มิชชั่นวุ่นวาย สายรหัสสุดป่วน [แจ่มใส มีนาคม 2561]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,935 Views

  • 66 Comments

  • 413 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    34

    Overall
    7,935

ตอนที่ 15 : 06 :: พวงกุญแจทิกเกอร์อันนั้น... [35% + แจ้งข่าว]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 869
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    11 พ.ย. 60



06

พวงกุญแจทิกเกอร์อันนั้น...

 



เพราะเลิกก่อนเที่ยงเกือบสามสิบนาที พวกเราเลยหาที่นั่งได้ง่าย ซื้อข้าวได้ไว และกินข้าวเสร็จเร็ว พอเที่ยงตรงพอดี คนก็เริ่มแน่นโรงอาหาร ฉันกับพิมพ์ดาวเลยย้ายมานั่งรอเรียนที่ใต้อาคาร PH01 (อาคารเดิมที่เกิดเหตุคลิปอันโด่งดังของฉันเมื่อวานนี้) และตอนมาถึงมันไม่มีโต๊ะว่าง เราสองคนเลยขอนั่งร่วมโต๊ะกับเพื่อนสาขาเดียวกันอีกสองคนที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว คนแรกคือ หนูแดง ส่วนอีกคนถ้าจำไม่ผิดน่าจะ กุ๊กกิ๊ก

ตอนแรกพวกเราก็นั่งคุยกันเรื่อยเปื่อย แต่ไปๆ มาๆ ก็มาหยุดอยู่ที่เรื่องฉัน...สุดท้ายเลยต้องเล่าเรื่องตั้งแต่เริ่มต้นลากยาวไปจนถึงเรื่องที่คลิปถูกอัพลงกลุ่มให้ฟัง

“สรุปเรื่องที่จอมใจขอพี่เกอร์เป็นแฟนคือมิชชั่นทดลองของพี่ปีสี่เหรอ?”

ฉันพยักหน้าเบาๆ ให้กุ๊กกิ๊ก

“แล้วดูเหมือนว่าคนที่อัพคลิปเธอลงกลุ่มก็แค่อยากดัง ต้องการแค่คนติดตามกับอยากเพิ่มเพื่อนในเฟซบุ๊ก แต่ไม่ได้สนใจว่าเธอจะเดือดร้อนอะไรหรือเปล่า”

“ก็...จากที่คุย น่าจะประมาณนั้นแหละ”

“เฮ้อ~ ” หนูแดงถอนหายใจหลังจากได้ยินคำตอบของฉันก่อนจะหันมาพูดต่อ “เธอนี่ดวงซวยจังเลยนะ”

“มากกกกก” ฉันลากเสียงยาวพร้อมกับทำหน้าเหนื่อยใจ

“ไม่เป็นไรนะจอมใจ” พิมพ์ดาวหันมาพูดปลอบแล้วยิ้มให้กำลังใจ ฮือออ เธอคือนางฟ้าแสนใจดีของฉันจริงๆ

“แต่ก็ยังดีที่รู้จักหน้าตาของพี่ปีอื่นๆ แล้ว เพราะวันเปิดสายก็คงหาตัวได้ง่าย...ฉันนี่สิ U_U

“ทำไมอ่ะ”

หนูแดงไม่ได้ตอบคำถามของฉันแต่กลับฟุบหน้าลงกับกระเป๋าคล้ายคนหมดอะไรตายอยาก กุ๊กกิ๊กเห็นแบบนั้นเลยหันมาอธิบายแทน

“ก็หนูแดงยังไม่รู้จักหน้าตาของพี่ปีสามกับปีสี่เลยน่ะสิ ชื่อก็รู้จักแค่ตัวย่อ ส่วนมิชชั่นก็ได้พี่ปีสองส่งต่อมาให้ ซึ่งเรื่องมิชชั่น จริงๆ ก็ผ่านหมดแล้วแหละ เหลือแค่วันเปิดสาย ถ้าตามหาพี่ปีสามกับพี่ปีสี่ไม่เจอก็นะ...โดนตัดสาย”

จะ เจอแล้ว! ฉันเจอเพื่อนร่วมชะตากรรมแล้ว!!

“ถึงเรื่องราวของเรามันจะเลวร้ายไปคนละแบบแต่ฉันเข้าใจความรู้สึกเธอนะหนูแดง”

จริงๆ เรื่องกลัวโดนตัดสายนี่ฉันเข้าใจดีเลย สายรหัสของหนูแดงถึงทำมิชชั่นที่ให้มาสำเร็จทั้งหมดแต่ถ้าวันเปิดสายตามหาพี่ปีสามกับพี่ปีสี่เพื่อรายงานตัวด้วยไม่เจอ...ก็เท่ากับโดนตัดสายอยู่ดี ส่วนของฉันเจอหน้าทุกคนก็จริง แต่ถามว่าผ่านสักมิชชั่นหรือยัง? บอกเลยว่าไม่ ทั้งมิชชั่นใหม่ของพี่ฟิวส์ มิชชั่นของพี่เกอร์ ไหนจะมิชชั่นที่ยังไม่ได้จากพี่เดปอีก ที่สำคัญ...ฉันยังตามหาพี่บันฑิตไม่เจอเลย เดดไลน์ก็ใกล้เข้ามาแล้วด้วย (เหลือแค่สี่วันเองอ่ะ T_T)  ไม่ผ่านมิชชั่นก็โดนตัดสายไปอี๊ก TOT

“จอมใจจจจ~

“หนูแดงงงง~

แล้วเราสองคนโผเข้ากอดกันกลม ปกติฉันกับหนูแดงเรียนด้วยกันก็บ่อย ส่วนใหญ่ก็คุยกันแต่งานกลุ่ม พอได้มีโอกาสคุยเรื่องอื่นแล้วเหมือนนิสัยเราจะคลิ๊กเข้ากันได้ แถมพอได้รู้ว่าประสบปัญหาสายรหัสคล้ายๆ กัน เหมือนจะคุยกันถูกคอมากกว่าเดิมไปอีกกกก

“ว่าแต่เธอโดนแกล้งแบบนี้ไม่โกรธบ้างเลยเหรอ เรื่องโดนพี่รหัสแกล้งไม่เท่าไหร่ แต่คนที่อัพคลิปเธอนี่สิ เธอควรจะด่าแรงๆ ไปสักทีนะ”

พอผละกอดออก หนูแดงก็หันมาถามอีกครั้ง ส่วนอีกสองคนก็หันมาทำหน้าอยากรู้ด้วย

“ก็เราเป็นพวกโกรธใครไม่เป็นนี่ ถ้าไม่ถึงขั้นด่าพ่อล้อแม่ ก็คิดว่าแล้วๆ กันไปก็พอ”

“จ้ะ แม่นางเอกกกกก” หนูแดงเบะปากหมั่นไส้

“แต่อิจฉาสายรหัสพิมพ์อ่ะ ดี๊ดี~! แค่รายงานตัวผ่านเฟซบุ๊กก็รับเข้าสายแล้ว วันเปิดสายก็ไม่ต้องทำอะไรมาก”

คนถูกฉันพูดถึงไม่ได้ตอบอะไรแค่ยิ้มบางๆ ส่งมาให้

“สายรหัสยัยกุ๊กกิ๊กก็เหมือนกันอ่ะ”

“สรุปคือ...พวกเรามันดวงซวยเองสินะหนูแดง”

หนูแดงพยักหน้าแล้วกอกฉันอีกครั้ง ทำเอาสองคนที่เหลือหัวเราะขำพวกเรา ช่วงแรกๆ ฉันทำตัวเป็นมนุษย์ย้ายกลุ่มไปเรื่อยมาก แต่ว่าตอนนี้...ฉันคิดว่าฉันเจอกลุ่มที่เข้ากับตัวเองและสามารถพูดคุยกันอย่างสนุกสนานได้แล้วล่ะ กลุ่มนี้แหละคือกลุ่มเพื่อนที่ใช่!

“ว่าแต่นี่กี่โมงแล้วอ่ะพิมพ์”

“เที่ยงสี่สิบ”

“ฮะ! เวลาขนาดนี้แล้วเหรอ?!” ฉันผุดลุกขึ้นหลังจากที่ได้ยินคำตอบจากพิมพ์ดาว

“จอมใจเป็นอะไร?!

“ลืม...ลืมว่าต้องไปทำมิชชั่น”

ตอนแรกที่ฉันหลบออกมาจากโรงอาหารและไม่รอเทคของให้พี่เกอร์ที่นั่น ก็เพราะกลัวว่าถ้าทำตัวให้ตกเป็นเป้าสายตาคนหมู่มากแล้วข่าวเรื่องคลิปมันจะไม่ซาลง จะว่าฉันคิดมากก็ได้นะ แต่ฉันไม่อยากเป็นจุดสนใจแล้วทำให้คนคิดไกลไปมากกว่านี้แล้วอ่ะ

แต่เมื่อกี้คงเม้าท์มอยเพลินจนลืมดูเวลาไปหน่อย ฮือออ จะหมดพักเที่ยงแล้ว หวังว่าคงเอาของไปให้เขาทันนะ

“ต้องไปแล้วล่ะ”

“ให้เราไปด้วยมั้ย?” พิมพ์ดาวกันมาถามสีหน้าเป็นห่วง

“ไม่เป็นไรพิมพ์ เราจะรีบให้ของแล้วก็รีบมาเลย ไปก่อนนะ”

จริงๆ ก็ไม่ได้อยากจะปฏิเสธหรอก แต่ฉันอยากถือโอกาสนั่งคุยเรื่องคลิปกับเขาให้เคลียร์ๆ ชัดๆ ไปเลยน่ะ อยากให้เขาออกมาพูดอะไรสักหน่อย คนจะได้เลิกสงสัยเรื่องของเราสักที

“เออๆ โชคดีนะ”

หนูแดงหันมาบอกและสองคนที่เหลือก็หันมายิ้มชูสองนิ้วบอกให้ฉันสู้ๆ

ฉันจะสู้~! แต่...หวังว่าคงจะเจอเขาอยู่ที่โรงอาหารล่ะนะ!

 



โรงอาหารคณะสาธารณสุขศาสตร์

เอ่อ...

ที่โรงอาหารคนบางตาก็จริง แต่...พี่เกอร์ไม่ได้อยู่ที่นี่...

ฉันก้มมองนาฬิกาบนหน้าจอโทรศัพท์ก่อนพบว่าตอนนี้เที่ยงสี่สิบห้า อาฮะ เห็นคำว่าซวยตัวโตๆ วางทับอยู่บนหัวยังไงไม่รู้ นี่อย่าบอกนะว่าพี่เกอร์คิดว่าฉันโดดเทคเลยไปเรียนคาบต่อไปแล้ว

ตายยย ตายแน่ๆ จอมใจ โดยตัดสายแน่ๆ จบกันชีวิตในรั้วมหาลัยของฉัน รุ่นพี่คงจะรุมเกลียด มองเหยียดอย่างคนนอกคอก แต่เดี๋ยวก่อนนะ! ถ้ามองกลับไป...ฉันโดนตัดสายนั่นก็หมายความว่าทำมิชชั่นไม่สำเร็จ เมื่อมิชชั่นไม่สำเร็จ...เรื่องคุณทิกเกอร์ฉันก็จะไม่รู้ไปด้วย! O_O

กรี๊ดดดด! ม่ายน้าาาาาาา!! อะไรจะเจอแต่เรื่องซวยๆ แบบนี้เนี่ย

ไม่สิ! ฉันจะมายอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้ ฉันต้องไปตามหาพี่เกอร์ให้เจอก่อนหมดเวลาพัก!

“น้อง~

แล้วจะไปหาพี่เกอร์ที่ไหนล่ะ?

“น้องครับ~

ตารางเรียนอะไรทำนองนั้นก็ไม่รู้

“น้องจอมใจครับ”

ขวับ!

ฉันหันไปตามเสียงทัก ตอนแรกก็คิดว่ามีคนเรียกอยู่หรอก แต่ก็ไม่ได้สนใจกระทั่งโดนเรียกชื่อออกมา แต่พี่คนนี้...เพื่อนพี่เกอร์ที่เป็นผู้คุมระเบียบเชียร์ด้วยกันนี่นา แล้วก็เป็นคนที่พูดอนุญาตให้ฉันทำมิชชั่นกับเจ้าพิกุลเมื่อวานนี้ด้วย ปกติฉันกลัวพวกพี่ๆ ผู้คุมระเบียบเชียร์นะ แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าเขาเป็นเทวดามาโปรดฉัน~

“พะ พี่เพื่อนพี่เกอร์!

เขาหลุดหัวเราะเบาๆ หลังจากที่ได้ยินฉันเรียกออกไปแบบนั้น ก็ไม่รู้จักชื่อพี่เขาอ่ะ รู้แค่ว่าเขาเป็นเพื่อนพี่เกอร์ เรียกแบบนี้ผิดด้วยเหรอ (‘^’)

“จอห์นนี่ พี่ชื่อจอห์นนี่ รุ่นน้องเรียกจอห์นนี่ รุ่นพี่เรียกจอห์น ส่วนเพื่อนรุ่นเดียวกันส่วนใหญ่เรียกจ้อน อยากเรียกอะไรก็แล้วแต่ชอบเลยครับ” พูดจบก็ส่งยิ้มโปรยเสน่ห์มาให้หนึ่งที

ถึงจะแอบเกร็งๆ นิดหน่อยแต่พี่จอห์นนี่ให้ความรู้สึกไม่กดดันเหมือนตอนเจอกับพี่เกอร์หรอกนะ แถมยังทำหน้าตายิ้มแย้มสดใสจนฉันมองแล้วรู้สึกไม่น่ากลัว แตกต่างกับพี่เกอร์มาก รายนั้นทำไมชอบทำหน้าโกรธๆ ดุๆ ใส่กันตลอดด้วยก็ไม่รู้

“ตามหาไอ้เกอร์อยู่เหรอ?”

ฉันพยักหน้าเบาๆ “พอดีวันนี้จอมใจยังไม่เทคของให้พี่เกอร์เลยค่ะ”

“ฮ่าๆ ไม่น่าล่ะ ปกติหลังเที่ยงมันจะอารมณ์ดี แต่วันนี้ดูหงุดหงิดแปลกๆ ” อีกฝ่ายหัวเราะขำและพูดอะไรที่ฉันไม่ค่อยจะเข้าใจเท่าไหร่ ก่อนจะหันมาถาม “มันอยู่ห้องเก็บตัวผู้คุมระเบียบเชียร์อ่ะ เดินไปด้วยกันกับพี่เลยมั้ย”

แน่นอนว่าฉันไม่มีทางเลือก ถ้าวันนี้ฉันไม่ได้ทำมิชชั่นล่ะก็... ฮือออ โดนตัดสายชัวร์!

“ขอโทษนะคะ ทำของหล่นหรือเปล่า?”

ระหว่างที่เราสองคนกำลังจะเดินไป อยู่ๆ ก็มีเสียงทักจากด้านหลังให้ต้องหันกลับไปมอง ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังยื่นพวงกุญแจอะไรสักอย่างส่งมาให้พี่จอห์นนี่และนั่นก็ทำให้ฉันเบิกตากว้าง


              นะ นั่นมัน...พวงกุญแจของคุณทิกเกอร์นี่นา O_O




35%

แจ้งข่าวนิดๆ
               สวัสดีค่า! ไม่ได้เจอกันนานเลยเนอะ วันนี้กลับมาอัพนิยายแล้วจ้าาา แฮ่ๆ >_<
สำหรับใครที่ติดตามในเพจคงรู้แล้วว่านิยายยังไม่ผ่านการพิจารณาและเก่งเพิ่งส่งไปให้ทางสนพ.รอบที่ 3 เมื่อไม่กี่วันก่อนนู้นเองค่ะ แต่ที่ส่งไปก็ไม่ได้แก้อะไรมากเลยว่าจะมาอัพให้อ่านกันต่อ
               บางคนอาจจะคิดว่าเรามั่นหน้าว่าจะผ่านเนอะถึงมาอัพอะไรแบบนั้น 555 จริงๆ ไม่มั่นใจเลยค่ะ เราผิดจุดเล็กจุดน้อยจนระแวงไปหมด 555 แล้วที่กลับมาอัพเพราะคิดว่าถ้ารอบ 3 ไม่ผ่านจะพักส่งก่อน แล้วจะอัพให้จบเลยค่อยลุยแก้ใหม่งี้ 
               #แต่ก็หวังว่าจะผ่านในรอบสามนี้ล่ะนะ
               ไว้ผลมาแล้วจะมาแจ้งที่เพจนะคะ
               ขอบคุณทุกคนที่คอยติดตามและให้กำลังใจกันเสมอน้า~!!
               รัก 
               ปล.อย่าลืมกดโหวตหรือคอมเมนต์กันนะคะ ถือว่าเป็นกำลังใจให้เราปั่นเรื่องใหม่ ตอนนี้ใจฝ่อเหลือเกิน 555

               มึนสาม(:
               11/11/2560


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #19 S.eCreT (@pavitra) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 20:38
    ฮัลลลโหลลลลล สู้ๆนะพี่~~
    #19
    1
    • #19-1 มึนสาม (@kengkatid) (จากตอนที่ 15)
      12 พฤศจิกายน 2560 / 08:59
      ขอบคุณน้าาา กอดดดดดด ปล.มีความหน้าม้ามาก 55555
      #19-1