ตอนที่ 91 : ตอนที่ ๘๒ การดิ้นรนของติณห์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 920
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    5 ส.ค. 61


ตอนที่ ๘๒ การดิ้นรนของติณห์



ความวุ่นวายกำลังเหยียดขยายตัวไปทั่วทุกที่



เนื่องจากประชาชนส่วนมากของแคว้นไม่ใช่ผู้ใช้กสิณ หนทางที่จะรับมือกับสิ่งเหนือธรรมชาติอย่างยักษ์พยนต์และศพนกแสกได้จึงแทบจะเป็นศูนย์



ทั้งหมดที่พวกเขาทำได้คือการวิ่งหนีตายก็เท่านั้น แต่ด้วยขนาดรูปร่างที่ต่างกันมาก เพียงไม่กี่ก้าวยักษ์ดินเหนียวก็คว้าจับมนุษย์ผู้เคราะห์ร้ายขึ้นมาได้ มันกำมือแน่น เสียงกร๊อบดังลั่น แล้วร่างอันแหลกเหลวก็ร่วงลงสู่พื้น กลายไปเป็นซากศพให้นกแสกจิกทึ้งเล่นอีกทอดหนึ่ง



ผู้ใช้กสิณเกือบทั้งหมดซึ่งรวมตัวกันอยู่ ณ ที่นี้เป็นเพียงแค่เด็กหนุ่มสาวซึ่งยังไม่บรรลุนิติภาวะและไม่เคยเผชิญคาวเลือดของจริงมาก่อนกันทั้งนั้น แม้บางคนพยายามทำตัวห้าวหาญและลุกขึ้นต่อกร แต่เนื่องด้วยอีกฝ่ายไร้ซึ่งเลือดเนื้อ ซ้ำยังมีจำนวนมากกว่า เพียงไม่นานความเหนื่อยล้าก็เล่นงานจนพลาดท่า ส่งผลให้ถูกยักษ์พยนต์จับฉีกแขนฉีกขาจนกลายเป็นสภาพน่าสยดสยอง



ติณณ์ที่เห็นภาพเหล่านั้นไปเต็มๆ ตาแทบจะอาเจียนออกมาอยู่รอมร่อ สิ่งเดียวที่รั้งเขาไว้จากการกรีดร้องวิ่งพล่านหนีตายอย่างไร้สติคือน้ำหนักของคนที่เขาแบกอยู่บนหลัง



“ซ้ายๆ ซ้าย!!” ชวินทร์ร้องบอกพลางขย้ำคอเสื้อ ติณณ์จึงตวัดวาดเท้าซ้ายเป็นรูปครึ่งวงกลมบนพื้น แนวหินโผล่พรวดขึ้นมาตามทิศทางนั้น กระแทกจนอสุราซึ่งกำลังวิ่งเข้ามาโจมตีกระเด็นไปอีกทาง แฝดปฐวีขยับแขน จัดท่าให้ร่างผอมของชวินทร์อยู่ในตำแหน่งที่มั่นคงขึ้นก่อนจะออกวิ่งหลบหลีกอีกครั้ง แม้จะนึกอยากทำเท่ห์เป็นวีรบุรุษช่วยคนอื่นมากแค่ไหน แต่ในใจก็รู้ดีว่าเขาไม่แกร่งขนาดนั้น



แค่เอาตัวเองให้รอดก็เต็มกลืนแล้ว ยังไม่นับว่าเขาถูกกำจัดการเคลื่อนไหว เดินกสิณไม่ได้อย่างปกติเนื่องจากต้องแบกชวินทร์ไปด้วย แต่เรื่องจะให้ทิ้งเพื่อนไว้แล้วหนีไปเองก็ไม่มีทางเสียหรอก ซึ่งเหตุผลไม่ใช่แค่เพราะเรื่องศีลธรรมหรอกนะ



“แปดนาฬิกา ไล่หลังมาแล้ว!” ชวินทร์ร้องเตือนอีกครั้ง ตอนที่ก้าวเท้าไปข้างหน้า ติณณ์จึงจงใจลงน้ำหนักที่เท้าซ้ายมากกว่าปกติจนเท้าจมลงลึกไปในพื้น ดินด้านหลังเขาปรากฏเสาแหลมพุ่งพรวดขึ้นมา เสียบทะลุคอเจ้านกแสกตัวใหญ่ที่กำลังบินเข้ามาใกล้อย่างพอดีจังหวะ ศีรษะของมันขาดห้อยร่องแร่งแต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่หยุดส่งเสียงร้องบาดหูอยู่ดี



พูดตามตรง ถ้าไม่ได้ความช่างสังเกตุของชวินทร์ ติณณห์ก็อาจจะโดนจิกไส้ไหลไปเป็นสิบรอบแล้วก็เป็นได้



“เจ้าพวกนี้มันตัวบ้าอะไรกัน” แฝดปฐวีสบถรัวในขณะที่สองขาวิ่งไต่ลงไปตามขั้นบันไดของอัฒจรรย์เพื่อมุ่งตรงไปยังทางออกที่ใกล้ที่สุด



“ฉันจะรู้เหรอ" ชวินทร์ตอบทันควัน



"นายเรียนจากคนฉลาดที่สุดในแคว้น นายควรจะรู้สิ แม่งเอ้ย!" ติณณ์สบถอีกครั้ง ไม่ใช่เพราะคำตอบของชวินทร์ แต่เป็นเพราะมีกำปั้นใหญ่โตทุบฟาดลงมาเบื้องหน้าเล่นอาพื้นแตกร้าวเป็นทางยาว เรียกได้ว่าถ้าเขาสะกิดเท้าถอยไม่ทันคงได้แบนเละเป็นกล้วยปิ้งกันทั้งคู่แน่นอน



"แควกๆ" นกแสกอีกตัวพุ่งเข้ามาขยุ้มเสื้อของชวินทร์ ด้วยขนาดใหญ่โตผิดปกติและปีกที่กว้างรวมวา เล่นเอาร่างผอมแทบจะลอยหลุดจากหลังของติณณ์



“ปล่อยสิโว้ยไอ้นกบ้า” แฝดปฐวีโวยวาย แม้พยายามสะบัดซ้ายขวาก็ไม่อาจสลัดหลุดง่ายๆ ชวินทร์ยกแขนขึ้นปัดป้อง แต่กลับถูกกรงเล็บของนกแสกบาดเป็นรอยยาว จังหวะนั้นเองที่ยักษ์พยนต์ฟาดหลังมือเข้าใส่พวกเขา เพราะหลบไม่ทันทั้งคู่จึงกระเด็นกระดอนกันไปคนละทาง



ติณณ์ม้วนตัวกลับมาตั้งหลังได้ทันพอดี



“วินทร์!!” เขาตะโกนเรียก ก่อนจะพบว่าเจ้าของชื่อกลิ้งตกไปตามบันไดเกือบสิบขั้นได้



“ฉันไม่เป็นอะไร” ชวินทร์ตอบทันควันพลางพยายามยันตัวขึ้นมาจากพื้น อย่างน้อยก็พอเบาใจได้หน่อยหนึ่งว่าไม่ได้บาดเจ็บร้าย แต่กระดูกจะหักกี่ท่อนคงต้องว่ากันอีกที แฝดปฐวีซอยเท้าถี่ๆ ลงไปตามขั้นบันได เขาคว้าต้นแขนชวินทร์ไว้ แต่ยังไม่ทันจะแบกขึ้นหลังก็มีเงาทะมึนทาบทับลงมาเสียก่อน



ทั้งคู่แหงนขึ้นมอง และพบเข้ากับอสุราดินเหนียวที่มีขนาดใหญ่โตกว่าตัวอื่นๆ ถึงสองเท่า ในมือถืออาวุธที่ทำจากดินและหินรวบประกอบเป็นตะบอง แต่เหมือนจะประเมินแล้วว่าแค่เด็กน้อยตัวจ้อยสองคนคงไม่คณามือ แทนที่จะใช้อาวุธ มันกลับยกเท้าขึ้น...



ก่อนจะย่ำลงมาเต็มแรง!



“แม่งเอ้ย!!” ติณณ์สบถหยาบเป็นรอบที่เท่าไรแล้วไม่อาจทราบ เขายกแขนสองข้างขึ้นไขว้เหนือศีรษะ ส่งผลให้แผ่นศิลาสองแผ่นพุ่งตัวมาจากด้านข้าง ประกบเชื่อมกับเป็นหลังคา เท้าใหญ่ยักษ์ประทับลงมา แผ่นศิลาเหมือนจะยันได้ แต่เพียงอสุราออกแรงมากอีกนิด ปราการคุ้มกันก็ร้าวและทรุดตัวลงมามากขึ้นเรื่อยๆ



ติณณ์ขยับมือซ้าย บ่งการให้เสาดินผุดขึ้นมาค้ำตรงกลางเพื่อเสริมความแข็งแกร่ง



“ไม่ไหวหรอก รีบหนีไปเร็วเข้า!” ชวินทร์ดึงชายเสื้อเขาพลางร้องขอ ทว่าติณณ์ดึงดัน เขาไม่รวดเร็วและแข็งแรงพอจะช่วยทั้งตนเองและชวินทร์หนีไปพร้อมกันได้ ซึ่งร่างผอมก็ตระหนักถึงข้อเท็จจริงนี้ได้เป็นอย่างดี



“เจ้าบ้าเอ๊ย ไหนว่าอยากเป็นวีรบุรุษของแคว้นไง!” ชวินทร์โวยวายเสียงดังไม่สมกับนิสัยเป็นอย่างยิ่งเมื่อเห็นว่าเขายังไม่ยอมขยับไปไหน “อยากให้ตัวตนสลักอยู่ในหอเกียรติยศ อยากให้ทุกคนรู้จักชื่อไม่ใช่แค่เด็กไม่สำคัญคนหนึ่ง แล้ววีรบุรุษที่ไหนมาตายอยู่ใต้เท้าสัตว์ประหลาดแบบนี้กัน!!



“นายก็เหมือนกันไม่ใช่หรือไง!!” ติณณ์โต้ เขากัดฟันข่มความล้าเมื่อปฐวีธาตุที่คุ้มหัวอยู่เริ่มทรุดตัวลงมาเรื่อยๆ ตอนนี้อสุราเริ่มเปลี่ยนยุทธวิธีใหม่ มันยกเท้าขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกระทืบลงมา กลายเป็นเสียงตึงตังน่าหวาดผวา “นายเองก็มีความทะเยอทะยานอยากของนายเองเหมือนกันไม่ใช่เหรอ แล้วเรื่องอะไรถึงยอมทิ้งชีวิตไปง่ายๆ เพื่อให้คนอื่นรอดกันเล่า”



“เราจะตายกันทั้งคู่ถ้านายยังดันทุรังแบบนี้!!



“ไม่ตายหรอกน่า!!” ติณณ์ตะโกน ทั้งเพื่อโต้ตอบคำแช่งของชวินทร์และบอกให้ตนเองอดทนไว้ แม้จะไม่รู้ว่าเพื่ออะไรก็ตามที



ไม่ต้องฉลาดเป็นลูกศิษย์ของจอมปราชญ์ ติณณ์ก็รับรู้ได้ว่ารอบด้านเต็มไปด้วยความวุ่นวายขนาดไหน แม้จะมีเจ้าหน้าที่ซึ่งสามารถใช้กสิณได้อยู่ในสนามสัตตบงกช แต่เทียบแล้วก็เป็นจำนวนแค่หยิบมือเดียวเท่านั้น ซ้ำเมื่อคิดดูแล้ว หน้าที่แรกที่พวกเขาเลือกทำน่าจะเป็นการปกป้องเหล่าบุคคลสำคัญของแคว้นที่รวมกันอยู่ในห้องชมการประลองมากกว่าชาวบ้านตาสีตาสาทั้งหลายแหล่



ทุกชีวิตอาจจจะมีค่า ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีคุณค่าเท่ากัน



ข้อเท็จจริงมันก็โหดร้ายแบบนี้แหละ



และยิ่งกับเด็กไร้ความสำคัญไร้ชื่อสองคน มีเพียงสองทางเลือกเท่านั้น คือดิ้นรนด้วยตนเองหรือยอมตาย แต่ว่า...



“พวกเราจะต้องไม่ตาย” ติณณ์ยืดตัวขึ้น เชื่องช้าแต่หนักแน่น เขาย่ำเท้า ขวาก่อน ตามด้วยซ้าย ทั้งสองข้างจมลึกลงไปถึงข้อ ตอกตรึงเป็นหลักยึด  “ฉันจะไม่ยอมตายเด็ดขาดแล้วก็จะไม่ยอมให้นายตายด้วย!!



ตูม!



ติณณ์ชกมือขวาขึ้นฟ้า ทันใดนั้นพื้นเบื้องหน้าก็ปรากฏแขนดินที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเกือบวาขึ้นมาเช่นกัน ท่าเดียวกับที่ภูวนัตถ์เคยใช้ ซึ่งแฝดปฐวีสามารถลอกเลียนและทำตามได้ทั้งที่เพิ่งเคยเห็นเพียงแค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้น!



หัตถ์แห่งพสุธาต่อยแผ่นดินที่เป็นปราการจนแตกทะลุ ไม่เพียงเท่านั้น ยังเปลี่ยนไปเป็นแบมือยันเท้าอสุราไว้อีกด้วย เสียงกึกกักของหินดินที่สีกันฟังเสียดหู  



ตูม



และฝ่ายที่พ่ายแพ้คือติณณ์ หัตถ์ศิลาพังทลาย ฝ่าเท้าของยักษาย่ำลงมาและทุกอย่างกลายเป็นเพียงผุยผง



ยักษ์พยนต์หันหลังให้ด้วยคิดว่าเด็กๆ ตายหมดแล้ว ทว่าอยู่ๆ กองหินดินเหล่านั้นก็เริ่มขยับไหว เป็นมือของติณณ์และชวินทร์ที่ปัดป่ายขึ้นมาจากซากปรักหักพัง ทั้งคู่ไอโขลก ร่างกายปกคลุมไปด้วยฝุ่นดิน ต่างช่วยกันฉุดกระชากกันและกันขึ้นมาจากหลุม ติณณ์รู้ตัวดีว่าสู้แรงของยักษ์พยนต์ไม่ได้ ในขณะที่ส่งหัตถ์ศิลาขึ้นไปสู้จึงแอบขุดหลุมลงไปด้วยเพื่อซ่อนตัว



“แฮ่ก แฮ่ก รีบหนีกันเถอะ” แฝดปฐวีว่า แต่เพียงขยับได้ไม่ถึงก้าวก็ล้มตึงลงไปทันที สีหน้าซีดเซียวและเหงื่อโทรมกาย ดูก็รู้ว่าผลาญกสิณไปมากจนเกินขีดจำกัด



“ติณณ์!! แม่งเอ๊ย!



เป็นทีของชวินทร์สถบหยาบบ้าง ร่างผอมพยายามเขย่าเรียกแต่ไร้ผล ติณณ์หอบแฮ่ก ทำได้อย่างมากแค่ปรือตาขึ้นมาดูสถานการณ์เท่านั้น และนั้นทำให้เขาได้เห็นว่า อสุราตัวใหญ่กำลังหันกลับมาทางพวกเขาเพื่อโจมตีอีกครั้ง เพียงแต่คราวนี้มันเลือกจะใช้ตะบองศิลาแทน



“...หนี” เขาเหลือแรงเพียงแค่กระซิบ



“เจ้าบ้า ลืมแล้วหรือไงว่าฉันเดินเองไม่ได้” สีหน้าของชวินทร์ดูสิ้นหวัง คล้ายจะร้องไห้ออกมาได้ทุกเมื่อ แต่เหนืออื่นใดคือความเจ็บใจในความอ่อนแอของตนเอง เออ คิดเหมือนกันเลย เขาเองก็เจ็บใจเหมือนกันที่ตั้ท่าเสียดิบดี แต่ลงท้ายก็ไม่ได้ทำให้สถานการณ์ดีขึ้นมาเลยสักนิด



ชวินทร์กุมมือติณณ์แน่นราวกับหาหลักยึด ร่างผอมหลับตาพลางก้มหน้านิ่งคล้ายยอมรับในชะตากรรม



ตะบองศิลาซึ่งมีความยาวเกือบสามวาทุบฟาดลงมา



กึก!



มันหยุดค้างอยู่กลางอากาศ ทั้งติณณ์และชวินทร์สามารถสัมผัสได้ถึงแรงแหวกอากาศที่เกิดตามมา เพราะแบบนั้นพวกเขาจึงลืมตาขึ้นมอง ภาพตรงหน้าเป็นสิ่งที่เรียกได้ว่าน่าเหลือเชื่อไม่แพ้กันเลยทีเดียว



อาโปธาตุกลุ่มใหญ่ซึ่งมีรูปร่างเหมือนพญานาคกำลังรัดพันรอบตะบองและแขนข้างนั้นของยักษ์ดินเหนียวไว้อยู่ ทั้งที่เป็นของเหลว แต่นาคอาโปกลับทำให้ของแข็งอย่างยักษ์พยนต์มีรอยแตกร้าวขึ้นมาได้อย่างน่าประหลาด หงอนบนศีรษะลุกขึ้นชันในขณะที่พญานาคจำลองอ้าปากแสยะเขี้ยวราวกับกำลังข่มขู่อสูรตนนั้น



เบื้องหน้าเด็กๆ ปรากฏร่างสูงแผ่บรรยากาศดุดันของวิรุณยืนขวางระหว่างพวกเขาและความตาย



“พะ...” ชวินทร์เกือบจะเผลอเรียกออกไปแล้วทว่ากัดริมฝีปากได้ทัน ติณณ์จำได้ อีกฝ่ายเคยบอกว่าจะไม่มีวันเรียกคนๆ นั้นเป็นพ่อเด็ดขาด อย่างน้อยก็จนกว่าจะพิสูจน์ให้เห็นได้ว่าตนเองเองก็คู่ควรกับการได้ใช้ชื่อสกุลว่าชลัชพงษ์ ไม่ใช่เพียงวาลุกาไร้ค่าที่อีกฝ่ายจะเอามาทิ้งในวัดรกร้างได้



ทว่าดูเหมือนนาคราชครามจะเป็นคนหูดีเกินไป เพียงเสียงเบาๆ ที่เล็ดลอดออกไปก็เรียกดวงตาสีวังน้ำวนให้เหลียวกลับมาได้แล้ว



“ฝากพาไปส่งหน่อยแล้วกัน” วิรุณกล่าว สุ้มเสียงเย็นชาเหมือนเคยทว่าไม่ได้เอ่ยกับเด็กทั้งสอง แต่เป็นร่างสูงของผู้พลิกธรณีซึ่งสวมเสื้อสีเหลืองดอกทานตะวันสดใสและสูบม้วนยาเส้นอยู่ด้านหลัง



“ลุง...”



“คุณสิงขร!



เจ้าของนามพ่นควันออกมาทีหนึ่งก่อนจะดีดม้วนยาเส้นที่เหลือเกือบครึ่งทิ้งไปอีกทาง



“แน่ใจนะว่าไม่ต้องให้ช่วย ดูเอาเรื่องอยู่เหมือนกันนะ โอ้ มีอีกสองตัวกำลังเดินมาทางนี้ด้วยนี่หว่า”



“ไม่ต้อง” วิรุณกำมือขวาที่อยู่ข้างลำตัวแน่น ทันใดนั้นพญานาคอาโปก็รัดแน่นขึ้นจนส่งผลให้แขนดินเหนียวของยักษ์ถูกบีบแตกเป็นชิ้นๆ “แต่ฉันคนเดียวก็พอแล้ว”




####################


สนทนา : ดูเหมือนมันจะกลายเป็นเอกลักษณ์การบรรยายของเรื่องนี้ไปแล้วที่จะตัดฉากไปมาในสไตล์โชเน็นมังงะ ๕๕๕ ฟ็อกซ์จงใจแบ่งตัวเอกออกเป็นหลายกลุ่มเพื่อที่จะได้เห็นภาพสถานการณ์โดยรอบค่ะ ทำให้ต้องบรรยายตัดไปตัดมาแบบช่วยไม่ได้ ส่วนหนูรักษ์ยังค่าตัวแพงตัว น่าอีกซักพักเลยกว่าจะได้ออกโรง


ปล. เหมือนเคยนะคะ จะหวีดจะทวงติดแฮชแท็ก #รักษ์นารา ไม่ก็ #FoxxTrot มาเน้อ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

1,493 ความคิดเห็น

  1. #1274 พราวพิรุฬห์ (@ap-sai) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 15:42
    ลงเรือติณณ์วินทร์ตอนนี้ทันมั๊ยน๊า? เอ็นดูววน้อง รู้สึกมีความเข้ากันแบบแปลกๆ ^^
    #1274
    0
  2. #1171 Pysfii (@pychat) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 21:11
    รออยู่นะคะะ อ่านตอนเก่าๆวนไปวนมาหลายรอบแล้ว55555555
    #1171
    0
  3. #1163 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 12:15
    คูมฟอกซ์ คูมฟอกซ์ติด boku no hero academia ป่าวคะะะะะะ แอบเห็นคุมฟอกซ์รีทวิต 5555555 มังงะโชเน็นที่ว่าคือเรื่องนี้ป่าวคะ 55555 วินทร์กะตินน่ารักกกกก หนีตายยังตลกเลยค่ะ 555555

    ส่วนคุณพ่อ มีความเหมือนเอนเดเวอร์ 5555555 แค่ใช้น้ำเฉยๆ ที่ต่างกัน สายซึนสินะคะ

    รอต่อนะคะะะะะะะะ เรย์ฌลก็ยังรออยู่น้า // ร่ายมนต์ให้คูมฟอกซ์มีมีเวลาเพิ่ม

    วินทร์
    #1163
    2
    • #1163-1 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 91)
      7 สิงหาคม 2561 / 18:09
      ฟ็อกอ่านค่ะ หวีดนานๆทีแต่ไม่ได้ติด ถ้าพูดถึงมังงะที่ติดจริงๆและใช้เป็นเรฟในการตัดสลับฉากต่อสู้น่าจะเป็นบรีชมากกว่า สมัยภาคที่ไปช่วยลูเคียกะอาร์รันคาร์ติดงอมแงมมาก ส่วนตอนนี้อย่าไปพูดถึงมัน //เบ้ปากมองบน
      #1163-1
  4. #1162 Casper (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 21:42

    กกริ๊ดดดด คุณพ่อออออ ทำไมเท่ขนาดเนนน้ล่ะคะ

    แหมๆๆ คุณพ่อสายซึนหรอคะ ห่วงลูกรักลูกแต่ทำเป็นไม่สนใจงี้ ฮึ

    ส่วนลุงสิงคะ ก็ยังคงชิลได้ตลอดเนอะ ยอมใจลุงเขาเลยค่ะ

    .

    แต่โมเมนท์ #ติณณ์วินทร์ น่าจะตกลูกเรือได้หลายคนอยู่นะคะ ^^

    #1162
    0
  5. #1161 Seraris (@jinnylee1-1) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 17:22
    คำสบถจากตอนนี้ทำให้รู้สึกว่าติณณ์ดูดิบเถื่อนกว่าความเป็นจริงแฮะ เหมือนไม่ใช่เด็กคนเดิมยังไงไม่รู้ อาจจะเพราะหัวเสีย+สติแตกด้วยละมั้ง ทางน้องวินทร์ก็ตลกดีมีความดิบแบบคนหัวเสียไปตามๆกัน//ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกว่าติณณ์มีความเคมีเข้าคู่กับน้องวินทร์สุดๆไปเลยอะ ดูมีความเป็นคู่หูกันอย่างแรง//ทางด้านผู้ใหญ่ก็มาซะเท่เลย มีความเก๋าแบบทหารรุ่นใหญ่เต็มที่ เห็นทำเท่ซะขนาดนี้อยากรู้จริงๆถ้าพวกหัวแถวมาสู้ด้วยจะยังทำตัวชิวๆแบบนี้อยู่อีกไหม
    #1161
    1
    • #1161-1 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 91)
      6 สิงหาคม 2561 / 20:10
      พออ่านซ้ำเพิ่งมารู้ตัวเหมือนกันค่ะว่าแต่งให้ทั้งคู่เถื่อนเกินคาแรคเตอร์ไปมากเลย ๕๕๕ ขอบคุณนะคะ เดี๋ยวตอนรวมเล่มจะปรับแก้ให้เหมาะสมกว่านี้ค่า
      #1161-1
  6. #1159 Yumimaru (@YUMECH) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 16:20

    จริงๆก็เป็นห่วงใช่ม้าาาาาาาาา//ทำไมรู้สึกถึงบรรยากาศพ่อซึนแปลกๆ

    #1159
    0
  7. #1158 I am Much (@much_naruk) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 09:16
    ขออนุญาตลงเรือได้มั้ยคะ ติณวินทร์ เห็นออร่าของทั้งสองคนมาสักพักแล้ว แฮ่ คุณพ่อกับคุณลุงมาแล้ว ส่วนหนูรักษ์ค่าตัวแพงมาก แต่รอได้ค่าา สนุกมาก ไรท์สู้ๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #1158
    0
  8. #1157 FullmoonG (@FullmoonG) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 07:16
    รุ่นใหญ่มา
    #1157
    0
  9. #1156 cloudlover (@cloudlover) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 00:56
    ชูป้ายไฟติณวินทร์
    #1156
    0
  10. #1155 ที่พึ่ง(ไม่ได้) (@Amale) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 00:39
    ช่วงนี้เราติด Boku no hero academia มาก บรรยากาศการประลองที่ผ่านๆมาทำให้นึกถึงเรื่องนี้เลย สนุกดีค่ะ
    #1155
    1
    • #1155-1 พสันต์ (@rainy_dacht) (จากตอนที่ 91)
      6 สิงหาคม 2561 / 06:34
      คิดเหมือนกันเลยค่ะ5555
      #1155-1
  11. #1154 mummy_yaoi (@mimm5341) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 22:47
    คิดถึงคุณลุงจัง
    #1154
    0
  12. #1153 สุดย0ด (@patinya1223) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 21:42
    ฮือ ขนาดลุงสิงห์ที่ว่าคิวทองยังมาแล้ว แล้วหนูรักษ์ของพี่ล่ะลูก ฮือ คิดถึงมากก แต่เป็นห่วงมากกว่า
    ปล ตอนนี้รุ่นใหญ่มีความแย่งซีนเบาๆ แก่แต่เก๋าของจริงงง
    #1153
    0
  13. #1152 Nuan004 (@Nuan004) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 20:50
    กดเข้ามารอทุกวัน ฮือออ อยากอ่านมมากกกก
    #1152
    0
  14. #1151 WaBi (@phowiset) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 20:48
    ลุงสิงมาแล้วค่ะ 5555 มีเงินจ่ายค่าตัวแล้วว
    #1151
    0