ตอนที่ 15 : ตอนที่ ๑๔ ความเผด็จการของพิมาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1802
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    14 ก.พ. 60


ตอนที่ ๑๔ ความเผด็จการของพิมาย




                ปากร้องห้ามแต่ในท้ายที่สุดพิมายก็ให้ความร่วมมือด้วยอยู่ดี



                ใต้ซุ่มกันภัยต้นเดิมภายในรั้วโรงเรียน เด็กสาววาโยปรากฏตัวขึ้นพร้อมหนังสือที่ยืมมาจากสิงขร ชีวประวัติแห่งวีรชนการที่เด็กซึ่งสอบตกวิชาประวัติศาสตร์ตลอดศกมาขอยืมหนังสือเล่มหนาซึ่งอยู่นอกบทเรียนโดยสิ้นเชิงทำเอาคนหน้าหน่ายโลกแทบหลั่งน้ำตาด้วยความปลาบปลื้มเพราะคิดว่าในที่สุดพิมายก็กลับเนื้อกลับตัวได้เสียที



                “ปัญจราชศาสตราในสมัยเจ้าหลวงกวินทราเสียชีวิตกันไปเกือบหมดแล้ว เหลือแค่ กลวัชร วัชริศ ที่ตอนนี้เกษียณตัวเองไปอยู่เมืองอุดร”



                “ปู่ของตุลย์กับติณห์” รักษ์นาราชะโงกตัวมาดูข้อมูลในหนังสือที่เปิดกางอยู่บนพื้นหญ้าพลางพึมพำ



                ยามผลัดเปลี่ยนพระเจ้าแผ่นดินก็ถึงเวลาผลัดเปลี่ยนปัญจราชศาสตราเช่นกันและการคัดเลือกจะเริ่มทำกันตั้งแต่เจ้าหลวงทรงแต่งตั้งรัชทายาท กระดาษหน้าต่อมาที่พิมายพลิกเปิดให้ดูคือรายชื่อพร้อมประวัติโดยย่อของเหล่าว่าที่ปัญจราชศาสตรารุ่นใหม่ที่ควรจะได้รับแต่งตั้งเมื่อรัชสมัยของเจ้าหลวงกฤตภาสมาเยือน



                พิมายหยิบดินสอถ่านขึ้นมาแล้วขีดกากบาทขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ทับลงไปบนสัญลักษณ์ของไฟและดิน ภาสกร วัชริศ และ สิรามล คีรีรัตน์ พ่อแม่ของสองแฝดซึ่งเสียชีวิตไปแล้ว



                แต่หลังไล่สายตาอ่านชื่อจนครบเด็กสาวตัวสูงก็ขีดกากบาทไปบนสัญลักษณ์แห่งลมเช่นกัน ปัญจราชศาสตราคนนี้ยังไม่ตายทว่าไม่ควรเข้าใกล้ ปราณนต์ เหมปักษ์ บุตรชายคนเล็กของสกุลหลักแห่งวาโย อดีตคู่หมั้นของแม่พิมาย เหตุผลหนึ่งที่ทำให้ไม่ควรสนทนาด้วยก็เพราะความบาดหมางที่เกิดจากการตอบปัดปฏิเสธ อีกเหตุผลก็เพราะบรรยากาศรอบตัวผู้ชายคนนั้น



                “โอย แค่อ่านชื่อก็ขนลุกแล้ว” พิมายลูบแขนไปมา รักษ์นาราไม่เคยพบปราณนต์มาก่อน ทว่าเพื่อนตัวสูงมักบรรยายคล้ายเดิมทุกครั้ง ตัวผอมจนแก้มตอบ ปากบางเฉียบเหยียดยิ้มที่ดูไม่น่าไว้ใจตลอดเวลา พร้อมตามมาด้วยคำวิจารณ์ว่าไม่แปลกใจเลยว่าทำไมแม่ถึงตอบปฏิเสธไป



                จากการตัดตัวเลือกทำให้เหลือเพียงสองคนเท่านั้น



                วิรุณ ชลัชพงษ์ ผู้นำสกุลหลักแห่งอาโปคนปัจจุบัน พ่อของภาคินทร์



                ธีรัช ศารทูล มหาปราชญ์ผู้หายตัวไปตั้งแต่เหตุการณ์แม่น้ำแดง



                หรือที่จริงควรพูดว่าเหลือแค่หนึ่งดี เพราะแม้จะยังไม่พบศพแต่คนหลังก็ถูกสันนิษฐานว่าเสียชีวิตไปแล้ว



                “ตัวเลือกไม่น่าเลือกเอาซะเลยแฮะ” พิมายบ่นตามเคย รักษ์นารานิ่งมองอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะตัดสินใจเล่า



                “เขาเคยมาที่บ้านเรา”



                “ใคร?”



                “พ่อของภาคินทร์ เมื่อแปดวันที่แล้วเขามาคุยกับแม่ แถมยังเรียกแม่ว่าอินท์ด้วย”



                พิมายเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ “แปลว่าสนิทกันสุดๆ เลยไม่ใช่เหรอ”



                อินทุภรณ์ไม่ชอบให้ใครเรียกชื่อเพียงย่นย่อ โดยให้เหตุผลว่ามันเหมือนชื่อผู้ชายเกินไป ขนาดสิงขรเองบางเวลายังโดนมองค้อนกลับมาเสียด้วยซ้ำไปเวลาเรียกชื่อนี้ ส่วนพิมายและสองแฝดนั่นถือเป็นข้อยกเว้น



                “น้าอินท์นี่ก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันแฮะ รู้จักแต่คนใหญ่คนโตทั้งนั้น”



                “แต่ท่าทางไม่เหมือนกับตอนที่คุยกับครูสิงเลยสักนิด แม่ดู...” รักษ์นาราใช้เวลาไม่น้อยเลยทีเดียวกว่าจะเลือกคำได้ “เครียด...แล้วก็ดูโกรธมาก เหมือนกำลังทะเลาะกันอยู่แต่เราบังเอิญเดินเข้าไปพอดี”



                “แกได้ยินหรือเปล่าว่าพวกเขาเถียงกันเรื่องอะไร”



                เด็กสาวตัวเล็กส่ายหน้าให้กับคำถามนั้น พิมายทำท่าจะถามเพิ่มแต่กลับต้องพลิกปิดหนังสือดังพรึบแล้วดึงย่ามของตนมาวางทับไว้ ดวงตาสีลูกหว้าพยับเพยิบไปทางด้านหลังรักษ์นารา



                “พี่รักษ์!!/พี่รักษ์!!” เสียงที่ประสานกันมาแต่ไกลทำให้ทราบได้ทันทีว่าเป็นใครโดยไม่ต้องหันมอง



                ตุลย์ถลามานั่งข้างรักษ์นาราเป็นคนแรก ตามมาติดๆ ด้วยติณห์



                “ดูนี่สิ ดูๆ”



                คนหนึ่งชี้ชวน อีกคนยื่นกระดาษมาให้ รักษ์นารากวาดตาอ่านอย่างละเอียดตามวิสัย ทว่าคนใจร้อนอย่างพิมายไม่อาจทนรอได้จึงชะโงกหน้าเข้ามาดูบ้าง กลายเป็นตอนนี้ทั้งสี่หัวกำลังก้มมองกระดาษใบจ้อยเป็นตาเดียว



                “งานประลองชิงถ้วยพระราชทานสำหรับผู้ใช้กสิณรุ่นเยาว์” แค่หัวกระดาษก็สามารถทำให้เด็กสาวตัวสูงเผลอตัวเสียงดังด้วยความตื่นเต้นได้อย่างง่ายดาย “ข้าแต่มหาพฤกษา!! ถึงเวลาแล้วเหรอเนี่ย จัดที่ไหนวันไหนน่ะ”



                งานประลองชิงถ้วยพระราชทานคือการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหนึ่งของบรรดาผู้ใช้กสิณ ไม่ว่าจะเป็นสกุลที่สูงศักดิ์หรือต่ำต้อยสักเพียงใดก็สามารถสมัครได้หมดขอแค่ใช้กสิณได้เป็นพอ แม้จะเรียกแบบรวมๆ ว่ารุ่นเยาว์ แต่ความจริงก็ยังแบ่งย่อยเป็นสองช่วงอายุด้วยกัน ประเภทแรกสำหรับเด็กที่มีอายุห้าพันวันขึ้นไปแต่ไม่เกินหกพันวัน ส่วนประเภทที่สองสำหรับอายุหกพันวันขึ้นไปแต่ไม่เกิดเจ็ดพันวัน



                ชัยชนะมาพร้อมถ้วยรางวัล อัฐจำนวนมากและเกียรติยศ ว่ากันว่าแม้จะได้แค่ที่สามก็สามารถทำให้สกุลเลื่อนอันดับได้อย่างต่ำสามขั้นเลยด้วยซ้ำ แถมการประลองนี้อาจเป็นใบเบิกทางสู่อนาคตอันรุ่งโรจน์ได้อีกด้วยเพราะเจ้าหน้าที่จากกรมต่างๆ และคนใหญ่คนโตของแคว้นต่างมารับชมการประลองนี้กันทั้งสิ้น



                พิมายอยากเข้ารวมการประลองนี้มาตลอดทว่าพ่อแม่ไม่อนุญาต ทั้งคู่ประคบประหงมเธอเป็นดั่งสาวน้อยผู้บอบบาง ไม่กล้าให้ลงแข่งรุ่นอายุห้าพันวันเพราะกลัวจะบาดเจ็บ ทั้งที่ในวัยนั้น เธอก็สามารถอัดเด็กผู้ชายที่อายุมากกว่าให้หมอบราบได้ง่ายๆ ได้แล้ว พิมายร่ำร้องอยู่ทุกวันกว่าจะได้รับสัญญาว่าจะให้ลงแข่งในรุ่นอายุหกพันวันได้  และบัดนี้โอกาสก็ลอยมาหาเธอในที่สุด



                พิมายไม่ได้รวมประลองเพื่อหวังเลื่อนดำลับขั้นให้สกุล ต่อให้คนพวกนั้นจมกองศักดิ์ศรีของตนเองตายเธอก็ไม่คิดสนสักนิด ที่เธอต้องการคือพิสูจน์ตนเองต่างหาก พิสูจน์ว่าต่อให้มีเลือดของชนต่างแคว้นไหลเวียนอยู่ในกายเธอก็ยังเป็นผู้ใช้กสิณที่เก่งกาจ ไม่ใช่เศษสวะที่คนพวกนั้นนึกจะดูถูกดูแคลนเมื่อไรก็ได้



                “อีกประมาณเก้าสิบวันหลังจากนี้ที่สนามสัตตบงกชจ้ะ” รักษ์นาราผู้อ่านอย่างถี่ถ้วนตอบคำถามนั้นให้ก่อนจะหันไปทางสองแฝด “เข้าร่วมงานประลองแบบนี้มันผิดข้อตกลงไม่ใช่เหรอจ๊ะ”



                ต้องขานทั้งชื่อสกุลและแสดงพลังเพื่อต่อสู้ หากมีคนอื่นรู้ความลับของทั้งคู่เข้าละก็คงถูกลากไปกลับซ่อนตัวที่เมืองชายแดนแคว้นโดยไม่ได้พบหน้ากันอีกเป็นแน่



                “พวกผมกำลังคิดว่าจะรวมประลองแค่คนเดียว แล้วก็ให้คนนั้นปลอมนามสกุลเอา” แฝดธาตุไฟตอบ



                “ไม่ยากหรอกครับเพราะพวกสกุลลำดับล่างไม่ค่อยมีใครสนใจตรวจสอบอยู่แล้ว แถมยังไม่ค่อยเข้าประลองกันด้วย” แฝดธาตุดินอธิบาย



                “ขอเดานะ พวกแกไม่รู้ว่าจะส่งใครไปดีละสิท่า” พิมายสะบัดใบประกาศไปมาพลางถามอย่างยียวน



                “ลูกพี่สุดยอด อ่านใจพวกผมได้ด้วย” ติณห์แสร้งชม ในขณะที่ตุลย์หันไปถามคนสำคัญของพวกเขา



                “พี่รักษ์ว่าพวกผมควรให้ใครไปดี”



                “อะ...เอ๋ ใครดีน่ะเหรอ เลือกยากจัง ถ้างั้นใช้วิธีจับฉลากดีไหมจ๊ะ” สมกับเป็นวิธีของสาวน้อยนุ่มนิ่มรักสงบ สองแฝดทำท่าจะคล้อยตามเห็นด้วยอย่างง่ายดายถ้าไม่ใช่เพราะพิมายที่แย้งเสียงดังขึ้นมาเสียก่อน



                “จืดชืดชะมัด ฉันว่าพวกแกสองคนสู้กันเลยดีกว่า ใครชนะคนนั้นน่ะแหละได้ไป”



                “อะ...เอ๋ แต่ว่าแบบนั้น”



                ทว่าเด็กสาวจากมารุตพาตไม่รับฟัง ซ้ำยังเผด็จการกำหนดทุกอย่างให้เสร็จสรรพ “ให้น้าอินท์เป็นกรรมการ กติกาก็กำหนดเวลาสองบาท ใครโจมตีถูกตัวอีกฝ่ายได้มากกว่าหรือทำให้หมดสติได้ก่อนก็ชนะ”



                “ดะ...เดี๋ยวก่อนแบบนั้นมันอันตรายนะ” รักษ์นาราพยายามห้ามปราม แต่เช่นเคยที่พิมายไม่ฟัง แถมคราวนี้สองแฝดยังทำตาเป็นประกายเหมือนเห็นเรื่องน่าสนุกลอยมาอีกต่างหาก



                “เวทีคือป่าหลังเรือน ห้ามใช้อาวุธ ห้ามวางยาหรือกลั้นแกล้งคู่ต่อสู้ก่อนเริ่มยก ตกลงตามนี้ รับทราบ!



                “รับทราบครับ!/รับทราบครับ!



                มะ...ไม่มีใครฟังเธอเลย




##########


          สนทนา : เร่งปั่นสุดชีวิต เอามาเสิร์ฟรับวันวาเลนไทน์ ซึ่งเนื้อหาไม่ได้มีความเข้ากับเทศกาลใดๆ เลยสักนิด 555



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

1,495 ความคิดเห็น

  1. #549 sydneylove (@sydneylove) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 18:08
    มันส์แน่งานนี้
    #549
    0
  2. #248 Afradear (@00phannita00) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 18:34
    ขำรูป gif มาก555
    #248
    0
  3. #189 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:32
    เห็นความมันและดราม่าลอยมาตุๆ
    #189
    0
  4. #188 tinkerbell.n12 (@tinkerbell12nook) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:13
    สนุกแน่งานนี้
    #188
    0
  5. #187 lukme46pp (@lukme46pp) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:27
    ตลกgif-_-"

    #187
    0
  6. #186 mummy_yaoi (@mimm5341) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:15
    มันต้องอย่างงี้55555555
    #186
    0
  7. #185 amporn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:50
    ขอบคุณค่ะ
    #185
    0
  8. #184 Omioe (@onphima) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:56
    วนุกคะเรื่องกำลังเข้มข้นขึ้นแล้วรออออออ
    #184
    0