ตอนที่ 17 : ตอนที่ ๑๖ ความรู้สึกของพิมาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    24 ธ.ค. 60



ตอนที่ ๑๖ ความรู้สึกของพิมาย




ลานดินที่เคยเรียบโล่งถูกแปรสภาพจนแทบจำเค้าเดิมไม่ได้



เสาดินพวยพุ่ง หย่อมไฟลุกไหม้ ต้นไม้ที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกันนักต่างโดนลูกหลงถ้วนหน้า ถ้าไม่หักโคนลงมาเพราะก้อนดินฝีมือติณห์ ก็โดนลูกไฟของตุลย์เผาเสียจนเกรียมกรอบ แต่เพราะผู้ใหญ่เพียงคนเดียวในที่นั้นเป็นแค่คนธรรมดาและการดวลนี้ไม่สามารถให้คนนอกเข้ามารับชมได้ จึงเป็นหน้าที่ของพิมายที่ต้องพัดหอบต้นไม้ไปให้พ้นสนามและดับไฟให้ทันการ



“ช่วยเล็งให้มันแม่นๆ หน่อยจะได้ไหม!!” เด็กสาวตัวสูงตะโกนขึ้นมาอย่างเหลืออดเมื่อลูกไฟดวงใหญ่พุ่งแฉลบผ่านศีรษะเธอไป ซ้ำยังร่วงลงใกล้กองใบไม้แห้งอีก ลำบากเธอต้องวิ่งตามไปดับให้จนทำให้ไม่สามารถชมการต่อสู้ได้อย่างต่อเนื่อง



นี่มันไม่เหมือนที่คิดไว้เลยสักนิด!!



ส่วนภายในสนามประลองชั่วคราวนั้น ติณห์ได้สร้างกำแพงยาวเกือบเท่าสนามและสูงท่วมหัวไปนับวาขึ้นมา พอกระแทกฝ่ามือเข้าใส่ ก้อนดินที่แข็งแน่นไม่ต่างจากหินถึงห้าก้อนก็จะพุ่งออกไปอีกด้าน เขารัวฝ่ามืออย่างไม่หยุดยั้ง สาดฝนหินเข้าใส่ตุลย์อย่างต่อเนื่อง 



แม้จะบดบังวิสัยทัศน์ แต่วิธีนี้สามารถทำให้เขาทั้งโจมตีและป้องกันไปพร้อมๆ กันได้ เสียงลั่นเปรี้ยะจากการที่ลูกไฟและก้อนดินกระทบกันดังอย่างต่อเนื่อง คู่แฝดของเขาของใกล้หมดแรงแล้วเป็นแน่



แต่ในขณะที่กำลังได้ใจกับความเป็นต่อนี้ ร่างของตุลย์กลับลอยหวืดข้ามกำแพงมา ทันทีที่เท้าแตะพื้น แฝดธาตุไฟก็ชกมือขวา ปล่อยลูกไฟเข้าใส่แฝดธาตุดินทันที 



แผ่นหลังของติณห์ร้อนวาบ นับว่ายังดีที่ไฟจากกสิณสลายหายไปอย่างรวดเร็วไม่เหมือนไปทั่วไป เสื้อผ้าของแฝดธาตุดินจึงยังอยู่ดี ทว่าแรงปะทะก็ยังทำให้กระเด็นไปชนกำแพงของตัวเองได้อยู่ดี
ตุลย์ตามมาซ้ำทันทีด้วยการหมุนตัวตอกส้นเท้าเข้าใส่คนล้มนอนอยู่ ติณห์ตบมือซ้ายเข้ากับกำแพง แท่งดินยื่นออกมากระแทกท้องของแฝดธาตุไฟเข้าอย่างจังจนทำเอาร่างนั้นกระเด็นไปเกือบสุดขอบสนาม 



ตุลย์ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว มือหนึ่งกุมท้องอีกมือเสียดสีแหวนเข้าด้วยกันสร้างไฟให้ลุกท่วมมือขึ้นมาใหม่ ติณห์เองก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน เขาตวัดมือทำให้กำแพงยุบตัวลงก่อนจะย่อตัวตั้งท่า



“จะเอาจริงละนะ” คนใช้กสิณเตโชขู่



“พร้อมแล้วก็เข้ามาเลย” คนใช้กสิณปฐวียุยง



แต่ทว่า...



“หมดเวลา” อินทุภรณ์ประกาศอย่างเรียบง่าย เสียงไม่ได้ดังเลยสักนิดแต่กลับทำให้ทุกคนอ้าปากค้างได้อย่างพร้อมเพรียง



“อะไรนะ!/อะไรนะ!/อะไรนะ!” ทั้งสามประสานเสียง สำหรับสองแฝดเป็นเพราะนี่ดูไม่เหมือนสิ่งที่คิดไว้แม้แต่น้อย ถึงแม้จะใช้กสิณไปเกือบหมดแล้วก็เถอะแต่พวกเขายังเดินได้อยู่เลยนะ(?) แถมเลือดก็เพิ่งออกกันไปคนละนิดคนละหน่อยเอง(?) การประลองมันต้องดุเดือดเลือดพล่านมากกว่านี้สิถึงจะถูก 



ส่วนสำหรับพิมายเป็นเพราะเอาแต่วิ่งไปวิ่งมาเพื่อหยุดความเสียหาย เพิ่งจะได้เห็นแค่วับๆ แวมๆ เอง(?) ขอดูอีกหน่อยให้คุ้มค่าเหนื่อยไม่ได้หรือไง



“ก็พวกเธอกำหนดเวลาไว้สองบาทไงจ้ะ” อินภุทรณ์ชี้ไปยังอ่างไม้ที่ถูกนำมาด้วย กะลาใบน้อยซึ่งถูกเจาะรูไว้จมลงไปจนสุดแล้ว หมดเวลาจริงอย่างที่ว่าไว้



“ถ้างั้นใครชนะครับ” แฝดธาตุไฟถามอย่างรวดเร็ว และอินทุภรณ์นิ่งคิดไปเล็กน้อย น้อยมากจริงๆ ก่อนจะตอบกลับมา



“น้าว่าเสมอกันแหละ”



“หา!!/หา!!/หา!!” ทั้งสามประสานเสียงกันอีกแล้ว



“ก็ตุลย์โดนหินกระแทกใส่ไปแปดครั้ง ส่วนติณห์เองก็โดนต่อยไปสามและมีลูกไฟพุ่งมาชนอีกห้า นับดูแล้วก็เลยเสมอกันพอดี”



“แบบนี้ก็ไม่รู้ผลน่ะสิครับ” แฝดธาตุดินครวญคราง 



และในขณะที่พิมายกำลังจะเสนอให้ดวลกันอีกรอบนั้น...



“งั้นเรามาจับฉลากกันแทนดีไหมจ๊ะ” อินทุภรณ์กลับให้คำแนะนำเหมือนรักษ์นาราไม่มีผิด ทุกคนได้แต่กะพริบตากันปริบๆ แต่จะให้ค้าน อาการหมดแรงเพราะหมดกสิณก็ดันกำเริบขึ้นมาพอดี 



สุดท้ายเลยได้แต่ทรุดตัวลงนั่งอย่างเหนื่อยล้า และประสานเสียงรับคำกันอีกรอบ



พิมายเพิ่งจะสังเกตเห็นว่ารอบสนามเต็มไปด้วยร่องรอยลูกหลงจากการต่อสู้ของฝาแฝดเยอะขนาดไหน แย่ละสิ เธอก็มัวแต่ยุ่งกับการดับไฟเลยไม่ได้ดูแลแม่เพื่อนเลยสักนิด ทั้งที่เป็นฝ่ายลากเขามาเองแท้ๆ แถมอินทุภรณ์ก็เป็นเพียงคนธรรมดาไม่ได้มีพลังเหมือนเธอด้วย



แต่พอจะหันไปถามว่าบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่ ผู้ใหญ่คนเดียวในที่นั้นกลับยกถังน้ำเดินตัวปลิวกลับไปในเรือนเสียแล้ว แสดงให้เห็นว่าสบายดีขนาดไหน 



“ค่อยยังชั่ว” 



ถึงจะโล่งอกสักเพียงใดก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตะขิดตะขวงใจอยู่ดี ทั้งที่ตุลย์กับติณห์ยิงพลังใส่กันเสียเละเทะและอินทุภรณ์ยืนชิดติดขอบขนาดนั้นแท้ๆ แต่กลับไม่มีกระทั่งรอยขีดข่วนให้เห็น เรียกได้ว่าถ้าไม่หลบเก่งโคตรๆ ก็ดวงดีโคตรๆ 



“แปลกชะมัดเลยแฮะ” พิมายพึมพำอีกครั้ง ก่อนจะล้มลงไปนอนแผ่หลาไม่ต่างจากสองแฝด












ขนมต้มสีสวยฝีมือรักษ์นารากำลังพร่องหายไปอย่างรวดเร็ว



“เหนื่อยแทบตายสุดท้ายดันไปใช้วิธีแกซะได้” พิมายบ่นแบบนี้มาสามวันแล้ว และไม่มีทีท่าว่าจะหยุดบ่นง่ายๆ แม้จะพูดไม่หยุด มือก็หยิบขนมเข้าปากไม่ได้หยุดเช่นกัน ราวกับว่าถ้าทำเช่นนั้นแล้วจะช่วยให้เธออารมณ์ดีขึ้นได้ “ขาดทุนย่อยยับ ดูก็ไม่ได้ดูแถมยังต้องวิ่งพล่านไปมาไม่ได้หยุดอีก โอยยยย คิดแล้วก็หงุดหงิด”



ผลจากการจับไม้สั้นไม้ยาวในวันนั้น ทำให้ได้ข้อสรุปว่าคนที่จะได้ไปงานประลองก็คือตุลย์ 
แต่เพราะซัดพลังเข้าใส่กันจนหมดเกลี้ยงแถมยังกลับบ้านไปในสภาพผ้าพันแผลเต็มตัวและปื้นยาเต็มหน้า สิงขรเลยสั่งกักบริเวณเป็นการลงโทษและเพื่อเป็นการพักฟื้นไปด้วยในตัว ทำให้มื้อเที่ยงใต้ซุ่มดอกกันภัยวันนี้มีเพียงแค่รักษ์นาราและพิมาย



“แล้วตกลงว่าเรื่องนั้นจะเอายังไง” เด็กสาวตัวสูงเปลี่ยนหัวข้อแบบปุบปับอีกตามเคย “ไปคุยกับครูสิงแทนดีไหม”



“ไม่ละจ้ะ” รักษ์นาราตอบพลางหยิบขนมต้มขึ้นมาบ้าง แต่ด้วยมีเรื่องมากมายให้ครุ่นคิด ความอยากอาหารจึงแทบไม่มีเหลือ “ครูเขาสนิทกับแม่เกินไป เขาอาจจะไม่เล่าอะไรเลยแล้วเอาไปบอกแม่ก็ได้ เรายังไม่อยากให้แม่รู้”



“ก็จริงของแก” ดวงตาสีลูกหว้าหลุบมองพื้นหญ้าอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเปลี่ยนไปแหงนมองดอกกันภัยที่ม่วงครามที่กำลังเบ่งบานแทน “ว่าแต่สุดยอดไปเลยเนอะ เห็นท่าทางไม่เอาอ่าวขนาดนั้นแท้ๆ แต่กลับเคยได้รับเลือกให้เป็นถึงปัญจราชศาสตราเสียได้ คนเรานี่ดูกันแค่ภายนอกไม่ได้เลยจริงๆ”




“มายก็เหมือนกันน่ะแหละ ทำเป็นว่าอย่างโน้นว่าอย่างนี้ แต่ที่จริงกำลังภูมิใจอยู่ไม่ใช่เหรอ ประมาณว่าคนที่ฉันชอบเนี่ยเจ๋งไปเลยน่า”



“เบาหน่อยสิเฮ้ย! อยากให้เขารู้กันทั้งโรงเรียนหรือไง”




คำพูดของรักษ์นาราทำเอาพิมายสะดุ้งโหย่ง ก่อนจะหยิบพัดประจำตัวขึ้นมาหมายจะเคาะศีรษะเพื่อนตัวเล็กเพื่อกลบเกลื่อน แต่คนแซวรู้ทัน จึงเบี่ยงหลบได้อย่างรวดเร็วพร้อมกับหัวเราะคิกคักเป็นการซ้ำเติมให้พิมายได้อายยิ่งขึ้นไปอีก



ถ้ามองว่าความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่ของสองแฝดเป็นรักต้องห้าม ความรู้สึกของพิมายที่มีต่อสิงขรคงเป็นรักที่เป็นไปไม่ได้ นักเรียนกับครู สายลมกับพื้นดิน นอกจากสถานะทางสังคมจะต่างกันจนแทบต่อไม่ติด อายุต่างกันเกือบหมื่นวันอีกด้วย



ทว่าพิมายไม่สน สาเหตุที่เธอไม่สนเป็นเพราะทันทีที่ตระหนักได้ว่าหลงรักคุณครูประจำชั้น เธอก็ตระหนักได้เช่นกันว่ารักแรกนี้จะไม่มีทางสมหวัง เด็กสาวจึงตัดสินใจปล่อยให้ความรู้สึกนี้ดำเนินเรื่อยไปโดยไม่คิดกำหนดทิศทาง แม้จะค่อนแคะอยู่บ่อยๆ ว่ารักษ์นาราเป็นพวกมักน้อยที่พอใจกับการได้เฝ้ามองทั้งที่ไม่มีตัวตนในสายตาเขา ทว่าแท้จริงแล้วพิมายก็ไม่ได้แตกต่างสักเท่าใดนัก 



และเมื่อรวมเข้ากับข้อเท็จที่ว่าเธอเป็นยัยจอมกะล่อนที่โกหกได้แนบเนียนเป็นอย่างยิ่ง สิงขรจะไม่มีรับรู้ถึงความรู้สึกในใจเธอแน่นอน



และเด็กสาวพอใจจะให้มันเป็นแบบนั้น



ดวงตาสีลูกหว้าเหม่อมองพัดเหล็กในมืออยู่ชั่วครู่ ก่อนจะนำกลับไปเหน็บไว้ที่เอวตามเดิม เธอกระแอ่มไอ ปรับสีหน้าที่เคยแดงซ่านให้กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็วและเปลี่ยนเรื่องอีกครั้ง



“แล้วเรื่องมหาปราชญ์คนนั้นน่ะ แกจะไปหาเขาเมื่อไร”



“วันเสาร์นี้แหละจ้ะ ชวินทร์บอกว่าเขาน่าจะกลับมาจากออกธุดงค์ไปแคว้นบริณยาพอดี”



“ฉันไปด้วยไม่ได้นะ” พิมายบอกพลางทำสีหน้ายุ่งยาก “ต้องไปทำเรื่องสมัครประลอง แล้วก็ต้องปลอมเอกสารให้ตุลย์อีก”



รักษ์นาราเองก็มีสีหน้ายุ่งยากไม่ต่างกัน 



“ละ...แล้วถ้าภาคินทร์ถามหรือมาขอฟังด้วยละ”



“แกก็โกหกไปสิ”



“...”



“...”



“...”



“เฮ้อ...” พิมายถอนหายใจยาวเหยียด ลืมไปว่ารักษ์นาราโกหกได้แย่สิ้นดี สงสัยเธอคงต้องเขียนบทให้เพื่อนตัวเล็กเอาไปท่องเสียแล้วถ้ายังอยากให้ความลับเป็นความลับต่อไป 








########## 





สนทนา : ตอนนี้อาจจะดูจัดหน้าแปลกๆ นิดหนึ่งนะคะ เพราะคอมเดี้ยงไปแล้วและใช้วิธีอัพจากไอแพดเอา //ดีนะอัพไฟล์ลง One drive สำรองไว้ ไม่งั้นคงร้องไห้หนักมาก 

สองแฝดตีกันพอหอมปากหอมคอไปแล้ว ต่อให้ใครคู่ไหนตีกันดี 5555








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

1,495 ความคิดเห็น

  1. #852 lady-zeara (@lady-fair) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 17:06
    คู้ภาคินกับรักษ์ยังเป็นไปได้ ก้ขอเชียร์คู่นี้ได้มั้ย
    #852
    0
  2. #754 เวนีล่า (@maysena) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:00
    เข้าใจอารมณ์แอบชอบอาจารย์นะ ฮืออออ มันเศร้าาา ทำได้แค่แอบมองอยู่ไกลๆ~~~
    #754
    0
  3. #683 Mizza (@wawy111) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 06:21
    เชียร์ลุงๆ
    #683
    0
  4. #550 sydneylove (@sydneylove) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 19:07
    เกรินมาอย่างนี้ แสดงว่าจะต้องมีตอนพิเศษของหนูพิมายกะลุงใช่ไหมค่ะ อิอิ
    #550
    0
  5. #209 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:57
    พิมายชอบคนแก่ด้วยยยยย 5555555 ปมเพียบเลยค่าาาาาา สู้ๆ นะคะไรท์ :-)
    #209
    0
  6. #208 titania (@nilekia) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:07
    เดี๋ยวนะ... ห่างกัน 27ปี?!!!!
    #208
    1
    • #208-1 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 17)
      22 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:09
      แค่เกือบๆ น้อยกว่านั้นนิดหน่อย แต่ก็ประมาณนั้น lol
      ผู้สูงวัยกรุบกริบดีออก
      #208-1
  7. #207 lamb_san (@lamb20) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:17
    เปลืองตัวสุดๆ555555 รอตอนต่อไปค่า
    #207
    0
  8. #206 Hiii29220 (@Hiii29220) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:49
    ลุงสิงขรก็สเน่ห์แรงเหมือนกันแฮะ พิมายชอบคนที่นึกไม่ถึงจริงๆ แปลกใจมากค่ะช็อตนี้
    #206
    0
  9. #205 HERRINNE POTTER (@zinnialalo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:08
    คนแก่เอ๊ยคนมีอายุอร่อยน่ะพิมาย
    #205
    1
  10. #204 Omioe (@onphima) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:37
    พิมายชอบครูสิงห์ รอคะรออออ
    #204
    0
  11. #203 Jinjerbell (@k-ngong) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:52
    ว้าวพิมายได้ไหม555 ลุงนี่ละอร่อยดีนักแล
    #203
    0
  12. วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:09
    น้องแฝดสู้กันเก้อเลย 55555
    #202
    1
  13. #201 =>black projecter (@aceofheart) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:44
    บันเทิงที่ gif

    ว่าแต่ถ้าให้ผมเดา พ่อหนูรักน่าจะเป็นผู้ทรยศของหน่วยรึเปล่า ดูจากท่าทางของท่านแม่
    #201
    1
    • #201-1 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 17)
      22 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:42
      เป็นสมมุติฐานที่ดี มาดูกันว่าจะใช่มั้ย ><
      #201-1
  14. #200 Mayazaa (@Mayazaa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:52
    ทำไมตอนนี้สั้นจังคะ ~~ พอเลื่อนลงมาถึงgifปุ๊บ 555555555
    #200
    1
    • #200-1 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 17)
      22 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:42
      Gifมันแย่งซีนเกินไปมากกว่าค่ะ 5555 บทหน้าๆจะพยายามให้ยาวกว่านี้นะคะ
      #200-1
  15. #199 ใบไม้เปลี่ยนสี (@beaw_nile) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:36
    อ่านจนจบบท กำลังจะเม้นต์ เห็นเซนเบอร์นาดกับแมวน้อยแล้วความคิดหยุดกึก หายไปหมดเลย 555
    นังเซนต์หล่อนทับลงมาได้ หัวใหญ่เท่าปี๊บ
    #199
    1
  16. #198 bookkota (@moonrabbit) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:09
    "…"

    แต่ gif ก็ยังชัดเจนครบถ้วนเหมือนเดิม 5555
    พิมาย หนูชอบความแฟชั่นนิสต้าของลุงสิงขรเค้าใช่มั้ยคะ ถถถถ ชอบได้แต่อย่าเลียนแบบเลยนะ ให้ลุงสิงเค้าเท่คนเดียวเถอะ 5555
    ปอลอ ขอให้คอมหายพังไวๆน้าา
    #198
    1
    • #198-1 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 17)
      22 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:41
      คอนเซบเราต้องไม่หายไปค่ะ 555
      ปล.สิงขรหล่อน๊าาา แต่ชอบทำตัวเองให้ไม่หล่อเท่านั้นเอง
      #198-1