ตอนที่ 97 : ตอนที่ ๘๘ สนามรบของเตชินท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 748
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    12 ต.ค. 61


ตอนที่ ๘๘ สนามรบของเตชินท์


เตชินท์ซ่อนตัวหลังกำแพงน้ำแข็งมาสักพักแล้ว



                มันเป็นการกระทำที่ทั้งขลาดเขลาและผิดวิสัยของเขาไปมากทว่าตรงกับหลักการในสนามรบที่เขายึดถือมาตลอดเป็นอย่างยิ่ง



                จงทำทุกทางเพื่อรอดชีวิตให้ได้



                เตชินท์เคยเห็นภาคินทร์ระเบิดพรสวรรค์จนควบคุมไม่ได้มาก่อนก็จริง ทว่าภาคินทร์ในตอนนั้นทั้งหวาดกลัวและสับสนไม่แพ้เขาซึ่งติดอยู่ในน้ำแข็งของอีกฝ่ายเลยทีเดียว ส่วนภาคินทร์ในตอนนี้ กลายเป็นบางอย่างที่เตชินท์ไม่อาจให้นิยามและไม่สามารถหาคำมาอธิบายได้



เด็กหนุ่มไม่ยอมพูดโต้ตอบ มีเพียงเสียงคำรามแผ่วๆ ในลำคอดังลอดมาเป็นครั้งคราวเท่านั้น พฤติกรรมก็ก้าวร้าวและสะเปะสะปะจนเกือบเหมือนสัตว์ป่า คล้ายกับรู้จักเพียงการฟาดฟันและเยือกแข็งทุกสิ่งที่ก้าวเข้ามาขวางทางเท่านั้น



ดวงตาของภาคินทร์ยืนยันในสิ่งที่เตชินท์คิดไว้



สีฟ้าเรืองรองทว่าเย็นยะเยือกซึ่งไม่เหมือนเฉดสีใดบนโลกใบนี้



และมันเริ่มปรากฏขึ้นแทบจะในทันทีที่ภาคินทร์สำแดงพรสวรรค์ออกมา ถ้าจะให้เดา มันคงเป็นผลข้างเคียงจากการฝืนใช้พลังที่แม้แต่ตัวผู้ครองครอบเองก็ไม่สามารถควบคุมได้ ซึ่งเขาเองก็มีส่วนผิดไม่น้อยที่ไล่ต้อนให้ภาคินทร์ใช้มันออกมา



ดังนั้นเตชินท์จะแก้ไขมันเอง



ด้วยเถ้าถ่านและความตายเหมือนเช่นที่เขาทำมาตลอด



เพราะแบบนั้นเขาจึงหลบซ่อนและเฝ้ารอ ปล่อยให้ภาคินทร์อาละวาดเต็มที่เท่าที่ใจอยาก ผลาญกสิณไปกับการช่วยกำจัดศัตรูให้เขา ทันทีที่ลานประลองกลับมาเหลือแค่น้ำและไฟเมื่อไร เขาจะเป็นคนปิดฉากทุกอย่างลงเอง



เตชินท์กระชับกระบองแน่น เหลือบมองเงาที่สะท้อนอยู่บนแผ่นน้ำแข็งสูงเสียดฟ้าซึ่งเป็นผลพวงจากการที่ภาคินทร์พยายามจะเยือกแข็งนกแสกทั้งหมดในคราวเดียว สิ่งที่เขาเห็นคือภาคินทร์เพิ่งจะชักพระขรรค์ออกมาจากอกของยักษ์ตัวหนึ่ง น้ำแข็งไล่ลามไปทั่วร่าง เปลี่ยนสีผิวจากน้ำตาลตุ่นเป็นฟ้าขาว เด็กหนุ่มยันฝ่าเท้าเข้ากลางอกอสุรา บังเกิดเสียงลั่นเปรี้ยะเหมือนแก้วแตกก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะสลายกลายเป็นเพียงผลึกบนพื้น



ตอนนี้เหลือยักษ์ดินเหนียวอีกแค่ตัวเดียวแล้ว ทว่าทันใดนั้นก็มีสิ่งแปลกปลอมบางอย่างปรากฏบนภาพสะท้อน ร่างเล็กบอบบางจนเกือบเหมือนกลีบดอกไม้ที่บังเอิญร่วงปลิวเข้ามาในสนามรบอันบ้าคลั่ง



ที่อีกฝากของเวที รักษ์นารากำลังแทรกตัวผ่านหนามน้ำแข็งที่ผุดแทงขึ้นมาโดยรอบคูน้ำ มันเบียดกันจนแน่นขนัด บดบังทัศนียภาพ ทำให้เตชินท์ไม่สามารถรู้ความเป็นไปของภายนอกได้ ช่องว่างที่มีเล็กแคบเกินกว่าที่เขาหรือใครจะใช้ผ่านเข้าออก แต่เธอกลับลอดเข้ามาโดยใช้ความพยายามเพียงเล็กน้อยเท่านั้น



คำสบถหยาบติดอยู่ที่ปลายลิ้นของเตชินท์ เด็กนั่นมาทำอะไรที่นี่กัน



ภาคินทร์!!รักษ์นาราเรียก ส่งผลให้ดวงตาสีฟ้าเรืองรองหันขวับมาทางเธอ



ไร้คำเตือน ภาคินทร์ตวัดลงดาบ บงการหอกน้ำแข็งให้พุ่งไปทางรักษ์นารา ในชั่วขณะนั้นเตชินท์สบถออกมาจริงๆ เขาลุกยืน หทัยครุฑที่ปลายกระบองเปล่งแสงวาบปลดปล่อยอัคคีธาตุออกไปถึงสองลูกด้วยกัน



ตูม!



ลูกแรกปะทะเข้ากับหอกน้ำแข็ง การโจมตีสลายไปก่อนจะถึงตัวรักษ์นาราพอดี เด็กสาวยกมือขึ้นป้องใบหน้า กระโปรงตัวยาวปลิวสะบัดเนื่องจากแรงระเบิด



ตูม!



ส่วนอัคคีอีกลูกพุ่งไปปะทะแผ่นหลังของภาคินทร์เข้าอย่างจัง เด็กหนุ่มเปล่งเสียงร้องที่ฟังเกือบคล้ายการคำราม ในจังหวะเดียวกันเตชินท์ก็พุ่งตัวออกไป มือซ้ายคว้าคอเสื้อรักษ์นาราไว้เหมือนหิ้วลูกหมาลูกแมว ในขณะที่มือขวาควงอาวุธปัดป้องลิ่มน้ำแข็งกลุ่มใหญ่ที่ภาคินทร์ส่งออกมา โชคเข้าข้างเพราะยักษ์ดินเหนียวทุบกำปั้นลงมาพอดี ความสนใจของภาคินทร์จึงถูกดึงกลับไปยังศัตรูที่เหลืออยู่แทน



เตชินท์เหวี่ยงรักษ์นาราเข้าที่กำบังอย่างไม่เบามือนักก่อนจะสั่งเสียงห้วน



“ออกไปซะ เธอไม่มีประโยชน์ที่นี่”



เขาเหลือบมองเงาสะท้อนบนแท่งน้ำแข็งอีกครั้ง ภาคินทร์กำลังยุ่งอยู่กับการจัดการยักษ์พยนต์ตนสุดท้าย นี่น่าจะพอซื้อเวลาให้เขาได้เล็กน้อย



แต่ว่าภาคินทร์…” รักษ์นาราพยายามแย้งทว่าเตชินท์ไม่เปิดโอกาส



เธอเองก็ควบคุมพลังไม่ได้พอๆ กับเจ้านั่นน่ะแหละ อย่าบีบให้ฉันต้องลงมือมากเกินจำเป็นได้ไหม



เด็กสาวขมวดคิ้วครุ่นคิด ไม่ถึงชั่วอึดใจดวงตาสีน้ำตาลก็เบิกกว้างเมื่อตระหนักได้ถึงความหมายที่แท้จริงซึ่งซุกซ่อนอยู่ในประโยคนั้น



เตชินท์คิดจะฆ่าภาคินทร์?”



เด็กหนุ่มไม่ตอบ ไม่แม้แต่จะมีปฏิกริยาตอบสนองต่อคำถามกึ่งคาดคั้นจากรักษ์นาราด้วยซ้ำ เพราะแบบนั้นในประโยคถัดมา น้ำเสียงของเด็กสาวจึงยิ่งสั่นเครือมากขึ้น



ทำไมกัน? เขาไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยภาคินทร์แค่…”



เจ้านั่นเกือบจะฆ่าเธอไปแล้วด้วยซ้ำถ้าฉันไม่ช่วยไว้น้ำเสียงของเขาแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยความหงุดหงิดอย่างไม่ปิดบัง เด็กสาวเป็นคนหัวอ่อนและมองโลกง่ายดายเกินไป เธอคิดอย่างตื้นเขินว่าความเป็นเพื่อนและสายสัมพันธ์ที่มีจะช่วยให้ภาคินทร์ได้สติ ทว่านั่นไม่จริงเลยสักนิดและเหตุการณ์เมื่อครู่คือข้อพิสูจน์อย่างดี



และถ้าฉันไม่ทำอะไรสักอย่าง เราทุกคนจะตายจากความหนาวเย็นนี้กันหมด มองไปรอบๆ ซะบ้าง  นี่ไม่ใช่ฝีมือของมนุษย์แต่เป็นสัตว์ประหลาด นั่นน่ะไม่ใช่ภาคินทร์ของเธออีกแล้ว



เตชินท์คาดไว้อยู่แล้วว่ารักษ์นาราไม่มีทางเข้าใจ



ทว่าสิ่งที่เขานึกไม่ถึง คือการที่รักษ์นาราจะมีสีหน้าเจ็บปวดจากคำพูดของเขาได้ถึงขนาดนี้



แต่ถ้าเทียบกันแล้ว เราเป็นสัตว์ประหลาดมากกว่าภาคินทร์เสียอีก



เตชินท์ค้นพบว่าตนเองกำลังดิ้นรนหาถ้อยคำมาโต้แย้งรักษ์นารา เขาไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องลำบากทำเช่นนั้นเพราะสิ่งที่เธอพูดมาก็ถูกต้องแล้วแท้ๆ พลังของรักษ์นาราอันตรายยิ่งกว่าภาคินทร์มากมายนัก เธอกลืนกินชีวิต ในขณะที่เขาทำได้เพียงเปลี่ยนน้ำเป็นน้ำแข็ง



และถ้าขนาดเรายังมีหวังที่จะใช้ชีวิตเหมือนคนอื่นได้ มันก็ต้องมีหนทางที่จะทำให้ภาคินทร์กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้เหมือนกัน



มันเป็นประโยคที่ฟังรวดร้าวแต่ก็เข้มแข็งไปพร้อมกันอย่างไม่น่าเชื่อ ราวกับว่านี่คือสิ่งที่เธอใช้ปลอบประโลมตนเองและผู้คนรอบข้างเสมอมา ว่าพวกเขาสามารถเป็นได้ทุกสิ่งที่ต้องการ ไม่ใช่เพียงแค่สิ่งที่สังคมและคนรอบข้างตีกรอบให้เป็นจากแง่มุมเล็กน้อยที่คนพวกนั้นได้เห็น



ความคิดนี้เป็นเหมือนภาพสะท้อนของทุกสิ่งที่เตชินท์กัดฟันยึดมั่นมาโดยตลอด เขาที่ตะเกียดตะกายจะเป็นมากกว่าที่ตนเองสามารถเป็นได้ มากกว่าแค่ลูกชายผู้อ่อนแอที่มารดาไม่เคยจะให้ค่า บางทีนี่อาจเป็นเหตุผลที่สีหน้าเจ็บปวดของรักษ์นาราพลอยทำให้เขารู้สึกแย่ไปด้วย



เพราะเธอไม่ใช่สัตว์ประหลาดอย่างที่เขาตีตราไว้



เธอก็แค่เด็กสาวคนหนึ่งที่พยายามหาที่ทางของตนเองบนโลกใบนี้ เหมือนเช่นที่เขาเป็น



ทว่าถึงจะเห็นอกเห็นใจรักษ์นาราขนาดไหนเตชินท์ก็ไม่สามารถคล้อยตามคำขอร้องของเธอได้ ภาคินทร์ในขณะนี้อันตรายเกินไปและถ้าเขาไม่



ขนอ่อนลุกชัน กระแสไฟฟ้าแล่นปราดไปตามไขสันหลัง ความกลัวกำลังเกาะกินเขา เตชินท์เหลียวมองข้ามไหล่และได้พบเข้ากับภาคินทร์ซึ่งกำลังยืนค้ำอยู่เหนือแผ่นน้ำแข็งซึ่งใช้เป็นที่ซ่อนตัว เสื้อตัวบนไหม้ไฟจนขาดรุ่งริ่ง พระขรรค์ในมือเงื้อง้า แทบไม่ต้องคิด เตชินท์คว้าตัวรักษ์นาราไว้อีกครั้งแล้วกระโจนหลบอย่างรวดเร็ว



ตูม!!



บังเกิดเสียงกัมปนาทก่อนจะตามมาด้วยการที่แผ่นน้ำแข็งแตกออกเป็นสองซีก พื้นร้าวแยกไม่ต่างกันซ้ำยังเกาะกุมด้วยเกล็ดน้ำ อากาศรอบด้านเย็นลงอีกเท่าตัว ควันขาวปรากฏขึ้นตามจังหวะการหายใจของเตชินท์และรักษ์นารา นี่ไม่ใช่สัญาณที่ดีแล้ว



ภาคินทร์มองตรงมาที่พวกเขาด้วยดวงตาสีฟ้าเจิดจ้าที่ดูคล้ายดวงตาของสัตว์ป่าในความมืด ทว่าไม่มีความรู้สึกใดเจือปนอยู่ในนั้น ไม่มีความคุ้นเคย ไม่มีความลังเล



ว่างเปล่า เหมือนกับความหนาวเหน็บของน้ำแข็งที่รายล้อม



อีกฝ่ายบีบคั้นให้เขาไม่เหลือทางเลือกแล้วจริงๆ



เตชินท์จุดไฟทมิฬให้ลุกท่วมกระบอง และจากทีท่าพร้อมรบเช่นนั้น รักษ์นาราคงคาดเดาการตัดสินใจของเขาได้ไม่ยาก เธอกรีดร้องห้าม ทว่าช้าเกินไป เตชินท์พุ่งตัวเข้าใส่ภาคินทร์แล้วเรียบร้อย




#########

          สนทนา : ฟ็อกซ์แต่งตอนนี้ไปฟังเพลง let it go ไปด้วยแหละ รู้สึกได้ถึงความเข้ากันอย่างน่าประหลาด 555 ตอนนี้แอบสั้นนิดหนึ่งเพราะจะตัดฉากสำคัญไปรวมไว้ด้วยกันค่ะ แต่ตอนหน้ายาวสะใจแน่นอนขอรับประกัน ในที่สุดก็จะได้แต่งฉากนุ้งคินทร์กะพี่เตสู้กันสักที //ถูมือ


  

               

               

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

1,493 ความคิดเห็น

  1. #1242 montrera (@montrera) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 09:17
    กรี๊ดๆๆ
    #1242
    0
  2. #1240 ที่พึ่ง(ไม่ได้) (@Amale) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 05:17
    ม่ายยยยยยยย
    ตัดได้ค้างคามากมาย
    #1240
    0
  3. #1239 Casper (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 21:37

    โโอ๊ยยยยยย เหนื่อยค่ะคุณฟ็อกซ์ เหนื่อยแทนคุณเตเขา ไหนจะปกป้องหนูรักษ์ ไหนจะต้องคอยสู้กับภาคินทร์อีกกกก เฮ้ออออ //ถอนหายใจแรงมาก

    .

    รีบๆกลับมาต่อนะคะ :) ^^

    #1239
    0
  4. #1237 Dear (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 16:20

    ฟ็อกซ์จะสร้างเรือผีใหม่ทุกตอนแบบนี้ไม่ได้นะ เราเปลี่ยนเรือไม่ทัน

    #1237
    0
  5. #1236 WaBi (@phowiset) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 00:33

    น้ำตาจะไหล
    รอตอนต่อไป
    #1236
    0
  6. #1235 สุดย0ด (@patinya1223) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 00:18
    พี่เตมีความใจอ่อนกับน้องรักษ์ เรือผีชั้นมาแล้ววววว ฮือออ น้องรักก็ยังเป็นน้องรักษ์คนเดิมห่วงทุกคนเลย รอตอนต่อไปนะคะ
    #1235
    0
  7. #1234 fefefy (@rainy_dacht) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 20:35
    ยกไม้พาย#เตรักษ์ จะผิดไหม555 //เชียร์ใครดีระหว่างพี่เตคนคูลกับนุ้งคินทร์คนเทพ
    #1234
    0
  8. #1233 Hiii29220 (@Hiii29220) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 20:21
    เหมือนแม่เห็นลูกตีกันแล้วทำอะไรไม่ได้เชร่บปวด เข้าใจทั้งพิเตทั้งนุ้งรักษ์อ่ะ ถ้าไม่สู้ก็ตายกันหมด แต่ภาคินทร์ก็ไม่ได้ตั้งใจอ่ะฮืออออออออ
    #1233
    0
  9. #1232 FullmoonG (@FullmoonG) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 19:47
    ชั้นกลัวเตชินท์จะถูกกระทำเสียเองเหลือเกิน คุณฟ็อกซ์
    #1232
    1
    • #1232-1 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 97)
      12 ตุลาคม 2561 / 20:05
      จงเชื่อมั่นในความเป็นลูกรักของพี่เตของฟ็อกค่ะ 555 ยังไงพี่ก็รอดศึกนี้แน่นอน //แต่ศึกหน้าไว้ว่ากันอีกทีนะ
      #1232-1
  10. #1231 Pysfii (@pychat) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 19:38
    แงงงง้ ตื่นเต้นน
    #1231
    0
  11. #1230 Yuemoon (@SkyMagic26) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 19:31
    ตัดจบได้ขาดใจมากพี่5555 หนูรักษ์จะช่วยนุ้งคินทร์ได้ม้ายยยย
    #1230
    0