ตอนที่ 83 : ตอนที่ ๗๔ การร่ายรำของพิมาย(๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 998
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    30 เม.ย. 61



               ให้พูดตามตรง ภาคินทร์ไม่ได้อยากประลองกับพิมายเท่าไหร่นัก

                


               จริงอยู่ที่พวกเขาไม่ชอบหน้ากัน ซ้ำยังเกือบลงไม้ลงมือใส่กันมาแล้วตั้งหลายรอบ แต่เมื่อคำนวณส่วนได้ส่วนเสียแล้ว เด็กหนุ่มก็ได้ข้อสรุปว่าขอรักษาความรู้สึกของรักษ์นาราไว้ดีกว่าเอาความสะใจชั่วคราวจากการได้อัดยัยคนปากเสีย แต่ในเมื่ออีกฝ่ายเล่นโจมตีแบบไม่มีออมแรงตั้งแต่เริ่มประลองแบบนี้ เขาก็ไม่เหลือทางเลือกมากนัก

                

               ตูม!!



พิมายสะบัดพัด ภาคินทร์ตวัดดาบ ส่งลมและน้ำให้โถมปะทะกันกลางเวที หักล้างและสลายตัว กลายเป็นละอองฝอยชื่นฉ่ำที่กระจายไปไกลถึงอัฒจรรย์ ดวงตาสีวังน้ำวนเบิกกว้างขึ้นนิดๆ พร้อมความรู้สึกชื่นชมที่ก่อตัวขึ้น ฝีมือของพิมายพัฒนาขึ้นมาเลยทีเดียวถ้าเทียบกับในครั้งแรกที่พวกเขาสู้กัน ตอนนั้นขนาดภาคินทร์ซัดมวลน้ำที่มีขนาดไม่ถึงครึ่งของครั้งนี้เข้าใส่ พิมายก็กสิณหมด หอบเหนื่อยจนสู้ต่อแทบไม่ไหวแล้ว



แต่ในวันนี้นอกจากจะต้านปะทะมวลน้ำที่เขาส่งไปได้จนหมด เด็กสาวยังเหลือเรี่ยวแรงมากพอจะสะบัดพัดต่อเนื่อง สร้างสายลมทรงกลมเส้นผ่านศูนย์กลางหนึ่งศอกพุ่งตรงมาที่เขา กระชั้นชิดเกินจะหลบ ภาคินทร์ฟันพระขรรค์สยบกาลไปทันที



แต่เพียงนิดเดียวก่อนจะปะทะ สายลมกลับคลายตัว ตีเข้าใส่หน้าของเขาอย่างจัง ปลายดาบกระแทกพื้นดังเคร้ง ภาคินทร์หรี่ตา การมองเห็นที่พร่าเลือนไปครู่หนึ่งสร้างช่องว่างที่ใหญ่โตยิ่งนัก



รู้อีกทีพิมายก็มาปรากฏตัวตรงหน้าพร้อมพัดในมือขวาที่หุบเข้าหากันและเงื้อง่าขึ้นเสียแล้ว เขาขยับดาบยกขึ้นสูงเพื่อป้องกัน แต่เป็นอีกครั้งที่ถูกหลอก แทนที่จะโจมตีลงมาตรงๆ เหมือนท่าทาง พิมากลับวาดแขนเบี่ยงหลบพัดไปอีกทางแล้วยกขาขวาขึ้นถีบเข้าที่กลางท้องของภาคินทร์อย่างจัง แรงปะทะซึ่งมากกว่าที่คาดไว้บ่งบอกว่าเธอใช้กสิณเข้าช่วย



ภาคินทร์เซถอยไปหลายก้าว เขารีบโบกมืออีกข้าง ส่งแส้น้ำออกไปทันทีไม่เปิดโอกาสให้พิมายตามมาซ้ำได้ แต่เหมือนจะคำนวณไว้อยู่แล้ว เด็กสาวจึงดีดตัวถอยไปหลายวา รอดพ้นโดยไร้รอยขีดข่วน



ลูกเล่นเยอะจริง” ภาคินทร์ฝืนทนไม่ยกมือขึ้นกุมท้องด้วยไม่อยากให้อีกฝ่ายได้ใจ มือขวากระชับพระขรรค์แน่น มือซ้ายตวัดแส้น้ำฟาดพื้นระบายอารมณ์



“พอดีว่าไม่ได้เกิดมามีกสิณเหลือกินเหลือใช้มันเลยต้องมีลูกเล่นนิดหนึ่ง” พิมายตอบโต้อย่างยียวน รอยยิ้มที่ดูกวนประสาทไม่แพ้กันแต่งแต้มใบหน้า แม้จะสวมชุดงดงามและชดช้อยแต่มันก็ไม่ช่วยให้เธอดูอ่อนหวานได้เลย วิธีการต่อสู้ก็เช่นกัน เธอยังคงสู้แบบดุดัน ด้นสดและประชิดตัวไม่ต่างจากที่แล้วมาเลยสักนิด



“นายกำลังคิดว่าฉันจะเปลี่ยนชุดให้มันมากเรื่องไปทำไมถ้ายังสู้แบบเดิมๆ อยู่ใช่ไหม” พิมายกล่าวดักคอ ทันใดนั้นเธอก็เปลี่ยนท่ายืน จากแต่เดิมที่กางขากว้างและย่อตัวเล็กน้อยอย่างที่นักสู้ทั่วไปมักทำกันก็เป็นยืนตรงส้นเท้าชิด พัดเหล็กทั้งสองคลี่กาง ไม่ได้ชี้ตรงมาที่เขา แต่เป็นถือชิดปิดลำตัวและใบหน้าครึ่งล่าง



“ไม่ต้องรีบร้อนไปหรอก เดี๋ยวฉันจะแสดงให้นายเห็นเอง ว่าฉันพัฒนาไปไกลแค่ไหนแล้ว”







 

ยี่สิบแปดวันก่อนหน้านี้



“โอย!!” พิมายร้องลั่นเมื่อก้านมะยมอันยาวฟาดลงมาที่ต้นแขนของเธออีกแล้ว แม้จะสวมเสื้อหลายชั้นซ้ำยังเป็นแขนยาวแต่แรงปะทะก็ยังเล็ดลอดผ่านมาถึงผิวเนื้อของเธอจนสร้างความรู้สึกแสบๆ คันๆ ได้อยู่ดี เด็กสาวลูบคลำต้นแขนพลางบ่นบริภาษ



“เจ็บนะแม่หยุดตีสักทีเถอะ”



ขณะนี้พิมายและนภาวดีกำลังอยู่ที่ป่าโปร่งแห่งหนึ่งบริเวณชานเขตพระนคร เด็กสาวสวมชุดเรียบร้อยที่ยาวจรดข้อมือและข้อเท้า ในมือทั้งสองข้างคือพัดเหล็กที่มีผ้าสีตาลตุ่นๆ ผืนยาวผูกยึดเข้าไว้ด้วยกัน



“งั้นก็ทำให้มันถูกสักทีสิ” อดีตนางรำเอ็ดขณะแกว่งก้านมะยมในมือไปมาเพื่อชี้จุดที่ผิดพลาดให้กับลูกศิษย์ “แม่บอกหลายทีแล้วว่าให้ก้าวให้ช้ากว่านี้และให้ดูนุ่มนวลกว่านี้ ลูกจะรบกวนกระแสลมถ้ายังขืนเคลื่อนที่ปุบปับแบบนั้นอยู่อีก มือที่ถือพัดอยู่ก็อีก ยกค้างไว้ด้วยอย่าให้มันร่วงลงมา อย่าบอกนะว่าเมื่อยซะแล้ว ทีของพ่อเขาให้ลูกฝึกหนักกว่านี้ตั้งเยอะลูกยังไม่เห็นบ่นอะไรสักคำ”



คนเป็นแม่ใช้ก้านมะยมอันเรียวแตะที่ท้องแขนของคนเป็นลูกแล้วดันขึ้น แม้จะไม่ได้ออกแรงอะไรมากมายแต่พิมายก็ยกแขนขึ้นสูงกลับสู่ตำแหน่งที่ควรจะเป็นอีกครั้งทันที



แต่ถึงจะรีบทำตามคำสั่งก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่บ่นอยู่ดี



“การทำตัวให้เป็นสายลมควรจะว่องไวและปราดเปรียวไม่ใช่เหรอ แล้วไหงแม่ถึงเอาแต่ย้ำให้มายทำตัวช้าๆ อยู่ได้เล่า โอย!!”



และเพราะมัวแต่บ่นไม้มะยมจึงฟาดลงมาอีกครั้ง



“วาโยที่กรรโชกและรุนแรงมีแต่ผลาญกสิณของลูกให้หมดเร็วขึ้นเท่านั้น ลูกพูดเองไม่ใช่หรอว่าอยากชนะหนุ่มๆ พวกนั้น ไม่ว่าจะเป็นว่าที่ผู้นำสกุลชลัชพงษ์หรืออัคคีกัมปนาทคนต่อไป พวกเขาล้วนแต่…”



“เป็นลูกหลานสกุลหลักเลยเกิดมาพร้อมปริมาณกสิณที่มากกว่า และได้เรียนรู้พื้นฐานมาดีกว่า ใช่หนูรู้หนูได้ยินมาเป็นสิบครั้งแล้วว่าช่องว่างที่ต้องไล่ตามให้ได้มันกว้างแค่ไหน” พิมายต่อประโยคให้อย่างรู้ทันในขณะที่แขนเรียวตวัดวาด รำพัดด้วยท่าดีที่ชดช้อยที่สุดเท่าที่ลิงทโมนอย่างเธอจะทำได้ เกือบจะดีแล้วถ้าไม่ติดที่คิ้วซึ่งขมวดจนแทบจะเป็นปม



“แต่พ่อก็สอนวิชาจากแคว้นบ้านเกิดให้ตั้งหลายอย่างแล้วนะ ถ้าเจอเข้าไปละก็เจ้าพวกนั้นไม่มีทางตั้งตัวได้แน่นอน แค่นั้นยังไม่พออีกหรอคะ”



“ลูกต้องใช้มากกว่าแค่ผ้าปิดตากับการเอียงตัวหลบหมัดของอีกฝ่ายเยอะถ้าอยากจะชนะคนที่ตัวโตกว่าได้” ซึ่งคำว่าตัวโตของนภาวดีไม่ได้หมายถึงแค่สรีระรูปร่างอย่างเดียว แต่ยังรวมถึงปริมาณกสิณและความสามารถในการต่อสู้อีกด้วย “วิชาของพ่อเขาน่ะอาจจะน่าตื่นตา แต่แก่นแท้ของมันคือการหลบหลีกเป็นหลักไม่ใช่โจมตี”



“แต่ไอ้ท่ารำนุ่มนิ่มของแม่มันก็ใช้โจมตีไม่ได้เหมือนกันนั่นแหละ”



คำแย้งของพิมายเกือบจะทำให้นภาวดีตวัดก้านมะยมเสียแล้วถ้าไม่ใช่เพราะว่าเด็กสาวยังคงร่ายรำได้อย่างถูกต้อง



“เพราะแม่ยังสอนไม่ถึงส่วนที่ใช้โจมตีต่างหากละ”



อดีตนางรำแก้ความเข้าใจผิดให้ก่อนก้าวเข้ามาใกล้เพื่อจัดท่าให้ลูกสาวใหม่



“จำไว้ให้ขึ้นใจ ลูกต้องเคลื่อนไหวให้น้อยที่สุดและแผ่วเบาที่สุดเพื่อที่จะได้ไม่รบกวนกระแสลมรอบด้าน ให้สัมผัสที่ผิวหนังเป็นตัวบอกว่าควรก้าวไปทิศทางไหน พลังของศัตรูก็คือพลังของลูก ปล่อยร่างกายให้เลื่อนไหลไปกับมัน น้อมรับมันก่อนจะฉกฉวยใช้งานมัน เข้าใจไหม”



“...หนูจะพยายามเข้าใจแล้วกัน”

 








“ไม่ต้องรีบร้อนไปหรอก เดี๋ยวฉันจะแสดงให้นายเห็นเอง ว่าฉันพัฒนาไปไกลแค่ไหนแล้ว”



                ภาคินทร์ไม่รู้เหมือนกันว่าถูกหลอกอะไรอีกหรือเปล่า แต่เพราะปกติแล้วพิมายจะถนัดโจมตีมากกว่าตั้งรับ ดังนั้นครั้งนี้เขาจะบุกเข้าไปแทน



                ซูม!!



                เด็กหนุ่มบงการให้คลื่นน้ำม้วนตัวขึ้นมาจากคลองด้านหลัง เพราะตัดสินใจแล้วว่าจะขอลองหยั่งเชิงอีกฝ่ายดูก่อน แขนแกร่งจึงตวัดส่งเกลียวคลื่นให้โถมเข้าใส่โดยที่ตนเองยืนมองอยู่ห่างๆ



                ปกติแล้วนิสัยอย่างพิมายน่าจะพุ่งเข้าใส่การโจมตีนี้ซึ่งๆ หน้า ไม่ก็ส่งกสิณที่ดูรุนแรงพอๆ กันเข้ามาปะทะเหมือนในช่วงแรกของการประลอง ทว่านอกจากจะสืบเท้าเบี่ยงตัวหลบอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนแล้ว เธอยังโบกพัดอย่างแผ่วเบา เพียงขยับข้อมือเรียกให้วาโยธาตุมารวมอยู่รอบตัวเป็นเหมือนเกราะบางใสซึ่งดูแล้วไม่น่าจะต้านปะทะอะไรได้เลยแม้แต่น้อย



                ภาคินทร์วาดแขนอีกครั้ง บงการให้มวลน้ำวกอ้อมกลับมา พิมายโบกพัดเนิบช้าราวกับไม่แย่แสต่อการจู่โจมตีนี้ แต่ทันทีที่คลื่นน้ำและกำแพงลมปะทะกัน



                วูบ!!



                สายน้ำของเขากลับเคลื่อนเฉียดไปอีกทางโดยไม่ถูกตัวเธอแม้แต่น้อย ไม่มีเสียงกึกก้องหรือโครมคราม ไม่ได้มีหยดน้ำสาดกระจาย มันแค่เลื่อนไหลไปอีกทาง อย่างนุ่มนวลและอย่างง่ายดายจนน่าฉงน ภาคินทร์ขมวดคิ้ว วาดมือส่งการโจมตีเข้าไปใหม่แต่สุดท้ายก็ลงเอยแบบเดิม



                ในการจู่โจมครั้งที่สาม เด็กหนุ่มตัดสินใจพุ่งตัวตามเข้าไปพร้อมดาบที่เงื้อง่าขึ้น พิมายขยับหลบ หุบพัดเข้าหากันแล้วใช้ส่วนสันรูดไปตามคมอาวุธของเขาเพื่อเบี่ยงมันไปอีกทางเหมือนที่สายลมของเธอทำกับมวลน้ำของเขา เรียบง่ายและนุ่มนวล แต่กลับหลุดรอดการโจมตีได้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า



ดวงตาสีวังน้ำวนเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อตระหนักได้ว่าแต่ละครั้งที่ปะทะกันไม่มีแรงต้านใดอยู่เลย มันเหมือนพิมายไม่ได้ใช้เรี่ยวแรงและกสิณในการสู้กับเขาเลยด้วยซ้ำ



                วิธีที่เด็กสาวเคลื่อนตัวไปมาเกือบดูคล้ายการร่ายรำ พัดขยับไหว สองเท้าเยื้องย่าง กระดิ่งรอบข้อเท้าส่งเสียงกังวานก้อง ท้วงท่าอาจจะไม่ได้ชดช้อยสมบูรณ์แบบ แต่ก็นับว่างดงามไม่น้อย คงมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ไม่คิดจะชื่นชมความงามนี้คือภาคินทร์ผู้กำลังนิ่วหน้า



                ในรอบผ่านๆ มาที่พิมายหลบได้แม้จะปิดตามันเป็นเพราะเธอใช้วิธีสัมผัสถึงกระแสลมที่เปลี่ยนไปจากการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ ส่วนในรอบนี้ที่สู้กับเขา เธอไม่ได้หลบ จริงๆ แล้วเธอยืนรอรับทุกการโจมตีเลยด้วยซ้ำก่อนจะปัดมันไปอีกทางราวกับไม่สะทกสะท้านต่อความรุนแรงที่เขาสาดเข้าใส่



                น่าหงุดหงิด ภาคินทร์คิด ไอ้ท่าทีนิ่งๆ กับการเคลื่อนไหวเนิบๆ ที่เหมือนไม่ได้กำลังยืนอยู่ในสนามประลองแบบนี้มันทำให้ความอดทนของเขาเริ่มจะหมดลงทุกที เด็กหนุ่มอาจจะไม่ใช่พวกบ้าคลั่งการต่อสู้ แต่ความหนักหน่วงยามที่คมอาวุธฟาดฟันเข้าใส่และความเครียดขึ้งของกล้ามเนื้อตอนที่ได้ใช้กสิณเต็มกำลังย่อมให้ความรู้สึกที่ดีกว่าความว่างเปล่ายามเรี่ยวแรงที่ลงไปถูกปัดทิ้งอย่างไม่ใยดีไปอีกทางอยู่แล้ว



                “เธอหลบไม่ได้ตลอดไปหรอก” ภาคินทร์ขบเคี้ยวเขี้ยวฟันพูด พิมายยิ้มหยันไม่ตอบคำใด



                เด็กหนุ่มเหวี่ยงดาบ รุนแรงและดุดันยิ่งขึ้น ในขณะที่มือซ้ายก็ขยับไปมา ใช้สายน้ำช่วยไล่ต้อนเด็กสาวอีกต่อ พิมายปัดเบี่ยงได้หมดก็จริงแต่ในขณะเดียวกันเธอก็จำต้องถอยรนไปเรื่อย



และเมื่อถึงตำแหน่งที่เขาต้องการตรงขอบเวทีแล้ว ภาคินทร์ก็กำมือซ้าย ส่งผลให้เกลียวน้ำที่หมุนวนพุ่งพรวดขึ้นมาคลองเบื้องหลัง ตรงเข้าหาแผ่นหลังของพิมายทันที



วูบ!!



                ภาคินทร์นึกว่าชัยชนะจะเป็นของเขา แต่ว่าเขาคิดผิด พิมายเอี้ยวตัวไปข้างหลังอย่างรวดเร็วราวกับรู้เห็นล่วงหน้า สองแขนไขว้แนบลำตัว ทว่าแทนที่จะสะบัดพัดสร้างลมกรรโชก เธอกลับเหยียดแขนออกจนสุด เหมือนจะเชื่องช้าแต่ก็ทันท้วงที ภาคินทร์สังเกตเห็นกลุ่มก้อนเล็กๆ ของสายลมที่ถูกปล่อยออกไปด้วย



                เด็กสาววาดแขนในอากาศ จากด้านหลังมาหน้า สายลมเล็กๆ กลุ่มนั้นทั้งพยุงและปรับเปลี่ยนเส้นทางของกระแสน้ำให้พุ่งเข้าหาเขาแทน!!



                กว่าจะรู้ตัวอีกทีลำตัวของภาคินทร์ก็ถูกอัดกระแทกเข้าอย่างแรงด้วยเกลียวน้ำที่เขาสร้างขึ้นเสียเอง ภาคินทร์ล้มกลิ้งไปหลายตลบ เขาปักพระขรรค์สยบกาลลงกับพื้นเวทีเพื่อใช้เป็นหลักยึดก่อนจะคลายการควบคุมกสิณส่งผลให้น้ำร่วงลงกับพื้น ดวงตาสีวังน้ำวนเงยขึ้นมองพิมายอย่างวาวโรจน์ เนื้อตัวของเขาเปียกโชกยิ่งกว่าตอนที่สู้กับชลธิศหลายเท่า



                เสียงตรบมือดังขึ้นจากทุกสารทิศพร้อมกับเสียงบรรยายของพิธีกรถึงความเพลียงพล้ำของภาคินทร์



แผ่นอกของเด็กหนุ่มกระเพื่อมไหวทั้งจากความโกรธและความเหนื่อยอ่อนที่สั่งสม เนื่องจากตั้งแต่สู้กันมามีเพียงเขาเท่านั้นที่ผลาญกสิณไปกับการโจมตีอยู่ฝ่ายเดียวในขณะที่พิมายไม่มีเหงื่ออกซักหยดทั้งยังส่งสายตาเยาะเย้ยอย่างไม่ปิดบังมาให้อีกต่างหาก






############


          สนทนา : รู้สึกปลื้มปริ่มมากเลยข่ะที่แต่งให้ลูกสาวออกมาสวยและเก่งได้ขนาดนี้ //ยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นแตะหัวตา// คือใช้ความพยายามหนักมากในการประยุกต์ท่าให้พิมาย ส่วนภาคินทร์ไม่ต้องน้อยใจนะ เดี๋ยวตอนนหน้าก็ได้โชว์เท่แล้ว ๕๕๕๕



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

1,495 ความคิดเห็น

  1. #1160 shirone-mirai (@shirone-mirai) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 16:26
    งื้ออ เราชอบพิมายสุดแล้ว
    #1160
    0
  2. #1062 ที่พึ่ง(ไม่ได้) (@Amale) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 17:25
    อื้อหือ! เหนือความคาดหมาย!
    #1062
    0
  3. #1034 ChonladaSakula (@ChonladaSakula) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 13:36
    อยากคู่นี้ใช่ปะ^^#พิมาย&เตชิน
    #1034
    0
  4. #1033 ChonladaSakula (@ChonladaSakula) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 13:31
    หงะ!!อัพช้าาาา~
    #1033
    0
  5. #1032 bookkota (@moonrabbit) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 18:14
    อย่ามาแกล้งนุ้งคินทร์เซ่ เราอยู่ทีมนุ้งคินทร์น้าาาาา
    หัวร้อนตามนุ้งคินทร์ ฟู่วววว
    แต่ก็รู้สึกได้ถึงความสวยงามของสกิลนุ้งมายจริงๆ หวังแต่ว่านุ้งคินทร์จะไม่แพ้นะะะ
    #1032
    0
  6. #1031 Mild (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 23:25
    <p>นุ้งคินทร์จะหัวร้อนแล้วนะ ถึงตอนนี้จะเย็นเพราะเป็นลูกหมาเปียกน้ำไปแล้วก็เถอะ</p><p>ก็นุ้งคินทร์อยากสู้แบบฟัดกันแบบบ้าพลังอะ ไม่ใช่แบบคูลๆ ซัดอยู่ฝ่ายเดียวแถมยังโดนเขายืมแรงตัวเองสู้ไปอีก</p><p>พ่อกับแม่นุ้งมายคูลๆ ชอบบบบ นุ้งมายก็เก่งมาก ฝึกแป๊บเดียวเอง แต่ไรท์เขียนว่า &#8220;ยี่สิบแปดวันก่อนหน้านี้&#8221; ไม่นับเวลาแบบแต่ก่อนแล้วเหรอคะ ครุ่นคิดๆ</p>
    #1031
    1
    • #1031-1 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 83)
      4 พฤษภาคม 2561 / 15:54
      เรื่องนี้นับเวลาเป็นหน่วยวันอยู่แล้วค่า มีแต่เวลาที่ใช้เป็นบาท
      #1031-1
  7. #1030 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 09:19
    สวยเวอร์เลยยยยย พิมายโตเป็นสาวแล้วนะคะครูสิง!!!! ดูอยู่หม้ายยยย
    ครูสิงอาจจะบอกว่า ก็แค่มีพัฒนาการมาหน่อยหนึ่ง... ชิชะะะะะะ มโนเองและหงุดหงิดเอง 555555
    แต่ความจริงถ้าภาคินทร์แพ้ก็ได้ฟิลอีกแบบดีนะ แต่อย่าเพิ่งเข้าใจผิด เลาก็เชียร์คินทร์นะ เริ่มเข้าใจหนูรักษ์และ 55555555

    เราเริ่มรู้สึกว่า รุ่นผู้ใหญ่ก็ไม่ธรรมดานะ ขุ่นพ่อขุ่นแม่พิมายแบบ มีความคูลมากๆ 555555
    #1030
    1
    • #1030-1 (@foxx-tron) (จากตอนที่ 83)
      4 พฤษภาคม 2561 / 15:55
      ครูสิงดูอยู่ค่ะ แต่ดูด้วยอารมณ์สมน้ำหน้านุ้งคินทร์มากกว่าจะชื่นชมความสวยของหนูมาย //ช้ำใจแทน แง้
      #1030-1
  8. #1027 mummy_yaoi (@mimm5341) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 23:13
    อยากเห็นพิมายชุดรำด้วย
    #1027
    0
  9. #1026 สุดย0ด (@patinya1223) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 22:37
    เป็นคนเดียวที่เชียร์ภาคินทร์รึป่าวนะ555555555 ไม่ใช่แค่พิมายที่ฝึกอย่าลืมนะว่าภาคินทร์ก็ฝึกเหมือนกัน อยากเห็นพัฒนาการของทุกตัวละครเลยค่ะ ยิ่งภาคินทร์นางมีกสินมีพลังพิเศษด้วย คงไม่ได้มีฝีมือแค่นี้หรอกใช่ไหม
    #1026
    0
  10. #1025 Valentier Lunes (@jillian14601) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 19:53
    เราอยากให้พิมายเป็นคนชนะอ่าาา ถ้าภาคินทร์ชนะพล๊อตมันจะเดิมๆอ่ะ แบบคนนี้รู้ว่าเก่งต้องชนะ ไรปมนั้น ถ้าพิมายชนะจะได้เห็นค่าความพยามไรประมาณนั้นจ้ะ
    #1025
    1
    • #1025-1 Hiii29220 (@Hiii29220) (จากตอนที่ 83)
      1 พฤษภาคม 2561 / 20:29
      ตอนนี้พิมายเท่มากเลยลูกกกกความพยายามมันส่งผลให้หนูพัฒนาจนได้ซัดนุ้งคินทร์ซักที(หลังจากจ้องจะตีกันมานาน) คิดไปเองรึเปล่าไม่รู้ว่ากสิณของภาคินทร์นี่ช่างไม่เข้ากับความหัวร้อนของนุ้ง555555(ใจเย็นๆนะ)สู้ต่อไปนะเชียร์ทั้งคู่ใครชนะก็ดีใจด้วยทั้งนั้น5555555
      #1025-1
  11. #1024 Yumimaru (@YUMECH) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 18:10
    <p>พิมายคะเอาภาคินท์ลงจากเวทีให้ได้ค่ะ//อยากให้พิมายไปฟัดกับพี่เตคงจะมันส์</p>
    #1024
    0
  12. #1023 =>black projecter (@aceofheart) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 17:56
    รีเควสพิมายชุดรำครับ!!!!
    #1023
    1
  13. #1022 พสันต์ (@rainy_dacht) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 17:50
    ตอนแรกคิดว่าภาคินทร์ต้องได้ไปฟัดกะพี่เตแน่ๆ แต่ตอนนี้ชักไม่แน่ใจแล้วสิ55555
    #1022
    0
  14. #1021 WaBi (@phowiset) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 17:43
    ชอบมาก พิมายเก่งมาก เอาชนะให้ได้น่ะ????????????&#128591;&#128591;
    #1021
    0