[SET] Heart's Hot Toxic :: เสพพิษรัก ขย้ำหัวใจ [จบแล้วจ้า]

ตอนที่ 7 : H'SHT : Chapter 6 : The girl you like [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,032
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    17 ม.ค. 61



 

Chapter 6

The girl you like

 

 

      “กลับมาแล้วเหรอเจ้าอัล กลับซะมืดค่ำเลยนะ” ป๊าทักขึ้นเมื่อเห็นฉันเดินลากกระเป๋าเข้ามาในบ้าน แค่ไปดูหนังทำไมรู้สึกเหนื่อยๆ แบบนี้ แต่... เหนื่อยใจมากกว่า

      “ไปดูหนังกับวิณณ์มาน่ะป๊า” ฉันบอกแล้วเดินไปนั่งลงบนโซฟาตัวเล็กข้างป๊าที่กำลังดูข่าวอยู่ ป๊าไม่ว่าอะไรเพราะรู้ดีว่าวิณณ์เป็นแฟนฉัน แถมป๊ายังเคยบอกอีกว่าฉันตาถึงจริงๆ เพราะวิณณ์หล่อมาก ฉันเป็นคนสวยก็ต้องคู่กับคนหล่อ เหมือนป๊ากับม๊าไง

      “หิวข้าวไหมเจ้าอัล เดี๋ยวม๊าทำอะไรให้กิน” ม๊าที่เพิ่งเดินมาจากครัวถามขึ้น สงสัยม๊าฉันจะเข้าไปเช็คตรวจตราก่อนจะขึ้นไปนอน

      “อัลกินมาแล้วค่ะ”

      “แล้วนี่สีหน้าดูไม่ดีเลยนะ ไม่สบายเหรอเจ้าอัล?” ป๊าถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง ม๊าเองก็รีบเอามือมาวางบนหน้าผากฉันทันที

      “เมื่อคืนคงจัดหนักล่ะสิ ตัวรุ่มๆ นะเจ้าอัล ก่อนนอนกินยาก่อนนะ”    

      “ค่ะ” ฉันรับปาก ป๊ากับม๊าขมวดคิ้วยุ่งก่อนจะมองหน้ากันงงๆ

      “สงสัยจะไม่สบายจริงแหะ ไม่ร่าเริงเลย ไม่สมกับเจ้าอัลลูกป๊าเลยแหะ” ป๊าเอ่ยยิ้มๆ ฉันถอนหายใจก่อนจะลุกขึ้น

      “อัลขึ้นห้องก่อนนะคะ”

      “ฝันดีเจ้าอัล” ป๊าบอกก่อนที่ฉันจะโผเข้ากอดป๊าหนึ่งที กอดม๊าหนึ่งที

      “อย่าลืมกินยานะ” ม๊ายังคงย้ำเรื่องกินยาเพราะกลัวว่าฉันจะดื้อไม่ยอมกิน ฉันพยักหน้ารับหงึกๆ แล้วเดินลากสังขารขึ้นบันไดบ้านไป

      ฉันโยนกระเป๋าใส่เตียงแล้วเดินไปรอบๆ ห้องเพื่อตามหาเจ้าเบเบ้

      เอ... หายไปไหนนะ

      ฉันขมวดคิ้วยุ่งเริ่มเร่งฝีเท้ามากขึ้นด้วยความเป็นห่วง ดึกดื่นป่านนี้มันควรจะอยู่บนที่นอนของตัวเองสิ ฉันเปิดไปดูในห้องน้ำเผื่อว่ามันจะเผลอเข้าไป เปิดระเบียงห้องดูเผื่อมันจะไปซนแถวๆ นั้น แต่ก็ไม่เจอ

      ฉันรีบวิ่งลงไปด้านล่างทันทีอย่างร้อนใจ

      “ป๊าม๊า! เจ้าเบเบ้ไปไหน?”

      “เฮียพลพาไปที่บ้านน่ะ” ม๊าบอกนั่นทำให้ฉันชะงักไป ป๊าที่มองฉันอยู่ก่อนแล้วยกยิ้มแปลกๆ แต่ฉันไม่สนใจ ฉันเริ่มรู้สึกหงุดหงิดแปลกๆ ไม่อยากจะไปยุ่งเกี่ยวเหมือนเคยแต่มันก็... ทำไมกันนะ โชคชะตาชอบเล่นตลก

      “พาไปทำไมเนี่ย” ฉันพึมพำเบาๆ พร้อมกับกัดริมฝีปากล่าง

      “ไปพากลับมาเองละกัน ป่านนี้บ้านโน่นคงหลับกันหมดแล้วมั้ง”

      “คุณก็พูดไป เนี่ย ผมยังคุยไลน์กับไอ้ทัพอยู่เลย” ป๊าชูโทรศัพท์มือถือในมือรุ่นล่าสุดให้ดู แหม... ป๊าช่างหัวใจวัยรุ่นซะแท้

      “งั้นเดี๋ยวอัลมานะคะ” ฉันบอกแล้วเดินไปบ้านโน่นด้วยสภาพยังอยู่ในชุดนักศึกษาอยู่เลย

      ฉันเดินมาเรื่อยๆ จนถึงประตูบ้านของลุงนำทัพก่อนจะเห็นพี่สาลี่กับพี่มะนาวจ๊วกตำอะไรสักอย่างกันอยู่ตรงลานหน้าบ้าน ตอน... ห้าทุ่มเนี่ยนะ

      “อ้าวคุณหนูอัล มาทำไมคะดึกๆ ดื่นๆ” พี่สาลี่ถาม พี่มะนาวเองก็ตกใจเล็กน้อย

      “แหะๆ พี่เปรี้ยวปากอยากกินตำมะม่วงเลยแวะมาบ้านนี้ ปลาร้าบ้านนี้แซ่บมากเลยนะคะคุณหนูอัล”

      ฉันพยักหน้ารับรู้ก่อนจะบอกจุดประสงค์ที่มาถึงนี่

      “อัลมาพาเจ้าเบเบ้กลับค่ะ”

      “อ้อ เห็นคุณหนูพลพาขึ้นห้องไปแล้วค่ะ”

      “ค่ะ” ฉันพยักหน้ารับกับคำตอบของพี่สาลี่ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านที่ยังไม่ได้ล็อก เดินขึ้นบันไดตรงไปยังห้องของเฮียพล แต่จังหวะนั้นประตูห้องตรงหน้าก็เปิดออกมาเสียก่อน เป็นพริบพราวนั่นเอง เธออยู่ในชุดนอนสไตล์สาวแมนๆ อย่างเสื้อยืดกับกางเกงขายาว

      “อ่าวอัล มีอะไรเหรอ?” เธอกระพริบตาปริบๆ ถาม เธอมาร์กหน้าด้วยแหะ เริ่มหันมาดูแลตัวเองแล้วนี่นา ซึ่งก็เป็นเรื่องดี พริบพราวเป็นลูกสาวคนเดียว หน้าตาก็สวย ดูแลตัวเองหน่อยหนุ่มๆ คงตามจีบเพียบ

      แต่เธอมีแฟนแล้วล่ะ แบบนี้แฟนคงหลงรักตาย

      นี่ฉันต้องตอบคำถามทุกคนที่เจอเลยนะ ดีนะที่ลุงนำทัพกับน้าพันเก้าเข้าห้องกันแล้ว ฉันยิ่งหงุดหงิดอยู่ด้วยสิ

      “ฉันมาพาเจ้าเบเบ้กลับบ้าน”

      “อ้อ! ในห้องเฮียพลเลย” เธอชี้ไปที่ประตูห้องไม้สีเข้ม ฉันพยักหน้ารับแล้วเดินไปยังห้องนั้น

      ก๊อกๆ

      “ครับ!

      ฉันเปิดประตูเข้าไปแล้วเดินไปอุ้มเจ้าเบเบ้ที่นอนอยู่บนเตียงเฮียพลขึ้นมา เฮียพลในชุดนอนโปร่งๆ กำลังนั่งจิ้มๆ ไอแพดอยู่บนเตียงเงยหน้าขึ้นมองสีหน้าเรียบๆ ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

      “อัลมาพาเจ้าเบเบ้กลับบ้าน”

      “อื้อ คราวหน้าก็รีบกลับให้มันเร็วๆ ไม่ใช่มัวแต่ไปดูหนัง... หรือไม่ใช่แค่ดูหนังถึงได้กลับซะตอนนี้” เฮียพลก้มหน้าลงดูหน้าจอเหมือนเดิม แต่คำพูดนี่กรีดแทงหัวใจฉันมาก ในสายตาของเขาฉันคงดูเป็นผู้หญิงแรดมากเลยสินะ

      “แล้วเฮียมาเกี่ยวอะไรด้วย” ฉันถามอย่างไม่พอใจ นิ่งๆ กวนประสาทแบบนี้ไม่ชอบเลย ตอนนี้ไม่ชอบ!

      “เฮียก็ไม่อยากเกี่ยว แต่เจ้าเบเบ้เป็นหมาของอัลไม่ใช่เหรอ อย่าทิ้งขว้างมันเพราะเห็นผู้ชายดีกว่าสิ”

      “เฮียพล!” ฉันเพิ่มระดับเสียงด้วยความโมโห กะอีแค่นี้จะพูดเพื่อ?

      “ทำไม พูดแทงใจดำ?” เฮียพลเหลือบมองด้วยหางตา เขาคงไม่อยากมองหน้าฉันมากสินะ ฉันอยากจะระเบิดห้องนี้จริงๆ

      “ทำไมเฮียปากหมาแบบนี้!”  

      “อัลญ่า” เฮียพลเองก็คงเริ่มโมโหถึงได้เรียกชื่อฉันเต็มยศแล้ววางไอแพดลงบนโต๊ะข้างเตียง ฉันสะบัดหน้าใส่เขาแล้วหมุนตัวจะเดินออกจากห้อง ถ้าไม่ติดว่าโดนคนด้านหลังคว้าเอวเอาไว้แล้วโยนลงใส่เตียงแรงๆ เฮียพลลุกตามมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ฉันเกือบจะทำเจ้าเบเบ้หลุดมือแล้วนะ ท่าทางง่วงๆ ของมันหายไปเลย ตามันนี่โตยิ่งกว่าพันธุ์ชิวาวาเสียอีก เฮียพลจับหมาของฉันวางลงพื้นแล้วขยับตัวเข้ามาคร่อมฉันไว้ ฉันชะงักไปพร้อมกับหัวใจที่หยุดเต้น

      “ทำไมเป็นแบบนี้?” เฮียพลถามด้วยสีหน้ายุ่งๆ เหมือนไม่เข้าใจอะไรบางอย่างอยู่ ฉันต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายไม่เข้าใจ

      “อะไรของเฮีย” ฉันพยายามผลักอกเฮียพลออกแต่เขาก็จับข้อมือฉันแล้วกดลงบนเตียง คอเสื้อกว้างๆ ของเขาเผยให้เห็นกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ที่อยู่ต่ำลงไปจากลำคอ ฉันนี่... กลืนน้ำลายลงคอเลย หัวใจกลับมาเต้นอีกครั้ง แต่คราวนี้มันเต้นรัวแรงจนรู้สึกแน่นหน้าอก

      “ประชดเฮียทำไม”

      “ประชด?” ฉันทวนคำงงๆ “อัลไม่ได้ประชดเฮีย”

      “ที่เป็นเนี่ยแหละเค้าเรียกประชด!” เฮียพลสวนขึ้นมาทันควัน เขาจ้องหน้าฉันอย่างกดดันเหมือนต้องการให้ฉันสลายตัวเองที่เป็นอยู่ตอนนี้ให้กลับมาเป็นอัลญ่าคนเดิม

      “อย่ามาทำรู้ดี”

      “เฮียรู้จักเราดีนะอัลญ่า”

      “เหรอ อัลไม่ยักจะรู้ว่าเฮียสนใจอัลด้วย” นี่แหละประชดของแท้

      “อัลญ่า...”

      “ลุกออกไป อัลจะรีบกลับไปนอน ง่วง” ฉันเปลี่ยนเรื่องพร้อมกับเบือนหน้าหนี ใบหน้าหล่อๆ ของเฮียพลอยู่ใกล้ฉันแค่นี้ คนมันก็หวั่นไหนนะ รู้หรือเปล่าว่าพยายามตัดใจอยู่ เฮียพลปล่อยมือขวาจากข้อมือฉันแล้วจับปลายคางบังคับให้ฉันหันไปสบตากับเขา ฉันเม้มปากแน่น แววตาเรียบเฉยของเขามันทำให้ฉันหงุดหงิด ไม่เข้าใจว่ากำลังรู้สึกยังไงกันแน่

      “โอเค เฮียขอโทษ”

      ฉันเลิกคิ้ว “อะไรนะ”

      “เฮียบอกว่าเฮียขอโทษ”

      “...” ฉันเงียบไปก่อนจะสบตากับเฮียพลนิ่งๆ คำขอโทษที่ฉันอยากได้ยินในวันนั้น เขาเป็นแบบนี้เสมอ ต้องปล่อยให้เรื่องผ่านไปนานก่อนจะกลับมาแก้ไข เขามักจะเห็นค่าในเวลาที่สายไป

      “วันนั้นเฮียโมโหมากไป ขอโทษละกัน” เฮียพลบอกแล้วลุกออกไป ฉันรีบลุกขึ้นนั่งก่อนจะเบือนหน้าหนีไปมองทางอื่น “กลับไปอาบน้ำนอนได้แล้ว พรุ่งนี้เฮียต้องรีบไปมหาวิทยาลัยแต่เช้า”

      “แล้ว...” ฉันลากเสียงยาวเหมือนต้องการถาม จะบอกฉันเพื่อ?

      “อัลก็ไปพร้อมกันกับเฮียไง”

      ฉันลอบยิ้มอย่างพึงพอใจ วิธีง้อของเฮียพลได้ผลเลยแหะ ฉันพยายามเก็บอาการดีใจของตัวเองไว้ ทำฟอร์มก้าวลงจากเตียงแล้วคว้าเจ้าเบเบ้ขึ้นมาอุ้มแต่เป็นจังหวะเดียวกับที่เฮียพลเองก็ตั้งใจจะอุ้มเจ้าเบเบ้เหมือนกัน

      เราสองคนชะงักไปขณะที่ก้มลงด้วยกันทั้งคู่ เราสบตากันนิ่งๆ เวลาผ่านไปนานแค่ไหนไม่รู้ รู้แค่ว่า... ฉันรับรู้ได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจตัวเองที่ถี่ยิบ เฮียพลเป็นฝ่ายขยับเสียก่อน เขากระแอมแล้วเดินไปนั่งลงบนเตียงเหมือนเดิม เขาหยิบไอแพดขึ้นมาเล่นต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่หูนี่แดงเชียว

      ฉันอุ้มเจ้าเบเบ้ขึ้นแล้วอดแซวไม่ได้ เอาแล้ว... ฉันกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว ก็เขาน่ารักอ่ะ!

      “เขินเหรอ” ฉันถามลอยๆ เฮียพลถึงกับชะงักนิ้วที่กำลังจิ้มหน้าจอ

      “พูดมาก ไปได้แล้วไป”

      ฉันเป้ปากหน่อยๆ ก่อนจะเดินออกไป แต่ก่อนไปฉันแอบเห็นนะว่าเฮียพลยิ้มด้วยน่ะ หึๆ ว้าว! คืนนี้คงฝันดี เพราะเฮียพลอยู่แค่ในฝันของฉัน

      “เจ้าเบเบ้ แกว่าเฮียพล... หวั่นไหวกับฉันบ้างปะ?” ฉันถามเจ้าหมาน้อยขณะที่อุ้มมันเดินลงบันไดบ้านนี้ลงไป

      “...”




 

           

             เช้านี้ฉันเดินชิลล์ๆ มาที่บ้านของเฮียพลแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเล่นระหว่างทาง


          พลั่ก!

          ฉันเงยหน้าขึ้นมองคนที่ฉันเดินชนก่อนจะยิ้มแป้น


          “อรุณสวัสดิ์เฮียพล!

          แวบแรกเฮียพลอมยิ้มก่อนจะทำหน้านิ่งๆ


          “มัวแต่แชทกับแฟนอยู่นั่นแหละ เฮียรอนานแล้วนะ”


          “อ้าว! แล้วก็ไม่ยอมโทรตาม”

          “ไม่อยากขัดคนสวีต หึ!” เฮียพลแค่นคอดก่อนจะเดินไปเปิดประตูรถฝั่งคนขับ

          ฉันยังไม่ได้บอกเขาเลยนะว่าฉันไม่ได้แชทกับแฟน แค่เช็คอีเมลล์นิดๆ หน่อยๆ เอง แต่ให้เข้าใจแบบนี้แหละดีแล้ว หงุดหงิดแต่เช้าเชียว นี่นะเหรอคนที่ไม่รู้สึกอะไรกับฉันเลย เชื่อตาย!

          “วันนี้เฮียกลับก่อนเลยนะ” ฉันบอกระหว่างที่เฮียพลเลี้ยวรถออกมาจากตัวหมู่บ้านแล้ว


          “ทำไม?” น้ำเสียงของเฮียดูเข้มๆ แปลกๆ เหมือนจะดุกันเลยเว้ย


          “อัลต้องอยู่เตรียมงานสำหรับการเดินแฟชั่นของเดือนนี้น่ะ” ฉันบอก


          “เลิกกี่ทุ่ม”


          “ไม่แน่ใจอ่ะ แต่น่าจะดึกนะ เฮียกลับมาก่อนเลย เดี๋ยวอัลให้เพื่อนมาส่ง”


          “เพื่อนหรือแฟนเอาแน่ๆ”


          ฉันเลิกคิ้วเล็กน้อยเหลือบมองเฮียพลหน่อยๆ เฮียพลยังมองไปข้างหน้าดูถนน

          “หึงหรือไง”


          เฮียพลหันขวับมามองฉันก่อนจะแสยะยิ้มเย็นๆ


          “ประสาท!

          เหอะ! โดนว่าจนชินละ

          “ไม่หึงก็ไม่หึง อัลจะกลับกับเพื่อนจริงๆ ไม่เชื่อรอโทรเช็คได้เลย” ฉันบอกนั่นทำให้เฮียพลปิดปากเงียบไป


          เมื่อมาส่งฉันที่คณะแล้วเฮียพลก็ขับออกไปเลย พิมมี่กับหญิงลีที่ยืนรออยู่ข้างรถของพิมมี่ก็เดินเข้ามาหา สองคนนี้มาเรียนด้วยกันเพราะบ้านหญิงลีเป็นทางผ่าน พิมมี่เลยแวะรับมาด้วย มาทางเดียวกัน ประหยัดน้ำมันมาก ประหยัดของหญิงลีน่ะ


          “ต๊ายตาย! เมื่อวานเห็นยัยพิมมี่บอกมีซดเกาเหลาอร่อยแซบเวอร์ แต่วันนี้ลันล้าเชียวนะแก” หญิงลีแซวขึ้น

          “ก็ธรรมดานะ” ฉันบอกแล้วหยิบกระเป๋าขึ้นสะพายบ่า


          “ท่าทางเหมือนคนอินเลิฟจังนะแก” พิมมี่เองก็แซว


          “เหรอ” ฉันยกมือขึ้นจับหน้าตัวเองพร้อมกับส่ายหน้าไปมาเหมือนคนเขินอายก่อนจะเดินนำเพื่อนเข้าไปในคณะ


          “หมั่นไส้นางจริงๆ ยัย11รด” หญิงลีแขวะตามหลังมา

          “อย่างน้อยก็มีให้แรดนะ แกนี่ขี้อิจฉาว่ะ” พิมมี่เองก็แขวะหญิงลีตามเคย

          “แกพูดแบบนี้หมายความว่ายังไงยัยพิมมี่!

          “เปล่า!

          “แกจะมาเปล่าได้ยังไง ฉันได้ยินชัดสองรูหู แกจะหาว่าฉันไม่มีรูให้แรดใช่ไหม”


          “แล้วจริงปะล่ะ”


          “ฉันมี... รูทองคำ อ้อ! ไม่ใช่แค่รูนะหล่อน เค้าเรียกว่าเหมืองทองคำ”

          “ยี้! จะอ้วก!

          สองคนนี้ยังไปด้วยกันรอดนะ บางทีก็สงสัย









 

 

           “ฉันว่ากระโปรงมันยาวไปปะ ลากพื้นแล้วจะเหยียบล้มเอาได้นะ” ฉันทักขึ้นเมื่อนางแบบที่เป็นเพื่อนของเพื่อนในคณะที่ติดต่อมาเดินแบบให้ใส่ชุดที่พวกในกลุ่มฉันออกแบบเดินบนเวทีแล้วดูลากๆ ยังไงชอบกล

          งานแฟชั่นโชว์ของสาขาฉันมีจัดขึ้นทุกสิ้นเดือน ยกเว้นเดือนที่มีสอบ สาขาของเรามีคนเรียนไม่เยอะ ถูกแบ่งออกเป็นสี่กลุ่มใหญ่ๆ ต้องออกแบบชุดและเปิดการแสดงแฟชั่นโชว์ทุกเดือน และพวกเราก็ต้องจับฉลากว่าใครจะได้เดือนไหนของเทอม ซึ่งเดือนนี้เป็นคราวของกลุ่มพวกฉันรับผิดชอบ นอกจากนี้แล้วยังมีรุ่นพี่ปีสามและปีสี่เข้าร่วมแสดงผลงานด้วย


          “อื้อ จริงด้วย ที่ออกไว้คือจะให้คนสูงๆ ใส่ แต่คนนี้เตี้ยไปหน่อย” พิมมี่เห็นด้วย นางแบบที่โดนว่าเหลือบตามองเราเล็กน้อย


          นางแบบที่มาเดินแบบให้ก็เป็นเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทั้งนั้น แต่คนนี้ฉันไม่ค่อยได้คุยด้วย รู้สึกจะเป็นรองดาวคณะนิเทศฯหรือเปล่านะ หุ่นสวยๆ แบบนี้มาเป็นนางแบบได้แต่ส่วนสูงแค่ผ่านเกณฑ์เอง ไม่น่าจะเกินหนึ่งร้อยหกสิบแปดเซนติเมตร พอๆ กับฉันแหละ หญิงลีดันออกแบบชุดนี้ไว้สำหรับคนตัวสูง แต่รายละเอียดของชุดดูเหมาะกับเธอมากกว่าคนอื่น


          ฉันรีบปีนขึ้นไปบนเวทีแล้วจับชายประโปรงยาวๆ อย่างพิจารณาว่าควรจะตัดออกเท่าไหร่ดี


          “เดี๋ยวเธอไปถอดชุดก่อนนะ ฉันจะตัดออกก่อนค่อยลองใหม่” ฉันเงยหน้าขึ้นบอกเธอ เธอเพียงแค่พยักหน้ารับแล้วเดินเข้าไปหลังเวที


          “ใครน่ะ หน้าเหวี่ยงชะมัด” พิมมี่ตามขึ้นมาบนเวทีกระซิบกับฉันเบาๆ


          “ไม่รู้สิ” ฉันส่ายหน้ามึนๆ


          “ยัยนมโตนั่นชื่อมิชา เป็นรองดาวคณะนิเทศฯ เพื่อนรุ่นน้องของยัยบุ๋มบิ๋มน่ะ” หญิงลีที่ยืนอยู่เบื้องล่างเวทีบอก


          บุ๋มบิ๋มเป็นเพื่อนในกลุ่มทำงานของฉันเอง ฉันไม่เคยเห็นมิชามาเดินแบบให้เลย สงสัยครั้งนี้จะเป็นครั้งแรก แต่ยอมรับเลยว่าหน้าตาเธอสวยจริงๆ แก้มป่องแต่คางยาว ผิวก็ขาวเนียนมีน้ำมีนวล ไม่แปลกใจเลยว่าเป็นรองดาวคณะนิเทศฯ แต่ยัยดาวที่เฮียพลควงเมื่อหลายวันก่อนก็ไม่เห็นจะสวยสู้มิชาเลย


          เมื่อฉันจัดการแก้ชุดให้มิชาแล้วก็ให้เธอลองเดินอีกครั้ง เธอได้สวมชุดสองชุด ชุดธรรมดากับชุดฟินาเล่ที่ออกแบบโดยฉันเอง นอกจากนั้นยังได้รับความช่วยเหลือติชมจากพิมมี่และหญิงลี คอนเซ็ปต์ของเดือนนี้เป็นแนวผ้าไหมไทย

          ฉันยืนกอดอกมองผลงานตัวเองที่อยู่บนชุดของเธอแล้วยิ้มแก้มปริ ฉันเป็นนางแบบเหมือนกันนะ แต่เฉพาะในเดือนที่กลุ่มอื่นได้จัดแสดง เอ... ฉันสังเกตเห็นชิ้นผ้าหลุดออกมาจากใต้กระโปรงยาวๆ ของเธอ ดูเหมือนจะเป็นความผิดพลาดของฉันเองที่ตัดเย็บไม่เรียบร้อย ฉันรีบเดินไปตรงเวทีที่เธอยืนอยู่ ก่อนที่ฉันจะได้ร้องเรียกเธอก็เกิดเหยียบมันเข้าเสียก่อน นั่นทำให้เธอเสียหลักแล้วร่างก็เซไปอีกฝั่งที่ฉันยืนอยู่


          “ระวัง!” ฉันรีบร้องเตือน  ร่างของมิชาร่วงลงไปทันที

          “กรี๊ด!!!

          ตุ๊บ!

          ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจจากหญิงลีก็มีอัศวินขี่ม้าขาวมาช่วยรับร่างของเธอเอาไว้ก่อนที่จะหล่นลงพื้นจนได้รับบาดเจ็บ มิชาที่หลับตาปี๋รีบลืมตาขึ้นก่อนที่จะสบตากับเจ้าของอ้อมแขน ฉันยืนนิ่งอยู่กับที่เมื่อเห็นว่าเขาเป็นใคร


          เฮียพลมาที่นี่ได้ยังไง นึกว่าเขากลับบ้านไปแล้วเสียอีก


          ทุกคนปิดปากเงียบกริบ ก่อนที่เฮียพลจะวางร่างของมิชาลงให้ยืนบนพื้น เพื่อนๆ ที่ยืนอยู่โดยรอบหันไปซุบซิบกันใหญ่ ไม่มีใครไม่รู้จักจอมพล หนุ่มหล่อคณะสัตวแพทยศาสตร์หรอก แต่ประเด็นคือเขามาทำอะไรที่นี่ เขาชอบสอยสาวๆ คณะนิเทศฯ เสียมากกว่า และฉันก็ตระหนักได้ว่า... มิชาเรียนคณะนิเทศฯ

          ฉันเดินเข้าไปหาในจังหวะที่มิชาก้มหัวให้เฮียพลเล็กน้อย


          “ขอบคุณนะคะ”


          “ครับ” เฮียพลพยักหน้ารับแล้วหันมาทางฉัน มิชามองตามสายตาของเขาก่อนจะเลิกคิ้วน้อยๆ เชิงสงสัยอะไรสักอย่าง


          “เดี๋ยวฉันแก้ให้ใหม่นะมิชา ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ความผิดฉันเองแหละ ดีนะที่ไม่เกิดในวันงาน” ฉันบอกพร้อมกับยิ้มให้เธอน้อยๆ มิชาเองก็ยิ้มตอบก่อนจะหันไปทางเฮียพลใหม่


          “ฉันชื่อมิชานะคะ พี่ชื่อ...”


          “จอมพลครับ”


          ฉันเหลือบมองมิชาด้วยความรู้สึกไม่ชอบใจแปลกๆ ฉันพูดกับเธออยู่นะ ช่วยเห็นหัวกันหน่อย เธอทำเหมือนไม่รู้จักเฮียพลแต่ก็เรียกเขาว่าพี่เนี่ยนะ เชื่อเธอเลย!

          “มิชาต้องขอบคุณพี่จอมพลจริงๆ นะคะ ยังไงวันหน้า... มิชาขอเลี้ยงข้าวเป็นการตอบแทนนะคะ” มิชาเริ่มส่อแววทันที หนังตาขวาฉันกระตุกรัว ใบหน้าเหวี่ยงๆ ของเธอดูสดใสน่ารักขึ้นมาเลย ดวงตาเป็นประกายจนน่าหงุดหงิด

          “ไม่เป็นไรหรอกครับ เรื่องเล็กน้อย” เฮียพลบอกปัดเหมือนไม่ใส่ใจอะไร แต่ดวงตานี่วิบวับจนน่าหมั่นไส้อีกคน จะเล่นเกมกันอีกนานไหม ทำไมไม่ขอไลน์ขอเบอร์กันไปเลยล่ะ


          “ไม่เล็กน้อยเลยนะคะ ถ้าไม่ได้พี่จอมพล มิชาอาจจะบาดเจ็บหนักจนต้องเข้าโรงพยาบาลเลยก็ได้ ยังไงขอไลน์พี่ไว้ได้ไหมคะ ถ้าไม่รังเกียจ” เธอมองหน้าเฮียพลด้วยใบหน้าบ๊องแบ๊วเหมือนเด็กน้อย คิดว่าตัวเองน่ารักหรือไง ฉันเริ่มกอดอกด้วยความไม่ชอบใจ

          “ไม่หรอก” เฮียพลตอบรับเหมือนไม่เห็นหัวฉันเลยอีกคน ขอโทษนะคะทุกคน! ฮัลโหล! อัลญ่ายืนหัวโด่อยู่นี่ค่ะ

          “นี่ค่ะ” มิชาหยิบมือถือของตัวเองออกมาจากส่วนไหนของร่างกายก็ไม่รู้แล้วยื่นให้เฮียพล อ้อ! สังเกตดูดีๆ ก็เห็นว่าบุ๋มบิ๋มยืนอยู่ข้างๆ นี่คงจะเป็นคนเอามาให้สินะ รู้งานกันจริง! เฮียพลจิ้มๆ นิ้วลงไปสักพักก่อนจะยื่นคืนให้เธอ“ขอบคุณนะคะ”

          “ครับ” เฮียพลยิ้มรับแล้วหันมาทางฉัน ขอบคุณนะที่ยังนึกถึงกัน


          “กลับยัง?” เฮียพลถามนั่นทำให้มิชาหันมามองฉันงงๆ


          “รู้จักกันเหรอคะ?” มิชาถามขึ้น


          “พี่เป็นพี่ชายอัลญ่าน่ะ” เฮียพลแนะนำตัวเองเสร็จสับ พี่ชาย... เอิ่ม!

          “จริงหรือคะเนี่ย” มิชาหันมามองฉันแววตาเป็นมิตรทันที ฉันกลอกตาไปมา รู้สึกเหมือนตอนที่มีผู้หญิงเข้ามาจีบเฮียอักษาเลย พวกนั้นหวังจะเข้าทางฉันที่เป็นผู้หญิงด้วยกัน แต่อย่าฝัน! เฮียพลของหวงเว้ย!

          “มิชาไปเปลี่ยนชุดได้เลยนะ เดี๋ยวฉันจะรีบแก้ชุดให้” ฉันบอก ทำให้มิชาทำท่าอึกๆ อักๆ ก่อนจะยอมเดินตามบุ๋มบิ๋มที่รีบลากเธอไปเมื่อเห็นใบหน้าบึ้งตึงของฉัน


          มิชาอาจจะดูเหวี่ยงๆ ฉันเองก็เหวี่ยงเป็นนะคะ บุ๋มบิ๋มคงรู้ดี อีกอย่างเธอเป็นรุ่นน้อง จะมามีเรื่องกับฉันคิดเร็วไปสิบชาติ

          “ว่าไง กลับได้ยัง?” เฮียพลถามเมื่อฉันยังไม่ตอบเขา


          “แป๊บนะเฮีย เดี๋ยวรอเอาชุดกับมิชาก็กลับได้แล้ว”


          “สวยดีนะ” เฮียพลเอ่ยออกมา

          “ชุดฉันเหรอ” ฉันถามด้วยแววตาตื่นเต้น เฮียพลไม่ค่อยสนใจเรื่องการเรียนของฉันหรอก ถ้าอะไรที่ไม่เกี่ยวกับสัตว์เค้าก็ไม่สน


          “คนใส่ หมายถึงมิชาน่ะ” เฮียพลยกยิ้มใส่ฉันแล้วเดินไปรอแถวๆ ทางออก


          ฉันกำหมัดแน่นก่อนจะเดินกระแทกรองเท้ากลับไปยังเพื่อนๆ ที่ยืนดูสถานการณ์อยู่


          “เฮียพลทำอะไรให้แกเจ็บช้ำน้ำใจอีกล่ะคะแม่อัลญ่าคนงาม” หญิงลีถามขึ้น


          “จะอะไร สงสัยจะติดบ่วงยัยมิชาเข้าแล้วเจ้าหล่อนก็หึง” พิมมี่บอกนั่นทำให้ฉันหันไปมองด้านหลังเวทีอย่างมาดร้าย “ดูๆ ดูทำหน้าเข้า เอามีดไหม? เดี๋ยวฉันหาให้ ไปแทงยัยนั่นเลย”


          “ก็ดีนะ ขอซีม่าด้วยแก้คัน!

          “แหม! แกไม่มีสิทธิ์หึงนะอัล” หญิงลีเองก็สมทบใหญ่

          “ไม่ได้หึง แค่ไม่ชอบ” ฉันบอกปัดแล้วหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพายรอมิชาเดินออกมา ไม่นานนักเธอก็เดินเอาชุดมาให้ฉัน ฉันพูดคุยเรื่องไซส์ร่างกายเธอเล็กน้อยก่อนจะบอกลาเพื่อนๆ แล้วเดินไปหาเฮียพล


          แม้ว่าฉันจะเป็นคนเดินเข้าไปหาเฮียพล แต่สายตาของเขากลับมองเลยผ่านฉันไปยังมิชาที่ยืนส่งยิ้มให้เขาอยู่ ฉันหันหลังไปมองด้วยใบหน้าแบบไหนไม่รู้ แต่พิมมี่กับหญิงลียกมือขึ้นปิดปากกันทั้งคู่ ฉันสะบัดหน้ากลับมาแล้วเดินผ่านเฮียไปอย่างไม่อยากใส่ใจ


          หงุดหงิด!

          “เฮ้! จะรีบไปไล่ควายหรือไง” เฮียพลเดินตามมากวนประสาททันที เมื่อเขาปลดล็อกรถฉันก็ขึ้นไปนั่งเลย เฮียพลตามขึ้นมาก่อนจะสตาร์ตรถ

          “ทำไมเฮียไม่กลับไปก่อน” ฉันบอกอย่างไม่ชอบใจ คือถ้าเฮียกลับไปก็คงไม่ต้องมาเจอยัยมิชา ไม่ต้องมีสถานการณ์ชวนน่าประทับใจแทบอ้วก!แบบนั้น

          “พอดีแวะไปห้องเพื่อนมาเลยแวะกลับเข้ามาดู”


          ฉันควรจะดีใจดีไหมคะ ตอบ!

          “คราวหลังไม่ต้องมาเลยนะ หรือไม่ก็รออยู่ที่รถ โทรมาเดี๋ยวอัลจะออกมาเอง”


          “หงุดหงิดอะไร” เฮียพลขมวดคิ้วมึนงง ไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้เนี่ย


          “เฮียชอบมิชาเหรอ!?” ฉันถามไปตรงๆ เฮียพลที่เริ่มออกรถหัวเราะออกมาเสียงยานครางเยือกเย็นเหมือนเห็นเป็นเรื่องตลก

          “ก็... สวยดี”


          “ตอบไม่ตรงคำถามนะ อัลถามว่าเฮียชอบมิชาเหรอ?”


          “เมื่อก่อนเจอผ่านๆ ก็ไม่ได้คิดอะไรนะ” เฮียพลบอกนั่นทำให้ฉันค่อนข้างมั่นใจว่ามิชาต้องรู้จักเขามาก่อน แล้วทำแอ๊บไม่รู้จัก แหม... ประทับใจแรกเจอกันจริงๆ ฉันล่ะจะอ้วก! ไม่ได้พาลๆ โปรดเข้าใจ “แต่มาวันนี้... ชอบนะ”

          “!” ฉันนั่งนิ่งกับคำตอบนั้น เฮียพลไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาขับรถต่อไปเหมือนฉันเป็นเพียงอากาศธาตุ แล้วเสียงไลน์ของเขาก็ดังขึ้น เฮียพลหยิบมาดูทั้งๆ ที่ยังขับรถอยู่ เขาแค่นหัวเราะออกมาท่าทางชอบใจก่อนจะจิ้มๆ ลงไป

          “เดี๋ยวได้ตายทั้งคู่หรอกเฮีย” ฉันว่าให้แล้วพยายามชะโงกหน้าไปดู อย่าบอกนะว่าเป็นยัยมิชา ไวไฟจริ๊ง!

          เป็นมิชาจริงๆ ด้วย แล้วนี่ไปกดรับแอดเพื่อนตอนไหน สงสัยตอนยืนรอแน่เลย แล้วนั่น... อื้ม! สติ๊กเกอร์รูปหัวใจซะด้วย

          เจ็บ... อัลญ่าโคตรเจ็บเลยบอกตรงๆ



 

 

 

 

 

 




Talk : มิชามาแล้วจ้า อะๆ คิดว่าเดลล์เป็นนางร้ายคนเดียวอะดิ
แหม มีน้อยคนได้ไง เฮียพลออกจะหล่อฮ็อตปรอทแตกขนาดนี้
สาวๆ นางต้องมีเยอะๆ ให้สูสี เฮีย นับพัน
อัลญ่าก็ไม่ใช่ขี้ๆ มิชาก็ไม่ใช่ย่อยๆ หุ่นนี่แซ่บพอกัน
เฮียพลลำบากใจเลยครัช!


Talk : เฮียพลเขินแล้วน่ารักนะเอ้ย มีหวังแล้วอัลญ่าของเจ๊  
อ่านแล้วเม้นต์แล้วโหวตกันด้วยนะคะ กระแสตกมากกก ก.ไก่ล้านตัว หรือเพราะเฮียมันร้ายไป?
ให้กำลังใจกันหน่อยเร็วววว ฮิ้ว!!! หงอยๆ

ยังไงเฮียพลก็รักทุกคนนนน


 








 
 
HOT TOXIC
 








แวะไปแ
อดแฟน เนสท์ กับ พิมมี่ ไว้ก่อนนะคะ
อิอิ




 
DESTINY OF SIZZLE ร้อนรัก ตีตราจอง
ตัวพิมพ์
www.mebmarket.com
นิยายเรืองนี้เคยพรีออเดอร์มาแล้ว และหาอ่านได้ในเว็บไซต์เด็กดีค่ะ แต่ไม่จบนะคะ---------------------------------------------ฉันทำท่าฮึดฮัดอย่างขัดใจ “จะไปไหนก็ไปไป ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย”               “อะไรวะ หน้าฉันไม่น่ามองมากหรือไง ฉันเนี่ย...มาร์ค GOT7 ยังอายเลยนะ”               “อะไรนะ มาร์ค GOT7 โหย! ช่างกล้าเทียบ”     “ทำไม ฉันหล่อออกปานนั้น”                ฉันอยากจะถามหมอนี่จริงๆ.ว่าอยากให้พาไปฉีดยาลดความหลงตัวเองลงไหม แถมยากันเชื้อหื่นด้วยอ่ะ เผื่อจะเป็นผู้เป็นคนกับเขาขึ้นมาบ้าง    “เอาล่ะ มาเข้าเรื่องของเรา ฉันเคยทำตามที่เธอบอกคือไม่มาให้เธอเห็นหน้าอีก แต่ตอนนี้...ฉันเปลี่ยนใจแล้ว”       “หมายความว่าไง?” ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยยังไงก็ไม่รู้          “ชักจะน่าสนุกแล้วสิ”            “หมายความว่าไง!”               เขาเพียงยิ้มแล้วคว้าแขนฉันก่อนจะกระชากให้เดินตามเขาไปที่รถปอร์เช่สีขาวที่จอดอยู่ไม่ไกลนัก จะหนีก็หนีไม่ได้ ทำยังไงดีวะ                              “ปล่อยฉันนะเว้ย!”       “เธอทำฉันขายหน้าคิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปง่ายๆ เหรอวะ! ถ้าไม่ได้เอาเธออีกฉันคงหื่นตาย” ความผิดฉันหรือไงเล่า!         “ฉันไม่ยอม!”  เราคงลืมไปแล้วว่ากำลังเถียงกันอยู่ในเขตมหาวิทยาลัยแถมยังแถวๆ คณะของฉันอีก               “ยอมไม่ยอมอัลฟ่าไม่สนครับผม อยากจะเอาซะอย่าง เธอก็รู้นี่” พูดจบก็ขยิบตาให้ก่อนจะยัดฉันใส่รถของตัวเอง    “กรี๊ด! ฉันไม่ยอมเว้ย!”-----------------------------ติดตามรายละเอียดต่างๆ หรือติดตามผลงานของตัวพิมพ์ได้ที่เพจ 'ตัวพิมพ์' นะคะ
HEART’S HOT TOXIC เสพพิษรัก ขย้ำหัวใจ
ตัวพิมพ์
www.mebmarket.com
Jomphon : “ก็บอกว่าไม่ได้หวงๆ แค่ห่วงเหมือนน้องสาวน่ะ เข้าใจปะ?”Alya : “แล้วที่เรา Make Love กันเนี่ย...เป็นสิ่งที่พี่ชายพึงกระทำกับน้องสาวงั้นเหรอ?”Jomphon : “!”Alya : “เพิ่งรู้นะว่าสันดานหมามันติดได้จากสัตว์สู่หมอ”Jomphon : “แล้วจะโทษเฮียทำไมวะก็เธอมัน...ยั่วเอง”Alya : “เฮียว่าฉันใจง่ายเหรอ!”Jomphon : “ไม่ใช่...ร่าน!”Alya : [ถึงฉันจะร่าน ก็ร่านกับเฮียคนเดียว...]-----------------------------------------------------------------------------------เธอพยายามมากแค่ไหน ก็ไม่สามารถตัดเขาออกจากใจได้เขาพยายามบอกเธอว่า 'ไม่' แต่ร่างกายกลับตอบสนองเธอเป็นอย่างดีมันต้องการเธอ...ความรักเป็นเหมือนดั่งยาพิษถ้าได้สัมผัสนิดเดียวก็อันตรายกับหัวใจ แต่ถึงจะอันตราย... พวกเขาก็พร้อมจะเสี่ยง
MAD HEART ใจคลั่งรัก
ตัวพิมพ์
www.mebmarket.com
...อยากรู้ใจเธอทำด้วยอะไร  ถึงได้ร้ายปกปิดเสน่หาใต้หน้ากากโฉมงามอร่ามตา  โอ้บุษบายาใจไซริจึงลวง...'คชา' หลงรักเธอหัวปักหัวปำ เข้าขั้นโงหัวไม่ขึ้น ก่อนถูกฉุดลงมาจากสรวงสวรรค์ชั้นสีชมพูด้วยความเป็นจริง'ละเวงวัณฬา' เธอคือสาวงาม สวยหวาน หยาดเยิ้มสุภาพเรียบร้อย เป็นกุลสตรีไทยแต่กลับแอบซ่อนความเปรี้ยว ก๋ากั่นในแบบของสาวสมัยใหม่กว่าเขาจะรู้ตัวก็ดังหัวใจคืนมาไม่ได้เสียแล้วจึงได้แต่คลั่ง... และก็คลั่ง... รักเธอจนหมดหัวใจGot me so high...And then she dropped meBut she got me -MAD-
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,461 ความคิดเห็น

  1. #5063 exofinite (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 19:34
    อัลนางกำลังจะตัดใจอยู่แล้ว เฮียพลแกไม่น่าไปกระตุ่นอีกเลยนะ หืยยยยย-.-
    #5,063
    0
  2. #4044 อะ'เรินนน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 16:57
    คือนับวันเฮียแม่งยิ่งเอ๋อๆว้ะ บ้ารึป่าว ถามจากใจ แล้วก้นางเอกสุดสวยของเรา เค้าอยากให้นางเอกเมินเฮียอ้ะเค้าไม่ชอบเฮียเลยเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายหน้าจับตบจิงๆ
    #4,044
    0
  3. #3052 BEAYTY (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 23:21
    อยากให้อัลเมินเฮียบ้างงงง
    #3,052
    0
  4. #2036 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 23:52
    เฮียเจ้าชํอ่ะ
    #2,036
    0
  5. #2035 mildzumuki (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 23:06
    เอาอีกก
    #2,035
    0
  6. #2034 Jutharut Jaisutti (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 20:53
    เฮียพลทำอัลเสียใจบ่อยๆระวังอัลจะไม่สนใจ ถ้าอัลเลิกชอบจริงจะสมน้ำหน้า
    #2,034
    0
  7. #2033 mookmiik :) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 20:48
    อัพน้อยจังเลยยย รีบๆอัพนะคะรอนานมาก
    #2,033
    0
  8. #2032 i-hara (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 19:53
    เจ็บใจแทนอัลญา เฮียแม่งแรดได้อีก อัลทำตัวห่างเหินกับเฮียไม่ไปสนใจเฮีย ชิๆๆๆๆๆ <`??>
    #2,032
    0
  9. #2031 Laaongfon. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 19:28
    โคตรหน่วงอ่ะ สงสารอัล
    แกเลิกชอบแล้วไปรักวินเหอะ เอาให้เฮียกระอักตายไปเลย
    หมั่นไส้ เปลี่ยนพระเอกๆๆ//อินแรง
    #2,031
    0
  10. #2030 25TWO (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 17:54
    เฮียพลไปไกลๆเลยแรดๆอย่างงี้หมั่นไส้
    #2,030
    0
  11. #2029 RealbeeZ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 17:26
    ขอวิณณ์อัลเยอะๆ เอาเฮียพลไปไกลๆ
    #2,029
    0
  12. #2028 RealbeeZ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 17:25
    ไปอัญ ตัดใจเถอะ #ทีมวิณณ์
    #2,028
    0
  13. #2027 แสตมป์กรี้ดกร้าด (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 17:00
    บางทีก้สงสารอัญน้ะ ดูเข้มแข็ง อดทน แต่เหมือนเป็นรองทุกอย่าง เหมือนไม่มีค่าอะไรในสายตาเขาเลย ต้องดิ้นตามเขาตลอดืเริ่มไม่ชอบพระเอกล้ะเห็นอัญเป็นของตายหรอ??//อินจัดดด
    #2,027
    0
  14. #2026 Lanniver (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 16:39
    หนูอัลใจเย็นๆลูก 555 สู้ๆนะไรท์ จุ๊ฟๆ เจิมมมมมมมมมมมมมมค่ะ
    #2,026
    0
  15. #2025 malody (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 16:27
    ไม่ต้องไปชอบมันแล้ว เหอะๆ นิสัยไม่ดีเลยทำอัลเสียใจ!!
    #2,025
    0
  16. #2024 WK_BB (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 16:23
    หนูอัลจ๋า ปล่อยอีเฮียพลไปเถอะ มันร้ายขนาดนี้ อย่าไปแคร์มานนนนนร
    #2,024
    0
  17. #2022 Petctamai Detdavong (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 15:58
    เลิกรัก"หมอหมา"????????ได้แล้วอัลญ่า
    เจ็บ!!!!????????
    #2,022
    0
  18. #2021 จี้จอย คนนี่แหละ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 14:18
    สงสารฮัญญ่าาาาา เฮียใจร้ายมาก
    #2,021
    0
  19. #2019 meenmk2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 13:45
    โอ้ยยยยสงสารนาง#อัลเจ็บ
    #2,019
    0
  20. #2018 แมวเงิน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 12:50
    หน่วงอีกแล้ว...
    เกลียดอิเฮีย ชอบเย้ยใช่ปะ
    อัลญ่าควงอิวิณณ มาเย้ยบ้างเลย
    เอาให้อิเฮียกระอักเลือดตายไปเลย แห่มมม
    #ทีมอัลญ่า
    #2,018
    0
  21. #2017 C-com (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 12:28
    เฮียพลร้ายกาจมาก ทำไมทำร้ายจิตใจอัลญ่าแบบนี้
    พอเหอะนะ กลับไปหาวิณณ์เถอะ วิณณ์รักอัลมากเลย เกลียดเฮียพล!
    #2,017
    0
  22. #2016 Rawisara Toey (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 10:26
    โอ้ยยยคนที่ต้องดิ้นสมควรเป็นเฮียพลไม๊ตอบบบบ งอลไรท์! อัลญ่าอาละวาดให้ยับเลยยยยยยย รีดเชียร์5555 เจิมมมมม
    #2,016
    0
  23. #2015 Me-My-HaErT (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 08:15
    อย่สไปเอามันเลยนู๋อัลอิเฮียติปล่อยไปเลยจะได้ลงแดงมั่งไปใช้ชีวืตกัยแฟนนู๋เหอะอิเฮียจะได้เดือดบ้างไรบ้าง
    #2,015
    0
  24. #2014 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 07:56
    เหนื่อยใจแทนอัลจริงๆ
    ทำมาก็ทุกอย่างแล้วเขาก็ไม่เคยสนใจ
    กลับไปสนใจแฟนตัวเองเถอะอัล จะมีความกว่านี้นะ
    #2,014
    0
  25. #2013 SilentNightingale (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 02:01
    สงสารอัญอะ ?? เฮียถ้าไม่ได้รักก็อย่าให้ความหวังสิ แล้วมาทำอย่างงี้อีก ทั้งที่รู้ว่าอัญชอบตัวเองก็ยังทำลายน้ำใจอัญอีกอะ สงสารอัญบอกเลย
    #2,013
    0