป็นคนดีจริงๆก็ได้แต่ไม่รู้ทำไมในหัวมันก็มีแต่ความอคติล้วนๆ ความจริงพวกเขาก็เป็นแค่เพื่อนกัน ถ้าคยองซูจะเจอคนดีๆสักคนมันก็ไม่ผิด แต่จงอินไม่เชื่อหรอกว่าชานยอลจะดูแลคยองซูดีอะไรนักหนา เผลอๆถ้าเปรียบเทียบกันเขาอาจจะทำได้ดีกว่าก็ได้..ถึงแม้คยองซูจะไม่เคยรู้สึก


แต่จงอินก็ไม่เคยเป็นห่วงใครขนาดนี้แล้วกัน



ทำไมไม่เห็นชมเขาบ้างเลย..


 

...


คยองซูได้มองคนที่ลุกออกไปด้วยความคิดที่รู้สึกว่าตัวเองอาจเล่นแรงเกินไป เขาไม่น่าแกล้งจงอินแบบนั้นเลย  จากโซลถึงอิลซานมันไกลแค่ไหนใจเขาก็รู้ ก็มีแต่จงอินที่อุตส่าห์มาหาทั้งที่ตอนนั้นมันก็ดึกมากแล้ว เสียงบ่นงุ้งงิ้งว่าทำไมไม่ล๊อคห้องมันก็น่าจะชัดเจนไม่ใช่หรอ..


ก็คงมีแต่คยองซูนั้นแหละที่แกล้งทำเป็นไม่รู้อะไร..


แต่ไม่ได้ตั้งใจจะพูดเกทับซะหน่อย



ยังไงซะ..จงอินก็ดีที่สุดอยู่แล้ว





มานั่งทำอะไรตรงนี้


คิดอะไรเรื่อยเปื่อย..


เสี่ยวหน้าของจงอินมันดูจริงจังจนคยองซูคิดว่ามันคงไม่ได้เรื่อยเปื่อยเหมือนที่ปากว่า มือเล็กยกขึ้นป้องลมก่อนที่มวนกระดาษสีขาวจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลไหม้ตามการมาเยือนของความร้อน จงอินส่ายหัวนิดหน่อยตอนที่เขาส่งมันให้ ขายาวๆแกว่งไปมาเหมือนเด็กไม่รู้จักโต คนตัวเล็กหันหน้าไปทางอื่นก่อนจะปล่อยควันออกมาทางปาก เขาไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย..


 มันเงียบจนน่าเบื่อ หน่วงจนน่าหงุดหงิด


ถ้ามึงเลิกบุหรี่ได้นะ มึงจะมีตังค์ไว้ซื้อนาโชส์ตั้งหลายวอน


“….”


หรือมึงจะเก็บไว้ทำอย่างอื่นก็ยังได้


จริงๆจงอินก็ไม่ได้ชอบที่เห็นคยองซูเป็นแบบนี้แต่ก็ไม่รู้จะบอกโทษของบุหรี่ว่าอะไรเพราะตัวเขาเองก็ยังสูบอยู่เหมือนกันถึงจะไม่บ่อยก็เถอะ และยิ่งไปกว่านั้นเขาไม่มีเงินมากขนาดที่จะจะซื้อคอร์สเลิกบุหรี่อะไรนั้นได้หรอกนะ จงอินแค่รู้ว่าคยองซูชอบกินขนมอันนั้นมากที่สุดและคิดว่าถ้าใช้มันเชิญชวนก็อาจจะได้ผล


แต่ถึงไม่ได้ผลจงอินก็ไม่รู้สึกแย่อะไรหรอก..


เพราะเขาตามใจคยองซู


และไม่อยากทำให้คยองซูอึดอัด..



แต่ถ้าไม่ กูก็จะสูบเป็นเพื่อนมึงเอง


บุหรี่บนนิ้วที่คีบไว้ถูกแย่งไปอย่างหน้าตาเฉย คยองซูไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่จงอินทำ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจงอินงอนอะไรเขาเพิ่มหรือกำลังประชดอยู่หรือเปล่า แต่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้คยองซูจะไม่พูดแบบนั้น เขากับชานยอลมันจบไปแล้วจริงๆ มันเหลือแต่ความเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน จงอินน่ะเป็นคนโง่ แค่นี้ก็ดูไม่ออก ขนาดชานยอลที่ไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนยังดูออกเลย..


-----

'ผู้ชายคนนั้นเป็นใครหรอ?'


'เพื่อนกู ชื่อจงอิน'


'....'


'มองหน้ากูแบบนั้นหมายความว่าไงชานยอล?'


'ฉันไม่เชื่อหรอก แค่ความเป็นเพื่อนมันซื้อรอยยิ้มของคยองซูไม่ได้'


'.....'


'แล้วก็ไม่มีเพื่อนคนไหนที่คยองซูยอมเสียเวลาตื่นมาทำอาหารเช้าให้กินแบบนั้นหรอกนะ..'


-----



คยองซูได้แต่มองควันจางๆลอยออกมาจากริมฝีปากของจงอิน มันรู้สึกดีแล้วก็รู้สึกผิดแปลกๆ สามปีที่ผ่านมาคยองซูก็พยายามเลิกมันแล้วแต่มันก็ไม่เคยสำเร็จซักครั้ง เมื่อก่อนจงอินไม่ใช่คนสูบแม้กระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่ชอบสูบนอกจากเครียดหรือเศร้าจริงๆ มือเล็กดึงบุหรี่ออกจากปากของร่างสูง ทิ้งมันลงกับพื้นก่อนจะขยี้มันเหมือนจะได้ทำแบบนี้เป็นครั้งสุดท้าย


แต่ก่อนไม่เคยคิดอยากจะเลิกแบบเด็ดขาดเลยนะ


“…”


แต่ตอนนี้คิดว่าจะพยายามจริงจังแล้วล่ะ


“….”


"สูบบุหรี่มันตายเร็ว"


"...."


ไม่อยากให้ไคมาตายเป็นเพื่อน

 



 ใครกันนะที่มีอิทธพลกับคยองซูมากมายขนาดสั่งให้ทำนู้นทำนี่ได้?

 







TBC.

#ฟิคมันพูดยาก






SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

506 ความคิดเห็น

  1. #497 PiPoTweeTy (@PiPoTweeTy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 10:44
    ตายไปเล้ยยยย เขินนนนนนน
    #497
    0
  2. #494 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (@220225452002) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 08:21
    เขินอาาาาาาา ใครน้าสั่งให้คยองทำนู้นทำนี้....
    #494
    0
  3. #480 Kk19199 (@Kk19199) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 16:47
    เป็นการพูดตรงๆๆที่เหมือนจะอ้อม55555555 โอ้ยยยยยย ไม่เอาจงอินไม่นอยด์ เค้าไม่อยากให้เธอเป้นอะไรไป เหมือนคยองซูจะบอกไรอ้อมๆๆอ่ะ แต่ความน้อยใจของจงอินทำให้คิดลบ
    #480
    0
  4. #476 JJayxyz (@JJayxyz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 21:00
    ปากหนักทั้งคู่ รักกันอยู่ก็พูดสิ คนอ่านอึดอัดนะ ชิ
    #476
    0
  5. #426 เต้าหู้มยองเนส (@tofupie) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 23:46
    จ้าาาา ความจงอินนี่น่ารักนะ แบบน่ารักสุด ๆ ความคยองซูนี่ก็น่าฟัดไปอีกดิ ชอบบบ 555
    #426
    0
  6. #409 ディオ (@do-do-do-do) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 22:47
    โอ๊ยยยยยยเกลียดความจงอิน พอๆ กับคยองซูเลยจย้าาา
    #409
    0
  7. #376 BE Pnd (@bepnd) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2558 / 12:20
    น่ารักกกกกกกก คยองน่ารัก มันพูดยากจริงๆ
    #376
    0
  8. #320 lufian (@ployykp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 23:47
    ดีอ่ะ แต่ฮาชานยอลพาไปเข้าคอร์สเลิกบุหรี่ ดีไปไหน5555555555555
    #320
    0
  9. #306 MiyoungFany Hwangz (@zjbznzjz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 15:26
    น่ารักมากฮือออออออ
    #306
    0
  10. #263 darlingKaDee (@lover-jubjub) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 18:36
    รู้สึกสงสารชานยอล ชานยอลมันดีเกินไป ฮ้อล ด่ามาเฉย
    #263
    0
  11. #207 Titiya Wingwon (@minhyuk-) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 14:28
    หรืมมมมมมมมคยองซูคนขี้อ่อย
    #207
    0
  12. #204 LADYGIFTZY (@ladygiftzy0107) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 16:16
    กรี๊ดดดดด ตอนนี้พี่คยองคนแมนน่ารักมากกกอ่ะ...
    #204
    0
  13. #198 nnoonniinn (@noonallkpop) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2558 / 13:47
    บางทีอึดอัดแทนสองคนนี้ คือเข้าใจเว้ยว่าพูดยาก แต่ข้ารำคาญพวกเอ็งงงงง
    #198
    0
  14. #150 blue_faiiry (@blue_faiiry) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2558 / 23:41
    เข้ามารอไรท์ทุกวันเลย ^^
    #150
    0
  15. #149 เบบี้'ยองจูว (@mh-nzinflower) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2558 / 19:12
    ชอบมากเยย ฮือ~ มันพูดยาก!!! จะรักก็รักกกกกกกกก.
    #149
    0
  16. #142 mojikyung (@mojikyungsoo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2558 / 10:46
    ไรทจ๋าาา รีบมาอัพต่อน้าาาาา
    #142
    0
  17. #141 yumyum (@yumyum55) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2558 / 01:00
    ฮื่ออออ มันดีมากเลย ชอบตอนท้ายที่คยองพูดน่ารัก
    #141
    0
  18. #138 maomakkkk (@lollipoplollol) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2558 / 15:53
    พับใส่กระเป๋า?55555 จงอินน่าร้อกเอาะ5555
    #138
    0
  19. #136 BE Pnd (@bepnd) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2558 / 00:45
    #มันพูดยาก จริงๆๆๆๆ ตั้งแต่แชปแรกถึงแชปนีิ้มันพูดยากจริงๆความสัมพันธ์ของคนสองคนนี้ ต่างฝ่ายก็ไม่พูดความรู้สึกจริงๆออกมา รีบๆมาต่อน้าไรท์ สู้ๆค่ะ
    #136
    0
  20. #133 pcy. (@tobokki) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 23:58
    ปากแข็งงงง
    #133
    0
  21. #130 Kaserr (@Kaserr) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 22:21
    โอ้ยยยยยย เขินนนนนนน
    #130
    0
  22. #128 เบบี้'ยองจูว (@mh-nzinflower) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 10:06
    กลับมารักกันดีๆได้แล้ววว.
    #128
    0
  23. #127 รัก3ลี(เอสเจ) (@mutation-rabbit) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 04:57
    ถ่านไฟเก่า หรือ ไฟก่อใหม่ก็ทำอะไรคู่นี้ม่ายล่ายยยยยย
    #127
    0
  24. #126 blue_faiiry (@blue_faiiry) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 04:28
    กลับมาอ่านอีกรอบแหละ สนุกจริงๆน้า
    #126
    0
  25. #122 PUMPIYA. (@pumspalm) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 01:29
    งื้อออออ รักก็บอกว่ารักไป หึงก็บอกว่าหึงไปเลยยยยยหึ้ยยย
    #122
    0