END | Deeper Heart ใจถลำรัก [LAYCHEN]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 16,988 Views

  • 868 Comments

  • 586 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    144

    Overall
    16,988

ตอนที่ 17 : Deeper Heart 16 : ลูกค้ารายใหม่ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 836
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    17 ธ.ค. 60

DEEPER HEART : CHAPTER 16

ถลำรักครั้งที่ 16 : ลูกค้ารายใหม่

ติดแท็ค #ฟิคถลำรักเลย์เฉิน

 

            “ไม่เอาอ่ะ พี่อี้ชิงไม่อร่อย

 

            “แน่ใจเหรอว่าไม่อร่อย

 

กึก !

 

            เห็นกินบ่อยนึกว่าติดใจซะอีกอี้ชิงยื่นหน้ามากระซิบด้วยน้ำยั่วยวน ทำเอาใบหน้าของจงแดเห่อร้อนขึ้นด้วยความอาย จะผละออกก็โดนคนตัวสูงขโมยหอมแก้มเข้าจนได้ เลยได้แต่หน้าดำหน้าแดงด้วยความโกรธระคนขวยเขินเกินจะทัดทาน

 

            จะมาว่าเขากินตัวเองได้ไง ในเมื่อคนเริ่มเกมจริงๆมันคือเจ้าตัวต่างหาก !

 

            พี่อี้ชิงคนชอบโกหก !

 

            “จงแดไม่กินแล้ว ขับรถกลับบ้านเลย !”

 

            “ทำไมล่ะ ไม่หิวแล้วเหรอ

 

            “ไม่หิวแล้ว จงแดอยากนอน

 

            “งั้นเดี๋ยวกลับไปนอนบนตัวพี่สิ

 

            “!!!”

 

            “พี่กอดอุ่นนะJจงแดไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาปรามร่างสูงที่เต๊าะเขาไม่ยอมหยุด ทางที่ดีที่สุดเลยแค่เชิดปากใส่วางท่าเป็นเด็กเอาแต่ใจเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอายของตัวเอง แน่นอนการกระทำนั้นเรียกรอยยิ้มเล็กๆจากอี้ชิงได้ไม่ยาก เขายีหัวคนตัวเล็กเบาๆก่อนจะหันกลับมาตั้งใจขับรถตรงกลับคอนโดของเขา โดยไม่ลืมแวะซื้อขนมและอาหารติดมือไปด้วย

 

            จงแดจะได้ไม่งอนไง

 

            ซึ่งพอมาถึงห้องร่างบางก็ทำอย่างที่ตัวเองบอก เขาถือวิสาสะเดินเข้าห้องไปนอนด้วยความอ่อนล้า ในขณะที่อี้ชิงเอาของไปเก็บและหยิบแฟ้มเอกสารที่ค้างไว้มาทำต่อ พรุ่งนี้เขาต้องเข้าร่วมกับบอร์ดประชุมใหญ่เรื่องโปรเจคใหม่ที่จะเอาไปเสนอกับทางลูกค้ารายใหญ่ที่เป็นหนึ่งในผู้ร่วมหุ้นของเขา

 

            มันทำให้เขาลังเลว่าจะให้จงแดเข้าร่วมด้วยดีไหม มันเป็นงานใหญ่ที่ใหม่มากสำหรับเด็กฝึกงานอย่างเขา ต่อให้เขาเคยมีประสบการณ์จากบริษัทพ่อมาก่อน ก็ใช่ว่าจะจัดการทุกอย่างได้หมด เจ้าตัวยังคงขาดเรื่องการควบคุมอารมณ์ให้นิ่งงันได้

 

            หรือต่อให้สุขุมได้ แววตาของเขามันก็ฉายถึงความในใจอย่างชัดเจน

 

            แต่ถ้าเกิดเขาเอาใจไม่ให้จงแดทำอะไรเลย คนทั้งบริษัทก็คงจะหาข้อมากังขากับเขา โทษฐานที่ว่าจงแดเองก็เป็นหนึ่งในพนักงานเหมือนกัน ทว่าทำไมถึงไม่ต้องทำอะไรเลยนอกจากเดินไปชงกาแฟและรับงานเล็กๆอยู่ที่โต๊ะ มันเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยเหมาะสมกับเลขาเท่าไหร่

 

            ดูเหมือนว่าทางออกของปัญหานี่มันก็ไม่ได้มีมากมาย

 

            วันนี้ผมมีประชุมตอนบ่าย คุณจะมาทันไหมครับเลขาคิม ?

 

            “ผมคงต้องออกจากคลาสก่อนเวลา ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมบอกอาจารย์เอาไว้ก่อน เขาไม่ว่าหรอกเพราะผมมีคนจดเลคเชอร์ให้สรรพนามที่เปลี่ยนไปเกิดขึ้นทันทีที่อยู่ในที่ทำงาน บอสจางกำลังร่ายรายละเอียดให้คุณเลขารับงานอย่างเข้าใจ ขณะกำลังเดินไปห้องทำงานของตัวเอง

 

            วันนี้ทั้งสองมาค่อนข้างเร็ว พนักงานเลยยังไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ถึงอย่างนั้นก็ยังต้องวางมาดเจ้านายกับลูกน้องอยู่ดี

 

            เรื่องเอกสารสำหรับการประชุมผมจะบอกอีกที กรุณาอ่านเมลก่อนจะมาที่นี่สักหนึ่งชั่วโมงด้วยนะครับเพราะว่านี่เป็นโปรเจคสำคัญที่มีแต่บอร์ดบริหารงาน จะมาทำเป็นเล่นไม่ได้

 

            “เข้าใจแล้วครับ ผมจะทำให้ดีที่สุด

 

            “ผมคาดหวังกับคุณนะเลขาคิม

 

            “อะ...

 

            “อย่าทำให้ผมต้องผิดหวังจงแดยิ้มอ่อนเมื่อได้ยินคำนั้น ถึงจะมั่นใจในตัวเองแค่ไหนแต่นี่มันงานใหม่สำหรับเขา การมาพูดว่าคาดหวังแบบนั้นก็แลดูจะเป็นการกดดันนิดหน่อยสำหรับจงแด น่าเสียดายที่เจ้าตัวปฏิเสธอะไรไม่ได้ เลยแค่พยักหน้าแล้วยิ้มให้

 

            ทั้งๆที่ในใจอยากจะกรีดร้องแทบตาย !

 

            ตอนอยู่บริษัทพ่อทำมากสุดก็แค่เดินร่อนไปร่อนมา เคยเข้าร่วมกับที่ประชุมซะที่ไหน โดยเฉพาะกับบอร์ดบริหารใหญ่ เขามักจะทนความกดดันในห้องประชุมไม่ค่อยได้ และนี่จะต้องมาพบเจอมันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

 

            วันนี้คงมีคนตายแน่นอน

 

            เป็นอะไรไหม กังวลเหรอ ?

 

            “ปละ...เปล่าครับ แค่คิดอะไรนิดหน่อยน่ะ

 

            “ถ้าคุณไม่พร้อม ผมจะให้คนอื่นเข้ามาทำงานแทนวันนี้ก่อนก็ได้นะ

 

            “ไม่ต้องหรอกครับ ผมทำได้ บอสจางคาดหวังกับผมขนาดนั้น ผมไม่ทำให้บอสจางผิดหวังหรอกครับจงแดตอบด้วยรอยยิ้ม เวลานี้ถ้าได้สักกอดหรือการกระทำเล็กๆน้อยๆที่ดีต่อใจก็คงดี เสียดายที่ตอนนี้พวกเขาอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย สิ่งที่บอสจางทำได้จึงมีเพียงแค่ลูบหัวคนตัวเล็กเท่านั้น บอสจาง

 

            “ไม่ต้องเครียดไปหรอก มีผมอยู่ข้างๆคุณไม่จำเป็นต้องกังวลอะไร

 

            “…”

 

            “อย่าลืมเรื่องควบคุมอารมณ์ตัวเองล่ะ ห้ามชักสีหน้ารู้ไหมคนตัวเล็กพยักหน้าเข้าใจ ก้มหน้ามองพื้นนิดหน่อยคล้ายกับประหม่า วินาทีนั้นบอสจางเลยอาศัยจังหวะที่เข้ามาในลิฟต์กันสองคนเชยคางอีกฝ่ายก่อนจะประทับจูบลงไป เล่นเอาจงแดเบิกตากว้างชะงักค้างกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันตั้งตัว

 

            มารู้สึกตัวเอาตอนที่บอสจางผละออกไปแล้วยิ้มให้

 

            หายประหม่าได้แล้วพี่ให้กำลังใจแล้ว

 

            “พะ...พี่อี้ชิง

 

            “วันนี้เลิกเรียนแล้วก็รีบมานะ

 

            “...

 

            จะได้ช่วยคลายความประหม่าก่อนเข้าประชุมJ

 

            “คละ..คลายอะไรล่ะครับ ผมไม่ต้องการสักหน่อย

 

ติ๊ง !

 

            “ผมจะไปเรียนแล้วครับ บอสจางเองก็ไปทำงานได้แล้วจงแดยู่ปากใส่ก่อนจะตีหน้านิ่งเหมือนไม่มีอะไร หลังจากที่ลิฟต์ขึ้นมาถึงชั้นทำงานของท่านประธานแล้ว เอาไว้ถ้าเลิกเรียนแล้วผมจะส่งข้อความหานะครับ หรือไม่ก็คงนั่งรถมาที่นี่เองเลย

 

            “ไม่ต้องลำบากหรอก ยังไงผมก็ต้องให้คนขับรถไปรับอยู่แล้ว

 

            “งั้นก็แล้วแต่บอสจางครับ ผมต้องไปแล้ว

 

            “เดี๋ยวก่อนเลขาคิม

 

            “หืม...

 

            “ตั้งใจเรียนนะคนตัวเล็กชะงักค้างตอนที่ร่างสูงกดปิดลิฟต์ก่อนจะก้มลงมาหอมแก้มเขา จากนั้นก็กดเปิดลิฟต์อีกครั้งแล้วเดินออกไปหน้าตาเฉย ทิ้งให้จงแดเบิกตากว้างยืนหน้าขึ้นสีอยู่ในลิฟต์เพียงลำพัง แถมคนนิสัยไม่ดียังมีการหันกลับมายิ้มให้ วินาทีนั้นจงแดเลยรีบกดลิฟต์ให้ปิดเร็วโดยไวก่อนจะตรงไปที่ชั้นหนึ่งทันที

 

            ในขณะที่หัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ พร้อมกับต่อว่าร่างสูงคนนั้นว่าทำบ้าอะไรไม่ดูสถานที่ ถ้าเกิดเมื่อกี้ลิฟต์ไม่ปิดลงพอดีแล้วมีคนเห็นจะทำยังไง

 

            อีกอย่างทำไมถึงชอบแกล้งให้เขาอายอยู่เรื่อยเลยนะ !

 

            “พี่อี้ชิงบ้า คอยดูนะกลับบ้านเมื่อไหร่จะตีให้ตายเลยจงแดพึมพำกับตัวเองพลางเอามือลูบแก้มที่ร้อนฉ่าเพื่อหวังให้มันลดอาการเขินอายลงบ้าง อย่างน้อยถ้าออกจากลิฟต์ไปก็จะได้ไม่มีใครสังเกตว่าเลขาคนใหม่ไปทำอะไรมาทำไมหน้าตาถึงได้ดูอิ่มอวบเหมือนคนมีความรัก !

 

            ทว่าในตอนที่ลิฟต์เดินทางมาถึงชั้นแรก

 

ตึ้ง !

 

            ร่างกายของจงแดก็ต้องชะงักเมื่อเจอกับ...

 

            อี้ฟาน ?

 

            “จงแด ?เจ้าของชื่อทั้งสองแสดงท่าทีประหลาดใจหลังจากได้พบหน้า คู่อริเก่า ที่ไม่ว่าจะเจอกันที่ไหนก็ไม่ต่างจากลิ้นกับฟัน พบกันทีไรก็เรื่องใหญ่ สำหรับจงแดแล้วคนตรงหน้าร้ายแรงกว่าพี่มินซอกสิบล้านเท่า ที่ต่อให้เกิดหรือตายสิบชาติก็จะไม่มีวันญาติดีด้วย !

 

            เช่นเดียวกับอี้ฟาน เขาก็ไม่เคยคิดจะสานสัมพันธ์กับเด็กเจ้าอารมณ์แบบนี้ เพราะงั้นทันทีที่ตั้งสติได้พวกเขาสองคนก็เปล่งถ้อยคำเดียวกันออกมา

 

            นายมาทำอะไรที่นี่ ! / นายมาทำอะไรที่นี่ !”

 

            “โอ๊ะ เลขาคิมขออภัยด้วยนะคะ

 

            “อ๊ะ !”

 

            “เผอิญดิฉันกำลังจะพาคุณลูกค้าไปพบกับท่านประธานน่ะค่ะ ท่านนัดคุณอู๋ไว้ตั้งแต่เช้าแล้วเพื่อให้เข้าร่วมประชุมวันนี้ด้วยกัน น่าแปลกใจจังเลยนะคะที่คุณไม่รู้เรื่องนี้ร่างเล็กตวัดตามองแม่สาวฝ่ายประชาสัมพันธ์จอมสล่อนที่เดินตามมาสมทบอยู่ด้านหลังของอี้ฟาน แถมเต๊ะท่าเหมือนสามารถอวดเก่งกับจงแดได้ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ก็ถูกสั่งสอนไปแล้ว ไม่สมกับเป็นเลขาเลยนะคะ

 

            “กรุณาอย่ามาทำตัวเหนือนายครับคุณชเว การที่ผมไม่รู้ไม่ได้แปลว่าผมไม่สมควรเป็นเลขา

 

            “…”

 

            “เพราะขนาดคนที่รู้ก็ยังเป็นได้แค่พนักงานประชาสัมพันธ์

 

            “คุณคิม !”เจ้าของชื่อเหยียดยิ้มหยันก่อนที่จะหันกลับมาโฟกัสอี้ฟานอีกครั้ง อี้ชิงไม่ได้บอกเขาเรื่องข้อมูลของผู้ที่จะเข้าประชุมด้วย แค่บอกว่าเป็นบอร์ดบริหารใหญ่เท่านั้น ถ้าเกิดรู้ว่ามีอี้ฟานด้วยเขาก็คงจะปฏิเสธแล้วให้คนอื่นเข้าแทน

 

            แต่ถ้าทำแบบนั้นก็เท่ากับว่าเขาเลือกที่หลบหน้าศัตรูคนนี้ มีหวังถ้าอี้ฟานรู้เรื่องเขาคงได้หัวเราะเยาะหาว่าจงแดขี้ขลาดแน่ๆ !

 

            ไม่มีวันที่เขาจะได้ทำแบบนั้นหรอก !

 

            “เชิญทางนี้ครับคุณอี้ฟาน ผมจะพาคุณไปพบกับท่านประธานเอง

 

            “หืม...

 

            “ส่วนคุณก็ไปทำงานได้แล้วครับ ผมจะแจ้งให้บอสจางทราบเองว่าคุณได้ทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จสิ้นแล้ว เชิญพนักงานสาวกัดฟันกรอดใส่จงแด ถึงอย่างนั้นก็รู้ว่าอำนาจตนสู้อีกฝ่ายไม่ได้ สุดท้ายแล้วก็ต้องปั้นหน้ายิ้มให้อี้ฟานบอกให้เขาไปกับคุณเลขา จากนั้นก็สาวเท้าเดินกลับไปหาพนักงานที่มาด้วยกัน ส่วนจงแดก็แค่ต้องเผชิญกับความอึดอัด

 

            เพราะทันทีที่ก้าวเข้ามาอยู่ในลิฟต์ด้วยกัน สงครามของพวกเขาก็เริ่มต้นขึ้นมา

 

            ไม่รู้เลยนะว่ามาเป็นเด็กฝึกงานที่นี่

            “อะ...

 

            เปลี่ยนจากลูกเจ้าของบริษัทมาเป็นแค่ลูกจ้างแล้วเหรอครับ โดนพ่อไล่หรือว่าหนีมาเล่นกับผู้ชายเองล่ะ หืม J

 

            “ปากอย่างนี้ยังอยู่รอดมาได้อีกนะ นึกว่าจะตายไปแล้วซะอีก

 

            “ทำอย่างกับว่าคุณพูดจาดี ปากแบบนี้ก็ไม่น่ารอดมาถึงตอนนี้เหมือนกัน

 

            “นาย !”จงแดตวัดสายตามองอี้ฟานอย่างไม่ชอบใจ และต้องหงุดหงิดกว่าเดิมเมื่อเจอรอยยิ้มกวนประสาทจากใบหน้าหล่อเหลานั้น ใครๆก็รู้ดีว่าลูกชายคนกลางของตระกูลคิม กับลูกชายคนโตตระกูลอู๋ไม่ถูกกันขนาดไหน เจอกันทีไรเป็นต้องวอดวายซะเดี๋ยวนั่น เพราะความที่ชอบแกล้งกันมาตอนเด็ก รวมถึงนิสัยที่ชอบเหยียดหยามคนตัวเล็กเลยทำให้จงแดตั้งตัวเป็นศัตรูกับอี้ฟานตลอดมา

 

            ยิ่งไปกว่านั้นบางอย่างที่จงแดทำดีกว่า อี้ฟานก็ไม่ชอบมันเหมือนกัน เพราะงั้นเวลาเจอกันเลยต้องตีกันทุกที โดยเฉพาะตอนที่อยู่กันสองคนแบบนี้...

 

            มันต้องตายไปข้างหนึ่ง !

 

            “อย่ามาดูถูกฉันอี้ฟาน นายไม่มีสิทธิ์ !”

 

            “คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาตะคอกผมเหมือนกัน อย่าลืมสิว่าตอนนี้คุณก็แค่เด็กฝึกงาน ส่วนผมคือรองประธานบริษัท คุณคงไม่อยากวิ่งร้องไห้กลับบ้านไปฟ้องพ่อหรอกนะว่าถูกใครไล่มา

 

            “นี่ ! เกินไปแล้วนะ !”

 

            “ก็พูดความจริงนิ เด็กเอาแต่ใจอย่างคุณมันก็ทำได้แค่ทำตัวหยิ่ง พอไม่ได้ดั่งใจก็วิ่งไปฟ้องพ่อ

 

            “อี้ฟาน !”

 

ติ๊ง !

 

            จงแดแทบจะง้างมือตบหน้าอีกฝ่ายอยู่แล้ว ถ้าไม่ติดว่าลิฟต์ดันเปิดออกซะก่อน ร้ายแรงกว่านั้นคือคนที่อยู่ด้านนอก อี้ชิงที่ถือแฟ้มเอกสารอยู่ถึงกับเงยหน้าขึ้นมองคุณเลขากับหุ้นส่วนบริษัทของเขา วินาทีนั้นจงแดรีบชักมือกลับทำเป็นตีหน้าปกติ แม้ว่าแววตาจะเต็มไปด้วยความไม่พอใจก็ตาม

 

            มีอะไรหรือเปล่าเลขาคิม ผมนึกว่าคุณไปเรียนแล้วซะอีก

 

            “เผอิญคุณชเวพาลูกค้ามาน่ะครับ ผมเลยอาสาขึ้นมาส่งเขาที่นี่

 

            “ใช่ครับ ถ้าไม่ได้เลขาคิม ผมคงหลงทางน่าดูจงแดกัดฟันกรอดเมื่ออี้ฟานตอบรับแบบนั้น พร้อมทั้งกระตุกยิ้มมุมปากเดินออกจากลิฟต์ไปยืนข้างบอสจาง ก่อนจะหันกลับมามองหน้าจงแดอีกครั้งตีหน้าซื่อทำเป็นคนดีน่าคาดหวัง ทั้งๆที่ความจริงแล้วนิสัยของเขานั้น...

 

            มันยากเกินจะรับได้สำหรับจงแด

 

            ขอบคุณที่มาส่งนะครับเลขาคิม ถ้าไม่ได้คุณผมคงแย่

 

            “…”

 

            “หวังว่าจะได้พบกันอีก ตั้งใจเรียนนะครับคนตัวเล็กพ่นลมหายใจทิ้งอย่างหงุดหงิด ถึงอย่างนั้นก็ไม่อยากถูกบอสจางเซ้าซี้หรือทำหน้าสงสัย เขายื่นมือไปกดลิฟต์ตรงดิ่งลงชั้นหนึ่งไป และพอขึ้นรถได้ก็รีบต่อสายหาแบคฮยอนทันที

 

            เรื่องนี้ต้องมีคนรับฟัง !

 

พรวด !

 

            “แค่กๆ อะไรนะ อี้ฟานเป็นหุ้นส่วนกับบอสจางเหรอ

 

            “ใช่น่ะสิ ฉันก็เพิ่งรู้ก่อนมาทีนี้แปปเดียวเอง บอสจางส่งเมลมาบอก

 

            “โอ้โฮ้วพระเจ้า ศึกความเกลียดชังที่แท้ทรู แบบนี้มีหวังบริษัทบอสจางเจ๊งแน่นอน

 

            “แบคฮยอน ! นั่นปากเหรอ !”

 

            “ก็แค่เปรียบเทียบหรอกน่า อย่าเดือดร้อนแทนผัวดิแบคฮยอนว่าพร้อมยู่ปากใส่ที่เพื่อนรักเขาหันมาสวนกลับทันทีที่เขาพูดจาไม่ดีออกไปแบบนั้น ก่อนจะหยิบฝามาปิดขวดน้ำที่เขาเผลอทำพุ่งออกจากเพราะตกใจกับสิ่งที่จงแดเล่าเมื่อกี้นี้

 

            แหม ทั่วฟ้าใต้หล้าเขารู้กันดีว่าสองคนนี้ถูกกันที่ไหน

 

            คงจะมีแค่บอสจางล่ะมั้งที่ไม่รู้อะไร หรือไม่บางทีก็รู้แต่ไม่พูดเพราะคิดว่ามันไม่สำคัญ

 

            แล้วนี่นายจะเอาไงต่อ จะขอตัวถอนออกจากการประชุมเหรอ ?

 

            “ไม่มีทาง ถ้าทำแบบนั้นอี้ฟานคงได้คิดว่าฉันกลัวเขาแน่ๆ

 

            “แต่ถ้านายเข้าไปประชุมด้วย มีหวังเขาได้เล่นนายแทนที่จะเป็นพนักงานนำเสนอแน่ๆ

 

            “…”

 

            “แบบนั้นบริษัทบอสจางได้เจ๊งแน่

 

            “บอกว่าอย่าพูดแบบนี้ไง เดี๋ยวก็ฟ้องพ่อหรอกว่าหิ้วผู้ชายขึ้นห้องน่ะ !”ได้ยินแบบนั้นแบคฮยอนก็ปิดปากตัวเองแทบไม่ทัน แถมยังเข้าไปกอดรัดเพื่อนรักให้ใจเย็นลง ก็ถ้าพ่อรู้ว่าเขาหิ้วผู้ชายขึ้นห้องวันละหลายคนมีหวังได้โดนทำโทษแน่นอน

 

            ดอกที่แล้วก็ยังไม่เคลียร์เลย

 

            อย่าใจร้อนสิครับน้องเป็ด มันต้องมีทางแก้สิน่า

 

            “มันไม่มีทางแก้หรอก นอกจากจะเข้าไปเผชิญหน้าน่ะจงแดถอนหายใจไม่ว่าจะมองทางไหน มันก็มีทางออกอยู่ไม่มาก ยังไงบอสจางก็ต้องช่วยฉันอยู่แล้วล่ะ ถ้าเกิดฉันโดนแกล้งอ่ะนะ

 

            “มีผัวเป็นเจ้าของบริษัทนี่มันดีจริงๆ ทำอะไรก็ไม่ผิด

 

            “บ้าหรือไง เมื่อเช้าเขายังดุฉันเรื่องอารมณ์ฉันอยู่เลย ถ้าเกิดไปทำตัวองค์ลงอีกมีหวังคงได้เห็นดีกันแน่ๆ

 

            “ไม่เห็นต้องแคร์เลยนิ ยังไงมันก็ไม่พ้นเรื่องอย่างว่าอยู่แล้ว

 

            “แบคฮยอน...!”

 

            ทางที่ดีนายน่าจะเตรียมตัวไว้ดีกว่านะ โดนมากๆมันก็หลวมหน่อยๆอ่ะ

 

LOADING 100 PER

เจิมรอลูกค้ารายใหม่ งานนี้แซ่บนัวค่ะคุณ !

รอเยอะอัพไวนาจา ใครอยากอ่านรีบเจิมไวๆ ไม่นานเกินรอ !

ฝากติดตามด้วยน้า อย่าลืมเม้นน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจบอสจางและหนูคิม

 เมื่อพูดถึงการด่ำดิ่ง อย่าลืมติดแท็กในทวิต !

#ฟิคถลำรักเลย์เฉิน


B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #436 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 15:51
    เดี๋ยววววววววววว แบคฮยอนนนนนน้ำแทบพุ่งออกจากปาก หนูคุยเรื่องอะไรกันอยู่ลูก ไม่ใช่เรื่องรับมือกับศรัตรูของหนูจงแดหรอ
    #436
    1
  2. #435 fujikozung (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 15:42
    แบคเอาคืนแต่ละดอกนี่เจ็บๆทั้งนั้น กระทบจงแดแบบเต็มๆอ่ะ อยากรู้แล้วว่าการประชุมครั้งนี้จะเกิดศึกอะไรระหว่างการประชุมรึเปล่าเนี่ยย
    #435
    1
  3. #434 pramaip (@pramaip) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 20:06
    แบค55555555555555 โอ้ย แนะนำอะไรจงแดดดดดด ตลก
    #434
    1
  4. #433 jaokb0122 (@jaokb0122) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 17:03
    แบคฮย๊อนนนนนลูก!!!แนะนำอะไรเนี่ยยยร้ายกาจจ
    #433
    1
  5. #432 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 16:15
    แบคฮยอนมันร้ายยยยย
    #432
    1
  6. #431 Jessie2544 (@Jessie2544) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 15:40
    น้องแรงอ่ะ หิ้วผู้ขึ้นห้อง5555555
    #431
    1
  7. #430 jaokb0122 (@jaokb0122) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 08:57
    พี่อี้ฟานมาแนวไหนเนี่ยยยยย
    #430
    1
  8. #429 pramaip (@pramaip) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 22:48
    เพิ่งเห็นว่าอัพพ ฮืออออ โอ้ยย จงแดสู้ลูก สู้เขาๆ
    #429
    1
  9. #428 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 01:05
    จงแดสู้เค้านะลูกตอกหน้าอิพิฟานกลับไปเลย
    #428
    1
  10. #427 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 19:00
    ยังไงล่ะทีนี้
    #427
    1
  11. #426 Jessie2544 (@Jessie2544) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 16:52
    อิพี่อี้ฝาน-ยยยยยยย
    #426
    1
  12. #425 kimwuyoel (@siluro) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 08:15
    อื้อหือ อยากรู้เลยว่าจงแดกับอี้ฝานมีปัญหาอะไรกัน ชอบเวลาน้องตอกกลับยัยประชาสัมพันธ์มาก
    #425
    1
  13. #424 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 20:02
    ถ้ามองข้ามความหื่นของบอสไปก็จะเห็นความห่วงใหญ่นั้น
    #424
    2
  14. #423 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 08:51
    เอาใหญ่เลยนะคะบอส55555
    #423
    1
  15. #422 Jessie2544 (@Jessie2544) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 15:32
    บร้าาา มันไม่มีอะไรหรอก... ใช่ไหม!?
    #422
    1
  16. #421 nantanit1991 (@nantanit1991) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 12:02
    รีบมานะจะได้ช่วยคลายความประหม่า ทำไมเราคิดดีไม่ได้555
    #421
    1
  17. #419 pramaip (@pramaip) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 09:25
    บอสสสสส ฉากในลิฟคือดี555555 เขินอะ ลุ้นมาก อยากรู้ว่าใครจะมาว่าจงแด
    #419
    3
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  18. #418 kimwuyoel (@siluro) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 08:48
    เจิมมม ใครมาว่าอะไรเลขาคิมมมม แต่จูบให้กำลังใจแบบนั่นคนอ่านรู้สึกเขินแทนน
    #418
    1
  19. #417 nantanit1991 (@nantanit1991) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 21:09
    เค้าคือใครทำไมมาว่าคุณนายจางแบบนี้ละหืม
    #417
    1
  20. #416 jaokb0122 (@jaokb0122) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 21:38
    มันเป็นใครรรรรรรรรร!!!!!!!!
    #416
    1
  21. #415 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 19:42
    นางเป็นใคร
    #415
    1
  22. #414 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 17:43
    ใครบังอาจว่าจงแด!!!!!
    #414
    1
  23. #413 pramaip (@pramaip) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 16:40
    ใครรรร นางเป็นใครรรร
    #413
    1