my mistake (kaido & taeoh FT. chanbaek hunhan exo)

ตอนที่ 24 : ☆Special☆ Happy Taeoh &Jongin day

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    6 พ.ย. 58

O W E N TM.


ย้อนกลับไปช่วงแทโออายุประมาณสองขวบ




"จงงิน ไม่ให้ปายแย้ว"


"นะ ให้จงอินไปนะเดี๋ยวเย็นนี้ก็ได้เจอกันนะครับ"


"งื้อออ"


"แทโอปล่อยจงงินก่อน เดี๋ยวล้มนะครับ"


"แงงงงงงงงงงงง"



สุดท้ายเสียงร้องไห้ก็ละลายใจแข็งๆของจงอินให้อ่อนยวบจนไม่เหลือความตั้งใจที่จะไปไหนอีกแล้ว คนตัวสูงใช้สองมือสอดใต้แขนเล็กที่กอดขาเขาเอาไว้แน่นแล้วออกแรงยกจนเจ้าตัวน้อยตัวลอยขึ้นจากพื้น 


"ม่ายเอาแย้ว แทโอไม่ดื้อ อยู่ด้วยกันนะ แทโอเป็นเด็กดีแย้ว ไม่ให้จงงินไป ฮึก.."


สองแขนของแทโอโอบรอบคอของจงอินเอาไว้แน่น มันออกจะทำให้หายใจลำบากไปเสียหน่อย แต่ถึงแบบนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้จงอินอึดอัด


"แทโอจากินนมนอน ไม่งอแง ไม่ซนเยยนะ"


กลับกัน..มันกำลังทำให้เขารู้สึกผิด


"นะฮับบ"

แก้มใสที่มีแต่คราบน้ำตานั้นดูน่าสงสาร จนอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นลูบไปมาบนหลังเล็กพร้อมกับโยกตัวไปด้วยคล้ายกับการกล่อม

เพราะแทโอเป็นเด็กที่หลับง่าย

ถ้าต้องหายไปตอนนั้นก็คงไม่รู้สึกผิดเท่าไหร่



"อ้าว จงอินทำไมยังไม่ไปอีกล่ะ วันนี้มีเรียนไม่ใช่หรอ"


"ชู่ว์.."


"ฮึก..อยู่กับแทโอ"


"โอ๋ๆ ไม่ไปแล้วเนอะ อยู่ด้วยกันน้า อยู่ด้วยกัน"



เสียงของคยองซูทำให้ลูกที่กำลังสะลืมสะลืองอแงขึ้นมาอีก แต่เพียงแค่คำพูดปลอบโยนพร้อมกับมือหนาที่ลูบตั้งแต่กลุ่มผมนิ่มจนถึงกลางหลังที่สั่นเทา เสียงสะอึ้นน้อยๆนั้นก็เบาบางลง ใบหน้าเล็กๆที่ซบลงกับต้นคอเขานั้นนิ่งเสียจนหลงคิดว่าเจ้าตัวแสบคงหลับไปแล้ว 


"ส่งมาเถอะเดี๋ยวฉันดูเอง"


"ฝากด้วยนะ"


แต่จงอินคิดผิด

.
.
"แงงงงงง"

เพราะเจ้าตัวอ้วนกลับร้องไห้จ้าออกมาเสียงดังกว่าเดิมซะอีก..


"ยองจูวใจร้าย ปล่อยย จงงินจ๋าาา"


แทโอทั้งผลักทั้งดันคยองซูที่รับไปอุ้มไว้แทนแทบจะทรงตัวไม่อยู่พากันล้มไปทั้งคู่ คนงอแงไม่ยอมอยู่นิ่งๆเลย ทั้งงอแงทั้งดื้อเสียจนน่าเป็นห่วง ปากเล็กๆนั้นเบะลงเรื่อยๆดวงตากลมที่เคยสดใสก็คลอไปด้วยน้ำตาจนดูน่าสงสาร..


"จะหาจงงิน จะเล่นกับจงงิน ปล่อยนะปล่อยแทโอจี!"


"แทโอหยุดดิ้น! หนูดื้อจนม๊าจะอุ้มไม่ไหวแล้วนะ!"


"ฮึก..ฮืออ"


"คยองซูอย่าดูลูก"



"ส่งแทโอมา"


ความจริงมันไม่ใช่ความผิดของคยองซูเลยสักนิดและจงอินก็คงต้องไปขอโทษทีหลังที่ปากไวและทำสายตาดุดันใส่ร่างเล็กที่ทำไปเพราะต้องการจะหยุดการกระทำที่เอาแต่ใจของเด็กดื้อ แต่จงอินคงทนไม่ได้ แทโอดูหน้าเสียและตกใจมากจริงๆตอนที่โดนดุ แทโอไม่เคยโดนดุ ไม่ว่าจงอินหรือคยองซูก็ไม่เคยดุลูกเลยซักครั้ง แต่ครั้งนี้จงอินเข้าใจเหตุผลของคยองซูดี หากแทโอดิ้นแล้วพากันล้ม 

ที่เจ็บที่สุดก็คงไม่ใช่แค่ตัวแทโอเอง...

หัวใจของกับจงอินกับคยองซูก็เช่นกัน

มันเจ็บปวด เพราะมันฝากไว้ที่ตัวกลมๆนั้นทั้งหมด






"อังนี้อร่อยจังฮับ"


"หรอ อร่อยก็กินเยอะๆนะครับ"


"จงงินกินด้วยกันน้าา"



ช้อนเล็กๆที่ยื่นมาตรงหน้ามันยากเกินกว่าที่จงอินจะปฏิเสธอาหารเด็กที่ถูกป้อนเข้ามาด้วยฝีมือของลูกชาย เสียงหัวเราะเอิ้กๆที่ได้ยินเป็นระยะมันช่างแตกต่างจากสองชั่วโมงทีแล้วจนเหมือนเรื่องเมื่อเช้าเป็นเรื่องโกหก แทโอในตอนนี้เป็นอย่างที่สัญญาไว้จริงๆ ไม่ดื้อ ไม่งอแง 



"งื้ออ"


"ง่วงแล้วสิเราน่ะ"


และก็กำลังจะกินนมนอนแล้วด้วยนะฮับ :3


"มานอนนี่มา"


เท้าเล็กที่เดินเตาะแตะมานั่งบนตักนั้นช่างดูน่ารัก เด็กดีที่หนึ่งของจงอินจัดการหยิบจุกหลอกที่คล้องคอตัวเองอยู่แล้วเข้าปากพร้อมกับหลับตาอย่างว่าง่าย แทโอก็เป็นแบบนี้ทุกทีนั้นแหละ ถึงจะงอแงแค่ไหนแต่บทจะเลี้ยงง่ายก็เลี้ยงง่ายจนน่าเอ็นดู  แล้วจงอินจะไปไหนได้

จะกล้าทิ้งให้ร้องไห้งอแงได้ยังไง



"ขาดวิชาเช้ากี่ครั้งแล้วเนี้ย"


"ช่วยไม่ได้นี่นา จะทิ้งไปได้ยังไง"


"ขอบคุณนะจงอิน"


"อย่าคิดมากสิคยองซู มันเป็นสิ่งที่ฉันต้องทำอยู่แล้ว☺"



คำว่า'ทิ้ง'ของจงอินมันไม่ได้หมายถึงใครคนใดคนนึง ความจริงมันใช้สื่อความหมายถึงทั้งคยองซูแล้วก็แทโอนั้นแหละ จงอินไม่กล้าทิ้งแทโอให้ร้องไห้จ้าแบบนั้น เหมือนกับที่ไม่กล้าทิ้งให้คยองซูรับสึกหนักกับเด็กหมูขี้แยคนเดียว


มันช่างเป็นความรู้สึกแบบผู้ใหญ่ที่หนักจริงๆเลย


"เหนื่อยมากมั้ย"

"เหนื่อยสิ ตัวหนักอย่างกับลูกแมวน้ำ"

"ไม่ใช่เรื่องนั้น หมายถึง เหนื่อยมั้ยที่ต้องรับผิดชอบเยอะแยะไปหมด"

สุดท้ายจงอินก็ยังเป็นจงอินที่คิดน้อยอยู่เหมือนเดิม คยองซูไม่ได้หมายถึงเรื่องน้ำหนักลูกสักหน่อย เรื่องนั้นมันก็ต้องหนักมากๆอยู่แล้วก็เล่นขุนกันตามใจกันซะขนาดนี้ ลูกอยากกินอะไรก็ซื้อมาให้ อยากเล่นอะไรก็หามาให้ เป็นแบบนี้จะไม่ให้ลูกรักลูกติดได้ยังไง แล้วก็เพราะนิสัยแบบนี้เนี้ยแหละคนที่เหนื่อยที่สุดก็เลยกลายเป็นตัวจงอินเอง ที่ทั้งต้องเรียนไปด้วยรับผิดชอบครอบครัวไปด้วย  มันน่าเหนื่อย.

และคยองซูก็ได้แต่หวังว่าจงอินจะไม่ท้อไปซะก่อน


"ไม่เหนื่อยหรอก สนุกดี"


คำตอบที่ส่งไปพร้อมกับรอยยิ้มนั้นทำให้คนที่มองต้องยิ้มตาม เขาไม่ได้เหนื่อย จงอินไม่ได้เหนื่อยอะไรเลย จะให้พูดยังไงดีล่ะ สำหรับจงอินนี่เป็นความสุขที่ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองโชคดีกว่าทุกคนบนโลกเสมอ จงอินไม่เคยเบื่อที่ต้องไปเรียนสายเพราะต้องคอยมานั่งปลอบแทโอจอมงอแง ไม่เคยรำคาญที่แทโอเอาแต่เรียกถามนู้นคุยนี่ทั้งๆที่ตัวเขาเรียนมาเหนื่อยๆและต้องการจะนอน  สำหรับจงอิน แทโอเป็นเด็กน่ารักที่สุดในโลก


ถ้ารู้ว่ากินของที่ตั้งใจซื้อมาให้แล้วจะดีใจก็จะกินไม่หยุด

ถ้ารู้ว่าของเล่นชิ้นนี้ตั้งใจเลือกมาให้ก็จะรักษาอย่างดี

ถ้ารู้ว่ารัก..ก็จะรักกลับมาอย่างไม่มีเงื่อนไขใดๆเลย


นี่อาจจะเป็นความโชคดีเล็กๆที่หลายคนมองข้ามแต่สำหรับคนเป็นพ่อ..แค่รอยยิ้มเล็กๆแค่นั้นมันก็ยิ่งใหญ่จะแย่อยู่แล้ว..


"ยองจูว แทโอง่วงจังฮับ"

"งั้นไปนอนกันนะ"

"งื้อ งื้อ"

แต่เด็กก็คือเด็ก... พอง่วงพอหิวก็ร้องหาแม่ แทโอก็เป็นหนึ่งในนั้น กลมอ้วนตัวน้อยลุกขึ้นย้ายตัวเองไปหาอ้อมกอดของคยองซู มือเล็กๆโบกมือบะบายหยอยๆให้จงอินที่นั่งมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่มีความสุข แต่เพียงแค่จะลุกไปทำหน้าที่ของตัวเอง เสียงเล็กๆที่งัวเงียเต็มทีก็เรียกให้เขากลับไปสนใจซ้ำแล้วซ้ำอีก..


"จงงินรีบกับมานะ แทโอจารอ"




19.00 น


"อ๊ะ! ตกใจหมดเลย"

"ลูกล่ะ"

"กินข้าวหลับไปแล้ว"

"หรอ แล้วงอแงคิดถึงฉันบ้างหรือเปล่า"

"ก็นิดนึง"

"แค่นิดนึงเองหรอ น้อยใจนะเนี้ย"

"อื้อออ"

คยองซูไม่รู้หรอกว่าคำถามนั้นมันหมายถึงแทโอจริงๆหรือหมายถึงตัวเขากันแน่ แต่การกอดรัดจากทางด้านหลังพร้อมกับไล้ปลายจมูกไปตามซอกคอนี่มันไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด ถึงลูกจะหลับไปแล้วแต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าตรงโซนครัวนี่มันปลอดภัยซะหน่อย ถ้าแทโอตื่นขึ้นมาจะทำยังไง ถ้าลูกมาเห็นจะ..


"อื้ออ จงอิน จะทำอะไรก็ไปในห้อง"







08.40 น.


"แทโอ จงงินไปแล้วนะ"

"......"

"ไปจริงๆแล้วนะ ไปนานมากสามสิบปีเลยนะ"

"ไปเยย! คนเกเรไม่มีใครเย่นด้วยแย้ว!"

"..หืม?"

ในเช้าวันใหม่ที่แปลกประหลาด คิ้วเล็กๆขมวดเข้าหากันทำอย่างกับเป็นผู้ใหญ่ แขนสั้นๆก็ยกขึ้นกอดอกแน่น ไม่ยอมให้แตะไม่ยอมให้จับ พอจะเข้าใกล้ก็ขยับหนี พอจะป้อนข้าวก็ยกมือขึ้นปิดปาก นี่มันอะไรกัน.. ทำไมอยู่ๆแทโอถึงงอนเขาแรงขนาดนี้ล่ะเนี้ย..?


"เมื่อคืน แทโอหลับก่อน จงงินกลับมาเห็นนอนสบายอยู่เลยไม่กล้าปลุก ไม่งอนกันสิ"


"ไม่ใจ่ชะหน่อย ไม่ใจ่นอนหลับ!"


"อ่าว แล้วเรื่องอะไรล่ะครับ จงงินง้อหนูไม่ถูกแล้วนะเนี้ย"


จงอินพยายามคิดแล้วคิดอีกก็ยังคิดไม่ออก จงอินไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาไปทำอะไรให้เด็กหมูของเขาโกรธ จะว่าเป็นเรื่องเมื่อเช้าที่ไม่ได้เข้าไปมอนิ่งคิสก็ไม่น่าใช่ จะว่าเป็นเรื่องที่ตื่นไม่ไหวเลยให้เจ้าอ้วนอาบน้ำกับคยองซูแค่สองคนก็คงไม่น่าจะร้ายแรงขนาดนั้น.. 

มันจะมีเรื่องอะไรที่ทำให้แทโอโกรธเขาได้อีกนะ..

หรือว่า..


"ยองจูวย้องไห้ด้วย คอเจ็บเต็มเยย แทโอจาให้อุ้มบอกว่าปวดหลังด้วย"

"......"

"จงงินแกล้งยองจูวอีกแย้วนะ แทโอได้ยินยองจูวย้องไห้อ๊ะๆตอนกลางคืนด้วย!"


ชัดเลย... ว่าแล้วเชียว

.
.
.


คยองซูอ่ะ ไหนบอกว่าจะเสียงเบาๆไงเล่า .__.









♡ Love ♡

#ficพลาด

















ไม่ได้แต่งนานมากกกก ห้าสิบสามล้านปีแสงเลย ไม่รู้จะถูกใจกันมั้ย;___; เอาเป็นว่าแทนคำว่าอย่าลืมเค้านะที่รักจากเราก็แย้วกันเนอะๆๆ เอ็นดูน้องแรงมาก 
ทำให้คิดถึงฟิคเรื่องนี้ทุกทีเลย ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคเรื่องแรกของเรา และจะเป็นความทรงจำที่ดีตลอดไปเลยค่ะะ

รักนะคะ ขอบคุณที่ยังอยู่ข้างๆเราเสมอออ  ขอโทษที่หายไป ขอโทษที่ปล่อยให้รอ 

ฝันดีนะคะ ใครที่สอบสู้ๆนะคะคนเก่งของเดย์✌✌✌
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,203 ความคิดเห็น

  1. #1202 070402 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 23:53
    คุณพ่อจะโทษคยองได้ไงเตงเป็นคนทำนิ!!!!
    #1,202
    0
  2. #1158 ซีโค้ช (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 01:53
    ชอบจัง..
    #1,158
    0
  3. #1113 boompr (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 17:30
    พวกนี้นิ เยาๆไม่เป็น 555555
    #1,113
    1
    • #1113-1 boompr(จากตอนที่ 24)
      20 ธันวาคม 2559 / 17:31
      เบาๆ ผิดอีกแล้ว
      #1113-1
  4. #1052 toonny (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 23:47
    แงงงง น่ารักมากเลยยยน คิดถึงเรื่องนี้เลยอ่ะ
    #1,052
    0
  5. #1048 manowsprch (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 22:40
    ฮือออชอบ รักเเทโอ
    #1,048
    0
  6. #1047 doldo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 22:26
    กร้ากกกกกก ขอขำก่อนแรงๆ 555555 โอ้ย นึกว่างอนอะไร ที่แท้แทโอนึกว่าจงงินรังแกยองจูนี่เอง
    ความรักของพ่อแม่นี่ยิ่งใหญ่ และอบอุ่นที่สุด ไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน ก็ทนได้เพื่อลูก
    #1,047
    0
  7. #1046 maomakkkk (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 19:01
    55555ตล้กกกกกก แทโอสงสัยเห็นหลายรอบแล้ว5555
    #1,046
    0
  8. #1045 baejoo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 16:32
    น่ารักมากเลย
    #1,045
    0
  9. #1044 lookkaew_11 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 15:05
    น่ารักมากเลยค่ะ อายแทโอแทนยองจูวเลย 555
    #1,044
    0
  10. #1043 JJayxyz (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 14:54
    ครอบครัวนี้น่ารักกกก รักเลย
    #1,043
    0
  11. #1042 Kaitui (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 14:42
    งื้ออออ จะน่ารักไปแล้วนะ
    #1,042
    0
  12. #1040 nnoonniinn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 12:19
    น่ารักกกกก คิดถึงเรื่องนี้เสมอเลยยย ความทรงจำที่ดีของเราเหมือนกันนะ
    #1,040
    0
  13. #1039 Aum_Close (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 11:24
    อยากเป็นลูกจงงิน งื้อ5555555555555555555
    #1,039
    0
  14. #1038 Kimkaaaaaa_Kai (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 09:02
    มุ้งมิ้งงงง
    #1,038
    0
  15. #1037 kaiou (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 06:43
    นารักมากกกกกก
    #1,037
    0
  16. #1036 Deep-Down (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 06:16
    ชอบตอนพิเศษอ่านแล้วก็อยากจะย้อนไปอ่านเรื่องเต็มอีก คิดถึงครอบครัวนี้
    #1,036
    0
  17. #1035 kyungsoo_mygalaxy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 05:43
    แทโอน่ารักจัง จงงินทำอะไรคยองอ่ะมีร้องอ๊ะๆๆด้วย55555555
    #1,035
    0