[Fic BNK48 CherSic] 運命は本当です Destiny is REAL

ตอนที่ 2 : วันธรรมดาที่เปลี่ยนไปเพราะ 'ใครบางคน'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    13 ม.ค. 61

           บางทีชีวิตธรรมดาก็อาจจะไม่ธรรมดา
           เพราะมี 'ใครบางคน' กำลังจะเข้ามาในชีวิต...

           11:29

           หลังจากที่ฉันจัดการทำธุระส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว ฉันก็เดินลงบันไดจากชั้นสองมาหาพี่แจนที่กำลัง
    ยืนตากผ้าอยู่หลังบ้านเพื่อที่จะขออนุญาตพี่สาว (ไม่) แท้ไปทำธุระที่สถานที่แห่งหนึ่ง

           "เอ่อ...พี่แจนคะ สิคอยากจะมาขออนุญาตพี่แจนไปข้างนอกน่ะค่ะ"

           "หืม...มิวสิคจะไปไหนเหรอจ๊ะ?" พี่แจนถามแทบจะทันทีที่ได้ยินฉันบอกไป

           "สิคจะไปงานนี้น่ะค่ะพี่แจน" ฉันหยิบไอโฟนขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอและเปิดภาพให้พี่แจนดู
    เป็นภาพโปสเตอร์งาน Open House ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากบ้านซักเท่าไหร่
    ซึ่งวันที่จัดงานวันแรกก็คือวันนี้นี่แหละค่ะ แถมฉันเคยอ่านเจอรายละเอียดของคณะเรียนที่อยากเข้า
    อย่างคณะวิทยาศาสตร์อีกด้วย หวังว่าพี่แจนจะใจอ่อนยอมให้ฉันไปคนเดียวนะ

           "อ๋อ งาน Open House ที่มหาลัยใกล้บ้านเรานี่เอง ใช่มหาลัยที่มิวสิคอยากเข้าด้วยใช่มั้ยจ๊ะ"

           "ใช่ค่ะพี่แจน"

           "ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับตัวของมิวสิคเอง พี่ก็อนุญาตให้ไปจ้ะ ว่าแต่เราไปคนเดียวได้เหรอ หือ?"

           พี่แจนถามแบบนี้ ฉันต้องตอบเพื่อไม่ให้เป็นห่วงแล้วล่ะ

           "ไปได้แน่นอนค่ะ พี่แจนไม่ต้องห่วงสิคนะคะ สิคน่ะดูแลตัวเองได้อยู่แล้วล่ะ"

           พี่แจนทำท่าคิดเกือบนาทีก่อนที่จะพยักหน้าแทนสัญญาณว่าให้ไปก่อนที่จะพูดว่า

           "ไปดีมาดีนะมิวสิค พี่จะทำมื้อเย็นรอเรานะคะ"

           "ค่ะ งั้นสิคขอขึ้นไปเอากระเป๋าเป้ก่อนนะคะ ขอบคุณมากค่ะพี่แจน"


           12:37
           งาน Open House @ มหาวิทยาลัย T

           บรรยากาศในงานตอนนี้...มีบูธของแต่ละคณะตั้งเรียงรายทั้งสองข้างทาง แต่ละบูธมีนำเสนอ
    เกี่ยวกับวิชาเด่นของคณะ โครงงานเด่นๆ ที่นักศึกษาแต่ละคณะทำเพื่อมานำเสนอในงานโดยเฉพาะ
    ไม่ว่าฉันจะหันมองไปทางไหนก็มีแต่บูธน่าเข้าไปเยี่ยมชมทั้งนั้นเลยค่ะ

           ส่วนทางของของกินก็มีเหมือนกัน บางคณะที่เกี่ยวกับอาหารจะมีทำอาหารมาขายด้วยล่ะค่ะ
    พอพูดถึงของกินเท่านั้นแหละ...ดูเหมือนว่าท้องจะร้องออกมาเสียงดังโครกซะแล้วสิ สงสัยฉันคงยัง
    ไม่ได้กินมื้อเที่ยงมาจากบ้านแน่นอน ท้องถึงได้ร้องเสียงดังซะขนาดนี้เนี่ย

           ถ้าอย่างนั้นก็อย่ารอช้า ต้องเติมพลังให้ตัวเองก่อนแล้วล่ะค่ะ ฉันรีบวิ่งเข้าไปในบูธบูธหนึ่ง
    เมื่อเห็นจากระยะไกลว่าของกินเป็นของโปรดของตัวเอง แต่แล้ว...

           ปึก!

           "ว้าย!"

           เพราะความหิวพรางตา ฉันเลยไม่ได้มองรอบข้างจนดันไปวิ่งชนกับใครบางคนเข้าซะได้
    และเพราะวิ่งชนเสียเต็มแรง ต่างฝ่ายเลยต่างกระเด็นออกจากกันมานั่งก้นจ้ำเบ้าบนพื้นคอนกรีต
    ขณะที่ฉันพยายามจะเอามือยันตัวเองให้ลุกขึ้นยืนอยู่นั้น ก็มีเสียงใสแต่ฟังแล้วรู้สึกว่าโคตรเท่
    ดังอยู่เหนือหัวฉัน

           "โทษทีนะ พี่ไม่ทันมองเห็นน่ะ...ยื่นมือมาสิ"

           ฉันรีบเงยหน้าขึ้นไปมองเจ้าของเสียงนั้นทันที สิ่งที่พบตอนนี้คือมือเรียวๆ ขาวๆ ที่ยื่นมาทางฉัน
    และพอเงยขึ้นไปมองอีกหน่อยก็พบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นเจ้าของมือข้างนี้ เธอหน้าตาหมวยน่ารัก
    แต่ก็แฝงแววเท่อยู่ในที เธอกำลังยิ้มตาหยีใส่ฉันอยู่ด้วยล่ะค่ะ

           ฮือ...น่ารักชะมัดเลย

           หรือว่าเธอคนนี้จะเป็นคนที่โชคชะตาส่งมาให้ฉันกันนะ? คะ...แค่คิดก็ใจเต้นแรงขึ้นมาแล้วล่ะ

           "อ่ะ...เอ่อ...ค่ะ"

           ฉันค่อยๆ ยื่นมือไปจับมือขาวๆ ข้างนั้นแบบเต็มไม้เต็มมือ ก่อนที่จะปล่อยให้เธอคนนี้ช่วยดึง
    พาให้ฉันลุกขึ้นจากพื้นคอนกรีตแบบไม่ออมแรงจนตัวฉันเซเข้าไปซบกับร่างของเธออย่างจังจนได้!!

           "!?"

           ถ้าถามถึงความรู้สึกตอนนี้...ฉันรู้สึกได้ว่ารอบตัวมันเงียบลงทันตาเห็นเลย และเหมือนเวลาจะ
    หยุดเดินไปดื้อๆ เลยด้วยขณะที่ฉันยังซบอยู่กับสาวตาหยีคนนี้ อีกอย่างนะคะ...ฉันว่าหน้าฉันชักจะ
    ร้อนๆ ขึ้นมาทีละนิดแล้วล่ะค่ะ...

           "อ๊ะ! ขอโทษทีนะที่พี่ดึงเราขึ้นมาแรงไปหน่อยน่ะ"

           และนาทีต่อมา เธอก็ปล่อยฉันออกจากอ้อมแขนอย่างเบามือพร้อมเอ่ยขอโทษพลางยกมือขึ้นมา
    เกาหัวแก้เขิน ส่วนฉันเองก็ยืนกุมสายกระเป๋าเป้พลางก้มหน้าพยายามซ่อนหน้าเขินๆ ของตัวเองไว้

           "เราน่ะชื่ออะไรเหรอ พี่ชื่อ เฌอปราง นะ"

           และหลังจากวันนั้น ฉันก็ไม่เคยคิดเลยว่าชื่อสองพยางค์จะติดหูฉันไปอีกนานแสนนาน...

(To Be Continue...)
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Writer's Talk
ขออภัยที่หายไปหลายวันนะคะ กลับมาแล้วค่ะ
ถ้าชอบถ้าถูกใจอย่าลืมคอมเมนท์และกดเฟบกันไว้ด้วยนะคะ

13/1/2561
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13 ความคิดเห็น

  1. #9 prommarakNook (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:33
    มาอ่านเเล้วคิดตามก็ยิ้มละ มาต่อไวๆนะไรท์ พี่เฌอคนหล่อหลงเเรง ใจดีอีกด้วยมิวสิคเธอมาถูกทางละ พรหมลิขิตชัดๆ
    #9
    0
  2. #7 0895552325 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 17:22
    ชนกันด้วยงะ
    #7
    0
  3. #6 Petoo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 21:31
    งุ้ยยยยยย
    #6
    0
  4. #5 Petoo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 21:31
    งุ้ยยยยยย
    #5
    0
  5. #4 [ChrMx]MuMuChxr (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 23:24
    เดินชนกันนี่จำเป็นต้องถามชื่อป่ะคะ มีแผนอะไรไหนพูดซิ XD
    #4
    0