kaido :: awkward #ฟิคมันพูดยาก

ตอนที่ 1 : Chapter 1 มันคงเป็นความหึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,872
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    23 พ.ค. 60



 

อื้ออ ปล่อยดิ๊ มึงจะกอดห่าอะไรนักหนาเนี้ย
 

หยุดเลย มึงห้ามหันหน้ามานะ
 

เป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีก
 

กูงอนมึงอยู่
 

ห๊ะ?
 

ในช่วงเวลาเช้าตรู่ มันคงเป็นภาพน่าขนลุกที่ผู้ชายสองคนจะมานอนกอดกันกลมนมแนบหลังแบบนี้  คนตัวเล็กเอี้ยวตัวไปมองคนที่เอาแต่ซุกหน้าลงกับหลังของเขาอย่างหัวเสียและงัวเงีย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองไปทำให้อีกฝ่ายงอนตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่จะว่าไปมันก็เป็นเรื่องปกติของจงอินคนไร้สาระที่ชอบเรียกร้องความสนใจอยู่แล้ว

ในฝันมึงด่ากู
 

ห๊ะ?
 

กูบอกว่าในฝันอ่ะ มึง ด่า กู

 

หรือไม่จงอินก็แค่พวกอ้อนตีน..

 



 

คยองซู อยากกินไข่ตุ๋นป่ะ
 

มึงหยุดคิดเลยนะ นี่แกงของแม่มึงกินไปซะ
 

เฮ้ย กูทำได้จริงๆนะ
 

กูจะรีบไปเรียน!”

 

บางครั้งคยองซูคิดว่าคำพูดของเขามันอาจจะแค่ทะลุหูจงอินไปโดยที่ไอ้บ้านี่ไม่คิดจะฟังด้วยซ้ำ  ไข่ไก่ถูกตอกลงไปในชามพลาสติกถูกๆที่พวกเขาซื้อมาจากร้านทุกอย่างราคาเดียวพร้อมกับเสียงตีไข่ที่น่ารำคาญ จงอินเดินเกาก้นสองสามตีก่อนจะใส่ชามไข่เข้าไปในไมโคเวฟ คยองซูได้แต่นั่งมองภาพนั้นอย่างผะอึดผะอม เรื่องสุขอนามัยเนี้ยไม่ต้องห่วงเพราะมันคงไม่เหลือแล้วล่ะ แต่ที่น่าเป็นห่วงก็คือ..มึงโง่หรือมึงควายที่ใส่ชามพลาสติกเข้าไปในไมโคเวฟ!

 

ติ้ง!


 

หอมใช่มั้ย หิวเลยอ่ะดิ
 

รำคาญ ถ้ามึงทำชามหกลวกตัวเองกูจะฟาดซ้ำ

 

คยองซูยังนั่งกอดอกมองจงอินที่ค่อยๆยกไข่ตุ๋นเมลามีนออกมาจากไมโคเวฟอย่างทุลักทุเล เอาจริงๆมันดูเหมือนซุปไข่มากกว่าเพราะจงอินเติมน้ำมากเกินไป ชามไข่ตุ๋นถูกวางคู่กับแกงกิมจิฝีมือแม่จงอิน สาบานได้ว่าคยองซูไม่ต้องคิดช่างใจด้วยซ้ำว่าเขาควรจะตักอะไรเข้าปาก...
 

ทำเองก็แดกเอง ไม่หมดก็เก็บไว้กินเย็นนี้
 

ถึงปากจะพูดแบบนั้นแต่ช้อนในมือกับตักไข่ตุ๋นเข้าปากเป็นการเปิดพิธี  จงอินมองภาพนั้นแล้วก็ได้แต่ยิ้มออกมาก่อนที่จะเริ่มตักข้าวในจานของตัวเองบ้าง ไม่มีเสียงสนทนาอะไรนอกจากเสียงช้อนกับส้อมที่กระทบจาน พวกเขาทานข้าวเช้ากันไปอย่างเงียบๆ มีบ้างที่คยองซูเงยหน้าขึ้นมาส่งเสียงเตือนว่าให้รีบเพราะเดี๋ยวรถจะติดและอาจจะไปเรียนคาบแรกไม่ทัน

 



 

วันนี้กลับเองนะกูจะไปกินเหล้า
 

อืม
 

ไปกับพวกไอ้ฮุน
 

แล้วแต่ ตามใจ
 

น่าจะกลับประมาณสามทุ่ม
 

ก็ไม่ได้ว่าอะไรนิ่
 

น่ารำคาญว่ะ ไม่ปงไม่ไปแม่งแล้ว!
 

จงอินไม่ได้งอนหรือน้อยใจอะไรทั้งนั้น เขาคิดว่ามันก็แค่ความรู้สึกขี้เกียจนั่งรถประจำทางกลับคอนโดคนเดียว ถ้าคยองซูไปเที่ยวนั่นก็เท่ากับว่าเจ้าของรถก็จะเอารถไว้แล้วก็ปล่อยให้เขานั่งรถเมล์กลับไปเหงาคนเดียวอยู่ที่ห้อง จงอินได้ยินเสียงคยองซูบ่นและกล่าวหาว่าเป็นเพราะเขาที่เอาแต่เล่นเกมส์และอ่านหนังสือการ์ตูน คนสายตาสั้นแต่ไม่ชอบใส่แว่นอย่างคยองซูน่ะไม่อินกับเรื่องที่ต้องใช้สายตาจดจ้องกับอะไรนานๆแบบนั้นสุดท้ายมันก็เลยกลายเป็นความเบื่อและคยองซูก็แค่อยากไปหาอะไรทำแก้เซงก็เท่านั้นเอง

 

กดอยู่นั้นแหละ ไฟแดงหน้ามึงเปลี่ยนมาขับแทนเลยนะ
 

อะไร? อีกแค่ไม่กี่กิโลก็ขับไปดิ
 

กูรำคาญอีบี๋ อีผีอะไรนี่มากเลย สรุปว่ามันเป็นแฟนหรือเป็นแม่มึงกันแน่เนี้ยจิกตั้งแต่เช้ายันค่ำ


 

คยองซูไม่ได้พูดเล่นๆ พอรถติดไฟแดงเขาก็เอื้อมมือไปฉกโทรศัพท์ในมือจงอินมาถือไว้ก่อนจะเปิดประตูรถออกไปยืนกลางถนนที่รถติดแบบนั้นแล้วเดินตรงไปเปิดประตูฝั่งจงอิน ร่างสูงที่ยังดูงงๆทำได้แค่ออกมาจากรถแล้วอ้อมไปเปิดประตูด้านคนขับก่อนที่จะกลายเป็นว่าตอนนี้เขาสองคนสลับตำแหน่งกัน จงอินออกรถทันทีเมื่อเห็นว่าไฟเขียวแล้ว คยองซูโยนโทรศัทพ์ของเขาไปเบาะหลังก่อนที่คนขี้งอนจะนั่งกอดอกหน้าบึ้งและเบนหน้าออกไปนอกหน้าต่าง
 

ทำไม หึงหรอ?
 

หลงตัวเองว่ะ

 

ถึงตาจะจ้องมองออกไปข้างหน้าแต่ริมฝีปากของจงอินกลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ผิดกับคนตัวเล็กที่หันมามองค้อนอย่างเอาเรื่อง คยองซูแค่ไม่ชอบเสียงแจ้งเตือนไลน์ที่น่ารำคาญเขาเป็นคนไม่ติดโซเชียลเท่าไหร่ถึงมีแต่ก็ไม่ได้เข้าไปสนใจอะไรมากมาย คยองซูคิดว่าการคุยกันแบบเห็นหน้าเนี้ยแหละมันจริงใจที่สุดแล้ว เสียงเตือนและแรงสั่นยังดังจากเบาะหลัง แบคฮยอนเป็นเด็กน่ารำคาญที่สุดในโลกเท่าที่เขาเคยเจอ ทั้งๆที่ตัวเองพึ่งจะเรียนม.ปลายปีแรกแทนที่จะตั้งใจเรียนแต่ไม่เลย.. แบคฮยอนเอาแต่โทรหาไลน์หาจงอินทั้งวันและแทบจะทั้งคืนด้วยซ้ำ คยองซูเคยเจอแบคฮยอนสองสามครั้งตอนที่เด็กนั่นบอกว่าปวดท้องแล้วขอมาเข้าห้องน้ำที่ห้อง  ไม่รู้ว่าจงอินคิดอะไรอยู่ถึงไปคว้าเด็กที่เรดาร์พังแบบนั้นมาเป็นแฟน ภาพแบคฮยอนที่กัดปากใส่เขาแถมยังก้มเก็บของด้วยท่าทางอ่อยๆยังติดตาตรึงใจจนถึงทุกวันนี้ ตุ๊ดลูกเจี๊ยบอย่างแบคฮยอนน่ะยังดูไม่ออกด้วยซ้ำว่าใครกินได้หรือใครพวกเดียวกัน ...ถ้าคิดจะมีแฟนใหม่ก็ช่วยหาให้ดีกว่าเขาหน่อยไม่ได้หรือไง..
 

จงอินคิดว่าความสัมพันธ์ของพวกเขามันเป็นเรื่องที่พูดยาก ใช่ เมื่อก่อนเขากับคยองซูเคยเป็นแฟนกัน ไม่สิต้องเรียกว่าเป็นผัวเมียกันเลยถึงจะถูก แต่ตอนนี้เขากับคยองซูเลิกกันแล้ว ถึงแบบนั้นก็ยังเป็นผัวเมียกันอยู่ดีนั้นแหละ(?) คยองซูบอกว่าคำหยาบจะทำให้เราดูเหมือนเพื่อนกันมากขึ้น ถึงจงอินจะไม่ค่อยเข้าใจแต่ก็ยอมเออ.ออกับคยองซูไปแบบงงๆ  ถ้าถามว่าพวกเขาเลิกกันได้ยังไง จงอินคิดว่ามันก็คงเป็นแค่เรื่องงี่เง่าของคนที่คบกันมานาน...




---
 

จงอินทำไมกินแล้วไม่เก็บ
 

แปปนึงนะ เล่นเกมส์อยู่
 

กินแล้วก็ทิ้งส่ง รู้ป่ะว่าห้องมันสกปรก
 

แค่นี้ทนไม่ได้หรอ
 

ไม่ใช่ทนไม่ได้ แค่ทนมานานแล้วไง
 

---

 
 

ไม่รู้ว่าเพราะจงอินแพ้เกมส์ตอนนั้นด้วยหรือเปล่าเลยทำให้หงุดหงิดที่คยองซูเอาแต่บ่น สุดท้ายก็กลายเป็นทะเลาะกันใหญ่โต เขายังจำได้ว่าคยองซูร้องไห้หนักมากแค่ไหน คนตัวเล็กบอกให้เราลองห่างกันดูสักพักไม่ก็ลองกลับไปเป็นเพื่อนกัน แต่ก็ไม่รู้ว่าเพราะไม่มีที่ไปหรืออะไรสักอย่างที่ทำให้จงอินยังติดรถคยองซูออกมาเรียนและคยองซูก็ไม่ได้ย้ายออกไปจากห้องจงอิน  ...บอกแล้วว่ามันพูดยากและมันอาจจะเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก

 

ส่วนแบคฮยอน จงอินเพิ่งคุยกับเด็กคนนี้ได้เดือนกว่าไม่แน่ใจว่าเป็นแฟนกันหรือเปล่าแต่จงอินแค่คิดว่าแบคฮยอนน่ารักดี มันไม่ได้เกิดจากการประชดประชัน เขาคิดว่าแบคฮยอนน่ารักจริงๆและในเมื่อคยองซูไม่ได้ว่าหรือแสดงท่าทางหึงหวงอะไรนอกจากทำเป็นรำคาญ จงอินที่อยู่ในสถานะโสดก็มีสิทธิที่จะคุยกับใครก็ได้..ตราบใดที่คยองซูไม่ได้บอกว่าหึง เพราะถ้าคยองซูพูดสักครั้ง จงอินก็จะเลิกคุยให้ทันที...

 

มึงอ่ะ ตั้งใจเรียนบ้างนะ ถ้ามองไม่เห็น..แว่นมีก็หัดใส่ซะบ้าง
 

เป็นพ่อกูหรอ?”
 

สีหน้าของคยองซูมันดูกวนประสาทจนอยากจะลากเข้าไปต่อยข้างตึก ถ้าดีใจหรือเขินก็แค่เงียบๆไม่ก็พยักหน้าหรือยิ้มให้ก็พอมั้ง ไม่เห็นต้องมากวนกันแบบนี้เลย จงอินส่ายหัวให้กับความดื้อของคยองซูตั้งแต่ไหนแต่ไรพวกเขาก็ไม่ได้นั่งเรียนติดกันอยู่แล้ว แม้กระทั่งตอนเป็นแฟนก็เถอะ แต่อย่าเข้าใจผิดว่าพวกเพื่อนคยองซูเป็นแก๊งค์เพื่อนสาวอะไรทำนองนั้นนะ เพราะเพื่อนคยองซูแต่ละคนเนี้ยเด็ดๆทั้งนั้น กวนตีน ขี้เมา ชอบใช้กำลัง ทำตามห่ามๆไม่ค่อยได้เรื่องได้ราวอะไรจะมีข้อดีหน่อยก็ตรงที่รักเพื่อนและเพราะคยองซูชอบเพ่งมองคนอื่นด้วยความสายตาสั้น สำหรับคนที่ไม่เข้าใจมันดูเหมือนไปสะกิดเท้าเขายิกๆซึ่งจงอินคิดว่าการที่คยองซูคบเพื่อนแบบนั้นมันก็ดีแล้ว เผื่อเวลาจงอินไม่อยู่จะได้มีคนคอยช่วยเหลือ
 

ถ้ากูเห็นมึงพูดมาก กูจะย้ายไปนั่งข้างมึง
 

คยองซูนึกอยากจะด่าทั้งจงอินและเพื่อนจงอินที่เอาแต่ชวนกันคุยเรืองการ์ตูนทั้งๆที่ก็อ่านเรื่องเดียวกัน เนื้อหาทุกเล่มมันก็เหมือนกัน แล้วมันมีความจำเป็นอะไรที่ต้องมานั่งเล่าซ้ำให้กันฟังหรือไม่ก็นั่งวิเคราะห์ตัวละครประหนึ่งลายเส้นพวกนั้นเป็นคนที่มีชีวิตอยู่จริงๆ  เขาเองก็เคยอ่านการ์ตูนที่จงอินอ่านเหมือนกันมันก็สนุกดีแต่เพราะความขี้เกียจคยองซูเลยรู้สึกตัวหนังสือกับสายตาของเขามันไม่ถูกกันเท่าไหร่ สุดท้ายก็เลยได้แต่ฟังที่จงอินเล่าพอนานๆไปอีกฝ่ายก็เริ่มเบื่อคำถามจุกจิกของเขาจนไล่ให้ไปอ่านเองในที่สุด...แม่งก็วนกลับไปที่เดิมคือกูต้องใช้สายตาซึ่งกูไม่โอเคไง

 

ไงมึงสรุปวันนี้ไปป่ะเนี้ย
 

ไม่ไปแล้ว รำคาญคน
 

น่ะ ทะเลาะกันแล้วมาลงกับกูตลอด
 

แม่งเด็กห่าไรไม่รู้ เยอะเหลือเกิน

 

เซฮุนเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าสรุปที่กำลังตกมันอยู่นี่จริงๆแล้วคยองซูกำลังโมโหจงอินหรือใครกันแน่ เพื่อนของเขาไม่ได้มีนิสัยน่ารักๆเหมือนที่เขาเคยเห็นเมียคนอื่นหรือแม้กระทั่งเมียตัวเองด้วยซ้ำ คยองซูใช้ชีวิตแบบตามใจตัวเองสุดๆคิดจะดีก็ดีใจหายนึกจะโมโหร้ายก็อย่างกับหมูตกมัน ยิ่งพอดูห่างๆกับจงอินก็ยิ่งแล้วใหญ่ กินเหล้าแทนน้ำ เล่นบาส เตะบอล..แม่งไม่ได้แคร์สังขารตัวเองเลย

 


 

เฮ้ออ
 

มันไม่ได้เป็นความรู้สึกหงุดหงิดจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ คยองซูแค่ไม่ชอบเวลาที่กลับมาอยู่กับจงอินสองคน เสียงกดแป้นพิมพ์มันดังจนน่ารำคาญและพาลให้หงุดหงิดจนอยากจะเข้าไปปาโทรศัพท์จงอินให้พังจนซ่อมไม่ได้ ซื้อมาใหม่ก็จะปาอีก จนกว่าแบคฮยอนจะเลิกส่งข้อความมาหาจงอินนั้นแหละเขาถึงจะพอใจ

เป็นไรถอนหายใจอยู่ได้
 

เปล่า ปกติดีสบายๆอยู่แล้ว
 

คยองซูตอบออกไปทั้งที่เลือดในกายเดือดผุดๆอยากจะเข้าไปกระชากคอเสื้อของคนดำที่นั่งกดโทรศัพท์อยู่ข้างๆและกรนด่าเสียงดังให้ข้างห้องมาเป็นพยานความน่ารำคาญของจงอิน เสียงหัวเราะคิกคักกับรอยยิ้มแบบนั้นมันน่ารำคาญ และภาษาวิบัติของแบคฮยอนก็น่ารำคาญเช่นกัน..
 

เดี๋ยวกูมานะ ออกไปหาแบคฮยอนแปปนึง
 

...
 

คยองซูไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดในใจจนน้ำตาไหลวิ่งไปกอดขาขอร้องให้อีกฝ่ายอย่าไป อะไรแบบนั้นเขาแค่ถอนหายใจออกมาช้าๆอย่างเบื่อหน่าย
 

งั้นล๊อกห้องด้วย กูจะกลับบ้าน
 

ไปทำไม? มึงจะกลับบ้านทำไม?
 

กูจะคิดถึงแม่กูบ้างไม่ได้หรือไง
 

จังหวะที่คยองซูลุกขึ้นจากโซฟาจงอินก็คว้าแขนเขาไว้ทันที ก็บอกแล้วว่าคยองซูน่ะดื้อมากๆ คำว่า ออกไปหาของจงอินหมายถึงการไปเดินเล่น กินข้าวหรือซื้อของอะไรนิดหน่อยไม่ได้มีเรื่องเกินเลยอะไรมากไปกว่านั้น จงอินอนหายใจออกมา มือที่จับข้อแขนเล็กของคยองซูก็ยังไม่ได้ขยับหรือปล่อยไปไหน พูดกันตรงๆจงอินไม่ชอบใจเท่าไหร่หรอกที่คยองซูจะมาน้อยใจกับเรื่องแค่นี้ เขาไม่ได้ออกไปนาน..อย่างมากก็แค่ชั่วโมงสองขั่วโมง และยังไงคืนนี้เขาก็ต้องกลับมานอนที่ห้อง..มานอนกับคยองซูอยู่ดี
 

ปล่อย! กูจะไปเก็บเสื้อผ้า
 

ไม่ ถ้าปล่อยมึงก็ไปดิ
 

จะปล่อยไม่ปล่อย..
 

“….”

 

ไม่ปล่อยกูต่อยนะ

 

 

 

เอาดิ มึงต่อยกูต่อยกลับ


 

อห. มึงเป็นสุภาพบุรุษมาก คิมจงอิน





 

#ฟิคมันพูดยาก






 

ไม่รู้จะชอบกันมั้ยกับคยองซูที่เป็นแบบนี้ แงง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ

1 เม้น ก็เป็นกำลังใจได้แล้วค่ะ:)

#ฟิคมันพูดยาก

ขอบคุณทุกคนมากๆ
รักนะคะ 


SQWEEZ




สวัสดีค่ะ กลับมาคราวนี้ตั้งใจจะรีไรต์แหละทุกคน หายไปยาวนานมากเลยใช่มั้ยคะ กลับมาแล้วเด้ออ เดย์จะอัพทุกวันคี่ จนถึงตอนใหม่ที่ยังไม่ได้ลงเนอะ เพราะว่าหายไปนานมั่กๆ มาเริ่มต้นใหม่กัลลล  แล้วพบกันในเร็วๆนี้นะคะ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ ดีใจมากที่เห็นว่ามีคนรออยู่  กำลังใจสำคัญเสมอเดย์กลับมาอ่านคอมเม้นต์แล้วก็ยังยิ้มยังดีใจที่ทุกคนชอบ ขอโทษนะคะ ที่ผ่านมาอาจจะทำให้รอ  แต่การรอคอยของทุกคนจบแล้วน้าา 


ฟิคเรื่องนี้อาจจะไม่ได้ยาวมากแต่ว่ารักทุกคนมากๆลากก.ไก่ยาวไปถึงนอกโลกเลยย??’•??’•??’•??’•??’•
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

506 ความคิดเห็น

  1. #500 Mysweet_Dyo (@MYSweet_Dyo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 03:40
    เป็นอะไรที่พูดยากสมชื่อเรื่องจริงๆค่ะ แง แต่ในความยากนั้นมีความน่ารักซ่อนอยู่ อิอิ
    #500
    0
  2. #489 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (@220225452002) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 19:33
    แหวกแนวทุกฟิคเลยจ้าาาา5555 -ต่อยกูต่อยกลับ555555
    #489
    0
  3. #471 JJayxyz (@JJayxyz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 15:59
    สรุปว่า เค้าสองคนยังรักกันใช่มั้ยยยยยยยยยยยยย
    #471
    0
  4. #468 phornphi (@phornphi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 05:31
    รอๆ เสมอ
    #468
    0
  5. #467 yifeix2 (@babymaxi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 00:41
    เย้ ไม่เคยลืมเรื่องนี้เยย
    #467
    0
  6. #466 Airr Rzsl (@airrrzsl1994) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 00:04
    จำเรื่องนี้ได้ ไรต์กลับมาแล้ว เยส!เริ่มอ่านใหม่ สู้ๆค่าไรต์
    #466
    0
  7. #464 toonny_do (@toonny_do) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 23:21
    เห้ยยยยยย กลับมาแล้ววววววว ดีใจจังค่ะ~~~~~
    #464
    0
  8. #463 snow129 (@ichi9493) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 15:07
    แงงงง ขอบคุณที่กลับมา เป็นฟิคที่เรารออยู่เสมอเลย สู้ๆนะ
    #463
    0
  9. #462 Faii_KaiDo (@faiinty21) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 05:27
    ดีใจที่กลับมานะคะ เป็นเรื่องที่พูดยากจริงๆอ่ะ ทั้งจงอินและคยองซูลึกๆแล้วก็ยังรักกันอยู่นะ แต่เหมือนอยู่ด้วยกันจนเกิดความเคยชินหรือเปล่า การแสดงออกมาเลยเหมือนไม่รักกัน รอนะคะ สู้ๆน๊าาา
    #462
    0
  10. #461 kaidoforever (@kaidoforever) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 19:26
    กรี๊ดดดดดดดด ไรท์กลับมาแล้วววว ดีจายยย ชอบอ่ะชอบให้หึงให้หวงกันแบบนี้
    #461
    0
  11. #460 เดอะหมี (@balambambahh) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 01:39
    ไรต์กลับมาล้าวว\0/ สู้ๆนะคะ
    #460
    0
  12. #459 BE Pnd (@bepnd) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 21:48
    ดีใจมากกกกกกก รอติดตามนะคะ สู้ๆ
    #459
    0
  13. #458 KaBo_MILD (@KaBo_MILD) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 19:30
    แงงงง คิดถึงมากๆเลยค่ะคู่นี้ ดีใจที่กลับมาน้าสู้ๆค่ะ รอติดตามน้าา
    #458
    0
  14. #456 jjkokai (@jjkokai) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 13:54
    ดีใจที่กลับมา
    #456
    0
  15. #455 Kk19199 (@Kk19199) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 13:51
    เป็นเรื่องที่พูดยากจริงๆๆ ดูสับสนงงไปหมด นี่คยองซูแอบหึงรึเปล่า เหมือนลึกๆๆก็รักกันแต่ก็เหมือนไม่รักหรือยังไง อยู่เพราะความเคยชินหรืออะไร พูดยากจริงๆๆค่ะ รอติดตาม
    #455
    0
  16. #454 Eig-q Dur Fortust Grossless (@pattha4869) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 11:49
    อื้อหือจะอยู่กันรอดมั้ยนั่น555
    #454
    0
  17. #453 Niniehun (@Niniehun) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 11:13
    พึ่งเข้ามาอ่านชอบเรื่องแบบนี้ที่มันจะคลุมเคลือหน่อยแต่จริงๆคือรักกันทั้งคู่เนี่ยแหล่ะ จะรอดูความปากแข็งของแต่ละคน รอนะคะสู้ๆ
    #453
    0
  18. #452 babariaba (@babariaba) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 10:57
    เป็นความสัมพันธ์ที่พูดยากจริงๆด้วยแหะ การที่เลิกกันแล้วแต่ยังอยู่ด้วยกันได้ มันเหมือนกับว่ายังไงๆก็ตัดกันไม่ขาด เลิกกันแล้วแต่ก็หึงก็หวงเขาถึงคยองซูจะนิยามอาการเหล่านี้ว่าน่ารำคาญก็ตาม น่ารักกกกกกมากๆเลยค่ะ
    #452
    0
  19. #451 maomakkkk (@lollipoplollol) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 10:01
    ฮือออออออออรั้งไห้
    #451
    0
  20. #450 NK2yungsoo (@NK2yungsoo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 09:48
    น้ำตาาาาาา กรี๊ดดดด กลับมาแล้ว กรี๊ดดดดด คือเรารอมาก ชอบมาก อยากอ่านต่อมาก ขอบคุณที่แต่งมันต่อไปนะคะ เลิฟมากๆ ??
    #450
    0
  21. #449 p.nannapak (@dh15) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 09:31
    ในที่สุดก็กลับมา! โอ้โห เราดีใจที่ยังไม่อันเฟบเรื่องนี้ไปซะก่อน เพราะคิดว่าอยากจะกลับมาอ่านใหม่อีกแล้วก็ยังรอไรเตอร์ให้กลับมาอัพ ถ้าไม่เกิน2ปีเราก็จะเฟบไว้อย่างนี้แหละ จนในที่สุดการรอคอยก็เป็นผล ขอบคุณที่กลับมานะคะ นี่เราก็จะเริ่มอ่านใหม่ไปพร้อมๆกับไรเตอร์ที่จะรีไรท์ใหม่เลย เริ่มใหม่ไปด้วยกันนะคะ~! สู้ๆนะ และสำหรับพระนายของเรา จริงๆมันก็พูดยากอ่ะเนาะ ไม่รู้จะนิยามยังไงเหมือนกับว่า คบกันมานานมากๆจนถึงจุดอิ่มตัวเลยตัดสินใจห่างกัน แต่เพราะว่าต่างคนต่างรักอีกฝ่ายมากทั้งคู่เลยทำให้ไม่มีใครไปไหน ยังอยู่ข้างๆอีกคนแบบนี้ทั้งที่ถ้าเลิกกันแล้วจะต่างคนต่างอยู่ก็ได้เพื่อความสบายใจ แต่ไม่รู้สิอาจจะเพราะความเป็นเพื่อนกันมาก่อนล่ะมั๊งเลยทำให้คิดว่าการยังอยู่ด้วยกันก็เหมือนอยู่กับเพื่อน เลยทำให้มันออกมาเป็นรูปแบบนี้ หึงหวงกันไปมาแต่ไม่พูดตรงๆ แสดงออกว่ารักว่าห่วงใยโดยใช้คำว่าเพื่อนมาบังหน้า ความแตกต่างของทั้งสองคนคือจงอินค่อนข้างจะชัดเจนและยอมรับความรู้สึกตัวเองนะ อย่างที่บอกว่าถ้าคยองซูพูดว่าหึงก็จะเลิกคุยกับแพคฮยอนทันทีแต่คยองซูดันเป็นพวกปากหนักปากแข็ง ไม่ยอมรับความรู้สึกตัวเองด้วยซ้ำ หัวรั้นหัวดื้อสุดๆ กว่าจะได้ยินคำว่ารักหรือหึงจากปากคยองซูนี่จงอินคงต้องคุยกับแพคฮยอนจนมือพังอ่ะเอาจริง ถถถ ข้อดีของเรื่องนี้คือทั้งคู่รักกัน มองจากดาวอังคารยังรู้เลย แต่ปัญหาคือเลิกกันแล้วและปากหนักเกินกว่าจะมีใครสักคนยอมง้อก่อน กว่าจะได้กลับมารักกันอีกทีคงได้หัวร้อนใส่กันจนหัวไหม้แน่ๆ ถถถ
    #449
    0
  22. #448 Nimbo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 07:09
    ขอบคุณไรท์ที่กลับมา ฮืออออ 😭😭😭😭😭

    รอนะคะ สู้ๆ ✌🏻✌🏻
    #448
    0
  23. #447 B2UTYMINK (@b2utym) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 07:00
    อ่าวววพึ่งอ่านจบไปแล้วก็รอตอนต่อไป เห็นอีกทีไรต์มารีใหม่แล้ว 555 รีใหม่ก็อ่านใหม่ สู้ๆ ติดตามอยู่นะค่ะ อย่าหายไปอีกน้าาา
    #447
    0
  24. #444 B2UTYMINK (@b2utym) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 09:57
    ต้นเรื่องมาก็ไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ 555 เรื่องน่าติดตาม
    #444
    0
  25. #421 เต้าหู้มยองเนส (@tofupie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 23:10
    สายโหดแท้ เออพูดยากจริง แต่ชอบอะ แมน ๆ คุยกันดี สรุปนี่เป็นไรกันฮึ 55 ชอบ
    #421
    0