my mistake (kaido & taeoh FT. chanbaek hunhan exo)

ตอนที่ 16 : (◕‿◕✿) ::15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    23 มี.ค. 58






((Winnie the Pooh, Winnie the Pooh, A tubby, ittle cubby, all stuffed with fluff. He's Winnie the Pooh, Winnie the Pooh.A willy, nilly silly old bear.))







 

จงงิน แทโออยากกินน้ำผึ้ง


 

เรามีของแบบนั้นในบ้านด้วยหรอแทโอ?




 

จงอินถามเด็กกลมที่นั่งบนตักเขาจนตะคริวจะกิน แทโอเป็นเด็กที่เห็นอะไรก็อยากกินไปหมดจริงๆ ...การ์ตูนช่วงเช้าวันเสาร์จบไปแล้ว ตัวละครหมีตัวอ้วนกลมใส่เสื้อเอวลอยสีแดงเดินถือไหน้ำผึ้งไปมาทั้งที่ไม่ได้ใส่กางเกง ทีแรกจงอินก็คุ้นๆว่าเคยเห็นภาพแบบนี้ที่ไหน พอมองไปเห็นใครบางคนที่กำลังทำอาหารอยู่เท่านั้นแหละ อ่อ..เหมือนคยองซูนี่เอง ตอนแรกที่เจอกันคยองซูตัวเล็กเหมือนลมพัดแล้วจะปลิว แล้วดูตอนนี้สิ...คนอะไรมีเมียเป็นหมี




 

คยองซู แทโออยากกินน้ำผึ้ง


 

หยิบเอาในตู้เย็น


 

บางทีคยองซูอาจจะเป็นทายาทหมีพูห์ก็ได้...มันจะมีสักกี่คนที่ซื้อน้ำผึ้งมาใส่ตู้เย็นสี่ห้ากระปุกแบบนี้

 

มันลดราคา ไม่ได้เป็นหมี..

 

แล้วบางทีคยองซูอาจเป็นหมีต่างดาวที่มีพลังพิเศษอ่านความคิดคนอื่นออกอีกด้วย...หรือไม่ก็เป็นแค่คนที่เห็นป้าย ‘sale’ ไม่ได้


 

เช้านี้เป็นเช้าวันเสาร์ธรรมดาๆไม่ได้มีอะไรพิเศษ คยองซูกำลังทำอาหารเช้าง่ายๆให้สองพ่อลูกที่ดูการ์ตูนอยู่บนโซฟา มันไม่แปลกหรอกที่แทโอจะดูการ์ตูน แต่มันดูไม่เข้าท่าเท่าไหร่ที่จงอินแย่งช่องการ์ตูนกับลูก...


 

แทโอน่าจะดูหนอนลาวา สนุกกว่านี้ตั้งเยอะ

 

พูดแล้วก็ส่งขนมปังจิ้มน้ำผึ้งเข้าปากแทโอและปากตัวเอง จงอินไม่อยากจะบอกว่าแทโอพลาดมากๆที่ไม่ยอมดูการ์ตูนที่เขาเสนอ รับรองดูแล้วจะติดใจ คยองซูที่ยืนทำอาหารอยู่ในครัวได้แต่ถอนหายใจ การ์ตูนที่ไม่มีแม้แต่บทพูดแถมตัวละครมันยังเหมือนก้อนอึหลากสีแย่งอาหารกันไม่ก็ทำอะไรแปลกๆแบบนั้นใครเขาให้ลูกดูก่อนกินข้าวกัน แต่ก็นั้นแหละการ์ตูนของจงอิน มันก็พิลึกไม่ต่างกับตัวจงอินเท่าไหร่นักหรอก  


 

ไก่ในกระทะเริ่มจะสุกแล้ว ไม่รู้ว่าคนบ้านนี้กินอย่างอื่นไม่เป็นกันหรือยังไง มันไม่ใช่แค่จงอินที่คลั่งไคล้เมนูไก่ แต่แทโอก็ด้วย ถ้าสองคนนี้มารวมตัวกันเมื่อไหร่โรคเก้าท์แทบจะถามหา จงอินกับแทโอชอบกินไก่มากจนครั้งนึงเคยย่างไก่กันสองคนที่ระเบียง...




อะ!!’


 

มือใหญ่ลูบเข้าที่หน้าท้องของคยองซู เพราะมัวแต่เอื่อมระอาอีผัวตัวดีเลยไม่รู้ว่าจงอินเดินกลับเข้ามาหาเขาในครัวตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วจะมาลูบไล้อะไรแต่เช้า รอคืนนี้ก่อนมันจะลงแดงตายหรือไง คยองซูกำลังพูดกับน้องคยองที่เริ่มยืนตรงแล้วก็ได้แต่บอกตัวเองให้ตั้งสติไว้ก่อน..จงอินอาจจะแค่มันยั่วตามประสาคนกาม ป่านนี้ลูกคงเริ่มหิวข้าวแล้ว.. คยองซูจะอ่อนไหวไม่ได้เด็ดขาด อยากจะหันไปบอกว่ารอทำกับข้าวเสร็จก่อนแล้วค่อยว่ากัน... แต่คยองซูก็คิดผิดทั้งหมด...



 

โคตรเท่ห์เลย มีเมียเป็นหมีพูห์

 

...?

 

หรือว่าจริงๆแล้ว...

 

...?

 

คยองซู...ท้องใช่มั้ย

 

จงอินเริ่มมือสั่นเล็กน้อย นี่คงเป็นเรื่องน่ายินดีที่สุดในชีวิต นี่เขากำลังจะมีลูกกับคยองซูเป็นคนที่สองแล้วหรอเนี้ย จะเป็นเด็กผู้หญิงหรือผู้ชายกันนะ จงอินตื่นเต้นไปหมดไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงก่อน บอกแทโอว่ากำลังจะมีน้อง บอกพ่อแม่ว่ากำลังจะได้หลาน หรือพาคยองซูไปฝากครรภ์..

 

ให้ชื่ออะไรดีอะ

 

ไปฝากท้องวันนี้เลยดีมั้ย

 

คยองซูได้แต่ยืนนิ่งอยู่แบบนั้น มันเป็นความรู้สึกที่พูดไม่ออกเลย ริมฝีปากรูปหัวใจนั้นถูกเม้นจนเป็นเส้นตรง มือคู่สวยละออกจากเครื่องครัวตรงหน้า คยองซูหันหลังกลับไปสบตากับจงอินที่กำลังยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูเพราะความดีใจ จงอินเอาแต่ลูบหน้าท้องนูนๆของเขาอยู่แบบนั้น  มาถึงตรงนี้คยองซูคงพูดอะไรไม่ออกอีกแล้วนอกจากคำว่า....



 

กูไม่ได้ท้อง.....กูแค่อ้วน!’



 

ใครจะพูดอะไรออก นี่เขาอ้วนจนดูเหมือนคนท้องขนาดนั้นเลยหรอ แต่คยองซูคิดว่าเขาไม่ได้อ้วนขนาดนั้นนะ คยองซูค่อนข้างมั่นใจว่าเขายังดูตัวเล็กเหมือนเด็กม.ปลาย เพราะวันนั้นเขาขึ้นรถประจำทางยังมีคนลุกให้นั่งอยู่เลย แต่เดี๋ยวนะ จริงมันก็มีไม่กี่เหตุผลที่คนจะสละที่นั่งให้คนอื่น นอกจากคนๆนั้นจะเป็น...  ก. เด็ก ข.คนแก่ ค.คนท้อง  คิดแล้วก็อยากจะร้องไห้ คยองซูไม่รู้จะหงุดหงิดใครดีระหว่างคนที่ลุกให้เขานั่งวันนั้น หรือคิมจงอินที่มาทำท่าทางดีใจอย่างกับได้ลูกแฝดใส่เขาวันนี้... – ความจริงจงอินก็รู้อยู่แล้วว่าคยองซูแค่อ้วน ก็แค่อยากแกล้งเฉยๆ ก็ตอนที่เขาเดินมาเอาน้ำผึ้งให้แทโอคราวแรกคยองซูไม่สนใจเขาเลยเอาแต่สนใจกะทะกับตะหลิวอยู่ได้ จงอินก็แค่อยากได้ยินเสียงคยองซูเฉยๆเสียงคยองซูเพราะดีจงอินชอบฟัง  แต่ก็นั้นแหละ จงอินอยากให้มันเป็นเรื่องจริง แล้วถ้ามันเรื่องจริงขึ้นมาจงอินคงจะดีใจมากกว่านี้สิบเท่าเลย...

 






 

 

ไม่งอนดิหมี


 

หมีพ่อง


 

ไม่หยาบดิ ลูกอยู่


 

มันไม่ใช่เพราะจงอินหรอที่ยั่วโมโหเขาอยู่ได้ เอาประเด็นเรื่องอ้วนมาพูดตั้งแต่ทำกับข้าว กินข้าว กินข้าวเสร็จ บนรถ จนมาถึงห้างสรรพสินค้าก็ยังไม่หยุด ก็บอกว่าไม่ได้อ้วนๆ แค่คลอดลูกแล้วหุ่นมันเปลี่ยนเฉยๆ... คยองซูได้แต่มองจงอินตาเขียว ไม่อยากจะพูดคำหยาบทั้งๆที่แทโอยังอยู่ด้วยหรอกนะ ถ้าจะโทษต้องโทษจงอินคนเดียวเลยที่กวนประสาทเขาไม่เลิก


 

แทโอเดินเองไม่ได้หรอ จงงินแขนจะหักแล้ว


 

อุ้มไปเลยนะ! ถ้าให้ลูกเดินเองคืนนี้ไปนอนโซฟาเลย


 

นิ้วอ้วนชี้หน้าจงอินอย่างเอาเรื่องก่อนจะแสยะยิ้มร้ายกาจ นี่มัน...อินเดอเรลล่ากับแม่เลี้ยงคยองซูใจร้ายชัดๆ พอคยองซูทำอะไรจงอินไม่ได้เพราะข้อตกลงที่จะไม่รุนแรงใส่กันต่อหน้าลูก คยองซูเลยเลือกจะแก้แค้นจงอินด้วยการทรมารจงอินให้ตายทั้งเป็น... แทโอตัวหนักเหมือนแบกกระสอบข้าวสารถ้าเป็นเวลาปกติคยองซูคงอาสาเอาแทโอไปอุ้มบ้างผลัดกันเมือ่อีกคนแขนเริ่มล้า แต่เพราะปากดีๆของจงอินแท้ๆเลยต้องอุ้มแทโอคนเดียวมาจะชั่วโมงแล้ว แถมยังต้องมาเจอคยองซูที่ทำหน้าสะใจอยู่ข้างๆอีก กลับบ้านไปจงอินจะนอนตั้งแต่หัวค่ำเลย ต่อให้คยองซูใส่ชุดเซ็กซี่แค่ไหนก็จะไม่ตื่นมาหรอกคอยดู...


 

ยองจู แทโออยากเล่นอันนั้น

 

ฮึบ!’

 

ใครก็ได้ช่วยด้วย จงอินกำลังจะตายแล้วจริงๆ พอแทโอเห็นบ้านบอลก็ตื่นเต้นโดดตัวตีขาไปมายิ่งทำให้อุ้มยากเข้าไปใหญ่ จงอินได้แต่ส่งสียง ฮึบกัดฟันแน่นภาวนาขออย่าให้แขนล้าตอนนี้ ถ้าแทโอหลุมมือลงไปกองกับพื้นมีหวังคยองซูกระโดดทับเขาแบนเป็นกระดาษA4แน่

 

งั้นอยู่ดูลูกอยู่ที่นี่นะ...ฉันไปซื้อของเดี๋ยวกลับมา

 

ครับๆ

 

เหมือนน้ำตาจะไหล ถ้าแทโอเข้าไปเล่นบ้านบอลอย่างน้อยเขาจะได้พักแขนสักยี่สิบนาที คยองซูคงเข้าใจหัวอกของเขาในตอนนี้ถึงใจดีให้แทโอเล่นของเล่นในห้างได้ ปกติคยองซูขี้งกจะตายไป แทโอเคยร้องจะขี่ม้าผลสุดท้ายกลายเป็นมาเล่นขี่หลังจงอินแทน ผมนิหลังแทบหักเลยครับ...


อย่าเอาอะไรเข้าปากนะครับ ถ้าแทโอดื้อม๊าจะไม่ให้เล่นอีกเลยนะรู้มั้ยครับ


 

ฮับ


 

คยองซูต้องสั่งแทโอเอาไว้ก่อนเพราะจงอินแทบจะพึ่งพาอะไรไม่ได้เลย หวังแค่ตอนเขากลับมาจะไม่เห็นจงอินเข้าไปเล่นอยู่ในบ้านบอลกับลูกก็พอ.. ปกติคยองซูจะไม่แทนตัวเองกับแทโอว่า ม๊า จะใช้เวลาจะพูดอะไรจริงจังเท่านั้นแหละ มันไม่มีเหตุผลซับซ้อนอะไรหรอก...คยองซูก็แค่กลัวแทโอจะอายคนอื่นที่มีแม่อายุยังน้อย แล้วก็มีพ่อไม่เต็มแบบจงอิน..







 

ปาใส่ก้นเด็กคนนั้นเลยแทโอ


 

จงอินร้องบอกให้แทโอปาลูกบอลในมือใส่เด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักใกล้ๆ ก็แค่จะผูกสัมพันธ์ พอเด็กผู้หญิงหันมาก็แค่บอกว่าไม่ได้ตั้งใจ เจ็บตรงไหนหรือเปล่าแค่นี้แทโอก็จะดูหล่อขึ้นมาเลย จงอินเคยใช้มุกประมาณนี้ตอนเรียนอนุบาล....หลังจากนั้นจงอินก็ไม่มีเพื่อนผู้หญิงอีกเลย...

 

สิบนาทีผ่านไปแทโอวิ่งไปรอบๆบ้านบอลอย่างสนุกสนาน จงอินที่อยู่ด้านนอกก็ได้แต่รออย่างไม่มีอะไรทำ พอรอนานๆเปลือกตาก็เริ่มปิดลง ปิดลง ปิดลง...จนปิดสนิท


 

จงอิน..จงอิน


 

.....zZZ ’


 

จงอิน...จงอินตื่น..


 

....zZZ ’


 

อีดำ! มึงจะตื่นไม่ตื่น!’


 

‘!!!’


 

จงอินลืมตาโพรง หัวใจแทบจะหยุดเต้น เขากำลังหลับสนิทก็เหมือนได้ยินเสียงคนมาปลุกทีแรกก็ไม่ได้สนใจอะไรตามประสาคนง่วงนอนแต่พอได้ยินเสียงตวาดสุดท้ายเท่านั้นแหละ...ไม่ตื่นก็ตายสิครับ


 

คยองซูตกใจหมดเลย


 

ยกมือขึ้นทาบอก จงอินตกใจจริงๆ ก็คนมันเหนื่อยก็แค่นอนพักเดี๋ยงเดียวเอง ทำไมต้องมาตะโกนใส่หูแบบนี้ด้วยอยากมีผัวหูหนวกหรือไงกัน


 

บอกให้ดูลูก...แล้วลูกไปไหน?


 

ก็อยู่ในบ้านบอลงะ....


 

จงอินพูดพลางชี้เข้าไปในบ้านบอล ป่านนี้แทโอคงเล่นสนุกอยู่ในนั้น แทโอจะไปไหนได้จงอินเพิ่งหลับไปไม่กี่นาทีเอง แต่ก็วางเปล่า...เด็กที่เข้าไปพร้อมกับแทโอหายไปหมดแล้วเหลือแต่เด็กที่จงอินไม่คุ้นหน้า...แล้วลูกเขาหายไปไหน


 

แทโอหายไปไหน!?

 





--------------------------------




 

เมื่อไหร่จะเจอร้านที่นายคิดว่ามันอร่อยสักที?


 

ยังไม่เจอเร็วๆนี้แน่..


 

จำได้มั้ยวันนั้นที่ชานยอลชวนแบคฮยอนไปดูหนัง แต่เย็นนั้นชานยอลดันมีธุระกะทันหันขึ้นมา พอเจอหน้าแบคฮยอนในเช้าอีกวันคนตัวเล็กก็บ่นเขาจนหูกางๆชาไปหมด ชานยอลก็เลยต้องง้อ(?)ด้วยการพาแบคฮยอนมาเลี้ยงข้าว...จนกว่าแบคฮยอนจะบอกว่าอร่อย นี่ก็ผ่านไปเกือบอาทิตย์แล้วแบคฮยอนยังไม่มีท่าทีจะบอกว่าร้านไหนอร่อยเลย..ใจคอจะให้เขาเลี้ยงไปถึงไหนกัน
 

ชานยอลไม่รู้ว่าทำไมเขาต้องยอมพาแบคฮยอนไปกินร้านหรูๆเกือบทุกมื้อ ทั้งที่ก็รู้ว่ายังไงคนตัวเล็กก็คงจะบอกว่า ไม่อร่อยแล้วก็หลอกให้เขาเลี้ยงข้าวแบบนี้ไปเรื่อยๆ มันคงรู้สึกดีแบบแปลกๆละมั้งที่ได้เห็นหน้าตาของแบคฮยอนเวลาที่ตักอาหารเข้าปาก สีหน้าเหมือนพิธีกรรายกายชวนชิมขนาดนั้นยังจะบอกว่าไม่อร่อยอยู่ได้ แต่เพราะคิดจะโกหกชานยอลอีกนั้นแหละ ต่อให้แบคฮยอนอยากกินอีกสักสองสามจานก็ทำไม่ได้เพราะเจ้าตัวบอกเองว่ามันไม่อร่อย...
 

จริงๆแบคฮยอนไม่ได้โกรธอะไรชานยอลเลยด้วยซ้ำ ก็แค่ตั้งใจจะประหยัดค่าข้าวสักมื้อสองมื้อ แต่ชานยอลก็ดันมาทำเป็นป๋าใส่เขาไม่เลิก แบคฮยอนเลยจัดให้ อยากเลี้ยงก็ยอมให้เลี้ยง...แต่แน่จริงก็เลี้ยงไปตลอดชีวิตเลยสิ(?)



 

อ้าว!..ไอ้ชานยอล มึงเห็นอะไรก้อนๆวิ่งผ่านมาแถวนี้ป่ะ



 

เดินกันอยู่เพลินๆก็ต้องตกใจ เพื่อนตัวสูงของชานยอลวิ่งมาพร้อม่าทางเหนื่อยหอบ ไคดูงงๆไปนิดหน่อยตอนที่เห้นเขากับแบคฮยอนอยู่ด้วยกัน เช่นเดียวกับชานยอลและแบคฮยอน ไม่แปลกที่เขาจะเจอคนรู้จักในห้าง แต่ชั้นนี้มันมีแค่ร้านขนมหวานกับสวนสนุกเด็ก จงอินไม่ชอบกินของหวานแล้วคงไม่ได้มาเล่นของเล่น แล้วทำไมจงอินมาอยู่ที่นี่ได้? –จงอินกับคยองซูตัดสินใจจะแยกกันหาแทโอ ความจริงมันเป็นความตั้งใจของจงอินคนเดียวมากกว่า ถ้าเขาอยู่ใกล้คยองซูมีหวังโดนทั้งตบตีหยิบเตะต่อยปล่อยแม่ไม้มวยไทยใส่แน่ๆ ปกติคยองซูไม่ใช่คนโหดแต่ถ้าโกรธขึ้นมาเหมือนช้างตกมันเลย จงอินตีตัวออกห่างคงจะดีที่สุด


 

กะ..ก้อนอะไรหรอครับพี่ไค



 

แบคฮยอนเสียงตะกุกตะกัก พี่ไคสุดหล่อของเขาในตอนนี้ตัวเปียกไปด้วยเหงื่อ พูดเสียงแหบพร่าพร้อมกับอาการหอบหายใจแรงๆมันช่างอีโรติกเกินไปจนอดขนลุกไม่ได้ พี่ไคจะหึงเขาหรือป่าวที่เห็นมาเดินอยู่กับรุ่นพี่หูกางนี่ แบคฮยอนกำลังกังวลจริงๆเลย แล้วที่เมื่อกี้พี่ไคบอกว่ากำลังตามหาอะไรสักอย่างนะ อะไรก้อนๆ ใช่ก้อนเนื้อข้างซ้ายที่เต้นตุบตับๆของน้องแบคคนนี้หรือเปล่า เพราะถ้าพี่ไคต้องการหา แบคฮยอนก็จะยกให้ทั้งตัวทั้งใจเลย...แบคฮยอนก็ไม่รู้ว่าเขาไปจำนิสัยเสี่ยวๆแบบนี้มาจากใคร..

 

ทำหน้าแบบนี้สงสัยไม่เห็น..งั้นไปก่อนนะ

 

ว่าแล้วก็วิ่งออกไปเลย ทิ้งให้ชานยอลและแฟนคลับอย่างแบคฮยอนยืนมองหน้ากันแล้วก็ได้แต่สงสัย จงอินกำลังตามหาอะไร แล้วไอ้ก้อนๆที่ว่านั่นมันคืออะไรกันแน่...

.

.

.

.


 

 ‘ยองจู...ฮึก...ยองจูไปไหน..แงงงง


 

มีสิ่งมีชีวิตอะไรสักอย่างชนเข้าที่ขากางเกงของแบคฮยอน หน้าเล็กๆนั้นซบลงปล่อยน้ำตาจนขากางเกงของเขาเปียกไปหมดและ..

 

ฟืดดดดดดดดด

 

น้ำตาที่มาพร้อมกับน้ำมูกเต็มขากางเกงของเขาเลย...เด็กชายตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมอง ดวงตาที่เปียกชื่นไม่ได้ลดความโมโหของแบคฮยอนลงได้ ไม่ใช่ว่าแบคฮยอนไม่ชอบเด็กหรอกนะ..แต่นี่มันกางเกงตัวใหม่ที่เพิ่งซื้อมาเมื่อสองวันก่อนนะเว้ยยย แบคฮยอนแทบจะร้องไห้ หมดกันกางเกงที่ได้มาจากการอดออมและหลอกล่อให้ชานยอลเลี้ยงข้าว แต่เมื่อมองดวงตาของเด็กน้อยคนนี้ดีๆแล้ว...


 

ฉันว่าตาโตๆแบบนี้มันคุ้นๆนะ

 

นายก็คุ้นทุกคนที่เป็นผู้ชายนั้นแหละ..โอ๊ย..แบคฮยอนฉันเจ็บนะ!’

 

ชานยอลก็แค่พูดเล่นๆทำไมแบคฮยอนต้องโมโหและตีเขาแรงขนาดนี้ด้วย ไม่รู้ว่าชานยอลไปติดนิสัยปากจัดแบบนี้มาจากใคร ...แต่ยังไงก็เถอะ ดวงตาที่แสนมีสเน่ห์ของชานยอลเห็นนะว่าตอนที่เพื่อนผิวเข้มของเขาเข้ามาถามหาอะไรก้อนๆแบคฮยอนมีสีหน้าเขินอายเหมือนเจอรักแรกอย่างงั้นแหละ ไหนน้องดีโอเคยบอกว่าแบคฮยอนเป็นแฟนคลับเขาไง? แล้วทำไมมองรองประธานรุ่นปีสามตาเยิ้มขนาดนั้น แบคฮยอนคนหลายใจ! ...นี่ชานยอลไม่ได้หึงหรือกำลังหงุดหงิดอะไรนะ แต่ไม่ค่อยพอใจเฉยๆ..

 

'จะหา...ฮึก...ยองจู...ฮึก..จงงิน...แงงงงง

 

แบคฮยอนไม่รู้จะทำยังไงกับเด็กน้อยที่ระเบิดเสียงร้องไห้ออกมา แล้วยองจูกับจงงินเป็นใครกัน พ่อแม่ไม่รักหรอทำไมชื่อแปลกประหลาดขนาดนี้.. แบคฮยอนกำลัง งง ไปหมด เด็กคนนี้เป็นใคร แล้วสองชื่อแปลกๆนั้นคงจะเป็นพ่อกับแม่สินะ แล้วทำไมปล่อยให้เด็กตัวเล็กแค่นี้อยู่คนเดียวแบบนี้ล่ะ เขาสงสารเด็กน้อยและพ่อแม่ของเด็กคนนี้จริงๆ ป่านนี้คงกำลังตามหากันวุ่นวายแน่ๆ แบคฮยอนไม่ใช่คนใจร้ายอะไร จริงๆแบคฮยอนเป็นคนอ่อนไหวกับเรื่องแบบนี้มากๆเลยนะ ถึงจะเสียดายไปหน่อย ถ้าเด็กคนนี้โตกว่านี้สักสิบปี แบคฮยอนคงเอามากอดไว้แนบอก ถ้าหาพ่อแม่ไม่เจอจริงๆแบคฮยอนก็จะรับเลี้ยงให้ก็ได้ ดูท่าทางโตขึ้นจะหล่อไม่เบา

 

ไม่ร้องนะครับตัวเล็ก...พี่จะพาไปหาแม่นะ


 

คุณลุง...ฮึก...แทโอจะหา...ยองจู

 

ไม่มีคำไหนเหมาะกับสีหน้าแบคฮยอนในตอนนี้ได้ดีไปกว่าคำว่า เงิบ แบคฮยอนหุบยิ้มหวานๆที่ตั้งใจให้ดูเหมือนนางงามที่สุดลง เด็กคนนี้ช่างปากคอเราะร้ายเหลือเกิน แบคฮยอนอดนึกถึงเพื่อนเพียงคนเดียวของเขาไม่ได้ นอกจากดีโอแล้วคงมีแค่เด็กคนนี้แหละที่ทำให้แบคฮยอนเจ็บปวดได้..ทั้งที่ไม่มีคำหยาบสักคำ ไม่เรียกพี่ยังไม่เจ็บเท่าเรียกลุง...

 

แล้วรู้มั้ยครับว่ายองจูอยู่ไหน..น้าจะได้พาไปถูก


 

แทโอไม่รู้...ฮึก...พี่ต้องพาแทโอ..ฮึก..ไปหายองจูนะฮับ


 

แบคฮยอนอยากจะฉีกเด็กนี่ออกเป็นสองส่วนจริงๆ เด็กตัวเล็กโผเข้ากอดชานยอลที่ลงไปนั่งยองๆคุยด้วย เด็กตัวเล็กซุกหน้าลงกับไหล่กว้างอย่างออดอ้อย แบคฮยอนมองเห็นอนาคตจของเด็กคนนี้เลยจริงๆว่าโตไปคงไม่พ้นกลายเป็นตุ๊ดน้อยๆ  ทีกับชานยอลที่แทนตัวเองว่าน้า แต่เด็กแทโออะไรนี่กลับเรียกพี่...หึๆ นางเด็กเคะสองมาตฐาน


 

เป็นเด็กผู้ชายต้องไม่ขี้แยนะครับ


 

ชานยอลยังคงส่งยิ้มคุณพ่อไปให้เด็กตัวเล็กที่ยกแขนเล็กๆขึ้นเช็ดน้ำตา ชานยอลชอบเด็กตัวเล็กแบบนี้เพราะดูน่ารักดี เด็กๆไม่มีพิษภัยอะไร คิดอะไรก็พูดแบบนั้น ร้องไห้หรือยิ้มก็เพราะรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ไมรู้สิ..นี่อาจเป็นนิสัยคนในอุดมคติของเขาละมั้ง –แบคฮยอนแทบอยากจะสวนกลับไปว่า ทำไมจะร้องไห้ไม่ได้ก็ในเมื่อนางนี่ไม่ใช่ผู้ชาย...แต่ก็ทำได้แค่คิดนั้นแหละ เด็กตัวเล็กแค่นี้แบคฮยอนไม่หาเรื่องให้เสียชื่อตุ๊ดคุณธรรมหรอก จะว่าไปเวลาชานยอลอยู่กับเด้กก็ดูน่ารักดี สายตาที่ดูอ่อนโยนจนน่าหลงไหลแบบนั้น แบคฮยอนไม่เคยเห็นมันมาก่อนเลย มันดูสุภาพและอบอุ่นเหลือเกิน


 

แบคฮยอน...แบคฮยอน


 

 ‘แบคฮยอน!’


 

แบคอยอนสะดุดฮึก เพราะมัวแต่เหม่อลอยเลยไม่ได้ยินเสียงชานยอลเรียก.. พอได้สติหน้าชานยอลก็แทบจะชนกับเขาอยู่แล้ว..ให้ตายเถอะ แดดก็ไม่ร้อนทำไมแบคฮยอนถึงรู้สึกว่าหน้าของเขามันร้อนขนาดนี้กันนะ


 

ดะ..เด็กไปไหนแล้วละ

 

มีคนรับไปแล้ว..เห็นว่าเป็นพี่ชาย

 

อ่อ..

 

เป็นไรไป..ไม่สบายหรอ?

 

....


 

หรือว่า...หิวจนจะเป็นลม


 

มือใหญ่ทาบลงบนหน้าผากของเขาอย่างคนเป็นห่วง แบคฮยอนนิ่งค้างอยู่แบบนั้น เขาชักจะเกลียดสายตาอบอุ่นของชานยอลเสียแล้ว มันทำให้แบคฮยอนแทบเป็นลมล้มให้อีกฝ่ายประคอง(?)..ชานยอลเอาแต่ถามว่าเขาเป็นอะไรมั้ย นาทีนี้แบคฮยอนเป็นได้ทุกอย่างนั้นแหละ..เป็นคนไม่สบายก็ได้ เป็นคนหิวจนจะเป็นลมก็ได้ ..เป็นลูกสะใภ้แม่ชานยอลยังได้เลย(?)...


.

.

.

.

 

คยองซูกำลังวิ่งไปด้วยขาสั้นๆของเขา สิ่งเดียวที่คิดได้ตอนนี้คือ เขาไม่น่าปล่อยแทโอไว้อยู่กับจงอินสองคนเลย คยองซูน่าจะรู้ตั้งแต่แรกแต่ทำไมยังดันทุรัง จงอินดูแลตัวเองแทบจะไม่ได้เลยด้วยซ้ำนับประสาอะไรจะมาดูแลลูก.. จงอินขอแยกไปตามหาลูกอีกทางหนึ่ง คยองซูไม่รู้เหตุผลหรอกว่าทำไม แต่ถ้ามันทำให้เจอแทโอเร็วขึ้น นั้นก็ถือเป็นเรื่องดี แต่คยองซูตามหาแทโอมาเกือบชั่วโมงแล้วยังไม่มีวี่แววว่าจะเจอแทโอเลยสักนิด ความกลัวเริ่มสะสมขึ้นเรื่อยๆ มือไม้สั่นไปหมด ถ้าไม่เจอแทโอเขาจะทำยังไง คยองซูไกล้จะร้องไห้เต็มที หัวใจคนเป็นแม่เจ็บไปหมด แทโอจะอยู่ยังไงถ้าไม่มีคยองซู เหมือนที่คยองซูก็ยังไม่รู้ว่าชีวิตจะเป็นยังไงถ้าขาดลูกชายตัวน้อยไป..



 ขออีกชิ้นได้มั้ยฮับ..



 

เสียงและประโยคที่คุ้นหูดังให้ได้ยินเบาๆ คยองซูอาจจะคิดถึงลูกจนหูฝาดก็ได้ ป่านนี้แทโอคงเดินร้องไห้อยู่ที่ไหนสักแห่งแน่ๆ คงไม่ได้มาพูดอะไรแบบนี้หรอกน่า

 

ได้สิครับแทโอ

 

ขอบคุณฮับ

 

ไม่ผิดแน่..คยองซูได้ยินเสียงใครบางคนพูดชื่อแทโอ ลูกชายตัวน้อยของเขาต้องอยู่แถวนี้แน่ๆ..เพียงแต่คยองซูไม่รู้ว่าที่ไหน...แล้วแบบนี้จะเจอกันแทโอได้ยังไงกัน..






ยองจู...จ๊ะเอ๋




 

แทโอ!..ม๊าหาตั้งนาน หายไปไหนมาครับ

 

เพราะมัวแต่ชะเง้อหาเลยไม่ทันเห็นแทโอที่มาสะกิดเขาจากข้างหลัง คยองซูรับเด็กหมูจากผู้ชายคนหนึ่งมาอุ้มไว้แทน สองแม่ลูกกอดกันกลม..โล่งใจอย่างบอกไม่ถูก ถ้าแทโอหายไปจริงๆคยองซูจะไม่ให้อภัยตัวเองเลยที่ปล่อยแทโอไว้กับจงอิน

 

ผมเจอน้องอยู่กับผู้ชายสองคน คนตัวสูงดูปกติดี แต่อีกคนเหมือนพวกแก๊งค์ลักเด็ก..ผมไม่ไว้ใจก็เลยบอกว่าเป็นพี่ชายของแทโอแล้วก็พามากินขนมรอคุณ..คุณยองจู?

 

อ่า..ผมชื่อดีโอครับ..ขอบคุณมากจริงๆนะครับคุณ..?.

 

ผมชื่อ โอ เซฮุนครับ

 

ร่างสูงยิ้มอย่างสุภาพ เขาแอบดีใจเล็กๆที่อย่างน้อยก็เป็นคุณเซฮุน คยองซูไม่รู้หรอกว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่ก็คงน่าไว้ใจกว่า แก๊งค์ลักเด็กอะไรนั่น...คยองซูยังจำได้ว่าเคยเจอคุณเซฮุนครั้งหนึ่งในปั๊มน้ำมัน คยองซูไม่ได้ชอบคนๆนี้แบบชู้สาวหรอกนะ แค่รู้สึกถูกชะตาแปลกๆ แล้วมันก็บังเอิญดีเหมือนกันที่ได้มาพบกันอีก...





นี่ใคร..คยองซู?




 

คยองซูได้แต่เบ้ปากแล้วกรอกตาบน อีผัวตัวปัญหาที่ตามมายืนทำเท่ห์อยู่ข้างๆเขา คยองซูไม่เคยเข้าใจจงอินเลย อยากรู้จักทำไมไม่ถามเอง แล้วมือเนี้ยจะเอามาโอบเอวเขาทำไม จงอินกำลังมองหน้าอีกฝ่ายอย่างเอาเรื่อง เขาวิ่งตามมาเห็นไอ้ตัวขาวนี่ยิ้มให้เมียเขาอยู่ได้ คยองซูก็อุ้มแทโออยู่แบบนั้น หน้าไม่อายเลยจริงๆ

 

แทโอปล่อยให้ม๊าคุยกับคนแปลกหน้าแบบนี้ได้ยังไง..โอ๊ยๆ คยองซู เจ็บ โอ๊ย..


 

ถ้าไม่สำนึกก็เงียบไปเลย!’

 

จงอินตั้งใจจะพูดให้อีกฝ่ายรู้ไปเลยว่าเขากับคยองซูเป็นอะไรกัน แต่ยังไม่ทันไรก็โดนคยองซูคนโหดทำร้ายเสียแล้ว แรงหยิกไม่ทำให้น้ำตาคลอเท่ากับการที่ นอกจากจงอินจะไม่เท่ห์แล้วยังดูกลัวเมียอีกต่างหาก หมดกันภาพพจน์ของคิมจงอินรุ่นพี่สุดหล่อ... –คยองซูอยากจะหยิกเอวจงอินจนกว่าเนื้อจะหลุดติดมือเขาออกมา จงอินเป็นคนแบบไหนกัน ใจคอไม่คิดจะสำนึกเลยหรือไงที่ทำลูกหาย ยังจะมีหน้ามากร่างใส่คนอื่นอยู่ได้ คิดแล้วก็ยิ่งโมโห คยองซูบอกได้แค่ว่า..กลับถึงบ้านจงอินเตรียมตัวลาโลกไว้เลย..



 

22.40 น.





เป็นพ่อคนแล้วทำไมยังทำตัวแบบนี้

 

โอ๊ยๆๆ..คยองซู..เจ็บ

 

ถ้าหาแทโอไม่เจอจะทำยังไง

 

คยองซู...โอ๊ยๆ..ฉันจะไม่ทำแล้ว..โอ๊ย

 

แบบนี้หรอ..ที่อยากมีลูกอีกคน

 

โอ๊ย..ขอโทษครับ..โอ๊ย..คยองซูเจ็บ

 

ลูกคนเดียวยังดูแลไม่ได้เลย!’

 

พูดหนึ่งคำก็หยิกหนึ่งที คยองซูอยากจะฆ่าจงอินให้ตายถ้าไม่ติดว่าแทโอจะกลายเป็นลูกไม่มีพ่อ..จงอินบอกกับเขาว่าตัวเองเพิ่งพักสายตาก่อนที่คยองซูจะมาปลุกเพียงสองวินาที แต่พอไปถามแทโอ ลูกชายตัวเล็กกลับบอกว่าหลังจากออกมาจากบ้านบอลก็เห็นจงอินหลับ ปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่น แทโอรอจนหิวเลยเดินตามหาคยองซูตามประสาเด็ก แล้วถ้าให้เลือกว่าจะเชื่อใคร คยองซูตอบอย่างมั่นใจเลยว่าเขาเชื่อแทโอ..
 

และเพราะคยองซูให้สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ตีลูก กรรมเลยมาตกที่จงอินคนเดียวเต็มๆ จงอินต้องนั่งนิ่งๆให้คยองซูหยิกจนกว่าจะพอใจ..ไม่ได้สำนึกผิดนะ แต่ถ้าหนีโดนเป็นสองเท่า จงอินจะไม่ยอมเสี่ยงเจ็บตัวไปมากกว่านี้แน่ๆ ตอนนี้คยองซูเลิกหยิกเขาไปแล้ว จงอินเอามือลูบตียงเป็นการอำลาก่อนที่จะต้องเนรเทศตัวเองออกไปนอนที่โซฟา..หยิบหมอนใบรักกับผ้าห่มคู่ใจเตรียมจะเดินออกไปนอกห้อง... ลาก่อนเตียงนุ่มๆ ลาก่อนแอร์เย็นๆ ลาก่อนเมียหมูผีใจร้าย

 

จะไปไหน?

 

.....

 

ปิดไฟแล้วก็ขึ้นมานอน

 

คยองซุตบที่ว่างข้างเตียงปุๆ วันนี้ฝนต้องตกแน่ๆทำไมคยองซูถึงใจดีขนาดนี้ จงอินไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลยหรือคยองซูสติแตกไปแล้วตั้งแต่ตอนตามหาลูก นี่จงอินต้องมีเมียเป้นบ้าหรอเนี้ย อ่า..เศร้าจังเลย




 

จงอินก็ยังเป็นจงอินที่ไม่เคยสลดหรือสำนึกผิดอะไรเลย...








TBC.






 

สวัสดีค่ะ เราขอบคุณทุกยอดมากๆเลยนะคะ ยอดอ่าน ยอดแฟน ยอดเม้น รวมทั้ง #ficพลาด ด้วย
ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ ขอโทษที่อัพช้า เราทำงานพิเศษ แต่สัญญาว่าจะมาอัพเรื่อยๆนะคะ
ตอนนี้ไม่มีอะไรมากเลย แบคฮยอนไม่ถูกกะใครเลยทั้งแม่ทั้งลูก55
ส่วนต่อไปมันจะดราม่ามั้ย? เราตอบไม่ได้จริงๆ
บอกได้แค่ว่า ความสุขอยู่กับเราไม่นาน..แต่ความทุกข์ก็อยู่กับเราแปปเดียว เหมือนกัน 


รักทุกคนมากๆ ฝันดีค้าาา

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,203 ความคิดเห็น

  1. #1194 070402 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 12:00
    เซฮุนกลายเป็นพ่อบุญธรรมแทโอไปแล้ว
    #1,194
    0
  2. #1144 ลำใย เซ'โย๊ะ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 23:26
    ขอบคุณโอเซฮุนนนนนนนนนนนน
    #1,144
    0
  3. #1114 Bzxx (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 01:31
    ดู๊ดูพูดดด เมียหมูผีใจร้าย อิหมีงินบ้าาา
    #1,114
    0
  4. #1100 Pinkuplatong (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 16:30
    ไม่เข้าใจเลย แล้วฮุนนี่ไว้ใจได้เหรอ ทำไมกล้าไป ด้วย แต่ความผิดใครกันละ ถ้าไม่ใช่พิงิน อิงินผีบ้า ลํกหายทำไงฮะ แกหนิ
    #1,100
    0
  5. #1027 afteryoudo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 21:01
    แอบลุ้นให้ยองจูเจอชานแบค 555555
    คงจะวุ่นวายน่าดู
    ชอบฉากชานแบคมากเลยค่ะไรท์ มาแปปๆแต่ความฟินจัดเต็ม
    #1,027
    0
  6. #1002 เบบี้'ยองจูว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 16:02
    โอ๊ยยย. ลุ้นแรงว่ายองจูจะเจอกับชานแบค5555555555. #จงงินคนกลัวเมียหมู
    #1,002
    0
  7. #914 Rhiann (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 10:44
    ความลับใกล้แตกแล้วสินะ 
    #914
    0
  8. #862 mamawiwi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 22:50
    ปิดไฟแล้วขึ้นมานอน   อร๊ายยยยย ยองจูววววว
    #862
    0
  9. #788 canthee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 เมษายน 2558 / 21:13
    555555 สมหน้าจงงินแปป
    #788
    0
  10. #449 GaGa KiKie (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 11:22
    ผู้ชายตัวสูงปกดี >>> ชานยอลใช่ปะ แต่อีกคนเหมือนพวกแก๊งลักเด็ก>>> นังแบคใช่ไหม 5555555555555555555
    #449
    0
  11. #443 pongispink (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 01:38
    ขำตอนนี้มากอ่ะ 5555555555555
    #443
    0
  12. #431 bk-mint8280 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 00:59
    ครอบครัวน่ารักดีแล้ว ไม่อยากให้ดราม่าเลยค่ะ
    #431
    0
  13. #415 maomakkkk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 16:51
    บยอนหึงเด็กอ่อ5555 จงอินนี่ไม่สำนึกเลยจริงๆ
    #415
    0
  14. #300 nnoonniinn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 13:07
    สำนึกบ้างนะจงอิน เหนื่อยใจแทนยองจู
    #300
    0
  15. #256 ★the_pine★ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 15:00
    จงอินช่วยสำนึกผิดกับลูกที่หายไปได้มั้ย==;;
    #256
    0
  16. #242 Lalita Attaprachong (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มีนาคม 2558 / 17:28
    แบคหลงเสน่ห์พี่ชานเข้าให้แล้วว 555
    #242
    0
  17. #241 ออมม่าเอ็กโซ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 21:08
    โอ้ย! ดีนะหาลูกเจออ่า
    #241
    0
  18. #238 คยองจูวววววววววววว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 00:53
    แทโอน่ารัก ^^ สู้ๆนะคะไรท์
    #238
    0
  19. #237 Deep-Down (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 00:08
    แทโอเรื่องกินเรื่องใหญ่สินะ จงอินก็นะ ปล่อยให้ลูกหายได้ยังไงเนี่ย ดีที่หาเจอ
    #237
    0
  20. #236 dovy_bubble (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 23:46
    แทโอออหนูหิวหนูเลยต้องออกตามหายองจูว โทษจงงินเลยค่ะ
    #236
    0
  21. #235 Leigh (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 23:03
    นี่ถ้านังจงอินมันยังใจอ่อน โลเล ไปหาพี่ลู่อีกละก็ จัดเซโด้เลยนะไรท์ 5555
    #235
    0
  22. #232 Lalita Attaprachong (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 01:34
    จงงินกะบแทโอนี่ให้อยู่ด้วยกันสองคนไม่ได้เลยยยย  

    #232
    0
  23. #231 kisseu129 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 00:02
    ครอบครัวหมีนี่มีคนปกติอยู่มั้ย......555556666
    #231
    0
  24. #229 Anattada Jomgrak (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 17:45
    ต่อๆๆๆๆ
    #229
    0
  25. #228 ♡루한♡ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 14:54
    แทโอหายไปไหนนนนง่าาา
    #228
    0