[ปู้จิ้ง] Sally & Brown -ไก่แซลลี่กับหมีบราวน์-

ตอนที่ 1 : Happy Family [ครอบครัวสุขสันต์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 เม.ย. 58

。SYDNEY♔

           ยินดีต้อนรับสู่ บ้านสี่หนุ่มสไตล์’
           บ้านแสนน่ารัก แสนสุขสันต์ และ...มุ้งมิ้ง


           23/4/2558 @ จ.ลำปาง
           18:25


           ณ ดินแดนรถม้า จังหวัดลำปาง

           จังหวัดที่เคยได้สมญานามว่า "ลำปางหนาวมาก" ตอนนี้กลายเป็นจังหวัดที่ร้อนมากที่สุดที่หนึ่ง

    ในประเทศเลยทีเดียวด้วยอุณหภูมิขึ้นสูงถึง 41 องศา

           และในจังหวัดลำปาง...มีฟาร์มม้าฟาร์มใหญ่แห่งหนึ่งชื่อว่า "กิตติพงษ์ฟาร์ม"

           ในฟาร์มม้าแห่งนี้ มีเจ้าของตัวจริงเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือหนุ่มลูกครึ่งไทย-ฮ่องกงคนหล่อตี๋ ชื่อว่า

    "ปู้-กิตติพงษ์" แต่เมื่อสามปีก่อน เขาบินไปเรียนต่อที่เกาะฮ่องกง เลยมีอีกสามหนุ่มมาช่วยดูแลที่ฟาร์ม

    แทนเขาในระยะนี้

           คนแรก น้องชายหน้ากลมเชื้อสายแขกสุดน่ารัก "จุ้งจิ้ง-ปรัชญา"

           เขาเป็นน้องชายต่างสายเลือดกับปู้ก็จริง แต่ก็เป็นหนุ่มที่ปู้นั้นสนิทสนมมากที่สุดตั้งแต่เขายังเด็ก

    แน่นอนว่าสนิทสนมกันมาก จนถึงขั้นนอนห้องเดียวกัน และที่สำคัญเคยนอนเตียงเดียวกันด้วยซ้ำไป

           คนที่สองและสามมาเป็นคู่ พี่ชายสายซาดิสต์กับน้องชายสายร็อค "เอก-ธนโชติ+เจเจ-ภาสกร"

    คู่นี้มาขออาศัยอยู่ที่ฟาร์มม้าของปู้เนื่องด้วยอยากจะเปลี่ยนบรรยากาศจากเมืองกรุงมาอยู่ที่ลำปางดู

           และเมื่อเอกและเจเจเห็นว่าปู้อยู่กับจุ้งจิ้งทีไร พวกเขามักจะชอบล้ออยู่เสมอๆอย่างขำๆ

           ตอนนี้...เรามาดูสามหนุ่มที่กิตติพงษ์ฟาร์มกันดีกว่า



           "งือ...นี่ขนาดตอนเย็นนะเนี่ย อากาศยังร้อนจนแทบจะโดดลงแช่ตัวในแม่น้ำได้เลยอ่ะ"

           จุ้งจิ้งนั่งเท้าคางบ่นอยู่ที่โต๊ะทำงานในโซนห้องทำงานของฟาร์มด้วยความเซ็งในอากาศร้อนสุดๆ

    ที่พวกเขากำลังประสบกันอยู่ในขณะนี้ เอกซึ่งกำลังยืนมองวิวจากประตูกระจกของโซนห้องทำงานก็

    หันมาตอบทันที

           "จะไม่ร้อนได้ไงล่ะจิ้ง นี่มันฤดูร้อนนะครับคุณหนูปรัชญา แหม...ถ้าเป็นขั้วโลกเหนือสิค่อยมาบ่น"

           "ใช่ๆ พี่เอกพูดถูก"

           เจเจคอยเป็นลูกรับมุขรับคำของเอกมาตลอด

           "เมื่อไหร่หมีบราวน์ของไก่แซลลี่จะกลับมาจากฮ่องกงซะทีน้า----??"

           หนุ่มหน้ากลมพูดบ่นต่อไป...เอกและเจเจเอะใจในคำพูดของจุ้งจิ้งเลยถามขึ้นมาว่า

           "เดี๋ยวๆๆ จิ้ง...ไก่แซลลี่ หมีบราวน์ อะไรของแกเนี่ย? พูดถึงใคร...หือ??"

           "นั่นน่ะสิพี่จิ้ง หรือว่าช่วงนี้พี่เอาแต่นั่งดูการ์ตูนไลน์ทาวน์อยู่ในห้องนอนทั้งวันเลยเริ่มเพ้อครับนี่?"

           "เอ่อ..."

           "เอาเถอะ ไอ้เจ ถามเจ้าจิ้งมันไปก็เท่านั้น มันไม่ตอบเราหรอก ไปหาอะไรกินกันดีกว่า"

           "โอเคเลยพี่เอก"

           แล้วสองหนุ่มก็เดินออกจากโซนห้องทำงานไป เหลือจุ้งจิ้งนั่งอยู่คนเดียว

           "อ้าว...จิ้ง มานั่งอะไรคนเดียวตรงนี้ล่ะ?"

           ด้วยความที่จุ้งจิ้งขี้เกียจหันไปมองที่ประตูเลยตอบกลับไปทันที

           "ก็คิดถึงหมีบราวน์น่ะสิ..."

           "ถ้าคิดถึงก็ลองหันมาทางประตูดูสิ"

           ด้วยความที่ฟังคำประสาซื่อ เลยหันไปมองเจ้าของเสียงคุยที่ประตูทันที

           แล้วตาทั้งสองข้างก็เบิกโตด้วยความตกใจว่า...ใครที่มาเยือนถึงโซนห้องทำงาน

           "อย่าทำท่าตกใจเหมือนเห็นผีอย่างนั้นสิจิ้ง...นี่เฮียเองนะ"

           "เฮียปู้...เฮียจริงดิ ไหนขอพิสูจน์หน่อย"

           พูดจบก็ลุกขึ้นไปหยิกแก้มอีกฝ่ายทันทีเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองนั้นไม่ได้ฝันไป

           ปึด!

           "โอ๊ย---จิ้ง เฮียเจ็บนะ มาหยิกแก้มเฮียทำไมเนี่ย?"

           "ก็ผม...จะได้รู้ไงว่าตัวเอง...ไม่ได้ฝันไป เฮียกลับมาจากฮ่องกงซะที ขอกอดหน่อยได้มั้ยครับ?"

           "อึม...กอดเลยสิ"

           หมับ---จุ้งจิ้งรีบเข้าไปกอดปู้ทันทีด้วยความคิดถึง ทั้งสองกอดกันกลมดิ๊กอยู่นานจนกระทั่ง

    เอกและเจเจเดินกลับเข้ามาที่โซนห้องทำงานอีกรอบแล้วเห็นภาพนี้พอดี....

           "อะ...เฮ้ย เฮีย...เฮียจริงดิ??"

           ปู้หันหน้ามาคุยกับเอกเป็นคนที่สอง ตอบเรียบๆ

           "อึม...เฮียเองเอก"

           "แหม...กลับเข้ามาฟาร์มตัวเองทีนี่ เข้ามาหาพี่จิ้งเป็นคนแรกเลยนะ ไม่คิดถึงพวกผมเลยเหรอ?"

           "ไม่ใช่อย่างที่เจเจคิดนะ เฮียกลับมาจากฮ่องกงก็ขึ้นเครื่องบินต่อมาลำปาง รีบมาที่ฟาร์มเพราะว่า

    จะกลับมาหาพวกแกนี่แหละ แต่บังเอิญเจอเจ้าจิ้งมันนั่งอยู่ในห้องทำงานเป็นคนแรกเท่านั้นเอง"

           "ไหนๆเฮียก็กลับมาแล้ว...งั้นเราไปกินมื้อเย็นเลี้ยงฉลองกันเถอะครับ"

           จุ้งจิ้งพูดขึ้นอย่างร่าเริงหลังจากผละตัวออกมาจากการกอดปู้เสียนาน

           "เอาสิจิ้ง เฮียกำลังหิวอยู่พอดี"

           ----------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Say at the end
เปิดมาด้วยความมุ้งมิ้ง
ต่อไปก็ยิ่งน่ารักขึ้น
เข้ามาเม้นท์กันเยอะๆ
อย่าลืมโหวตเรตติ้ง
แล้วกดแชร์กันด้วยน้า

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น

  1. #3 PuaJing Bansai!! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 13:29
    เรื่องนี้ concept มุ้งมิ้งมากกกกก ชอบๆ 55555 รออ่านน้ะะ
    #3
    0