ตอนที่ 11 : ตอนที่ ๑๐ วิธีโดดเรียนของรักษ์นารา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1889
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    22 ธ.ค. 60



ตอนที่ ๑๐ วิธีโดดเรียนของรักษ์นารา





รักษ์นาราเพิ่งเคยโดดเรียนเป็นครั้งแรกและมันง่ายกว่าที่คิดไว้เยอะ

 

 

หรือเพราะเป็นเธอก็ไม่รู้มันจึงได้ง่ายดายถึงขนาดนี้ รั้วหลังโรงเรียนค่อนข้างสูงก็จริงแต่ก็ค่อนข้างเปลี่ยวไร้นักเรียนหรือครูให้เห็นเช่นกัน เด็กคนอื่นคงคิดหนักว่าจะทำเช่นไรจึงจะข้ามกำแพงสูงติดเหล็กแหลมไปได้ แต่รักษ์นารามีตัวช่วยเป็นต้นหางนกยูงขนาดสองคนโอบซึ่งยืนต้นขนาบกำแพงทั้งสองด้าน ใช้เวลาเพียงไม่ถึงสามบาทเด็กสาวก็สามารถออกมาเดินเตร่นอกรั้วสถานศึกษาเพื่อตามหาภาคินทร์ได้แล้ว

 

 

สำหรับรักษ์นารา การหาตัวใครสักคนไม่ใช่เรื่องยาก ด้วยความสามารถอันแปลกประหลาดที่เธอมี จึงมีวิธีการมากมายให้เลือกใช้ แต่ที่ยากในกรณีนี้คือหากเจอแล้วควรจะพูดหรือทำตัวเช่นไรต่างหาก

 

 

ทำไมไม่มาโรงเรียนทุกคนเป็นห่วงกันมาก...ทุกคนที่ว่าคือเธอคนเดียว

 

 

สิงขรฝากใบขออนุญาตผู้ปกครองเรื่องทัศนศึกษามาให้...ภาคินทร์ได้เดือดไปกว่าเดิมแน่

 

 

เราอาจไม่ได้เข้าใจทั้งหมดดีนัก แต่ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ...ถือดียังไงคิดว่าตัวเองจะช่วยเขาได้

 

 

เราเป็นห่วงภาคินทร์มากๆ เลยอยากมาดูให้แน่ใจว่าไม่เป็นอะไร...อย่างกับเธอจะกล้าพูดงั้นแหละ

 

 

มองทางด้วยสาวน้อยดอกเข็มสีชมพูช่อใหญ่เอนโน้มลงมาแตะแก้ม ทำให้รักษ์นาราหยุดเท้าได้ทันก่อนจะพลาดก้าวลงไปในหลุมบ่อของถนนอันขรุขระเบื้องหน้า ไม่มีประโยชน์อันใดที่จะเอาแต่ใคร่ครวญถึงสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น และความห่วงหาควรออกมาจากใจมิใช่การปั้นแต่ง

 

 

มาลีอ่านท่าทีของเธอได้อีกครั้ง รักษ์นาราขมวดคิ้วเข้าหากันจนแทบพันกันยุ่ง พูดตามตรงเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าภาคินทร์จะยินดีหรือไม่ที่ได้เห็นหน้าเธอ ในเมื่อเธอเองนั่นแหละที่บังคับให้เขาไปรวมอาหารมื้อนั้นจนต้องเจอเรื่องหงุดหงิดใจ

 

 

พ่อหนุ่มคนนั้นพูดไว้ไม่ใช่หรือว่าอย่าได้เอ่ยขอโทษในความผิดของผู้อื่น

 

 

และบางครั้งรักษ์นาราก็คิดว่ามาลีสามารถอ่านใจเธอได้ด้วย

 

 

“หนูว่าหนูจะไม่พูดอะไรทั้งนั้น” เด็กสาวตัวเล็กตัดสินใจในฉับพลัน หาภาคินทร์ให้เจอ ไปแอบดูให้แน่ใจว่าเขายังสบายดี เธอจะได้กลับไปอย่างสบายใจเช่นกัน ง่ายจะตาย เธอแอบมองเขาออกจะบ่อย รับรองเขาไม่มีทางรู้ตัวแน่ๆ ว่าเธออยู่ตรงนั้น

 

 

คิดได้ดังนั้นรักษ์นาราจึงกวักมือเรียกสุนัขพันทางตัวผอมกะหร่องที่กำลังคุ้ยหาเศษอาหารอยู่ใกล้กัน มันเดินดุ่มๆ ตรงเข้ามาหาอย่างแสนเชื่องพร้อมกระดิกหางไปมา

 

 

“ช่วยอะไรหน่อยได้ไหมจ๊ะ หือ? มีอะไรมาแลกงั้นเหรอ” เด็กสาวเอียงคออย่างครุ่นคิดก่อนจะเหลือบไปเห็นแผงขายหมูปิ้งที่อยู่ไม่ใกล้กันนัก หลังจากเจียดอัฐจำนวนไม่มากที่พอมีติดตัวเพื่อหมูปิ้งสามไม้ ในที่สุดเจ้าพันทางก็ยอมช่วยแต่โดยดี

 

 

คนทั่วไปเห็นเพียงภาพเด็กสาวตัวเล็กกำลังลูบหัวและซื้ออาหารเลี้ยงสุนัขจรจัดตัวหนึ่งอย่างแสนอาทร แต่หากเดินเข้ามาใกล้พอ คงได้มีการอุทานไม่ก็ผงะหนีกันไปข้างกับบทสนทนาอันแสนจริงจังจนเกือบเหมือนทั้งคู่จะสามารถโต้ตอบกันได้

 

 

“ลักษณะเป็นไงน่ะเหรอ ก็...เด็กผู้ชายตัวสูงๆ หน้าบึ้งๆ นิดหนึ่งแล้วก็ เอ๋?...แบบนั้นไม่ช่วยเหรอ อืม ยังไงดีละ เขาใช้กสิณอาโปได้แหละ แล้วก็มักมีเรื่องชกต่อยอยู่เป็นประจำ ตามตัวเลยมีกลิ่นเหมือนน้ำค้างผสมกลิ่นเลือดนิดๆ แล้วก็...”

 

 

ความทรงจำของหลายวันก่อนย้อนกลับมา ทุ่งดอกหญ้า แสงหิ่งห้อย และร่างสูงที่ยืนแนบชิด

 

 

“ดอกบัว เขามีกลิ่นเหมือนดอกบัว”

 

 

อ่อนหวานและนุ่มนวลอย่างน่าขัดแย้ง พร้อมทั้งทำให้ความรู้สึกในหัวใจขยายตัวขึ้นได้อย่างง่ายดายเช่นกัน น่าอายเหลือเกิน กุลสตรีที่ดีไม่ควรมานั่งจำกลิ่นผู้ชายแบบนี้สิ ไม่ควรเลยจริงๆ สองแก้มของรักษ์นาราแดงขึ้นอีกครั้ง เป็นจังหวะเดียวกับที่เจ้าพันทางวิ่งควบออกไป

 

 

“รอด้วยๆ”

 

 

รักษ์นารารีบตามไปทันที โดยปล่อยเรื่องฟุ้งซ่านทิ้งไว้ที่เดิม ทว่าเจ้าพันทางช่างใช้ทางลัดได้ไม่เกรงใจเธอเลยสักนิด ทั้งวิ่งตัดหน้าเกวียน กระโจนผ่านพุ่มไม้ พรวดพราดเข้าไปในร้านอาหาร แวะไปดมฟุตฟิดตามเรือพายที่ตลาด ก่อนจะมาจบลงที่วัดแห่งหนึ่งซึ่งซ่อนตัวอยู่ในซอกลืบอันลึกลับของงพระนคร

 

 

อุโบสถสีขาวหลังใหญ่คือสิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตา ฐานปัทม์(๑)เป็นทรงบัวหงายสูงถึงสองวา มีทางเข้าถึงสามด้านแล้วยังมีระเบียงเดินได้โดยรอบ หลังคาทรงจั่วทาสีทองโดดเด่นลดหลั่นกันมาถึงสามระดับ ช่อฟ้า(๒)ทรงนาคตัวใหญ่ที่มีตาแดงดั่งแสงทับทิมจ้องมองมาราวกับจะสำรวจทุกคนที่เดินเข้ามาในอารามแห่งนี้

 

 

 

(๑) ฐานปัทม์ องค์ประกอบสำคัญทางโครงสร้างที่ทำหน้าที่รับน้ำหนักอาคาร

(๒) ช่อฟ้า - เป็นส่วนซึ่งประดับอยู่ส่วนยอดบนสุดของปลายสันหลังคา

 

 

 

รักษ์นาราเหลือบมองเข้าไปในอุโบสถ เธอเห็นรูปหล่อโลหะเคลือบทองขององค์กานด์ดารินทร์และองค์อสัญญุชัยประทับยืนคู่กันโดยมีอีกหนึ่งร่างที่สูงเพียงอกของสองรูปปั้นประทับเยื้องมาเบื้องหน้าเล็กน้อย สองมือประสานอยู่ที่ระดับเอวโดยมีต้นไม้เล็กๆ หล่อจากทองแดงขนาดไม่เกินหนึ่งฝ่ามือที่กิ่งก้านประดับด้วยเม็ดพลอยและกระจกสีวางอยู่บนนั้น

 

 

แม้ทุกแคว้นจะมีตำนานเล่าขานคล้ายกันว่าสองเทวาชายหญิงช่วยกันเสกสรรภพภูมินี้ขึ้น ทว่าไม่ใช่ทุกแคว้นที่จะนับถือและบูชาทั้งสองอย่างเสมอภาค บางแคว้นกราบไหว้เพียงองค์กานด์ดารินทร์เพราะถือว่าเป็นผู้นำพาชีวิต บางแคว้นก็บูชาเพียงองค์อสัญญุชัยเพราะมองว่าช่วยปกป้องจากความตาย

 

 

และบ้าง...ก็เชิดชูบุตรที่เกิดจากทั้งคู่ เทวดาแห่งแสงจันทราและเงาสุริยัน เปรียบดังกลางวันและกลางคืนที่เวียนบรรจบอย่างทัดเทียม

 

 

...นิกายวิษุวัต...

 

 

รักษ์นาราเคยได้ยินเรื่องนิกายนี้มาบ้างเหมือนกัน แต่ไม่นึกเลยว่าจะมีอุโบสถตั้งอยู่ในพระนครเช่นนี้ เพราะถึงแม้แคว้นนิวารินจะยอมให้มีนิกายยิบย่อยที่แตกต่างกันได้มาเผยแพรความเชื่อ ทว่าส่วนใหญ่ก็ยังนับถือเพียงกานด์ดารินทร์คู่กับอสัญญุชัยอยู่ดี

 

 

“โฮ่งๆๆ” เจ้าพันทางเห่า ก่อนจะเอาจมูกมาดุนขาของเด็กสาวเพื่อเรียกความสนใจ

 

 

“โทษที เหม่อไปหน่อย นำทางต่อได้เลยจ้ะ”

 

 

มันกระดิกหาง เห่ารับคำอีกรอบก่อนจะวิ่งเหยาะๆ ล่วงหน้าไปก่อน ทว่าไม่ได้ควบเร็วจนแทบตามไม่ทันแบบเมื่อครู่อีกแล้ว เจ้าพันทางดมฟุตฟิดไปตามพื้นดินและฐานปัทม์ มันเลี้ยวเลาะมุมอุโบสถ ทว่าพอรักษ์นาราเลี้ยวตามไป

 

 

“ว๊าย!

 

 

“เหวอ!!

 

 

เธอกลับชนเข้ากับใครอีกคนอย่างจัง แรงปะทะทำให้ซวนเซแต่ไม่ถึงกับล้มก้นจ้ำเป้า รักษ์นาราคว้าต้นแขนของอีกฝ่ายไว้อย่างรวดเร็วเมื่อทางนั้นทำเหมือนจะเอนล้มไปจริงๆ และเมื่อได้เห็นใบหน้านั้นในระยะประชิด เด็กสาวถึงกับเผลออุทานเรียกไป...

 

 

“ภาคินทร์”

 

 

เด็กหนุ่มสูงกว่าเธอเกือบคืบทว่ากลับมีรูปร่างบอบบางเกือบจะเทียบเท่า ผมสีดำตัดสั้นอย่างเรียบร้อย ดวงตาสีวังน้ำวนและรูปหน้าที่ละม้ายคล้ายจนเผลอทำให้เข้าใจผิดได้ง่ายๆ ทว่าที่ต่างกันอย่างชัดเจนคือตาไม่ดุเท่า คิ้วไม่ขมวดเท่า และการที่ต้องใช้ไม้ค้ำยันทั้งสองข้างในการช่วยพยุงเดิน

 

 

                   ชวินทร์ต่างหากครับ” เด็กหนุ่มเอ่ยอย่างเป็นมิตร อีกหนึ่งความแตกต่างที่ชัดเจนยิ่งนัก “อาจจะคล้ายกันไปสักหน่อย แต่ก็ไม่เหมือนกันหรอกนะครับ”

 

 

                รักษ์นาราอ้ำอึ้ง แม้จะปะติดปะต่อและคาดเดาได้ทว่าใจยังไม่อยากยอมรับ เธอไม่คิดว่าทุกอย่างจะผิดคาดหมายและบังเอิญจนน่าหัวร่อได้ถึงขนาดนี้

 

 

                “พี่ได้ยินเสียงร้อง เป็นอะไรหรือเปล่าวินทร์”

 

 

                “โฮ่งๆ”

 

 

ประโยคที่ดังขึ้นผสานกับเสียงเห่าของเจ้าพันทางเรียกสายตาของรักษ์นาราให้หันตาม เมื่อมองข้ามไหล่เด็กหนุ่มผู้ต้องใช้ไม้ค้ำยันไป ดวงตากลมโตสีน้ำตาลก็ประสานเข้ากับดวงตาสีวังน้ำวนอีกคู่พอดี ร่องรอยความขุ่นมัวที่เห็นจนคุ้นชินถูกเจือจางให้กลายเป็นความสงสัยและตกตะลึงแทน

 

 

                ...สมใจอยากไหมละรักษ์นารา เจอภาคินทร์ตัวจริงเข้าจนได้...

 

 

                และในขณะที่รักษ์นารากำลังคิดว่าจะหันหลังกลับแล้ววิ่งหนีไปเลยหรือว่าจะเอ่ยขอโทษพร้อมบอกว่าไม่ได้เห็นหรือรู้อะไรทั้งนั้นก่อนดี เด็กหนุ่มร่างผอมก็ยึดท่อนแขนของเธอไว้ โพล่งตอบคำถามก่อนหน้านี้ไปอย่างร่าเริงว่า

 

 

“ผมสบายดีครับ แต่ผมว่าผมเจอเพื่อนพี่ด้วยแหละ”

 

 

เป็นอันว่ารักษ์นาราโดนจับได้คาหนังคาเขาเลยทีเดียว

 



##########

สนทนา : ไม่รู้ทำไมแต่ช่วงนี้แต่งได้ค่อนข้างสั้นเลยเอามาลงให้เต็มๆร้อยเปอร์ค่ะ เจอคนน้องแล้ววววว อาจไม่แซ่บเท่าคนพี่แต่ก็มีความเด็ดดวงในแบบของตัวเองแน่นอนเรารับประกัน 555






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

1,495 ความคิดเห็น

  1. #851 lady-zeara (@lady-fair) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 15:42
    ชอบนะคะ แต่ละคนมีเอกลักษณ์ดี โดยเฉพาะนางเอก
    #851
    0
  2. #672 ⓒЯAẕY DO_G (@sayerena_68) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 00:49
    อ่านตอนนี้รู้สึกเริ่มเบื่อนางเอก
    #672
    0
  3. #541 sydneylove (@sydneylove) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 20:16
    หวังว่าคงไม่ได้มาชอบหนูรักษ์ทั้งสองคนหรอกนะ
    #541
    0
  4. #159 พีค (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 19:44
    ม่ายยยยยยยยยยยย

    #เค้าค้างงงง
    #159
    0
  5. #158 ebookpisi (@ebookpisi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 16:46
    ชอบมากๆค่ะ ขอบคุณนะคะ
    #158
    0
  6. #157 Mer.L (@kyungkaew) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 10:00
    ดูภาคินกับน้องสนิทกันนะคะ น้องดูน่ารักมาก
    #157
    0
  7. #156 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 07:09
    หนูรักษ์มีสกิลใหม่ โดดเรียนง่ายกว่าปลอกกล้วยเข้าปาก 5555555


    มีแง้มปมของหนูรักษ์ข้างบนด้วย แต่คุณน้องชายสุภาพม๊ากมาก // ตัดภาพไปที่พี่ชาย นายเหมือนยักษ์ขมูขีขึ้นมาทันใดเลยนายคินทร์ #ไม่เป็นไรยังไงเราก็ทีมภาคินทร์ 5555555555
    #156
    0
  8. #155 =>black projecter (@aceofheart) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 00:46
    Dat meme

    ชอบคุณน้องอ่ะ สายสุภาพ ?_?
    #155
    0
  9. #153 Omioe (@onphima) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 22:42
    รออออออ สนุกอะชอบ
    #153
    0
  10. #152 regist (@regenerate919) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 22:06
    คุณน้องน่าร้ากกกกกกก
    #152
    0
  11. #151 คุณหญิงแม่ (@dobdabzaa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 21:59
    โอ้ ความสามารถพิเศษสุดล้ำ คุยกับหมาได้ด้วย น่ารักอ่ะ
    #151
    0
  12. #150 mummy_yaoi (@mimm5341) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 21:57
    คุณน้องของภาคินทร์แน่ๆ
    #150
    0