My Darling! ที่รักครับช่วยรับรักผมหน่อย

ตอนที่ 2 : ::My Darling::บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    15 ม.ค. 57


 
.........................................................................................................................................................


บทนำ

 

(-_- )( -_-)~ ซ้าย ขวา ปลอด

แกทำอะไรน่ะพริกเผา มองหาใครอยู่เหรอ -O-” ‘พราว เพื่อนสาวจอมจุ้นกลุ่มเดียวกันเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าฉันมองซ้ายมอขวาก่อนออกจากห้องเรียน                                                                                   
            “เปล๊า~มองหาใครที่ไหนกันเล่า ไม่มี๊~ไม่มีสักหน่อยฉันหันไปตอบเพื่อนเสียงสูง พราวเองก็ไม่เชื่อจนต้องโผล่หัวออกไปดูนอกประตู และก็มองซ้ายขวาอย่างที่ฉันทำในตอนแรก แล้วก็หันกลับมาทำหน้างงงวย เป็นไง มีมั้ยล่ะ

เออๆ คิดว่าแกมองหาหนุ่มที่มาตามตื๊ออยู่ทุกวันซะอีก ^^” ยัยพราวทำเสียงยียวนบวกรอยยิ้มล้อเลียนมาให้ฉัน

ฮึ้ย! ยัยนี่รู้ทันซะอีก นี่ล่ะคือเหตุผลที่ฉันระแวงอยู่ -_-

ยัยพราว! อย่าพูดแบบนั้นได้มั้ย แถวนี้ยิ่งเจ้าที่แรงอยู่ ฉันว่าเรารีบไปกินข้าวกันเหอะ

เดี๋ยวยัยพริตตี้จะรอนาน

ฉันรีบดึงยัยพราวเพื่อนสนิทออกมาแล้วตรงไปยังโรงอาหารทันที เกิดนายคนที่ฉันไม่อยากเจอ มันโผล่หัวขึ้นมาฉันคงได้ปวดประสาทแน่ ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องที่ดีสำหรับฉันเลย

            ช่วงที่เดินไปโรงอาหารนั้น ฉันจะแนะนำตัวให้ทุกคนได้รู้จักก่อน สวัสดี ฉันชื่อ ณัฐธิดา คีรีภัก ชื่อเล่น พริกเผา เอ่อชื่อนี้พ่อฉันเป็นคนตั้งให้ ท่านเคยบอกว่าตอนแม่ฉันท้องแม่ฉันชอบกินน้ำพริกเผาจิ้มกับผักต้ม พ่อฉันเลยตั้งชื่อพริกเผาให้ตามฉบับของท่าน และมันยังเป็นอาหารจานโปรดของแม่ฉันไปโดยปริยายเมื่อตอนแม่ของฉันยังมีชีวิตอยู่ ใช่! แม่ของฉันท่านเสียแล้วท่านเสียไปด้วยพิษไข้ หลังจากที่ท่านคลอดฉันออกมา ท่านก็เจ็บออดๆแอดๆจนล้มป่วยลงในที่สุด หมอก็ไม่ทราบสาเหตุที่ท่านป่วย รักษาก็ไม่หายขาด แม่ของฉันป่วยอยู่ประมาณสามสี่เดือนแล้วท่านก็จากพวกเราไปเมื่อปีที่แล้ว ทิ้งให้ฉันอยู่กับพ่อเพียงสองคน และพ่อฉันท่านก็ยิ่งต้องทำงานหนักมากขึ้นเพื่อหาเงินมาใช้จ่ายภายในครอบครัวจนไม่มีเวลาได้พักผ่อน  เฮ้อ~ -()-

             เมื่อถึงโรงอาหารฉันมองซ้ายมองขวาอย่างระแวดระวัง เผื่อจะมีไอ้บ้านั่นโผล่มาจ๊ะเอ๋ให้ฉันต้องปวดประสาทอีก

            ไม่ใช่ว่า หมอนั่น เห่ย หน้าตาไม่ดีหรือหน้าเหียกหรอกนะ เขาน่ะค่อนข้างหล่อ ไม่สิ! เขาเข้าขั้นหล่อถึงหล่อมากเลยแหละ แต่ฉันไม่ชอบเพราะเขาเป็นคนเจ้าชู้ จีบผู้หญิงเป็นว่าเล่น ฟันแล้วทิ้ง ให้ความหวังพวกเธอ บลาๆ วีรกรรมในความเจ้าชู้ของเขาน่ะมันมีอีกเยอะให้อธิบายทั้งหน้าก็ไม่หมดหรอก เหตุผลแค่นี้แหละที่ฉันไม่อยากยุ่งกับเขา แต่หมอนั่นก็ช่างตื๊อเสียจริง -^- ขนาดโดนฉันด่าเป็นร้อยรอบยังไม่หราบจำอีก ไม่รู้จะตื๊อไปถึงไหนกัน!

            “เฮ้! พริกเผา พราว ทางนี้ เสียงเรียกของ พริตตี้ เพื่อนสนิทฉันอีกคนตะโกนเรียก พลางโบกมือไปมาอยู่ทางโต๊ะริมสุด ฉันกับพราวจึงรีบเดินเข้าไปหา

            รอนานหรือเปล่า ฉันถามพริตตี้ทันทีเมื่อนั่งลงตรงข้ามกับเธอ ส่วนพราวก็นั่งข้างๆพริตตี้

            ไม่หรอก ฉันก็เพิ่งซื้อข้าวแล้วได้มานั่งเนี่ย พริตตี้พูดพลางแจกจานข้าวให้แต่ละคน

            พวกเราจะผลัดกันมาซื้อข้าวแล้วจองโต๊ะที่นั่ง เพราะว่าในเวลาพักเที่ยงแบบนี้ คนมักจะมากรูกันที่โรงอาหารกันเต็มไปหมด บ้างที่กินกันอิ่มแล้วก็ไม่ยอมลุก ได้แต่นั่งเม้าท์นินทาชาวบ้านกัน ทำให้โรงอาหารในเวลาแบบนี้เนืองแน่นไปด้วยเด็กนักเรียน และก็ไม่มีโต๊ะให้นั่งกัน สงสัยฉันจะต้องไปร้องเรียนที่ห้องบรรณาการบ้างแล้วให้เพิ่มโต๊ะนั่งกินข้าวที่โรงอาหาร

ฉันหันไปมองยัยเพื่อนสองคนที่ตั้งหน้าตั้งตากินกันโดยไม่สนใจใครทั้งสิ้น พราวกับพริตตี้เป็นเพื่อนที่ดีกับฉันมาก พวกเธอเป็นคนน่ารัก อัธยาศัยดี พวกเราสามคนสนิทกันมาตั้งแต่ตอนเข้าเรียน ม.1 ใหม่ๆ จนปัจจุบันนี้อยู่ ม.5 แล้วก็ยังสนิทกันอยู่ ไม่มีเรื่องไหนเลยที่จะมาทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนของพวกเราให้แตกแยกกันได้ เรื่องทะเลาะก็มีบ้าง แต่ไม่ร้ายแรง พวกเราเป็นพวกที่สนุก เฮฮา ปาร์ตี้ เรียกรอยยิ้มให้กันและกัน

ฉันไม่อยากจะพูดเลย แต่มันอัดอั้นจนต้องพูดให้ได้ ฉันภูมิใจมากเลยนะที่มีสองคนนี้เป็นเพื่อน ^-^ เพราะแต่ล่ะคนลูกคุณหนูทั้งนั้น อย่างพริตตี้นี่ลูกสาวเจ้าของโรงงานผลิตไวน์ชื่อดังที่รายได้ดีอันดับต้นๆของเมืองไทย และพราวเองก็เป็นลูกสาวนักธุรกิจชื่อดังที่มีแต่คนรู้จักมากมายมีเงินมีทองใช้ตลอดทั้งชาติก็ไม่หมด ส่วนฉันน่ะเหรอฉันเป็นลูกสาวเจ้าของกิจการร้านอาหารขนาดกลาง แต่เดิมแม่ของฉันเป็นคนดูแลแต่เมื่อท่านไม่อยู่แล้ว พ่อของฉันจึงเป็นคนดูแลแทน พ่อกับแม่ฉันรักกิจการนี้มาก เพราะพวกท่านเป็นคนสร้างมันมาตอนพวกท่านแต่งงานกันใหม่ๆ

            “พริกเผา! ทำไมเธอไม่รอฉันเลย หนีฉันมาอย่างนี้ได้ไงกัน T^Tขณะที่ฉันรำลึกถึงความหลังอยู่นั้น ก็มีเสียงผู้ชายคนหนึ่งที่คุ้นเคยและที่ฉันไม่อยากได้ยินดังแทรกเข้ามาจนฉันต้องหันไปต่อว่าเขา

            นี่นายตัวติดกับฉันหรือไง ถึงจะต้องมาพร้อมกันน่ะฮะ! -__-”

            สุดท้ายฉันก็หนีมันไม่พ้นสินะ ตามมาหลอกหลอนกันจนได้ อ๊ากกก~ไอ้บ้าเอ้ย!! ไปที่ชอบๆเลยไป๊!!! L

            “ถ้าฉันตัวติดกับเธอได้จริงๆก็ดีสิ ฉันจะได้ไม่ต้องห่างเธอสักวินาทีเดียวเลยเป็นไง J

คนประชดนะคะ! ช่ายรับรู้ด้วย ไอ้คุณชายรูปหล่อ (ไม่มีคำด่าแล้ว) >_<!!!

            “-_- #” ฉันได้แต่ทำหน้าตึงใส่เขา

            “คิกๆ ^^ เสี่ยวได้ใจฉันเลยอ่ะเทลยัยพราวหัวเราะชอบใจกับมุขของหมอนั่น

            ใช่!! หมอนี่ชื่อเทลไอ้ผู้ชายที่ตามตื๊อฉันอยู่ทุกวี่ทุกวันนี่ล่ะ เขาอยู่ชั้นเดียวกับฉัน แต่คนล่ะห้อง เวลาเรียนเริ่มและเลิกไม่เหมือนกัน บางวันอาจารย์ก็ปล่อยเร็ว บางวันก็ปล่อยช้าเลยไม่เหมือนห้องอื่นเท่าไร แต่ก็ดีแล้วล่ะ เพราะฉันไม่อยากเจอหน้าเขาสักเท่าไร เห็นแล้วเป็นต้องปวดเฮดทุกที TT^TT

            ฮ่าๆๆ เขินจัง ^///^ ขอฉันนั่งร่วมโต๊ะด้วยคนนะ

            “ไม่ได้!! ฉันไม่ให้นั่งฉันขัดเทลก่อนที่เขาจะได้นั่งร่วมโต๊ะกับพวกฉัน

            โธ่ ที่รัก~

            ชิ้ง >.<!!

ฉันส่งค้อนปอนใหญ่ไปให้เขาทันทีที่เขาเรียกฉันว่าที่รัก หมอนี่ชักจะเอาใหญ่แล้วนะ ชักลามปามมากไปละ ฉันเสียหายนะเฟ้ย! สักวันเถอะ นายได้เจอฤทธิ์ฉันแน่ ฮึ่ยๆ

            “เอ่อพริกเผาอ่ะ จะใจร้ายกับเทลไปถึงไหนกันคร้าบบเนี่ย L ขอเทลนั่งด้วยคนนะ น้าๆนายเทลทำหน้าตาออดอ้อน ก่อนจะเดินอ้อมมานั่ง (เบียด) ข้างๆฉัน

            นี่นาย! ไปนั่งที่อื่นเลยไป ฉันไม่ให้นายนั่งตรงนี้ เทล!”

            “คร้าบ~ ^^”

            บ้าเอ้ย! ทำไมหมอนี่มันช่างน่ารำคาญขนาดนี้นะ คิดจะกวนประสาทกันหรือไง ฉันทั้งผลัก ทั้งจิกเขา ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย หมอนี่ก็ยังนั่งกินข้าวสบายใจเฉิบอยู่ได้ ฉันไล่นายอยู่นะช่วยฟังกันบ้างสิโว้ย!!

            “เอาน่า พริกเผา ให้เทลกินข้าวไปก่อน ยัยพริตตี้คงจะทนไม่ไหว ถึงกับเอ่ยปากสงบศึกฉันกับนายเทล เพื่อนฉันคนนี้เป็นสาวสวย ขี้รำคาญนะ

            ชิ! เห็นแก่เพื่อนฉันหรอกนะฉันหันไปเชิดใส่เทล ส่วนเขาเองก็ยักคิ้วกวนประสาทให้ฉันเมื่อเห็นว่าฉันทำอะไรเขาไม่ได้ อ๊ากกก~~ ฉันเกลียดผู้ชายอย่างเขาที่สุด

            นี่พริก ฉันถามแกจริงๆทำไมแกต้องจงเกลียดจงชังเทลขนาดนั้นด้วยล่ะ ~_^” ยัยพราวที่เงียบมานานก็เอ่ยถามฉันขึ้นมาดื้อๆ นายเทลเองก็หยุดกินข้าวแล้วหันมาทางฉันใคร่อยากรู้เช่นกัน

นั่นสิ ฉันออกจะหล่อราวกับเทพบุตรขนาดนี้ ทำไมเธอถึงเกลียดฉันนักหนา เจอหน้าเป็นด่ากันทุกที เธอทำร้ายจิตใจฉันอยู่นะ U_U

อย่ามาสตอเบอรี่ได้ป่ะ -_-” คิดว่าทำหน้าตาน่าสงสารแล้วฉันจะเห็นใจนายหรอ เหอะ! ไม่มีทาง!! “เลิกยุ่งกับฉันซะทีเถอะ มันน่ารำคาญนะรู้มั้ย การที่มีคนมาคอยตามตื๊อทุกวันๆแบบนี้มันน่าเบื่อมากและก็บอกให้รู้ไว้ ว่าต่อให้โลกนี้เหลือผู้ชายอย่างนายแค่คนเดียว ฉันก็จะขอขึ้นคานไปตลอดชีวิต!!” ฉันพูดกับเขาอย่างมาดมั่น น้ำเสียงที่เอ่ยช่างเด็ดเดี่ยวและดุดัน

เธอใจร้ายกับฉันมากเลยนะพริกเผา T^T แล้วอยู่บนคานน่ะ มันเหงานะ เดี๋ยวฉันขอไปอยู่เป็นเพื่อนเธอแล้วกัน ไม่สิ ขอเป็นมากกว่าเพื่อนได้มั้ย ^o^

“-_-**” ---> หน้าฉัน

‘-O-?” ---> หน้ายัยพราว

“-_~” ---> หน้ายัยพริตตี้

กรรม!!! หมอนี่ไม่ได้ตั้งใจฟังฉันเลยใช่มั้ย แล้วยังมีหน้ามากวนประสาทฉันอีก โธ่เว้ย!ทำไมเขาเป็นคนแบบนี้นะ ฉันเหนื่อยใจที่จะพูดวันละหลายๆรอบกับเขาแล้วนะ แง~

รู้ไว้ด้วยนะว่าต่อให้นายตื๊อฉันมากแค่ไหน ฉันก็จะไม่มีวันสนใจนาย! ตราบใดที่นายยังไม่เลิกเจ้าชู้ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น นายก็เดินทางออกไปจากชีวิตฉันซะ!! เพราะฉันไม่ชอบผู้ชายแบบนายไงล่ะ เหตุผลแค่นี้เข้าใจมั้ย

 

 

................................................................................................................

ทอร์คเบาๆ

 

สวัสดีค่าาาา ไรท์ ชื่อ หญิง นะ อายุอานามก็มากอยู่ (แต่ไม่อยากยอมรับเล้ยย) นิยายเรื่องนี้นะคะก็เป็นเรื่องที่หญิงอัพลงเป็นเรื่องแรก แต่ไม่ได้แต่งเป็นเรื่องแรกนะคะ ก็รีไรท์เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ก็เป็นบทนำของเรื่องนะ เป็นแบบพระเอกตามตื๊อนางเอก แต่นางเอกน่ะเกลียดผู้ชายเจ้าชู้เลยไม่ชอบเขา แล้วอย่างนี้พระเอกจะทำไงล่ะ เอาใจช่วยนายเทลกันด้วยน๊าาาา ก็ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ อ่านแล้วก็อยากจะให้เม้นสักนิดว่าเป็นไง เพื่อเป็นกำลังใจให้หญิงก้าวต่อไปค่ะ ^_^






papi .yong
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น

  1. #6 belly7831 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2556 / 14:51
    อยากอ่านอะ เมื่อไรจะอัพ
    #6
    0
  2. #5 belly7831 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กันยายน 2556 / 15:36
    สนุกมากกกกกกกกก จะรอติดตามผลงานนะ ^^
    #5
    0
  3. #4 Y_Sharp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 23:47
    555 ใจเย็นๆน๊าน้องฟาร์ เดี๋ยวว่างๆพี่จะมาอัพแน่นอน อย่าเพิ่งทิ้งกันล่ะ อิๆ
    #4
    0
  4. #3 Farrari (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 23:14
    โธ่...(ทำเสียงเศร้า) พี่หญิงที่รัก มันค้างอ่ะ เมื่อไหร่จะอัพอีกเน้ออออ
    #3
    0