ตั้งค่าการอ่าน

ค่าเริ่มต้น

  • เลื่อนอัตโนมัติ
    • ฟอนต์ THSarabunNew
    • ฟอนต์ Sarabun
    • ฟอนต์ Mali
    • ฟอนต์ Trirong
    • ฟอนต์ Maitree
    • ฟอนต์ Taviraj
    • ฟอนต์ Kodchasan
    • ฟอนต์ ChakraPetch
[EXO]The Vow..ขอแค่ฉันได้รักนาย (HunHan)

ลำดับตอนที่ #15 : The Vow...13

  • อัปเดตล่าสุด 15 เม.ย. 56


 



    “อี้ชิง ตานาย..เป็นอะไรรึป่าว??” ลู่ฮานตรงเข้าไปหาร่างขาวซีดที่เดินเข้ามาให้ห้องอัดเสียงด้วยสภาพที่น่าเป็นห่วง เพราะนอกจากจะแลดูใจลอยกว่าปกติแล้ว ดวงตาคู่สวยที่มักจะมีแววของความสดใสอยู่ตลอดเวลานั้นตอนนี้กลับบวมแดงและเศร้าหมองอย่างเห็นได้ชัด





    “ไม่เป็นไร..ขอบคุณนะ” เสียงแหบๆที่ทำให้โปรดิวเซอร์คังถึงกับต้องลุกขึ้นมาเดินตรงเข้าไปหาร่างเล็ก “เลย์ เสียงนายแย่มากเลยนะ สภาพก็แย่ เกิดอะไรขึ้น?” และคำตอบที่ได้ก็มีเพียงรอยยิ้มบางๆพร้อมกับใบหน้าที่ส่ายไปมา “อี้ชิง ดื่มน้ำก่อนนะ” ลู่ฮานส่งน้ำชาอุ่นๆไปให้คนตัวเล็กก่อนจะลากให้ร่างบางเดินตามมานั่งพักตรงโซฟา

 





     “เลย์..ตามฉันมาเดี๋ยวนี้เลย” ร่างสูงของเฉินยืนอยู่ตรงหน้าประตูด้วยสีหน้าที่แสดงถึงความเคร่งเครียดจนทำให้คนตัวเล็กอีกคนถึงกับกลัว มันต้องเกิดเรื่องอะไรกับอี้ชิงที่ดูท่าทางจะร้ายแรงมากแน่ๆ “เดี๋ยว..ฉันไปด้วย” ลู่ฮานจับมือบางของอี้ชิงเอาไว้แน่นก่อนจะเดินไปหาเฉินที่แอบเหลือบมามองเขาเล็กน้อยแล้วจึงเดินนำหน้าไป

 



 







      “นี้มันอะไร??” ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องผู้บริหาร รูปถ่าย3-4ใบก็ถูกนำขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะ มือบางของลู่ฮานหยิบรูปใบหนึ่งขึ้นมาดูก่อนจะต้องหันไปหาเพื่อนตัวเล็กของเขาดูกำลังมองดูรูปเหล่านั้นด้วยสีหน้าที่แสดงออกถึงความตกใจอยู่ไม่น้อย เพราะคนในรูปคืออี้ชิงไม่ผิดแน่






       รูปของอี้ชิงที่นั่งอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งที่เขาจำได้แม่นว่าคนๆนี้คือ อู๋ อี้ฟ่าน นายแบบชื่อดังจากจีนแผ่นดินใหญ่ที่โด่งดังไปทั่วเอเชียรวมไปถึงกำลังจะโกอินเตอร์ไปไกลด้วย และอีกภาพเป็นภาพที่อู๋ฟ่านยกมือขึ้นมาจับแก้มของอี้ชิงอยู่




        “ทำไมถึงมีภาพแบบนี้เลย์?” เสียงที่ติดจะหวานๆของผู้บริหารหนุ่มร่างขาวเอ่ยถามอีกครั้งเมื่อแลดูเหมือนกับว่าเขาจะไม่ได้คำตอบ



         “เขา..เป็นเพื่อนของผม”คำว่าเพื่อนที่เอ่ยออกมานั้นช่างแผ่วเบาจนคนฟังถึงกับต้องเลิกคิ้ว


          “ว่าไงนะเลย์” อี้ชิงสะดุ้งน้อยๆเมื่อโดนถามย้ำ ร่างทั้งร่างสั่นน้อยๆด้วยความกลัวจนลู่ฮานต้องคว้ามือบางของเพื่อนไปกุมเอาไว้แน่นพลางกระซิบปลอบเบาๆ





  “ไม่เป็นไรนะอี้ชิง..ฉันอยู่ตรงนี้”





  “อู๋ฟ่านเป็นเพื่อนของผมตั้งแต่ตอนอยู่ที่จีนครับ”



        “เพื่อนกันทำไมถึงไปอยู่ด้วยกันตอนดึกๆแบบนั้น แล้วนายไปไหนกับเขา?” พูดพลางหยิบเอารูปที่คนตัวเล็กและคนตัวสูงกำลังเข้าไปนั่งในรถตู้ขึ้นมาดู



         “อู๋ฟ่านเขามาเปลี่ยนเครื่องแล้วพอดีกับว่าเมื่อคืนพายุเข้าเขาก็เลยต้องนอนโรงแรมรอไฟต์บิน ผมก็แค่ไปอยู่เป็นเพื่อนเขาแล้วก็ไปส่งเขาขึ้นเครื่องเท่านั้น” อี้ชิงลอบกลืนน้ำลายแม้ว่าเรื่องราวทั้งหมดเกือบจะจริงทั้งหมดก็ตามแต่ไอ้คำว่าไปอยู่เป็นเพื่อนเฉยๆกลับทำให้เขารู้สึกโหวงๆในหัวใจบอกไม่ถูก




  “แน่ใจนะ”



            “ครับ..ผมต้องขอโทษด้วยที่สร้างความเดือดร้อนให้บริษัท และที่สำคัญเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเฉินเลย ผมไปหาอู๋ฟ่านแค่คนเดียวครับ”ร่างขาวโค้งขอโทษคนที่นั่งอยู่อย่างนอบน้อม เช่นเดียวกับลู่ฮานที่โค้งลงหวังให้ผู้บริหารให้อภัยเพื่อนของเขา




   “โอเคฉันเข้าใจแล้วพวกนายไปได้แล้ว วันหลังก็ระวังตัวกันด้วยล่ะ”

 


              ทันทีที่ร่างสองร่างหายออกไปจากห้อง เฉินก็อดยิ้มไม่ได้ก่อนจะตีไหล่คนที่นั่งกลั้นหัวเราะอยู่ “ซูโฮ นายเล่นแรงไปนะเลย์ตัวสั่นไปหมดเลยเห็นรึป่าว?”


               “555..เห็น...แต่..55...มันอดแกล้งไม่ได้..นายก็รู้ว่าฉันแกล้งอู๋ฟ่านมันไม่ได้สักที เห็นทีคงจะต้องแกล้งเลย์แทน” คนตัวเล็กหอบหายใจด้วยความเหนื่อยจากการระเบิดเสียงหัวเราะออกมาจนเพื่อนที่ยืนอยู่ถึงกับส่ายหัวอย่างเอือมละอาก่อนจะหยิบรูปที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมาโบกไปมาเรียกให้คนที่ยังคงขำหันมาสนใจเรื่องงานต่อ




               “รูปพวกนี้จะเอายังไง ฉันคิดว่าถ้าจะตามปิดข่าวก็คงต้องรีบทำแล้ว..” ซูโฮเพียงกระตุกยิ้มบางๆก่อนจะหยิบแฟ้มงานที่วางกองอยู่ข้างตัวขึ้นมาเซ็นต่ออย่างสบายอารมณ์ “ไม่ต้องหรอกปล่อยไปนั้นล่ะ ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าสื่อเขาจะเล่นข่าวนี้ว่ายังไงกัน..”


               “ซูโฮนายไม่คิดว่าเลย์จะรู้สึกแย่บ้างหรอ แค่เมื่อกี๊เขายังตัวสั่นขนาดนั้นเลยถ้าเกิดสื่อเล่นข่าวแรงๆเสียๆหายๆขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ?” เฉินดุเจ้าประธานตัวเล็กที่ยังมีสีหน้ายิ้มแย้มอยู่




               “ก็แถลงข่าวบอกความจริงไปเลยว่าเขาสองคนนั้นคบหากันมาสิบกว่าปีแล้ว..ปล่อยไปก่อนเถอะเฉิน อย่าตีตนไปก่อนไข้” คนตัวเล็กแขวะกลับทำเอาคนโดนแขวะถึงกับหน้าตึงขึ้นมาทันทีทันใด











อย่าให้ฉันได้ทีเอาคืนบ้างล่ะ คิม จุนมอยง!!!!





/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

สวัสดีค่ะ : )
ขอบคุณมากๆค่ะสำหรับคอมเม้นนะค่ะ ดีใจมากๆเลย จะ100เม้นแล้ว 
เข้ามาต่อให้พิเศษวันหยุดยาวค่ะ (อันที่จริงเห็นเม้นขึ้นมาเยอะจนตกใจเลยเข้ามาลงให้นะ่ค่ะ555)
ตอนนี้ดูเนื่อยๆไปรึป่าวค่ะ?? 
แต่ที่แน่ๆลีดขี้แกล้งออกมาแล้วค่ะ เป็นใหญ่เป็นโตเสียด้วย ขี้แกล้งอีกตะหาก??

เรื่องราวจะเป็นอย่างไรตอไปอย่าลืมติดตามกันนะค่ะ 
ตอนหน้าฮุนฮานค่ะ เม้นเยอะยิ่งได้อ่านเร็วนะค่ะ : )

 

 เม้นของรีดเดอร์ช่วยเป็นกำลังใจให้ไรเตอร์นะค่ะ : )

 

ติดตามเรื่องนี้
เก็บเข้าคอลเล็กชัน

ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

loading
กำลังโหลด...

อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

loading
กำลังโหลด...

23ความคิดเห็น

กำลังโหลด...

23ความคิดเห็น

กำลังโหลด...
×
แทรกรูปจากแกลเลอรี่ - Dek-D.com
L o a d i n g . . .
x
เรียงตาม:
ใหม่ล่าสุด
ใหม่ล่าสุด
เก่าที่สุด
ที่กำหนดไว้
*การลบรูปจาก Gallery จะส่งผลให้ภาพที่เคยถูกนำไปใช้ถูกลบไปด้วย

< Back
แทรกรูปโดย URL
กรุณาใส่ URL ที่ขึ้นต้นด้วย
http:// หรือ https://
กำลังโหลด...
ไม่สามารถโหลดรูปภาพนี้ได้
*เมื่อแทรกรูปเป็นการยืนยันว่ารูปที่ใช้เป็นของตัวเอง หรือได้รับอนุญาตจากเจ้าของ และลงเครดิตเจ้าของรูปแล้วเท่านั้น
< Back
สร้างโฟลเดอร์ใหม่
< Back
ครอปรูปภาพ
Picture
px
px
ครอปรูปภาพ
Picture