ตอนที่ 67 : ตอนที่ ๕๙ ความสงสัยของพิมาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    24 ต.ค. 60



ตอนที่ ๕๙ ความสงสัยของพิมาย





พิมายมีความรู้สึกว่ากลุ่มที่เธอนั่งด้วยในขณะนี้ชักจะเรียกสายตาคนมากเกินไปทุกที



ลำพังแค่ตุลย์กับติณห์ก็เป็นที่โจษจันท์ในหมู่ผู้ชมมากพออยู่แล้ว ทั้งจากการที่ทั้งคู่มีเลือดของสองสกุลหลักไหลเวียนอยู่ภายในและจากการที่หนึ่งในนั้นเพิ่งได้ตำแหน่งผู้ชนะการประลองรุ่นห้าพันวันมาหมาดๆ แต่นี่ดันมีว่าที่ผู้นำสกุลหลักแห่งปฐวีอย่างภูวนัตถ์มานั่งอยู่ด้วย เลยทำให้บริเวณที่พิมายนั่งอยู่เตะตามากขึ้นไปอีก



แม้ว่าชาวบ้านทั่วๆ ไปจะไม่รู้จักหน้าค่าตาสมาชิกสกุลหลักที่ไม่ใช่ผู้นำสกุลหรือวีรชนแห่งแคว้น ทว่าที่นี่คือสนามสัตบงกช สนามประลองซึ่งรวบรวมผู้ใช้กสิณรุ่นเยาว์เกือบทั้งแคว้นไว้ด้วยกัน กว่าครึ่งจึงรู้ดีว่าใครจะได้เป็นเสาหลักต้นต่อไปของแคว้น และอีกครึ่งก็ตระหนักได้ว่าตัวเต็งผู้ชนะรุ่นหกพันวันที่ควรระวังไว้มีใครบ้าง



และถ้าทั้งหมดที่ว่ามานั้นยังไม่ทำให้กลุ่มของพิมายโดดเด่นมากพอ



 “ฉันมาตามสัญญาแล้วนะเจ้าบื้อกับเจ้าทึ่ม จะให้ทำอะไรก็รีบว่ามา”



ก็ยังมีอดีตผู้ชนะการประลองรุ่นห้าพันวันครั้งก่อนหรือรองชนะเลิศในครั้งนี้อย่างมุกตาภาแห่งสกุลสืบสินธุ์มารวมด้วยอีกคน เด็กหญิงเดินดุ่มๆ เข้ามาแล้วกอดอกเชิดหน้าบอกเสียงห้วนยิ่งกว่ามะนาวไม่มีน้ำ ทำเอาพิมายถึงกับอุทานด้วยความงงงัน



“หา?”



จากสายตาและท่าทางมันก็ชัดเจนว่ามุกตาภากับพูดคุยกับสองแฝดอยู่ แถมยังเป็นการคุยแบบข้ามหัวพิมายจริงๆ ไม่ใช่แค่คำเปรียบเปรยแต่อย่างใด เพราะทั้งที่เธอนั่งอยู่ริมสุดแท้ๆ เด็กหญิงก็ยังพูดไปเรื่อยเหมือนไม่เห็นเธออยู่ในสายตาแม้แต่น้อย



“เร็วเข้าสิ ฉันไม่ได้มีเวลาทั้งวันนะ ว่าแต่...เธอคนนั้นไม่ได้นั่งอยู่กับพวกนายหรอก?”



ที่ถูกต้องน่าจะเป็น กำลังใช้สายตาส่องหาใครบางคนจนไม่ทันเห็นทั้งพิมายและภูวนัตถ์เลยมากกว่า



“พูดจาให้มันดีๆ หน่อยได้ไหมยัยเตี้ย!” แฝดเตโชลุกขึ้นมาชี้หน้าเด็กหญิงแทนคำตอบ “ใครเขาใช้ท่าทีจองหองแบบนี้มาขอโทษคนอื่นกัน และอย่างเธอไม่มีสิทธิ์ถามถึงพี่รักษ์ของฉันด้วย จำไว้ให้ดี”



“พี่เขาไม่ใช่ของนายสักหน่อยอย่ามาขี้ตู่ไปหน่อยเลย” มุกตาภาโต้เสียงดังไม่แพ้กัน



เธอนั่นแหละที่ขี้ตู่ ยัยเตี้ยหัวหยิก!”



กล้าดียังไงมาขึ้นเสียงใส่ฉันกันเจ้าไก่อ่อน!”



และในขณะที่ทั้งคู่กำลังเถียงกันไปมาอย่างไม่ลดราวาศอกอยู่นั้น ทั้งพิมายและภูวนัตถ์ก็เอนตัวไปถามแฝดปฐวีอย่างรวดเร็วว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ภูวนัตถ์พอจะรู้เรื่องมาในระดับหนึ่งว่าตุลย์และมุกตาภาได้ประลองกันในรอบชิงชนะเลิศของรุ่นเล็ก จริงอยู่ที่ผลแพ้ชนะซึ่งไม่ได้เป็นไปตามคาดหวังคงส่งผลให้ทั้งสองมีความรู้สึกเดียจฉันท์ต่อกันไม่มากก็น้อย เพราะในขณะที่มุกตาภาหวังถ้วยรางวัลสองใบมาวางคู่กัน ตุลย์ก็หวังจะได้แข่งกับคู่แฝดมากกว่าอะไรทั้งสิ้น



ทว่าจากบทสนทนาอันเผ็ดร้อน คนฟังจึงพอจับประเด็นได้ว่ามันต้องมีอะไรมากกว่าที่เห็นแน่ๆ และติณห์ที่ถูกส่งกลับบ้านก่อนเวลาเพราะอาการบาดเจ็บก็ไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไร เด็กชายยกไหล่ข้างที่ไม่ได้หักขึ้นแทนคำตอบว่าไม่รู้



“ส่วนนาย เจ้าหน้ายู่ตรงนั้นน่ะ!!” หลังจากเถียงกับแฝดเตโชไปได้สักพัก มุกตาภาก็หันมาทางแฝดปฐวีแทน “ฉันขอโทษเรื่องเมื่อวานด้วยแล้วกันที่ทำเกินกว่าเหตุ หวังว่านายจะหายเร็วๆ”



ว่าแล้วก็โยนตลับโลหะเล็กๆ รัศมีเพียงหนึ่งนิ้วใส่ตักของติณห์ กลิ่นเขียวๆ ที่โชยมาบอกว่านี่คือตลับยาอย่างไม่ต้องสงสัย ซ้ำยังเป็นของชั้นดีอีกต่างหากเพราะติณห์เคยเห็นตลับที่คล้ายกันนี้ในห้องของสิงขร ผู้เป็นลุงบอกว่าเพราะสรรพคุณเร่งการฟื้นฟูบาดแผลและช่วยเพิ่มกสิณได้ทำให้มีราคาแพงระยับยิ่งนัก ไม่ใช่อะไรที่จะหาซื้อกันได้ง่ายๆ



“อะ...อือ ขอบใจ” ติณห์ตอบเรียบๆ ไม่ได้ติดใจจะเอาความต่อคำขอโทษซึ่งขาดความจริงใจโดยสิ้นเชิงหรือท่าทีที่ไม่สลดแม้แต่น้อยของคนพูด



มันก็แค่การต่อสู้ซึ่งผ่านพ้นไปแล้ว เขาเองก็ผิดไม่น้อยไปกว่ากันที่ประมาทและดูถูกรูปร่างของมุกตาภาจนต้องพ่ายแพ้ ความเจ็บปวดและความผยองซึ่งแตกหักไปพร้อมกับกระดูกจะคอยกระตุ้นเตือนไม่ให้ทำผิดพลาดเช่นนั้นอีก ติณห์พอใจกับบทเรียนที่ได้รับ จึงไม่คิดหาทางแก้แค้นหรือเอาคืนแต่อย่างใด



แต่ดูเหมือนตุลย์จะไม่คิดแบบเดียวกัน



“ไปขอบใจยัยนั่นทำไมเล่า! ฉันเตือนแล้วไม่ใช่เหรอว่ากับศัตรูน่ะอย่าไปใจอ่อนให้เด็ดขาด!!



“เฮ้ๆ จะขี้แพ้ชวนตียังไงก็ให้มีขอบเขตบ้างสิเจ้าลูกกรอก” พิมายที่นั่งฟังมาสักพักแล้วถึงกับทนไม่ไหวต้องเอ่ยปากแทรก “เรื่องก็จบไปแล้ว แม่หนูนี่ก็ขอโทษแล้วไงแถมเจ้าทุกข์ยังไม่ติดใจเอาความด้วย แกก็อย่าไปกวนน้ำให้ขุ่นมากกว่าเดิมสิ”



“ลูกพี่ควรจะเข้าข้างผมสิไม่ใช่ยัยนี่!! อีกอย่างผมต่างหากที่เป็นคนชนะ” ตุลย์แย้ง เขาเผลอตัวพองแก้มใส่พิมายอย่างเคยตัว จนกระทั่งเสียงขำพรืดหลุดมาจากปากมุกตาภานั่นแหละ แฝดเตโชจึงได้หันกลับไปเหวี่ยงใส่คู่อาฆาตอีกรอบ “กลับไปหาคู่หมั้นเธอเลยไป!! เราจบเรื่องกันแล้ว”



มันเป็นประโยคขับไล่ที่ไม่ได้รุนแรงหรือหยาบคายเลยสักนิด แต่กลับทำให้มุกตาภาหน้าถอดสีได้อย่างง่ายดาย เห็นดังนั้นพิมายจึงเอนไปหาแฝดปฐวีพร้อมกระซิบกระซาบวิจารณ์อย่างออกรส



“ตัวแค่นี้มีคู่หมั้นแล้วเหรอเนี่ย ไม่ไวไฟไปหน่อยเรอะ”



ทว่าคนที่ไขความกระจ่างให้คือคนภูวนัตถ์ซึ่งมีคู่หมั้นเป็นตัวเป็นตนตั้งแต่อายุยังน้อยเช่นกัน



“จริงๆ ก็ถือเรื่องปกติสำหรับพวกสกุลลำดับต้นๆ นะ ยิ่งเป็นสมาชิกสกุลหลักยิ่งไวกว่านี้อีก บางทีจับหมั้นกันตั้งแต่ตั้งอยู่ในท้องแม่เลยด้วยซ้ำ ส่วนมากก็เพราะเกมการเมืองไม่ก็หาทางดองอำนาจกระชับความสัมพันธ์น่ะแหละ อ่อ แต่ของฉันไม่ใช่เพราะอะไรแบบนั้นหรอกนะ เราหมั้นกันด้วยความรักและความบริสุทธิ์ใจต่างหาก เจ๋งไปเลยใช่ไหมละ ฉันที่เป็นถึงว่าที่ผู้นำสกุลหลักแต่กลับได้เลือกคู่ครองเองแบบนี้ ช่างโชคดีแบบ...”



“เดี๋ยวๆ กลับไปช่วงแรกใหม่สิ” พิมายร้องแทรกเมื่อภูวนัตถ์ชักจะเล่าออกทะเลไปทุกที “นายบอกว่าพวกสกุลหลักนิยมหมั้นกันตั้งแต่เกิดใช่ไหม”



“ใช่แล้ว”



“งี้ก็แปลว่าเจ้าภาคินทร์เองก็มีคู่หมั้นน่ะสิ?”



“อือ แหงอยู่แล้ว”



คำตอบของภูวนัตถ์ทำเอาพิมายตาเป็นประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น



“ใครน่ะ? มาแข่งด้วยหรือเปล่า อยู่แถวนี้ไหม นายช่วยชี้ให้ฉันดูหน่อยสิ”



“ก็อยู่นั่นไง”



“ไหนๆๆ”



“ลูกพี่ครับ คือว่านะ....”  ติณห์ทำท่าเหมือนจะอธิบายอะไรบางอย่าง แต่ไม่ทันแล้ว ภูวนัตถ์ชี้ไปทางแฝดเตโชและเด็กหญิงจากสกุลอาโปที่กำลังเถียงกันอยู่เสียก่อน



 “คู่หมั้นของภาคินทร์ ชลัชพงษ์ก็คือมุกตาภา สืบสินธุ์ไงเล่า ใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้นแหละ”



“อะไรนะ!!!!!!” พิมายร้องลั่นเสียจนเด็กทั้งสองตกใจจนถึงกับหยุดเถียงกัน ไม่ใช่แค่นั้น คนที่นั่งอยู่รอบๆ ยังพลอยสะดุ้งและหันมามองเป็นตาเดียว ทว่าคนที่ส่งเสียงดังไม่ใคร่จะใส่ใจเท่าไร พิมายถามต่อด้วยระดับเสียงที่เบาลงมาเพียงนิดเดียวเท่านั้น



“นี่เธอ เป็นคู่หมั้นของอิตาภาคินทร์งั้นเหรอ!!??



“กะ...ก็แค่ในนามเท่านั้นแหละ” มุกตาภากระแอ่มไอ เชิดหน้าตอบพลางปัดปอยผมไปทางหลังอย่างที่มักทำอยู่เสมอ “พ่อยังไม่ได้ตกลงอย่างเป็นทางการ และก็คงไม่มีวันตกลงด้วย เพราะฉันจะไม่มีทางแต่งกันผู้ชายคนนั้นเด็ดขาด”



ทว่าก่อนที่พิมายจะทันได้เปล่งเสียงแสดงอย่างสับสน ติณห์ก็ชิงถามให้อย่างรู้งาน



ไหงงั้นละ เธอไม่ชอบพี่คินทร์เหรอ?



ก็ไม่ชอบน่ะสิ!”



มุกตาภาร้องบอก เสียงดังยิ่งกว่าพิมายเมื่อครู่หลายเท่า และถ้าดูไม่ผิด ใบหน้าของเด็กหญิงเริ่มจะเผือกสีขึ้นเรื่อยๆ ซ้ำเนื้อตัวยังสั่นระริก ซึ่งเธอพยายามซ่อมมันไว้ด้วยการกอดอก เชิดหน้าอย่างยโส



ก็แค่บังเอิญได้เกิดมาในสกุลใหญ่โต แต่นอกนั้นแล้วก็ไม่เห็นจะมีดีสักอย่าง หน้าตาก็งั้นๆ ฝีมือต่อสู้ก็ห่วย ไม่เห็นอยากจะเกี่ยวดองด้วยสักนิด"



"...จริงด้วย!! พี่คินทร์น่ะอาศัยแค่ว่ากสิณเยอะกว่าเลยเอาชนะมาได้ตลอดก็เท่านั้นเอง" ช่างน่าแปลก อยู่ดีๆ ตุลย์ก็รวมผสมโรงนินทาคนที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้ด้วยเสียงอย่างนั้น แถมยังเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยจนน่าฉงนทั้งที่ก่อนหน้านั้นยังตีกันเกือบตาย



หากสังเกตให้ดีๆ ก็น่าจะเห็นได้ไม่ยากว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ทว่ามุกตาภากำลังเมามันอยู่กับการบ่นระบายความในใจด้วยน้ำเสียงขึงขัง ไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิดว่ากำลังเดินเข้าสู่กับดักของตุลย์เต็มๆ



"ใช่ไหมเล่า! แถมมนุษยสัมพันธ์ยังแย่อีกต่างหาก หน้าตาก็ไม่น่าคบอยู่แล้วยังจะทำตัวให้มันไม่น่าคบเข้าไปอีก เรื่องที่ว่าเหมาะยังงั้นสมกันยังงี้พวกผู้ใหญ่คิดเองเออทั้งนั้น จะบ้าเหรอ! กับคนน่ากลัวพรรคนั้นเนี่ยนะ! เพราะฉะนั้นแล้วให้ตายยังไงก็ไม่ขอแต่งด้วยเด็ดขาด

              


  สิ้นประโยค เงาทะมึนรูปหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหลังมุกตาภา ไอเย็นเยือกอันน่าหวั่นเกรงเกาะกินอาณาบริเวณโดยรอบทำเอาขนอ่อนๆ ลุกชันขึ้นมาอย่างง่ายดาย พิมายผิวปากหวืดเตรียมรับชมความบันเทิง ตุลย์สืบเท้าถอยหนีอย่างรู้งาน ทิ้งให้เด็กหญิงหน้าซีดอยู่เพียงลำพังเมื่อหันไปแล้วพบว่าคู่หมั้นที่เธอเพิ่งจะนินทาไปอย่างสนุกปากกำลังยืนแสยะยิ้มอยู่เบื้องหลัง



ดีจริงที่ได้รู้ว่าเรายังใจตรงกันอยู่นะมุกตาภา



ปากว่าดี แต่จากสีหน้าของภาคินทร์แล้วสิ่งที่จะเกิดขึ้นจากนี้ต้องไม่ดีแน่ๆ





########### 


สนทนา : ไม่รู้จะพูดอะไรดี แต่ที่แน่ๆ นิยายเริ่มหมดสต๊อกเข้าไปทุกที บางทีก็อยากแบ่งร่างได้ ให้คนหนึ่งทำงานปกติ อีกคนนั่งแต่งนิยายอยู่บ้าน คงสนุกดีพิลึก 555





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

1,495 ความคิดเห็น

  1. #810 Smile (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 11:46
    ตุลย์มุก ต้องมานะไรท์ :)
    #810
    0
  2. #808 -S!MPLE- (@khimmonsicha) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 09:15
    ตุลย์มุกสินะ-.,-
    #808
    0
  3. #807 Hiii29220 (@Hiii29220) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 03:20
    มุกตาภาไม่ถูกกับใครเลยยกเว้นพี่รักษ์ ตีกับชาวบ้านไปหมดเลยเน้อ เอ็นดูวววววว//ลัทธิน้องสาว
    #807
    0
  4. #805 phoenix591 (@wjnm) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 15:35
    ใครต่อเรือตุลย์มุกเหมือนเรามั่ง~
    ปล.เขาเล่าว่า ยิ่งทะเลาะลูกยิ่งดก โฮะๆ^^
    #805
    1
  5. #804 hthanyarat (@hthanyarat) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 06:47
    ตะ ตุลย์มุกตาภาคืออะไรที่ดีงาม---
    #804
    1
  6. #803 =>black projecter (@aceofheart) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 03:36
    gif มาเหนือทุกตอน

    ส่วนมุกไปตามหนูรักเถอะ น่าจิ้นขนาดนี้
    #803
    0
  7. #802 tam1100702745046 (@tam1100702745046) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 00:37
    งานนี้น้องรักษ์ปกป้องอีกเเน่ เเละจะติดสอยห้อยตามไปอีกคน น่าสงสารคินทร์จริงๆเลยยยยย
    #802
    1
  8. #800 สุดย0ด (@patinya1223) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 22:26
    อิพี่คินทร์จะรังแกแม้แต่เด็กผู้หญิงหรอ 555555555 เอาน่า ก็แค่มีเด็กมาเข้าสต๊อกน้องรักษ์เพิ่มอีกคนเอง ยังไงเป็นเด็กผู้หญิงก็ดีกว่าผู้ชายน้า 555555
    #800
    1
    • #800-1 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 67)
      25 ตุลาคม 2560 / 21:02
      นุ้งคินทร์จะรังแกทุกคนที่บังอาจมายุ่งกะหนูรักษ์
      #800-1