ตอนที่ 56 : ตอนที่ ๔๙ ความลำพองของตุลย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    14 ส.ค. 60


ตอนที่ ๔๙  ความลำพองของตุลย์





                งานประลองผู้ใช้กสิณรุ่นเยาว์ถูกจัดเป็นเวลาสามวันด้วยกันและจัดขึ้นที่สนามสัตตบงกช



                สนามสัตตบงกชเป็นสนามกีฬารูปไข่ซึ่งยาวเกือบสี่เส้น สร้างจากหินและไม้ซุงขนาดใหญ่แข็งแรงยิ่งนัก อัฒจรรย์ที่นั่งเรียงสูงขึ้นไปเป็นขั้นบันได ตรงมุมยอดบนสุดของทรงไข่คือที่นั่งพิเศษ ถูกกั้นไว้เป็นห้องใหญ่โต มีเก้าอี้ไม้ทรงสูงวางเรียงรายสำหรับเหล่าคนใหญ่คนโตจากกรมต่างๆ ที่มามองหาช้างเผือก รวมๆ แล้วทั้งสนามจุผู้ชมได้เกือบพันคนเลยทีเดียว



                ในช่วงเช้าของวันที่หนึ่งจะเป็นพิธีเปิด ตามด้วยการแสดงตัวของผู้เข้าแข่งขัน และการประเมินฝีมือเป็นครั้งสุดท้าย เพื่อให้แน่ใจว่าระดับของกสิณไม่ได้ทิ้งห่างกับผู้สมัครคนอื่นๆ มากเดินจนอาจเป็นอันตรายต่อตนเอง และหากระดับของกสิณเปลี่ยนแปลงไปมากจนผิดปกติเทียบกับวันสมัครจะได้ทำการตรวจสอบให้ละเอียดอีกครั้งด้วยว่าใช้กลโกงใดหรือไม่ ถึงแม้ในความเป็นจริงแล้วจะไม่มีใครยอมแสดงฝีมือเต็มที่ให้เห็นก็ตาม



                เมื่อเสร็จสิ้นทุกอย่างที่ว่ามา จึงจะเริ่มประลองกันหลังจากปืนเที่ยงดัง ที่ผ่านๆ มารุ่นอายุหกพันวันจะได้เริ่มก่อน เมื่อได้ผู้ชนะแล้วรุ่นอายุห้าพันจึงค่อยประลองกัน



แต่เพราะผู้สมัครลงรุ่นอายุหกพันวันมีเป็นจำนวนมากกว่ารุ่นห้าพันวันหลายเท่า กว่าเหล่ารุ่นเล็กจะได้เริ่มสู้ก็เป็นวันสุดท้ายแล้ว ซ้ำด้วยฝีมือที่ด้อยกว่าและมักจบลงอย่างง่ายดายจึงไม่ค่อยมีคนให้ความสนใจจะชมเท่าไร ในวันที่สามจึงมีผู้ชมบางตาจนอาจะเรียกได้ว่านอกจากผู้ปกครองของเด็กๆ เหล่านั้นแล้วก็ไม่มีอีกเลย



                งานประลองในครั้งนี้จึงมีการปรับปรุงกำหนดการใหม่ ให้เหล่ารุ่นอายุห้าพันวันได้เริ่มก่อน



                และเพราะจำนวนคนสมัครที่น้อยเหมือนเดิมทำให้อาจจะได้รู้ตัวผู้ชนะตั้งแต่ตะวันยังไม่ทันจะตกดินก็เป็นได้



                หรือไม่ก็อาจจะเร็วกว่านั้น เพราะว่า...



“และผู้ชนะในยกนี้คือตุลย์ วัชริศครับ!!!!!!



สิ้นเสียงประกาศจากพิธีกรชายก็มีเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีดังลั่นมาจากทั่วทิศทาง



“โอ้! เดี๋ยวก่อนนะครับ อะไรกันนี่?? เวทีข้างๆ ก็เหมือนจะรู้ผล ช่างรวดเร็วจริงๆ นะครับท่านผู้ชมแต่ก็ดูจะไม่น่าแปลกใจเท่าไรเพราะผู้ชนะคือติณห์ คีรีรัตน์นั้นเอง!! แหม่ ถ้าทั้งคู่ยังกวาดชัยชนะเสียเรียบขนาดนี้สงสัยในรอบชิงชนะเลิศเราคงได้เห็นพี่น้องท้องเดียวกันสู้กันเองแน่นอนนะครับ!!



พื้นสนามสัตตบงกชซึ่งเป็นดินที่แข็งแน่นจนเกือบเท่าหิน ได้ถูกเหล่าผู้ใช้กสิณปฐวีบังคับให้ยกตัวสูงขึ้นมาถึงสองศอก กลายเป็นเวทีรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสที่แต่ละด้านยาวเกือบสิบวาถึงสามเวทีด้วยกัน มุมเวทีมีคบเพลิงอันใหญ่ซึ่งโชติช่วงไปด้วยเปลวไฟปักอยู่ทั้งสี่มุม คูน้ำที่ลึกถึงครึ่งศอกถูกขุดเป็นกรอบล้อมรอบเวทีทั้งสามอีกชั้นหนึ่ง และเพราะเป็นสนามที่ไร้หลังคา สายลมจึงโบกโบยพัดผ่านมาอยู่เสมอ เรียกได้ว่ามีองค์ประกอบของดินน้ำลมไฟอยู่อย่างครบครันเพื่อความเสมอภาคของผู้ใช้กสิณแต่ละธาตุเลยทีเดียว



กติกานั้นแสนเรียบง่าย คือสู้กันจนกว่าจะมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยอมแพ้หรือไม่ก็อยู่ในสภาพที่ไม่อาจสู้ต่อได้ ส่วนในกรณีที่หมดสติหรือตกลงไปนอกเวที กรรมการจะนับหนึ่งถึงสิบ หากยังไม่สามารถกลับมาขึ้นเวทีหรือสู้ต่อได้ได้จะถูกปรับแพ้ทันที และมีเพียงรอบสี่คนสุดท้ายเป็นต้นไปที่สามารถใช้อาวุธได้ นอกเหนือไปจากนั้นมีเพียงมือเท้าและกสิณของตนเท่านั้นให้พึงพา



เป็นไปตามคาด ด้วยความเก่งกาจแต่เดิมผสมกับหลักสูตรสุดหฤโหดของสิงขรที่ช่วยเคี่ยวกร่ำทั้งสองมาตลอด ตุลย์และติณห์จึงผ่านเข้ารอบแปดคนสุดท้ายอย่างง่ายดายโดยแทบไม่ต้องออกแรงแม้แต่น้อย



และทั้งคู่ก็ไม่รีรอที่จะวิ่งมาบอกเล่าให้คนสำคัญของพวกเขาได้ฟัง



“ง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วย”



“เจ้าพวกนี้มันกระจอกจริงๆ”



สองแฝดนั่งประกบข้างรักษ์นารา กอดอกเชิดหน้าโอ้อวดอย่างน่าหมั่นไส้ไม่น้อย เด็กสาวเอ็ดด้วยท่าทีขึงขังว่าไม่ควรไปดูถูกความพยายามคนอื่นเขาแบบนั้นมันเป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้อง แต่ด้วยรูปร่างที่เล็กกะทัดรัดผสมกับใบหน้าที่ดูอย่างไรก็ไม่น่ากลัวเลยสักนิด คำต่อว่าของรักษ์นาราจึงเบากว่าที่ควรจะเป็นไปมากโข แต่เพราะนี่คือตุลย์กับติณห์ที่ทั้งรักและเทิดทูนรักษ์นารายิ่งกว่าใคร ทั้งคู่จึงออกอาการหงอยอย่างเห็นได้ชัด



หลังจากเอ่ยขอโทษแผ่วๆ อย่างพร้อมเพรียงตุลย์ก็ตัดสินใจเปลี่ยนเรื่อง



“แล้วลูกพี่กับพี่คินทร์ละครับ?”



“เห็นบอกว่ายังไงวันนี้ก็ไม่ได้แข่งหรอกเลยกลับบ้านไปพักแล้วแหละจ้ะ”



“ใจร้าย/ใจร้าย”



คำตอบของรักษ์นาราทำเอาทั้งคู่ประสานเสียงโวยวายขึ้นมาทันที



“กับพี่คินทร์น่ะไม่เท่าไร”



“แต่ไหงลูกพี่ถึงไม่ยอมมาให้กำลังใจพวกผมละ”



“อ่า...” รักษ์นาราลากเสียงยาว ชั่งใจอยู่ว่าจะบอกไปตามตรงดีไหมว่าที่เป็นแบบนี้เพราะพิมายตื่นเต้นกับงานประลองมากจนนอนไม่หลับ พอมารู้เอาในตอนเช้าว่าพวกรุ่นห้าพันวันได้แข่งก่อนเลยขอตัวกลับไปงีบแล้วเรียบร้อยโดยให้เหตุผลว่ายังไงฝาแฝดฝาใดฝาหนึ่งก็ชนะแน่ๆ ไม่ต้องเสียเวลามานั่งลุ้น ซึ่งพิมายทายไว้ว่าเป็นตุลย์



ในขณะที่ภาคินทร์ขอตัวกลับก่อนเพราะไม่อยากดู เด็กอมมือ ตีกัน แม้จะคิดเหมือนพิมายว่ายังไงฝาแฝดก็ชนะ ทว่าเด็กหนุ่มกลับถือหางข้างติณห์ รักษ์นาราไม่แน่ใจว่าทั้งคู่พนันอะไรกันไว้ แต่ท่าทางจริงจังเอาเรื่องจนถึงขนาดมีหนังสือสัญญาเลยทีเดียว



“พวกผมไปหาอะไรกินก่อนนะครับพี่รักษ์” แรงสะกิดจากตุลย์และประโยคบอกเล่าจากติณห์ทำให้รักษ์นาราหลุดจากห้วงความคิดในที่สุด ไม่ทันจะตอบพิธีกรก็ประกาศรายชื่อผู้เข้าแข่งขันในรอบแปดคนสุดท้ายเสียงดัง พร้อมๆ กับที่เจ้าหน้าที่จัดงานซึ่งเป็นผู้ใช้กสิณปฐวีจำนวนหกคนและผู้ใช้กสิณอาโปอีกสามมาช่วยกันปรับเปลี่ยนเวทีอีกครั้ง จากสามเหลือเพียงหนึ่ง ซ้ำยังมีขนาดใหญ่กว่าเดิมถึงสองเท่าด้วยกัน คูน้ำเองก็ทั้งกว้างและลึกขึ้นจนแทบจะเป็นลำธาร คบไฟอันใหม่ที่ใหญ่ขึ้นถูกนำมาเปลี่ยนให้



“จะไม่อยู่ดูคู่แข่งเหรอจ๊ะ?”



ฟังจากประกาศเมื่อครู่แล้ว ในรอบแปดคนสุดท้าย ตุลย์จะได้แข่งเป็นคู่ที่สามส่วนติณห์เป็นคู่ที่สี่ มีเวลาให้พักล้นเหลือก็จริงแต่ในความคิดเห็นของรักษ์นาราแล้วควรจะเอาเวลาไปศึกษาคู่ต่อสู้มากกว่า เพราะผู้ชนะในคู่ที่หนึ่งและสองก็คือคู่ต่อสู้คนต่อๆ ไปของพวกเขานั่นแหละ



แต่ดูเหมือนการที่เคยประมือกับอัจฉริยะแห่งอาโปอย่างภาคินทร์และที่หนึ่งในชั้นเรียนวาโยอย่างพิมายมาแล้วจะทำให้ฝาแฝดมั่นใจในตัวเองมากเกินไปหน่อย...



“ไม่ละครับ ไม่มีประโยชน์เท่าไร”


 

“ยังไงพวกผมก็ชนะขาดอยู่แล้ว”



และประมาณเกินไปมาก...



แต่จะว่าอะไรได้ในเมื่อทั้งคู่เก่งเสียขนาดนี้ อีกอย่างรักษ์นาราคิดว่าที่ตุลย์และติณห์ไม่อยากนั่งรอที่อัฒจรรย์นานๆ เป็นเพราะสายตาที่คนรอบข้างมองมามากกว่า ตั้งแต่พิธีเปิดในช่วงเช้าเมื่อนามสกุลของฝาแฝดถูกประกาศออกไป ดวงตาทุกคู่ต่างก็จับจ้องมาที่พวกเขาเป็นตาเดียว



และมันไม่ใช่สายตาของความชื่นชม



อยากรู้อยากเห็น กังขา สงสาร ไปจนถึงเยาะเย้ย เสียงซุบซิบที่แว่วลอยมาเป็นระยะยิ่งทำให้ฝาแฝดขยับตัวอย่างอึดอัดยิ่งขึ้น แม้จะทำทีเป็นยิ้มกลบเกลื่อนมาให้มันก็ไม่ช่วยปิดบังประกายความคับข้องในดวงตาได้เลย คนเรานี่ก็แปลก ไม่ได้รู้จักหรือสนิทสนมกันเลยแท้ๆ ยังมีหน้าไปวิพากษ์วิจารณ์เขาได้ลงคอ



รักษ์นาราเลยยิ้มบางเบา แสร้งเพิกเฉยไม่พูดถึงคนเหล่านั้นให้ทั้งสองต้องระคายเคือง



“งั้นเดี๋ยวพี่รออยู่ตรงนี้แล้วกันนะ”



เธอกล่าวในเชิงอนุญาตหลังจากนั้นฝาแฝดก็วิ่งลงบันไดหายไปทันที



เสียงประกาศจากพิธีกรและเสียงโห่ร้องดังขึ้นอีกครั้ง ดูเหมือนการประลองของคู่แรกจะเริ่มขึ้นแล้ว แต่หลังจากนั้นก็มีคนมาทรุดนั่งลงข้างรักษ์นารา เด็กสาวหันไปเพื่อจะบอกว่าตรงนี้มีคนนั่งแล้ว ทว่าสีน้ำเงินครามเหมือนท้องทะเลในดวงตาอีกฝ่ายสะกดเธอไว้เสียก่อน



คนที่มานั่งข้างรักษ์นาราเป็นเด็กหญิงคนหนึ่ง ประเมินคร่าวๆ แล้วน่าจะอายุพอๆ กับฝาแฝดไม่ก็มากกว่าเล็กน้อย รูปร่างเล็กบางและมีส่วนสูงน้อยกว่ารักษ์นาราถึงสองนิ้ว ผมสีดำเหลือบน้ำเงินหยิกขอดทั่วศีรษะยาวปกคลุมแผ่นหลังเล็กที่เหยียดตรงอย่างสง่า ด้วยรูปคิ้วสั้นพอดีดวงตาสีน้ำเงินดุจห้วงทะเลลึก แถมยังหนาและพาดเฉียงขึ้นทำให้ใบหน้าเล็กๆ รูปหัวใจดูเหมือนกำลังโกรธใครสักคนอยู่ตลอดเวลา



“อย่าเข้าใกล้เขาอีกนะ” เด็กหญิงสั่งห้วนอย่างติดจะเอาแต่ใจ ทว่ารักษ์นาราไม่คิดถือ เธอสงสัยมากกว่า



“หมายถึงใครเหรอจ๊ะ?”



เด็กหญิงไม่ได้ตอบในทันที ดวงตาสีท้องทะเลเบือนกลับไปยังสนามประลองที่กำลังฟุ้งไปด้วยฝุ่นดิน ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่นเข้าหากันอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนเสียงแหลมเล็กจะตอบ



“จะใครซะอีกก็ภาคินทร์ไงเล่า! อย่าได้คิดยุ่งกับผู้ชายคนนั้นเด็ดขาด เธอน่ะไม่คู่ควรกับเขาหรอก”



แล้วเด็กหญิงก็เดินจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้รักษ์นาราผู้ไม่ทันได้ตั้งตัวต้องถามตนเองว่า



เมื่อครู่เธอเพิ่งถูกเด็กอายุน้อยกว่าข่มขู่มาใช่ไหม??





##########


สนทนา : ฉากต่อสู้ใกล้มาถึงแล้วค่ะ //ถูมือ และมาพร้อมกับตัวละครใหม่มากมายเช่นกัน //ปาดเหงื่อ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

1,495 ความคิดเห็น

  1. #656 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 01:39
    เฮ้ยยย มีเด็กมาขู่

    อีพวกชาวบ้านใจแคบ เห็นแล้วอยากเอาไฟสาดหน้า
    อ้าว ลืมไปไม่มีพลัง ทำไม่ได้
    ฮือฮือ สงสารแฝด
    #656
    0
  2. #639 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 15:33
    อ้าวเฮ้ย ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่หน่าาาาาาาาาา 5555555555
    #639
    0
  3. #638 bookkota (@moonrabbit) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 20:42
    นุ้งคินทร์ หนูไปอ้อยใครไว้อีกค่ะลูกกกกกก!! 55555
    #638
    0
  4. #637 -S!MPLE- (@khimmonsicha) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 17:37
    อะไรของนังหนูคนนี้เนี่ย
    #637
    0
  5. #636 pippin_pie (@pippin_pie) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 23:02
    เด็กผู้หญิง เป็นคู่หมั้นภาคินทร์รึป่าว เดาๆๆๆ
    #636
    0
  6. #635 Mezidez-Benz (@Mezidez-Benz) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 21:54
    รักษ์นาราเมื่อไหร่ เธอจะออกโรง
    #635
    0
  7. #634 RedDressGirl (@SkyMagic26) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 21:53
    เธอคู่ควรมากเลยค่ะ!!
    #634
    0
  8. #633 ATIPP (@122792) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 21:49
    หนูเป็นใครจ๊ะ!!! (ท่าเดียวกับใน gif)
    #633
    0