ตั้งค่าการอ่าน

ค่าเริ่มต้น

  • เลื่อนอัตโนมัติ
    • ฟอนต์ THSarabunNew
    • ฟอนต์ Sarabun
    • ฟอนต์ Mali
    • ฟอนต์ Trirong
    • ฟอนต์ Maitree
    • ฟอนต์ Taviraj
    • ฟอนต์ Kodchasan
    • ฟอนต์ ChakraPetch
Love destiny พรหมลิขิตรัก Fic sj+snsd

ลำดับตอนที่ #5 : Love destiny 4 100%

  • อัปเดตล่าสุด 5 มิ.ย. 54


Love destiny 4

 

ยูล.....คุณเห็นแหวนวงนี้ไหม ผมตั้งใจจะให้คุณนานแล้วน่ะ แต่ว่าผมก็มัวแต่บ้างาน จนไปปล่อยให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้....คุณรู้ไหมถ้าหากผมย้อนเวลาไปได้...ผมอยากเป็นคนที่รับทุกอย่างไว้เองฮันคยองกล่าว กับแหวนวงเล็กวงหนึ่งข้างหน้าเตียงของยูริ ก่อนจะสวมแหวนั้นไปที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอ   ยูล....ไม่ว่าจะนานแต่ไหนผมก็จะรักคุณคนเดียวน่ะ

 

โฮ้ย...มาทำงานสายอีกแล้วเราจะโดนบอสด่าไหมเนี่ยะยุนอากล่าวขณะวิ่งเข้ามาในบริษัทที่ตัวเองทำงานอยู่ แล้วแทรกตัวเข้าไปในลิฟ ที่กำลังจะปิดลง

แกคนนี้ใช่ไหมที่เป็นข่าว  ..... อยู่บริษัทเราเองหรอเนี่ยเสียงคนจากข้างหลังยุนอากล่าวเบาๆกับเพื่อนข้าง  แต่ดูเหมือนยุนอายังไม่รู้ตัว

ต๊าย ตาย เพื่อนสาวของเรามาแล้ว แม่คุณสุดฮอตเพื่อนของยุนอาคนหนึ่งเดินเขามาโอบไหล่ของเทออย่างอารมณ์ดี

มีอารัยกันหรอพวกแก หน้าชื่นตาบานกันแต่เช้ายุนอาทักกลับก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะทำงานของเธอ

อย่าทำเป็นไขสือ หน่อยเลยยัยยุน พวกเรารู้เรื่องกันหมดแล้ว ลงหน้าหนึ่งซะขนาดนั้นเพื่อนของยุนอากล่าวแล้วหยิบหนังสือพิมให้เพื่อนดู

นี่ ..มะ....มัน รูปฉันกับลีดงแฮนี่ มันมาอยู่ในนี้ได้ยังยุนอาตกใจทันทีที่เห็นภาพ ของเธอกับเขาเมื่อวาน พร้อมกับหัวข้อข่าวตัวใหญ่นาย แบบสุดฮอตลีดงแฮ แอบพาแฟนสาวขึ้นคอนโดเงียบที่เธออ่านแล้วแทบเป็นลม

มันเป็นแบบนี้ได้ยังไงกันยุนอากล่าวก่อนจะกุมขมับใหญ่

นี่ไม่ต้องทำเป็นเครียดเลย เขารู้กันทั้งบริษัทแล้ว  ไม่ซิ ต้องทั้งประเทศ ปิดเราได้น่ะยัยยุนอาเพื่อนสาวทั้งหลายกล่าวก่อนจะมานั่งรุมที่โต๊ะทำงาน

เรามาให้พวกเราฟังเดี้ยวนี้ ว่าแกกับเค้ารู้จักกันตอนไหน ทำไมถึงขึ้นคอนโดกันแล้วฮ่ะหนึ่งในเพื่อนในกลุ่มยิงคำถามใส่เจ้าตัวทันที

 

ติ๊ด....ติ๊ด.....

ฮันโหล...ว่าไงครับพี่ซองมิน....นี่มันเวลานอนของผมน่ะครับดงแฮกรอกเสียงลงในโทรศัพท์อย่างงัวเงียกับผู้จัดการ      สว่นตัวของตัวเอง

นี่เป็นข่าวหน้าหนึ่งขนาดนั้น ยังจะนอนลงอีกหรอฮ่ะ ไอ้ปลาเน่าซองมินกะแทกเสียงลงในโทรศัพท์ ทำให้คนปลายสายหายงัวเงียขึ้นมาบ้าง ข่าวอะไรหรอคับ...พี่ซองมินดงแฮถามกลับ

แกก้อเดินไปหยิบหนังสือ พิมพ์ของเช้านี้มาดูซิ.....แล้วแกจะรู้เอง และเมื่อดูเสร็จแล้วก็เข้าบริษัทด่วน ฉันจะรอซองมิน

กล่าวแค่นั้นแล้วกดตัดสายไป  ดงแฮจึงลุกออกจากเตียงของเขาไปหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่าน แล้วเขาก็พบสิ่งที่ซองมินบอกทันที

ยัยบ้านี่.....ฉันว่าแล้วต้องไม่มาดีดงแฮกล่าวก่อนจะปาหนังสือพิมพ์ลงพื้น

 

 

 

..................Love destiny...................

 

 

จบการประชุมแค่นี้น่ะ แยกย้ายกันไปทำงานได้ ผ.อ. กล่าวแล้วเดินออกจากห้องไป หมอคนอื่นๆก็ตามออกไปด้วย เหลือเพียงแทยอนและคิบอมเท่านั้นที่ยังไม่เดินออกจากห้องไป

นายสบายดีไหม คิบอมแทยอนเอ่ยทักคิบอมด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา  จนคนตรงหน้าหันมายิ้มบางๆก่อนจะตอบ

ตอนนี้หรอ...ก็คงสบาย มันก็คงเจ็บไม่เท่าปวดเหมือน 6 ปีที่แล้วมั้งคิบอมกล่าวแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง ในห้องจึงเกิดแต่ความเงียบ ต่างคนต่างคิดถึงเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา

ฉันขอตัวก่อนน่ะ ยังมีงานที่ค้างอีกเยอะแทยอนกล่าวทำลายความเงียบก่อนจะเดินออกไป  คิบอมมองตามหลังหญิงสาวที่เดินออกไปด้วยสายตาที่เจ็บปวด  ทำไมเขาต้องเจอเธออีก ในเมื่อเธอเลือกที่จะไปจากฉันแล้วทำไมต้องเจอกันอีกคิบอมคิดในใจ และสับสนกับหัวใจของตัวเอง

 

แทยอนที่ปลีกตัวออกมาเมื่อเข้ามาถึงในห้อง เธอนั่งลงที่เก้าอี้ทำงานของเธอก่อนจะใช้มือทั้ง 2 ข้างกุมขมับของตัวเองไว้ในสมองคิดเรื่องราวต่างๆนานา

ทำเราต้องเจอกันอีก ทั้งที่ฉันพยายามหนีคุณแล้ว ทำไม  ฉันไม่อยากให้ความเจ็บที่อยู่ในใจของฉันมันเกิดขึ้นอีกครั้งแทยอนกล่าวกับตัวเอง  แล้วหญิบรูปใบหนึ่งที่อยู่ในกระเป๋าตังค์ของเธอ ที่เธอพยายามจะทิ้งเม่าไหร่ก็ทิ้งไม่ลง  มันภาพที่เธอขี่หลังของคิบอม และยิ้มให้กันอย่างมีความสุข

 




......................Love destine.......................

พี่ ซีวอนครับขอเวลาสักครู่ได้ไหม ผมมีเรื่องจะคุยด้วยฮันคยองกล่าวก่อนจะเดินไปนั่งตรงโต๊ะทำงานของซีวอน เมื่อเจ้าตัวได้ยินจึงรีบเก็บเอกสารบางอย่างทันที แล้วเงยหน้าขึ้นมาคุยกับน้องชาย

มีอะไรหรอฮันชายหนุ่มกล่าวก่อนที่จะปั้นหน้ายิ้ม

คือ ผมจะบอกพี่ว่าผมจะกลับเข้าไปทำงานที่บริษัท เหมือนเดิมผมทิ้งหน้าที่ของผมมานานเกินไปแล้วฮันคยองกล่าวกับซีวอนด้วยคำพูดที่จริงจัง  ร้อยยิ้มที่อยู่บนใบหน้าของซีวอนนั้นหดหายไปทันที

ทะ ทำไมล่ะ นายยังไม่ต้องรีบก็ได้พี่ดูแลให้ได้ซีวอนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเล็กน้อย เหมือนว่าสิ่งที่เขาพยายามทำมาทั้งหมดกำลังจะสูญสิ้น

ก็อย่างที่บอกและครับ มันเป็นสิ่งที่พ่อฝากฝังไว้ แล้วอีกอย่างผมไม่อยากให้ยูริเสียใจหากรู้ว่าผมเป็นคนไม่เอาไหนฮันคยองกล่าว

อย่างงั้นหรอ นายจะกลับเข้าไปเป็นผู้บริหารเหมือนเดิมใช่ไหมซีวอนกล่าว

ใช่ครับ  ตลอดเวลาผมรบกวนพี่มาตลอดคราวนี้ถึงเวลาที่ผมจะทำอะไรด้วยตัวเองบ้างฮันคยองกล่าว

งั้นก็แล้วแต่นายเถอะซีวอนพยักหน้า

งั้นผมขอตัวก่อนน่พะครับฮันคยองกล่าวแล้วเดดินออกจากห้องไปเหลือเพียงซีวอนเท่านั้น  ที่มองด้วยความเจ็บแค้น

ไอ้ฮันแกเกิดมาเพื่อแย่งทุกอย่างไปจากฉัน  ทำไม  ทำไมทุกอย่างแกต้องได้ไป ทำไมแกต้องชนะฉันตลอด แค่เพียงเพราะแกเป็นลูกแท้ๆใช่ไหมซีวอนกล่าวด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะมองรูปที่ถ่ายเป็นครอบครัว ที่มีเขาเป็นเหมือนคนนอก

 

 

มานี่เลยน่ะยัยตัวดีดงแฮที่มาดักหรอยุนอาหน้าบริษัท  เมื่อเห็นเธอเดินออกมาจึงลากตัวเธอมาขึ้นรถทันที

นายจะพาฉันไปไหน  แล้วนายเห็นข่าวเมื่อเช้าหรือยังยุนอาเมื่อเข้าไปนั่งในรถ ก็ยิงคำถามทันที แต่ก็ไม่มีคำตอบใดๆจากชายหนุ่ม และเมื่อดงแฮขับรถมาในที่ๆปลอดผู้คนแล้วเขาก็ยิงคำถามใส่เธอกลับทันที

ทั้งหมดนี่เทอเป็นคนสร้างเรื่องใช่ไหม  รู้ไหมฉันจะเสียหายมากแค่ไหนดงแฮกล่าวแล้วโยนหนังสือพิมพ์ใส่หน้ายุนอา

นี่ คนที่เสียหายคือฉัน  ฉันเป็นผู้หญิงน่ะยุนอากล่าวแล้วโยนหนังสือพิมพ์ไปทางอื่น

ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง  เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นตั้งแต่เธอเข้ามาวุ่นวายกับฉันเธอวางแผนไว้แต่แรกแล้วใช่ไหมฮ่ะ  อยากจะได้เงินจนตัวสั่นเลยสิน่ะเลยสร้างเรื่องขึ้นมาหน่ะดงแฮกล่าวด้วยความโมโห กับหญิงสาวตรงหน้า

นี่จะบ้าหรอ  ฉันไม่ได้เป็นคนทำสักหน่อย เงินนายน่ะฉันไม่อยากได้หรอกเอาคืนไปยุนอากล่าวก่อนจะเอาเช็คโยนให้ดงแฮด้วยความโกรธที่เขาดูถูกคนอย่างเทอ เพราะเธอเป็นคนประเภทฆ่าได้หยามไม่ได้

ไม่อยากได้ หรือมันน้อยไปกันแน่  10ล้านวอนพอไหม หรือ100ล้านวอนดงแฮกล่าวประชด ทำให้คนตรงหน้ายิ่งเดือดเข้าไปใหญ่

จะกี่วอน ฉันก็ไม่เอาหรอก เงินของนายมีนสกปรกเหมือนนายเหมือนจิตใจของนายที่มองคนอื่นเลวร้ายไปหมด ลีดงแฮยุนอากล่าวแล้วพยายามจะเปิดประตูรถเพื่อจะไปให้พ้นจากคนตรงหน้า

เทอคิดว่าด่าฉันแล้วจะหนีไปดื้ออย่างงั้นหรอดงแฮกล่าวแล้วเดินตามยุนอาที่เดินออกจากรถไป

คนอะไร หน้าตาก็ดีนิสัยเสียสุดฉันไม่น่ารู้จักคนอย่างหมอนั่นเลยยุนอาเดินไปก็บ่นไป

นี่  หยุด เดี้ยวนี้น่ะ ยัยบ้าดงแฮกล่าวเมื่อเดินใกล้ถึงตัวยุนอา แต่หญิงสาวกลับวิ่งออกไปอีก

ไม่หยุด นายจะไปไหนก็ไปฉันไม่อยากเห็นหน้านายยุนอาตะโกนกลับ

ก็ฉันบอกให้หยุดไงเล่าดงแฮกล่าวแล้วคว้าแขนของยุนอาไว้ ทำให้ยุนอาเซมาอยู่ในอ้อมกอดของเขา

 







ติดตามเรื่องนี้
เก็บเข้าคอลเล็กชัน

ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

loading
กำลังโหลด...

อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

loading
กำลังโหลด...

8ความคิดเห็น

กำลังโหลด...

8ความคิดเห็น

กำลังโหลด...
×
แทรกรูปจากแกลเลอรี่ - Dek-D.com
L o a d i n g . . .
x
เรียงตาม:
ใหม่ล่าสุด
ใหม่ล่าสุด
เก่าที่สุด
ที่กำหนดไว้
*การลบรูปจาก Gallery จะส่งผลให้ภาพที่เคยถูกนำไปใช้ถูกลบไปด้วย

< Back
แทรกรูปโดย URL
กรุณาใส่ URL ที่ขึ้นต้นด้วย
http:// หรือ https://
กำลังโหลด...
ไม่สามารถโหลดรูปภาพนี้ได้
*เมื่อแทรกรูปเป็นการยืนยันว่ารูปที่ใช้เป็นของตัวเอง หรือได้รับอนุญาตจากเจ้าของ และลงเครดิตเจ้าของรูปแล้วเท่านั้น
< Back
สร้างโฟลเดอร์ใหม่
< Back
ครอปรูปภาพ
Picture
px
px
ครอปรูปภาพ
Picture