ตอนที่ 85 : ตอนที่ ๗๖ คำตอบของรักษ์นารา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 116 ครั้ง
    22 พ.ค. 61

ตอนที่ ๗๖ คำตอบของรักษ์นารา

 



พิมายกับภาคินทร์แยกย้ายกันหลังจากนั้น



เด็กหนุ่มจำเป็นต้องไปที่ห้องพยาบาลเพื่อทำแผล ส่วนพิมายอยากเปลี่ยนชุดก่อนมากกว่า แผลของเธอไม่มีตรงไหนที่หนักหนา แค่ปวดเมื่อยตามตัวและหมดแรงก็เท่านั้น ระหว่างทางเด็กสาวพบเข้ากับทั้งพ่อและแม่



“ลูกดูสวยมาก” นั่นคือประโยคแรกจากปากนภาวดี ความภาคภูมิระบายไปทั่วใบหน้าก่อนจะตามมาด้วยคำตำหนิเล็กน้อยถึงตอนที่เธอทำกริยา ไม่งาม บนเวทีประลอง ส่วนพลัชดูจะเป็นกังวลว่าเธอจะรับความพ่ายแพ้ไม่ได้เสียเหลือเกิน นอกจากกอดปลอบแล้วคนเป็นพ่อยังย้ำแล้วย้ำอีกว่าเธอทำได้ดีแค่ไหน



“ลูกเก่งมากเลยนะลิงน้อย แต่อีกฝ่ายดันกสิณเยอะกว่าแค่นั้นเอง คือพ่อไม่ได้หมายความว่าลูกคุมกสิณไม่เก่งหรืออะไรหรอกนะ แต่ว่าเขาเป็นเด็กผู้ชายมันก็เลย...แต่แบบเรื่องนั้นมันก็ไม่ได้เกี่ยวขนาดนั้นแล้วก็...”



ทว่าพูดไปพูดมาทุกอย่างก็ย้อนแย้งกันเองเสียอย่างนั้น สุดท้ายนภาวดีเลยต้องแตะท่อนแขนของสามีเพื่อห้ามปราม พิมายหัวเราะอย่างไม่คิดมาก เธอได้รับคำปลอบที่ดีพอแล้วเป็นสัญญานัดล้างตาจากภาคินทร์ ความเจ็บใจมันห้ามกันไม่ได้ก็จริงแต่อย่างน้อยเด็กสาวก็รู้ว่าเธอทำเต็มที่แล้ว



หลังพูดคุยกับพ่อแม่อีกสองสามประโยคพิมายก็ขอตัวไปเปลี่ยนชุดก่อน



แต่พอเปิดประตูห้องแต่งตัวเข้าไปก็ดันเจอคนที่ไม่อยากจะเจอเข้าอย่างจัง



เตชินท์กำลังลุกขึ้นมายืนจากเก้าอี้หวายตรงมุมห้องพอดี ในมือขวาคือกระบองสีดำยาวท่วมศีรษะ และนั่นทำให้พิมายนึกขึ้นมาได้ว่ารอบรองชนะเลิศอีกคู่เป็นการประลองระหว่างเขากับภูวนัตถ์ซึ่งมันกำลังจะเริ่มในไม่ช้านี้แล้ว ดวงตาสีถ่านคุไฟหันมาทางเธอ ไม่ใช่การปรายตาหรือเหลือบมอง แต่หันมาทางเธอเต็มๆ ท่าทางของเขาเหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง



เห็นแบบนั้นพิมายเลยรีบดักคอไว้ก่อน



“เออ ฉันแพ้แล้ว โทษทีแล้วกันที่ดีแต่ปาก”



ว่าที่ผู้นำสกุลวัชริศเลิกคิ้วสูงทันควัน “ฉันยังไม่ได้พูดอะไร”



“เห็นหน้านายก็รู้ไปยันลิ้นไก่แล้ว เอาเลยอยากถากถางอะไรก็ว่ามา ไหนๆ ก็โดนเจ้าภาคินทร์เตะก้นมาแล้วแค่ทนฟังนายด่าอีกสักสองสามประโยคคงไม่เจ็บไปมากกว่านี้แล้วแหละ”



พิมายกอดอกเป็นจังหวะเดียวกับที่เตชินท์สาวเท้าเดินเข้าใกล้ เขาหยุดยืนห่างจากเธอไม่ถึงช่วงแขน ดวงตาสีถ่านคุไฟก้มมองลงมา และให้ตายเถอะ พิมายเคยนึกว่าตัวเองตัวสูงมากแล้วนะ แต่พอมาเทียบกันเธอก็ยังแค่คางของเขาเท่านั้นเอง


แม้จะรู้สึกเหมือนกำลังโดนข่มอยู่แค่ไหน เด็กสาวก็ยังแหงนหน้าจ้องตอบอย่างไม่ลดลาวาศอกอยู่ดี



เป็นเตชินท์ที่ละสายตาไปก่อน



“ไปหาเสื้อแห้งๆ มาใส่ซะ เห็นไปถึงไหนต่อไหนหมดแล้ว”



เขาว่าพลางเดินเลี่ยงไปอีกทาง ด้วยช่วงก้าวยาวๆ เพียงไม่นานทั้งห้องแต่งตัวก็เหลือแค่พิมายคนเดียว ใช้เวลาอีกครู่ในการประมวลผลกว่าเด็กสาวจะเข้าใจว่าเตชินท์หมายถึงอะไรกันแน่ เพราะตอนที่สู้กับภาคินทร์เธอเองก็โดนลูกหลงจนเนื้อตัวเปียกปอนไปไม่ใช่น้อย จากแต่เดิมที่แต่งตัวเปิดเผยและน้อยชิ้นอยู่แล้ว เนื้อผ้าที่เปียกชุ่มยิ่งแนบเน้นรูปร่างให้ชัดเจนยิ่งขึ้นไปอีก



หลังจากนั้นคำผรุสวาทก็หลุดจากปากเด็กสาวเป็นชุด  แม้ว่าจะผลัดเปลี่ยนผ้าเป็นเสื้อแขนยาวกับโจงกระเบนเสร็จแล้วก็ตาม แต่คำหยาบและผิวแก้มที่เห่อร้อนก็ยังปรากฏขึ้นมาอยู่เนื่องๆ อยู่ดี







 

                รอบรองชนะเลิศคู่ที่สองเป็นการประลองระหว่างเตโชและปฐวี



                เตชินท์ก้าวขึ้นเป็นเวทีเป็นคนแรกตามประกาศแนะนำตัวของพิธีกร เด็กหนุ่มอยู่ในชุดผ้าไหมสีดำที่ปกปิดขึ้นมาถึงคอ แขนเสื้อยาวๆ ถูกพับขึ้นมาเหนือข้อศอกเพื่อให้สะดวกต่อการขยับตัว ท่อนล่างเป็นโจงกระเบนสีเขม่าคาดทับด้วยผ้าผืนยาวสีแดงก่ำปักลวดลายสีทองเป็นกนกเปลว



                ทั้งเสื้อผ้าและอาวุธในมือขวาดูเหมาะเจาะเข้ากันเป็นอย่างยิ่ง เตชินท์ทิ้งปลายกระบองข้างหนึ่งให้ลากเสียดสีไปกับพื้น ประกายไฟกระเด็นแปลบปลาบก่อนจะกลายเป็นอัคคีลูกใหญ่ที่โหมไหม้ขึ้นมา แสงสีส้มแดงทาบทับใบหน้าของเด็กหนุ่มที่นิ่งเรียบจนเกือบเรียกได้ว่าบึ้งตึง ทว่าช่างน่าแปลกที่เสียงกรี้ดกร้าดจากผู้ชม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็กสาวๆ กลับยิ่งดังขึ้นไปอีก



                ทางฝั่งตรงข้าม ภูวนัตถ์ก็กำลังเดินขึ้นมาบนเวทีเช่นกัน ว่าที่ผู้นำสกุลหลักแห่งปฐวีอยู่ในชุดเสื้อแขนกุดสีเขียวแก่ สองแขนสวมไว้ด้วยปลอกหนังขึ้นมาถึงข้อศอก ท่อนล่างเป็นโจงกระเบนเช่นกันทว่าแทนที่จะคาดผ้าคาดเอวตามแบบปกติ เด็กหนุ่มกลับคลี่ผืนผ้าสีเหลืองหม่นปักลายราชสีห์อ้าปากคำรามออก แล้วนำปลายผ้ามามัดเป็นปมที่ด้านหน้า ดังนั้นหากมองมาจากข้างหลังจะเห็นลวดลายอันตระการตาได้อย่างชัดเจน



                ในมือซ้ายคือตะบองเขี้ยวสีหราชอันเป็นสมบัติตกทอดประจำสกุล มันมีความสูงเท่าอกของเด็กหนุ่ม รูปร่างเรียวบิดม้วนเป็นเกลียวตลอดลำ ถูกหล่อหลอมจากโลหะถึงเก้าชนิดจากเหมืองแต่ละแห่งใต้การครอบครองของสกุลคีรีรัตน์ สีของมันออกเขียวคล้ายสีของหยก ทว่าความแข็งแกร่งนั้นแทบจะเทียบเท่าได้กับเพชร มีเพียงด้ามจับขนาดประมาณฝ่ามือเศษๆ เท่านั้นที่ทำจากทองคำ



                “ก็อยากจะบอกว่าฉันไม่ถือสาเอาความที่นายทำร้ายคู่หมั้นฉันอยู่หรอกนะเพราะยังไงนี่มันก็เป็นการแข่งขัน” ภูวนัตถ์เอ่ย ยกตะบองเขี้ยวสีหราชขึ้นพาดบ่าด้วยท่าทีสบายๆ คลายไม่รับรู้ถึงน้ำหนักมหาศาลของตัวอาวุธที่แค่วางบนพื้นเฉยๆ ก็ถึงกับทำให้เวทีปรากฏรอยร้าวได้แล้ว



“แต่ก็ไม่ได้วะ ฉันถนอมของฉันมาตั้งนานเรื่องอะไรจะยอมให้ไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้มาทำผิวเขาเป็นรอยแล้วปล่อยไปง่ายๆ ได้ อีกอย่าง...ฉันยังไม่ได้คิดบัญชีกับพวกวัชริศเรื่องที่บังอาจมาทำร้ายน้องชายสุดที่รักทั้งสองของฉันเลยด้วย เพราะฉะนั้นยกนี้ก็ซวยหน่อยนะเพื่อน เพราะจะไม่มีการออมมือแน่นอน”



ดวงตาสีสัมฤทธิ์ทอประกายกร้าว ไม่เหลือความขี้เล่นอีกต่อไป



ภูวนัตถ์ไม่ได้คาดหวังปฏิกริยาตอบสนอง ที่จริงแล้วเขาไม่คิดว่าเตชินท์จะรู้สึกรู้สาอะไรกับคำกล่าวหานี้ด้วยซ้ำ เพราะอย่างที่บอกมันยังเป็นแค่คำกล่าวหา ไม่มีหลักฐานเป็นชิ้นอันเป็นว่าอีกฝ่ายพยายามฆ่าติณห์และแย่งชิงตัวตุลย์กลับไปจริงๆ ไม่มีรอยไหม้ ไม่มีคราบเลือด แม้แต่พยานปากเอกก็ไม่ยอมปริปากพูด หน้ำซ้ำสองสกุลยังยุติข้อพิพากนี้ด้วยการตกลงยอมความไปแล้วอีกต่างหาก



ทว่าถึงจะมีหลักฐานมัดตัว ภูวนัตถ์ก็ไม่คิดว่าเตชินท์จะเป็นเดือดเป็นร้อนอะไรอยู่ดี แม้จะไม่สนิทแต่เขาก็รู้ดีว่าว่าที่ผู้นำสกุลวัชริศเป็นคนเย็นชาจนเรียกได้ว่าไร้หัวใจขนาดไหน เกือบจะเหมือนเครื่องจักรไม่ก็อาวุธสังหารมากกว่าด้วยซ้ำ



เพราะฉะนั้นมันจึงเป็นอะไรที่เหนือคาดเอามากๆ ตอนที่อีกฝ่ายโต้กลับมา



“มีเลือดคีรีรัตน์อยู่แค่ครึ่งเดียว ซ้ำยังควบคุมปฐวีไม่ได้ก็ยังนับเป็นพวกอีกงั้นหรือ”



แต่ประโยคที่ใช้โต้นี่สิ ดันไม่เหนือคาดเอาซะเลย



“อธิบายไปคนอย่างนายก็ไม่มีวันเข้าใจแน่ๆ” ภูวนัตถ์เอาตะบองลงจากบ่า บิดหมุนชี้มันไปทางเตชินท์โดยวางพาดบนข้อมือขวา เด็กหนุ่มย่อตัวลงต่ำเป็นการตั้งท่าเตรียมพร้อม “เพราะงั้นให้ไอ้ที่อยู่ในมือนายและฉันทำหน้าที่แทนไปแล้วกัน”



ครั้งนี้เตชินท์ไม่ได้พูดอะไร แต่จากการที่เขาควงกระบอง เสียดสีอัญมณีจนมันลุกติดไฟขึ้นมาทั้งสองด้านก็เป็นหลักฐานยืนยันว่าเห็นด้วยกับประโยคของภูวนัตถ์



“ทั้งคู่พร้อมนะครับ การประลองจะเริ่มใน ห้า...สี่...สาม...สอง...หนึ่ง สู้ได้!!



ตูม!!



สิ้นเสียงประกาศจากพิธีกร ภูวนัตถ์ก็ฟาดตะบองเขี้ยวสีหราชกับพื้นทันที รอยแตกร้าวพุ่งแพ่ไปทุกทิศทาง เริ่มมาไม่ทันไรว่าที่ผู้นำสกุลคีรีรัตน์ก็พังเวทีประลองจนเละไม่มีชิ้นดีอีกแล้ว



เตชินท์กระโจนถอย แต่บริเวณที่เขาทิ้งตัวลงไปก็แตกเละไม่มั่นคงเช่นกัน เรียกได้ว่าทั้งเวทีตอนนี้ไม่เหลือส่วนที่ยังเรียบพอจะให้ยืนได้อยู่เลยด้วยซ้ำ เด็กหนุ่มใช้ปลายกระบองยันพื้นเพื่อช่วยทรงตัว ภูวนัตถ์ตามไปซ้ำโดยบงการให้แท่งดินหน้าตัดกว้างนับวาพุ่งพรวดจากใต้ฝ่าเท้า ส่งแรงให้เขากระโดดได้ไกลถึงครึ่งค่อนเวที



เตชินท์ตวัดอาวุธในมือ ส่งอัคคีลูกใหญ่ให้พุ่งเข้าใส่ ภูวนัตถ์ที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศตวัดตะบองในมือซ้ายเช่นกัน ลูกไฟถูกตัดผ่าน สลายไปก่อนถึงตัว ทันทีที่เท้าแตะพื้นเขาก็ฟาดตะบองลงอีกครั้ง เกิดเป็นเสียงดังสนั่นหวั่นไหวยิ่งกว่าครั้งแรกหลายเท่า เวทียุบตัวลงไปเป็นหลุมลึกจนเกือบถึงพื้นเบื้องล่าง เล่นเอาสั่นสะเทือนไปทั้งสนามสัตตบงกช



เช่นเคยที่เตชินท์กระโดดถอยได้ทัน เด็กหนุ่มควงกระบอง หมุนตัว ก่อนจะกระแทกปลายมาเบื้องหน้า ส่งเส้นสายของเปลวเพลิงร้อนระอุเข้าใส่ภูวนัตถ์



ว่าที่ผู้นำสกุลคีรีรัตน์กำมือขวา แท่นดินพุ่งพรวดขึ้นมาจากใต้ฝ่าเท้า สูงขึ้นไปถึงสามวา ลูกไฟปะทะเข้ากับตรงฐาน ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แท่นดินหนาและแข็งเกินกว่าจะสะดุ้งสะเทือนกับการโจมตีเล็กน้อยเช่นนี้



ตอนนี้ภูวนัตถ์กำลังได้เปรียบเพราะยึดที่สูงได้ ซ้ำยังเป็นที่สูงที่เขาสร้างขึ้นมาเองอีกต่างหาก ทว่าแทนที่จะล่าถอยเหมือนเช่นก่อนหน้า เตชินท์กลับกระโดดลงมาในหลุม สืบเท้าเข้าใกล้แท่นดิน ปักปลายกระบองหยาดโลหิตพรุสูรย์เข้ามายังส่วนฐานของแท่น



“บ้าหรือไงแบบนั้นจะไปทำลาย...เหวอ!!



พูดไม่ทันขาดคำใต้ฝ่าเท้าก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนเหมือนมีแผ่นดินไหว เพชรสีเลือดที่ปลายกระบองเปล่งประกายวาบ และแล้ว...



ตูม!!



แท่นดินก็ระเบิดออกเนื่องจากกสิณไฟที่เตชินท์ส่งผ่านเข้าไป ก้อนดินและสะเก็ดไฟกระเด็นกระดอนไปทั่ว ภูวนัตถ์วูบหล่น ตกลงมาหลังกระแทกพื้นจนเผลอหลุดร้องแอ๊กอย่างหมดมาด เขี้ยวสีหราชกระเด็นหลุดมือไปอีกทาง



“อูย ก้นฉัน” เขาบ่น แต่ก็ได้แค่ไม่นานเท่านั้นเพราะตอนนี้เตชินท์เป็นฝ่ายตามมาซ้ำด้วยการปักกระบองซึ่งลุกท่วมได้ไฟเข้าใส่ ภูวนัตถ์กลิ้งหลบได้ทันอย่างเฉียดฉิ่ว เขาเกร็งฝ่ามือ แทงมันลงบนพื้น แล้วตวัดเอาดินก้อนจำนวนหนึ่งขึ้นมา ปั้นเป็นรูปลิ่มในพริบตาแล้วปัดเข้าใส่เตชินท์เพื่อซื้อเวลา



ว่าที่ผู้นำสกุลวัชริศหมุนตัวควงกระบอง ทลายลิ่มดินอันแล้วอันเล่าอย่างคล่องแคล่วก่อนจะพุ่งตัวตามเจ้าของกสิณปฐวีไป



แต่สายไป ภูวนัตถ์คว้าตะบองเขี้ยวสีหราชคืนมาได้สำเร็จแล้ว เขาลุกขึ้นยืนในจังหวะที่กระบองของเตชินท์ฟาดลงมาพอดี



เคร้ง!



เสียงโลหะกระทบกันฟังกังวานไปทั่ว เหงื่อเม็ดโตไหล่ลงมาตามกรอบหน้าของภูวนัตถ์ เนื่องจากอัคคีที่ลุกไหม้ตรงบริเวณปลายอาวุธอยู่ห่างจากปลายจมูกของเขาไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น มือซ้ายของภูวนัตถ์อยู่ที่ด้ามจับในขณะที่อุ้งมือขวาจับปลายตะบองอีกด้านเพื่อช่วยในการค้ำยัน



ในการต่อสู้ระยะประชิดเช่นนี้หากวัดกำลังกัน อาวุธที่มีรูปร่างเพรียวบางอย่างกระบองย่อมเสียเปรียบให้ตะบองอยู่แล้ว แต่เตชินท์กลับยังดึงดัน ออกแรงกดลงมา ส่งผลให้เปลวไฟลามเสียเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น ผิวหน้าของภูวนัตถ์ร้อนฉ่าจนเกือบพองแดง



“นายเนี่ยเอาเรื่องใช่ได้เลยแฮะ” ภูวนัตถ์กล่าว ไม่รู้ว่าเป็นคำชมหรือกำลังประชดกันแน่ เขากัดฟันข่มความรู้สึกแสบร้อน ปล่อยมือขวาพร้อมบิดข้อมือซ้าย ปรับตะบองให้เอียงลาดปักลงกับพื้น



อาวุธของเตชินท์ไหลรูดไปตามแนวตะบอง เฉียดผ่านใบหน้าของภูวนัตถ์ไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น แล้วหลังจากนั้นว่าที่ผู้นำสกุลคีรีรัตน์ก็ทำสิ่งที่ทุกคนคาดไม่ถึง



โป๊ก!!



ด้วยการโขกศีรษะกระแทกอีกฝ่ายจนต้องผงะถอยไป



เลือดไหลลงมาจากแนวไรผมของเตชินท์ ในขณะที่ภูวนัตถ์มีเพียงรอยแดงจ้ำใหญ่เท่านั้น



“เป็นคนกะโหลกหนามันดีแบบนี้นี่เอง” เขาพูดอย่างคิดตลก รอยยิ้มกว้างประดับใบหน้า ท่าทางสะใจไม่น้อยที่สามารถทำให้อาวุธสังหารแห่งสกุลหลักเตโชหลั่งเลือดได้ เตชินท์ยกปลายนิ้วขึ้นแตะรอยเลือด สีหน้ายังนิ่งเรียบ ทว่าแววตาขุ่นเคืองอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่ได้พูดอะไรออกมาก็จริง แต่ก็ชัดเจนว่าหลังจากนี้การต่อสู้คงจะดุเดือดขึ้นอีกหลายเท่าเลยทีเดียว



เตชินท์ขยับเดิน ทว่าแทนที่จะพุ่งเข้ามาภูวนัตถ์ เขากลับตรงไปยังมุมเวทีซึ่งมีเสาเพลิงอันใหญ่ปักอยู่ กระบองตวัดวูบ เสาเพลิงหักโค่น ถ่านหินร้อนๆ ร่วงเทลงมากลายเป็นกองไฟขนาดย่อมๆ แทบเท้า เด็กหนุ่มปักกระบองลงไปกลางเปลวเพลิง



วูบ!!



อัคคีโหมแรง สูงขึ้นมาเกือบถึงหัวเข่าของเด็กหนุ่ม และไม่ใช่แค่นั้น มันยังคืบคลาน ลามเลียมอดไหม้ไปทุกทิศทาง ย้อมเวทีประลองซึ่งมีสภาพเละเทะให้กลายเป็นทะเลเพลิงซ้ำอีกต่อ ภูวนัตถ์ยืนมองสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยใบหน้าซีดเผือกและเหงื่อกาฬที่แตกพลั่ก เขาสืบเท้าถอยเมื่อไฟไหม้ลามมาถึงบริเวณที่ยืนอยู่



เตชินท์กระตุกยิ้มหยันเป็นครั้งแรก



“แต่ผิวไม่ทนไฟก็ลำบากหน่อยแล้วกัน”







 

ภาคินทร์ทำแผลเสร็จแล้วแต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังเจ็บอยู่ดี



โหนกแก้มของเขาที่ถูกพิมายเตะอัดกสิณลมเข้าใส่ไม่ได้เป็นแค่แผล แต่แพทย์สนามบอกว่ากระดูกตรงบริเวณนั้นถึงกับร้าวเลยทีเดียว เพราะแบบนั้นยิ่งเวลาผ่านไปความเจ็บหนึบเลยยิ่งทวีคูณมากขึ้นเรื่อยๆ ภาคินทร์ลอบสบถในใจไปหลายต่อหลายครั้ง ทั้งที่เขาเป็นผู้ชนะแท้ๆ แต่ไหงถึงได้มีแผลเยอะกว่าคนแพ้อย่างยัยลิงลมได้ก็ไม่รู้



เจ้าหน้าที่นำยาแก้ปวดซึ่งอยู่ในรูปของเหลวสีเขียวๆ ในถ้วยดินเผามาให้ กลิ่นของมันแย่มากจนขนาดเขาที่ไม่เคยเรื่องมากมีปัญหากับการกินยามาก่อนยังแทบทำใจดื่มไม่ลง



ภาคินทร์จึงกล่าวขอบคุณ แสร้งถ่วงเวลารอจนกระทั่งเจ้าหน้าที่เดินออกไปแล้ววางถ้วยดินเผาไว้บนโต๊ะใกล้ๆ กันโดยไม่ยอมแตะต้อง ตอนนั้นเองที่ประตูห้องถูกแง้มเปิด ภาคินทร์หันมองก่อนจะพบว่าเป็นรักษ์นาราที่ชะโงกหน้าเข้ามา เมื่อหันมองซ้ายขวาแล้วเห็นว่าทั้งห้องว่างเปล่าเธอก็ก้าวตรงมาหาเขาซึ่งนั่งอยู่บนม้านั่งตัวยาว



“เป็นยังไงบ้างจ๊ะ” รักษ์นาราถาม ระดับสายตาที่อยู่ใกล้เคียงกันทำให้ภาคินทร์เห็นถึงความเป็นกังวลของเธอได้อย่างชัดเจน แม้ว่าตามตัวเด็กหนุ่มจะมีผ้าพันแผลอยู่ไม่ใช่น้อย แต่ว่ากันตามตรงนอกจากตรงโหนกแก้มแล้วที่อื่นก็ไม่ได้ร้ายแรงเท่าไร เป็นแค่รอยช้ำกับรอยบาดเล็กๆ จากปลายพัดของพิมายเฉยๆ



แต่เห็นเด็กสาวดูห่วงกันถึงขนาดนี้ ภาคินทร์ก็อดไม่ได้ที่จะดีใจเล็กๆ จนไม่ได้สารภาพไปตามตรง



“ยัยนั่นยังมือเท้าหนักเหมือนเคย” เด็กหนุ่มเปรยบ่น เริ่มรู้สึกแล้วว่าตรงแก้มชักจะบวมขึ้นมาเรื่อยๆ และคงทิ้งรอยช้ำเขียวๆ ประทับติดตัวเขาไปอีกหลายวันเลยทีเดียว



“เป็นเพราะเราหรือเปล่า” คำถามของรักษ์นาราทำให้เขาเผลอเลิกคิ้ว “เพราะภาคินทร์สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรรุนแรงก็เลยโดน...”



“ไม่เกี่ยวหรอก” เขารีบแย้งก่อนความเข้าใจผิดของอีกฝ่ายจะเลยเถิดไปกันใหญ่ “ฉันไม่ได้ออมมือให้พอๆ กับที่ยัยนั่นไม่คิดจะยั้งมือน่ะแหละ ถ้าจะมีอะไรที่ฉันเก็บไว้ไม่ได้แสดงออกไปอย่างเต็มที่ก็คงเป็นแค่เรื่องพรสวรรค์เท่านั้น”



ภาคินทร์ต้องใช้ความพยายามเป็นอย่างมากที่จะควบคุมดาบอาโปให้กลายเป็นน้ำแข็งแค่ที่ริมขอบเท่านั้น จริงอยู่ที่ถ้าปล่อยให้มันเป็นน้ำแข็งเสียหมดคงเพิ่มประสิทธิภาพการโจมตีได้อีกมากโขและลดทอนสมาธิที่เขาต้องเสียไปกับการควบคุมได้มากไม่แพ้กัน แต่ก็อีกนั่นแหละ ขืนแสดงพรสวรรค์อันหายากยิ่งนี้ออกไปมันอาจทำให้เขาถูกปรับแพ้เหมือนตอนนั้นก็เป็นได้ หรือไม่...ก็อาจนำมาสู่อะไรที่ยุ่งยากกว่านั้นมากมายนัก



รักษ์นาราเม้มริมฝีปาก เขารู้ว่าเธอเข้าใจประเด็นที่เขาต้องการจะสื่อแต่ความกังวลผสมความรู้สึกผิดก็ยังไม่หายไปอยู่ดี เพราะแบบนั้นเธอเลยยื่นมือมาให้ เสนอตัวที่จะรักษาให้เขาอีกครั้ง



และภาคินทร์เลือกที่จะปฏิเสธ



“ยัยนั่นทำกระดูกฉันร้าว” เขาชี้ไปยังซีกหน้าที่มีผ้าผันแผลแปะไว้ “และจากครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นเธอพยายามซ่อมกระดูกให้เจ้าแฝดนรกมันแทบทำเธอล้มทั้งยืน”



“แต่เราปล่อยให้ภาคินทร์ไปสู้รอบต่อไปทั้งๆ แบบนี้ไม่ได้หรอก”



“ฉันก็ปล่อยให้เธอเป็นอะไรไปไม่ได้เหมือนกันน่ะแหละ” เด็กหนุ่มกล่าวตรงเสียจนคนฟังถึงกับหน้าขึ้นสีจางๆ ยิ่งยืนอยู่ตรงหน้ากันในระยะประชิดกันนี้ยิ่งเห็นได้อย่างชัดเจน ภาคินทร์อดไม่ได้ที่จะเป็นฝ่ายเอื้อมมือออกไปบ้าง ใช้ข้อนิ้วแตะสัมผัสผิวแก้มที่เป็นสีแดงระเรื่ออย่างเผลอไผลก่อนจะอธิบายเพิ่มให้เธอคลายกังวล “ไม่ต้องห่วงหรอกยังมียาขมๆ ตรงนี้อยู่ อีกอย่างเจ้าเตชินท์กำลังสู้อยู่กับภูวนัตถ์ ไม่ว่าใครจะชนะก็คงสภาพสะบักสะบอมยิ่งกว่าฉันตอนนี้เสียอีก”



รักษ์นาราจับมือเขาไว้ กึ่งๆ ห้ามปรามการกระทำนั้นและเพื่อให้เขาฟังที่เธอกำลังจะพูด



“แค่นิดหนึ่งไม่ได้หรอจ๊ะ อย่างน้อยให้เราทำให้ความเจ็บหายไปบ้างก็ยังดี”



แค่ขอกันธรรมดาเขาก็แพ้ทางเธอจะแย่อยู่แล้ว แต่นี่นอกจากจะจับมือเขาไว้อยู่รักษ์นารายังใช้น้ำเสียงแบบนั้นอีก ภาคินทร์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ให้กับดื้อรั้นของเด็กสาวและความใจอ่อนของตนเอง



“แค่นิดเดียวแล้วกัน” คำตอบของเขาทำให้รักษ์นารายกยิ้มอย่างยินดี เธอเอ่ยขออนุญาตแผ่วเบาก่อนจะแกะผ้าพันแผลตรงนั้นออก สัมผัสแผ่วเผินจนทำให้ลมหายใจของเขาสะดุดเสียเอง



ฝ่ามือของเด็กสาวแนบประทับซีกแก้ม ปลายนิ้วโป้งแตะอยู่เหนือคราบยาและรอยแผล ส่วนอีกสี่นิ้วที่เหลือพาดผ่านลำคอ กระแสความอบอุ่นอันแปลกประหลากแต่คุ้นเคยแล่นผ่านเข้ามา ความเจ็บปวดบรรเทาลงอย่างรวดเร็วจนภาคินทร์แทบจะถอนหายใจ ทั้งจากความโล่งอกและจากความน่าอึดอัดของคำถามที่ปรากฏวนเวียนขึ้นในใจมาสักพักแล้ว



เธอจะรู้สึกได้ไหมนะ ถึงชีพจรที่เต้นเร็วขึ้นอย่างไม่อาจควบคุมได้ของเขา ถึงความหวั่นไหวที่เอ่อล้นจนแทบจะกักเก็บไว้ไม่อยู่ ถึงความสงสัยที่เขาไม่เคยกล้าพอจะไถ่ถาม ว่าความห่วงหานี้เป็นสิ่งที่รักษ์นารามอบให้คนอื่นอย่างทัดเทียม หรือมีเพียงเขาที่พิเศษยิ่งกว่าใครกันแน่



“อีกสิบวันจะมีงานทำบุญที่วัดสุรางค์” เด็กหนุ่มกล่าวเกริ่น หวังทำลายความเงียบระหว่างกัน



“เราจำได้ มายชวนล่วงหน้ามาสักพักแล้วแหละ เห็นบอกว่าจะเป็นงานใหญ่ ร้านรวงมาเปิดกันเยอะเลย ภาคินทร์อยากไปด้วยกันไหมจ๊ะ”



ก่อนที่เด็กหนุ่มจะทันได้เอ่ยอย่างที่ตั้งใจไว้ เด็กสาวก็ชิงตัดหน้าเป็นฝ่ายชวนเสียเองด้วยท่าทีเริงร่า ไม่ได้รับรู้ความนัยที่เขาซุกซ่อนไว้อีกเช่นเคย เด็กหนุ่มยิ้มบางเบา เกือบกึ่งเป็นความอ่อนอกอ่อนใจ เขาส่งเสียงตอบรับ แม้จะรู้ดีว่าคำว่าไปด้วยกันของเธอคือการไปเป็นกลุ่มก็ตาม เอาเถอะ เดี๋ยวเขาก็หาโอกาสแย่งเธอมาจากเจ้าพวกนั้นได้เองน่ะแหละ



                “ดีจัง” เด็กสาวกล่าว รอยยิ้มปรากฏกว้างยิ่งขึ้นไปอีก “เรานึกว่าภาคินทร์จะปฏิเสธซะแล้ว”



                “ทำไมคิดอย่างนั้น?”



                “ก็...ภาคินทร์ดูไม่ค่อยชอบที่ๆ คนเยอะๆ เท่าไร”



                “ฉันยังไม่ชอบอยู่” เด็กหนุ่มว่าพลางกำรอบข้อมือเล็กไว้หลวมๆ แล้วดึงออกจากใบหน้าเพื่อหยุดยั้งการรักษา ความเจ็บปวดบรรเทาหายไปมากแล้ว ซึ่งภาคินทร์คิดว่าแค่นี้น่าจะพอตามที่ตกลงกันไว้ แม้จะมองไม่เห็นว่าขนาดของแผลเหลืออยู่มากน้อยแค่ไหน แต่ถ้าขืนปล่อยไว้นานกว่านี้เธอคงทำซื่อรักษาไปเรื่อยจนถึงขั้นเชื่อมประสานกระดูกเขาแน่ๆ



                รักษ์นาราอาจจะดูเป็นคนหัวอ่อนและเรียบร้อย ทว่าแท้จริงแล้วเธอซุกซ่อนความดื้อดึงจนน่าหนักใจไว้ภายใต้ท่าทีเหล่านั้นได้มากมายจนคาดไม่ถึงเลยทีเดียว เธอไม่เถียงไม่ค้าน ที่จริงแล้วเธอแสร้งโอนอ่อนตามน้ำไปด้วยซ้ำ ก่อนจะกลับลำทำตามใจตัวเองอย่างเนียนๆ จนรู้ตัวอีกทีก็ห้ามไม่ทันเสียแล้ว



                บางครั้งบางคราวภาคินทร์ก็อยากจะถอนหายใจให้กับแง่มุมนี้ของเด็กสาววันละสามเวลาเสียเหลือเกิน แต่ในขณะเดียวกันเขาก็รู้ดีว่าเพราะสิ่งนี้นี่แหละที่ทำให้เขาร่วงหล่นไปในหลุมกับดักที่เธอไม่ได้ตั้งใจขุดซ้ำแล้วซ้ำเล่า



                “เอ๋?” เธออุทานเมื่อได้ยินถ้อยคำที่ย้อนแย้งกันเองของเขาก่อนจะต่อด้วยคำถาม “แล้วทำไม...”



                “ถ้าคนที่ชอบชวนยังไงก็ต้องไปอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง”



                ...ซึ่งถามไม่จบประโยคเพราะถูกคำพูดตรงๆ ของเขาโจมตีเสียก่อน เล่นเอาสองแก้มแดงเถือกจนลามไล่ไปถึงคอ รักษ์นาราทำท่าจะผละถอยไปตั้งหลัก ซึ่งการตอบสนองนี้ก็ไม่ได้ผิดไปจากที่ภาคินทร์คาดการณ์ไว้เท่าไรนัก ติดอย่างเดียวคือเขายังกำรอบข้อมือเธอไว้อยู่จึงไม่อาจทำได้สำเร็จ



                “ฉันพูดตรงขนาดนี้แล้วเธอยังจะทำเฉไฉไม่รู้เรื่องอีกเหรอ” เขา แสร้งตัดพ้อเมื่อคนตัวเล็กเอาแต่หลุบดวงตาลงมองพื้นพร้อมเม้มริมฝีปาก “หรือว่าฉันจะคิดไปเองแค่ฝ่ายเดียว?”



                “เราน่าจะเป็นคนพูดประโยคนั่นมากกว่าอีก” รักษ์นารากระซิบ เหมือนเป็นการพูดกับตนเองมากกว่าจะจงใจให้เขาได้ยิน แต่เพราะเขายังนั่งอยู่ตรงหน้าเธอ ดังนั้นไม่ว่าถ้อยคำจะแผ่วเบาแค่ไหนก็ไม่มีทางเล็ดลอดไปได้อยู่ดี



                “หมายความว่าไง?” ภาคินทร์ถาม ตัดสินใจลุกขึ้นมายืนเต็มความสูงเมื่อคนตัวเล็กกว่ายังเอาแต่ขืนตัวหนีอยู่ร่ำไป  “รักษ์นารา...”



                ภาคินทร์ลากเสียง เรียกชื่อเธออย่างกดดัน มือหนึ่งยังกำรอบข้อมือเธอไว้ไม่คลาย ในขณะที่อีกข้างเอื้อมไปประคองแก้มใส กึ่งบังคับให้เจ้าของนามเงยหน้าขึ้นมาสบตาด้วย เด็กสาวส่งเสียงครางฮือเพื่อระบายความเขินอายและเพื่อประท้วงกริยาอุกอาจเอาแต่ใจของเขา แต่ถึงจะจนมุมขนาดไหนรักษ์นาราก็ยังเลือกจะปิดปาดเงียบไม่พูดอะไรอยู่ดี



                “ก็ได้...” ภาคินทร์กล่าวเหมือนจะเป็นฝ่ายยอมแพ้เสียเองทว่าแท้จริงแล้วตรงข้าม เสียงโห่ร้องจากภายนอกลอยแว่วมา ดูเหมือนบนเวทีเพิ่งจะมีบางอย่างน่าตื่นตาเกิดขึ้นและเขาไม่ควรพลาดโอกาสงามๆ เพื่อสังเกตการคู่ต่อสู้เช่นนี้ ทว่าแทนที่จะล่าถอย ภาคินทร์กลับโน้มตัวเข้ามาใกล้



                “ฉันจะถือว่าเธอติดค้างคำตอบฉันอยู่ ส่วนตอนนี้ก็ขอมัดจำไปก่อนแล้วกัน”



                อย่างรวดเร็ว เขาประทับแนบริมฝีปากของตนเข้ากับของเธอ แผ่วเบาและนุ่มนวล เพียงริมฝีปากแตะกันเพื่อส่งผ่านความรู้สึก ภาคินทร์ปล่อยข้อมือเล็กเป็นอิสระเพื่อเลื่อนไปโอบประคองเอวบางแทน รักษ์นารานิ่งค้างอยู่ในอ้อมแขนของเขา ไม่ถึงอึดใจภาคินทร์ก็ล่าถอย แต่ก็ยังใกล้พอจะละเอียดซึมซับสีหน้าเขินอายของเธอ



                “แบบนั่นมันไม่เท่ากับได้คำตอบไปแล้วเหรอ” รักษ์นาราซุกตัวเข้ามาในอ้อมกอดของเขาเพื่อหลบสายตา ตำหนิการกระทำอันอุจอาจของเขาอย่างไม่จริงจังนัก ภาคินทร์หัวเราะขณะเกยคางลงกลางกระหม่อมของเด็กสาว สีแดงแต่งแต้มแก้มของเขาเช่นกันแม้จะไม่มากเท่าของเธอก็ตาม




##########

          สนทนา : สถิติใหม่ของฟ็อกซ์เลยค่ะ เจ็ดสิบกว่าตอนกว่าพระนางจะได้จูบกัน ๕๕๕๕ พอไม่ได้แต่งอะไรหวานๆนานๆแล้วก็ไม่ชินมืออย่างแรง แต่งไปเขินไป บ้าเอ๊ย //หายใจผ่านถุง//    

          แอบหยอดโมเม้นท์เตมายให้หน่อยหนึ่งด้วยเดี๋ยวลูกเรือจะเหงา ถ้าอยากได้อีกจงคอมเม้นท์อ้อนวอนท่านออฟฟิเชียลคนนี้ซะ แล้วข้าจะ(พิจารณา)ประทานโมเม้นท์ให้อีก ๕๕๕๕๕ 

         

          ปล อยากหวีดอยากทวงติดแฮชแท็ก #รักษ์นารา ไม่ก็ #FoxxTrot มานะคะ




       


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 116 ครั้ง

1,495 ความคิดเห็น

  1. #1413 Alienonplanet🌙🌎 (@numalangpor) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 15:21
    ตามอ่านรวดเดียวเลยค่ะ งืออ เขินตัวบิด เรือแล่นฉิววว
    #1413
    0
  2. #1289 tнє рrincє (@newhihi) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 16:30
    เรือเตมายแล่นแล้ววววววววว เย่ๆๆๆ
    #1289
    0
  3. #1202 adaisy (@adaisy) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 16:51
    กรี้สสสสสสส บิดหมอนขาดดด
    #1202
    0
  4. #1120 luvtaetaev (@I_Phone) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 16:37
    ภคินของเดี้ยนนนนนน หวานจนจะละลายอ่ะ นุ้งนาราาาา เรือเตมายของชั้นด้วยยยยยยย ว้ากกกกกกดก อกอีแม่จะแตกกกกกกกกกกก!!!!!!
    #1120
    0
  5. #1098 เมษาหน้าหนาว (@maylita) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 08:46

    ช็อตนี้ตายค่ะคุณฟอกซ์ นุ้งคินทร์ทำโรมานซ์อีกแล้ว

    #1098
    0
  6. #1086 Casper (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 01:35

    กริ๊ดดดดดดดดด เรือเตมายของเราาาาา ในที่สุด!! ก็ได้จ้วงพายกับเขาสักที

    ไรท์รู้มั้ยคอนมายเปิดประตูไปเจอเตชินอ่ะ เรากรีดร้องอย่างบ้าคลั่งเลยนะ

    ยิ่งตอนที่เตแอยเสียอาการเพราะชุดมายโดนน้ำ เรายิ่งกริ๊ดเป็นบ้าเป็นบอเลยทีเดียว

    เพราะฉนั้น ขอคู่นี้อีกเยอะๆๆๆๆๆๆ เลยนะค้าาาาา ????????

    //ส่วนคู่หนูรักษ์นุ้งคินทร์นั้นนนนนน ทั้งเขินทั้งฟิน น่ารักมากค่ะไรท์ ???????????????????????? (แต่นาทีขอหวีดเตมายก่อน นานๆมาที ของมันแรร์)

    ป.ล.เตมายฟอเอฟเวอออออร์ (ทำท่าไขว้ตัว X ????)

    #1086
    5
    • #1086-4 Casper (จากตอนที่ 85)
      10 มิถุนายน 2561 / 01:54
      ขออัพเกรดคู่นี้ให้เป็นอฟช.ได้มั้ยคะ เป็นคู่ที่ดีต่อใจมากจริมๆ 😆😆

      //ดีใจนะคะที่คุณฟ็อกซ์มาตอบเม้นของเรา 😄😄

      ป.ล.เราแอบส่องอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ ในทวิตด้วยแหละค่ะ 😁😁
      #1086-4
    • #1086-5 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 85)
      10 มิถุนายน 2561 / 20:49
      ทวิตอย่าส่องมากค่ะเขิน มีแต่หวีดผช ไปวันๆ 55555
      #1086-5
  7. #1085 Dier_เดียร์ (@marejangka) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 21:09

    เรือ #เตมาย ต้องมาแล้วค่าา กรี๊สส

    โอ๊ยยยย หวานมันแทบทั้งตอน อ่านไปขูดโต๊ะไป

    คู่หลักเขาจูบกันแล้วค่ะซิส ฮือออออ

    ดีใจกว่าทำข้อสอบได้อีกค่ะ นั้มตามา 555555

    #1085
    0
  8. #1084 grayrida (@grayrida) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 01:36
    อร๊ายยยยยยยย ตัวบิดเป็นเลขแปด เขินแทนนุ้งรักษ์ไปอี๊กกกกกกก
    #1084
    0
  9. วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 09:18
    เตมายยยยย ว้ายยย แม่ขา พี่เตยืนส่องน้องมายโป๊ 😍😍😍
    #1079
    0
  10. #1077 Dear (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 11:13

    เตมายก็ดี แต่ครูสิงห์ก็ชอบ นุ้งคินร์กับหนูรักษ์ก็ยิ่งฟิน โอ้ยใจจะวาย

    #1077
    0
  11. #1076 Seraris (@jinnylee1-1) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 03:15
    ภาคินต์ลูกก!!! หนูจะลุกหนักอะไรเบอร์นี้คะ หนูไม่สงสารหนูรักษ์ของเราบ้างหรอเดี๋ยวก็นางหัวใจวายตายกันพอดี//เตมายนี่เรือแล้นฉิวเลยนะ น่าจิ้นกันไปอี๊กก ฮืออ แล้วตกลงจะได้คู่กับเฮียสิงไหมเนี่ย พวกเราคงต้องรอลุ้นกันต่อปายย
    #1076
    0
  12. #1075 Taresia (@taresia) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 03:08
    คินทร์~~~ ผิดผีค่าาา ภาคินทร์ทำผิดผีรักษ์นาราแล้วเจ้าค่าา
    รีบๆยกขบวนขันหมากมาขอเร็วๆเลยน้าาาา
    ไรท์เตอร์ ตอนต่อไปๆ ขอด่วนๆ เลยค่า
    จะกลับไปเกาะขอบสนามประลองต่อ
    #1075
    0
  13. #1073 ChonladaSakula (@ChonladaSakula) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 12:08
    เขินนนน💓หนักมากอยากจะกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
    #1073
    0
  14. #1072 bookkota (@moonrabbit) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 08:06
    กรีดร้องงงงงง งื้อออ พูดไม่เป็นภาษาแล้ววววว
    #1072
    0
  15. #1071 ใบไม้เปลี่ยนสี (@beaw_nile) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 02:37
    โอ๊ยอันนึงก็ละมุน อันนึงก็ไฟลุกท่วม หวีดหนักมาก ตอนนี้เลือกไม่ถูกจะเป็นพี่เตหรือครูสิงดี
    #1071
    0
  16. #1070 แอนัสเตเชีย (@AyaShii) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:29
    เขินนน นี่กลิ้งไปกลิ้งมาตอนอ่าน เค้าจูบกันแล้วว ฟินยาวว รีบมาต่อนะคะไรท์ คิดถึงงง
    #1070
    0
  17. #1069 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 07:43
    โฮรววววววว หวีดแรงมากกกกก หวีดตั้งแต่เตมาย (ทั้งที่อยู่ทีมพิขร งงมะ 55555555 ) พิมายคนหลากเรือจริงๆ ครูสิง ถ้ายังมีใจ โปรดมาแสดงตัวด่วนค่ะ!!!

    ส่วนคู่หลัก แอบคิดว่าที่ปากเร็วไปหน่อย ตอนแรกนึกว่าจะหอมแก้ม แต่คิดอีกที แบบไหนก็ดี!! 5555555555 คินทร์ร้ายนะเรา แอบคิดถึงหนูรักษ์เหมือนกัน หายไปหลายตอนเลยยยย

    คุณฟอกซ์หวีดคู่ชิปหนังเยอะมากเยยยยย แต่ไม่กล้าทวงหนูรักษ์ 55555555
    #1069
    1
    • #1069-1 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 85)
      24 พฤษภาคม 2561 / 13:32
      ทวงได้ค่าาาา ถ้าทวงตอนต่อไปอาจมาเร็วขึ้นด้วย อิอิ หรือจะมารวมด้วยช่วยกันหวีดคู่ขิปอื่นก็ยินดี 555555
      #1069-1
  18. #1068 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 07:42
    โฮรววววววว หวีดแรงมากกกกก หวีดตั้งแต่เตมาย (ทั้งที่อยู่ทีมพิขร งงมะ 55555555 ) พิมายคนหลากเรือจริงๆ ครูสิง ถ้ายังมีใจ โปรดมาแสดงตัวด่วนค่ะ!!!

    ส่วนคู่หลัก แอบคิดว่าที่ปากเร็วไปหน่อย ตอนแรกนึกว่าจะหอมแก้ม แต่คิดอีกที แบบไหนก็ดี!! 5555555555 คินทร์ร้ายนะเรา แอบคิดถึงหนูรักษ์เหมือนกัน หายไปหลายตอนเลยยยย

    คุณฟอกซ์หวีดคู่ชิปหนังเยอะมากเยยยยย แต่ไม่กล้าทวงหนูรักษ์ 55555555
    #1068
    0
  19. #1067 ที่พึ่ง(ไม่ได้) (@Amale) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 07:16
    กรีดร้องงงงงง คาดไม่ถึงงง ไม่คิดว่านุงคินจะกล้าาาา โอ้วว ไม่คิดว่าจะเจอฉากจูบบบบ ฟินไปอีกค่ะ

    เตมาย เพิ่งรู้ว่าสองคนนี้เขามีซัมติงกันก็ตอนนี้แหละ ความรู้สึกช้า?
    #1067
    0
  20. #1066 Anheuser (@anyamanee201421) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 06:27
    จุ๊บบบบบบ~~~
    #1066
    0
  21. #1064 Yumimaru (@YUMECH) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 20:36

    ภาคินท์-รักษ์นารา i ship that //เตชินท์-พิมาย I ship thattttttttttt!!!!!!!!!!!!!!!!

    #1064
    0
  22. #1061 monnutji (@monnutji) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 17:03
    ทำไมเขินจังงง #เตมาย ชอบๆๆ
    #1061
    0
  23. #1060 Hiii29220 (@Hiii29220) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 12:07
    เตมายมาอีกค่าาาาาต้องการมากเรือเดินหนักมาก คู่ออฟฟิเชียลนี่ก็หวานจ๊นนนชิปเปอร์คืออะไรไม่จำเป็นแล้วใช่มั้ย ฮืออออ
    #1060
    0
  24. #1059 @zilch (@zilches) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 09:13
    งื้ออออออ. ฟิน......
    #1059
    0
  25. #1057 พาราซิป (@f-a-i-r-y) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 00:12
    ชอบคู่เตชินท์พิมายมากเลยค่ะ อ่านเเล้วเขินมากๆๆๆฮือออ พ่อคนเย็นชา พ่อคนด้านชาาาาาาา
    #1057
    0