มิชชั่นวุ่นวาย สายรหัสสุดป่วน [แจ่มใส มีนาคม 2561]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,929 Views

  • 66 Comments

  • 413 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    28

    Overall
    7,929

ตอนที่ 21 : 08 :: ความจริงของ...พี่ (ทิก) เกอร์ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1007
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    2 ธ.ค. 60


(ต่อ)






                  หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป

 

þ มิชชั่นเบอร์สองของพี่ฟิวส์ (ส่งแผนผังประวัติสายรหัสปีสอง สาม สี่ + ตามหาพี่ปีสาม ปีสี่ พี่บัณฑิตและรายงานตัว)

þ มิชชั่นของพี่เกอร์ (เทคของ)

¨ มิชชั่นของพี่เดป (ปลูกต้นไม้ส่งวันเปิดสาย)

 

ฉันนั่งดูโพสต์อิตสีชมพูนมเย็นของตัวเองที่เขียนมิชชั่นสายรหัสเอาไว้ ตอนนี้เคลียร์ของพี่ฟิวส์ไปได้แล้ว เพราะหลังจากที่ได้เบอร์พี่บัณฑิต วันต่อมาฉันก็ลองโทรไปรายงานตัว และพี่เขาก็ใจดีมากกกก พี่บัณฑิตที่เพิ่งจบไปปีที่แล้วชื่อ พี่ซัน แต่พี่เขาบอกให้ฉันเรียก ซันนี่ (ซึ่งฟังดูแล้วฉันคิดว่าน่าจะได้พี่สาวมากกว่าพี่ชาย) พี่ซันนี่ก็แค่ให้ฉันรายงานตัวผ่านโทรศัพท์ แล้วก็ชวนฉันคุยไปเรื่อย ทั้งเรื่องการเรียน การใช้ชีวิตในมหาลัย เรื่องเพื่อนๆ หรือรุ่นพี่อะไรทำนองนั้น ไม่ได้มีมิชชั่นอะไรให้ทำเลย ซึ่งงงง ซึ่งมันดีมากกกกกกก ทำไมพี่ปีอื่นๆ ไม่เป็นแบบพี่ซันนี่บ้างนะ

แต่พูดตามตรง ฉันคงจะทำมิชชั่นของพี่ฟิวส์ไม่สำเร็จถ้าไม่ได้ความช่วยเหลือจากใครบางคน ใครบางคนที่ตอนนี้ทำให้ฉันเสียความรู้สึกและรู้สึกแย่แทนความกลัวไปแล้ว

เฮ้อ...

ฉันเงยหน้ามองกระดาษโพสต์อิตสีเขียวมิ้นท์ที่แปะอยู่ตรงผนังห้อง (ด้วยฝีมือตัวเอง) ตัวหนังสือที่ค่อนข้างเป็นระเบียบสวยงาม เขียนด้วยประโยคเดียวกันทุกแผ่นและลงท้ายด้วยรูป ทิกเกอร์ในเรื่องวินนี่เดอะพูห์ และที่ตั้งอยู่ข้างๆ โพสต์อิตพวกนั้นก็คือขวดน้ำเปล่าที่แปะโพสต์อิตสีเดียวกัน...ขวดน้ำของพี่เกอร์

บางที...โลกเราก็มักมีเรื่องที่ไม่น่าเชื่อเกิดขึ้นอยู่บ่อยๆ เหมือนกันเนอะ U_U

            มันคงเป็นความโง่ของฉันเอง ที่ไม่เคยสังเกตเลยว่าลายมือในโพสต์อิตที่แปะมากับอมยิ้ม แล้วก็โพสต์อิตที่แปะมากับขวดน้ำของพี่เกอร์ มันเหมือนกันเป๊ะๆ อย่างกับกดคัดลอกแล้ววาง ก็ตอนนั้นฉันกลัวพี่เกอร์มากนี่นา อ่านโพสต์อิตแผ่นนั้นแค่รอบเดียว (แบบไม่สนใจอะไรด้วยซ้ำ) ฉันก็เก็บขวดน้ำยัดลงกระเป๋า และเพราะพลังอำนาจความกลัวยังไม่จางหาย พอกลับมาที่หอ ฉันก็เอาขวดน้ำที่แปะโพสต์อิตยัดลงในลิ้นชักตรงส่วนที่ลึกสุดอีกด้วย

            แต่คิดแล้วก็ไม่อยากจะเชื่อจริงๆ พี่เกอร์ที่ฉันคิดว่าแรกๆ เขาจ้องเขม็งเพราะไม่ชอบหน้าฉัน กลับเป็นคนเดียวกับคุณทิกเกอร์ที่คอยส่งกำลังใจให้ฉันอยู่ตลอดในช่วงกิจกรรมชิงรุ่น เขาทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร อยากแกล้งให้ฉันดูเป็นตัวตลกเหรอ คงสนุกตอนที่เห็นฉันวิ่งหัวหมุนทำทุกอย่างที่เขาพูดเพื่อตามหาตัวจริงของคุณทิกเกอร์สินะ

            “เฮ้อ...”

            “แทนที่จะมานั่งคิดเรื่องเค้าแล้วถอนหายใจบั่นทอนอายุอยู่แบบนี้ ทำไมแกไม่คุยกับเค้าตรงๆ ให้เคลียร์กันไปเลยล่ะ”

            สงสัยจะถอนหายใจดังไปหน่อย ยัยมัดหมี่ที่นั่งกดเกมโทรศัพท์มือถืออยู่ที่เตียงเลยเงยหน้าขึ้นมาบ่นให้

            ฉันเล่าเรื่องนี้ให้มัดหมี่กับพี่ตาตั้นฟังตั้งแต่วันแรกที่รู้ความจริงแล้วล่ะ ตอนที่กำลังจะเล่าให้ยัยรูมเมตฟัง พี่ตาตั้นก็โทรฯ มาพอดี พวกเราเลยตัดสินใจวีดีโอคอลกัน แต่ตอนที่สองคนนี้รู้ความจริงดูจะไม่ค่อยตกใจเท่าไหร่เลย แถมตอนที่ฉันบอกว่าเขาอาจจะทำแบบนี้เพราะอยากแกล้ง ยังพูดเหมือนแก้ตัวให้พี่เกอร์ไปอีก

โดยเฉพาะยัยรูมเมตที่นอกจากจะพูดเข้าข้างพี่เกอร์แล้ว ยังเอาแต่นั่งหัวเราะใส่ฉันอย่างกับคนบ้า ก็นะ หลังจากที่พี่เกอร์บอกว่าตัวเองคือคุณทิกเกอร์ ฉันก็อึ้งจนทำอะไรไม่ถูก สมงสมองนี่เบลอไปหมด คิดอะไรไม่ออกทั้งนั้น รู้ตัวอีกทีก็เปิดประตูรถวิ่งขึ้นห้องมาแล้วซะงั้น

ที่สำคัญ...ดันลืมมิชชั่นของพี่เดปไว้ในรถพี่เกอร์ด้วย!

อ๊ากกกกกกก อยากจะเกลียดความเด๋อของตัวเองมาก ป่านนี้ต้นไม้ในกระถางตายไปแล้วหรือเปล่าก็ไม่รู้ จบสิ้นแล้วชีวิตการเข้าสายรหัสของฉัน อุตส่าห์เหลือแค่มิชชั่นของพี่เดปคนเดียว และก็เป็นมิชชั่นที่สำคัญที่สุดด้วย สุดท้ายก็ต้องโดนตัดสายเพราะความโง่ของตัวเองล้วนๆ อยากจะร้องไห้ TOT

แล้วไม่ต้องถามเลยว่าทำไมฉันไม่ไปเอาต้นไม้กับพี่เกอร์ เพราะตั้งแต่รู้ความจริงฉันก็หลบหน้าเขามาเป็นอาทิตย์แล้ว ก็เวลาเห็นหน้าพี่เกอร์ทีไร เรื่องที่คิดว่าเขาปลอมเป็นคุณทิกเกอร์เพราะอยากแกล้งฉันมันก็ผุดขึ้นมาในหัวทุกที แล้วมันทำให้ฉันรู้สึกแย่มากๆ จนไม่อยากจะเจอเขาเลย

“ไม่เห็นมีอะไรต้องคุยเลย ยังไงความจริงมันก็คือความจริง”

“ความจริงที่แกคิดเองเออเองอ่ะเหรอ?” มัดหมี่เลิกคิ้วถาม หน้าที่กวนอยู่แล้วก็ยิ่งดูกวนมากขึ้นไปอีก “แกเนี่ยน้า~ คิดเอง โกรธเอง แต่ไม่หายเองแฮะ”

ฉันได้แต่อ้าปากพะงาบๆ พูดไม่ออก -O-;

“นี่จอมใจ ฉันถามอะไรหน่อยสิ ทั้งๆ ที่เค้าก็เอาอมยิ้มมาให้แกตอนพิธีเทียน แต่ทำไมแกไม่สงสัยเลยล่ะว่าพี่เกอร์อาจจะเป็นคุณทิกเกอร์?”

จะว่ายังไงดีล่ะ ตอนนั้น...ฉันคิดว่าเขาไม่ชอบหน้าล่ะมั้ง U_U

“ก็...ตอนนั้นฉันกลัวเค้ามาก แล้วก็คิดว่าที่เค้าชอบจ้องเขม็งใส่เพราะไม่ชอบกันนี่นา ก็เลยไม่คิดว่าคุณทิกเกอร์จะเป็นพี่เกอร์...”

เพราะความกลัวและคิดว่าพี่เกอร์ไม่ชอบฉันเรื่องพี่ฟิวส์ ใจฉันมันเลยมองข้ามอะไรหลายๆ อย่างไปจนคิดไม่ถึงว่าจะเป็นเขาน่ะ อีกอย่างก่อนที่เขาจะบอกความจริง ฉันก็เห็นพวงกุญแจอยู่กับพี่จอห์นนี่ ก็เลยคิดว่าเป็นพี่จอห์นนี่...

“แต่ฉันจะคิดแบบนี้ก็ไม่ผิดสักหน่อย ก็เค้าทำให้ฉันคิดแบบนั้นเองนี่ อีกอย่างตอนนี้คงจะหัวเราะสะใจอยู่ล่ะมั้งที่แกล้งฉันสำเร็จ”

“เฮ้อ~ แกนี่นะ ไหนๆ ฉันก็เงียบมานาน วันนี้ขอพูดอะไรหน่อยแล้วกัน”

“พูด? พูดอะไร” ไม่ไว้ใจไอ้สายตาวิบวับนั่นเลย

“เท่าที่ฉันฟังเรื่องพี่เกอร์มาจากแก ฉันไม่คิดว่าเค้าจะปลอมเป็นคุณทิกเกอร์เพื่ออยากแกล้งแกหรอกนะ”

คำพูดของยัยรูมเมตทำเอาฉันต้องขมวดคิ้ว และพอเห็นว่าฉันทำหน้าไม่เข้าใจ เจ้าตัวก็ขยายความต่อ

“มันก็จริงที่พี่เกอร์อาจจะแกล้งๆ แกบ้างอย่างเรื่องขวดน้ำ เรื่องที่สั่งให้ตะโกนรายงานตัวกลางโรงอาหาร หรือไอ้ที่แกล้งตอนแกทำมิชชั่นทดลองของพี่ปีสี่ แต่แกลองคิดดูสิ! ถ้าคนอยากแกล้งจริงๆ เค้าจะปลอบแก ง้อแก ขอโทษที่ทำแกร้องไห้ทำไม? แล้วเรื่องคลิปขอเป็นแฟน ถ้าเค้าอยากแกล้งแกจริงๆ เค้าจะมากังวล มาคิดมาก มาแก้ข่าวเรื่องคลิปให้แก ขอโทษแกไปเพื่ออะไร”

“...”

“อีกอย่าง...มีคนอยากแกล้งที่ไหนจะให้แกไปช่วยเลือกของขวัญวันเกิดให้น้องสาวตัวเอง ไหนจะเลี้ยงข้าวขอบคุณ ไหนจะยอมให้เบอร์พี่บัณฑิตง่ายๆ เพราะแค่ไปดูหนังเป็นเพื่อน ไอ้เรื่องพวกนี้เนี่ย...มันไม่ใช่สิ่งที่คนอยากแกล้งเค้าทำกันหรอกนะจอมใจ”

            มัดหมี่อมยิ้มนิดๆ แถมแววตายังเป็นประกายแฝงไปด้วยความหมายบางอย่าง

“ละ แล้วถ้าไม่อยากแกล้ง พี่เกอร์จะปลอมเป็นคุณทิกเกอร์ทำไมล่ะ! ฉะ ฉันไม่เห็นว่ามันจะมีเหตุผลไหนมาแทนที่เหตุผลนี้ได้เลยนะ!

เสียงฉันจะสั่นทำไมเนี่ยยย

“ถ้าฉันพูด...มันก็เป็นแค่ความคิดของฉัน คำพูดของฉัน เพราะฉะนั้นฉันจะไม่พูด”

อะ อ้าว -O-

“ถ้าแกอยากรู้ แกควรเลิกคิดเองเออเอง เลิกหนี แล้วก็ไปคุยกับพี่เกอร์ตรงๆ เพราะนั่นจะเป็นคำพูดของพี่เกอร์ ไม่ใช่สิ่งที่ฉันคิดแล้วบอกแก”

ฉันเงียบไปและคิดตามที่อีกฝ่ายพูดจนเผลอกัดปากตัวเองแน่น ที่มัดหมี่พูดมามันก็จริง พอลองย้อนกลับไปช่วงเหตุการณ์ที่ผ่านมา ถึงพี่เกอร์จะน่ากลัวแล้วเหมือนจะแกล้งกันไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไรแถมยังกลับมาขอโทษฉันแบบที่มัดหมี่บอกด้วย

“เข้าใจที่ฉันพูดแล้วใช่มั้ย?”

“อือ” มันคงถึงเวลาที่ฉันต้องไปคุยกับพี่เกอร์จริงๆ จังๆ แล้วล่ะ

แต่จะว่าไป...

“มัดหมี่...ฉันมีเรื่องสงสัยหน่อยๆ”

“เรื่องอะไรอีก” คนถามถึงกลับขมวดคิ้วงงๆ

“แกพูดเหมือนว่าแกรู้จักกับพี่เกอร์ มัดหมี่...อย่าบอกนะว่าแก...!!

จากที่ทำหน้างงอีกฝ่ายก็เริ่มจะหน้าเจื่อน แววตาเริ่มลุกลี้ลุกลนนิดๆ

“แก...เป็นแฟนคลับพี่เกอร์!! O_O

ต้องใช่แน่ๆ ไม่งั้นก็คงไม่พูดเข้าข้างพี่เกอร์มาตั้งแต่ที่ฉันเล่าเรื่องให้ฟังแล้ว! อีกอย่างมัดหมี่ก็เป็นคนหาแหล่งข้อมูลของพี่เกอร์มาให้ฉันเองกับมือด้วย แบบนี้มันจะเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้เลยนอกจากยัยมัดหมี่เป็นแฟนคลับพี่เกอร์!

“ฮะ ฮ่าๆๆ ” อยู่ๆ คนที่ฉันสงสัยก็หัวเราะเสียงดังลั่น แถมยังหัวเราะชนิดที่ว่าต้องนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงเลยทีเดียว

            อะ อะไร เป็นบ้าไปแล้วเหรอ O_O

            “แก แกนี่มันฮามากอ่ะจอมใจ โอ๊ยยย ทำเอาตกอกตกใจหมดเลย ฮ่าๆๆ ”

“ฮาอะไร โดนจับได้แค่นี้แกเสียสติไปเลยเหรอ”

“ฮ่าๆ เอาเลย แล้วแต่แกจะคิดเลย ฮ่าๆๆ ”

แล้วยัยรูมเมตก็ไม่สนใจอะไรอีก นอนหัวเราะเป็นผีบ้าอยู่คนเดียวอยู่พักใหญ่ๆ ก่อนจะปาดน้ำตาแล้วหันกลับมาคุยกัน แต่ก็ยังไม่วายกลั้นขำไป อะไรของมัน ทำเอาฉันเสียความมั่นใจหมดเลย =3=

“เออ จอมใจ วันนี้เวรแกลงไปทิ้งขยะใช่ป่ะ ฝากเดินไปซื้อชานมไข่มุกร้านข้างๆ หอให้ด้วยสิ เอาแบบหวานน้อยเพิ่มไข่มุกเหมือนเดิมนะ”

นอกจากจะเปลี่ยนเรื่องคุยแบบเนียนๆ แล้ว ก็เอาหน้าที่มาอ้างเพื่อหลอกใช้กันอีกนะ

“รอตอนอีกหน่อยแล้วกัน ตอนนี้ขี้เกียจอยู่”

จริงๆ เราสองคนผลัดกันเอาขยะไปทิ้งทุกวันนั่นแหละ วันไหนไม่มีก็ดีไป หรือวันไหนเยอะก็เอาลงไปทิ้งช่วยกัน บางวันก็ลงไปพร้อมกันเพราะออกไปหาอะไรกินที่ตลาดหอในหรือร้านอาหารตามสั่ง อะไรแบบนั้น

“ไปตอนนี้แหละ นะ น้า~ ฉันอยากกินชานมไข่มุก~

แหม ตอนจะใช้นี่ทำเสียงอ้อนเต็มที่จนน่าหมั่นไส้จริงๆ

“นี่ก็ห้าโมงแล้วด้วย ค่ำกว่านี้ร้านอาจจะคนเยอะรอคิวยาวนา~

นั่นไง โหมดต่อรองเพื่อหลอกใช้ของมัน

“เออๆ ฉันไปตอนนี้ก็ได้ แกนี่หาเรื่องใช้ฉันจริงๆ เลย -3-

ถึงจะบ่นแต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี สุดท้ายเลยต้องรวบถุงขยะเล็กๆ สองสามถุงเดินลงไปทิ้งหลังหอ

ฉันใช้เวลาเกือบสิบนาทีในการเดินมาหลังหอพัก คือ...ที่ทิ้งขยะของหอจะตั้งอยู่ห่างจากประตูหอประมาณห้าสิบเมตรน่ะนะ แล้วพอเดินพ้นประตูออกมาสายตาก็เหลือบไปเห็นรถยนต์จอดอยู่ข้างๆ รั้ว น่าจะอยู่ไกลจากประตูที่ฉันเดินออกมาประมาณร้อยเมตรได้

แต่...รู้สึกคุ้นๆ รถคันนั้นยังไงไม่รู้ เหมือนเคยเห็นที่ไหน...

ช่างเถอะ! จริงๆ รถยนต์รุ่นนี้ก็ผ่านตาอยู่บ่อยๆ กลับเข้าไปล้างมือแล้วไปซื้อชานมไข่มุกให้มัดหมี่ดีกว่า

พอกลับเข้าไปล้างมือที่ก๊อกน้ำใกล้ๆ เรียบร้อย และด้วยความขี้เกียจเดินอ้อมไปออกประตูหน้าหอ ฉันเลยคิดว่าจะเดินออกทางประตูหลังหอเลย เพราะยังไงระยะทางก็ใกล้เคียงกัน เดินกลับไปทางหน้าหอก็ไกลกว่าเดิมอีก

แต่ว่า...พอเดินกลับออกมาอีกครั้ง ฉันกลับพบใครบางคนยืนถือกระถางต้นไม้ที่เป็นมิชชั่นของพี่เดปเอาไว้ในมือ

ร่างสูงสวมผ้าคลุมมีหมวกสีส้มคล้ายลายเสือ ใบหน้าที่ควรจะเปิดเผยกลับสวมทับด้วยหน้ากาก...และมันเป็นหน้ากากตัวการ์ตูนตัวหนึ่งในเรื่องวินนี่เดอะพูห์

หน้ากากทิกเกอร์

และทันทีที่ได้ยินเสียงของเขา หัวใจที่เคยเต้นปกติก็เริ่มเต้นรัวอย่างควบคุมไม่ได้

          

          “พี่ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย”




100%


ใส่หน้ากากมาเชียว เสร็จจากนี้พี่เกอร์อาจจะไปประกวดรายการหน้ากากนักร้องในซีซั่นถัดไป #ผิด 555
ยังไงอ่านแล้วรบกวนเม้นบอกด้วยนะคะ ฮือออ เริ่มไม่มั่นใจว่านิยายมันโอเคหรือเปล่า 555
ส่วนเรื่องผลการพิจารณาน่าจะทราบไม่เกินวันที่สิบนี้ เอาใจช่วยให้ผ่านด้วยนะคะ
รักกก
มึนสาม
02/12/2560


สปอยตอนหน้า (ฮุ_ฮุ)




เจอกันวันพุธจ้า!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #66 maii (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 12:04

    อ่านแล้วก็เขิน บิดตัวไปสามตลบเลยค่ะ อิอิ ^__^

    #66
    0
  2. #58 แม่นางนิจิ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 06:09
    โอเคมากๆ ชอบมากๆค่ะ แต่ละตอนที่อ่านมา ทำเราเขินมากกก ตั้งแต่ตอนเจอพี่ฟิวส์แรกๆ ก็ว่าน่ารักแล้ว แต่เจอพระเอกตัวจริงนี่ทำเอาเรายิ้มไม่หยุดเลยค่ะ(ความทิกเกอร์) ดาเมจแรงมากกก เราเพิ่งเคยอ่านเล่มที่ไรท์เขียนเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก เราชอบสำนวนการแต่งของไรท์นะ มันดูไหลลื่นดี จะติดตามต่อไปเรื่อยๆนะคะ เล่มนี้ก็ออกมาเป็นรูปเล่มแล้วด้วยยย ดีใจที่ได้กดเข้าอ่านมั่กกกก ตั้งแต่ตอนแรก จนถึงตอนนี้เลยยย จะซื้อเล่มนี้แน่นอนค่าาา งานหนังสือเจอกันน 😚
    #58
    1
    • #58-1 มึนสาม (@kengkatid) (จากตอนที่ 21)
      10 มีนาคม 2561 / 08:43
      ดีใจที่ชอบนะคะ ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์น่ารักๆ ด้วยน้า>_<
      #58-1