ตั้งค่าการอ่าน

ค่าเริ่มต้น

  • เลื่อนอัตโนมัติ
    • ฟอนต์ THSarabunNew
    • ฟอนต์ Sarabun
    • ฟอนต์ Mali
    • ฟอนต์ Trirong
    • ฟอนต์ Maitree
    • ฟอนต์ Taviraj
    • ฟอนต์ Kodchasan
    • ฟอนต์ ChakraPetch
เล่ห์รักจำนนใจ (e-book)

ลำดับตอนที่ #5 : เล่ห์รักจำนนใจ 2.1

  • อัปเดตล่าสุด 23 ต.ค. 64



แสงแดดอ่อนๆ ที่สาดส่องเข้ามาในห้องนอนสีขาวบ่งบอกว่าเช้าวันใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ขณะเดียวกันแสงแดดอบอุ่นยามเช้าก็ทำให้หญิงสาวบนเตียงนอนขนาดหกฟุตขยับตัวด้วยความเมื่อยขบก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ แต่ครู่เดียวก็ต้องหลับตาลงอีกครั้งเพราะรู้สึกปวดหัวจนแทบจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ

“อื้อ...ปวดหัวชะมัด”

บ่นพึมพำเสียงแหบพร่าผ่านลำคอที่แห้งผาก ก่อนยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาคลึงขมับเบาๆ ทั้งที่ยังหลับตา ขณะกำลังพยายามจะใช้สมองที่ยังไม่ค่อยจะสมประกอบนึกทบทวนที่มาที่ไปของอาการปวดหัว เธอกลับรู้สึกว่าบริเวณช่วงเอวเหมือนมีแขนของใครบางคนกอดรัดอยู่ กำลังจะลืมตาขึ้นดูให้แน่ใจเสียงของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูเสียก่อน

“สมน้ำหน้า รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองคออ่อน ก็ยังจะดื่มเข้าไป”

เสียงนั้นทำเอาจอมนรีแทบจะหายจากอาการเมาค้าง ดวงตาเบิกกว้างอย่างไม่ต้องพยายาม ร่างบางลุกพรวดขึ้นแล้วหันกลับไปมองที่มาของเสียง ก่อนจะต้องตกใจจนแทบช็อกไปอีกรอบเมื่อพบว่ามี ‘ผู้ชาย’ ตัวเป็นๆ มานอนอยู่บนเตียงเดียวกับเธอ ซ้ำร้ายผู้ชายคนนั้นยังเป็นคนที่เธอไม่คาดคิดว่าจะเป็นเขา!

ไม่...ไม่จริงใช่ไหม ตอนนี้เธอต้องกำลังฝันอยู่แน่ๆ

จอมนรีหลับตาลงแล้วสะบัดหัวแรงๆ สองสามครั้งหวังให้ตัวเองตื่นจากฝัน แต่พอลืมตาขึ้นอีกครั้งภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าก็ยังคงเป็นผู้ชายเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาซึ่งกำลังมองมาที่เธอด้วยดวงตาคมปลาบเช่นเดิม

เธอไม่ได้กำลังฝัน...เป็นเขา เขาจริงๆ ด้วย!

“นายน้อย...”

“ใช่ ฉันเอง” เขาตอบเสียงเข้ม ดวงตาคู่คมวาววับบ่งบอกถึงอารมณ์กรุ่นโกรธอย่างไม่ปิดบัง

หัวใจดวงน้อยๆ ของจอมนรีกระหน่ำเต้นแรง อยากร้องไห้แต่กลับไร้น้ำตา ซ้ำสายตาของเขาก็ราวกับจะทำให้เลือดในกายของเธอกลายเป็นน้ำแข็งไปด้วย สมองเหมือนจะหยุดสั่งการไปชั่วขณะเพราะเธอคิดไม่ออกเลยว่าทำไมถึงได้ตื่นขึ้นมาบนเตียงเดียวกับเขาได้ แล้วที่ร้ายไปกว่านั้นคือเขาไม่ได้สวมเสื้อ!

จอมนรีกลืนน้ำลายแต่กลับรู้สึกว่าลำคอแห้งผากจนแทบเป็นผุยผง สัญชาตญาณบางอย่างทำให้เธอค่อยๆ ก้มมองตัวเอง แล้วก็ต้องตกใจเป็นรอบที่สามภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที เมื่อพบว่าตอนนี้เธอสวมเพียงชุดชั้นในกับเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเดียวเท่านั้น!

ความตกใจและความคิดที่กำลังเลยเถิดไปถึงไหนต่อไหนส่งผลให้ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอขึ้นเล็กน้อยเพื่อเตรียมจะแหกปากร้องกรี๊ด ทว่ายังไม่ทันที่เสียงของเธอจะได้เล็ดลอดออกมา จู่ๆ ริมฝีปากที่ถูกจูบจนบวมนิดๆ ก็ถูกฝ่ามือหนาปิดเอาไว้เสียก่อน

“อื้อ...อ่อยอ๊ะ!” จอมนรีร้องบอก อีกทั้งพยายามจะแกะมือเขาออกจากปากอย่างเอาเป็นเอาตาย

“ถ้าปล่อยแล้วห้ามร้องนะ”

“อื้อ...”

“ถ้าร้อง คราวนี้จะไม่ใช้มือปิด แต่จะใช้ปาก”

คนโดนขู่ถลึงตาใส่ แต่พอเห็นสายตาที่บอกว่าเขาเอาจริง เธอก็จำต้องพยักหน้าอย่างไม่มีทางเลือก แล้วพอเขาปล่อยมือเธอก็ถามออกไปทันที

“ทำไมหวานถึงได้มาอยู่ที่นี่ในสภาพแบบนี้ นายน้อยทำอะไรหวาน บอกมาเดี๋ยวนี้นะ!”

ความจริงเธออยากจะหายตัวไปจากตรงนี้จนใจจะขาด แต่เพราะทำไม่ได้ จึงจำเป็นต้องถามเขาให้มันรู้ดำรู้แดงกันไปเลย เพราะถ้าหากว่าไม่รู้คำตอบ ชาตินี้เธอคงนอนตายตาไม่หลับแน่ๆ 

“แล้วเมื่อคืนเธอทำอะไรลงไป รู้ตัวบ้างหรือเปล่า” แทนที่จะตอบคำถามออกไปดีๆ อัศนีกลับเป็นฝ่ายย้อนถาม เพราะเขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่ายัยซาลาเปาจำอะไรได้บ้าง แล้วรู้ตัวไหมว่าเมื่อคืนนี้เธอถูกเขาจูบจนเกือบจะเลยเถิดไปถึงไหนต่อไหน

“ถ้าจำได้แล้วหวานจะถามนายน้อยทำไม!”

จอมนรีย้อนถามเขาอย่างขุ่นเคือง ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบหมอนมากอดไว้เพื่อปกปิดร่างกายที่อยู่ในสภาพล่อแหลมของตัวเองให้พ้นจากสายตาใครบางคน ถึงแม้ว่าลึกๆ แล้วจะอดคิดไม่ได้ว่าที่เธอต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้นั้นจะต้องเป็นฝีมือของเขาอย่างแน่นอนก็ตามที

เห็นยัยซาลาเปาทำท่าทางหวงเนื้อหวงตัวแบบนั้นอัศนีก็ทำเสียง ‘หึ’ ออกมา ก่อนเอ่ยบอก “เมื่อคืนฉันไปเจอเธอเมาไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่ที่โรงแรมแถวทองหล่อ ก็เลยหิ้วกลับมาด้วย”    

ใช่แล้ว เรื่องนี้เธอพอจะจำได้ เพราะเมื่อคืนเธอไปงานวันเกิดของกนิษฐาที่โรงแรมแถวนั้น แล้วก็นั่งดื่มเป็นเพื่อนสุธาวีที่ถูกน้องขิงหักอกไปหลายแก้ว แต่ต่อจากนั้นเธอจำไม่ได้จริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แล้วทำไมถึงได้มานอนเตียงเดียวกับนายน้อยของพ่อเมฆได้

จอมนรีมองไปรอบห้องที่จำได้ว่าเป็นห้องนอนหนึ่งในสองห้องของเพนต์เฮาส์ที่เป็นเหมือนบ้านของอัศนี แล้วที่เธอจำได้เพราะเวลาที่เขาไม่อยู่หรือต้องเดินทางไปต่างประเทศหลายๆ วัน เขาจะจ้างให้เธอมาดูแลทำความสะอาดให้ ซึ่งเธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาจะต้องมาจ้างเธอด้วย ในเมื่อเขามีแม่บ้านที่คอยจัดการทุกเรื่องให้อยู่แล้ว 

แต่เดี๋ยวก่อน ตอนนี้มันใช่เวลาที่เธอจะมาสนใจเรื่องค่าจ้างทำความสะอาดบ้านให้เขาเสียที่ไหน เรื่องที่เธอควรสนใจคือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ต่างหากเล่า!  

“แล้วทำไมหวานถึงมาอยู่ในสภาพแบบนี้! นายน้อยทำอะไรหวาน!”  


       


@@@@@@@@@@@

มาแล้วจ้าาาาาาาา

เรื่องนี้ใครยังไม่มี อย่าลืมไปโหลดอีบุ๊กกันนะจ๊ะ

โปรงามๆ แค่ 179 เท่าน้านนนนนนนนน

ตามลิงค์ไปเลยจ้าาาาาาาาาา



Thumbnail Seller Link
เล่ห์รักจำนนใจ
สิตางศุ์
www.mebmarket.com
มันคือบุพเพสันนิวาสหรือบุพเพอาละวาดกันแน่!เมื่อจู่ๆ ‘อัศนี’ พี่ชายในวัยเด็กของจอมนรีก็มาตู่ว่า...‘เธอเป็นของฉันมาตั้งแต่ห้าขวบแล...
Get it now
ติดตามเรื่องนี้
เก็บเข้าคอลเล็กชัน

ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

loading
กำลังโหลด...

อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

loading
กำลังโหลด...

11ความคิดเห็น

กำลังโหลด...

11ความคิดเห็น

กำลังโหลด...
×
แทรกรูปจากแกลเลอรี่ - Dek-D.com
L o a d i n g . . .
x
เรียงตาม:
ใหม่ล่าสุด
ใหม่ล่าสุด
เก่าที่สุด
ที่กำหนดไว้
*การลบรูปจาก Gallery จะส่งผลให้ภาพที่เคยถูกนำไปใช้ถูกลบไปด้วย

< Back
แทรกรูปโดย URL
กรุณาใส่ URL ที่ขึ้นต้นด้วย
http:// หรือ https://
กำลังโหลด...
ไม่สามารถโหลดรูปภาพนี้ได้
*เมื่อแทรกรูปเป็นการยืนยันว่ารูปที่ใช้เป็นของตัวเอง หรือได้รับอนุญาตจากเจ้าของ และลงเครดิตเจ้าของรูปแล้วเท่านั้น
< Back
สร้างโฟลเดอร์ใหม่
< Back
ครอปรูปภาพ
Picture
px
px
ครอปรูปภาพ
Picture