มิชชั่นวุ่นวาย สายรหัสสุดป่วน [แจ่มใส มีนาคม 2561]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,935 Views

  • 66 Comments

  • 413 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    34

    Overall
    7,935

ตอนที่ 20 : 08 :: ความจริงของ...พี่ (ทิก) เกอร์ [65%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 885
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    29 พ.ย. 60

     (ต่อ)       




             กว่าหนังจะจบก็ปาเข้าไปสามทุ่ม บวกเวลาที่พี่เกอร์มาส่งฉันที่หอก็สามทุ่มครึ่งพอดีเป๊ะๆ ฉันปลดเข็มขัดนิรภัยช้าๆ เหลือบมองอีกฝ่ายเล็กน้อย ไม่อยากจะบอกเลยว่าตอนนี้ฉันโคตรอายตัวเอง ตอนที่อยู่ในโรงหนังฉันแทบไม่มีสติ...แล้วมันไม่ใช่ไม่มีสติเพราะหนังผีหรอกนะ แต่สติกระจัดกระเจิงเพราะคนที่นั่งข้างๆ ต่างหาก U_U

            พูดตรงๆ เลยว่าหลังจากที่พี่เกอร์พูดแบบนั้น หนังผีตรงหน้าก็ไม่มีผลกับฉันเลยสักนิด ฉันแทบจะจำเนื้อหาของหนังไม่ได้ด้วยซ้ำ ในหัวมันมีแต่หน้าพี่เกอร์ลอยไปลอยมาอยู่เต็มไปหมด ไหนจะกลิ่นน้ำหอมสะอาดๆ ชวนให้น่าซบไหล่แค่กๆ ไม่ใช่สิ! ฉันคิดอะไรเนี่ย สงสัยสติยังกลับมาไม่ครบ คือฉันจะบอกว่าท่าทางของเขาวันนี้...มันดูแปลกไปกว่าที่ผ่านมา ดูใจดีมากกว่าเดิม แถมยังขี้เล่น ขี้แกล้ง ยังไงก็ไม่รู้

            หรือจริงๆ พี่เกอร์จะมีแผนอะไร?

            เอ๊ะ หรือจะเกี่ยวกับ...คุณทิกเกอร์ -_-* นั่นสิ เขาไม่ยอมพูดถึงเรื่องนี้เลยตั้งแต่เจอกันแล้วนะ

            “เอาโทรศัพท์มาสิ”

            “คะ?!

            ประโยคคำสั่งราบเรียบลอยๆ ทำเอาฉันงงเล็กน้อยก่อนจะหันไปสบกับดวงตาเรียวดุของคนข้างๆ แล้วต้องรีบค้นโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมายื่นให้อีกฝ่าย ชอบมองมาแบบกดดันไม่ให้ตั้งตัวตลอดเลยอ่ะ T^T

            “ตามสัญญา...เบอร์พี่บัณฑิต”

            พี่เกอร์บอกพร้อมกับส่งคืนโทรศัพท์กลับมาให้ฉัน เขาให้จริงๆ เหรอเนี่ย!

            “ขะ ขอบคุณค่ะ!

กรี๊ดดดด ฉันรอดตายแล้ว~! มิชชั่นของพี่ฟิวส์เคลียร์ได้แล้ว โอ๊ยยย ฟินนน~!!

“ทีนี้ก็จะทำมิชชั่นฟิวส์สำเร็จแล้วใช่มั้ย”

ฉันพยักหน้ายิ้มๆ ดีใจจนเผลอยิ้มกว้างไม่รู้ตัว

“พอเป็นเรื่องฟิวส์ทีไร เราแสดงออกชัดเจนจังเลยนะ ทั้งสีหน้า แววตา รอยยิ้ม บางที...ก็น่าหงุดหงิดนิดๆ แฮะ” พี่เกอร์บอกด้วยสีหน้าไม่พอใจเล็กๆ

หืออออ O.o อย่าบอกนะว่าเขากำลังตัดพ้อกับฉัน?

เอ๊ะ หรือว่าที่ผ่านมาเขาใจดีขึ้นก็เพราะเรื่องนี้ คงอยากจะพูดเรื่องพี่ฟิวส์กับฉันแน่เลย นั่นสินะ เขาคงจะคิดมากที่ฉันดูสนิทกับพี่ฟิวส์แน่ๆ งั้นวันนี้ฉันจะเคลียร์เรื่องนี้กับเขาตรงๆ เลยแล้วกัน! ว่าแต่...ถ้าเราคุยเรื่องพี่ฟิวส์เข้าใจกันแล้ว ฉันจะบอกพิมพ์ดาวยังไงดีล่ะว่าคนที่พี่เกอร์ชอบคือพี่ฟิวส์

ย้ากกกกกกก >_< รู้สึกเหมือนในหัวมันมีอะไรเยอะแยะจัง ต้องเรียงลำดับความสำคัญแบบไหนเนี่ยยย!

งะ งั้น...งั้นช่างเรื่องพิมพ์ดาวไปก่อนแล้วกัน! เอาไว้คิดหาวิธีบอกทีหลัง ตอนนี้ต้องอธิบายให้พี่เกอร์เลิกเข้าใจผิดในตัวฉันก่อนเป็นอันดับแรก

            “คะ คือ พี่เกอร์ไม่ต้องคิดมากหรอกค่ะ จอมใจชอบพี่ฟิวส์แบบแฟนคลับเท่านั้นเอง”

            “แฟนคลับ?” อีกฝ่ายเหมือนตาโตเล็กๆ

            “ค่ะ! พี่เกอร์ไม่ต้องกังวลว่าจอมใจจะเป็นคู่แข่งหรอกนะคะ สบายใจได้!” พะ พูดออกไปแล้ว ฉันพูดออกไปแล้ว ต่อจากนี้หวังว่าพี่เกอร์จะเข้าใจล่ะนะ

            “เดี๋ยวนะจอมใจ พี่ว่าเรากำลังเข้าใจอะไรผิดอีกแล้ว”

คนพูดเริ่มทำหน้าไม่พอใจขึ้นมาอีกครั้ง แถมครั้งนี้ยังดูน่ากลัวอย่างกับกำลังจะว้ากยังไงยังงั้น ทะ ทำไมล่ะ ฉันพูดอะไรผิดงั้นเหรอ

“ที่ผ่านมา...เราคิดว่าพี่ชอบฟิวส์มาตลอดเลยอย่างนั้นใช่มั้ย?”

มะ มาแล้ว โหมดผู้คุมระเบียบเชียร์ ฮือออ T^T

“ใช่มั้ย?!

พี่เกอร์ถามย้ำเสียงดังขึ้นจนฉันต้องพยักแรงๆ

ณ จุดๆ นี้ บอกเลยว่าฉันพูดไม่ออกแล้วค่ะ ลมหายใจติดๆ ขัดๆ ตัวเกร็ง มือเย็น ขาสั่นไปหมด แล้วที่สำคัญ...น้ำตากำลังจะมา ฮือออ พี่เกอร์น่ากลัวมากอ่ะ น่ากลัวพอๆ กับคุณพ่อเลย พูดแล้วภาพก็ลอยมาซ้อนทับกันไปอี๊ก แงงง

“เรานี่มัน...!!” อีกฝ่ายชะงักก่อนจะถอนหายใจยาว “เฮ้อ...พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจจะเสียงดังใส่...”

อาจเพราะหันมาเห็นฉันนั่งตัวสั่นหัวหดอยู่ เขาเลยพยายามบอกอย่างใจเย็น แต่ใจฉันนี่หล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มแล้วค่า ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวหรือเงยหน้าไปมองเขาด้วยซ้ำ

“จอมใจ...”

“...”

“พี่อยากให้เราตั้งใจฟังเรื่องที่พี่จะพูดให้ดีๆ นะ”

ฉันเงียบและเม้มปากแน่น พยายามที่จะกุมสติตัวเองไม่ให้เผลอปล่อยโฮออกมา

“พี่ไม่ได้ไม่ชอบหน้าเรา แล้วก็ไม่ได้ชอบผู้ชายหรือชอบฟิวส์อย่างที่เราเข้าใจ...” พี่เกอร์เว้นช่วงไปก่อนจะพูดต่อ “พี่ชอบผู้หญิง แล้วตอนนี้ก็...ชอบคนคนนึงอยู่”

อะ อ้าว! O_o มะ ไม่ได้ชอบพี่ฟิวส์แถมยังมีผู้หญิงที่ชอบแล้วด้วย?! แล้วตอนแรกๆ ทำไมเขาจ้องเขม็งใส่ฉันล่ะ? อีกอย่าง...

“ละ แล้วที่มีเพจในเฟซบุ๊กเชียร์ให้พี่เกอร์ขอพี่ฟิวส์คบล่ะคะ แล้วก็วันนั้นด้วย...วันที่พี่เกอร์หอมแก้มพี่ฟิวส์!” ความตกใจและความสงสัยทำให้ฉันเผลอถามออกไปโดยลืมความกลัวไปชั่วขณะ

“หอมแก้ม?” คนฟังขมวดคิ้วงงๆ สีหน้าเหมือนจะไม่พอใจจนฉันต้องขยายความต่อ

“ก็...ก็วันที่พี่เกอร์จอดรถอยู่ใกล้ๆ กับโรงอาหารแล้วพี่ฟิวส์ก็ลงมาจากรถพอดี...”

ภาพวันนั้นมันชัดเจนออก

“ถ้าเป็นวันที่จอมใจเดินมากับมัดหมี่ล่ะก็...วันนั้นรถฟิวส์มันเสียเลยขอติดรถมาเรียนด้วย แล้วพี่ก็ไม่ได้หอมแก้มฟิวส์ แค่จะหยิบแมลงบนผมออกให้เฉยๆ ส่วนเรื่องเพจ...คนแค่จิ้นกันเอง มันไม่ได้เป็นอย่างที่เราเห็นหรอก”

ฉันอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก...

“เรื่องนี้พี่ยืนยันว่าเป็นความจริง ถ้าจอมใจไม่เชื่อไปถามฟิวส์ก็ได้”

งั้นที่ผ่านมา...อา...ความมโนล้ำเลิศของฉันเองสินะ ก็...ก็ใครจะไปรู้ล่ะ! ที่มันเป็นแบบนี้เพราะฉันคิดมากเรื่องที่เขาจ้องเขม็งใส่ตลอดเวลานั่นแหละ เลยคิดว่าเขาไม่ชอบหน้ากัน พอคิดแบบนั้นมันก็เริ่มหาเหตุผล...แล้วเหตุผลมันก็บังเอิญเข้ากับเรื่องของเขากับพี่ฟิวส์พอดี U_U

“เรื่องนี้...ยังสงสัยอะไรอีกมั้ย”

“มะ ไม่แล้วค่ะ” ฉันก้มหน้าตอบเสียงเบา

“งั้น...เรื่องคุณทิกเกอร์ พี่ก็คงต้องพูดตรงๆ เหมือนกันสินะ”

พอได้ยินแบบนั้นฉันก็เผลอเงยหน้าขึ้นไปสบตากับคนพูด

“ตอนแรกพี่คิดว่าจะเลี่ยงไม่บอกเราวันนี้ แต่มันคงถึงเวลาที่ต้องพูดแล้วล่ะ เพราะถ้าไม่พูด...เราคงคิดเองเออเองแบบเรื่องของพี่กับฟิวส์อีก”

ปะ เป็นการตอกย้ำความคิดมโนโง่ๆ ของฉันมาก แต่...เขาพยายามเลี่ยงไม่พูดเรื่องคุณทิกเกอร์อย่างที่ฉันคิดจริงๆ สินะ U_U

“พวงกุญแจที่จอมใจเห็นอยู่กับจอห์นนี่วันนั้น...เป็นของพี่เอง มันเป็นพวงกุญแจบิ๊กไบค์น่ะ วันนั้นพี่ขับมาเรียนแล้วจอห์นนี่มายืมพาแนนแฟนมันไปกินข้าว”

เอ๊ะ...

“ที่พี่จะบอกก็คือ...คนที่ให้อมยิ้มจอมใจ...เป็นพี่เอง”

ดะ เดี๋ยวสิ...

          


          “พี่คือคุณทิกเกอร์ของจอมใจ”




65 %

มาหย่อนให้อีก 20 % (ฮุ_ฮุ)
เต็มตอนรอวันเสาร์จ้า 
เม้นบ้างนาาา~
มึนสาม
29/11/2560


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #24 ibue2915 (@ibue2915) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 09:08
    "พี่คือคุณทิกเกอร์ของจอมใจ" อร๊ายยยยยยยยเขินแทนจอมใจเลย 5555 สนุกค่ะ เนื้อเรื่องน่ารักชวนให้ลุ้นตามเลย
    #24
    1
    • #24-1 มึนสาม (@kengkatid) (จากตอนที่ 20)
      5 ธันวาคม 2560 / 19:36
      ขอบคุณนะค้าาา ได้ยินแบบนี้ก็ชื่นใจเลยยย งืออออ
      #24-1