มิชชั่นวุ่นวาย สายรหัสสุดป่วน [แจ่มใส มีนาคม 2561]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,944 Views

  • 66 Comments

  • 413 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    43

    Overall
    7,944

ตอนที่ 14 : 05 :: ขอแมวเป็นแฟน ♥ [100% rewrite 11/11/2560]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 938
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    11 พ.ย. 60

ต่อ




วันต่อมา


นั่นไงแก คนนั้นๆ ซุบซิบๆๆ ขอเป็นแฟน ซุบซิบๆๆ


ตกลงเป็นแฟนกันแล้วเหรอ ซุบซิบๆๆ


เฮ้อ U_U

แม้จะอยู่ในคาบเรียนและอาจารย์กำลังสอน แต่หูฉันก็ดันแยกแยะเสียงนินทราจากเพื่อนที่นั่งอยู่แถวด้านหลังออกมาได้ แน่นอนว่าพวกเธอกำลังนินทาฉันอย่างเมามันมาก แล้วมันอาจจะเป็นวันซวยของฉันที่วันนี้ดันเป็นคาบเรียนซึ่งเรียนรวมกันทั้งสองสาขา โอ้โห! สนุกสนานกับเสียงนินทรากันเลยทีเดียว

จริงๆ มันก็ไม่แปลกหรอกที่คนจะสงสัย เพราะคลิปที่มีคนอัพลงเมื่อวาน มันมีแค่ไม่กี่วินาทีก็จริง แต่มันดันเป็นตอนที่ฉันตะโกนเสียงดังถามเจ้าพิกุลในช่วงท้ายๆ ซึ่งถ้ามีแค่นั้นมันก็คงดี แต่มันดันติดเสียง ครับของพี่เกอร์เข้ามาในคลิปด้วยนะสิ! แล้วอะไรอีกรู้มั้ย? คนที่อัพคลิปลงกลุ่มดันตั้งแคปชั่นแปลกๆ กำกวมๆ ให้คนเข้าใจผิดซะงั้น

 

เฟรชชี่ใจกล้า ขอเป็นแฟนอดีตผู้คุมระเบียบเชียร์ใต้อาคารเรียน!’

 

ซึ่งคนที่อยู่ในเหตุการณ์เขาก็คงจะรู้ว่าเป็นแค่มิชชั่น (ตอนนั้นมีไม่ถึงสิบคน น้ำตาจะไหล T_T) แต่คนที่ไม่รู้เขาก็คิดกันไปเองต่างๆ นานา แล้วเมื่อวานฉันก็พยายามคอมเมนต์อธิบายใต้คลิปไปบ้างแล้วนะ แล้วทักไปหาคนอัพคลิปแล้วด้วย เหมือนจะเป็นรุ่นพี่ปีสาม ฉันขอให้เขาช่วยเปลี่ยนแคปชั่นคลิปใหม่ หรือไม่ก็ลบคลิปออกซะ ตอนแรกๆ เขาก็บ่ายเบี่ยง แถมยังบอกอีกว่าตั้งแต่อัพคลิปนั้นลงกลุ่มก็มีคนมากดติดตามและขอเป็นเพื่อนในเฟซบุ๊กเยอะขึ้น ซึ่งคำพูดดูไม่ได้สะทกสะท้านเลยว่าทำให้ฉันเดือดร้อนมากขนาดไหน

แต่พอโดนฉันขอมากๆ เข้า เขาก็ยอมลบออก แถมยังตบท้ายด้วยการบอกว่าฉันใจแคบไม่มีอารมณ์ขัน เอ้า! ถ้ามันขำๆ ฉันก็ไม่ว่าหรอก แต่นี่คนเข้าใจผิดเยอะเลย บางคนทักมาถามทางเฟซบุ๊กฉันด้วยซ้ำ!

ฮึ่ม! พูดแล้วก็โมโห แต่ข้ามอารมณ์นี้ไปก่อน มาต่อเรื่องคลิปดีกว่า เพราะพอพี่คนนั้นลบคลิปออกใช่มั้ย ฉันก็คิดว่าเรื่องมันจะเงียบลง แต่เปล่าจ้ะ! เพราะยังมีคนที่ไม่ได้อ่านคอมเมนต์ที่ฉันอธิบาย จ้า~! เรื่องก็ยาวและเป็นประเด็นซุบซิบมาจนถึงวันนี้ แล้วไม่ต้องถามถึงพี่เกอร์เลย รายนั้นเงียบกริบมากกกก! วันนี้ทั้งวันฉันยังไม่เจอเขาเลย กลุ่มเพื่อนเขาฉันก็ไม่เจอ...จะทักไปหาทางเฟซบุ๊กก็ไม่ได้ เพราะยังโดนพี่เกอร์บล็อกอยู่เลยค่า U_U #จอมใจคนดวงซวย

ส่วนพี่เดป พี่เขาโทรมาขอโทษฉันตั้งแต่เมื่อวานแล้ว บอกว่าไม่ได้ตั้งใจทำให้ฉันมีปัญหา แล้วก็เพิ่งรู้เรื่องตอนที่คลิปถูกลบออกไปแล้ว เลยไม่ได้มาอธิบายช่วย ฉันก็เข้าใจนะ เพราะฉันเองก็ไม่คิดว่าเรื่องมันจะกลายมาเป็นประเด็นวุ่นวายขนาดนี้

“วันนี้พอแค่นี้ค่ะ อย่าลืมอ่านทบทวนบทเรียนกันนะ เพราะเนื้อหาวิชานี้ค่อยข้างเยอะและเน้นการจำ เห็นว่าสอบกลางภาคปลายเดือนหน้าก็อย่าชะล่าใจล่ะ เพราะถ้าไปเร่งอ่านตอนใกล้สอบจะแย่เอา เจอกันคาบหน้านะคะนักศึกษา”

ชิ้ง! ( -_-)+++

เสียงอาจารย์บอกเลิกคลาสพร้อมกับที่ฉันสัมผัสได้ถึงแรงอาฆาตบางอย่างที่ส่งมาจากด้านหลัง และเหมือนจะมีงานเข้าเร็วๆ นี้...

“จอมใจ!

นั่นไง...

“ตกลงเรื่องมันเป็นยังไง”

เพื่อนสามสี่คนเดินเข้ามาหาฉัน และคนที่ถามฉันอยู่เธอชื่อ นิดา เป็นเพื่อนร่วมสาขาฉันเองแหละ แล้วเธอก็เป็นแฟนคลับพี่เกอร์ด้วย ฉันจำได้ว่าวันที่นิดารู้ว่าฉันเป็นน้องรหัสพี่เกอร์ เธอมาคร่ำครวญใส่ฉันตลอดทั้งวัน

“เราแค่โดนพี่ๆ เค้าแกล้งแค่นั้นเอง ถ้านิดาได้เห็นคลิปยาวๆ จะรู้ว่าเราพูดกับพิกุลไม่ได้พูดกับพี่เกอร์” ฉันบอกไปตามความจริง แต่ดูเหมือนนิดาจะทำหน้าไม่เชื่อเท่าไหร่

“แล้วที่พี่เกอร์ตอบครับล่ะ?”

“มุมคลิปมันไม่เห็นใช่มั้ยล่ะ แต่ตอนนั้นพี่เกอร์รับโทรศัพท์จริงๆ นะ”

“อืมมม แต่ฉันว่ามันก็แปลกๆ นะ” นิดารี่ตามองก่อนจะพูดต่อ “ช่วงก่อนหน้านั้นพี่เกอร์ก็โพสต์แปลกๆ ในเฟซบุ๊กด้วย แล้วตอนนี้เกิดเรื่องเธอ...แต่พี่เค้าไม่ออกมาพูดหรือแก้ตัวอะไรเลย”

“เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้~

ว่าแต่ไอ้ที่บอกว่าโพสต์แปลกๆ นี่คือยังไง มันเกี่ยวกับฉันด้วยเหรอ?

“เธอรู้อะไรบ้างเนี่ย -_-

ฉันส่ายหน้าเศร้าๆ ฮือออ ฉันไม่รู้อะไรเลยจริงๆ อ่ะ

“เฮ้อ~ ช่างเถอะ! ฉันจะรอจับตาดูพี่เกอร์แล้วกัน ไปเถอะพวกเรา หิวแล้ว” นิดาถอนหายใจเบื่อๆ ใส่ฉันก่อนจะพูดลอยๆ แล้วหันไปบอกเพื่อนอีกสองสามคน

ขอบคุณที่เลิกรุมฉันสักที ฮึก Y_Y

“จอมใจสู้ๆ ~

            พิมพ์ดาวยิ้มบางๆ อย่างเข้าใจ เธอคงเป็นคนเดียวละมั้งที่เข้าใจว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นมิชชั่นของพี่รหัสโดยที่ฉันไม่ต้องอธิบายอะไรให้ฟัง

“ขอบคุณพิมพ์มากน้า ฮือออ มีพิมพ์คนเดียวเลยที่เข้าใจเรา”

            ขนาดมัดหมี่ยังไม่ปลอบฉันแบบนี้เลย เอาแต่ขำใส่ ยัยรูมเมตใจร้าย!

            “แต่ก็แปลกนะที่พี่เกอร์ไม่ออกมาเคลื่อนไหวอะไรเลย” พิมพ์ดาวยิ้มเหงาๆ ก่อนจะพูดต่อ “...จริงๆ เราแอบได้ยินมาจากพี่แนนน่ะ”

            “หือออ O_O เรื่องอะไรเหรอ?”

            “พี่แนนบอกว่าพี่เกอร์สนใจรุ่นน้องในคณะอยู่แต่ไม่รู้ว่าใคร แล้วเรื่องนี้เหมือนจะรู้กันแค่กลุ่มพี่ผู้ชายด้วย” คนพูดหันมาจ้องฉันด้วยสายตาเศร้าๆ ทำเอาฉันรู้สึกผิดแปลกๆ จนต้องรีบปฏิเสธไปอย่างรวดเร็ว

            “ไม่ใช่เราแน่นอนพิมพ์! ไม่ใช่แน่ๆ !!

            จะให้ยืนยัน นั่งยัน หรือนอนยัน ฉันก็พูดได้เต็มปากเต็มคำเลยว่าพี่เกอร์ไม่ได้สนใจฉันแน่ๆ เพราะจากท่าทางที่แสดงออกตอนเจอกัน เขาดูไม่ชอบใจฉันด้วยซ้ำ (จ้องเขม็งและชอบพูดด้วยน้ำเสียงกดดัน) ถึงช่วงหลังๆ นี้จะดูใจดีขึ้นก็เถอะ แต่เฟซบุ๊กเขาก็ยังบล็อกฉันอยู่เลยนะ! เพราะฉะนั้นตัดฉันทิ้งไปได้เลย!!

แต่ถ้าจะให้คิดว่าเขาสนใจใครล่ะก็...มีอยู่คนเดียวเท่านั้นที่ฉันคิดออก เพราะหลักฐานที่ฉันเห็นมันก็ชัดเจนอยู่แล้ว คนที่พี่เกอร์ชอบ...พี่ฟิวส์ชัวร์!!

            “พิมพ์ไม่ต้องคิดมากว่าจะเป็นเราหรอกนะ” ฉันยื่นมือไปกุมมืออีกฝ่ายเอาไว้ “ในฐานะที่พิมพ์เป็นเพื่อนเรา และเราเป็นน้องรหัสพี่เกอร์ เดี๋ยวเราจะช่วยสืบมาให้เองว่าคนที่พี่เกอร์สนใจอยู่เป็นใคร”

“จริงเหรอ~!

            พิมพ์ดาวนี่ทำอะไรก็สวยไปหมดจริงๆ แฮะ ท่าตกใจยังสวยอ่ะ

“แน่นอนเชื่อมือเราได้เลย!

            “ขอบคุณจอมใจมากนะ” อีกฝ่ายบอกพร้อมกับยิ้มขอบคุณ

ฉันพยักหน้ารัวเพื่อย้ำคำพูดก่อนจะส่งยิ้มกลับไป ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าพี่เกอร์สนใจพี่ฟิวส์ก็เถอะ (ดี ไม่ดี เรียกว่าดูใจกันอยู่ก็น่าจะได้) แต่ตอนนี้บอกปัดๆ เพื่อให้พิมพ์ดาวสบายใจไปก่อนแล้วกัน อีกอย่างฉันไม่อยากให้พิมพ์ดาวต้องช็อกกับความจริงและมีอคติกับพี่ฟิวส์ ค่อยหาทางแง้มๆ บอกทีหลังแล้วกัน

“งั้นเราไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวโรงอาหารจะแน่นซะก่อนใกล้เที่ยงแล้วด้วย”

“จ้ะ” ฉันรับคำยิ้มๆ

วันนี้ได้เลิกก่อนเที่ยงเกือบสามสิบนาทีด้วย ซึ่งมันเป็นข้อดีคือสามารถไปจองที่นั่งและสั่งอาหารได้โดยไม่ต้องเบียดกับใคร~

เอ๊ะ! เดี๋ยวก่อนนะ

พักเที่ยงอย่างนั้นเหรอ...

ยะ แย่ล่ะ ฉันลืมไปได้ยังไงว่าตอนเที่ยงต้องเทคของให้พี่เกอร์...!! O_O

 




100 %

rewrite: 11/11/2560



มาอัพแล้วค่า~

หลังจากวันนี้ จะอัพนิยายแต่ไม่แจ้งในเพจนะคะ ใครผ่านมาอ่านก็แอดเฟบไว้เอา 555

ผ่านเดือนตุลาไปก็จะกลับไปแจ้งในเพจตามเดิม

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันบ้างเด้อออ
เหงาหงอยมากมาย เจอกันวันพุธนะคะ

เลิฟๆ

ขอบคุณค่ะ

มึนสาม(:

14/10/2560


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #18 Modtualek (@SupatraPanyao) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 08:24
    อยากอ่านต่อ~
    #18
    0
  2. #17 Modtualek (@SupatraPanyao) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 08:24
    อยากอ่านต่อ~
    #17
    0
  3. #16 kikacaica (@kikacaica) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 17:42
    มาต่อเลยได้ไหมมม ~~ มันค้างๆคาๆ รอติดตามนะคะ
    #16
    0