ตอนที่ 34 : ตอนที่ ๒๙ พรสวรรค์ของภาคินทร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    22 เม.ย. 60


ตอนที่ ๒๙ พรสวรรค์ของภาคินทร์




ทั้งฝนปรอยและน้ำตาของรักษ์นาราหยุดลงภายในเวลาไม่นานนัก



              “ขอบคุณนะ” เธอเอ่ยเสียงเบา ยังคงก้มหน้ามองพื้นไม่กล้าสบตา



ใครจะกล้า...ในเมื่อเล่นร้องไห้ขี้มูกโป่งต่อหน้าคนที่แอบชอบเสียขนาดนั้น แถมยังทำให้เสื้อของเขาเปียกปอนเป็นวงกว้างอีกต่างหาก



                “ไม่เป็นไร” ภาคินทร์ตอบ ท่าทางนิ่งเฉยมากจนไม่รู้ว่าเขาไม่ถือสาจริงๆ หรือแค่เก็บอาการเก่งกันแน่ ซ้ำร้ายเขายังทำให้รักษ์นาราประหม่ามากกว่าเดิมด้วยการเอื้อมมือมาเกลี่ยหยดน้ำตาที่ค้างอยู่ตรงปลายคางให้ “จะกลับบ้านเลยหรือเปล่า”



                “ยะ..ยังดีกว่าจ้ะ” เด็กสาวผงะถอยพลางส่ายหน้ารัวๆ เธอกำลังคิดที่จะไปเดินเล่นฆ่าเวลาที่ไหนสักแห่งเพื่อรอให้จมูกหายแดงและปรับอารมณ์ให้ได้เสียก่อน ขืนกลับไปทั้งๆ แบบนี้แม่คงจับได้ว่าเธอเพิ่งผ่านการร้องไห้มาแน่ๆ หลังจากนั้นก็จะตามมาด้วยการซักไซ้ถึงต้นสายปลายเหตุ และด้วยความอัดอั้นจากสิ่งที่เพิ่งเผชิญมา เธออาจจะเผลอระบายมันใส่แม่จนทำให้การตามหาพ่อพังทลายลงไปจริงๆ ก็เป็นได้



                รักษ์นาราต้องการเวลาที่จะคิดว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทุกอย่างเกี่ยวข้องกันยังไงและเธอควรจะทำอะไรต่อ



                “เราว่าเราจะแวะไปหามายก่อน” การได้คุยกับพิมายน่าจะช่วยอะไรได้บ้าง อย่างน้อยความขี้โวยวายของเพื่อนตัวสูงก็เป็นทางเลือกที่ดีในการช่วยระบายความในใจแทนเธอผู้ไม่กล้าเปล่งเสียง



                ดูเหมือนว่าจะคาดเดาความคิดของรักษ์นาราได้บางส่วน ภาคินทร์จึงทำเพียงพยักหน้าไม่ได้ซักไซ้อะไรเพิ่มเติม เด็กสาวคิดว่าเขาและเธอจะแยกย้ายกันตรงนี้แต่ก็เปล่า หลังจากเดินนำไปได้สี่ห้าก้าวภาคินทร์ก็หันกลับมา



                “จะไปกันได้หรือยัง”



                “จ๊ะ?”



                “บ้านยัยลิงลมนั่นไง”



                หลังจากได้รับรู้ถึงชื่อเล่นที่พ่อตั้งให้ ทั้งตุลย์และติณห์ก็เอาแต่ล้อพิมายไม่หยุดปากจนทำให้ภาคินทร์พลอยรู้ไปด้วย แต่เพราะชื่อลิงน้อยมันน่ารักเกินไป คนหน้าดุเลยตัดสินใจเรียกคู่อาฆาตตลอดกาลอย่างพิมายว่ายัยลิงลมแทน จะว่าขำก็ขำ เพราะฉายานี้ก็นับว่าเหมาะกับบุคลิกโลดโผนและกสิณธาตุของพิมายไม่น้อย แต่ที่มีมากกว่าคงเป็นความหนักใจเนื่องจากรักษ์นาราต้องคอยหย่าศึกให้บ่อยขึ้นเรื่อยๆ



                เด็กสาวจำใจเดินตามไปแบบงงๆ เมื่ออีกฝ่ายยังคงยืนรออย่างกดดัน ทั้งคู่เดินเคียงกันไปเงียบๆ อยู่ครู่ใหญ่ก่อนรักษ์นาราจะรวบรวมความกล้าได้มากพอจะถาม



                “ภาคินทร์ก็...มีเรื่องจะคุยกับมายเหมือนกันเหรอ”



                “เปล่า” เขาตอบอย่างรวดเร็วทำให้เธองงหนักกว่าเก่า เพราะไม่น่าจะมีเหตุผลอะไรอีกแล้วที่จะทำให้เด็กหนุ่มยังคงเดินมากับเธอแบบนี้



                “แล้วทำไม...”



                “ฉันยังไม่อยากกลับบ้าน...ก็แค่นั้น” คำอธิบายของเขาเหมือนจะช่วยคลายความสงสัยได้แต่ก็ไม่ รักษ์นาราเริ่มต้นลูบบาดแผลที่ฝ่ามือขวาอีกครั้ง ช่วงหลังเธอทำเช่นนี้บ่อยเหลือเกินเวลารู้สึกกังวลหรือมีเรื่องให้ครุ่นคิด



                “ไม่รังเกียจเราเหรอ”



                “ทำไมต้องรังเกียจด้วย” เด็กหนุ่มถามกลับเสียงขุ่น และรักษ์นาราเริ่มชินกับน้ำเสียงทำนองนี้แล้วจึงไม่ได้ย่นคอด้วยความกลัวพร้อมขอโทษกลับให้เขาต้องรำคาญเหมือนแต่ก่อน



                “...เรื่องของพ่อ”



                “ฉันไม่ใช่เชื้อพระวงศ์แล้วก็ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียอะไรกับเหตุการณ์แม่น้ำแดงทั้งนั้น อีกอย่างเธอพูดเองไม่ใช่เหรอว่าพวกเขาถูกใส่ความ ฉันจึงไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องเกลียดหรือรังเกียจเธอทั้งนั้นแหละ...ไม่มีวัน”



                ช่างน่าเสียดายที่รักษ์นาราจมอยู่กับตนเองมากเกินกว่าจะสังเกตได้ถึงวลีสุดท้ายที่ภาคินทร์เน้นย้ำออกมา



“เราไม่ได้บังเอิญเจอหลักฐานอะไรหรอก เราก็แค่หลอกตัวเองเท่านั้น พยายามหาเหตุผลมากล่อมให้ตัวเองเชื่อว่าพ่อไม่ใช่ฆาตกรและกบฏอย่างที่ใครต่อใครพูดไว้จริงๆ”



เด็กสาวสารภาพอย่างหมดปลือกว่าทุกประโยคที่ปาใส่หน้าธีรัชไปวันนี้เป็นแค่การกดดันทางอ้อมเพื่อให้เขายอมคายชิ้นส่วนของความจริงออกมาเท่านั้น มันไม่ใช่คำโกหกเพราะรักษ์นาราโกหกไม่เป็น แต่มันคือสมมติฐาน ความหวังริบหรี่ที่เธอเฝ้าภาวนาขอมาโดยตลอด



...พ่อของเธอไม่ใช่คนชั่วร้าย...



 เด็กสาวพยายามทำทุกวิถีทางจริงๆ เพื่อกล่อมให้ตนเองเชื่อเช่นนั้นรวมทั้งพยายามหาหลักฐานมาพิสูจน์ว่าความเชื่อนี้ถูกต้องด้วย เธอยอมทำทุกทางแม้ว่านั่นจะหมายถึงการเผชิญหน้ากับคนที่ฉลาดที่สุดในแคว้นหรือชั่วร้ายที่สุดในแคว้นก็ตาม



“และเธอก็เข้าใจได้ถูกต้อง” คำพูดของภาคินทร์ทำให้รักษ์นาราเงยหน้าขึ้นมาสบด้วย “ไม่งั้นธีรัชคงไม่ลุกลี้ลุกลนพยายามไล่พวกเราขนาดนั้นหรอก”



“นั้นสินะ” รักษ์นารายิ้มออกมาได้ในที่สุด อย่างน้อยทุกความพยายามก็ไม่สูญเปล่า เธอได้คนมายืนยันในสิ่งที่เชื่อและสิ่งที่สงสัย รวมทั้งได้รู้เพิ่มมากขึ้นด้วยว่าเหล่าผู้ใหญ่รอบตัวเธอต่างเต็มไปด้วยความลับขนาดไหน รักษ์นาราปาดน้ำตาอีกหยดที่บังเอิญไหลออกมาจากแก้ม และการกระทำนั้นไม่อาจพ้นสายตาภาคินทร์ไปได้



“อยากร้องอีกหรือเปล่า” เขาถามอย่างห่วงใยมากกว่าจะแซวให้เธอได้อาย



“มะ..ไม่แล้วแหละจ้ะ เราไม่เป็นไรแล้ว” รักษ์นารารีบโบกไม้โบกมือเป็นการปฏิเสธ



“งั้นเหรอ” ภาคินทร์พึมพำ “...น่าเสียดายแฮะ”



“เอ๋?



แล้วภาคินทร์ก็เร่งเดินนำไปก่อน ทั้งคู่พ่นจากตรอกอันคับแคบมาโผล่บริเวณถนนเลียบลำคลองแห่งหนึ่งไม่ใกล้ไม่ไกลจากย่านผู้มีอันจะกินมากนัก หากเดินเท้าต่อไปอีกสักสี่บาทก็จะถึงบ้านของพิมายได้ไม่ยาก บนถนนมีเกวียนที่เทียมด้วยวัวแล่นผ่านไปมาอยู่บ้างแต่ก็แค่นานๆ ครั้ง ภาคินทร์จึงโบกมือดึงน้ำจากในลำคลองจำนวนหนึ่งขึ้นมา บังคับให้มันมีรูปร่างเหมือนปลากัดหางยาวสลวยตัวใหญ่เกือบเท่าฝ่ามือ มันว่ายวนไปมาอยู่รอบตัวเขาและเธออย่างพริ้วไหว หากแต่งแต้มสีลงไปและมีขนาดเล็กกว่านี้อีกนิดอาจหลงนึกว่าเป็นของจริงได้ไม่ยาก รักษ์นาราพอจะมองออกว่านี้เป็นการทำไปเพื่อแก้เบื่อมากกว่าจะฝึกการใช้พลังหรือเพื่อวัตถุประสงค์อื่นๆ



ทว่าพอเดินไปสักพักอยู่ดีๆ เจ้าตัวขมวดคิ้วและเม้มปาก ใบหน้าที่ดูดุอยู่แล้วจึงยิ่งน่ากลัวเข้าไปใหญ่ หลังลังเลอยู่นานภาคินทร์ก็หยุดเท้าหันกลับมาสบตากับรักษ์นารา



“ฉันเองก็มีเรื่องจะบอกเหมือนกัน” คำเกริ่นว่างงงันและน่าตกใจแล้ว ทว่าวิธีที่เด็กหนุ่มบอกเล่าเรื่องราวนั้นช่างฟังดูน่าตกใจยิ่งกว่า “ไม่มีอีกแล้วความลับและการปิดบัง เธอเผชิญกับมันมาทั้งชีวิตแล้วและฉันจะไม่เป็นอีกคนที่ทำแบบนั้นกับเธอ”



ภาคินทร์ยื่นมือมาเบื้องหน้า กลุ่มน้ำในรูปร่างของมัจฉาว่ายวนมาอยู่เหนือฝ่ามือ สักพักแกนกลางของมันก็เริ่มแข็งตัวและลุกลามไปจนทั่ว แผ่ไอเย็นซ่านจนน่าขนลุก กระทั่งรักษ์นาราที่ยืนอยู่ตรงข้ามยังรู้สึกได้ ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อตระหนักได้ว่าตรงหน้าเธอคือสิ่งใด





...น้ำแข็ง...





เพราะนิวารินเป็นแคว้นที่อยู่ค่อนมาทางตอนใต้ ฤดูหนาวจึงเป็นเพียงสภาพอากาศที่แห้งและเย็นเท่านั้น ไม่เคยมีใครเห็นหิมะหรือน้ำแข็งมาก่อน ทว่ารักษ์นาราเคย การเร่ร่อนไปมาระหว่างแคว้นต่างๆ ทำให้เธอเคยพบเจอมาแล้วแทบทุกสภาพอากาศและทุกสิ่งแปลกประหลาดอันยากแก่การเชื่อ



เธอไม่ได้ตกใจเพราะเห็นน้ำแข็ง เธอตกใจที่ภาคินทร์ทำให้น้ำกลายเป็นน้ำแข็งได้ต่างหาก!!!



ไอน้ำ หยดน้ำและน้ำแข็ง ล้วนเป็นสถานะหนึ่งของอาโป ทว่าน้อยคนนักที่จะสามารถบงการเปลี่ยนแปลงสถานะของกสิณธาตุได้ น้อยมาก...จนเรียกได้ว่าแทบไม่มีเลย



มาลีเคยเล่าให้เธอฟังครั้งหนึ่ง ถึงบุรุษผู้เปลี่ยนไฟเป็นสายฟ้า สตรีผู้เปลี่ยนดินเป็นเหล็ก และเด็กน้อยผู้เปลี่ยนลมให้กลายเป็นเสียง เคยมียอดคนเช่นนี้ปรากฎตัวขึ้นเมื่อหลายหมื่นแสนวันที่แล้ว และไม่ได้พบเห็นมาเป็นเวลาหลายหมื่นแสนวันแล้วเช่นกัน



“นี่คือพรสวรรค์ของฉัน คำสาปที่ทำให้ทุกคนหวาดกลัวฉันมาโดยตลอด บางครั้งฉันก็ควบคุมมันได้แต่บางครั้งก็ไม่  แล้วของเธอละคืออะไร บอกให้ฉันรู้ทีว่าเธอหวาดกลัวอะไรให้ตัวเองกันแน่”



“ภาคินทร์จะเกลียดเรา” รักษ์นาราเริ่มต้นลูบแผลเป็นที่โคนนิ้วอีกครั้ง ทว่าไม่ใช่เพราะความกังวลเพียงอย่างเดียว แต่เพราะมันเป็นดังตราประทับที่ย้ำเตือนถึงความผิดพลาดที่ไม่อาจให้อภัยได้ของเธอ



“ฉันบอกแล้วไงว่าไม่มีวันเกลียดเธอ”



“แม้ว่าเรา...” เด็กสาวกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ “จะเคยใช้พลังฆ่าคนมาก่อนน่ะเหรอ”



ตูม!!!!!



สิ้นคำของรักษ์นาราก็มีเสียงดังสลั่นมาจากอีกฝากของลำคลองพอดี ทั้งคู่หันมองเช่นเดียวกับชาวบ้านอีกหลายคนที่ถึงกับหยุดพายเรือเพื่อมองดูควันโขมงที่ลอยขึ้นมาจากทางนั้น ทว่าบ้านเรือนและทิวไม้บดบังจนสิ้น ทำให้ไม่เห็นว่าสาเหตุของเสียงและควันคือสิ่งใดกันแน่



 สีหน้าของภาคินทร์เต็มไปด้วยความสงสัย ในใจเขายังค้างคาจากประโยคก่อนหน้านี้ของเด็กสาวและรู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลของสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้น



ส่วนรักษ์นารา...สีหน้าของเธอคือความหวาดกลัว



“มาย...” เด็กสาวกระซิบด้วยเสียงอันสั่นระริกก่อนวิ่งย้อนกลับไปยังสะพานข้ามคลองซึ่งเพิ่งเดินผ่านมา



“รักษ์นารา!!!” ภาคินทร์เรียกเพื่อห้ามปรามทว่าเจ้าของชื่อไม่รับฟัง แม้ว่าจะมีเสียงตูมตามดังลั่นขึ้นมาอีกครั้งจนเหล่าชาวบ้านถึงกับแจวเรือหนีเด็กสาวก็ไม่ได้ชะงักแม้แต่น้อย ภาคินทร์ไม่เหลือทางเลือกอื่นนอกจากวิ่งตามไปเช่นกันโดยไม่ลืมวาดมือดึงน้ำกลุ่มใหญ่ให้ลอยตามมาด้วยเผื่อมีเหตุจำเป็นให้ต้องใช้






 

วิรุณกลับไปได้สักพักแล้วตอนที่มีเสียงโหวกเหวกดังขึ้นมาจากหน้าบ้านของอินทุภรณ์



 “แม่อินท์!!! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!!” ชายวัยกลางคนพุงพลุ้ยคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา เขาส่งเสียงดังมาตั้งแต่กลางทุ่งดอกหญ้าขาว กระทั่งตอนที่วิ่งผ่านประตูรั้วของเรือนเข้ามาก็ยังไม่วายเรียกหาอินทุภรณ์เป็นระยะ



อินทุภรณ์ชะโงกตัวมาจากมาจากชานระเบียง คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อยที่ความสงบยามบ่ายของเธอถูกทำลายลง หญิงสาวเจ้าของเรือนตะโกนลงไปอธิบายให้คนที่กำลังยืนหอบหายใจตรงตีนบันไดได้เข้าใจ “วันนี้ร้านปิดนะพี่เทิด!



“มะ...ไม่ใช่เรื่องนั้น” เทิดศักดิ์ละล้าละลังแย้งปนหอบ “หนูรักษ์...แฮ่ก หนูรักษ์กำลัง”



“นาราทำไม!?” คนเป็นแม่ถามกลับ น้ำเสียงเริ่มร้อนรนตามไปด้วยเมื่อได้ยินชื่อของลูกสาว เธอเริ่มสัมผัสได้ถึงลางร้าย ยิ่งยามเหลือบมองไปในเขตเมืองแล้วพบว่าหมู่เมฆสีทะมึนกำลังตั้งเค้า สองขาก็ก้าวลงบันไดเรือนไปหาคนข้างล่างอย่างรวดเร็ว



“คนของเรามารายงานว่าหนูรักษ์วิ่งเข้าไปขวางการปะทะของผู้ใช้กสิณ เจ้าพวกเด็กแฝดกับหนูพิมายกำลังสู้อยู่กับเด็กจากสกุลวัชริศ ไอ้เด็กบ้านั่นกะเอาถึงตาย ขืนปล่อยไว้หนูรักษ์ได้โดยลูกหลงแน่” เทิดศักดิ์เริ่มปรับลมหายใจแล้วจึงร่ายราวถึงสถานการณ์ที่รู้มาก่อนจะถาม “ให้เข้าไปจัดการไหม”



“ร้ายแรงแค่ไหน” อินทุภรณ์ออกเดินอย่างเร่งรีบจนเกือบจะกลายเป็นการวิ่ง คนพุงพลุ้ยจึงต้องจ้ำตามไปทันทีทั้งที่ยังไม่หายเหนื่อยดี



“เกือบจะเหมือน วันนั้น



คำตอบทำเอาอินทุภรณ์เร่งฝีเท้าขึ้นไปอีก



“ให้ไปรวบรวมคนมาช่วยไหม?”



“ไม่ต้อง” หญิงสาวตอบ “แค่ฉันคนเดียวก็พอแล้ว”





##########


สนทนา : นุ้งคินทร์ก็ยังคงคอนเซปแอบขายอ้อยกันต่อไปนะครัส ทำได้ดีแล้วจงทำต่อไป  lol ตอนแรกว่าจะหน่วงเวลาไว้ค่อยไปเปิดเผยพรสวรรค์นุ้งคินทร์ทีหลัง แต่คิดอีกที แย้มๆไปเลยจะดีกว่า แค่นี้ปมก็เยอะจะแย่แล้ว ให้มันคลายๆซะบ้างก่อนจะรัดคอฟ็อกซ์ตายซะก่อน




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

1,495 ความคิดเห็น

  1. #856 lady-zeara (@lady-fair) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 19:00
    อยากให้ครูสิงไปช่วยมายหน่อย
    #856
    0
  2. #560 sydneylove (@sydneylove) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 21:58
    มีความรู้สึกว่าพวกที่มานั่งกงเหล้าที่บ้านหนูรักษ์บ่อยๆ อาจเป็นองครักษ์คอยคุ้มกันหนูรักษ์ป่าวหว่า
    #560
    0
  3. #492 phoenix591 (@wjnm) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 16:33
    ทำไมเสียดายที่นาราไม่ร้องไห้? นายมีจุดประสงค์แอบแฝงใช่มั้ยภาคินทร์!!
    #-เด็กแสบเอาตายแน่ท้ารู้เรื่อง
    #492
    0
  4. #367 สุดย0ด (@patinya1223) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 21:42
    ชอบมากกกกกกกกกกก สนุกมาก มีเสน่ห์แบบแฟนตาซีและมีกลิ่นอายของความเป็นไทยที่รวมกันได้อย่างไม่น่าเชื่อ แต่ไรท์ทำให้เราเห็นว่ามันเกิดขึ้นได้ ขอโทษที่ไม่ค่อยเม้นนะคะ นานๆทีจะเข้ามา แต่ติดตามอยู่ตลอดค่ะ นิยายดีๆสนุกๆแบบนี้เราเป็นกำลังใจให้น้า ยิ่งไรท์ไม่ทิ้งร้าง มาอัปเดตกันอยู่เสมอแบบนี้ยิ่งน่าติดตามเลย
    #367
    0
  5. #349 Ms. P (@putterpt) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 15:33
    ปมนี่ขมวดจนจะเป็นก้อนเเล้วค่ะ
    #349
    1
    • #349-1 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 34)
      23 เมษายน 2560 / 15:39
      แทบรัดคอฟ็อกซ์ตายเหมอืนกัน นี่ขนาดพยายามทยอยคลายแล้วนะ T T
      #349-1
  6. #348 -S!MPLE- (@khimmonsicha) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 14:34
    ขุ่นแม่มาแล้วว เดาว่าแม่ก็น่าจะมีอะไรพิเศษนะ
    #348
    0
  7. #346 prachanan7852 (@prachanan7852) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 01:05
    เย้ แม่ของรักษ์จะออกโรงแล้ว ตกลงว่าพลังของรักษ์เป็นยังไงเนี่ย
    #346
    0
  8. #345 Omioe (@onphima) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 22:51
    แม่ของรักษ์ออกโรงแล้วรอคะ กำลังเข้มข้นเลยอัพไวไวน้าจะรอคะ
    #345
    0
  9. #344 เมษาหน้าหนาว (@maylita) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 19:09
    ขุ่นฟ็อกซ์ใจร้ายที่สุด แค่นี้คนอ่านก็เหมือนเรือวิ่งอยู่ในกะละมังซักผ้าขนาดเล็กเเล้วนะคะ 
    เดาตอนต่อไปไม่เคยได้สักที 555 ดีนะน้องคินทร์เริ่มเปิดเผยตัวตนมาให้ฟินอยู่เรื่อยๆเลยหยวนๆให้ //ชิๆ 
    กว่าจะเดาทางพ่อน้องรักษ์ถูกทำเอาลุ้นแทบเหงือกแห้ง มายังไม่ถึงครึ่งทางมากระตุ้นความค้างด้วยคำว่า "วันนั้น"
    อิอิรีบกลับมาอัพไวไว อย่าปล่อยให้คนอ่านมารอที่หน้าเว็บเด็กดีนานๆนะคะ


    #344
    0
  10. #343 kanoknat81 (@kanoknat81) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 14:52
    รอตอนต่อปายยยยย

    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆ
    #343
    0
  11. #342 lilinwasan (@lilinwasan) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 13:39
    ขอบคุณค่ะ ^^
    #342
    1
  12. #341 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 13:37
    ..... ลางสังหรณ์บอกว่า หนูรักษ์ต้องมีพลังแบบโหดมากๆ แต่คุณแม่ต้องเจ๋งกว่า ไม่งั้นห้ามไม่ได้หรอก นุ้งคินทร์ขี้หยอกมากเลยอ่ะ พอมีรูปแล้วภาพชัดมาก ชอบบบบบบ ว่าแต่... ลุงสิงไปไหนนนนนน ทำไมไม่มาช่วยพิมายกะหลานตัวเองห้ะ!
    #341
    2
    • #341-1 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 34)
      22 เมษายน 2560 / 14:15
      เพราะแม่ก็คือแม่ อิอิ
      ใจเย็นๆนะ เดี๋ยวลุงสิงก็โผล่มาแล้ว ให้เตมายเขาต่อเรือไปก่อนเดี๋ยวค่อยไปล่ม 555
      #341-1
  13. #340 Hiii29220 (@Hiii29220) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 12:38
    มีปม"วันนั้น"ขึ้นมาอีกกกกกกกกกกก
    #340
    1
    • #340-1 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 34)
      22 เมษายน 2560 / 14:14
      ปนนี้เฉลยเร็ว กะว่าอีกสักสองสามตอนก็เฉลยแล้วค่ะ เหลือไว้แค่เรื่องพ่อของรักษ์นาราพอ
      #340-1
  14. #339 เทียแมต (@ldiva) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 11:28
    เป็นกำลังใจให้ไรต์ค่า ~ รู้สึกอือหืออู้หูอ้าหามากค่ะ ปมแต่อย่างสุดยอดความพีค
    #339
    1
    • #339-1 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 34)
      22 เมษายน 2560 / 14:14
      ยังงงง นี่ยังไม่พีคสุด เดี๋ยวมีพีคกว่านี้อีกค่ะ><
      #339-1
  15. #338 bookkota (@moonrabbit) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 11:02
    ขอบคุณสวรรค์ที่ฟ็อกซ์ยอมคลายปมออกมาบ้าง ทั้งของนุ้งคินทร์และหนูรักษ์ และตอนหน้าอาจจะมีของแม่อินท์ด้วยหรือเปล่า? 
    งื้อ แต่ตอนนี้ขอกรี๊ดนุ้งคินทร์ก่อนนนน โอเคคค หนูเรียกคะแนนคืนจากพี่เตได้ชนะเลยค่าตอนนี้ 5555
    แต่ที่ตกใจคือคนในย่านพักของหนูรักษ์นี่ต้องรู้ว่าหนูรักษ์ไม่ธรรมดาแน่ๆเลยอ่ะ ถึงได้รีบวิ่งมาเตือนแม่อินท์ หรือบางทีคนแถวนั้นอาจเป็นลูกน้องในสังกัดของคุรพ่อที่มาคอยตามปกป้อง // มโนไปเรื่อย รอฟ็อกซืเฉลยปมต่อปายยย
    #338
    1
    • #338-1 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 34)
      22 เมษายน 2560 / 11:30
      ของขุ่นแม่คงต้องบอกว่าบวกลบ อิอิ แต่ที่แน่ๆคะแนนนิยมและแม่ยกนุ้งคินทร์กลับมาแล้วววววว และตอนหน้าอาจจะได้คะแนนยิ่งกว่านี้ด้วยเพราะจะยังคงเดินหน้าตั้งตาปั้นพี่เตเป็นตัวร้ายต่อไป
      #338-1
  16. #337 mummy_yaoi (@mimm5341) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 10:52
    เรื่องเข้าหาหนูรักษ์อีกแล้ว T___T
    #337
    1
    • #337-1 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 34)
      22 เมษายน 2560 / 11:00
      ต้องตบๆตัวละครเข้ามารวมฉากกันหน่อย เกลี่ยหลายฉากเกินเดี๋ยวแนวเรื่องไม่เดิน
      #337-1
  17. #336 Peper17 (@Peper17) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 10:51
    คุณแม่นี่สายเทพทรูรึเปล่าคะ???--
    #336
    1