ตอนที่ 41 : ตอนที่ ๓๖ ความโดดเดี่ยวของรักษ์นารา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1907
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    21 พ.ค. 60


ตอนที่ ๓๖ ความโดดเดี่ยวของรักษ์นารา



ผ่านมาหกวันแล้วแต่รักษ์นารายังคงปฏิเสธที่จะก้าวออกจากห้องนอน



รวมทั้งปฏิเสธที่จะพบเพื่อนๆ ด้วย



เด็กสาวรู้ว่าวันนี้ฝาแฝดมาหา เธอรู้เพราะผู้เป็นแม่ตะโกนถามมาจากอีกฝากของประตูว่าอยากพบพวกเขาบ้างไหม และคำตอบของเธอคือการนิ่งเงียบ ทำให้ในที่สุดตุลย์และติณห์ก็ยอมล่าถอยกลับไป เช่นเดียวกับพิมายซึ่งเพียรแวะเวียนมาหาหลายต่อหลายวันก่อนหน้านี้



รักษ์นารารู้ตัวดีว่ากำลังทำให้ทุกคนเป็นห่วง แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่กล้าสู้หน้าพวกเขาจริงๆ



ในชั่วพริบตาที่ความโกรธและความกลัวเข้าครอบงำ มันเปลี่ยนให้เธอกลายเป็นใครอีกคน คนที่ศิโรราบให้กับพลังซึ่งซุกซ่อนอยู่ในเงามืดของหัวใจ คนที่เห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจและยินดีสละได้ทุกสิ่งขอเพียงแค่คนที่เธอห่วงหายังมีลมหายใจเท่านั้น



แม่บอกว่าครั้งนี้มีแต่ต้นไม้ที่แห้งตายก็จริง ทว่ารักษ์นาราไม่เชื่อ เธอสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตมากมายที่เวียนผ่านเข้ามา และยิ่งคราวนี้เธอต่อชีวิตให้คนใกล้ตายถึงสามคนพร้อมกัน แปลว่าต่อให้ไม่ใช่คนก็ต้องมีสัตว์ที่ล้มตายเพราะฝีมือเธอแน่ๆ



ทุกคนจะคิดอย่างไรบ้างหลังจากได้เห็นสิ่งที่เธอทำลงไป ในหัวของรักษ์นาราวนเวียนอยู่แต่กับคำถามนั้น



โดยเฉพาะภาคินทร์...แม้ก่อนหน้านี้จะไม่ แต่หลังนี้เขาต้องกลัวเธอแน่ๆ ขยาดกลัวและขยะแขยงตัวประหลาดอย่างเธอ

            


    ร่างเล็กซึ่งนั่งพับเพียบอยู่ข้างเตียงเอื้อมไปหยิบกระถางต้นกระบองเพชรขนาดแค่ฝ่ามือที่อยู่ใกล้กันขึ้นมา รูปร่างกลมป้อมเต็มไปด้วยหนามแหลม บนยอดสุดมีดอกตูมสีชมพูซึ่งเพิ่งเริ่มแย้มกลีบอยู่หนึ่งดอก รักษ์นาราถือประคองมันไว้อย่างระมัดระวัง ดวงตากลมโตหลับลง เพ่งสมาธิอย่างแน่วแน่แต่สุดท้ายก็ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น



                รักษ์นาราพยายามทำให้ดอกไม้แย้มบานด้วยหวังจะเห็นสิ่งสวยงามเกิดขึ้นจากมือเธอได้บ้างแต่ก็ไม่เป็นผล ดูท่าสิ่งเดียวที่เธอเป็นได้คือการเป็นศูนย์กลางของความตายและการล่มสลายเท่านั้น ทว่าจะโทษใครได้ในเมื่อเธอเองนั้นแหละที่ไม่เคยคิดฝึกควบคุมพลังที่มี



                มาลีมักเป็นคนที่ทำให้ดอกไม้เบ่งบานและกิ่งไม้โน้มไหวเพื่อเธอก็จริงอยู่ แต่นานๆ ครั้ง หากรักษ์นาราตั้งใจจริง เธอจะสามารถทำได้เช่นเดียวกับที่มาลีได้หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ ซึ่งถ้ามีใครสักคนมาถามว่า แล้วที่ว่า มากกว่า นี่หมายถึงอะไรบ้าง เด็กสาวคงแค่ตอบได้ว่าไม่รู้



รักษ์นาราไม่รู้ขอบเขตของพลังของตนเอง



เธอไม่รู้เพราะไม่เคยคิดที่จะค้นหาและไม่ต้องการที่จะค้นหาด้วย ไม่ว่ามันจะเป็นอะไรก็ตามเธอแค่หวังว่าจะไม่ต้องใช้มันไปชั่วชีวิต เพราะเหตุนี้เด็กสาวจึงเกลียดความรุนแรงและคาวเลือด ชนวนของความสูญเสียและโกรธแค้นที่ทำให้เธอไม่อาจควบคุมพลังได้



“เฮ้อ...” รักษ์นาราถอดถอนหายใจอีกครั้งก่อนจะวางต้นกระบองเพชรลงพื้นเอนตัวไปพิงขอบเตียงไว้ ในใจของเธอขุ่นมัวและคับข้องด้วยความกังวล บางครั้งเด็กสาวก็รู้สึกเหมือนเธอควรจะขว้างปาทำลายข้าวของเสียบ้าง เพื่อที่ความว้าวุ่นทั้งหลายจะได้มีทางระบาย แต่เพราะนั่นไม่ใช่นิสัยของเธอ สิ่งที่รักษ์นาราทำจึงเป็นเพียงการหลับตานิ่งทั้งที่หัวคิ้วยังขมวดมุ่นไม่คลาย



แกร๊ก แกร๊ก



เสียงเหมือนมีบางอย่างมากระทบบานหน้าต่างที่ปิดสนิท แม้จะแสร้งเมินเฉยแต่สุ่มเสียงอันน่ารำคาญกลับยังดังอย่างต่อเนื่อง รักษ์นาราจึงจำใจก้าวขึ้นไปนั่งคุกเข่าบนเตียงนอนเพื่อเปิดหน้าต่างบานนั้น พานพับส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ลมเย็นของยามค่ำพัดผ่านเข้ามาเช่นเดียวกับเสียงเรไร



เป็นเช่นไรบ้างสาวน้อยของเรา



นอกหน้าต่างห้องนอนของรักษ์นาราคือต้นปีบที่สูงใหญ่จนเลยหลังคาเรือน กิ่งก้านสีน้ำตาลเทาซึ่งเต็มไปด้วยช่อดอกสีขาวนวลขยับไหว เมื่อครู่มันคงมาครูดโดนหน้าต่างเข้าจึงได้กลายเป็นเสียงน่ารำคาญเช่นนี้ ทว่าบัดนี้เสียงที่เปล่งออกมากลับหวานนุ่มเจือความห่วงใยและทำให้กลิ่นหอมกำจายเข้ามาในห้องนอนของเธอแทน



ดวงตากลมโตหลุบลงมองที่กุมกันอยู่ตรงขอบหน้าต่าง แม้อีกฝ่ายไม่มีใบหน้า แต่รักษ์นารากลับรู้สึกไม่อยากสบตาด้วยอยู่ดี



“หนูเหนื่อย...” เธอสารภาพไปตามตรง “หนูไม่อยากเจอเรื่องแบบนี้อีกแล้ว มันเจ็บปวดเกินไป ทำไมมันต้องเกิดขึ้นกับหนูด้วย ทำไมต้องเป็นหนู”



โธ่ สาวน้อยผู้น่าสงสารของเรา ถ้อยคำของมาลีไม่สามารถปลอบประโลมรักษ์นาราได้เลยแม้แต่น้อย เราเคยบอกแล้วไม่ใช่หรือว่าเพราะเจ้าคือคนพิเศษ และสักวันเมื่อเจ้าควบคุมมันได้มันจะนำสิ่งที่พิเศษยิ่งกว่ามาให้



“แต่การเป็นคนพิเศษมัน...โดดเดี่ยว”



และทำให้เธอรู้สึกเหมือนยืนอยู่เพียงลำพังในโลกใบนี้ จะไม่มีใครเข้าใจสิ่งที่เธอเป็นและสิ่งที่เธอต้องพบเจอ



มันเป็นราคาที่เลี่ยงไม่ได้



“และไม่คุ้มค่าเอาซะเลย” รักษ์นาราเอ่ยแทบจะในทันที และหลังจากนั้นความในใจทั้งหลายก็เริ่มพรั่งพรูออกมา“มันทำให้หนูสูญเสียทุกอย่าง เราต้องย้ายบ้านหนีตลอดเวลาจนทำให้หนูแทบไม่มีเพื่อน และต่อให้หนูหาเพื่อนได้ถึงสองคน มันก็ยังพรากหนึ่งคนไปจากหนูอยู่ดี หนูสูญเสีญอิสรภาพและตัวตนไปเพื่ออะไรกันในเมื่อพลังนี้ไม่ได้ให้คืนมาเลยสักนิด”



เด็กสาวเว้นช่วง ทรวงอกสะท้อนขึ้นลงอย่างสะกดกลั้นอารมณ์ เธอสูดหายใจเข้าลึกแล้วกลั้นใจถาม



“พ่อเองก็มีพลังแบบนี้เหมือนกันใช่ไหมคะ”



 ‘....



“เพราะแบบนั้นเขาถึงเป็นราพณาสูร เป็นหัวหน้าหน่วยรากษกได้”



รักษ์นารา...



“ตอบหนูมาสิ!” รักษ์นาราเสียงดังอย่างลืมตัว แต่เมื่อเทียบกับคนอื่นแล้วก็ยังไม่ได้ใกล้เคียงการตะคอกหรือตะโกนเลยสักนิด สองมือกุมกันแน่น อย่างคาดหวัง อย่างเว้าวอน คล้ายกำลังอธิฐานขอพรที่อาจไม่มีวันเป็นจริงได้ “ตอบหนูมาสักครั้งเถอะ ช่วยให้หนูเข้าใจมันที”



สิ้นประโยคนั้นมาลีก็เงียบไป ไม่มีสักดอกสักใบที่ขยับไหว เนิ่นนานจนรักษ์นาราเกือบจะถอดใจและเกือบจะร้องไห้ออกมาด้วยความอัดอั้น



พ่อของเจ้ามีพลังที่คล้ายกัน



ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเบิกกว้าง น้ำตาหยดหนึ่งกลั้นตัวไหลลงมาและรักษ์นาราปาดมันทิ้งไปอย่างรวดเร็ว



แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้ราพณาสูรได้เป็นหัวหน้าหน่วยรากษส



เด็กสาวไม่เข้าใจแม้แต่น้อยว่าสองประโยคข้างต้นหมายความเช่นไร แต่นี่เป็นโอกาสแรกที่รักษ์นาราเคยได้รับนับตั้งแต่จำความได้ ครั้งแรกที่มาลียอมบอกอะไรสักอย่างแก่เธอ เพราะแบบนั้นเด็กสาวจึงถามต่ออย่างรวดเร็ว ตรงกับสำนวนได้คืบจะเอาศอก เพียงแต่ในกรณีแม้แค่หนึ่งนิ้วก็ยังได้ อะไรก็ได้ ขอแค่ได้รู้เรื่องของพ่อมากขึ้นก็พอ



“พ่อควบคุมมันได้ยังไงคะ ทำยังไงถึงจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นอีก”



ทว่าทุกความหวังกลับดับวูบ



เราเสียใจยิ่งนักที่ไม่อาจไขความคับข้องข้อนั้นให้เจ้าได้



แปลได้สองอย่างคือไม่รู้กับไม่สามารถพูดได้



เด็กสาวแหงนหน้าขึ้นเล็กน้อย พยายามฝืนให้น้ำตาย้อนกลับไปทั้งที่รู้ดีว่าไม่อาจเป็นไปได้ เหมือนที่รู้ว่ามาลีจะไม่มีวันเล่าแต่ก็ยังจะดื้อดึงถามนั้นแหละ



แต่สักวัน...สาวน้อยของเรา ความจริงจะเปิดเผยตัวของมันเอง



เมื่อไรกันละ ในใจตะโกนถาม เธอรอมาเนิ่นนานเหลือเกิน แต่ทุกอย่างก็ยังถาโถมเข้ามาไม่เลิก เพราะแบบนั้นเด็กสาวจึงตัดสินใจตัดบท



“นี่ก็ดึกแล้ว หนูว่าหนูควรไปนอน” รักษ์นาราเอนตัวถอยออกมาเพื่อปิดหน้าต่าง ทว่ากิ่งก้านกลับยื่นเข้ามาขัดไว้เสียก่อน ช่อดอกปีบร่วงลงมาบนเตียงนอนของเธอ ของขวัญก่อนนอนเพื่อกล่อมเกลาเธอสู่นิทราดังเช่นที่ได้รับเสมอมา



ถ้าเช่นนั้นก็ราตรีสวัสดิ์สาวน้อยผู้เป็นที่รักของเรา



“ราตรีสวัสดิ์เช่นกันค่ะ”



กิ่งไม้ที่ไร้ดอกถอยกลับไปสู่ตำแหน่งเดิมของมัน รักษ์นารางับปิดบานหน้าต่างอย่างแผ่วเบาแล้วรวบเก็บดอกปีบมาไว้ในกำมือด้วยความทนุถนอม บทสนทนาเมื่อครู่เหมือนจะช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นแต่ก็ไม่ ความกังวล ความสับสน ความน้อยอกน้อยใจ ไม่มีอะไรจางหายหรือลดน้อยลงเลย



แกร๊ก แกร๊ก



เสียงนั้นดังขึ้นอีกแล้ว เหมือนมีบางอย่างครูดกับหน้าต่าง เพียงแต่ครั้งนี้รุนแรงกว่ามาก หากไม่ได้ตาฝาดรักษ์นาราคิดว่าเธอเห็นตัวบานไม้สั่นหน่อยๆ เหมือนมีคนกำลังเขย่ามันจากอีกฝากด้วย เด็กสาวถือดอกปีปไว้ในมือหนึ่ง ส่วนอีกมือเอื้อมไปปลดสลักแล้วเปิดบานหน้าต่างออกอีกครั้ง



“มีอะไรหรือเปล่าคะมาลี...ว๊าย!!



เงาดำพุ่งพรวดเข้ามา มันชนรักษ์นาราอย่างจังจนเธอหงายหลังล้มไปบนเตียง ดอกปีบหลุดจากมือและกระจายไปทั่ว เด็กสาวหลุดปากร้องออกมาเพียงคำสั้นๆ ก่อนเสียงทั้งหลายจะติดอยู่ในลำคอและมลายหายไปเมื่อได้เห็นว่าเงาดำที่พุ่งเข้ามาชนและกำลังคร่อมอยู่เหนือเธอในเวลานี้คืออะไร



“...ภาคินทร์”



เธอกระซิบเรียก ใบหน้าแดงซ่านเมื่อเห็นสีฟ้าเหลือบเขียวภายในดวงตาที่ทอประกายตกใจไม่แพ้กันของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน ร่างกายของทั้งคู่ไม่ได้แนบชิด ภาคินทร์มีปฏิกริยาตอบสนองไวพอจะยันแขนตนเองไว้ข้างศีรษะของเธอได้ทัน แต่ถึงกระนั้นรักษ์นาราก็ยังสัมผัสได้ถึงไอร้อนจากเรือนกายที่สูงใหญ่กว่ามาก พาให้หัวใจของเธอเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะยิ่งกว่าที่เคย



และถ้าเข้าใจไม่ผิด รักษ์นาราคิดว่าภาคินทร์เองก็กำลังประหม่ากับสถานการณ์ในปัจจุบันไม่ต่างกัน

เพราะสองแก้มของเขาขึ้นสีระเรื่อจางๆ อย่างที่เธอไม่เคยเห็นและไม่นึกฝันมาก่อนว่าจะได้เห็นอีกด้วย!!!







###########

         
                สนทนา : หวายยยยยยย มีฉากโรแมนติกในตำนานโผล่มาด้วยแหละคุณ สะดุด(?)ล้มทับกัน แอร๊ยยยยยย แต่ถ้าถามว่าจะมีเซอร์วิสอะไรมากกว่ามั้ย.....



          ตาม gif ข่ะ 555555555555555555555555555555555555555555555555555 รอลุ้นในตอนต่อไปเอาเองนะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

1,486 ความคิดเห็น

  1. #563 sydneylove (@sydneylove) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 23:08
    อั้ยยะ บุกถึงห้องเบย -//-
    #563
    0
  2. #520 thehappymoon (@skeeranon) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 22:32
    ภาคิ้นนนนหนูมาทำให้เราฟินซินะ
    #520
    0
  3. #441 แฟนคลับตัวยงไรท์foxxtrot (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 00:40
    ไรต์จ๋าาาา มาต่อเร็วๆเน้อรีดเดอร์รอฟินใจจิขาดแล้ววว ชอบตอนนี้มากกกก รู้สึกสงสารหนูรักษ์ขอบอกว่าชอบอิมเมจตัวละครของเรื่องนี้มากเลยโดยเฉพาะหนูรักษ์มีความตัวเล็กๆน่าเอ็นดูแถมยังมัพลังลี้ลับ ความลับมากมายให้น่าติดตามมากๆ ชมออกหน้ามาก 5555 ภาคินทร์ก็แบบนิ่งๆเนียนๆกันไปอ่านไปฟินไป ยิ่งตอนสุดท้ายนี่แทบบิดตัวม้วน ไรต์ตัดจบตอนได้ค้างมาก ภาคินทร์คนเนียนบุกมาถึงห้องหนูรักษ์เลย แถมยังงง ล้มทับกันอีก เขินนน อยากอ่านต่อแล้วว ไรต์มาต่อไวๆน้า รอค่าาาา//ยังมีความประทับใจอีกมากมาย เดี๋ยวจะมาเพ้อให้ไรต์อ่านอีกค่ะ><
    #441
    0
  4. #439 Smile (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 20:48
    กรี๊ดดด เกลียด gif

    มาต่อเร็วๆน๊าาา
    #439
    0
  5. #438 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 09:53
    เขินอ่าาาาา แค่ล้มทับเอง ทำไมเขินขนาดเน้!!!!
    #438
    0
  6. #437 Ayako (@nu_ryako) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 22:03
    เกลียด gif 55555555
    #437
    0
  7. #436 =>black projecter (@aceofheart) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 12:21
    ปีนห้องนอน!!
    แรร์ชัดๆ
    #436
    0
  8. #434 สุดย0ด (@patinya1223) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 06:18
    ฉากแรร์เลยนะเนี่ย 555555555
    #434
    0
  9. #433 sosib (@sosib) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 00:04
    ว้ายตายแล่วววว5555
    #433
    0
  10. #432 primo xxii (@vrzomolkk) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 22:35
    แอร๊ยยยยยยย เขินแทนได้แม้ะ
    #432
    0
  11. #431 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 22:17
    อุ้ยยยย เฮ้อ อ่านตอนโน้นก็คิดว่ารักษ์นาราต้องมีปฎิกิริยา
    กับผลกระทบจากการกระทำของตัวเองเป็นแน่
    แต่เฮ้ออ ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรนะ 

    แต่จากประสบการณ์การอ่านแฟนตาซีพลังวิเศษนะหนู
    ดีที่สุด คือ อย่างปิดกั้นใจตัวเอง เปิดใจรับพลัง เรียนรู้
    และพยายามที่จะทำความเข้าใจ ควบคุม และพัฒนาพลังให้ได้นะจ๊ะ
    ต้องจับรักษ์นาราไปดูพวก X-men กับ Fantastic Four
    และ Avengers และอื่น ๆ เนอะ
    อุ้ย เหมือนจะหลงประเด็น

    คิดว่าไม่ใครก็ใคร ต้องอดรนทนไม่ได้บุกเข้าสักคน
    คิดอยู่ว่าถ้าไม่เ็นเดอะแกงค์แบบมาฟูลทีม
    ก็ต้องเป็นหนุ่มน้อยภาคินทร์
    คริ คริ คริ
    ดีกันนะ ดีกับเพื่อน ๆ นะ
    อะไรก็ดี เมื่อมีคนรู้ใจ เข้าใจ

    โอ๊ยยย แล้วอีป้านี่บ่นอะไร ไม่เหมือนคอนเมนต์นิยาย
    ไปดีกว่าาาาาาา
    #431
    0
  12. #430 ZymnosX the traveler (@ZymnosX) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 21:25
    เกลียดgifจังค่ะ...ทำไมต้องmaybe!
    #430
    0
  13. #429 Pysfii (@pychat) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 21:06
    ว้ายยยยยกรี้ดดดด
    #429
    0
  14. #428 mummy_yaoi (@mimm5341) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 20:00
    ปีนขึ้นบ้านหาสาวนี่หว่าาา
    #428
    0
  15. #427 bookkota (@moonrabbit) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 19:58
    เกลียด gif 555 และที่เกลียดกว่าคืองงว่าทำไมตัวเองต้องทำปากตาม gif. 55555

    หลังจากที่ขุ่นแม่มาลีหายไปนานก็กลับมาเปิดเผยข้อมูลบางอย่างให้พวกเราได้รู้ และที่สำคัญขุ่มแม่มาลียังนำพาหนูรักษ์กับฉากเซอร์วิสดีๆจากคนขายอ้อยมาฝากพวกเราด้วย แต่นุ้งฟ็อกซ์กลับมำร้ายได้เจ็บกว่าด้วยการตัดฉับอย่างไร้หัวจิตหัวใจจจ งื้ออ มาต่อเร็วๆนะะะ
    #427
    0
  16. #426 i-s-m-e (@i-s-m-e) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 19:52
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #426
    0
  17. #425 -S!MPLE- (@khimmonsicha) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 19:50
    อย่าเมบีสิค่ะ มันต้องมีนะไรท์;-;;
    #425
    0
  18. #424 ม่านหงส์/BlackzSwan (@SkyMagic26) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 19:43
    ดาเมจรุนแรง!!!!
    #424
    0