fic Haikyuu!! One Short All Hinata [Yaoi]

ตอนที่ 4 : STORY 4 : My Dear [UshiHina]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,269
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 210 ครั้ง
    16 เม.ย. 60

#UshiHina



Story 4

 


▃▃▃▃▃▃▃▃



“ฮินาตะเอานี้ไปเสริฟโต๊ะ 3 ด้วยนะ”ชายร่างสูงเอ่ย

 

“ครับโอนเนอร์”ชายร่างเล็กเอ่ยก่อนจะยกเครื่องดื่มไปเสริฟที่โต๊ะ 3 ตามที่โออิคาวะบอก “ของที่สั่งได้แล้วครับ”ฮินาตะเอ่ยก่อนจะยกขวด Irish Whiskey แก้วร็อคที่ใส่ Ice ball ไว้ลงบนโต๊ะ และในขณะเดียวกันนั้นชายร่างสูงที่นั่งอยู่ใกล้ฮินาตะก็จ้องมองฮินาตะด้วยความสนใจ

 

หน้าตาคุ้นๆแฮะ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย

 

เสร็จแล้วฮินาตะก็เดินจะเดินกลับไปที่เคาน์เตอร์แต่ทว่า...

 

หมับ

 

มือใหญ่ของร่างสูงความแขนฮินาตะเอาไว้ด้วยความตกใจฮินาตะรีบหันควับกับมามองทันทีพร้อมกับเอ่ยถามว่า “มีอะไรรึเปล่าฮะ ??”

 

“เออ คือ ว่า เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนรึเปล่า ??”อุชิจิม่าเอ่ยถาม

 

ฮินาตะขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า “ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ แล้วก็ช่วยปล่อยแขนผมด้วยครับผมเจ็บ”ฮินาตะพูดพร้อมกับหลุบตามองลงมาที่แขนของตัวเองที่ถูกจับไว้แน่น

 

“อ๊ะ !! โทษที”อุชิจิม่าเอ่ย

 

“ผมขอตัวนะครับ”ฮินาตะโน้มตัวให้เล็กน้อยแล้วเดินไปที่เคาน์เตอร์

 

“มีอะไรวะ วากาโทชิ ??”ชายร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างเขาเอ่ยถาม

 

“ฉันรู้สึกคุ้นหน้าเด็กเสริฟคนนั้นมากเลยนะโว้ย !!”อุชิจิม่าหันไปพูดกับเท็นโด

 

“คนไหนวะ ??” เท็นโดถามด้วยความอยากรู้

 

“คนนั้นไง”อุชิจิม่าพูดพร้อมกับช้าไปที่ชายหนุ่มร่างเล็กที่กำลังเสริฟเครื่องดื่มให้กับแขกในคลับ

 

เมื่อเท็นโดเห็นก็ทำหน้าตกใจก่อนจะพูดขึ้นมาว่า “เฮ้ย !! นั้นมันน้องชายของอิวาอิสึมินี้ อย่าบอกนะว่าแกจำเด็กคนนั้นไม่ได้ ??”เท็นโดหันมาถามเพื่อน

 

“ก็คุ้น ๆนะแต่จำไม่ได้”อุชิจิม่าเอ่ย “เมื่อกี้เขาก็บอกว่า ‘ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน’ น่ะสิ”

 

“นี้จำไม่ได้จริง ๆเหรอวากาโทชิ ??”เท็นโดนิ่วหน้ามองอุชิจิม่า

 

“จำอะไรอะ ??”อุชิจิม่าขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจในสิ่งที่เท็นโดพูด

 

“เฮ้อ !! ก็เขาเป็นคนเดียวกับคนที่มาสารภาพรักกับนายเมื่อปีที่แล้วไงจำไม่ได้เหรอ ?? แล้วนายก็ทำอะไรเขาไปตั้งเยอะแยะจำไม่ได้เหรอ ??”เท็นโดถามอุชิจิม่าอีกครั้ง

 

“เอ๊ะ !! มีเรื่องอย่างนั้นเกิดขึ้นด้วยเหรอ ?? ฉันไม่เห็นจำได้เลย”อุชิจิม่ายังคงทำหน้างงใส่เท็นโด

 

“แกนี้มันใจร้ายจังเลย ทำร้ายจิตใจเขาแล้วก็จำไม่ได้น่าสงสารฮินาตะชะมัด แกนี้มันเลือดเย็นวะ”เท็นโดพูดก่อนจะหยิบแก้วขึ้นมาดื่ม

 

“พูดแบบนี้หมายความว่าไงวะเท็นโด ??”อุชิจิมาทำเสียงขุ่นใส่เท็นโด

 

“เลออนดูดิ วากาโทชิมันจำฮินาตะไม่ได้โว้ย !! ทั้งที่ทำเรื่องโหดร้ายกับฮินาตะไปตั้งขนาดนั้น”เท็นโดหันไปคุยกับเพื่อนอีกคน

 

“พูดจริงดิ ?? แกจำไม่ได้จริงดิวากาโทชิ”เลออนหันมาถามอุชิจิม่า

 

“อะไรวะเนี้ย ?? พวกแกนี้เอาแต่พูดเรื่องอะไรกันฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย”อุชิจิม่ามองเพื่อนทั้ง 2 ด้วยความไม่พอใจ

 

เท็นโดและเลออนมองอุชิจิม่าเป็นตาเดียว “เอาเถอะ ยังไงซะเจ้าตัวเขาคงไม่อยากให้รื้อฟื้นมันขึ้นมาหรอก เป็นฉันฉันก็ไม่อยากพูดถึง เลออนดื่มต่อกันดีกว่า”เท็นโดชูแก้วขึ้นต่อหน้าของตัวเอง

 

“นั้นสินะ เอาดื่ม ๆ”เลออนก็ยกแก้วขึ้นชนแก้วที่เท็นโดถือ

 

เกร้ง

 

“อะไรวะเนี้ย ?? พูดให้ฉันงงแล้วก็ตัดจบเอาดื้อ ๆแบบนี้”อุชิจิม่าพึมพำ

 

“ไง ทุกคนโทษทีนะที่ฉันมาช้า รอนานรึเปล่า ??”ในระหว่างที่กำลังนั่งดื่มกันอิวาอิสึมิก็เดินเข้ามาหา

 

“ช้ามาก พวกเรารอจนรากจะงอกอยู่แล้วนะ”เท็นโดเอ่ย

 

“นั่งก่อนสิ”เลออนเอ่ย

 

“อ่า แต๊งกิ้ว”อิวาอิสึมิพูดจบก็นั่งลงข้าง ๆเลออน

 

“ไปไหนมางั้นเหรอถึงได้มาสายซะขนาดนี้ ?? ฉันนัด 2 ทุ้มนะเฟ้ย !!”เท็นโดเอ่ย

 

“ส่งป๋าที่สนามบินมานะสิก็เลยมาช้า”อิวาอิสึมิทำหน้าเจือนๆ “แล้วเมื่อกี้คุยเรื่องอะไรกันเห็นวากาโทชิหน้านิ่วคิ้วขมวด

 

“อ่า ก็เรื่องน้องนายไง”เลออนเอ่ย

 

“อ๋อ งั้นเหรอ”แล้วอิวาอิสึมิก็ไม่ได้ถามอะไรต่อทำให้อุชิจิม่ายิ่งสงสัยหนักเข้าไปใหญ่ ตาของร่างสูงเหลือบมองฮินาตะที่เดินไปเดินมาอยู่ในคลับตลอดแต่เขาก็คิดไม่ออกว่าเขาเคยทำอะไรฮินาตะไว้และก็จำไม่ได้เลยสักนิดว่าเขาเคยเจอฮินาตะที่ไหน

 

“คิดอะไรอยู่วากาโทชิ”อิวาอิสึมิเอ่ยถามอุชิจิม่า

 

“ก็กำลังคิดอะไรเลื่อยเปื่อย”ร่างสูงตอบด้วยน้ำเสียงเนือยๆ

 

“ถ้าคิดเรื่องฮินาตะอยู่ละก็ ไม่ต้องไปคิดถึงมันหรอกยังไงซะวันนั้นแกก็เมาจำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว ฮินาตะเองก็ไม่อยากจะคิดถึงมันเท่าไร”อิวาอิสึมิเอ่ย

 

อะไรวะเอาแต่พูดเรื่องที่ฉันไม่เข้าใจ

 

“ถ้าอยากรู้ขนาดนั้นไปถามกับฮินาตะเอาเองน่าจะดีกว่านะ ถ้าเขาอยากบอกเขาก็บอกเองนั้นแหละ แต่ถ้าไม่นายก็ไม่ควรซักไซ้นะ”อิวาอิสึมะเอ่ย

 

“อะ อืม”อุชิจิม่าพยักหน้าเบาๆ หลังจากที่ได้ยินอิวาอิสึมิพูดดังนั้นหลังปิดร้านอุชิจิม่าก็ไปรอฮินาตะที่ประตูหลังร้าน

 

แอ๊ด

 

“มีอะไรจะคุยกับผมเหรอฮะ”ชายร่างเล็กเดินออกมาในชุดไปรเวทพร้อมสะพายกระเป๋าเตรียมตัวจะกลับบ้าน

 

“เออ คือว่า เราเคยรู้จักกันใช่มั้ย เพื่อนฉันบอกว่านายเคยมาสารภาพ...รัก กับฉัน”อุชิจิม่าถามเสียงนิ่งๆ

 

“แล้วไงครับ”ฮินาตะถามย้อน

 

“ฉันอยากรู้ว่าระหว่างเราเคยมีอะไรรึเปล่า ทำไมเพื่อนฉันถึงเอาแต่พูดในเรื่องที่ฉันไม่เข้าใจ ฉันคล่องใจเลยมาถามนาย”อุชิจิม่าเอ่ย

 

“งั้นเหรอ คุณจำมันไม่ได้สินะ ในเมื่อคุณจำมันไม่ได้แล้วคุณจะอยากรู้ไปทำไม”ฮินาตะหรี่ตามอง

 

“ฉันก็แค่อยากรู้เท่านั้นเอง”อุชิจิม่าเอ่ย

 

“นั้นคือเหตุผลของคุณสินะ แล้วถ้ามันเป็นเรื่องที่เกินกว่าที่คุณจะรับไหวละครับ”ฮินาตะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

 

“หมายความว่ายังไง”อุชิจิม่าถามพลางจ้องมองฮินาตะตาเขมง

 

“ก็หมายความตามที่พูดนั้นแหละครับ คุณอยากจะรู้มันอยู่มั้ยละฮะ”ฮินาตะถามย้ำอีกรอบ

 

“อะ อืม”ถึงแม้จะตกใจกับคำพูดของฮินาตะอุชิจิม่ายังคงอยากรู้จึงพยักหน้าเบาๆ 1 ที จากนั้นฮินาตะก็เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อปีก่อนให้อุชิจิม่าฟัง เมื่อได้ฟังเรื่องทั้งหมดจากปากของฮินาตะอุชิจิม่าก็อึ้งนั่งไปสักพัก ความทรงจำอันแสนจะเลือนรางค่อย ๆ ผุดขึ้นมาในหัวและค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นจนจำเรื่องราวทุกอย่างได้เกือบจะหมด

 

“เรื่องมันก็เป็นอย่างที่ผมเล่าไปนั้นแหละ”ฮินาตะเอ่ยด้วยท่าทางเฉยๆ

 

“แล้วนายไม่โกรธเหรอ ฉันทำกับนายไปตั้งขนาดนั้นนี้”อุชิจิม่าพูดด้วยน้ำเสียงร้อนลน

 

“แล้วทำไมผมต้องโกรธคุณละฮะ คนที่สารภาพรักก็คือผมนะแล้วก็ถึงคุณจะทำอย่างว่ากับผมแต่คนผิดไม่ใช่คุณซะหน่อยนี้ ถ้าจะให้ผมโกรธละก็ผมโกรธผู้หญิงที่วางยาคุณมากกว่า ผมไม่เป็นอะไรหรอกยังไงซะผมก็เป็นเกย์ชอบผู้ชายอยู่แล้ว”ฮินาตะเอ่ย

 

“แต่ว่า...”อุชิจิม่ายังคงกังวลใจ

 

“ถ้ารู้สึกผิดละก็ ช่วยรับผิดชอบชีวิตตัวเองให้ดีด้วยสิครับ คุณนะไม่ใช่คนหน้าตาขี้เหล่อะไร รูปร่างก็ดี การงานก็ดี ชะนีทั้งหลายก็ต้องอยากได้คุณมาเป็นพ่อของลูกอย่างไม่ต้องสงสัยหรือไม่ก็แบล็คเมล์ขู่เอาเงินคุณ คุณน่ะอาจจะไม่โชคดีเหมือนวันนนั้นก็ได้นะครับ”ฮินาตะเอ่ย

 

“ฉันไม่คิดนี้ว่าผู้หญิงสมัยนี้จะกล้าขนาดนั้นแล้วยังเป็นคนที่รู้จักอีกยิ่งไม่อยากเชื่อเข้าไปใหญ่”อุชิจิม่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงแปลกใจ

 

“เอาเถอะยังไงก็ระวังตัวด้วยละกันครับ ผมคงจะต้องกลับแล้วละ”ฮินาตะเอ่ยพลางก้มดูนาฬิกาที่สวมไว้ที่ข้อมมือ

 

“อะ เดี๋ยวฉันไปส่ง”อุชิจิม่าเสนอ

 

“ไม่เป็นไรหรอครับ ห้องพักผมอยู่ไม่ไกลนักหรอเดินแปบเดียวก็ถึง”ฮินาตะพูดจบก็เดินจากไปร่างสูงได้แต่ยืนมองแผ่นหลังเล็กๆที่ค่อยๆเดินห่างออกไป มันทำให้อุชิจิม่ารู้สึกหว้าเหว่และเหงาแปลกๆ

 

“ฉันเป็นอะไรไปละเนี้ย”อุชิจิม่างึมงำกับตัวเอง

 

 

 

วันต่อมา ณ ไนต์คลับที่ฮินาตะทำงาน

 

“พี่ฮาจิเมะ จะไปไหนเหรอฮะแต่งเต็มเชียว”ฮินาตะเอ่ยถามด้วยความสงสัย

 

“ไปงานเลี้ยงสละโสดเพื่อนน่ะสิ ไปด้วยกันเปล่าละ ฉันกำลังหาคนไปด้วยพอดีเลย”อิวาอิสึมิพูดพลางชูบัตรเข้างาน 2 ใบขึ้นมาให้ฮินาตะดู

 

“แล้วโออิคาว่าซังละฮะเห็นว่าวันนี้ลาหยุดไม่ได้ไปด้วยกันหรอกเหรอ”ฮินาตะเอ่ยถาม

 

“โออิคาว่าเองก็ได้บัตรเหมือนกันแต่ฉันได้มา 2 ใบนะสิ ไปเปล่าละ”อิวาอิสึมิเอ่ยถาม

 

“ก็ดีเหมือนกันฮะ ผมกะว่าจะมานั่งดื่มที่คลับสักหน่อยเพราะวันนี้ผมไม่มีกะ แต่ว่าผมไม่มีชุดใส่นะ”ฮินาตะเอ่ย

 

“เรื่องชุดมันไม่ใช่ปัญหาไปกันเลยดีกว่าฉันจะเลือกชุดให้เอง”อิวาอิสึมิเอ่ย

 

“ครับ”แล้วทั้งคู่ก็เดินไปขึ้นรถของอิวาอิสึมิที่จอดอยู่ลานจอดรถข้างคลับจนมาถึงห้างสรรพสินค้าที่อยู่ไม่ไกลจากคลับนัก “พี่ฮาจิเมะเอาสีอะไรดีฮะ ขาวรึว่าดำ”ฮินาตะชูชุดทั้ง 2 สีขึ้นมาให้อิวาอิสึมิดู

 

“อื้อ พี่ว่าสีผมนายมันเด่นใส่สีดำน่าจะโอเคกว่าสีขาวนะ”อิวาอิสึมิเอ่ยก่อนจะหันไปหาเนคไท “เนคไทก็อันนี้”ร่างสูงยื่นเนคไทผ้าไหมสีดำที่มีแถบสีฟ้าท้องฟ้า

 

“ผมขอเปลี่ยนชุดก่อนรอแปบนะครับ”พูดจบฮินาตะก็หอบเสื้อผ้าเข้าไปที่ห้องรองชุด ในขณะที่รออิวาอิสึมิก็เดินดูเนคไทไปพลางๆก่อนจะหยิบขึ้นมา 1 เส้น “เสร็จแล้วฮะ”ฮินาตะออกมาจากห้องรองชุด อิวาอิสึมิค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ๆผู้เป็นน้องชาย

 

“อื้อ เยี่ยม”อิวาอิสึมะพยักหน้าด้วยสีหน้าที่พอใจกับลูคของน้องชายตัวเอง

 

“งั้นเหรอครับ”ฮินาตะยิ้มเมื่อได้ยินผู้เป็นพี่ชายพูดแบบนั้น

 

“ว่าไงดีละ”อิวาอิสึมิมองหน้าน้องชายใกล้ๆก่อนจะเอ่ยว่า “สีผมกับสีตานายนี้มันจะเด่นไปไหนเนี้ย”

 

ได้ยินดังนั้นฮินาตะก็หัวเราะชอบใจ “พี่อยากได้บ้างมั้ยครับสีผมกับสีตาแบบนี้นะ”ฮินาตะเอ่ย

 

“ไม่เอาหรอกมันเด่นเกินไป ฉันว่ามันไม่เหมาะกับคนอย่างฉัน”อิวาอิสึมิเอ่ย “ช่วยคิดเงินชุดที่น้องผมาใส่แล้วก็เนคไทนี้ห่อเป็นของขวัญให้ด้วยครับ”อิวาอิสึมิหันไปบอกพนักงานที่อยู่ไม่ห่างจากเขาพร้อมกับยื่นเนคไทผ้าไหมสีเทาเข้มให้พนักงาน

 

“ครับ เชิญทางนี้เลยครับ”พนักงานเอ่ยพร้อมกับรับเนคไทแล้วเดินไปที่แคทเชียร์ ฮินาตะกับอิวาอิสึมิก็เดินตามพนักงานคนนั้นไปและหลังจากซื้อของเสร็จทั้ง 2 คนก็เดินลงมาที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินทันที

 

 


ณ คฤหาสน์ทานากะ

 

“ยินดีด้วยนะทานากะ คาโนกะจังในที่สุดก็ได้แต่งกันสักทีนะ”ชายร่างสูงเอ่ยด้วยท่าทางยินดีพร้อมกับส่งกล่องของขวัญให้ทานากะ

 

“ขอบคุณครับสึกะซัง”ทานากะเอ่ยก่อนจะยื่นมือไปรับกล่องของขวัญแล้วส่งให้คาโนกะ

 

“เชิญเข้าไปด้านในก่อนนะคะ”คาโนกะเอ่ย

 

“จ้า”สึกะวาระเอ่ยแล้วเดินเข้าไปในงาน

 

“ทานากะซัง !!”เสียงตะโกนของฮินาตะดังขึ้นก่อนที่ตัวของฮินาตะจะว่าเข้าไปหาทานากะ

 

“ฮินาตะ !! นึกว่านายจะไม่มาแล้วซะอีก แล้วนี้มากับใครเนี้ย”ทานากะเอ่ยถาม

 

“มากับพี่ฮาจิเมะฮะ”ฮินาตะพูดในขณะที่อิวาอิสึมิเดินตามมาไม่ห่างนัก

 

“ไงทานากะ หน้าตาดูมีความสุขจังเลยนะ”อิวาอิสึมิเอ่ย

 

“แน่นอนครับอิวาอิสึมิซัง แต่งงานกับคนที่ตัวเองรักก็ต้องมีความสุขอยู่แล้วละ”ทานากะเอ่ยทำเอาหญิงสาวข้างๆหน้าแดงยิ้มแก้มปริ

 

“นี้ของขวัญยินดีด้วยนะทานากะ คาโนกะจัง”อิวาอิสึมิยื่นกล่องของขวัญให้คาโนะกะ

 

“ยินดีด้วยครับ”ฮินาตะเอ่ย

 

“ขอบคุณครับ/ขอบคุณคะ”ทั้งคู่พูดพร้อมกัน “เชิญเข้าไปข้างในก่อนครับร”ทานากะพูดจบฮินาตะและอิวาอิสึมิก็เดินเข้ามาในงานปาร์ตี้

 

“เฮ้ !! ฮินาตะ”เสียงหนึ่งเอ่ยเรียกคนตัวเล็ก ฮินาตะหันซ้ายหันขวาพื่อมองหาเจ้าของเสียงก่อนจะหันไปเจอคาเงยามะที่ยืนอยู่กับสึกิชิมะ ยามากุจิและยาจิ

 

“พี่ฮาจิเมะผมขอไปทางโน้นนะ พี่ไปหาเพื่อนเถอะ”พูดจบฮินาตะก็วิ่งลั๊ลลาไปหากลุ่มเพื่อน

 

ผู้เป็นพี่มองน้องชายที่วิ่งไปหาเพื่อนด้วยท่าทางร่าเริงเขาก็รู้สึกสบายใจ“ดีจริงๆด้วยที่ชวนมา”อิวาอิสึมิพึมพำกับตัวเองก่อนจะเดินไปหากลุ่มเพื่อนที่กำลังนั่งคุยกันอยู่ข้างสระว่ายน้ำ

 

“มาแล้วเหรอ ช้าชะมัดเลยอิวะจัง”โออิคาว่าเอ่ย

 

“อ่า โทษทีฉันพาฮินาตะไปซื้อชุดเลยมาช้า”อิวาอิสึมิพูดก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ที่ว่างอยู่

 

“อ้าว !! แล้วจิบิจังไปไหนแล้วละไม่เห็นมากับนายเลย”โออิคาว่าเอ่ยถามพลางมองหาฮินาตะ อุชิจิม่าก็เช่นกันยิ่งเห็นฮินาตะหัวเราะกันมันทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดตะขิดตะขวางใจ

 

“จะให้มาอยู่กับพวกเราได้ไงเหล่า ฮินาตะอยู่กับพวกคาเงยาม่าตรงโต๊ะที่วางอาหารโน้น”อิวาอิสึมิพูดพลางมองไปยังโต๊ะที่จัดวางอาหารไว้ให้แขกในงานเลือกหยิบกินเอาเองเพราะส่งใหญ่คนในงานจะเป็นคนรุ่นเดียวกันไม่มีผู้สูงอายุ

 

“เอาละท่านผู้มีเกียรติทุกท่านเรามาฟังว่าที่คู่บ่าวสาวพูดความในใจกันหน่อยดีกว่า ผมอยากรู้เต็มทีล้วว่าเขา 2 คนเป็นแฟนกันได้ยังไง”ชายร่างเล็กที่มีปอยผมสีน้ำตาลทองอยู่ข้างหน้านามว่านิชิโนยะ ยูเอ่ย “ว่าไงอยากร็เหมือนผมกันยางรึเปล่า”นิชิโนยะถามแขกในงาน

 

“อยากกกก !!”เสียงตอบรับของคำถามดังขึ้นเป็นเสียงเดียวกัน

 

“เชิญทานากะและคาโนะกะขึ้นมาข้างบนเลยครับ”นิชิโนยะเรียกให้ทานากะและคาโนกะขึ้นไปบนเวที หลังจากที่ทั้งคู่ขึ้นไปบนเวทีก็เอาแต่ยืนเขินกันจนโดนแขกในงานแซวกันยกใหญ่กว่าจะพูดได้ก็ทำเอาแขกในงานทั้งขำทั้งฟินกันไปตามๆกัน หลังที่พูดจบปาร์ตี้จริง ๆก็เริ่มขึ้นเกมส์ที่ถูกเตรียมไว้ให้แขกในงาน 50 กว่าคนเล่นก็ค่อยทยอยออกมา

 

“เอาละทุกคนนี้เป็นเกมส์พระราชาแต่จะเปลี่ยนจากตัวเลขเป็นไพ่ในสำรับโดยไม่รวม Joker ทุกคนช่วยหยิบเอาไพ่ที่พ่อบ้านกำลังแจกไปคนละใบแล้วเก็บไว้กับตัวนะ”ทานากะอธิบายหลังจากที่แจกไพ่เสร็จหัวหน้าพ่อบ้านก็เดินขึ้นมาบนเวทีเพราะทานากะเองก็ลงไปเล่นเกมส์

 

“เอาละครับทุกท่านเมื่อได้ไพ่กันหมดแล้วผมจะให้พ่อบ้านที่แจกไพ่ทั้ง 2 คนเป็นคนจับไพ่จากในสำรับเพื่อที่จะเลือกคู่แรกนะครับแล้วก็ให้ทั้งคู่มาจับฉลากคำสั่งในกล่องนี้”หัวหน้าพ่อบ้านเอ่ยก่อนที่จะยืนสำรับไพ่ในมือให้พ่อบ้านที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาหยิบไปคนละใบแล้วส่งให้หัวหน้าพ่อบ้าน “ควินดอกจิกกับ 2 โพแดงครับ”หัวหน้าพ่อบ้านพูดพร้อมกับชูไพ่ให้ทุกคนดู แล้วคู่แรกก็เดินออกไปที่เวที แล้วเกมส์ก็ดำเนินไปเลื่อยๆคำสั่งที่จับได้จนมาถึงคู่ที่ 13 แล้ว “คู่ต่อไปจะเป็นคำสั่งพิเศษนะครับคนที่คุณผู้หญิงท่านนี้จับได้จะต้องดื่มแชมเปญทั้ง 5 แก้วนี้ให้หมดส่วนคนที่คุณผู้ชายคนนี้จับได้จะได้ทำตามคำสั่งในกระดาษที่ผมถืออยู่นะครับ”พูดจบพ่อบ้านก็รับไพ่ในมือของหญิงสาวไปดูเป็นคนแรก “คนที่จะต้องดื่มแชมเปญ 5 แก้วนี้ก็คือคนที่ถือ A โพแดงครับ”

 

“เฮ่ A โพแดงมันนายนิ”คาเงยามะเอ่ย

 

“อะ อื้อ !! ฮินาตะพยักหน้าเบาๆก่อนจะเดินไปหาหัวหน้าพ่อบ้าน

 

5 แก้วเลยนะโว้ย !! ฮินาตะมันจะไหวเหรอ”ยามากุจิถามสึกิชิมะและคาเงยามะทั้ง 2 คนมองหน้ายามากุจิด้วยแววตาสงสัยเล็กๆก่อนจะหันไปมองฮินาตะที่เดินไปยืนอยู่หน้าแก้วแชมเปญ

 

“ส่งอีกคนที่จะต้องออกมาก็คือคนที่ถือไพ่... A โพดำครับ”หัวหน้าพ่อบ้านประกาศก่อนที่ทุกคนจะหันซ้ายหันขวาหาเจ้าของไพ่ A โพดำและในขณะที่กำลังมองหาอยู่อุชิจิม่าก็ค่อยๆลุกแล้วเดินไปยืนอยู่ข้างฮินาตะ

 

“เดี๋ยวนะนั้นฮินาตะนี้อิวาอิสึมะ”โออิคาวะเอ่ยพร้อมกับสะกิดร่างสูงที่กำลังนั่งคุยอยู่กันสึกาวาระ

 

“ฮะ”ร่างสูงค่อยๆกันมอง “เฮ้ย !! ตายห่าและ”อิวาอิสึมิอุทานพร้อมกับลุกพรวดขึ้น

 

“มีอะไรงั้นเหรอ”เท็นโดเอ่ยถามพลางมองร่างสูงด้วยความสงสัย

 

“ก็ฮินาตะคออ่อนมากๆ”คุยกันจบทุกคนก็หันไปมองฮินาตะที่กำลังกระดกแก้วที่ 5 เข้าปากแก้วว่างเปล่าถูกชูขึ้นเหนือหัว ใบหน้าหวานๆของคนตัวเล็กแดงก่ำก่อนที่จะ...

 

ฟุบ

 

ร่างฮินาตะค่อยๆทรุดลงกับพื้นแต่ทว่ามีมือใหญ่ๆคว้าตัวฮินาตะเอาไว้ก่อน “เป็นอะไรรึเปล่าฮินาตะ”อุชิจิม่าเอ่ยถามเบาๆ

 

“ม่ายเป็นลาย”ฮินาตะเอ่ยด้วยน้ำเสียงยืดยาน

 

“เนี้ยนะไม่เป็นไร”อุชิจิม่าเอ่ย “ผมต้องทำอะไรครับ”อุชิจิม่าหันไปถามหัวหน้าพ่อบ้าน

 

“อ่า แปบนึงนะครับ”หัวหน้าพ่อบ้านเอ่ยพลางคลี่กระดาษออก “สิ่งที่คุณอุชิจิม่าต้องทำคือจูบส่วนไหนก็ได้ของคนที่ชอบครับถ้าไม่มีคนที่ชอบก็หอมแฟนเพื่อนสนิท”หลังจากที่พ่อบ้านอ่านคำสั่งเสร็จสาวๆในงานก็กริ๊ดกร๊าดทำท่าทางระริกระรี้ส่งสายตาให้อุชิจิม่ากันใหญ่ และในขณะเดียวกันคาเงยามะ สึกิชิมะ ยาจิและยามากุจิก็วิ่งเข้าไปดูฮินาตะ

 

“ฮินาตะเป็นอะไรรึเปล่า”คาเงยาม่าเอ่ยถามพลางยื่นมือไปจับฮินาตะเพื่อที่จะประคองไปที่โต๊ะแต่ทว่ามือใหญ่ของอุชิจิม่ากันเขาไว้ก่อนคาเงยาม่าเงยหน้ามองร่างสูงด้วยสีหน้าสงสัยก่อนที่จะ...

 

จุ๊บ

 

ร่างสูงกดริมฝีปากของตัวเองลงที่ริมฝีปากเล็ก ๆของฮินาตะในขณะที่คนตัวเล็กไม่สามารถปัดป้องหรือขัดขืนอะไรได้ ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ฮินาตะไม่สามารถปฏิเสธอีกฝ่ายได้ ได้แต่คล้อยตามอุชิจิม่าไป ในเวลาเดียวกันคนในงานต่างก็อึ้งและตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น อุชิจิม่าค่อยๆถอนจูบจากฮินาตะ

 

“ฉันรู้สึกว่ามันยังไม่พอเลยฮินาตะ”ร่างสูงกระซิบบอกคนตัวเล็กที่ซบอยู่ที่อกเขา ก่อนที่คนตัวสูงจะช้อนตัวฮินาตะขึ้นมาอุ้มแล้วเดินลงจากเวทีหลังจากที่อุชิจิม่าอุ้มฮินาตะลงจากเวทีกับมานั่งทีแล้วเกมส์ก็เริ่มเล่นต่อ โดยที่อุชิจิม่าก็ไม่ปล่อยให้ฮินาตะห่างมือ

 

“ปล่อยยโผมนะอูชีจีม่าซัง”ฮินาตะพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ต้องดูก็รู้เลยว่าเมาแล้วคนตัวเล็กพยายามแกมือของอุชิจิม่าออกจากแขนตัวเอง

 

“ไม่ปล่อย”อุชิจิม่าตอบเสียงแข็ง

 

“ทามมายละ ฉันจาปายหาคาเงยาม่า”ฮินาตะพูดจบก็ถูกรวบแขนทันที

 

“ฉันยิ่งไม่ให้ไป”อุชิจิม่าเอ่ยในขณะที่ทั้งคู่กำลังทะเลาะกันอิวาอิสึมิก็เกิดความรู้สึกแปลกใจมองอุชิจิม่าด้วยความสงสัย

 

“อิวะจังวากาโทชิมันเป็นไรวะ”โออิคาว่ากระซิบถามอิวาอิสึมิ

 

“เอ่อ เรื่องนั้นฉันยังไม่แน่ใจแต่ฉันก็คิดว่าใช่ละมั่ง นายละคิดว่าไง”อิวาอิสึมิหันไปถามเท็นโด

 

“ฉันว่าใช่ชัวปาบอย่างไม่ต้องสงสัยเลยละ”เท็นโดเอ่ยอย่างมั่นอกมั่นใจเมื่อได้ยินคำยืนยันจากปากชายผู้ไม่เคยคาดเดาอะไรผิดพลาดแล้วโออิคาว่าและอิวาอิสึมิก็หันกับไปมองอุชิจิม่าที่กำลังยื้อยุดฉุดแขนของฮินาตะอยู่โดยที่ไม่ได้สนใจเกมส์เลยแหละหลังจากนั้นไม่นานพอครบ 20 เกมส์ก็จบเพลงจังหวะมันๆก็ถูกเปิดยั่วขาให้ขยับแต่มทว่า...

 

ฟุบ

 

หัวของฮินาตะเอนลงทับขาของอุชิจิม่า “เฮ้ย !! เป็นอะไรละเนี้ย”อุชิจิมาเอ่ยด้วยความตกใจ

 

“ไม่เป็นไรหรอกแค่หลับเฉยๆ”อิวาอิสึมิผู้เป็นพี่ชายของฮินาตะเอ่ย

 

“อ๋อ งั้นเหรอ”อุชิจิม่าพยักหน้า 2 ทีก่อนจะพูดขึ้นว่า “อิวาอิสึมิฉันพาฮินาตะไปเลยนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันเอาไปคืน”พูดจบอุชิจิม่าก็อุ้มคนตัวเล็กเดินไปที่รถแล้วก็ขับออกไปโดยไม่สนใจเลยว่าอิวาอิสึมิจะพูดอะไร จนมาถึงคอนโดของอุชิจิม่า

 

แอ๊ด

 

ปึก

 

“อย่าดิ้นสิฮินาตะเดี๋ยวก็ร่วงหรอก”อุชิจิม่าเอ่ย

 

“หนวกหูน่า ผมจากลับบ้านจากลับบ้านอะได้ยินรึเปล่าว่าจากลับบ้าน”ฮินาตะเริ่มงอแง

 

“โอ๋ๆ ถึงแล้วๆเราถึงบ้านแล้ว”อุชิจิม่าพูดพลางค่อยๆวางฮินาตะให้ขาเรียวเล็กทั้ง 2 ข้างแตะพื้น

 

“หือ นี้บ้านเหรอ”ฮินาตะหรี่ตามองไปรอบ ๆห้อง “ง้านคูณก็กลับไปด้านแล้ว”ฮินาตะหันมาไล่อุชิจิม่า

 

“อ้าว !! ทำไมละ”อุชิจิม่าเอ่ย

 

“โผมม่ายอยากอยู่ใกล้คูณนานๆ”พูดจบฮินาตะก็หันหลังให้อุชิจิม่า

 

สวบ

 

ร่างสูงสวมกอดคนตัวเล็กจากด้านหลังในขณะที่ฮินาตะกำลังจะเดินไปที่โซฟา “แต่ฉันอยากอยู่ใกล้ๆนายนี้”อุชิจิม่าเอ่ย

 

ฮินาตะอึ้งอยู่สักพักก่อนจะพูดว่า “ไม่เอาด้วยหรอก ผมไม่อยากเจ็บอีก”ฮินาตะพูดด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้และสั่นเครือ “ปล่อยผมนะ”แล้วฮินาตะก็พยายามแงะมือของอุชิจิม่าออก

 

หมับ

 

มือหนาคว้ามือทั้ง 2 ข้างของฮินาตะเอาไว้ก่อนที่จะ...

 

จุ๊บ

 

อุชิจิม่าจูบที่หลังมือฮินาตะเบาๆ “ฉันขอโทษ ที่ทำให้นายต้องเจ็บ ขอร้องละฉันขอโอกาสสักครั้งนะ”อุชิจิม่าเอ่ย

 

เมื่อได้ยินดังนั้นฮินาตะก็ค่อยๆหันมามองอุชิจิม่า “คนขี้โกง”คนตัวเล็กจิกตาใส่คนตัวสูง “ก็รู้อยู่นี้ว่าผมชอบคุณ แล้วมาพูดแบบนี้กับผมทำไม แล้วผมจะเลิกชอบคุณได้ยังไงละทีเนี้ย”ในขณะที่ฮินาตะพูดน้ำตาใสๆก็ค่อยไหลลงตามพวงแก้มมือหนาค่อยๆเอื้อมมาปาดน้ำตา

 

“ฉันอยากให้นายชอบต่อ อยากให้ชอบฉันมากกว่านี้”อุชิจิม่าเอ่ย

 

คนตัวเล็กขมวดคิ้วแน่นด้วยความสงสัยก่อนจะเอ่ยถามว่า “หมายความว่ายังไงฮะ”

 

อุชิจิม่ากระตุกยิ้มแล้วพูดว่า “ก็หมายความว่าอย่างนี้ไง”พูดจบร่างสูงก็อุ้มฮินาตะเข้าไปในห้องแล้ววางลงบนเตียง King size อย่างเบามือ

 

“ทำอะไรฮะ ผมไม่เล่นนะ”ด้วยตำแหน่งที่ฮินาตะนั่งและตำแหน่งที่อุชิจิม่ายืนอยู่ฮินาตะไม่สามารถลุกหนีไปไหนได้อุชิจิม่าค่อยทิ้งตัวลงนั่งข้างๆฮินาตะก่อนจะเข้าประชิดตัวฮินาตะแล้วดึงคนตัวเล็กขึ้นมานั่งบนตักก่อนจะเอาแขนทั้ง 2 ข้างโอบตัวคนตัวเล็กไว้ ทั้ง 2 คนอยู่ใกล้กันมากจนอุชิจิม่าได้ยินเสียงเต้นของหัวใจฮินาตะ

 

จุ๊บ

 

อุชิจิม่าบรรจงจูบที่อกซ้ายของคนตัวเล็ก ฮินาตะอึ้งไปสักพักก่อนจะพูดว่า “ผมฝันอยู่งั้นเหรอ ถ้าเป็นฝันจริงๆละก็ผมไม่อยากจะตื่นขึ้นมาเลย”ฮินาตะด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเหมือนจะร้องไห้

 

“อะไรกันถ้านายไม่ตื่นขึ้นมาฉันก็แย่นะสิ”อุชิจิม่าเอ่ยพร้อมกับรวบตัวฮินาตะเข้ามากอด “พรุ่งนี้ต้องตื่นมาให้คำตอบฉันนะ ฉันอยากฟังตอนนายไม่เมา”อุชิจิม่าเอ่ยก่อนจะผละตัวออก

 

“คำตอบ?? คำตอบอะไรฮะ”ฮินาตะเอ่ยถาม

 

“ช่วยคบกับฉันได้รึเปล่า คบแบบจริงจังถ้านายตกลงละก็ฉันก็อยากให้นายย้ายมาอยู่กับฉันที่นี้เลย”อุชิจิม่าเอ่ย

 

“...”ฮินาตะยังคงงงกับคำพูดของอุชิจิม่าคนตัวเล็กขมวดคิ้วแน่นกรอกไปซ้ายทีขวาทีแล้วเอียงคอคิดไปคิดมาอุชิจิม่าก็อดที่จะยิ้มให้กับความน่าเอ็นดูของฮินาตะไม่ได้ “คบ...เหรอฮะ”ฮินาตะเอ่ยถามเบาๆ

 

“...”อุชิจิม่าพยักหน้าเบาๆแล้วก็ไม่พูดอะไร

 

“ผมว่า...ผมกำลังฝันอยู่แน่นๆเลย”ฮินาตะพูดพลางง้างมือทำท่าจะตีตัวเองแต่ทว่า...

 

หมับ

 

“จะตีตัวเองทำไมมันเจ็บไม่ใช่เหรอ ฉันมีวิธีที่ดีกว่านั้น”อุชิจิม่าเอ่ยด้วยลอยยิ้มที่ดูมีนัยน์ก่อนที่จะ...

 

จุ๊บ

 

“อุ๊บ อื้อ”ร่างสูงเอียงคอกดริมฝีปากตัวเองเข้ากับเรียวปากเล็ก ๆของฮินาตะในจังวะที่ฮินาตะกำลังจะอ้าปากถามเรียวลิ้นตะวัดเกี้ยวลิ้นฮินาตะก่อนจะค่อยๆผละออกช้าๆ “ไม่แฟร์เลยอะ”ฮินาตะเอ่ย

 

“แล้วไม่ชอบเหรอ”อุชิจิม่าเอ่ยถามพลางกอดฮินาตะแน่นขึ้นก่อนจะจูบปลายคางฮินาตะเบาๆ ก่อนที่จะกดฮินาตะลงไปนอนราบกับเตียง

 

ฮินาตะใจจนลนลาน “ดะ เดี๋ยวสิฮะ แบบนี้มัน เดี๋ยวสิฮะ อุ๊บ อื้อ”อุชิจิม่ากดริมฝีปากตัวเองเข้ากับริมฝีปากฮินาตะทันที และหลังจากนั้นฮินาตะก็ถูกอุชิจิม่าครอบครองร่างกายหลายครั้งโดยที่คนตัวเล็กไม่สามารถขัดยืนอะไรได้

 

เช้าวันต่อมา

 

ฮินาตะค่อยๆปลือตาขึ้นมาในลักษณะนอนหันข้างและในขณะที่จะขยับพลิกตัวก็รู้สึกว่าตัวก็รู้สึกว่ามีอะไรหนักๆทับตัวเขาอยู่

 

“อรุณสวัสดิ์”เสียงอันคุ้นเคยเอาทักทายเขา

 

“อุชิจิม่าซัง ?? ทำไมคุณถึง... ?? แล้วทำไมผมถึง...??”ฮินาตะเอี้ยวตัวมองด้ายหลังของตัวเอง

 

“นายเป็นของฉันแล้วนะ”อุชิจิม่าเอ่ยจะจะกดจมูกตัวเองลงบนแก้มเนียนๆของฮินาตะ

 

“ผมเป็นของคุณ?? งั้นก็หมายความว่าเมื่อคืน...ผมไม่ได้ฝันงั้นเหรอ”ฮินาตะเอ่ยเบาๆ

 

“ใช่ ได้ฝัน ถ้าจำเรื่องเมื่อคืนได้ก็ให้คำตอบฉันได้นะสิ”

 

“คำตอบ?? คำตอบอะไรฮะ!?”ฮินาตะเอ่ยถาม

 

“ก็ที่ฉันถามนายว่าช่วยคบกับฉันได้มั้ยไง ฉันอยากได้คำตอบแล้ว”อุชิจิม่าเอ่ย

 

“คุณมันขี้โกงอะ”ฮินาตะมองค้อนเมื่อได้ยินคำถามแก้มขาวๆแดงละลื่นขึ้นมาทันที

 

“ฉันไม่สนหรอกว่าจะโกงรึเปล่าถ้ามันทำให้ได้นายมาฉันก็จะทำ ฉันไม่ชอบเลยเวลาที่นายยิ้มหรือหัวเราะให้คนอื่นเห็นรู้สึกหงุดหงิดทุกครั้งที่เห็นนายยิ้มให้คนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน ฉันรักนายนะฮินาตะ ช่วยคบกับฉันได้รึเปล่า”ในขณธที่ร่างสูงกำลังพูดตัวฮินาตะรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองยังอยู่ในความฝัน

 

“นี้ผมไม่ได้ฝันไปสินะ ไม่เคยคิดว่าจะได้ยินคุณพูด”ฮินาตะเอ่ยทั้งน้ำตาน้ำเสียงสั่นเครือ

 

“ฉันขอโทษ อย่าร้องไปเลยนะ ฉันเองก็ไม่เคยรู้เลยว่าชอบนายมากขนาดนี้แต่ฉันทนไม่ได้ที่เห็นนายให้ความสำคัญกับคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน”อุชิจิม่าเอ่ย

 

“ทำไมคุณขี้งกจังอุชิจิม่าซัง”ฮินาตะเอ่ย

 

“คำตอบละ”อุชิจิม่าถามซ้ำ

 

“อ่าาาาาาาา”ฮินาตะทำท่าเหมือนจะคิดนาย “ครับ”แล้วก็ตกลงในวินาทีที่ได้ยินอุชิจิม่ากอดฮินาตะแล้วพูดว่า

 

“งั้นย้ายมาอยู่กับฉันได้รึเปล่า”อุชิจิม่าเอ่ยถาม

 

“ห๊ะ !! ให้ย้ายมาอยู่ที่นี้เหรอครับ”ฮินาตะเอ่ยด้วยความตกใจ

 

“ทำไมอะ ไม่ได้เหรอ”อุชิจิม่าถามเสียงหงอยๆจนฮินาตะสงสาร

 

“ครับ ย้ายมาอยู่ได้ครับ”ฮินาตะรีบตอบ

 

จุ๊บ

 

ทันทีที่ได้ยินอุชิจิม่าก็จูบฮินาตะแล้วผละออกก่อนที่คนตัวเล็กจะรู้ตัวผ้าห่มผืนใหญ่ก็ถูกสะบัดออกจากตัวอุชิจิม่าเองก็ขึ้นจับฮินาตะขึ้นนั่งบนตัวเขาโดยให้หันหน้าเขาหาคนตัวสูง

 

“คุณมันขี้โกงอะ”ฮินาตะพูดขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าอุชิจิม่าที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุข เช้านั้นด้วยความเอาแต่ใจของอุชิจิม่าฮินาตะก็ไม่สามารถหนีจากเงื้อมองของร่างสูงได้อีกมือใหญ่ลูบไล้ไปตามลอยคิสมาร์คที่เขาทำไว้เมื่อคืน จนนิ้วเรียวสัมผัสกับช่องที่เขาเข้าไปในตัวฮินาตะเมื่อคืน

 

“มันยังนิ่มอยู่เลยฉันขอทำอีกได้สินะ”คนเอาแต่ใจไม่รอฟังคำถามนิ้วเรียวค่อยสอดเข้าไปในตัวฮินาตะแต่ทว่า...

 

หมับ

 

ฝ่ามือเล็กๆจับแขนอุชิจิม่าเอาไว้ “ผมยังเจ็บสะโพกอยู่เลยฮะเอาไว้ก่อนไม่ได้เหรอ และก็ตอนนี้ผมหิวข้าวมากๆเลย”ฮินาตะพูดพร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอนอุชิจิม่าและไม่ได้พูดเปล่าเสียงท้องร้องของคนตัวเล็กดังจนุชิจิม่าอดที่ยิ้มไม่ได้ภาพชายหนุ่มที่พยายามทำให้ตัวเองเข้มแข็งหายไปหมดเหลือแต่ชายหนุ่มที่มีแต่ความน่ารักน่าเอ็นดูเท่านั้น

 

“เอางั้นก็ได้”พูดจบอุชิจิม่าก็อุ้มฮินาตะไปส่งที่ห้องอาบน้ำ “อาบน้ำก่อนแล้วกันเดี๋ยวฉันไปทำอะไรให้กิน”อุชิจิม่าเอ่ยก่อนจะจูบที่หน้าฝากฮินาตะเบาๆ “แล้วเจอกัน”ประตูห้องน้ำค่อยๆเลื่อนปิดเบาๆด้วยมือใหญ่ๆ

 

แกร็ก

 

“คนบ้า อย่ากับคนละคนแหละ”ฮินาตะเม้มปากพูดด้วยความเขินใบหน้าคนตัวเล็ดแดงอย่างกับลูกมะเขือเทศที่สุกกำลังได้ที เมื่อหันไปเจอกระจกฮินาตะก็ต้องตกใจกับสภาพของตัวเองมันมีทั้งลอยคิสมาร์ค และลอยกัดของอุชิจิมาเต็มตัวเอา “นี้มันไม่ใช่ฝันจริงๆสินะ”ฮินาหยิกแขนตัวเองจนเจ็บไปหมดก่อนที่จะทรุดตัวลงนั่งกับพื้น “ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าอุชิจิม่าซังจะเป็นคนทำ ไม่คิดเลยว่าจะได้รับความรักจากคนที่ชอบมากขนาดนี้”ทั้งดีใจทั้งตื่นเต้นจนน้ำตาใสๆเอ่อล้นดวงตาทั้ง 2 ข้าง

 

ท่างด้านในครัวชายร่างสูงกำลังทำอาหารไปด้วยฮัมเพลงไปด้วยอย่างอารมณ์ดู “เอาละเสร็จแล้ว”อุชิจิม่ายืนชมผลงานของตัวเองอย่างพอใจ

 

“เออคือว่า อุชิจิม่าซัง...”เสียงเล็กๆเอ่ยเรียกชายร่างสูง

 

“หือ”ร่างสูงหันมองต้นเสียงแล้วพบว่าฮินาตะชายร่างเล็กำลังสวมเสื้อของเขาอยู่เป็นเสื้อแขนยาวมีดำตัวใหญ่มากยาวคุมต้นขา แขนเสื้อทั้ง 2 ข้างถูกพันขึ้นให้พอดีกับข้อมือ คอเสื้อกว้างมากจนเห็นไหล่เนียนๆและไหปาร้าที่มีลอยประทับตาของเขา

 

น่ารัก !!

 

“...ทำไมเสื้อคุณถึงได้ใหญ่โตขนาดนี้ดูกี่ตัวก็มีแต่ตัวใหญ่ๆทั้งนั้นเลย”ฮินาตะพูดพลางเบ้ปากเล็กน้อย

 

“ไม่เห็นเป็นไรเลยจะใส่อะไรวันนี้ฉันก็จะถอดมันออกอยู่ดี”อุชิจิม่าพูดหยอกล้อคนตัวเล็ก

 

“อย่าพูดเป็นเล่นสิฮะ”ฮินาตะพูดก่อนจะเดินมานั่งที่เคาน์เตอร์บาร์ของห้องครัว

 

“ฉันไม่ได้พูดเล่นนะมายเดียร์”อุชิจิม่ายิ้มให้ฮินาตะอย่างอ่อนโยนก่อนจะยกอาหารมาวางตรงหน้า “ลาซานญ่าผักขมอบชีส”

 

“น่ากินจังเลย”นาตะตาลุกวาวทันทีที่เห็นอาหารตรงหน้า “กินได้เลยใช่มั้ยฮะ”ฮินาตะเงยหน้าถามอุชิจิม่าด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ อุชิจิม่ายิ้มแล้วพยักหน้าเบาๆ 1 ครั้งแล้วฮินาตะก็ลงมือกิน อุชิจิม่าเองก็ดูจะมีความสุขกับการนั่งดูชายคนรักกินอาหารที่เขาทำอย่างอร่อย ดูเหมือนว่าชายร่างสูงจะรักฮินาตะมากกว่าที่เขาคิด

 

“อร่อยมั้ย”อุชิจิม่าเอ่ยถาม ฮินาตะที่กำลังเคี้ยวลาซานญ่าอย่างเอร็ดอร่อยพยักหน้ารัวๆ “ไหนรางวัลฉันละ”ร่างสูงทวงรางวัลพร้อมกับยื่นแก้มซ้ายให้ฮินาตะและแทบจะทันทีฮินาตะฝังจมูกลงบนแก้มอุชิจิม่าแล้วพูดว่า

 

“ขอบคุณฮะ ผมรักคุณที่สุดเลย”เป็นประโยคเดียวที่ทำให้เขายิ้มอย่างลืมตัว ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับความรักจากชายร่างเล็กตรงหน้ามามากพอสมควรเลย

 


▃▃▃▃▃▃▃▃


 

The End

 

 

               #ชอบกันรึเปล่าคะอยากได้คู่ไหนรีเควสมาได้เลยนะคะจะเขียนตามคิวให้ ตอนหน้าถึงตาของคาเงยาม่าแล้วคะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 210 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

224 ความคิดเห็น

  1. #166 Jitlada_Jakthong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 01:17

    หวานปานน้ำผึ้ง555

    #166
    0
  2. #137 SerozsChan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 19:02

    โอ๊ยยยยยฟินนนนนนนนนนน

    #137
    0
  3. #81 Tanaporn-voot (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 00:27
    สนุกมากเลยคะ
    #81
    0
  4. #32 neovenesia (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 23:42
    ตั้งหน้ารอตอนต่อไปเลยค่ะ ชอบคู่คาเงฮินามาก
    #32
    0
  5. #28 furi02 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 20:25
    อร๊ายยยยย ถึงจะหลุดคาแรคเตอร์ไปนิดๆแต่แบบโอ้ย ทำไมพี่วัวละมุนอย่างเงี้ยยยยยยย >//////<
    #28
    0
  6. #24 กุจะนอน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 18:39
    สนุกคะ ต่อไปคาเงยาม่าเเล้ว กรี้ดด!! สู้ๆนะคะ
    #24
    0
  7. #23 กุจะนอน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 18:38
    สนุกคะ ต่อไปคาเงยาม่าเเล้ว กรี้ดด!! สู้ๆนะคะ
    #23
    0
  8. #22 Nishinoya Yuu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 12:29
    คาเงะจังกับฮินะจังจัดไปค่ะไรท์???
    #22
    0
  9. #21 เชือกสายป่าน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 23:14
    ฟินมากกกก สนุกมากกก

    แล้วรอตอนหน้านะะ>__<
    #21
    0
  10. #20 phattawan4014 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 16:57
    ขอโออิฮินะค่ะ><
    #20
    0
  11. #19 plalovekung2547 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 12:23
    ต่อไปขอคู่ เคนมะกับฮินาตะ ได้มั้ยยย
    #19
    0
  12. #18 midorinase (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 10:20
    ว้าวว*___*ตอนหน้าขอคุโระฮินะ><
    #18
    0
  13. #17 kkkday (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 02:44
    ในที่สุดก็มาาาาาาาาา//ยังไม่ได้อ่าน ฮ่า
    #17
    0