คลังเก็บแฟนฟิคของ FoxxTrot

ตอนที่ 11 : Fic Good Omens [#IneffableHusbands] And as we kissed and said goodnight. A nightingale sang in Berkeley square

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 342
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    22 มิ.ย. 62


Fic Good Omens : And as we kissed and said goodnight.

A nightingale sang in Berkeley square

 

 

Pairing : #IneffableHusbands : Aziraphale x Crowley

 

Writer : FoxxTrot

 

Cannonverse  AU, PG-13

 

Note : เหตุการณ์ก่อนอดัมจะถูกส่งขึ้นมาที่โลกมนุษย์ค่ะ โครวลี่ย์ผมยาว อซีราเฟลเพิ่งเปิดร้านหนังสือ




 


###########

 

โครวลี่ย์มีสิ่งที่เกลียดมากมายแต่มีที่ชอบอยู่แค่ไม่กี่อย่างเท่านั้น



เขาชอบรถ เสียงคำรามกระหึ่มของเครื่องยนต์และรูปร่างของโลหะที่บิดโค้งจนเป็นยานพาหนะช่างเป็นอะไรที่ล้ำเลิศ ทุกคนที่มีส่วนในการคิดค้นรถยนต์สมควรขึ้นสวรรค์ไปกันให้หมด เขายินดีตกงาน



เขาชอบเสียงเพลง ยิ่งถ้าเป็นวงควีนยิ่งฟังได้ไม่รู้เบื่อ เรียกได้ว่าเป็นมนุษย์เพียงไม่กี่กลุ่มที่กลายเป็นตำนานได้โดยไม่ต้องขายวิญญาณให้เขา โครวลี่ย์นับถือตรงนั้น



เขาชอบเหล้า ไวน์ แชมเปญ เบียร์ ของเหลวที่เป็นแอลกอฮอล์ทำให้ทุกอย่างสนุกขึ้นเยอะ เวลาที่เมาผลงานของเขาก็จะสร้างสรรค์ขึ้น โกลาหลมากขึ้น แต่กลับลงแรงน้อยลง นั่นแหละส่วนที่ดีที่สุดของแอลกอฮอล์



โดยรวมๆ แค่สามสิ่งนี้ก็มากพอแล้วที่จะทำให้โครวลี่ย์ชื่นชอบโลกมนุษย์ แต่เหตุการณ์ที่จะพูดถึงต่อไปนี้ไม่มีทั้งสามอย่างที่ว่ามา ไม่เลยสักนิด เขาจอดรถเบนลี่ย์คันเก่งไว้บ้านเพราะกะจะออกมาดื่มเหล้าที่บาร์ใกล้ๆ เท่านั้น แต่นอกจากเจ้าของร้านเฮงซวยจะไม่ยอมเปิดเพลงควีนแล้วเหล้าที่เสิร์ฟยังรสชาติแย่สิ้นดี ไม่ต้องพูดถึงสภาพอากาศที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ของอังกฤษ เพียงย่างเท้าออกจากร้านฝนก็เทลงมาแบบไม่ลืมหูลืมตา เห็นแก่ซาตานอะไรจะตกได้ตกดีขนาดนั้น



โครวลี่ย์เป็นปีศาจที่มีร่างต้นกำเนิดเป็นงู และก็เหมือนงูทั่วๆ ไป พวกมันไม่ชอบอากาศหนาว ร่างกายแบบสัตว์เลื้อยคลานปรับอุณหภูมิเองไม่ได้ ต้องอาศัยแหล่งกำเนิดความร้อนอื่นอย่างแสงแดดไม่ก็...เทวดา...



ขณะย่ำฝ่าฝนซึ่งโหมกระหน่ำใส่กรุงลอนดอนตอนต้นศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ดวงตาสีเหลืองแบบปีศาจก็เหลือบไปเห็นร้านหนังสือที่ถนนฝั่งตรงข้ามพอดี ป้ายเขียนว่า A.Z.Fell & CO. : Antiquarian and Unusual Book  โครวลี่ย์ชะงัก เบ้ปาก เกือบลืมตัวประชดออกเสียงด้วยซ้ำ โห ตั้งซะไม่รู้เลยมั้งว่าใครเป็นเจ้าของ แล้วยังรูปปีกเทวดาต่อท้ายชื่อร้านอีก ไม่เจอกันตั้งเท่าไร เกือบยี่สิบปีได้มั้ย รสนิยมของอีกฝ่ายยังแย่เหมือนเดิมเลยจริงๆ



จริงๆ ทนเดินไปอีกสักห้านาทีก็จะถึงที่พักของเขาแล้วแท้ๆ แต่ก็โครวลี่ย์ก็ยังเปลี่ยนทิศทาง ข้ามถนน ผลักเปิดประตูร้านที่เป็นไม้โอ๊คทาสีแดงหม่นเข้าไปอยู่ดี สูทตัวนอกเปียกชุ่มจนน้ำหยดลงมาเป็นทาง เขาถอดแว่นกันแดด รู้ดีว่าไม่มีอะไรให้ต้องปิดบังหรือหลบซ่อนในสถานที่แห่งนี้



“ร้านเราปิดแล้วครับ รบกวนมา...”



เสียงที่คุ้นเคย ตามมาด้วยร่างที่คุ้นตาในชุดเสื้อผ้าสีอ่อนและหูกระต่ายตลกๆ อาซีราเฟลโผล่หน้ามาจากกองหนังสือที่เรียงตัวสูงก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นเขา



“โครวลีย์? พระเจ้าทำไมท่านถึง...”



“อย่าเพิ่งถาม บอกมาก่อนว่าเตาผิงอยู่ไหน”



อาซีราเฟลชี้ไปทางห้องทำงานด้านหลัง ท่าทางยังดูงงๆ ปนสับสนว่าเขามาทำอะไรที่นี่ แต่โครวลีย์ยังไม่มีแก่ใจจะอธิบายอะไรทั้งนั้น ฟันของเขาแทบจะกระทบกันอยู่ร่อมร่อ เขาสับขา ถอดสูทออกตั้งใจจะโยนพาดเก้าอี้ทำงานของอซีราเฟล แต่กลายเป็นว่าในห้องนี้ดันมีกระดาษเยอะกว่าข้างนอกเสียอีก เรียกได้ว่าปาชุดไปตรงไหนหนังสือตรงนั้นก็พังแน่ๆ



แน่นอนว่าโครวลี่ย์ไม่ได้ห่วงหนังสือหรอก ก็แค่น้ำหมึกที่เอามาขีดๆ ขูดๆ บนเยื่อใบไม้ ไม่เห็นจะน่าสนุกสักนิด ที่เขาห่วงคือเจ้าของพวกมันต่างหาก หากเขาทำน้ำหยดใส่อาซีราเฟลคงได้ร้องไห้ตามจำนวนร่อยด่างแน่



เพราะแบบนั้นโครวลี่ย์จึงได้แต่ยืนหันรี่หันขวางอยู่หลายทีก่อนที่อาซีราเฟลจะก้าวมายืนข้างๆ ส่งยิ้มละไมมาให้อย่างที่ทำมาตลอดหกพันปี รอยยิ้มที่ทำให้เขาได้แต่ถอนหายใจเฮือกอย่างงุ่นง่าน ยื่นสูทที่เปียกชุ่มไปให้แลกกับผ้าห่มสีน้ำตาลอ่อนกรุ่นกลิ่นยอดหญ้าและแสงแดดแทนที่จะโยนทิ้งขว้างอย่างที่ตั้งใจไว้แต่แรก



โครวลี่ย์นั่งลงหน้าเตาผิง ดีดนิ้วสร้างปาฏิหาริย์ในแบบของเขา เปลวไฟลุกโชนพร้อมกับเสื้อผ้าที่แห้งสนิทแต่ทั้งๆ อย่างนั้นฟันก็ยังกระทบกันเพราะความหนาวเหน็บ หนึ่งในอารมณ์ขันอันร้ายกาจของพระเจ้า ไม่ว่าจะเป็นเทวดาหรือปีศาจก็ไม่อาจสร้างปาฏิหาริย์ปรับเปลี่ยนร่างกายได้ โครวลีย์ตวัดผ้าห่ม ห่อตัวจนแทบเป็นดักแด้ไปแล้วตอนที่อาซีราเฟลถาม



“ชากับบิสกิตมั้ย”



“ไม่มีเหล้าเรอะ”



“ไม่” อซีราเฟลส่ายหน้า “แต่มีไวน์อยู่นะ”



“อะไรก็ดีกว่าน้ำต้มใบไม้รสชาติจืดชืดพวกนั้นทั้งนั้นแหละ”



“นั่นเป็นคำพูดที่หยาบคายมาก” อาซีราเฟลยื่นปาก เดินหายลับไปห้องข้างๆ ที่คาดว่าน่าจะเป็นห้องครัว เสียงก้องแก้งของถ้วยแก้วดังคลอมากับเสียงดีดนิ้ว คงไม่ใช่ว่าจริงๆ แล้วไม่มีแอลกอฮอล์สักอย่างเลยต้องแอบไปสร้างปาฏิหาริย์ให้เขาหรอกนะ “ชาน่ะเป็นเครื่องดื่มที่ละเมียดละไมและงดงามกว่าที่ท่านปรามาสไว้เยอะเลยนะคราวลี่ย์”



“เออๆ แล้วแต่จะคิดเลย” เขารับแก้วกระเบื้องมาจากมือของเทวดา กระดกรวดเดียวแบบไม่ทันคิด ผลคือ... “ร้อน! นี่ไม่ใช่ไวน์นี่หว่า”



“เขาเรียกว่าช็อคโกแลตร้อน” อาซีราเฟลยิ้มอีกตามเคย “ข้าค้นพบว่ามันให้ความรู้สึกที่ดีมากถ้าได้ดื่มตอนฝนตก แถมยังอุ่นท้องได้ดียิ่งกว่าเหล้าเยอะ”



“เออ อุ่นร้อนไปถึงลำไส้เลยแหละ” ลิ้นของโครวลี่ย์ชาไปหมดแล้วเพราะถูกลวก นี่เป็นการเอาคืนเพราะไปดูถูกชาที่อีกฝ่ายชื่นชอบรึเปล่านะ “ไหนบอกว่ามีไวน์ไง”



“ข้าบอกว่ามีไวน์เก็บไว้แต่ไม่ได้บอกว่าจะเอามาเสิร์ฟให้ท่านสักหน่อย”



เทวดาเจ้าเล่ห์



ไอ้โกรธก็โกรธอยู่หรอกนะ แต่นานๆ ทีจะได้เห็นด้านนี้ของอาซีราเฟลสักทีโครวลี่ย์เลยทำใจปั่นหน้าบึ้งต่อไปไม่ไหว เขาหลุดหัวเราะ ส่ายหน้าระอา จำใจยอมจิบช็อคโกแลตร้อนในมือต่อทั้งที่อยากเหล้ามากกว่า เออ เอาเหอะ อย่างน้อยรสชาติก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิด



อาซีราเฟลนั่งหน้าเตาผิงเช่นกันแต่ห่างไปจากเขาเกือบสองช่วงแขน ผ้าห่มอีกผืนคลี่คลุมตัก จานบิสกิตวางคั่นตรงกลางระหว่างกัน



“มานั่งตรงนี้” โครวลี่ย์ส่งสายตามายังที่ว่างข้างตัว อาซีราเฟลกระเถิบ ใกล้ขึ้น แต่ก็ยังไม่น่าพอใจอยู่ดี



“ใกล้อีก”



ปีศาจสั่งเสียงเข้ม ครั้งนี้เทวดาถามกลับ



“ทำไม?”



“มันไกลไป”



“ท่านหนาวเหรอ เอาผ้าห่มอีกผืนมั้ยข้ายกให้”



เจ้าเทวดาซื่อบื้อเอ๊ย



โครวลี่ย์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ลุกยืน ใช้เท้าเขี่ยจานบิสกิตไปให้พ้นทางโดยไม่สนต่อเสียงประท้วงของอาซีราเฟล นั่งลงอีกครั้ง ชิดจนต้นแขนชนกันและหัวเข่าเกยซ้อน โครวลี่ย์ตวัดผ้าห่มให้คลุมไหล่อาซีราเฟล ความร้อนจากเตาผิงและร่างกายของเทวดาทำให้เขาถอนหายใจอีกระลอก เนิบช้าและยืดยาวอย่างเป็นสุข ความอบอุ่นที่ได้รับทำเอาเกือบลืมตัวเอนไปซบอีกฝ่ายด้วยซ้ำ เพียงแต่ยั้งเตือนตนเองได้ทัน



อาซีราเฟลอ้าปากแล้วก็ปิดปาก เหมือนจะประท้วงแต่ก็เงียบ ดูขัดเขินแต่ก็ไม่เข้าใจ เสียงไม้ฝืนแตกตัวในเตาผิงอยู่สองสามครั้งก่อนที่เทวดาผู้อารักษ์ประตูตะวันออกจะหาข้อสรุปบื้อๆ มาอธิบายการกระทำของโครวลี่ย์ได้ในที่สุด



“อ่อ ลืมไปเลยว่างูสร้างความร้อนเองไม่ได้”



อาซีราเฟลจึงคลี่ผ้าห่มของตนเองให้คลุมตักของเขาเช่นกัน



“จริงๆ การขอความช่วยเหลือจากเพื่อนไม่ใช่เรื่องที่เสียศักดิ์ศรีเลยแม้แต่น้อยนะโครวลี่ย์ คราวหลังถ้าท่านหนาวแค่บอกมาตรงๆ ก็ได้”



“หุบปากน่า”



ไม่ได้คิดว่าเสียศักดิ์ศรีสักหน่อย มันก็แค่...น่ารำคาญ...หัวใจเต้นดังจนน่ารำคาญ คิดมากจนน่ารำคาญ ทุกอณูของความรู้สึกที่ไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีอยู่ก็สั่นไหวจนน่ารำคาญไม่แพ้กัน



อย่างที่บอก โครวลี่ย์มีสิ่งที่เกลียดอยู่หลายอย่าง และความรู้สึกน่ารำคาญของการไม่อาจเป็นตัวของตัวเองก็คือหนึ่งในนั้น แต่เหมือนเรื่องแดกดัน คนที่ก่อให้เกิดความรู้สึกเหล่านั้นกลับเป็นหนึ่งในไม่กี่อย่างที่เขาชอบเสียได้



อาซีราเฟลทำให้โครวลี่ย์กลายเป็นทุกอย่างที่เขาเคยหยามหยัน อ่อนแอและขลาดเขลา หวาดกลัวไปเสียทุกอย่าง กลัวว่าหากเผลอตัวแตะต้องอาซีราเฟลไปมากกว่านี้พระเจ้าจะทรงลงโทษพวกเขาทั้งคู่ ลงโทษโครวลี่ย์ที่ทำให้เทวดาแปดเปื้อน ลงโทษอาซีราเฟลที่กลายเป็นเทวดาซึ่งแปดเปื้อน กลัวว่าที่เห็นและเป็นอยู่ไม่ใช่เพราะอาซีราเฟลมีใจให้ แต่เป็นคุณสมบัติข้อหนึ่งของการเป็นเทวดาที่ต้องรักและเมตตาต่อทุกสรรพสิ่ง



แม้ว่าสิ่งนั่นจะเป็นเพียงอสรพิษน่าเกลียดน่าชังตนหนึ่งก็ตาม



ถึงได้บอกไงว่าน่ารำคาญ คิดมากไปเสียทุกเรื่อง กังวลไปเสียทุกสิ่ง



น่ารำคาญ...



“ว่าแต่ท่านมาทำอะไรที่นี่น่ะ ภารกิจใหม่เหรอ?”



มันเป็นการล้วงความลับที่ทื่อมะลื่อและไร้ชั้นเชิงสิ้นดี แต่โครวลี่ย์ก็ไม่ได้คิดจะปิดบังอะไรอยู่แล้ว



“ในนรกพูดกันว่าซาตานจะส่งบุตรขึ้นมาบนโลกมนุษย์เร็วๆ นี้เพื่อจุดฉนวนวันสิ้นโลก เบลเซบับเลยให้พวกปีศาจสำรวจดูลาดเลาว่าจะให้มนุษย์พวกไหนควรได้รับเกียรติเลี้ยงดูแอนตี้ไครสต์ดี”



“โอ้ ตายแล้ว”



“ยังไม่ตายตอนนี้หรอกน่า” โครวลี่ย์ประชดท่าทีตกอกตกใจของอาซีราเฟลกลับ “อีกหลายปีโน้นกว่าจะเตรียมพร้อมกันเสร็จ พวกปีศาจทำงานอืดอาดยืดยาดจะตาย กว่าจะ ล่อลวง มนุษย์ได้แต่ละทีเสียเวลานานเป็นชาติ ว่าแต่เจ้านั่นแหละคิดไงมาเปิดร้านหนังสือ เจ้าเกเบรียลยอมด้วยเรอะ”



“แหม อัครเทวทูตงานยุ่งจะตายไม่เห็นจำเป็นต้องมารับรู้เรื่องหยุมหยิมแบบนี้หรอกน่า” อาซีราเฟลมองเพดาน มองพรม มองเตาผิง ไม่ยอมสบตากับเขา เห็นได้ชัดว่าร้านนี้เปิดทำการโดยไม่ได้รับอนุญาตจากทางสวรรค์



แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ในเมื่อเขาและอาซีราเฟลมีที่อยู่เป็นหลักเป็นแหล่งแล้วจะได้ไปมาหาสู่กันได้ง่ายๆ หน่อย ไม่ต้องรอให้โชคชะตาและความบังเอิญของจักรวาลเหวี่ยงมาเจอกันนานๆ ครั้งแบบที่เป็นมาตลอดหกพันปี



โครวลี่ย์คุยกับอาซีราเฟลอีกหลายเรื่อง หลักๆ ก็เรื่องแอนตี้ไครสต์ ถกกันถึงคำทำนายวันสิ้นโลกของนรกและสวรรค์ว่าต่างกันอย่างไร หัวเราะให้กับความพยายามของปีศาจที่กำลังสร้างโบสถ์และฝึกแม่ชีให้บูชาซาตาน บ่นว่าความหยุมหยิมของงานเอกสารที่เหล่าเทวดาต้องเผชิญ



ช็อคโกแลตร้อนหมดแก้วไปแล้ว ฝนเริ่มเบาลงเหลือเพียงปรอยๆ และร้านหนังสือก็อุ่นกำลังดี โครวลี่ย์หาว เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเผลอเอนไปพิงซบไหล่ของอาซีราเฟลตั้งแต่เมื่อไร แต่มันสบายและพอเหมาพอเจาะมาก ได้กลิ่นของแสงแดด หนังสือและไอซิ่ง พาให้นึกถึงกิจกรรมปิคนิคของมนุษย์ที่อาซีราเฟลชวนมาตลอดแต่โครวลี่ย์ไม่เคยกล้าจะตอบรับ



“แปลกดีแฮะไม่ยักกะมีฟ้าผ่า”



เขาหมายถึงทัณฑ์จากพระเจ้า แต่อาซีราเฟลกลับเข้าใจไปคนละเรื่อง



“อากาศแบบนี้ข้าไม่คิดว่าจะมีแม้แต่ฟ้าร้องด้วยซ้ำ ท่านจะกลับบ้านหรือยัง พักที่ไหนให้ข้าไปส่งมั้ย”



“เจ้าเป็นเทวดาที่ซื่อบื้อและน่ารำคาญที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบมาเลยรู้ตัวบ้างมั้ย”



โครวลี่ย์หาวอีกครั้ง ล้มหงายลงไปนอนโดยดึงผ้าห่มมาด้วยทั้งสองผืน ดีดนิ้วเสกหมอนใบเล็กที่พอแค่หนุนศีรษะเท่านั้นเพราะอย่างไรก็ไม่ได้กะจะอยู่นานอยู่แล้ว



“ของีบแปป ฝนหยุดเมื่อไหร่ปลุกด้วย”



“โครวลี่ย์”



“หืม?”



“ข้าน่ารำคาญขนาดนั้นเลยเหรอ”



ลืมตาจะไม่ขึ้นอยู่แล้วมาถามมากอะไรตอนนี้กัน



“เปล่า” หาวอีกรอบ ดึงผ้าห่มขึ้นมาถึงคอ “ข้าแค่รำคาญตัวเองเวลาที่อยู่กับเจ้าเฉยๆ”



“ทำไมละ?”



“เพราะเจ้าทำให้ข้าไม่เป็นตัวของตัวเองน่ะสิ” โครวลี่ย์งึมงำตอบ ที่จริงแล้วเขาง่วงเกินกว่าจะจำได้ด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไป แต่คิดว่าคงไม่ใช่คำหยาบหรือถ้อยเสียดสี เพราะมันทำให้อาซีราเฟลยิ้ม แก้มแดงเรื่อด้วยแสงเปลวไฟ ซึ่งถ้ารู้ว่าอาซีราเฟลจะตอบอะไรกลับมา โครวลี่ย์คงสร้างปาฏิหาริย์เสกกาแฟทั้งหมดบนโลกให้มาไหลอยู่ในเส้นเลือดเพื่อตื่นมาฟังไปแล้ว



“ที่จริงแล้วข้าก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร แต่ข้าคิดว่ามันเป็นคำตอบที่ดีนะเพราะเวลาอยู่กับท่านเองข้าก็ไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเองเหมือนกัน”



ในห้วงฝันอันหอมหวานและอบอุ่น โครวลี่ย์ได้ยินเสียงดีดนิ้ว ทันใดนั้นพื้นแข็งๆ เพราะมีเพียงพรมตุรกีผืนเก่าก็ผลันนุ่มสบาย เหมือนกองหมอนและผ้าห่ม ก่อนจะตามมาด้วยสัมผัสอุ่นชื้นที่หน้าผาก



“ราตรีสวัสดิ์ปีศาจของข้า”






 

โครวลี่ย์ตื่นขึ้นมาในตอนช้าเพราะเสียงนกร้อง



เขาบิดตัวไปมา ไม่ใช่เพราะเมื่อยขบแต่เพราะอยู่นิ่งนานเกินไป เรียกได้ว่าเป็นการนอนหลับที่ยาวนานและสบายที่สุดในรอบสองร้อยปีเลยก็ว่าได้



แต่จะว่าไปโครวลี่ย์จำได้ว่าเสกหมอนอิงใบเล็กขึ้นมาเพียงใบเดียวเท่านั้นนี่หว่า แล้วเบาะหนานุ่มกับผ้าห่มมากมายพวกนี้มากจากไหนกัน เอาเถอะ สงสัยเขาคงละเมอใช้พลังอีกแล้ว ปีศาจลุกขึ้น คว้าเสื้อสูทที่แห้งดีแล้วมาสวมพร้อมแว่นกันแดด เดินอาดๆ ออกไปพบว่าอาซีราเฟลกำลังเตรียมเปิดร้าน



“อรุณสวัสดิ์เทวดา” โครวลี่ย์ทัก ทำเอาอีกฝ่ายถึงกับสะดุ้ง



“โอ้ ท่านตื่นแล้ว”



โครวลี่ย์ดันแว่นกันแดดลงเพื่อลอบสังเกตท่าทีลุกลี้ลุกล้นแปลกๆ ของอาซีราเฟล



“อ่าคืองี้ท่านบอกให้ข้าปลุกเมื่อฝนหยุดตกใช่มั้ย” ดวงตาสีฟ้าเหลือบมองหน้าต่าง “แต่มันกลับโปรยลงมาเองทั้งคืนโดยที่ข้าไม่ได้ทำอะไรด้วยซ้ำ แต่จะทำอะไรได้ละเนอะ” หลุบมองพื้น “ธรรมชาติเป็นเรื่องของพระเจ้ากำหนดอยู่แล้ว ไม่มีเทวดาที่ไหนสร้างปาฏิหาริย์ให้ฝนตกลงมาได้ทั้งคืนหรอก” ย้ายไปมองชั้นหนังสือ “แล้วท่านก็ดูหลับสบายมาก อ่า...แล้ว...แล้ว...”



“ข้าวเช้ามั้ย” โครวลี่ย์ชวน ดวงตาไหวระริกซ่อนอยู่เบื้องหลังแว่นกันแดด ส่วนรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าจะทำอย่างไรก็ซ่อนไม่ได้จริงๆ



อาซีราเฟลยิ้มกลับ คว้าเสื้อโค้ทสีครีมขึ้นมาสวมบ้าง



“มีร้านแพนเค้กตรงหัวมุมถนนเปิดใหม่ ข้าว่าท่านต้องชอบแน่ๆ”



เช้าวันนั้นของกรุงลอนดอนเจิดจ้าด้วยแสงแดดและสายรุ้ง ปีศาจและเทวดาเดินเคียงกันบนท้องถนนในขณะที่นกไนติงเกลขับขานบทเพลงอันแสนร่าเริง



 

###########


 

Talk : ฟ็อกซ์ถือคติหวีดให้สุดแล้วหยุดที่แต่งฟิคค่ะ เผลอๆอาจจะหยุดไม่ได้ด้วยซ้ำเพราะคู่นี่คือแบบ แม่เจ้าโว้ยยยย ชีวิตนี้อิ่มบุญมาก ได้ขึ้นเรืออฟช.ประทานที่ยิ่งใหญ่ประหนึ่งเรือโนอาขนาดนี้/พนมมือเอเมน/ ไม่ต้องชิปใดๆทั้งนั้น ไปนั่งดูเฉยๆก็พอแล้วค่ะเพราะทั้งผู้กำกับ นักเขียน นักแสดงจัดมาเองให้หมด



โอเคกลับเข้าเรื่อง ฟ็อกซ์คิดว่าที่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่มันสโลว์เบิร์นมาตั้งหกพันปีเพราะมีสถานะเทวดากับปีศาจคอยค้ำคอไว้นี่แหละ และฟ็อกซ์คิดว่าเราทุกคนต้องเคยมีโมเม้นท์แอบชอบใครสักคนที่แบบ ชอบโว้ยยยแต่ก็รำคาญตัวเองมากที่ไปชอบเขาเพราะกลัวว่าเขาจะไม่ชอบตอบ ก็เลยเอาประเด็นตรงนี้มาเล่น ขอเล่าในมุมมองโครวลี่ย์ก่อน ถ้ามีแรงฮึดจะมาแต่งในมุมมองอาซีราเฟลแถมให้ แต่คงเป็นยุคอื่น เพราะคู่นี้เอาไปใส่ตรงไหนก็แคนอนไปหมดจริงๆค่ะ 5555

ชื่อเรื่องมาจากเนื้อเพลงใน Ep.6 A nightingale sang in berkeley square ตอนที่ทั้งคู่ทานอาหารด้วยกันที่ริซ เป็นเพลงรักที่หวานมักๆไปฟังกันได้ /กรี้ดอัดหมอนใบที่หกพัน


ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ


ด้วยรักและยูนิคอร์นที่หลุดไปจากเรือโนอา

FoxxTrot

 



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

94 ความคิดเห็น

  1. #94 Zone. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 21:42

    พึ่งรู้ชื่อเพลงเลยค่ะ แงงง น่ารัก เดี๋ยวจะไปลองหาฟังมั้งค่ะ เขิลคู่นี้มากๆ เหมือนโกโก้ร้อนที่โคลว์ลีย์ดื่มเลยค่ะ ขมๆบ้างจากสถานะทั้งคู่ หวานๆบ้างตอนพวกเขาคุยกัน สำหรับโคลว์ลีย์และอาซีราเฟลอีกฝ่ายคงเป็นเหมือนบ้านที่เขารู้สึกปลอดภัยจริงๆ มองผ่านมุมมองโคลว์ลีย์แล้วสนุกดีค่ะ เหมือนต้องช่วยจับเจ้างูไม่ให้ไปกินอาซีราเฟลเลย ทำไมอาซีราเฟลต้องน่ารักขนาดนั้น 555(ชอบตอนไม่กล้าโยนเสื้อเปียกน้ำ กลัวเขาร้องไห้//แหมมม) ไรท์เตอร์แต่งได้แบบทำเราอมยิ้มเป็นบ้าได้เลยค่ะ ทำไมมันละมุนได้มากขนาดนี้กันนะ//กรีดร้องง ขอบคุณที่แต่งเรื่องน่ารักๆให้อ่านนะคะ><

    #94
    0
  2. #92 Nutty (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 15:41

    อ่านไปกรี๊ด​ในใจไปค่ะเพราะอ่านในที่ทำงาน​ อุ่นหัวใจมากค่ะ​ ชอบมากๆ​ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆค่ะ

    #92
    0
  3. #90 jammy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 14:07

    ตอนแรกไม่รู้จักเรื่องนี้ เลยต้องตามไปดู น่ารักมากกกกกก งื้อออออออ แต่งอีกเยอะๆนะคะ ชอบมากเลย ละมุนละไมจัง ^^

    #90
    0
  4. #88 Sandwich (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 12:06

    งืออออ น่ารักไปหมด ❤❤❤ นี่ถ้าโครวลี่ย์ได้ยินว่าเทวดาพูดอะไรกับเขาก่อนนอน อะไรบนโลกใบนี้ก็ไม่น่ากวนใจฮีได้แล้วล่ะค่ะ //เป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์นะคะ >//<

    #88
    0
  5. #82 June (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 20:08

    ฮืมมม คือดี

    #82
    0
  6. #81 Copper (@fudrodah19) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 10:05
    แง น่ารักกก
    #81
    0
  7. #80 Greyowl (@darkdomino-mine) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 20:49

    ตามหาฟิคไทยคู่นี้อยู่ อาซิราเฟลกับโครวลี่ย์น่ารักมากๆเลยค่ะ

    คู่นี้ละมุนมาก อบอุ่นมาก ชอบในความซอฟต์

    แต่งอีกเยอะๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ XD

    #80
    1
    • #80-1 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 11)
      27 มิถุนายน 2562 / 21:59
      ขอบคุณค่าาา ดีใจจังเลยที่ชอบ จะพยายามเข็นออกมาอีกนะคะ ตอนนี้ตกหลุมคู่นี้หนักมาก>< เป็นความสัมพันธ์ที่น่ารักและฮีลใจมากจริงๆค่ะ แง้
      #80-1
  8. #79 DaisySelvin (@DaisySelvin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 12:54
    โง้ยยยย เขินนนน อยากไปหาซีรี่ย์มาดูเลยค่ะ ละมุนมากกก
    #79
    1
    • #79-1 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 11)
      23 มิถุนายน 2562 / 19:24
      ไปดูเลยค่าา เชียร์มาก แนะนำมาก มันสนุกมากจริงๆ เนื้อเรืองก็ดี คู่ชิป(ที่เรียลจนต้องโยนไม่พายทิ้ง)ก็ดีงามไม่แพ้กัน
      #79-1
  9. #78 Mika2403 (@sakura2548) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 10:35

    เรือนี้ที่รอคอยทุกวันนี้เสพแต่ของฝรั่งอย่างเดียวในที่สุดก็มีคนไทยแต่งคู่นี้สักที
    #78
    1
    • #78-1 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 11)
      23 มิถุนายน 2562 / 19:23
      555 ด้อมยังใหม่อยู่มาก ฟ็อกซ์เชื่อว่าเดี๋ยวอีกสักพักฟิคไทยจะทยอยตามมาเรื่อยๆเองค่ะ
      #78-1
  10. #77 RwBy (@mayga) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 23:29
    งืออออ เราดูจบไปแค่ตอนเดียวก็รู้สึกฟินแล้ว โดดมาอ่านฟิคเรื่องนี้เลยยังฟินมากๆ ชอบมากๆเลยค่ะ นิ่มๆมีความหวาน ได้โปรดแต่งของส่วนของอาซีราเฟลต่อนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #77
    1
    • #77-1 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 11)
      23 มิถุนายน 2562 / 19:23
      ขอบคุณค่าาาา ดีใจที่ชอบ แนะนำให้ดูอีพี3ค่ะ มันฟินยิ่งกว่านี้อีก แบบ ตำนานรักหกพันปีมาก /กรี้ดอัดหมอน/ ฟิคที่ไหนก็สู้ไม่ได้ 555
      #77-1
  11. #76 ไพลีน (@irine926) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 19:15

    นี่มันโอเอซิสท่ามกลางทะเลทรายที่เหือดแห้งชัดๆ ขอบคุณมากๆเลยค่ะที่แต่งคู่นี้แงงงง แทบไม่เจอฟิคไทยเลย เราชอบบรรยากาศในเรื่องมากๆเลยค่ะรู้สึกอบอุ่นหัวใจมาก ได้กลิ่นไอของเตาผิงลอยออกมาเลย แต่งเก่งมากๆเลยค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่แต่งฟิคสนุกๆแบบนี้ให้อ่าน จะติดตามไรท์ไปจนตายเลยค่ะโดนตกเข้าเต็มๆฮืออออ(◍•ᴗ•◍)❤

    #76
    1
    • #76-1 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 11)
      22 มิถุนายน 2562 / 20:30
      แง้งง ขอบคุณค่าาา เราว่าฟิคมันหายากเพราะคนเพิ่งเริ่มดูด้วยเลยแหละ ซับไทยอะไรก็ยังไม่มี แต่เชื่อว่าเรื่องนี้จะตกคนเข้าด้อมได้อีกเรื่อยๆแน่นอนเพราะมันดีมากกก /กรีดร้องงงง/ ยังไงก็ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ถ้ามีไอเดียจะเข็นออกมาอีกแน่นอน : )
      #76-1