คลังเก็บแฟนฟิคของ FoxxTrot

ตอนที่ 6 : Fic Fantastic Beasts [#Newtina] Snowflake, Mistletoe and Marshmello

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 271
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    26 ธ.ค. 61



Fic Fantastic Beasts : Snowflake, Mistletoe and Marshmello

 



Pairing : #Newtina

 

Writer : FoxxTrot

 

College AU

 

Note : จักรวาลเดียวกับเทรดฟิค #กาแฟของเกลชาของอัล สำหรับคนไม่เคยอ่านก็สามารถอ่านฟิคนี้ได้ค่ะ รู้แค่ว่าคุณนิวท์เป็นทีเอของศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ ทีน่าเรียนปอโทและทำงานพาร์ทไทม์ในร้านกาแฟของกรินเดลวัลด์ และช่วงคริสต์มาส ธีซีอุสมาเยี่ยมนิวท์ถึงนิวยอร์กก็พอแล้ว

 




 


###########

 

นิวท์ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะทำธีซีอุสหาย



คริสต์มาสของนิวยอร์กคึกคักกว่าของลอนดอนหลายเท่านัก และเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ได้มาเยือนบิ้กแอปเปิ้ล ธีซีอุสจึงอยากเดินดูรอบๆ มากกว่าฉลองอย่างเงียบเหงาอยู่ที่อพาร์ตเม้นท์อันเล็กแคบของนิวท์ และสถานที่ที่พี่ชายเขาเลือกคือลานสเก็ตเซนทรัลปาร์ค



แต่แค่นิวท์เดินไปเช่ารองเท้าสเก็ตกลับมาเท่านั้น ธีซีอุสก็หายตัวไปแล้ว



เยี่ยม คนเป็นร้อย แถมยังแต่งชุดกันหนาวสีทึมๆ เหมือนกันหมดอีกต่างหาก แล้วพี่ชายเขานี่ยังไงกัน อายุสามสิบกว่าแล้วแท้ๆ แล้วดันหลงทางเป็นเด็กสามขวบไปได้ บอกให้รออยู่ตรงนี้กลับไม่รอ



นิวท์ถอนหายใจ ยกมือขึ้นขยี้ผมจนยุ่งเหยิงกว่าเก่า



ตอนที่กำลังคิดว่าจะลองเดินหาไปเรื่อยๆ ก่อนหรือว่าแจ้งความไปเลยดี หางตาก็เหลือบไปเห็นบางอย่าง ใครบางคน ที่แม้จะแต่งชุดกันหนาวสีทึมๆ ไม่ต่างจากผู้คนรอบด้าน แต่กลับโดดเด่นขึ้นมาอย่างง่ายดายในสายตาของเขา



แทบไม่ต้องคิด นิวท์วิ่งตามไปพร้อมตะโกนเรียก



“ทีน่าครับ!



เธอหันมา ดวงตาดำขลับสะท้อนไฟคริสต์มาสเป็นประกายยิ่งกว่าตอนที่อยู่ในร้านก็อดดริกฮอลโลว์หลายเท่า นิวท์รู้สึกเหมือนลมหายใจจะสะดุดไปหนึ่งถึงสองจังหวะ และอาจยืดยาวกลายเป็นสามไม่ก็สี่ในตอนที่ทีน่ายิ้มให้



“คุณสคามันเดอร์”



จนกระทั่งเธอเรียกเขาอย่างเป็นทางการเหมือนที่เป็นมาตลอด



“มาเที่ยวชมเซนทรัลพาร์คช่วงคริสต์มาสเหมือนกันเหรอคะ”



“ที่จริงแล้วผมมากับธีซีอุสครับ และเอ่อ...”



ตายละหว่า ลืมไปเลยว่าเขาทำพี่ชายหายอยู่



และเหมือนเช่นเคยที่ทีน่าสามารถอ่านท่าทีเหงอะหงะของเขาได้อย่างทะลุปรุโปร่ง



“พวกคุณคลาดกันเหรอคะ?”



นิวท์พยักหน้าพร้อมหัวเราะแห้ง ทีน่าเลือกใช้คำได้ดีกว่าเขาหลายเท่านัก ทั้งที่เขาเป็นถึงผู้ช่วยศาสตราจารย์ในคลาสวรรณกรรมแท้ๆ



“อยากให้ฉันช่วยหามั้ย?” เธอเสนอตัว แรกสุดนิวท์ลิงโลดยิ่งนัก เพราะนั่นหมายความว่าอย่างน้อยเขาก็จะได้เดินเคียงไปกับเธอท่ามกลางหิมะที่ขาวโพลนและแสงไฟอันนุ่มนวลของคริสต์มาสจนกว่าจะหาตัวธีซีอุสได้ ถัดมาก็กลายเป็นเกรงใจผสมวูบโหวง เพราะนี่คือคริสต์มาส และเซนทรัลพาร์คในช่วงนี้ของปีก็โรแมนติกเหมาะสำหรับคู่รักเป็นอย่างยิ่ง



“คุณมากับใครรึเปล่าครับ ผมไม่อยากรบกวรถ้าเกิดว่าคุณกำลังเดทหรือว่า...”



“ฉันมาคนเดียวค่ะ!” ทีน่าโพล่ง เสียงดังไปนิดจนเกือบจะเรียกได้ว่าเกินจำเป็น และพอเห็นว่าเขากำลังจ้องมองมา ริมฝีปากบางก็เม้มเข้าหากันก่อนจะก้มหน้างุด “ฉันแค่...มาเดินเล่นคนเดียว แล้วฉันคิดว่าน่าจะช่วยคุณได้ ถ้าคุณ...อยากให้ฉันช่วย...”



...น่ารัก...



นั่นคือคำเดียวที่นิวท์คิดออก และมันทำให้เขาถึงกับต้องเม้มปากในลักษณะเดียวกันเพื่อกลั้นรอยยิ้ม ทีน่าเงยหน้าขึ้นมามองเขาในที่สุด อย่างลังเลผสมรอคอยในคำตอบ นิวท์ไม่คิดจะปฏิเสธอยู่แล้ว เขาไม่มีทางพูดว่าไม่กับทีน่าได้แน่นอน



“ถ้าได้คนช่วยก็ยอดไปเลยครับ”



และโดยไม่ทันคิดนิวท์คว้ามือของทีน่า ออกแรงดึงเบาๆ ให้เดินมาด้วยกัน ตอนที่รู้ตัวเขาตั้งใจจะปล่อยมือ แต่นิ้วเรียวภายใต้ถุงมือไหมพรมกลับขยับเบาๆ กุมมือเขาตอบเสียก่อน อีกครั้งที่ความรู้สึกของนิวท์ปนเประหว่างสองอย่างที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง



ดีใจที่ธีซีอุสเดินหลงไปไหนไม่รู้



กับเสียดายที่อากาศหนาวจนทีน่าต้องสวมถุงมือ



“แล้วควีนนี่กับเจคอบไม่มาด้วยกันเหรอครับ” นิวท์ชวนคุยหลังจากนำรองเท้าสเก็ตที่ยังไม่ได้ใช้งานทั้งสองคู่ไปคืนร้านเช่าแล้ว แม้จะกุมมือกันอยู่ แต่ทีน่ากลับอยู่ห่างไปจากเขาประมาณก้าวหนึ่งได้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะทำตัวไม่ถูกหรืออึดอัดที่เขากำลังสัมผัสเธออยู่กันแน่



ขออย่าให้เป็นอย่างหลังเลย



“ฉันอยากให้พวกเขามีเวลาเป็นของตัวเองบ้างน่ะค่ะ ถึงฉันจะเป็นพี่สาวแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไปแย่งน้องมาจากคนรักในช่วงเทศกาลแบบนี้ได้สักหน่อย”



นิวท์ส่งเสียงในลำคอเป็นการรับรู้ หันไปเพื่อจะถามเพิ่มในจังหวะเดียวกับที่ฝูงชนเบียดเสียดเข้ามา ผู้ชายคนหนึ่งเดินชนไหล่ทีน่าเต็มๆ ก่อนจะเดินจากไปโดยไม่หันมามองแม้แต่น้อย เธอล้มลงมาในอ้อมกอดของเขา ใบหน้าแนบอยู่ตรงอกซ้าย นิวท์สงสัยไม่น้อยว่าทีน่าจะได้ยินเสียงหัวใจที่ดังรัวเหมือนกลองของเขาในขณะนี้หรือไม่



ทีน่าไม่ได้ผละออกไปในทันที ทำเพียงยืนพิงเขาอยู่อย่างนั้น มือของนิวท์ที่เคยประคองอยู่ตรงบั้นเอวเลื่อนย้ายมายังแผ่นหลังบอบบาง ฉกฉวยโอกาสเล็กๆ นี้ในการโอบกอดเธอ เขาได้กลิ่นมิ้นท์กับไอซิ่งอวลอยู่รอบตัว กลิ่นของทีน่าที่ทำให้บรรยากาศโดยรอบเหมือนคริสต์มาสยิ่งกว่าที่เคย



“คุณไม่เป็นอะไรใช่มั้ยครับ” นิวท์ควานหาเสียงของตนเองเจอในที่สุด



“ฉันคิดว่าฉันน่าจะไม่เป็นอะไรแล้วแหละค่ะ”



คำตอบของทีน่านับว่าฟังดูแปลกไม่น้อย ทว่านิวท์ไม่ได้ติดใจสงสัย เขาแทบคิดอะไรไม่ออกด้วยซ้ำเมื่อเธอช้อนดวงตาดำขลับคู่นั้นขึ้นมองเขา แสงไฟสะท้อนเป็นประกายไหวระริก ดึงดูด เชิญชวนให้เคลื่อนเข้าหา



แต่แล้วทีน่ากลับเบี่ยงตัวหนี ชี้นิ้วไปทางด้านหลังของเขาแล้วร้องบอก



“นั่นธีซีอุสรึเปล่าคะ?”



นิวท์หันตาม และพบว่าพี่ชายของเขากำลังเล่นสเก็ตอย่างสบายใจเฉิบอยู่ภายในลานน้ำแข็ง



“ธีซีอุส!” นิวท์ตะโกนเรียก แน่ใจมากว่าน้ำเสียงของเขาน่าจะขุ่นมัวยิ่งกว่าท้องฟ้าของลอนดอนในวันฝนกระหน่ำเสียด้วยซ้ำ ทว่าธีซีอุสกลับหันมาโบกมือทักทาย ยิ้มกว้างให้อย่างไม่รู้สึกรู้สา



“อีกชั่วโมงเจอกันที่สถานีรถไฟนะเจ้าน้องชาย! ไว้ขอบใจฉันทีหลังด้วย!!



พี่ชายของเขาตะโกนบอก เนื้อความว่าน่าสับสนแล้ว แต่การกระทำนั้นน่างุนงงยิ่งกว่า เพราะแทนที่จะสเก็ตมาหาหรือหยุดพูดคุยดีๆ ธีซีอุสกลับหนี เลื่อนไถลตัวหายไปท่ามกลางฝูงชนอย่างรวดเร็ว นิวท์อ้าปากค้าง แทบจะทึ้งผมตัวเองด้วยความหงุดหงิดเสียให้ได้ทว่าทีน่ากลับเป็นฝ่ายคว้ามือเขาไว้แล้วฉุดให้วิ่งตามมาด้วยกัน



“เร็วเข้าค่ะนิวท์ ถ้ารีบหน่อยเราน่าจะไปดักพี่ชายคุณที่อีกฝากได้ทัน”



เดี๋ยว...เมื่อกี้ทีน่าเพิ่งจะเรียกชื่อต้นเขาใช่มั้ยนะ



หรือว่าเขาแค่คิดไปเองกัน?



นิวท์มัวแต่เหม่อจนไม่ได้รู้เลยว่าทีน่าพาเขาวิ่งเลียบราวกั้นของลานสเก็ตจนมาถึงอีกฝั่งแล้ว ผู้คนในบริเวณนี้เบาบางกว่ามากจนแทบจะเรียกได้ว่าไม่มีเลยด้วยซ้ำ อยู่ติดกับแนวป่าสนและพุ่มไม้ เขาได้ยินเสียงเปียโนกับแซกโซโฟนเป็นทำนองคริสต์มาสลอยแว่วมาจากที่ไกลๆ น่าจะเป็นลำโพงที่ติดอยู่กับต้นไม้แถวๆ นี้



“พี่ชายคุณนี่หายตัวเก่งจริงๆ” ทีน่าเอ่ยปนหอบ เส้นผมยุ่งเหยิงเพราะแรงลม เธอยังคงพยายามมองหาธีซุอุสให้เขา ท่าทางมุ่นมั่นจนน่าหลงใหลเหมือนเคย นิวท์เอื้อมมือออกไป ทัดเส้นผมสีดำขลับเหมือนขนนกกาของเธอเข้ากับใบหู ทีน่าละสายตาจากลานสเก็ตกลับมายังเขาในที่สุด



ดูแปลกใจ แต่ไม่ได้แตกตื่น ออกจะประหม่าแต่ยังไม่ถึงกับเขินอาย



“คุณผมยาวเร็วมาก” นิวท์กล่าว “ผมจำได้ว่าตอนเจอคุณครั้งแรกผมคุณเพิ่งยาวแค่ต้นคอเท่านั้นเอง”



“คุณช่างสังเกตแบบนี้เสมอเลยเหรอคะคุณสคามันเดอร์”



ปลายนิ้วของเขายังวนเวียนอยู่ข้างแก้มของเธอ ยากที่จะตัดใจผละจาก นิวท์ไม่ได้สวมถุงมือ ถึงปลายนิ้วจะค่อนข้างเย็นทว่ากลางฝ่ามือนั้นอุ่นพอที่จะดึงดูดให้ทีน่าเอียงใบหน้าเข้าหา และคงจะไม่เป็นการพูดเกินจริงไปนักถ้าจะเปรียบเทียบกริยานี้กับแมว



“ทำไมคุณถึงเรียกผมด้วยนามสกุลอยู่เรื่อย” นิวท์ขยับเข้าไปใกล้ เป็นการบังคับกลายๆ ให้ทีน่าต้องแหงนหน้าขึ้นมอง แต่กลายเป็นเขาเสียเองที่ตกลงสู่หลุมกับดัก ดวงตาของเธอ สีดำขลับที่สะท้อนแสงไฟจนเป็นประกายวูบไหว แรกเริ่มนี่คือสิ่งที่ทำให้เขาสนใจ ทำให้เขามองตาม เฝ้าสังเกตจนทำให้เห็นถึงรายละเอียดเล็กจ้อยอีกมากมายที่ทำให้เขาหลงใหลได้ไม่แพ้กัน



แต่ส่วนที่น่าทึ่งที่สุดเกี่ยวกับทีน่า คือในขณะที่นิวท์มักจะก้มหน้าหลบสายตาคนอื่น มีเพียงเธอที่เขาจะอยากจะมองเข้าไปในดวงตาอย่างไม่รู้เบื่อ



“คุณจะหัวเราะมั้ยคะถ้าฉันบอกเหตุผลให้ฟัง” เธอกลั้นยิ้มเสียเอง หลุบมองริมฝีปากเขาแวบหนึ่งก่อนจะเลื่อนกลับมาสบตาด้วย



“ผมจะพยายามไม่ตัดสินแล้วกันครับ”



“ฉันคิดว่า....ฉันชอบเวลาที่คุณดูทำอะไรไม่ถูกเวลาที่ฉันเรียกนามสกุล”



“สรุปคือคุณเป็นพวกขี้แกล้ง?”



“แค่คุณค่ะนิวท์...ฉันชอบแกล้งแค่คุณ”



ในความคิดของนิวท์ นี่เป็นสถานการณ์ที่อันตรายและสุ่มเสี่ยงเอามากๆ ทั้งน้ำเสียงของทีน่าที่เอ่ยคำว่าชอบออกมาอย่างง่ายดาย ระยะห่างอันน้อยนิดระหว่างกัน หิมะที่กำลังโปรยลงมา บรรยากาศของคริสต์มาส กลิ่นมิ้นท์และไอซิ่ง ประกายไฟในดวงตาดำขลับ และอย่างสุดท้าย



“มิสเซิลโท”



“คะ?”



“เรากำลังยืนอยู่ใต้ต้นมิสเซิลโท”



“อ่อ”



ทีน่าส่งเสียง เหลือบตาขึ้นมอง พวกเขายืนอยู่ใต้กิ่งก้านของต้นสนก็จริง แต่กิ่งมิสเซิลโทซึ่งโตอยู่ตามธรรมชาติได้เลื้อยรัดมาอยู่เหนือศีรษะพอดี ใบสีเขียวแก่แต่งแต้มด้วยละอองไอสีขาวอย่างน่ามอง ทีน่าดูประหลาดใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ถึงกับตกใจหรือผละหนีอย่างที่นิวท์กังวล เพราะแบบนั้นเขาเลยถาม เสียงสั่นเล็กๆ อย่างห้ามไม่ได้



“คุณจะว่าอะไรมั้ยถ้าผมจะทำตามธรรมเนียม”



“คะ?”



คราวนี้เธอดูงุนงง แต่เมื่อประมวลผลได้สองแก้มที่เขาประคองไว้ก็ขึ้นสีก่ำแทน



“ก็...คริสต์มาส ยืนใต้มิสเซิลโท แล้วก็...จูบ” นิวท์อธิบายตะกุกตะกัก ซ้ำยังแผ่วจางจนแทบจะถูกเสียงดนตรีกลืน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็แน่ใจว่าทีน่าได้ยิน ชั่วขณะนั้นนิวท์รู้สึกลังเล เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่านี่จะเป็นความคิดที่ดีเท่าไร บางทีเขาอาจจะคิดเข้าข้างตัวเองมากไป ทำให้เธออึดอัดใจเกินไป เพราะแบบนั้นเขาเลยเสนอ



“ถ้าคุณเรียกผมว่าคุณสคามันเดอร์ ผมจะจูบคุณที่หน้าผากเท่านั้น แค่...ทักทายตามธรรมเนียมแบบเพื่อนแบบคนรู้จัก แต่ถ้าคุณเรียกชื่อผม...ผมก็จะ...”



นิวท์เว้นช่วง เพื่อเรียบเรียงคำ และให้เวลาทีน่าได้ตัดสินใจ



แต่แล้วทีน่ากลับเป็นฝ่ายเขย่งตัวขึ้นมา แตะริมฝีปากลงกับมุมปากของเขา ความคิดแรกของนิวท์คือมาร์ชเมลโล่ จูบจากทีน่าให้ความรู้สึกคลายมาร์ชเมลโล่ นุ่มและหวาน ละลายหายไปเร็วเกินไปจนน่าเสียดาย



“นิวท์...” ทีน่ากระซิบ แนบชิด ใกล้เกินไป ในหัวเขาหมุนคว้าง



ใช่ มันเร็วเกินไปจนน่าเสียดายจริงๆ ด้วย



อาจจะพูดได้ว่านิวท์เกิดโลภขึ้นมา ไม่ก็ชื่อของเขาที่ผ่านออกมาจากริมฝีปากของทีน่าทรงอิทธิพลมากเกินไป เขายึดประคองใบหน้าของเธอไว้ แล้วเป็นฝ่ายกดจูบลงไปบ้าง ไม่ใช่ที่มุมปาก ไม่ใช่เพียงแผ่วเผิน แต่เป็นจูบล้ำลึกที่ถ่ายทอดทุกความรู้สึกอันมากมายซึ่งเขาไม่เคยสามารถสรรหาคำมาใช้เรียกได้อย่างถูกต้องออกไป



ในอกของนิวท์พองโตจนแทบระเบิดตอนที่ทีน่าจูบตอบ เขาใช้เวลานานกว่าที่คิดในการตัดใจและผละออกมา แต่ยังใกล้จนหน้าผากชนสัมผัสกันได้อยู่ กิ่งมิสเซิลโทขยับไหวในสายลมหนาว หิมะโปรยลงมาอย่างเชื่องช้า



“เมอร์รี่คริสต์มาสครับทีน่า”



“เมอร์รี่คริสมาสเหมือนกันค่ะนิวท์”






 

หนึ่งชั่วโมงต่อมาหลังจากส่งทีน่าขึ้นรถเมล์กลับบ้านแล้ว นิวท์ก็เจอธีซีอุส



ยืนยิ้มกว้างอยู่หน้าสถานีรถไฟแกรนด์เซนทรัล พร้อมสองแขนที่อ้ากว้างเตรียมกอดเหมือนเคย และครั้งนี้นิวท์ไม่ปฏิเสธ



“มันเป็นแผนของพี่สินะธีซีอุส” นิวท์ถามแทบจะในทันทีหลังคลายอ้อมกอด ธีซีอุสเปลี่ยนมาโอบไหล่เขาไว้แทนแล้วพาเดินไปอีกทาง มุ่งสู่ถนนอันครึกครื้นและยังคงคลาคล่ำด้วยผู้คน และคาดว่าน่าจะเป็นเช่นนี้ไปจนตลอดคืน



“ฉันแค่หันไปเห็นว่าที่น้องสะใภ้กำลังเดินไปเดินมาคนเดียวในเซนทรัลพาร์ควันคริสต์มาสพอดี เลยคิดว่าจะถ้า บังเอิญ น้องชายฉันอยู่คนเดียวเหมือนกันก็น่าจะเป็นโอกาสที่ดีในการขยับพัฒนาความสัมพันธ์”



“พี่อายุเท่าไรเนี่ย สิบสามเหรอ?” นิวท์ถามอย่างหยอกล้อปนหัวเราะให้กับแผนการจับคู่อันตื้นเขินของพี่ชาย



“แต่ก็ได้ผลไม่ใช่เหรอ”



ปื้นสีแดงบนโหนกแก้มนิวท์ยืนยันความคิดของธีซีอุส



“แล้วไง ได้จับมือกันบ้างมั้ย ขอเธอเป็นแฟนรึยัง?”



นิวท์ก้มหน้ามองพื้นไม่สบตาพี่ชาย ซึ่งธีซีอุสตีความท่าทางนั้นว่าเป็นเพราะล้มเหลว



“โธ่นิวท์ตัน บรรยากาศคริสต์มาสออกจะเป็นใจขนาดนี้นายพลาดไปได้ยังไงกัน”



สคามันเดอร์คนพี่บ่นยาวยืดตามมาหลังจากนั้น ซ้ำยังสอนเทคนิคจีบหญิงน่าอายอะไรไม่รู้ให้อีกเยอะแยะ แต่นิวท์ไม่ได้ฟัง ไม่คิดจะฟังด้วย แค่ชื่อของเขาที่ผ่านออกจากปากของทีน่า กับจูบรสชาติเหมือนมาร์ชเมลโล่ในวันคริสต์มาส แต่ก็นี้ก็ดีพอแล้วสำหรับเขา



มากเกินพอเลยทีเดียว                                                         

 

 

End.

 

###########

 

Talk : เมอร์รี่คริสมาสค่า /โปรยหิมะปลอมไปรอบๆ/ ช้าไปหนึ่งวันหวังว่าจะไม่ถือสา คือหวีดคู่นี้มาตั้งแต่ดูหนังแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสได้แต่งฟิคถวายเลยค่ะ /ใส่พานส่งขึ้นแท่นบูชานิวท์ทีน่า/ ออกมาสั้นไปหน่อยแต่ไม่ไหวแล้วค่ะ แค่นี้ก็จะสำลักความน่ารักของคู่นี้ตายอยู่แล้ว โฮกกกกก ฟ็อกซ์นึกภาพจูบแรกระหว่างนิวท์ทีน่าไว้แบบนี้แหละค่ะ ออกมามึนๆเหมือนสถานการณ์บังคับนิดหนึ่ง แต่จริงๆแล้วคุณนิวท์น่ะจงใจล้วนๆ /ร้ายตาใส ยกให้คุณนิวท์เขาเลยค่ะ/

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

94 ความคิดเห็น

  1. #44 DaisySelvin (@DaisySelvin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 16:48
    น่าร๊ากกกกกกก นี่ก็หวีดคู่นี้เป็นบ้าเป็นหลังเลยค่ะ
    #44
    1
    • #44-1 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 6)
      28 ธันวาคม 2561 / 10:15
      เคมีเขาน่ารักจริงค่ะ ฟลัฟมากกกกก ไม่ไหวแล้วววต้องแต่งฟิค
      #44-1
  2. #43 Rose-c (@Rose-c) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 12:23
    ดีงามมมมมมมมม

    ชอบความร้ายตาใสของคุณนิวท์มากเลยค่ะ ในที่สุดก็ได้จูบกันซักที ฮือออออ เขินมากค่ะ คุณพี่ธีซีอุสทำดีย์ค่ะ

    แหม ไหนๆก็ไหนๆแล้ว อยากเป่าหูคุณฟ็อกซ์ว่ายังขาดเจ้านิฟเฟลอร์ไปนะคะ ถ้าบังเอิญว่าคุณนิวท์ไปเก็บลูกหมาขนฟูหน้าตาเจ้าเล่ห์ได้ซักตัว...
    #43
    1
    • #43-1 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 6)
      28 ธันวาคม 2561 / 10:14
      'ถ้างั้นต้องมีอีเว้นท์แบบดัมเมเชี่ยนแล้วแหละค่ะ เอาเชือกจูงวิ่งพันขาเจ้าของกะสาว ฟฟฟฟฟฟฟฟ
      #43-1
  3. #42 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 06:27
    อยากจะกรีดร้องออกมาดังๆ น่ารักมากกกกกกกกกกกก เป็นคู่ที่ใช้คำบรรยายแบบ น่ารัก ละมุน ฟิน ได้สิ้นเปลืองมาก ดีมากจนไม่รู้จะหาคำไหนที่จะหวีดให้สาสมกับที่กำลังกลั้นยิ้มแก้มจะแตกในตอนนี้ ฮือออออออออ

    ตอนนี้เหมือนคนบ้า มีแฟน นั่งกลั้นยิ้มบนรถไฟฟ้าเลยค่ะ 5555555555 คุณนิวท์ร้ายตาใสจริมๆ

    เขินง่ะ ยังอยากหวีด แต่ไม่รู้จะหาคำไหนมาหวีดแล้ววววว
    #42
    1
    • #42-1 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 6)
      28 ธันวาคม 2561 / 10:13
      คู่นี้ให้อยู่ด้วยกันเฉยๆก็น่ารักสิ้นเปลืองมากพออยู่แล้วค่ะ ยิ่งเป็นเทศกาลคริสมาส ฟฟฟฟ น่ารักตายไปเลยค่ะ แต่งไปก็หวีดไปพอกัน 555
      #42-1