ตอนที่ 70 : ตอนที่ ๖๒ ผู้ติดตามของท่านจ้าว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    7 ธ.ค. 60


ตอนที่ ๖๒ ผู้ติดตามของท่านจ้าว






 ทางทิศตะวันตกของพระนครมีต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์อยู่อีกหนึ่งต้น

                


                   เป็นต้นราชพฤกษ์ขนาดถึงสามคนโอบซึ่งตั้งอยู่กลางวัดประจำรัชกาลของเจ้าหลวงกวินทรา รูปหล่อสัมริดของสองเทวาผู้สร้างโลกในปางประทับยืนซึ่งมีความสูงเกือบครึ่งหนึ่งของต้นราชพฤกษ์ถูกวางประดิษฐานคู่กัน



แตกต่างเจ้าหลวงพระองค์อื่นซึ่งนิยมสร้างวัดให้มีขนาดใหญ่และหรูหราเพื่อแสดงถึงความรุ่งโรจน์ของยุคสมัย วัดประจำรัชกาลเจ้าหลวงองค์สุดท้ายแห่งนิวารินนั้นมีขนาดเล็กยิ่ง เนื่องจากทรงมีพระราชดำริว่าในพระนครมีวัดอยู่เยอะแล้ว ทว่าโรงหมอกลับยังมีอยู่น้อย จึงปันทรัพย์ส่วนพระองค์ไปใช้จ่ายในส่วนนี้แทน ส่งผลให้ทั้งอุโบสถและศาลาถูกสร้างอย่างเรียบง่าย ประดับประดาก็แค่พองามไม่ฟุ่มเฟือย นักบวชที่จำพรรษาจึงพลอยมีอยู่เพียงไม่กี่สิบรูปไปด้วย




ซึ่งตอนนี้นักบวชไม่กี่สิบรูปนั้น ต่างก็นอนมรณะภาพอยู่บนพื้นรอบต้นราชพฤกษ์ด้วยฝีมือของบุคคลลึกลับทั้งสี่ที่ยืนกระจายอยู่รอบๆ เลือดเจิงนองส่งกลิ่นคละคลุ้งจนน่าคลื่นเหียน พลันหนึ่งในนั้นกลับกระชากผ้าคลุมออก สูดกลิ่นคาวเข้าไปเต็มเฮือกด้วยสีหน้าแช่มชื่นยิ่ง



“ไม่ได้กลิ่นเลือดสดๆ มาตั้งหลายวัน แบบนี้ค่อยอารมณ์ดีหน่อย”



คนพูดเป็นเด็กสาวซึ่งมีผิวสีขาวเหมือนไข่ปอก น่าจะอายุเพียงเจ็ดพันวันเศษๆ ไม่ก็น้อยกว่านั้นเล็กน้อย เธอมีผมสีน้ำตาลแดงยาวเลยบั้นเอวที่พันกันยุ่งราวกับไม่เคยหวีสาง บางส่วนติดกันเป็นก้อนเปรอะดินโคลนและใบไม้ หน้าผากกว้างและใบหน้าค่อนข้างแบน ดวงตาสีเดียวกันฉายแววรื่นเริงเมื่อได้ยลทัศนียภาพนองเลือดจากฝีมือตนเอง เธอสวมชุดกระโปรงสีดำยาวครึ่งแข้ง ปักประดับด้วยลูกปัดหลากสี และคาดทับด้วยเข็มขัดน่าขนลุกซึ่งทำจากกะโหลกสัตว์ตัวเล็กๆ ร้อยต่อกัน



และถ้านั้นยังไม่แปลกมากพอ ข้างตัวเด็กสาวยังมีเสือดาวเพศเมียตัวเต็มวัยอีกตัวหนึ่งเดินอยู่เคียงข้าง เนื้อตัวมันซูบผอม เต็มไปด้วยรอยแผลรุ่งริ่งที่ไม่มีเลือดรินไหล แก้มขวาแหว่งหายจนทำให้เห็นคมเขี้ยวและกระดูกขากรรไกรชัดเจน ดวงตาของมันขุ่นมัวไร้แวว หากไม่ใช่เพราะหางที่กำลังแกว่งไหว มันจะดูเหมือนสัตว์ที่ตายไปเนิ่นนานแล้วไม่มีผิด



“อู้เสร็จหรือยัง มินตะยา ฉันจะได้ทำงานเสียที”



เสียงห้าวร้องประชด ทันใดนั้นกลิ่นคาวเลือดก็ถูกแทนที่ด้วยกลิ่นเหม็นไหม้ เมื่อมีเปลวไฟลุกท่วมซากศพรอบตัวเด็กสาว



ชเวออง!” เจ้าของนามมินตะยาร้องลั่นแล้วหันไปทางคนทำอย่างคาดโทษที่มาทำลายความสุขของเธอ



อีกฝ่ายเป็นชายหนุ่มซึ่งอายุเกือบหมื่นวันได้ ผิวสีออกเหลือง ผมสีดำตัดสั้นซ้ำยังโพกผ้าศีรษะซึ่งทิ้งชายยาวลงมาเกือบถึงบ่าขวา ลมแรงที่พัดผ่านส่งผลให้เสื้อคลุมปลิวสะพัด เผยให้เห็นชุดที่เป็นโสร่งสีดำยาวเกือบกร่อมข้อเท้า ทว่าท่อนบนกลับไม่สวมเสื้อ เปิดเปลือยกล้ามเนื้อหนั่นแน่นเยี่ยงบุรุษเพศ และริ้วรอยแผลเป็นจางๆ นับสิบ ดวงตาของชายที่ชื่อชเวอองเป็นสีแดงสด คล้ายอัญมณีเม็ดโตที่ฝั่งอยู่กลางฝ่ามือทั้งสองข้าง



เขาถูมือเข้าด้วยกันเพื่อเสียดสีอัญมณี ทันใดนั้นสะเก็ดก็กระเด็นไปติดศพที่เหลือ เพลิงลุกโหมอย่างรวดเร็ว เผาทำลายทุกอย่างรวมทั้งกองเลือดบนพื้นด้วย เด็กสาวโวยวายเรียกชื่ออีกฝ่ายเป็นระรอกที่สอง



“อะไร ร้องอย่างกับเสียสาว ทำเหมือนไม่เคยเห็นตอนฉันเก็บกวาดไปได้” เขาค่อนแคะคำโต ทั้งที่รู้ดีว่าเด็กสาวไม่ได้ร้องเพราะตกใจที่ไฟลุกหรือกลัวศพไหม้เกรียมแต่อย่างใด



“เรื่องกลบเกลื่อนร่องรอยมันหน้าที่ของนายที่ไหนกันยะ!” มินตะยาแทบจะกระทืบเท้ากรีดร้องอยู่ร่อมร่อ “เผาไปสุดท้ายมันก็กลายเป็นรอยดำตามพื้นอยู่ดี อีกอย่างนี่มันงานของลุง บุญญา ต่างหาก ที่นายต้องการจะทำก็แค่ขัดขวางความสุขของฉันเท่านั้นแหละ!



“ก็ความสุขของเธอมันวิตถารนี่หว่า มีอย่างที่ไหนชอบดมกลิ่นเลือด”



“ทีนายยังชอบกลิ่นควันเลย แล้วทำไมฉันจะชอบอะไรที่มันเกี่ยวกับกสิณของตัวเองบ้างไม่ได้!



“มันไม่เหมือนกันโว้ย” ชเวอองกอดอก และก่อนที่มินตะยาจะทันได้กรีดร้องออกมาจริงๆ



“อย่าทะเลาะกันต่อหน้าคนแก่สิเด็กๆ มันไม่ดีรู้ไหม” เสียงแหบแห้งดังขึ้นจากปากของชายชราร่างเล็กซึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่บนแคร่ไม้ หลังของเขาค่อมโค้งเลยทำให้ยิ่งดูตัวเล็กเข้าไปใหญ่ เสื้อผ้าของเขาดูคล้ายพวกพรามณ์ มีทั้งสไบและลูกประคำ ทว่าแทนที่จะเป็นสีขาวนวลเนื้อผ้ากลับเป็นสีดำสนิท ตัดกันอย่างยิ่งกับเส้นผมบางๆ และคิ้วที่กลายเป็นสีขาวโพลนของเขา



“อีกอย่างลุงเป็นคนขอให้ชเวช่วยเผาศพพวกนี้เองแหละ”



ชายชรานามบุญญาอธิบายพลางเกร็งมือซ้าย เขาหักข้อมือขึ้น ทันใดนั้นร่างที่ไหม้เกรียมเหลือเพียงตอตะโกทั้งสิบร่างก็ผุดลุกขึ้นมา ทุกครั้งที่ขยับก้าว ชิ้นเนื้อดำๆ ก็จะหลุดร่อน ส่งผลให้ขี้เถ้าลอยคลุ้งในอากาศ กระดูกขาวที่ยังไม่ได้มอดไหม้ก็เริ่มปรากฏออกมาให้เห็น



“ไม่งั้นจะเอากำลังพลที่ไหนมาช่วยลาดตระเวรละ”



และเมื่อพวกมันมายืนเรียงเป็นหน้ากระดานอยู่หน้าชายชรา สิ่งที่เหลืออยู่ก็เป็นแค่โครงกระดูกของอดีตนักบวชทั้งสิบรูปที่ขยับไหวตามบัญชาอย่างวิปริต บุญญาโบกมืออีกครั้งพวกมันก็แยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทาง



มินตะยามีท่าทีขุ่นเคืองน้อยลงแล้วก็จริง แต่ก็ยังไม่หายโกรธอยู่ดี



“ลุงก็ปล่อยให้ฉันมีความสุขอีกหน่อยไม่ได้หรือไง”



“ก็เพราะมันโรคจิตน่ะสิ”



“ชเวออง!!



“ชู้ว”

เสียงห้ามปรามดังขึ้นอีกครั้ง ทว่าคราวนี้จากสมาชิกคนที่สี่ซึ่งกำลังยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากในเชิงบอกให้ทุกคนเงียบเสียง เขาเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่ถึงสี่ศอกกว่า ผิวกร้านแดดเกือบกลายเป็นสีทองแดง เส้นผมดำขลับหยักศกยาวลงมาจนแตะบ่า หนวดเคราบางๆ ขึ้นเต็มสองแก้ม ดวงตาถูกบดบังด้วยผ้าผืนยาวซึ่งผูกคาดไว้อย่างแน่นหนา เขาสวมชุดสีดำไม่ต่างจากพวกพ้อง กางเกงขายาวรัดด้วยเชือกหนังตั้งแต่ข้อเท้าขึ้นมาถึงหน้าแข้ง เสื้อแขนกุดเดินขอบด้วยขนสัตว์สีน้ำตาลเผยให้เห็นรอยสักรูปปีกนกแค่ที่บริเวณไหล่ขวา


 

 “เบาเสียงกันลงหน่อย ท่านจ้าวกำลังใช้สมาธิอยู่”



แล้วร่างสูงราวกับยักษ์ปักหลั่นขยับตัว เผยให้เห็นถึงสมาชิกคนที่ห้าซึ่งกำลังยืนอยู่หน้าต้นราชพฤกษ์และวางฝ่ามือแนบกับลำต้น ดวงตาหลับสนิท ร่างกายไม่ขยับไหว




เพียงคำเตือนอย่างสุภาพอันแสนสั้น ทำให้ทุกคนยอมจำยอมอย่างง่ายดาย ชเวอองสะบัดหน้าไปอีกทาง แม้ไม่มีท่าทีรับผิดทว่าก็ไม่ได้ขัดขืนต่อคำสั่งนั้นแต่อย่างใด บุญญายังคงขยับมือ บงการโครงกระดูกของเขาอยู่ มีเพียงมินตะยาที่เอ่ยออกมาด้วยเสียงแผ่วๆ



“ขอโทษค่ะคุณบูร์จิน



เจ้าของนามอันแปร่งหูเพียงพยักหน้ารับโดยไม่พูดอะไรต่อ น่าแปลกที่ดูเหมือนเขาจะรับรู้ได้ถึงท่าทางของคู่สนทนาทุกคนทั้งที่ดวงตาถูกบดบังด้วยผืนผ้า ทั้งสี่ยืนคอยอย่างอดทนและเงียบเชียบอยู่อีกครู่ใหญ่ ก่อนที่ชเวอองจะตัดสินใจถาม



“เมื่อไหร่ท่านจ้าวถึงจะกลับมาน่ะบูร์จิน” น้ำเสียงของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความกังวลมากกว่าจะรำคาญในการรอคอย



“นั่นสิ นี่ก็ผ่านมาพักใหญ่แล้วนะ” บุญญาแสดงความเห็นบ้าง ไม่ทันที่มินตะยาจะได้เอ่ยปากถามต่อ ร่างสูงใหญ่ของบูร์จินก็ขยับ



“มาแล้ว” เขากระซิบบอก “สายลมเพิ่งจะเปลี่ยนทิศ ท่านจ้าวกลับมาแล้ว”



ไม่ทันขาดคำ ร่างที่ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าต้นราชพฤกษ์มาเนิ่นนานก็ขยับไหว ท่านจ้าวสูดหายใจลึกพลางดึงมือออกมาช้าๆ เปลือกตาเปิดปรือ เผยให้เห็นดวงแก้วสีน้ำตาลอ่อนจางจนเกือบเป็นสีทอง สมาชิกสามจากในสี่มีท่าทีสงสัยใคร่รู้อย่างไม่ปิดบังแต่ก็ยังไม่มีใครกล้าเอ่ยคำถามออกไปให้ระคายหูเจ้าชีวิตของพวกเขาอยู่ดี



“ในที่สุด...”



ท่านจ้าวกล่าวพร้อมถอยเท้าออกมาช้าๆ เฝ้ามองภาพของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่เริ่มแห้งตายอย่างรวดเร็วด้วยมุมปากที่หยักขึ้น ลำต้นและกิ่งก้านกลายเป็นสีดำ ตัวใบซีดแห้งและร่วงโรย กระทั่งพื้นดินและบรรยากาศรอบๆ ยังพลอยหมองลงไปด้วยอย่างน่าฉงน



ความสุขสม เหยียดยัน เศร้าระทมและโล่งใจ อารมณ์อันหลากหลายที่นานครั้งจะได้พบเห็น อัดแน่นอยู่ในแก้วตาสีอ่อนจางคู่นั้น



“วิญญาณดวงนั้นกลับเข้ามาในวัฏสงสารแล้ว”






###########


สนทนา : มีความรู้สึกว่าตัวร้ายเรื่องนี้ชักจะเท่กว่าพวกตัวเอกเข้าไปทุกที 555 เอาน่าทุกคนยังเป็นเด็กน้อยอยู่ รออัพเลเวลก่อนเถอะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

1,495 ความคิดเห็น

  1. #993 Orzzzzzz-_- (@thar123) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 22:01
    บูร์จินมีรอยสักคล้ายๆกับพ่อของพิมายเลย
    #993
    0
  2. #879 Casper94 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 09:22
    ทำไมรู้สึกชอบท่านจ้าว หลังจากหลงไคโลแล้ว ก็ดูเหมือนจะส่งผลให้เราชอบตัวร้าย(แบบมีเหตุผล)ไปเลย



    ป.ล.ขอเกลียดกิ๊ฟได้มั้ยคะ 😁😁
    #879
    0
  3. #864 FullmoonG (@FullmoonG) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 13:01
    ท่านจ้าวรู้การมีอยู่ของรักษ์นาราแล้วใช่มั้ย ที่มาลีอ่อนแรงเพราะตาท่านจ้าวกับสี่จตุรผีนี่ใช่มั้ย โนวววววว
    #864
    0
  4. #861 Hazylight (@rinlaby) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 23:42
    อห.ท่านจ้าวมาอย่างหล่อ
    #861
    0
  5. #860 isszz94 (@isszz94) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 22:48
    เท่กว่าจริงๆด้วยแค่ชื่อก้เท่แล้ววว
    #860
    0
  6. #849 -S!MPLE- (@khimmonsicha) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 12:41
    เท่กว่าตัวเอกจริงๆด้วย;-;555555555
    #849
    0
  7. #848 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 21:43
    งงในงง แล้วก็งงซ้อนงงไปอีก #เอ๊ะ ง.งูเยอะจัง 55555555555555 #ค้างจ้าาาาา
    #848
    0
  8. #847 เมษาหน้าหนาว (@maylita) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 19:49
    ฮือ มาลีใช่ไหม ไม่ก็หนูรักษ์อาจเป็นเสี่ยวหนึ่งของมาลี โอ๊ยๆอีกนานไหมกวว่าปมจิคลาย ค้าง!
    #847
    0
  9. #846 monnutji (@monnutji) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 12:53
    ค้างมากกกก ขอมโนว่าท่านจ้าวเป็นพ่อรักษ์นาราได้ไหมเนี่ยยยย5555555
    #846
    1
    • #846-1 monnutji (@monnutji) (จากตอนที่ 70)
      8 ธันวาคม 2560 / 12:53
      รอตอนต่อไปนะค้าา
      #846-1
  10. #844 พสันต์ (@rainy_dacht) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 21:12
    กรี้ดดดดดดดดด แม่ขา ทีมท่านจ้าวจิเท่ไปไหนคะ เดี๋ยวเฮียคินทร์ก็แพ้หรอก//หลบบอลน้ำ
    คืออยากจะร้องโอ้วชิท! ออกมาดังๆ ถ้าไม่ติดว่าแม่นั่งข้างๆlol แบบว่าเขามาถึงแล้วอ่ะแก ท่านจ้าวมาถึงนิวารินแล้ว!!! เรื่องราวชักจะเข้มข้นเจ้มจ้นจนเหนียวคอหาน้ำดื่มตามแทบไม่ทัน แบบว่ามินตะยาเปิดมาแบบจิตโค๊ตรๆ แต่ก็โดดเด่นมากมาย ในขณะที่ชเวอองโผล่ตามมาแบบติดๆ มาคอยตบมุกและโดนมินตะยาตบ...=_=//คู่นี้แลดูเหมือนมุกตุลย์นิดๆแฮะ ส่วนลุงบุญญา...ที่ชุบชีวิตศพเอามาใช้งานแบบซอมบี้ กับบูร์จิน...ที่ดูเป็นมนุษย์มนาที่สุดในลูกสมุนทั้งสี่ ส่วนตัวคาดว่ารอยสักรูปปีกน่าจะมาจากแคว้นเดียวกับพ่อพิมายแน่ๆ ท่านจ้าวน่าจะมีพลังแบบนาราแต่ควบคุมได้ดีกว่าโข แลน่าจะตามหาหนูรักษ์อยู่เช่นกัน #ไม่เอาเลี้ยงต้อยนะขอร้องงงงง
    #รักษ์คินทร์-เตนาราเท่านั้นค่ะ!!!!
    #844
    0
  11. #843 สุดย0ด (@patinya1223) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 21:08
    มีความงง มีความค้าง ฮืออออ อยากให้ออกเล่มค่ะจะได้อ่านรวดเดียวเลย รอนะค้า
    #843
    0
  12. #842 @zilch (@zilches) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 21:01
    รอคอย เธอมาแสนนาน




    ปล. มันน่าจะเป็นคำว่าวัฎสงสาร มากกว่านะคะ
    #842
    1
    • #842-1 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 70)
      7 ธันวาคม 2560 / 21:07
      ขอบคุณที่ช่วยแก้ค่าาา>< รีบปั่นไปหน่อย ได้ปุ๊บลงปั๊บเลยไม่ได้ตรวจละเอียดเท่าไร
      #842-1
  13. #841 bookkota (@moonrabbit) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 21:00
    รอบนี้มาเร็วจุงงง ดีใจจ
    แต่ดูจากชื่อตัวละครใหม่แล้วแปลกไปจากตัวเอกตัวอื่นๆจริง ท่าทางประวัติตัวละครฝ่ายร้ายแต่ละคนจะยาวพอสมควรรรร
    งืมมมม เด็กๆอัพเลเวลกันเร้ววววววว 555
    ปอลอ วิญญาณใครกลับมาอีกกันละนี่ นี่ตอนนี้รู้สึกตัวละครเริ่มเต็มไปหมด ของผังตัวละครด้วยค่าา 5555
    #841
    0