[SET] Heart's Hot Toxic :: เสพพิษรัก ขย้ำหัวใจ [จบแล้วจ้า]

ตอนที่ 4 : H'SHT : Chapter 3 : Me and you [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,527
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    11 ส.ค. 58






Get off if you listen to this music , Ex-girlfriend.

Don’t call me.

She got something for me.

Not like you, different from you.


Because... She's Alya. 

อย่ายุ่งกับผมถ้าคุณได้ฟังเพลงนี้ คุณแฟนเก่าทั้งหลาย

อย่าโทรหาผม

เธอมีอะไรบางอย่างให้ผม

ไม่เหมือนกับคุณ เธอแตกต่างจากพวกคุณ

เพราะเธอคืออัลญ่า...


#งานมโนของอัลญ่าล้วนๆ

 
 


 

3

Me and you



          “ให้ได้... แค่จูบ”

          “ไม่พออ่ะ!” ฉันส่ายหน้าพรืดทันทีที่ฟังจบ เฮียพลแสยะยิ้มร้ายๆ อย่างเป็นต่อ แล้วดูสิ ฉันอุตส่าห์ให้ท่า... อุ๊ย! ให้ท่ามันจะดูแรงไป ฉันอุตส่าห์อำนวยความสะดวกให้แล้วอ่ะนะ เฮียพลยังไม่ยอมเลย

          “จะเอาไม่เอา?”


          “...”


          “นะ...” ก่อนที่เฮียพลจะได้พูดอะไรฉันก็เขย่งปลายเท้าขึ้นแล้วประกบริมฝีปากลงกับริมฝีปากของเฮียพล เขาเซไปด้านหลังเล็กน้อยก่อนจะยกมือขึ้นโอบเอวฉัน มือหนาใหญ่รั้งตัวฉันเข้าไปแนบชิดก่อนจะปรับองศาใบหน้าแล้วเป็นฝ่ายรุกล้ำเรียวลิ้นเข้ามา เขากลืนกินความหวานจากฉันอย่างละเมียดละไม จูบเนิบช้าค่อยๆ รุนแรงขึ้น เร่าร้อนตามวิถีที่ฉันร้องขอจากเขา


          ฉันเลื่อนมือลงมายึดที่คอเสื้อเชิ้ตของเฮียพล ขยำกำแน่นก่อนจะดึงเข้าหาตัวเพื่อให้เราแนบชิดกันมากขึ้น เฮียพลเลื่อนมือลูบไล้ลงไปตามกระดูกไขสันหลังก่อนจะบีบแน่นเข้าที่สะโพก ฉันอยากจะครางร้องออกมาแต่ก็ติดที่ริมฝีปากยังไม่เป็นอิสระ ฉันจิกเล็บลงบนไหล่กว้างของเขาก่อนจะอ้าปากกว้างมากขึ้นเพื่อให้เขาจูบฉันได้อย่างลึกล้ำ


          ฉันชอบจูบของเขา.... ชอบทุกอย่างที่เขามอบให้... แล้วแบบนี้... จะให้ฉันทนทุกข์ขาดมันไปได้ยังไง ต่อให้ต้องกลายเป็นผู้หญิงหน้าด้าน ผู้ชายเขาไม่เอาก็ยังจะยัดเยียดให้ฉันก็ไม่สน ฉันชอบเขา อยากได้เขามันก็เพียงพอแล้ว


          เฮียพลเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันไม่เข้าใจตัวเอง ทำไมฉันถึงได้รู้สึกกับเขารุนแรงขนาดนี้ เจ็บช้ำมามากนักต่อนักก็ไม่เคยจำ หาเหตุผลมาลบล้างความรู้สึกเหล่านี้ไม่ได้จริงๆ ทำไมต้องเป็นเขา ทำไมต้องเฮียพล ทำไมต้องเป็นผู้ชายคนนี้... ที่เขาเกลียดฉันนัก

          เราสองคนค่อยๆ ผละออกจากกันอย่างอ้อยอิ่งเหมือนไม่อยากจะจากกันเลย หรือแค่ฉันคิดเองไปฝ่ายเดียว ฉันช้อนสายตาขึ้นสบนัยน์ตาสีรัตติกาลอันเคว้งคว้างแล้วรู้สึกปวดหนึบๆ เพราะมัน... ไม่มีความรู้สึกใดๆ เลย ว่างเปล่า.... และหนาวเหน็บ

          “เฮีย...” ฉันขยับเข้าไปใกล้อีกและทำท่าจะสานต่อจากเมื่อกี้อย่างโหยหา

          “พอแล้ว” เฮียพลบอกพร้อมกับถอยห่างจากฉัน ฉันนิ่งไปสักพักเพราะเจ็บปวดเหลือเกิน ตั้งสติหน่อยอัลญ่า อย่าให้ความต้องการมาครอบงำ พอดึงสติตัวเองได้ฉันก็ยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์


          “เรื่องแบบนี้หยุดกลางคันได้ด้วยหรือไง ผู้ชายน่ะ... ถ้ามันได้ตื่นแล้วก็คงนอนยาก จริงไหม?” ฉันก้าวเข้าไปหาเฮียพลอีก แต่เฮียพลก็ถอยหลังหนีอีก เขามองฉันอย่างหยาดๆ

          “รู้จักดีเหลือเกินนะ”


          “กับอัลจะหยุดทำไม ทีกับผู้หญิงคนอื่นน่ะไม่เคยหรอกจะละทิ้งกันไปแบบนี้” ฉันจงใจยกเรื่องผู้หญิงขึ้นมา เฮียพลขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะคลายออกเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ “อัลเป็นน้องเลยทำไม่ได้ แต่กับคนอื่น... หึ! เฮียมันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากเฮียพันเลย”

          “อยากได้อะไร?” หลังจากที่เล่นลิ้นกันมานานเฮียพลก็ต่อรองอย่างเป็นนักธุรกิจ ฉันพยักหน้ารับอย่างพึงพอใจ นี่สิถึงจะเรียกว่าฉลาดของแท้ ถึงแม้ว่าฉันจะแอบผิดหวังที่เขาไม่คิดสานต่อ เจ็บๆ กันไป แต่แค่นี้ก็พอแล้วล่ะ กระชุ่มกระชวยหัวใจดี ต่อจากนี้ต่างหากที่น่าสนุก ในเมื่อเกลียดฉันนัก... เฮียพลเริ่มทำหน้าบึ้งเมื่อเห็นว่าฉันกำลังนึกสนุก


          “ตั้งแต่อาทิตย์หน้าเป็นต้นไป เฮียต้องให้อัลติดรถไปเรียนด้วยและรอกลับพร้อมกัน... ทุกวัน”


          “ฝันง่ายกว่าไหม” เฮียพลทำหน้าแบบ... น่าตบมากอ่ะ คือบางทีก็สงสัยนะ นี่เห็นฉันเป็นน้องอย่างที่ปากชอบพร่ำบอกปะ บอกว่าเห็นเป็นพยาธิยังเชื่อกว่า! พับความเสียใจแปบ ชักโมโหแล้วนะเว้ย!

          “แล้วแต่เฮียจะเลือกเลย อัลยังไงก็ได้ วินวิน” ไอ้ฉันน่ะไม่เดือดร้อนหรอก แต่เฮียพลน่ะไม่อยากให้น้าพันเก้ารู้เรื่องพวกนี้ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน มันก็ไม่ได้เสียหายอะไรซะหน่อย ดูอย่างเฮียพันสิ รายนั้นน่ะสุดยอดเลย อย่าให้พูด ยาว!

          “ทำแบบนี้ทำไม”

          “พอใจ”

          “อัลญ่า...” เฮียพลครางชื่อฉันพร้อมกับทำหน้าเหมือนจะฉีกฉันออกเป็นชิ้นๆ เราสองคนเป็นแบบนี้เสมอ ทำอะไรที่เกินเลยแต่ก็ยังเป็นพี่น้องกัน ความสัมพันธ์แบบไหนนะสงสัยเสียจริง มันไม่ใช่... ยังไงมันก็ไม่ใช่พี่น้อง ฉันอุ้มเจ้าเบเบ้ขึ้นมาตรงหน้าเฮียพลแล้วจับขาหน้าของมันขึ้นโบกไปมา


          “อัลญ่าน่ารักนะคะ ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นด้วย เนอะ... เบเบ้”


          “น่ารักตาย!” เฮียพลว่าให้แล้วผลักร่างฉันกระเดนออกจากประตู ก่อนที่เขาจะเปิดประตูแล้วเดินออกไปท่าทางหัวเสียมาก ฉันหัวเราะเยาะตามหลัง

          “จะหนีไปไหนล่ะเฮีย เถียงไม่สู้ล่ะซี้ ก็อัลน่ารักจริงๆ!” ฉันตะโกนตามไปก่อนที่ใบหน้ายิ้มแย้มจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเรียบตึง ฉันกระชับอ้อมแขนที่มีเจ้าเบเบ้ให้แน่นมากขึ้น “เห็นไหมเจ้าตัวเล็ก... ทำยังไงฉันก็ไม่เคยอยู่ในสายตาของเฮียพลหรอก”

          การที่ฉันต้องทำตัวแบบนี้ก็แค่... อยากจะผ่านเข้ามาในสายตาของเฮียบ้าง... ก็เท่านั้นเอง

 




 

          ฉันโทรไปเรียกม๊ามากินข้าวที่บ้านนี้ ม๊าฉันถือกับข้าวมาด้วยสามอย่าง พวกเรากินกันอย่างอร่อย โต๊ะอาหารก็คึกครื้น สองสาวสูงวัยพูดคุยกันถูกคอเหมือนเป็นญาติสนิทกันมานาน จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ร่วมยี่สิบปีแล้วมั้งที่พวกท่านสนิทกัน


          เมื่อกินของหวานผลไม้อะไรเสร็จฉันก็เข้ามาช่วยพี่สาลี่ สาวใช้บ้านนี้ล้างจาน ส่วนเจ้าเบเบ้ก็ฝากเฮียพลดูแลอยู่ ส่วนบรรดาแม่ๆ ก็คุยกันไปดูทีวีกันไป


          “กางเกงซื้อจากที่ไหนคะคุณหนูอัล พี่ช๊อบชอบ” พี่สาลี่ถามด้วยสายตาอยากได้แบบสุดๆ


          “มือสองสามตัวร้อยตลาดนัดแถวบ้านเรานี่แหละค่ะ แต่อัลเอาผ้ามาเย็บขอบเพิ่มและเย็บตัวการ์ตูนใส่ เป็นไง สวยสะดิ้งเลยสิท่า” ฉันภูมิใจนำเสนอผลงานตัวเองมาก พี่สาลี่ตาโต


          “ว้าว! จริงๆ หรือคะ นี่ถ้าบอกว่าเป็นของกิ๊บซี่พี่ยังเชื่อเลยค่ะ”

          “ถ้าพี่สาลี่อยากได้เดี๋ยวอัลเย็บให้สักตัวนะคะ”


          “อูยยย ขอบคุณมากค่ะคุณหนูอัล นอกจากจะสวยเซ็กซี่ขยี้ต่อมลูหมากแล้วยังใจดีปานนางฟ้าอีก”


          “เวอร์ละพี่ก็” ฉันตีแขนพี่สาลี่ไปอย่างเขินอาย อะไรคือขยี้ต่อมลูกหมาก ฟังแล้วสะท้านไปทั้งทรวง สะดีดสะดิ้งจริงอะไรจริง ฉันจะไม่เถียงสักคำเพราะมันคือความจริง อัลญ่าคือนางฟ้าเดินดินค่ะ

          “เอ... ถ้าพี่ได้มาแล้วจะใส่ตอนไหนล่ะคะ ใส่ทำงานบ้านแบบนี้คุณพันเก้าคงไม่ยอมเพราะเดี๋ยวคุณนำทัพมาเคาะประตูห้องพี่ตอนดึกๆ”


          “ตายแล้วพี่สาลี่!” ฉันกับพี่สาลีหัวเราะดังลั่น มันเป็นแค่มุกของแกน่ะ แหม! ใครๆ ก็รู้ว่าเรื่องแบบนี้ไม่เกิดขึ้นแน่ ถ้าเป็นเมื่อก่อนอาจจะใช่แต่ตอนนี้ลุงนำทัพเป็นแมวเชื่องๆ ของน้าพันเก้าไปแล้ว ทั้งสองคนรักกันมาก ไม่เคยมีปัญหาเรื่องมือที่สามเลยนับตั้งแต่ฉันเกิดมา ม๊ากับป๊าฉันเองก็เหมือนกัน มีความสุขจริงๆ ที่เกิดมาในครอบครัวสองครอบครัวนี้

          “คุณหนูอัลพอก็ได้ค่ะ เดี๋ยวหม้อเนี่ยพี่สาลี่ล้างเอง” พี่สาลี่บอกเมื่อส่วนที่เหลือมีแค่หม้อกับกระทะสองสามใบ

          “เอางั้นก็ได้ค่ะ อัลไปนะคะ”


          “ค่ะ”


          ฉันเดินออกมาจากครัวก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ม๊าอย่างแรง สบายตัวสบายท้องมาก! ไอ้เรื่องเก็บขารวบกางเกงอะไรเถือกนี้ไม่มีอยู่ในสมอง ถ้าอยู่ข้างนอกน่ะมี แต่นี่คือบ้าน... แม้จะไม่ใช่บ้านฉันก็เถอะ

          “ดูๆ ดูเจ้าอัลสิพันเก้า ซ้อล่ะเหนื่อยสุดๆ ไม่รู้จะทำตัวเป็นบ้าอะไรนักหนา บอกว่าติสต์แตกเหมือนม๊า นี่มันมากกว่าม๊าแล้วนะ” ม๊าฉันจะใช้สรรพนามแทนตัวเองกับน้าพันเก้าว่า ซ้อ

          “เด็กวัยรุ่นสมัยนี้ก็แบบนี้แหละซ้อ เจ้าอัลเรียนออกแบบเครื่องแต่งกายด้วยนี่ เป็นธรรมดาล่ะมั้งคะ แถมสไตล์ของเจ้าอัลก็ดูเลิศออก” ฉันรีบยกมือไหว้ขอบคุณคุณน้าพันเก้าสุดที่รักทันที มีน้านี่แหละที่เข้าใจฉันและคอยเข้าข้างตลอด

          “เธอก็อวยลูกซ้ออยู่นั่น”


          “อัลญ่าก็เหมือนลูกฉันคนหนึ่งนี่คะ”


          “มาสลับลูกกันไหมพันเก้า ซ้ออยากได้จอมพลลูกชายเธอมาเป็นลูกซ้อ อย่าให้พูดถึงเจ้าอักเลยนะ นึกถึงแล้วเครียด กลัวว่ามันจะไปทำผู้หญิงท้องก่อนเรียนจบจริงๆ” พูดถึงพี่ชายฉันม๊าก็ยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อรำไร ดูท่าจะเครียดจริงไรจริง

          “ม๊า! พูดงี้อัลกับเฮียอักน้อยใจนะ” ฉันทำหน้าบึ้งๆ จนน้าพันเก้าหัวเราะออกมา

          “ก็มันจริงนี่ ทั้งลูกสาวลูกชาย ไม่รู้จะระ... สะดิ๊งอะไรนักหนา” ทีแรกม๊าตั้งใจจะใช้คำว่า แรด ปะ หรือยังไง ฟังไม่ทัน “ลูกสาวก็กลัวว่าจะท้องโตสักวัน ไอ้ลูกชายก็กลัวจะไปทำลูกสาวเขาท้องหน่อย ม๊าล่ะเครียด! จะเอาอย่างเฮียพลพริบพราวก็ไม่ได้”

          “เรื่องพลจะไปยุ่งกับผู้หญิงน่ะฉันไม่กลัวหรอกซ้อ แต่กลัวผู้หญิงจะมายุ่งกับลูกฉันมากกว่า แถมพลก็... เป็นซะแบบนี้ ฉันล่ะกลัวจะโดนผู้หญิงมัดมือชก”


          โอ๊ย!!! คุณน้าที่เคารพรักคะ ไม่รู้จักลูกชายตัวเองซะแล้ว

          ฉันเหลือบมองเฮียพลที่นั่งฟังบทสนทนาเงียบๆ อยู่ไม่ไกลนัก เขาแค่เพียงกระตุกยิ้ม ร้ายกาจ! ผู้ชายอย่างเฮียพลนี่แหละร้ายกาจที่สุด


 

           “เจ้าอัล”


          “คะ?” ฉันหันมามองน้าพันเก้างงๆ ที่เรียกชื่อฉันแบบนี้


          “ยังไงน้าฝากหนูจับตาดูเรื่องผู้หญิงของเฮียพลด้วยนะ ท่าทางหนูจะดูคนเก่ง”


          โอ้ววว หน้าที่อะไรเนี่ย น่าสนุกชะมัด!

          “ได้เลยค่ะน้า เดี๋ยวอัลจะคอยเป็นหูเป็นตาให้”


          “จะดีหรือพันเก้า เจ้าอัลเองเนี่ย... ผู้ชายในสต๊อกก็ใช่น้อยๆ ซ้อกลัวจะรับปากไปเฉยๆ เสียมากกว่า จะเอาเวลาที่ไหนละ วันๆ สลับลางรถไฟไม่ให้ชนกันก็ว่าจะตายอยู่แล้ว”


          “ม๊า! ไมพูดงี้อ่า!” ทำให้ฉันดูเป็นผู้หญิงไม่ดีในสายตาน้าพันเก้าเลย ไม่เอานะไม่เอา! อัลญ่าไม่ยอมมม

          “แล้วเราก็มีแฟนแล้ว เรียนก็หนัก กิจกรรมก็เยอะ จะเอาเวลา...”


          “มีก็แล้วกันน่าม๊า” ฉันรีบบอกก่อนที่ม๊าจะทำให้ฉันอดได้จับตาดูพฤติกรรมของเฮียพล ม๊าทำหน้าเอือมๆ ก่อนจะหันไปมองทางเฮียพล


          “อย่าถือสาน้องเลยนะพล สงสัยตอนคลอดหมอทำตกพื้น”


          “ม๊า!!!” ฉันอยากจะเอาม๊าไปเก็บที่บ้านทันที ทำไมม๊าฉันถึงได้ปากคอเราะร้ายขนาดนี้ นี่ฉันเป็นลูกจริงๆ ใช่ไหม ไม่ใช่ลูกที่เก็บมาจากถังขยะหน้าบ้านนะ ฮือๆ

          “กลับบ้านได้แล้ว รบกวนน้าพันเก้ากับจอมพลมามากแล้ว” ม๊าฉันบอกอย่างเกรงใจก่อนจะลุกขึ้นยืน


          “รบกวนอะไรล่ะซ้อ มาหาฉันบ่อยๆ แบบนี้สิดี บ้านก็อยู่แค่นี้ กินข้าวด้วยกันทุกมื้อยังได้”


          “ก็ใช่น่ะสิ สามีก็หนีไปข้างนอก อย่าให้จับได้นะว่ามีเรื่องผู้หญิง ไม่งั้นมีเจ็บ ซ้อไปก่อนนะพันเก้า” ม๊าบอกแล้วเดินนำฉันออกไป


          “งั้นอัลไปก่อนนะคะ” ฉันบอกแล้วเดินไปรับเจ้าเบเบ้คืนจากเฮียพล ฉันสนิทกับบ้านนี้ เข้าออกเป็นว่าเล่นจนไม่ต้องยกมือไหว้ให้เมื่อยแล้ว ส่วนเฮียอักนานๆ ทีจะกลับมาก็ต้องไหว้


          “อย่าลืมล่ะเฮีย” ฉันกำชับเฮียพลแล้วเดินจากไป ไม่ต้องหันไปมองก็รู้เลยว่าเฮียพลต้องมองมาด้วยสายตาอาฆาตมาดร้ายสุดๆ


 

          “เฮ้! อรุณสวสดิ์” ฉันทักขึ้นหลังจากที่เฮียพลเดินลงมาจากชั้นบนแล้ว ฉันที่นั่งกระดิกเท้ารออยู่ที่โต๊ะกินข้าวฉีกยิ้มเมื่อเฮียเดินมานั่งลงฝั่งตรงข้ามด้วยใบหน้าที่แบบ.... เหมือนโดนผีบ้านผีเรือนตามหลอกหลอน

          ช่วยทำหน้าให้มันสดชื่น ให้มันดูดีใจกว่านี้ไม่ได้หรือไง เซ็ง!

          “เจ้าอัลบอกว่ารถเสียเลยขอมาติดรถพลไปเรียนน่ะลูก” น้าพันเก้าบอกนั่นทำให้เฮียพลกลอกตาไปมาอย่างเบื่อๆ นี่เป็นข้อตกลงของเรานะ “ดีนะที่รถพลซ่อมเสร็จแล้ว ไม่งั้นม๊าคงต้องไปส่งเราสองคนก่อนค่อยไปที่ร้าน”


          น้าพันเก้าเปิดร้านอาหารดูแลร่วมกับลุงนำทัพผู้เป็นสามีเพราะกิจการคลับได้มอบให้เฮียนับพันดูแลไปแล้วส่วนป๊าของฉันทำงานอยู่ที่บริษัทคุณตาและดูแลธุรกิจของคุณปู่ด้วย ส่วนม๊าของฉันเปิดร้านคาเฟ่แอนด์แกลอรี่เล็กๆ ที่คอนโด H ย่านใจกลางเมือง ซึ่งฉันนานๆ ทีจะแวะเข้าไปเพราะมันไกลจากบ้านพอสมควร

          “พริบล่ะฮะ?” เฮียพลถามถึงน้องสาวคนเล็กที่ฉันไม่เห็นตั้งแต่มาแล้ว


          “ยังไม่ตื่นมั้ง เห็นบอกวันนี้มีเรียนสาย” น้าพันเก้าบอกแล้วยกจานอาหารมาวางตรงหน้าเฮียพล

          “นี่ป๊าไปออกกำลังกายยังไม่กลับมาอีกเหรอฮะ?” เฮียพลถามก่อนจะจิ้มๆ ไส้กรอกเข้าปากแล้วกรอกน้ำส้มคั้นดื่มตาม ก่อนจะหยิบแซนวิสไปสองชิ้น ดูเฮียค่อยๆ ทำนะแต่มันรวดเร็วมาก แค่ฉันนั่งหายใจไม่กี่วินาทีเฮียพลก็ทำท่าจะลุกออกจากโต๊ะแล้ว


          “ยังเลย สงสัยจะมัวไปเม้าส์กับเพื่อนข้างบ้านเพลิน” เพื่อนข้างบ้านที่ว่าก็ป๊าฉันนี่แหละ ไม่รู้จะคุยอะไรกันนักหนานะสองคนนี้ บ้านก็อยู่ติดกันยังทำเหมือนนานๆ ทีเจอกันอีก

          “งั้นผมไปเรียนก่อนนะม๊า” เฮียพลบอกก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไป ฉันรีบหยิบแซนวิสแล้วหันมาสวัสดีน้าพันเก้าก่อนไปเรียน


          “ไปนะคะ”


          “เดินทางดีๆ นะลูก”


          ฉันเดินมาขึ้นรถพอร์ชสีดำขลับของเฮียพล แต่ยังไม่ทันจะคาดเข็มขัดดีเจ้าของรถก็กระชากตัวออกรถอย่างแรง ฉันเกือบจะกรีดร้องออกมาแต่หุบปากเอาไว้ทัน นี่แค่วันแรกนะ เอาเถอะ อย่างน้อยถ้าฉันตายคนขับก็คงไม่ได้ตายดีหรอก


 

 

มหาวิทยาลัย L

          เฮียพลใช้เวลาเหยียบไม่นานก็มาถึงสถาบันของเรา เฮียพลขับมาส่งฉันที่คณะศิลปกรรมศาสตร์ก่อนที่จะไปคณะของตัวเองที่อยู่ด้านหลังสุดโน่น ฉันยกมือขึ้นนวดขมับเล็กน้อยอย่างมึนๆ ก่อนจะเปิดประตูออกไป แต่ก่อนไปยังไม่วายหันไปกวนประสาทอีกนะ


          “ไม่จูบลาหน่อยเหรอเฮีย”


          “นี่มันมหาวิทยาลัย”


          “โห่! อย่านึกนะว่าอัลไม่รู้ว่าเฮีย... ป๊าบๆ กับผู้หญิงในเขตมหาลัยมาแล้ว” ฉันยกมือขึ้นทำมือประทับเข้าหากัน ตานี่เหลือกจนจะทะลักออกมา เฮียพลส่ายหน้าอย่างหัวเสีย ฉันเองก็ไม่ได้ชอบใจนักหรอก พูดถึงแล้วเจ็บจี๊ดเลย “ในห้องเรียนก็เคยมาแล้ว ห้องพยาบาลก็ผ่าน ห้องเคมีก็ได้ ห้องปฏิบัติการก็ทำ ห้องน้ำก็ไม่เว้น หรือแม้แต่... ในรถ”

          เฮียพลทำหน้าตายใส่ฉันเหมือนไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น นั่นสินะ เขาออกจะชิลล์ๆ

          “น่านะ หอมแก้มก็ได้ ในฐานะน้องสาวไง” ฉันบอกแล้วยื่นแก้มขวาอมลมพองเข้าไปใกล้เฮียพล เฮียพลยกมือดันใบหน้าฉันแล้วโน้มตัวเข้ามา ไอ้เราก็นึกว่าจะจูบก็ยื่นปากเข้าไปหาอย่างเต็มที่ แต่ที่ไหนได้... เฮียเปิดประตูรถแล้วผลักฉันลงไปอย่างแรง นี่ถ้าไม่เอาเท้าออกไปก่อนมีหวังกลิ้งตกลงไปแน่


          โหดร้าย!

          ฉันรีบยันตัวขึ้นเต็มความสูงก่อนจะจ้องหน้าเฮียพลด้วยความไม่พอใจ ทำไมไม่ถีบลงมาเลยล่ะแหม!

          “เลิกเรียนกี่โมง?”


          “บ่ายสอง” ฉันบอกด้วยใบหน้างอนๆ แต่อย่าหวังว่าเขาจะสนใจ


          “เฮียเลิกสี่โมง งั้น...”


          “อัลจะไปรอ!” ฉันไม่ยอมให้เขาบอกว่าให้ฉันกลับก่อนแน่ๆ ให้ไปนั่งรอยังดีซะกว่าเขาจะได้พาผู้หญิงคนอื่นนั่งรถไปไหนต่อไหนกัน

          เฮียพลหรี่ตามองฉันก่อนจะโน้มตัวมาดึงประตูให้ปิดลง ฉันเป้ปากใส่ก่อนที่เขาจะเคลื่อนรถออกไปจากเขตคณะฉัน ฉันมองตามก่อนจะยกยิ้มอย่างขมขื่น       

 

          “คิดจะหนีอัลงั้นเหรอ...”


          “บ่นอะไรของแกยะ!

          “!” ฉันสะดุ้งเมื่อเจอเสียงเข้มๆ ของใครตะโกนมาจากด้านหลัง ฉันหันไปมองก่อนจะเจอผู้ชายร่างเล็กหิ้วกระเป๋าหลุยส์วิตตองสวมชุดที่ตัดจากผ้าฝ้าย แถมยังมีหมวกสานใบโตปีกนี่กว้างเท่าจานดาวเทียม ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง ไม่ต้องตกใจกับสภาพของลีโอคนนี้เลย ที่เห็นวันนี้น่ะ... ยังแค่น้ำจิ้ม อย่าให้จัดชุดใหญ่นะ มีหนาวโดยไม่ต้องไปถึงขั้วโลกเหนืออ่ะ

          “หญิงลี!” ฉันทักเพื่อนสาวอย่างคิดถึงแล้วเดินเข้าไปกอดเหมือนไม่ได้เจอกันมาเป็นชาติก่อนจะหันไปมองทางหญิงสาวอีกคนที่สวมชุดคล้ายๆ ทหารแต่กางเกงสั้นมากจนเกือบจะเสมอหู ไม่สิ! เลยติ่งหูขึ้นไปแล้วล่ะ มันเป็นเรื่องปกติของนักศึกษาคณะเรา ส่วนฉันก็มาในชุดผ้าลูกไม้สีขาวยาวถึงตาตุ่มแต่แหวกกลางผ่าเหล่าโชว์ของขึ้นมาจนเกือบจะชิด... อ่า... นั่นแหละ

          “ไงพิมมี่ แซ่บนะคะวันนี้” สองคนนี้เป็นเพื่อนสนิทของฉันเองแหละ


          หญิงลีหรือลีโอสุดหล่อแต่โคตรไม่แมนกับพิมมี่ สาวสวยสุดแซ่บดีกรีเป็นถึงอดีตผู้ถูกทาบทามให้ไปประกวดดาวคณะแต่มันดันปฏิเสธและยัดฉันเข้าแทน แต่ฉันก็ปฏิเสธอีกนั่นแหละ งานแบบนี้ไม่เข้ากับพวกฉัน มันเป็นงานที่ต้องทำตัวเป็นตัวอย่างที่ดีของนักศึกษาคนอื่นๆ ไม่ใช่ว่าเราไม่ดีนะ แต่มันไม่ใช่สไตล์ที่จะไปแอ๊บสวย เรียบร้อย และเป็นกุลสตรีไทย


          อันนี้ไม่ได้กระแนะกระแหนใครนะ บังเอิญสายตาเหลือบไปเห็นแก็งค์ชะนีร้องหาผัวที่กำลังนั่งรวมพลกันอยู่ที่ม้าหินอ่อนตรงหน้าคณะ พวกนั้นคงเห็นตอนที่เฮียพลมาส่งฉันสินะถึงได้จับกลุ่มนินทากันออกรส ไม่วายมองมาทางฉันอีก


          “ผู้ชายที่ไหนมาส่งยะ ไม่ใช่วิณณ์นี่” หญิงลีถาม แววตานี่ด่าฉันมาแล้วจ้า


          “พี่ชายข้างบ้านไง”


          “เฮียพลน่ะเหรอ ว๊ายตายแล้ว แกทำยังไงถึงได้เขามา”


          “พูดจาอะไรน่ะ กรุณาพูดให้เคลียร์” พิมมี่เหลือบมองหญิงลีด้วยสายตาเอือมๆ หญิงลีแค่หมายถึงทำยังไงเฮียพลถึงได้มาส่งฉันน่ะ แต่ขาดคำไปนิด


          “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปฉันก็จะมาเรียนและกลับพร้อมเฮียพลแหละ”


          “ร้ายกาจ! แล้ววิณณ์ล่ะคะ”

          “วิณณ์ก็ส่วนวิณณ์สิ เกี่ยวอะไรด้วย” ฉันเอียงคอถามหญิงลีด้วยสายตาบ๊องแบ๊ว ส่งผลให้สองเพื่อนซี้หันไปสบตากันแล้วเบะปากใส่อย่างนัดหมายสุดๆ

          “กูมีเพื่อนเป็นแรดเตรียมผสมพันธุ์ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ” หญิงลีทำเสียงเข้มพร้อมกับทำหน้าเหยเก มองฉันอย่างรังเกียจ แหม! เดี๋ยวแม่ตบจนหายสาว

 

          หน้าตาก็หล่อขนาดนี้ยังจะเป็นตุ๊ดให้ผู้หญิงเสียดายเล่นอีก ดูหน้านางจัดเต็มกว่าฉันที่เป็นผู้หญิงอีกค่ะ!

          “วิณณ์เขาก็คงติดซ้อมเต้นหลังเลิกเรียนเหมือนทุกวันน่ะแหละ วางใจน่าเพื่อน ฉันยังมีความอายอยู่นะ ไม่สวมเขาให้แฟนหรอก” ฉันบอกแล้วเดินนำเพื่อนเข้าไปในตึกคณะ


          “ให้มันจริงเถอะ เฮียพลน่ะแกก็ชอบเขาอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ใกล้ชิดกันมากๆ ระวังเถอะ แกจะหลงรักเขาจนโงหัวไม่ขึ้น” หญิงลีตามมาฉะแบบไม่ยอมปล่อย


          “แหม ถ้าผู้ชายไม่เล่นด้วยสักอย่างมันจะทำอะไรได้”


          “ถูก!” ฉันรีบเห็นด้วยกับความคิดของพิมมี่ทันที

          “ผู้ชายก็เป็นคนนะแก ไม่ได้เลือกปฏิบัติได้นะคะ ถ้ามีผู้หญิงอย่างอีอัลเนี่ยมายั่วเช้ายั่วเย็น แถมก่อนนอนให้ด้วย ก็มีหวั่นไหวล่ะค่ะ”


          “จริงเหรอ?” ฉันเลิกคิ้วถามอย่างสนใจ แม้จะเป็นตุ๊ดแต่อย่างน้อยหญิงลีก็เป็นผู้ชายนะ ต้องเข้าใจหัวอกของผู้ชายด้วยกันดีกว่าเราอยู่แล้ว

          “กูโกหกมั้งคะ”


          “อีลี!!!

          “ฉันพูดจริง ถ้าแกยั่วเขามากๆ วันหนึ่งเขาทนไม่ไหวหน้ามืดปล้ำแกขึ้นมาจริงๆ แกจะทำไง?” หญิงลีพูดเสียงเครียดคงพยายามทำให้ฉันมองเห็นผลเสียของการกระทำเล่นๆ แบบนี้


          ฉันนิ่งไปอย่างใช้ความคิด พิมมี่เองก็มองฉันอย่างต้องการคำตอบเหมือนกัน อย่างเฮียพลน่ะเหรอจะทำแบบนั้น ถ้าทำจริงก็ดีน่ะสิ ฉันยิ้มออกมาทำให้อีกสองคนขมวดคิ้วงงๆ

          “แหม! คงฟินล่ะ”

          “อีอัล!!!

          “แกอิจฉาไง?” ฉันเลิกคิ้วใส่หญิงลีกวนๆ พิมมี่ถึงกับหัวเราะออกมา หญิงลีอ้าปากพะงาบๆ อย่างไม่มีอะไรจะเถียง แหม! อ้างโน่นอ้างนี่ที่แท้เสียดายเองค่ะ

          “ก็เออสิคะ หุ่นน่าล่อเสียบไม้ซะขนาดนั้น นี่ถ้าไม่เกรงใจแกนะฉันจะลากคอเข้าห้องแล้วจับทำผัวให้หายซึนเลย!” สายตานางมาดมั่นมาก นี่ถ้าฉันเป็นแฟนเฮียพลนะได้ยินแบบนี้มีตบค่ะ เพื่อนก็เพื่อนเถอะ จะมาสอยตูดสุดที่รักไม่ได้ หวง!

          “ถามเขาก่อนไหมว่าอยากเป็นผัวแกปะ” พิมมี่กอดอกเลิกคิ้วกวนๆ ใส่หญิงลี

          “ไม่ถาม ถ้าถามกูก็อดสิคะอีพี่มิม!

          “แหม อีทัวหาเผย”


          “อะไรคะ กระเทยงง” หญิงลีขมวดคิ้วยุ่ง ฉันเองก็พลอยสงสัยไปด้วย ไอ้ พี่มิม ของหญิงลีพอทวนได้ว่า พิมมี่แต่อะไรของเธอน่ะพิมมี่

          “ผวนสิคะ อีโง่!” แล้วพิมมี่ก็เดินเริดๆ สวยๆ นำเข้าไปในตึกคณะ ฉันกับหญิงลีหันมามองหน้ากันก่อนที่ต่างฝ่ายต่างผวนคำพูดของพิมมี่

          ทัวหาเผย... เทยหาผัว


          “อี...อีชะนีดากแดง!!! ทำเริดทำเชิด อย่าให้ฉันมีรูให้แทงอย่างแกบ้างนะ ฉันจะจัดวันละสิบยกเลย เออ! กูอยากได้ผัว!!!

          “ใจเย็นๆ”



 

คณะสัตวแพทยศาสตร์


          ฉันนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือรอเฮียพลอยู่ที่หน้าตึกคณะของเฮียมานานเกือบสองชั่วโมง แน่ล่ะ พอฉันเลิกเรียนปุ๊บก็มาที่นี่ปั๊บ ฉันกระดิกปลายเท้าอย่างเบื่อหน่าย รู้งี้ไปหาอะไรกินกับพวกเพื่อนๆ ก่อนดีกว่า แถมยังมาเจอสายตาของพวกเด็กแว่นแล้ว ยึ้ย! สยอง

          พักสักก็มีกลุ่มนักศึกษาเดินออกมา ฉันรีบลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นว่าหนึ่งในนั้นเป็นใคร ใบหน้าหล่อเข้มโดดเด่นมากแม้จะสวมแว่นตาก็เถอะ ฉันรีบเดินเข้าไปหาถ้าไม่ติดว่ามียัยแว่นสุดเฉิ่มเดินไปตัดหน้าเอาไว้เสียก่อน


          “จอมพล งานกลุ่มที่อาจารย์หมอให้ทำน่ะ เราขออยู่ด้วยนะ”


          ฉันกอดอกจ้องแผ่นหลังเล็กๆ นั่นแล้วพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ มองด้านหลังกับด้านหน้าไม่ต่างกันเลยเถอะ เฮียพลคงจะสนหรอกนะคะ อ่อยเข้าไป ขนาดฉันเนี่ย หุ่นระดับนางแบบMaximยังโดนเมินเลย

          “อืม” เฮียพลบอกก่อนจะเดินเลี่ยงเธอออกมา ยัยนั่นทำหน้าเคลิ้มใหญ่ก่อนจะมองตามเฮียพลตาละห้อย เพื่อนๆ ของเขาหันไปซุบซิบกันใหญ่ แล้วผู้ชายผมสีส้มสว่างที่ลุคดูขัดกับการศึกษามากก็เดินมาโอบคอเฮียพล เขาก็หล่อเหมือนกันนะ

          “แม่งจะเอาหมดคณะเลยหรือไงมึง”


          “กูไม่ใช่มึงนะไอ้เนสท์”


          อ้อ! เขาชื่อเนสท์ล่ะ เป็นเพื่อนสนิทของเฮียพล บุคลิกออกจะแตกต่างกันมากราวกับฟ้ากับเหว เฮียพลเงียบๆ ใช่ปะ เฮียเนสท์อะไรนี่ลัลล๊าและเป็นมิตรมากกว่าหลายเท่าเลย หรือจะพูดให้ถูกก็คือ... หน้าม่อกว่าไง แต่หน้าตาหล่อเลิศอันนี้ยอมรับ แต่ในสายตาอัลญ่าคนนี้เฮียพลดูดีที่สุด เหมาะจะเป็นพ่อของลูกมาก อยากได้อยากโดนค่ะ!

          “ทำฟอร์มนะมึง หึๆ”


          แล้วทั้งสองคนก็เดินมาทางฉัน ฉันเดินเข้าไปหาทำให้เฮียเนสท์หยุดเดินแล้วคว้าคอเฮียพลที่ทำหน้าจะเดินผ่านฉันไปเฉยๆ ให้หยุด


          “อ่าว! นึกว่าใครที่ไหน น้องอัลญ่าคนสวยนี่เอง”

          “หวัดดีค่ะเฮีย” ฉันเพียงแค่ยกมือทักทาย สายตาเฮียเนสท์มองฉันอย่างจาบจ้วง ชุดนักศึกษาที่รัดหุ่นฉันอยู่ดูไร้ค่าสำหรับเขาเลยเนอะ เอาเถอะ เจอกันทีไรก็เป็นแบบนี้ทุกที ชินแล้วล่ะ ฉันหันไปทางเฮียพล “อัลรอเฮียมาเกือบสองชั่วโมงเลยนะ เย็นนี้เฮียต้องเลี้ยงเค้กอัล”


          “ไม่ได้ขอให้รอ”


          “อ้าว! ไมมึงพูดสุนัขๆ แบบนี้ล่ะครับเพื่อน ปล่อยให้น้องอัลรอนานขนาดนี้ทำใจร้ายได้ยังไง เลี้ยงเลยๆ” เฮียเนสท์ยุยงส่งเสริมสุดๆ หน้าตาเขาดูดีมีออร่าขึ้นมาทันที

          “ไม่ใช่เรื่องของมึง”


          “เฮียพลกำลังว่าเฮียเนสท์เสือกค่ะ” ฉันบอกด้วยใบหน้าซื่อๆ


          “...” เฮียเนสท์มองฉันแบบ... ถ้าไม่สวยนี่จบเลยนะคะ จบคาตีนค่ะ!

          “แล้วนี่ทำไมได้มารอมัน เอะๆ ยังไงวะ” เฮียเนสท์หันไปมองคนข้างๆ ก่อนจะยิ้มกระลิ้มกระเลี่ยม “โอะๆ นี่กูลาหยุดแค่วันสองวันนี่มึงกับน้องอัลพัฒนาถึงขั้นนี้แล้วเหรอ”

          “คิดอะไรน่ะหยุดไปเลยมึง รถอัลเสียเลยติดรถกูมาเรียน” เฮียพลรีบอธิบายเมื่อเพื่อนของเขาทำหน้ามีเลศนัย อยากให้คิดไปลึกๆ สมใจฉันล่ะ

          “แค่นั้น?”


          เฮียพลถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย เฮียเนสท์เลยหันมาทางฉันแทน ฉันเพียงแค่ยิ้มรับ


          “งั้นกูกลับเองละ” เฮียเนสท์บอกแล้วเอาแขนออกจากคอเฮียพล


          “กลับด้วยกันนี่แหละ”


          “ไม่เอา ไม่อยากขัดเวลาคนสวีตกัน วิดวิ๊ววว” เฮียเนสท์ผิวปากแซวแล้วเดินจากไป ทีแรกเฮียเนสท์จะกลับกับเฮียพลเหรอ เขาก็มีรถนี่นา เมื่อเฮียเนสท์ไปแล้วฉันก็หันมาส่งยิ้มให้เฮียพล ซึ่งเขาแค่แค่นยิ้มก่อนจะเดินไปที่รถ ฉันเหลือบมองนักศึกษาสัตวแพทย์คนอื่นที่ยืนดูอยู่ก่อนจะเลิกคิ้วน้อยๆ เพราะพวกเขาจ้องฉันตาเป็นมันส์ สายตานี่ถ้าถอดเสื้อผ้าฉันได้คงทำไปแล้ว ฉันรีบเดินไปขึ้นรถทันที


          น่ากลัวว่ะ!

          “น้องอัลญ่าเสร็จไอ้จอมพลจริงๆ หรือวะ”


          “กูว่าแล้ว... ที่มันพูดวันนั้นไง”


          “แม่ง! น้องอัลญ่าของกู!!!

          พวกเขาซุบซิบๆ อะไรกันแต่ฉันไม่สนใจ ฉันหันไปมองเฮียพลที่เริ่มสตาร์ตรถ


          “วันนี้ไม่ไปเดตกับแฟนหรือไง” เฮียพลพูดขึ้นก่อนทำให้ฉันเลิกคิ้วน้อยๆ เฮียสนใจเรื่องฉันตั้งแต่เมื่อไหร่


          “ไม่อ่ะ อยากอยู่กับเฮียมากกว่า”


          “อัลญ่า...” เฮียพลหันมามองหน้าฉันแบบเอือมๆ


          “เฮียอ่ะ ก็เฮียอักย้ายออกไปอยู่คอนโดแล้ว อัลก็ไม่เหลือพี่ชายที่ไหน เหลือแค่เฮียนี่แหละที่อัลพอจะพึ่งได้ ทำไมอ่ะ อัลมันน่ารำคาญมากเลยหรือไง อัลน้อยใจนะ” น่าน! ดึงดราม่ามาเลยจ้า

          “ไม่ใช่แบบนั้น” เฮียพลเลื่อนสายตาไปจากฉันแล้วเริ่มเคลื่อนรถออกไป


          “เฮียก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เล็กจนโต อัลก็แค่... อยากให้เฮียชอบอัลบ้าง” เฮียพลถึงกับเผลอปล่อยมือจากพวงมาลัยเลยทีเดียว ฉันแอบชำเลืองมองก่อนจะลอบยิ้มอย่างพึงพอใจ “อัลอยากเป็นน้องสาวเฮียนะ”


          “อืม อัลก็เป็นน้องเฮียอยู่แล้วนี่”


          “ใช่มะ!” ฉันโน้มหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าเฮียเล่นเอาเฮียแทบจะเปิดประตูรถหนีฉัน โธ่ๆ โดนอัลญ่ารุกแค่นี้ถึงกับกลัว ฉันยิ้มหวานแล้ววางมือลงบนขาของเฮียพล ลูบไล้ไปมาเบาๆ เฮียพลกระแอมออกมาทันที “อัลรักเฮียมากเลยนะ”

          “อื้อ” เฮียพลพยักหน้ารับรู้


          “อื้อนี่คือ??? เฮียรักอัลปะล่ะ?”


          “อะไรนะ?” เฮียพลเหลือบมองฉันอย่างไม่ค่อยเข้าใจ แสร้งทำว่ะ คนฉลาดอย่างเฮียไม่น่าจะโง่ได้นะ


          “รักอัลปะ... แบบน้องน่ะ” ฉันรู้สึกเจ็บในใจแต่ก็พยายามข่มมันเอาไว้ในส่วนลึกแล้วฉีกยิ้มให้เฮียพล เขาเพียงแค่กลอกตาเหมือนเบื่อหน่าย


          “รักสิ”


          “จำคำของเฮียไว้นะ เฮียรักอัล” ฉันบอกแล้วหันไปมองนอกหน้าต่างฝั่งตัวเอง แอบยิ้มให้กับต้นไม้ใบหญ้าข้างทาง เพียงเท่านี้ฉันก็สุขใจแล้วล่ะ แต่เพียงไม่นานเท่านั้นแหละ...

          “อัลเป็นน้องเฮียอีกคนนะ อย่าคิดอะไรให้มันมาก อย่าฝันไว้สูงเดี๋ยวจะตกลงมากระอักเลือดตาย” เฮียบอกก่อนที่พวกเราจะเงียบใส่กัน


          ฉันรู้... ฉันถึงได้ทำแบบนี้ไง เราเป็นแค่พี่น้องกันนี่แหละ ดีที่สุดแล้ว ซะเมื่อไหร่! ยอมง่ายๆ ก็ไม่ใช่อัลญ่าแล้วล่ะ













 






 



#เตือน
อย่าลืมอ่านตอนก่อนหน้านี้ด้วยนะคะ
พอดีไรท์ข้าม เลยลงใหม่ ประมาณ 30%








HOT TOXIC SET
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,461 ความคิดเห็น

  1. #5053 exofinite (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 21:02
    เพื่อนทั้งสองเริสมากกกกได้ใจ
    #5,053
    0
  2. #788 Jutharut Jaisutti (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 09:16
    เฮียเมื่อไหร่จะยอมอัลซะที (เอ่อ! หมายถึงเมื่อไหร่จะยอมใจอ่อนซะที -.,- )
    #788
    0
  3. #787 บัณฑิตา ศิรินิคม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 00:18
    หนุกๆๆๆชอบบบบบ มาอีพต่ออีกไวๆน่ะ
    #787
    0
  4. #786 Lanniver (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 00:10
    รักไรท์ อิเฮียตัลร๊ากกกกก มาอัพต่อไวๆนะค่ะ
    #786
    0
  5. #785 i-hara (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 22:50
    สงสารนางจะเท่ารัยเฮียแก่ก็ไม่เคยชายตามอง
    #785
    0
  6. #784 Bio z (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 21:57
    สู้เค้าอัล
    #784
    0
  7. #783 เพลิน เพลิน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 21:54
    อื้อเฮียรักอัล จำแค่นี้แหละ5555
    #783
    0
  8. #782 เพลิน เพลิน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 21:53
    เฮียรักอัลป่ะล่ะ กิ้กิ้ฟินอ่ะ
    #782
    0
  9. #781 patty-thanaporn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 14:38
    อยากให้อัญญ่าเลิกสนใจเฮียพลไปเลย ไม่ต้องตามตื้อหรอกเสียเวลา อยู่กับคนที่เขารักเราดีกว่า อยู่อย่างนี้คนที่เสียใจจะเป็นเรามากกว่า ##ไม่ชอบเฮียพลนิสัยไม่ดี ชิชิ
    #781
    0
  10. #780 galaxy_oilfour (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 22:43
    เฮ้ออออ เห็นใจอัลญ่า เมื่อไหร่เฮียพลจะเปิดใจซักทีนะ เล่นตัวมากเดี๋ยวเชียร์วิญเลยหนื
    #780
    0
  11. #779 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 18:59
    อ่อยกันขนาดนี้แล้ว เฮียพลไม่หวั่นไหวบ้างไรบ้างเลยจิงด
    อัลญาช่างน่าสงสารรรรร
    #779
    0
  12. #778 Rawisara Toey (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 18:12
    เจิมมมมมมม
    #778
    0
  13. #777 แสตมป์กรี้ดกร้าด (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 17:27
    เจ็บอะะ
    #777
    0
  14. #776 แม่แบบแผ่นพิมพ์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 15:43
    อัพแล้วนะคะ
    #776
    0
  15. #775 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 13:16
    อัพต่อออออออ
    #775
    0
  16. #774 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 13:16
    อัพต่อออออออ
    #774
    0
  17. #773 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 13:16
    อัพต่อออออออ
    #773
    0
  18. #772 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 13:16
    อัพต่อออออออ
    #772
    0
  19. #771 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 13:15
    อัพต่อออออออ
    #771
    0
  20. #770 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 13:15
    อัพต่อออออออ
    #770
    0
  21. #769 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 13:15
    อัพต่อออออออ
    #769
    0
  22. #768 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 13:15
    อัพต่อออออออ
    #768
    0
  23. #767 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 13:15
    อัพต่อออออออ
    #767
    0
  24. #766 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 13:15
    อัพต่อออออออ
    #766
    0
  25. #765 RealbeeZ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 19:40
    ชอบพันเก้ากับต๊ะอ่ะ คุยกันน่ารักดี
    #765
    0