ตอนที่ 93 : ตอนที่ ๘๔ การเผชิญหน้าของตุลย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 767
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    2 ก.ย. 61


ตอนที่ ๘๔ การเผชิญหน้าของตุลย์




“จะไม่เยอะเกินไปหน่อยหรือไง”



บุญญาซึ่งกำลังหลับตานั่งทำสมาธิเพื่อควบคุมยักษ์พยนต์ทั้งหมดอยู่ตรงอัฒจรรย์เอ่ยถาม มือขวาของชายชราวางเหนือเข่า ส่วนในมือซ้ายคือสร้อยประคำสีขาวหม่นที่น่าจะผ่านกาลเวลามาไม่น้อยกว่าผู้เป็นเจ้าของ บุญญาขยับนิ้วโป้งเพื่อลูบผ่านแต่ละลูกเสมือนเป็นพิธีอะไรบางอย่าง ทว่าริมฝีปากของเขาไม่ได้บริกรรมคาถา แต่กลับคุยถามกับคนที่อยู่ด้วยกันอย่างเป็นห่วงแทน



“หืม? หมายถึงอะไรเหรอลุง” มินตะยาเอียงคอถามกลับ เด็กสาวกำลังเดินวนเฝ้าอยู่หน้าประตูทางออกทิศใต้ เจ้าเสือดาวที่แก้มแหว่งเหวิ่นเดินตามต้อยไม่ห่างจนแทบจะเป็นเหมือนเงาตามตัว



ประตูทางออกถูกปิดกั้นไว้หมดทุกทางแล้ว เหลือเพียงของทิศเหนือและใต้ซึ่งมีบูร์จินและมินตะยาเฝ้าตามลำดับเท่านั้น ที่ทำเช่นนี้เพื่อบีบให้ผู้คนมารวมตัวกันและเพื่อทำให้วงค้นหาแคบลง หรือหากมีคนเล็ดลอดหนีไปได้ ด้านนอกก็มีชเวอองที่เดินลาดตระเวรคอยเก็บกวาดอีกต่อ



ส่วนบุญญา วิชายักษ์พยนต์ของชายชราทำให้เจ้าตัวไม่อาจขยับไปไหนได้ เขาจึงเลือกจะตามมาอยู่กับมินตะยาเนื่องจากพลังของเด็กสาวค่อนข้างเหมาะจะอารักขาผู้อื่นมากกว่าของบูร์จิน



“นกพวกนี้ มันเยอะเกินจำเป็นไปแล้วนะมินตะยา เดี๋ยวก็ได้ตายก่อนพอดี” บุญญาเตือนด้วยน้ำเสียงเป็นกังวลส่งผลให้เด็กสาวยกมือขวาขึ้นแตะข้อมืออีกข้างที่มีเลือดแดงฉ่านซึมออกมาจากผ้าพันแผล เธอกดมือแน่น ไม่ใช่เพื่อห้ามเลือด แต่เพื่อเรียกให้มันหลั่งหยดมากขึ้นไปอีก



“ลุงก็รู้ว่าฉันยังได้อีกเยอะ” เด็กสาวเอ่ยอย่างโอ้อวด โลหิตจำนวนหนึ่งลอยย้อนขึ้นสู่ฟ้า นกแสกที่ปีกหักจนบินเฉโฉบผ่านมา อ้าปากกลืนกิน ทันใดนั้นเสียงกร๊อบก็บังเกิด ปีกของมันงอย้อนก่อนจะเหยียดขยาย กลับคืนสู่สภาพเดิมแล้วโผบินกลับไปจิกทึ้งผู้คนอีกครั้ง  “และพูดกันตามตรง หากหวั่นกลัวความตายเสียเองแล้วพวกเราจะเทิดทูนบูชา ความตายไปเพื่ออะไรกัน”



“เอ็งยังคิดอยากตายอยู่อีกหรือมินตะยา” ชายชราถาม น้ำเสียงสงบนิ่งราวกับเป็นแค่เรื่องลมฟ้าอากาศในขณะที่ยังนั่งลูบลูกประคำโดยไม่ลืมตาดุจเดิม



“ไม่แล้วแหละลุง ไม่มาพักใหญ่แล้ว และก็ยังคงไม่ต่อไป อย่างน้อยก็จนกว่าฉันจะเติมเต็มความปรารถนาของท่านจ้าวได้สำเร็จ”



“ฟื้นขึ้นมา มีชีวิต ได้เพราะ ความตาย สินะ” บุญญาสรุป และเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็วเมื่อรับรู้ได้ว่าบทสนทนานี้ชักจะหนักหนาเกินไปเสียแล้ว “ตกลงว่าเอ็งเจอวิญญาณที่ท่านจ้าวต้องการหรือยังละ เล่นส่งสมุนออกไปเสียเยอะขนาดนั้นแล้วแท้ๆ”



“เพิ่งตรวจได้แค่ครึ่งเดียวเองลุง แถมยังมีแต่ตัวมารคอยขัดขวางไม่หยุด” มินตะยาบ่นอุบอิบ ดวงตาสีน้ำตาลแดงจับจ้องไปยังทิศทางหนึ่ง ซึ่งยักษ์พยนต์และมวลน้ำรูปร่างเหมือนพญานาคกำลังต่อสู้กันอย่างติดพัน เสือดาวของมินตะยาเองก็แยกเขี้ยวสมทบอย่างไม่พอใจตามไปด้วย



“ปล่อยหน้าที่ตัวล่อเป็นของคนแก่คนนี้ไปเถอะ เอ็งไม่ต้องไปอะไรกับพวกนั้นหรอกน่า”



“แต่แผนนี้มันจะได้ผลจริงๆ เหรอลุง” เธอเปรยบ่นอีกระลอก น้ำเสียงเจือความลังเล “ถึงฉันจะอ่านคุณสมบัติของวิญญาณได้จากเลือดหยดเดียวก็เถอะ แต่ถ้าคนๆ นั้นถูกฆ่าตายไปเสียก่อนแล้วหลงหายไปในกองศพ ที่ทำมาทั้งหมดก็สูญเปล่าเลยนะ อีกนานเท่าไรไม่รู้กว่าวิญญาณจะเวียนว่ายมาเกิดใหม่ได้อีกครั้ง ความปรารถนาของท่านจ้าวน่ะรอนานขนาดนั้นไม่ไหวแน่ๆ”



“ไม่เป็นไรหรอก”



บุญญาปลอบอย่างเรียบง่ายแต่ด้วยน้ำเสียงมั่นอกมั่นใจยิ่ง รอยยิ้มผุดขึ้นเบื้องหลังหนวดเคราดกขาวทว่าดวงตายังคงปิดแน่นดุจเดิม



“เพราะวิญญาณของจุติเทพ ย่อมต้องอยู่ในกายเนื้อที่มีรากฐานมาจากจุติเทพเป็นธรรมดาอยู่แล้ว”









 

                ตุลย์ไม่รู้ว่ามันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่



เขาแค่วิ่งตามรักษ์นาราออกมาด้วยความเป็นห่วงก่อนจะพบว่าเธอกำลังคุยกับต้นไม้ต้นหนึ่งอยู่อย่างเคร่งเครียด ตุลย์เคยได้ยินเรื่องของมาลีมาบ้างทว่าไม่เคยพบเจอหรือได้ยินกับตัวสักครั้ง รักษ์นาราจะพูดถึงมาลีด้วยดวงตาเป็นประกายเสมอ



โหยหา เทิดทูนและรักใคร่ ทั้งที่ไม่เคยรู้เลยแท้ๆ ว่าตัวตนที่แท้จริงของอีกฝ่ายคือใครหรืออะไร ตุลย์มักคิดเอาเองว่ามาลีน่าจะเป็นเหมือนนางไม้ไม่ก็วิญญาณอะไรเทือกนั้น แต่ที่แน่ๆ ในใจเขาไม่เคยกังขาแม้แต่น้อยว่ารักษ์นาราอาจจะแค่คิดไปเองหรือปั้นเรื่องโกหก



เพราะสีหน้าที่แปรเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ในความเงียบงันนั้น คือหลักฐานชั้นดีว่ามีบางอย่างกำลังเอื้อนเอ่ยโต้ตอบกับรักษ์นาราอยู่จริงๆ บทสนทนาอันแสนพิศดาร ซึ่งไม่ว่าเขาหรือใครก็ไม่มีสิทธิ์ได้รับฟัง

              


  “มาลีคุณต้องบอกหนูนะคะ คนๆ นั้น...” รักษ์นาราเว้นคำ สีหน้าหวาดหวั่นจนทำให้ตุลย์นึกกังวล “รูปแบบกสิณของเขามันน่ากลัวมาก หนูไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนเลย มันดำมืด มันว่างเปล่า จนเกือบเหมือน....”



                รักษ์นาราคงกำลังรอให้มาลีเติมเต็มถ้อยคำเหล่านั้น ทว่าสำหรับตุลย์สิ่งที่เขาได้ยินมีเพียงเสียงกัมปนาทของท้องฟ้า คำรามแว่วมาจากทิศที่ไกลออกไป แฝดเตโชแหงนหน้าขึ้นมองก่อนจะพบว่าเบื้องบนมีแต่มวลหมู่วิหคบินวนเป็นวงกลมอย่างน่าขนลุกอยู่เต็มไปหมด



                และทันใดนั้นพิ้นดินก็สั่นไหว ก่อนจะตามมาด้วยเสียงกรีดร้องดังระงมจากด้านในสนามสัตตบงกช



                “ไม่นะ” ทั้งหมดทั้งมวลนั้นส่งผลให้รักษ์นาราดูตื่นตระหนกและขวัญเสียยิ่งขึ้นไปอีก “เขาอยู่ที่นี่แล้วงั้นเหรอ? มาลี!! มาลี!! ตอบหนูสิ เขาอยู่ที่นี่แล้วใช่ไหม เขาต้องการอะไรจากหนูกันแน่!



                แน่นอนว่านอกจากเสียงของรักษ์นาราแล้วตุลย์ก็ไม่ได้ยินอะไรทั้งสิ้น แต่จากรูปประโยคทำให้เขารู้ว่ารักษ์นาราเองก็ไม่ได้ยินสิ่งใดเช่นกัน อีกครั้งที่มาลีไม่ยอมเฉลยปริศนาที่คางคาให้แล้วเลือกจะเงียบหายไปเฉยๆ



                พี่รักษ์ใจเย็นๆ ก่อนเถอะครับตุลย์ปราดเข้าไปใกล้ สองมือรั้งไหล่ของเด็กสาวไว้ บีบแน่นขึ้นเพื่อเรียกสติและเพื่อบอกเขายังจะอยู่ข้างเธอเสมอ ผมว่าเรากลับไปรวมกลุ่มกับทุกคนก่อนเถอะ



                ทรวงอกของรักษ์นาราสะท้อนขึ้นลงตามการหายใจ สีหน้าของเธอดูสับสนปนกังวล ดวงตาเหลือบมองไม้ใหญ่ข้างตัวอีกครั้งราวกับกำลังรอคอยคำตอบซึ่งไม่มีวันมาถึง เห็นแบบนั้นตุลย์จึงสำทับด้วยน้ำเสียงเว้าวอนแบบที่มักใช้กับเด็กสาวได้ผลเสมอ



                นะครับ



                รักษ์นาราพยักหน้าอย่างจำยอม ท่าทีเลื่อนลอยครุ่นคิดไม่จาง ใจจริงตุลย์อยากถามมันเสียตรงนี้ว่า เขาคนนั้น ที่รักษ์นาราเอ่ยถึงคือใครและเหตุใดจึงทำให้เธอมีท่าทีหวาดกลัวได้ถึงขนาดนั้น แต่แฝดเตโชก็รู้ดีว่าหากรักษ์นาราเอ่ยปัดด้วยการบอกว่าไม่มีอะไรพร้อมทำสีหน้าลำบากใจที่จะเล่าแล้วละก็เขาคงยอมปล่อยผ่านให้เธอเหมือนเคยแน่นอน



                ฉะนั้นขั้นตอนแรกคือกลับไปรวมกลุ่มกับทุกคนให้ได้เสียก่อน ทั้งติณห์ ชวินทร์และลูกพี่ โดยเฉพาะลูกพี่ รายนั้นน่ะเค้นคอรักษ์นาราได้เก่งที่สุดแล้ว



                ตุลย์ถือโอกาสกุมมือรักษ์นาราไว้แบบหลวมๆ ก่อนจะออกแรงลากจูง แต่เพียงกลับมาถึงพวกเขาก็ค้นพบว่าประตูทางเข้าออกมีกองหินขนาดใหญ่ปิดกั้นจนเต็มแน่น เรียกได้ว่าแม้แต่หนูหรือแมลงก็คลานผ่านออกมาไม่ได้ โครงสร้างด้านบนยังอยู่ดีไม่ได้พังลงมา แปลว่านี้ไม่ใช่ผลพวงจากแผ่นดินไหวเมื่อครู่ แต่เป็นความจงใจของผู้ใช้กสิณปฐวีบางคนเพื่อป้องกันไม่ให้คนนอกเข้า หรืออีกนัยน์หนึ่งอาจเพื่อไม่ให้คนในออก



                รักษ์นารากุมมือตุลย์แน่นขึ้นเมื่อสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล



                “ลองไปดูทางอื่นก่อนเถอะครับ” แฝดเตโชปลอบก่อนจะพาเด็กสาวอ้อมไปอีกทาง แต่ไม่ว่าจะประตูไหนๆ ก็ล้วนมีสภาพไม่ต่างกันคือถูกปิดกั้นไว้ด้วยหินกองใหญ่ทั้งสิ้น หลังเดินสำรวจไปทั้งสิ้นหกประตูและอ้อมไกลเกือบค่อนสนามสัตตบงกช ความอดทนของตุลย์ก็สิ้นสุดลง เด็กชายระบายความหงุดหงิดด้วยการชกหมัดเพลิงออกไปแต่เมื่อเทียบขนาดกันแล้ว เตโชธาตุของเขาก็เป็นได้แค่สะเก็ดถ่านสำหรับศิลาหนาหนักเท่านั้นเอง



                โธ่เว้ย!!  นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ยเขาสบถหยาบ ในใจเริ่มร้อนรนขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้เนื่องจากเสียงกรีดร้องและเสียงตึงตังของการต่อสู้ยังแว่วมาให้ได้ยินเป็นระยะๆ และมันไม่ใช่การโห่ร้องเนื่องจากกำลังรับชมการประลองระหว่างอาโปและเตโชแน่นอน



                 รู้งี้น่าจะให้ติณห์ตามมาแทน หินกองแค่นี้ไม่ครณามือคู่แฝดของเขาหรอก ในสถานการณ์แบบนี้พลังของเขาไร้ประโยชน์สิ้นดี ตัวเขาเองก็ไร้ประโยชน์ไม่แพ้กัน เพราะนอกจากจะบรรเทาความกังวลให้รักษ์นาราไม่ได้แล้ว ยังทำให้เด็กสาวต้องรู้สึกแย่ไปมากกว่าเดิมอีกต่างหาก



                มันเป็นความผิดของพี่เองรักษ์นารากล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือและฝ่ามือที่กำแน่น “เขาต้องการตัวพี่ ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมแต่ที่ทุกอย่างกลายมาเป็นแบบนี้เพราะพี่เอง และถ้าพี่ไม่วิ่งออกมา ป่านนี้ตุลย์คงยังได้อยู่กับทุกคน ถ้าตอนนั้นพี่ไม่...มันเป็นเพราะพี่เอง เพราะพลังของพี่ ทุกคนถึงต้องเดือดร้อนถ้าไม่มีพี่สักคน...”



                “อย่าพูดแบบนั้นเด็ดขาด!!” ตุลย์แย้งเสียงดัง ก่อนจะเบาความแข็งกร้าวลงในประโยคถัดมา “มันจะเป็นความผิดของพี่รักษ์ได้ยังไงกันในเมื่อพี่เองก็ไม่ได้อยากให้เรื่องบ้าๆ เข้าใจยากพวกนี้เกิดขึ้นเสียหน่อย”



                “ตะ...แต่ว่า...”



                “ไม่มีแต่!” ตุลย์เผลอเสียงดังอีกแล้ว ถึงแม้เขาจะยังไม่ได้เข้าใจดีนักว่ามันเกิดอะไรขึ้นก็เถอะ แต่ที่แน่นอนก็คือ “ถ้าพี่รักษ์โทษตัวเองอีกคำเดียวผมจะโกรธจริงๆ ด้วย แล้วก็อย่าพูดเหมือนอยากให้ตัวเองหายไปแบบนั้นสิครับ ถ้าเป็นแบบนั้นจริงผมคงอยู่ต่อไปไม่ได้แน่ๆ”



                แฝดเตโชผงะเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าเผลอพูดกึ่งหนึ่งของความในใจออกไปเสียได้



ตุลย์ชอบรักษ์นารา ก้าวข้ามความชื่นชม เหนือไปกว่าแค่โปรดปราณ ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่ความรู้สึกที่เขามีให้รักษ์นาราทั้งมากมายและล้ำลึกถึงเพียงนี้ ตุลย์เคยสารภาพเรื่องนี้ให้ติณห์ฟังเพราะเกรงว่าฝาแฝดจะคิดเหมือนกัน



โห นายนี่รู้ตัวช้าเป็นบ้าเลยอ่ะ นั่นคือปฏิกริยาตอบสนองแรกจากคนที่เกิดช้ากว่ากันสามบาท ตามมาด้วย ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ฉันชอบพี่รักษ์มากก็จริงแต่ไม่มีทางชอบแบบเดียวกับที่นายชอบแน่นอน ฉะนั้นเอาเวลาไปกังวลว่าจะจัดการพี่คินทร์ยังไงแทนดีกว่า



อันที่จริงสิ่งที่ตุลย์ควรกังวลน่าจะเป็นเรื่องที่ ไม่ว่าเขาจะพยายามแสดงออกและบอกใบ้ให้รักษ์นารารับรู้มากเท่าไร ก็จะมีเพียงการยิ้มอย่างเอ็นดูกลับมาให้มากกว่า เพราะยังเยาว์วัยนัก ไม่ว่าจะพูดอะไรออกไปก็จะถูกหาว่าไม่จริงจังไปเสียหมด ความรู้สึกของตุลย์จึงไม่เคยสื่อไปถึงรักษ์นาราเลยสักนิด



ทว่าวันนี้ วันนี้มีบางอย่างที่ต่างออกไป



ดวงตากลมโตสีน้ำตาลวูบไหว สีหน้าของรักษ์นาราคล้ายคนที่ตระหนักถึงอะไรบางอย่างได้



“คือว่าพี่...” เด็กสาวนิ่งคิด คล้ายกำลังเรียบเรียงถ้อยคำทำเอาตุลย์ถึงกับเผลอกลั้นหายใจไปด้วย แต่ทันใดนั้นเธอก็มองข้ามไหล่ของเขาไป ดวงตาเบิกกว้าง ริมฝีปากเปล่งเสียงกรีดร้อง “หลบเร็ว!!



                มือบางกระชากแขนของตุลย์ ดึงหลบจนล้มลงไปทั้งคู่ บริเวณที่เคยยืนมีลูกไฟดวงใหญ่พุ่งผ่านไปปะทะเข้ากับต้นไม้เบื้องหลัง



                ตูม!



                เปลวเพลิงลุกท้วมและเหม็นไหม้ เล่นเอาไม้ใหญ่ถึงกับหักโค่นลงมาทันที เรียกได้ว่าหากรักษ์นาราไม่ช่วยละก็แม้แต่ตุลย์เองก็อาจกลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้วก็เป็นได้ เด็กสาวไอโขลกเนื่องจากเผลอสูดควันเข้าไป ตุลย์ช่วยประคองร่างเล็กขึ้นยืนในขณะที่ดวงตาจับจ้องไปยังทิศที่ลูกไฟพุ่งมา



                ร่างสูงใหญ่กำยำของบุรุษเพศผู้หนึ่งกำลังเดินตรงมาทางพวกเขา ชายคนนั้นสวมโสร่งสีดำตัวยาวเกือบกร่อมเท้าในขณะที่ท่อนบนเปลือยเปล่า เผยให้เห็นผิวกายขาวเหลืองซึ่งเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นฉกรรจ์มากมาย เขายื่นมือขวาออกมาข้างหน้า กลางฝ่ามือมีอัญมณีเม็ดโตสีแดงก่ำราวเลือดฝั่งแน่น สีเดียวกับดวงตาซึ่งกำลังวาวโรจน์และขุ่นเคือง



                “อะไรของลุงเนี่ย ไหนว่าปิดทางเข้าออกไว้หมดแล้วไงฟะ” เขาพึมพำบ่นก่อนจะเร่งเสียงให้ดังขึ้น “เฮ้ยไอ้หนู!! บอกมาเดี๋ยวนี้ว่ามุดออกมาจากรูไหนกันแน่”



                อันตราย...สัญชาตญาณของตุลย์กรีดร้อง



ผู้ชายคนนี้อันตรายยิ่งกว่าพี่เตชินท์ของเขาเสียอีก!!




############


สนทนา : ตอนแรกแอบกังวลเหมือนกันว่ามันจะเป็นมวยข้ามรุ่นเกินไปหรือเปล่า แต่ลูกผู้ชายก็ต้องมีโมเม้นท์ให้ได้เติบโตกันทั้งนั้นแหละ เพราะงั้นสู้ๆนะคะลูกตุลย์!!


ปล. จะหวีดจะทวงฟ็อกอัพช้า ตัดตอนค้างหรือจะจ้วงเรือคู่ชิป ติดแท็ก #รักษ์นารา ไม่ก็ #FoxxTrot มานะคะ ยินดีอ่านทุกคอนเม้นท์ : )


ขอให้สนุกกับการอ่านค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

1,493 ความคิดเห็น

  1. #1206 Casper (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 22:53

    โโอ้วววววว ไม่ได้เข้ามานานมากค่ะ พึ่งมีเวลาได้เข้ามาอ่าน คิดถึงนิยายคุณฟ็อกซ์มากเลยค่ะ ^_^

    #1206
    0
  2. #1193 bookkota (@moonrabbit) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 17:56
    ค้างเกินไปแล้ววววววว ฮืออ ทำไมแต่ละตอนช่างสั้นนน คิดถึงนุ้งฟ็อกซ์จุงเยยย 555
    #1193
    0
  3. #1192 FullmoonG (@FullmoonG) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 14:18

    ตื่นเต้นนนนน
    #1192
    0
  4. #1190 สุดย0ด (@patinya1223) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 08:26
    พิรักษ์สู้ๆ ตุลย์สู้ๆ ฮือ เมื่อไหร่คุณแม่จะมาช่วยคะ ฮือออ
    #1190
    0
  5. #1189 isszz94 (@isszz94) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 07:58

    น้องตุลย์สู้ๆๆ

    #1189
    0
  6. #1188 luvtaetaev (@I_Phone) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 07:09
    นน้องงงงงง พี่ชิป#คินรักษ์ จ่ะ รอตอนต่อไปนะค้าาา
    #1188
    0
  7. #1187 mummy_yaoi (@mimm5341) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 23:52

    ซวยแล้วๆๆ
    #1187
    0
  8. #1186 fefefy (@rainy_dacht) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 23:27
    ตอนแรกกะจะเรียงลำดับสถานการณ์ของพี่คินทร์ไว้บนสุดแบบว่าระทึกสุด ตอนนี้คงต้องเลื่อนฝั่งนี้ขึ้นแทนแล้วสิ---- #ระทึกว้อยยยยยยยยยย
    รู้สึกว่ายังดีที่เจอชเวออง รายนี้แลดูคุยง่ายกว่าอีกสี่คนเยอะ แถมให้ฟีลลุงสิงนิดๆ แต่ขอให้ลุงสิงมาแบบสกิลโหดกว่าหมอนี่ทีเถิดดดดด//กราบรอบทิศ อยากจะบอกคำเดียวว่าหนูรักษ์เอ้ย รอดให้ได้เด้อ มีลางสังหรณ์ใจแปลกๆ ว่าเดี๋ยวอิชเวอองต้องเรียกพวกมาแน่ๆ เรียกมาแบบตูเจอคนนั้นแล้วว้อย!พร้อมยืดอกอวดมินตะยา อะไรประมานนี้//ถ้าไม่อยู่ฝั่งท่านเจ้าจะโคตรเอ็นดูมากเลย555 น่าจับมารวมทีมกับรุ่นจิ๋วชะมัด---
    #รอร๊อรอรอ
    //มีแนวโน้มว่าจะมีสนพ.มาสู่ขอไหมคะ กระปุกจะเต็มแล้วเด้อ----
    #1186
    1
    • #1186-1 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 93)
      4 กันยายน 2561 / 15:09
      ต้องรอแต่งให้จบก่อนถึงส่งสนพ.ได้ค่าาา แต่ถ้าจบแล้วส่งแน่นอน หยอดปลกระปุกต่อไปเรื่อยๆนะ เพราะมีเซอไพรซ์ 5555
      #1186-1
  9. #1185 WaBi (@phowiset) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 22:32

    สู้ๆเจ้าตุลย์
    #1185
    0
  10. #1184 MLYTH (@SkyMagic26) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 22:28
    ว่าแล้วว่าต้องมีแฝดคนใดคนนึงชอบพี่รักษ์
    #1184
    4
    • #1184-3 WaBi (@phowiset) (จากตอนที่ 93)
      2 กันยายน 2561 / 22:31
      หนูตุลย์จะได้โชว์ความแมนอวดสาวแล้ววว

      #ขอบคุณค่ะ
      #1184-3
    • #1184-4 WaBi (@phowiset) (จากตอนที่ 93)
      2 กันยายน 2561 / 22:31
      ตอบผิดที่ ToT ขอโทษด้วยค่ะ
      #1184-4