[FIC EXO] VAMPWOLF [KRISCHEN Ft.EXO]

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 15,987 Views

  • 531 Comments

  • 488 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    70

    Overall
    15,987

ตอนที่ 8 : ★VampWolf 6 [NC]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1905
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    1 ส.ค. 58

VampWolf 6

            “จงแด เป็นของพี่ จงแดเป็นของพี่อี้ฟาน

 

            “ใช่แล้ว จงแดเป็นของพี่อี้ฟานคนเดียว...

 

            “จงแดเป็นของพี่อี้ฟาน แค่พี่อี้ฟานเท่านั้น…”

 

กดตรงนี้มันคือ ลิ้งค์เชื่อมไปหาNC…

 

เช้าวันใหม่

 

            อือ...ทำไมมันมึนไปหมดเลย โอ๊ย ทำไมเจ็บขนาดนี้เนี้ยจงแดพึมพำออกมาแล้วเอามือลูบสะโพกเปลือยเปล่าของตนเองที่ส่งความเจ็บเข้ามาเล่นงาน เขาจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่กำลังจะเถียงกับอี้ฟานต่อ แต่สิ่งที่จำได้คือความฝันแปลกๆ

 

ความฝันที่ว่าคือการที่เขากับอี้ฟาน มีอะไรกัน

           

            “จะเป็นไปได้ไง...หรือว่า...คำพูดถูกกลืนหายไปเมื่อจงแดหันมองบุรุษรูปหล่อที่นอนหลับพริ้มอยู่ข้างกาย มือหนายังคงดึงตัวเขาไปกอดไว้แนบอกจนลมหายใจเย็นๆเป่ารดใบหน้า และนั้นแหละที่ทำให้จงแดรู้ตัวแล้วว่า เมื่อคืนนี้ ไม่ใช่ความฝันแต่มันคือ เรื่องจริง ที่เขาไม่รู้ตัว ไม่จริงนะ ไม่จริงใช่ไหม...

 

            อืม...จงแด เด็กดีของพี่...

 

            “…”จงแดเม้มปากแน่นไม่อยากจะเชื่อหูและความคิดของตนเอง เขาพยามตั้งสติประมวลผลทุกอย่างให้เขาที ก้มมองตัวเองไร้อาภรณ์ป้องกายเช่นเดียวกับอี้ฟานก่อนจะกำหมัดแน่นทุบลงบนเตียงจนเกิดการสะเทือนปลุกอีกคนให้ตื่นขึ้นมา

 

            จงแด...ตื่นแล้วเหรอครับJอี้ฟานทักด้วยประโยคนุ่มหูแต่มันคงไม่ได้นุ่มหูเลยในตอนนี้ มันเหมือนกับน้ำกรดที่เดือดดาดสาดกระเซ็นใส่ร่างเล็กให้ตัวเองรับรู้ว่า ตัวเขานั้น แปดเปื้อน ไปเสียแล้ว แถมยังแปดเปื้อนเพราะเขาคนนี้ ! เพราะแวมไพร์ที่เขารังเกียจตนนี้ !!!

 

            “จงแดยังไม่ควรลุกนะ เดียวก็เจ็บ...

 

            “บอกฉันก่อนว่า เมื่อคืนนี้...

 

            “…”

 

            “มันคือเรื่องจริงหรือความฝันน้ำเสียงเย็นยะเยือกที่ข่มความร้อนรุ่มในใจของจงแดทำให้อี้ฟานถึงกับหุบยิ้ม เขามองร่างบางที่เริ่มจะมีอาการตัวสั่นเทาเพราะความโทสะอันเกิดจากความโกรธเคืองที่คงจะพอรู้แล้วว่าเขาได้ทำอะไรลงไปบ้าง ว่าไงอี้ฟาน

 

            “...เรื่องจริง

 

            “…”

 

            “เมื่อคืนนี้จงแดมีอะไรกับพี่จริงๆ ไม่ใช่ความฝัน...

 

            “หน่อยแก ! ไอ้แวมไพร์สารเลว !!!!!”จงแดคำรามลั่นกางกรงเล็บออกมาเตรียมบั้นคออี้ฟานทิ้ง แต่ความเร็วในตอนนี้จงแดเสียเปรียบอยู่มากเพราะความเจ็บก็ยังไม่ทุเราลง เลยทำให้อี้ฟานจับข้อมือเขาแล้วกระชากตัวจงแดให้มาซบอกก่อนจะล็อคไว้ด้วยอ้อมแขนแกล้ง ส่งผลให้จงแดได้แต่ดิ้นเร่าๆอยู่ในวงแขนของเขา

 

ปล่อยฉันนะไอ้เวร ! ไอ้แวมไพรบ้า ! ไอ้แวมไพร์ชั่ว ! ไอ้สารเลว ไอ้เสื่อม ไอ้ต่ำ ไอ้ทรามเอ๊ย !!!!!”

 

จงแด พี่ขอโทษพี่ไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ

 

ถึงแก้ตัวไปมันก็ไม่ขึ้นหรอก ! คนอย่างนายมันไม่มีวันสำนึกผิดเด็ดขาด !!!!”จงแดยังคงก่นด่าอี้ฟานต่อไปอย่างไม่หยุดปากเพราะร่างกายถูกพันธนาการไว้ด้วยฝ่ามือแกร่งที่เหนียวแน่นยิ่งกว่าคีมเหล็ก

 

จงแด ฟังพี่ก่อนพี่ไม่ได้ตั้งใจ พี่แค่อยากให้จงแดเชื่อใจพี่เท่านั้นเอง

 

ผลั๊ก !

 

            จงแดรวมแรงทั้งหมดผลักอี้ฟานออกก่อนจะมองหน้าเขาด้วยแววตาแข็งกร้าวที่ทำเอาอี้ฟานถึงกับชะงัก ตอนนี้อี้ฟานเกิดจะหวั่นใจว่าอีกคนจะโกรธขึ้นมาแล้วจริงๆ ทั้งๆที่ตอนแรกเขากะจะไม่สนใจแต่ตอนนี้กลับไม่เหมือนกัน ยิ่งเห็นจงแดเป็นแบบนี้หัวใจของเขามันก็เหมือนกับว่า...

 

            จะแตกสลาย...

 

            “นี่คือสิ่งที่นายจะทำให้ฉันเชื่อใจนายเหรอ !? นายบ้าไปแล้วหรือไง !!!!! รู้ไหม ! ตอนแรกฉันกะจะมองนายใหม่ แต่ฉันก็คิดผิด ไม่ว่ายังไงนายก็ทำไปเพื่อเอาชนะฉัน ! ไอ้สารเลว ! ฉันไม่ใช่นางบำเร่อของนาย ไม่ใช่คนที่จะให้นายมาปลดปล่อยตามใจชอบนะ อี้ฟาน !!!!!!!!!!”

 

            จงแด...พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้คิดว่ามันจะ...

 

เพียะ !

 

ไม่ทันที่เขาจะได้อธิบายอะไร ฝ่ามืองามๆของคนตรงหน้าก็ตรงเข้าปะทะแก้มข้างซ้ายเขาจนหน้าหัน เพราะเรี่ยวแรงที่มีถูกสูบหายไปจนหมด จงแดเลยทำได้เพียงเท่านี้ ทั้งๆที่ความจริงอยากจะบั้นคอเขาให้หลุดไปเลยเสียด้วยซ้ำ !

 

            “นายไม่คิดแต่ฉันคิด ! และฉันก็เจ็บใจมากด้วยที่นายมาทำกับฉันแบบนี้ ! คำขอโทษนายมันไม่ได้มีความหมายเลยอี้ฟาน มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกว่า นายมันไร้หัวใจ ไม่มีจิตสำนึกเอาง่ายๆนะ ฉันเกลียดนายอี้ฟาน ! ฉันเกลียดนายที่สุด ! ได้ยินไหมคนเลว ! ได้ยินหรือเปล่าว่าฉันเกลียดนายมากแค่ไหน !!!!!!!!”จงแดประกาศกร้าวเสียงหนักปล่อยพลังบางอย่างออกมาจนอี้ฟานกระเด็นออกไปจากห้องและเข้ามาในห้องไม่ได้อีกเพราะจงแดล็อคเอาไว้

 

ปังๆ !!!

 

            “จงแดเปิดประตูให้พี่ก่อน ! ฟังพี่อธิบายก่อนสิจงแด !”อี้ฟานพยายามเคาะประตูเรียกอีกคนให้มาเปิดประตูแต่คนด้านในก็ไม่คิดจะฝัง จงแดกัดปากตัวเองแรงๆข่มอารมณ์ตัวเองจนโลหิตไหลพรางปรายตามองตัวเองที่มีแต่รอยกลับกุหลาบอันน่าขยะแขยง และจากนั้นของเหลวสีใสก็เอ่อคลอเบ้าตาหวาน

 

            นายมันน่าสะอิดสะเอียน...คนอย่างนายไม่มีวันทำให้ฉันยอมรับได้หรอก...อี้ฟาน

 

ณ ในป่าที่ลำธาร

           

            สองร่างต่างขนาดกำลังยืนมองธารใสด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยเช่นเดียวกับบรรยากาศที่เงียบสงบ ต่างคนต่างเงียบต่างคนต่างมอง จนในที่สุดแวมไพร์ผิวเข้มก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบนี้ลงเองเพราะเขารับรู้ได้ว่าไม่ใช่เพียงเขาแน่ที่ได้ยินเสียงสายลมกระซิบบอกถึงเรื่องสำคัญ

 

            เรื่องสำคัญนั้นคือเรื่องของ อี้ฟานและจงแด

 

            ทำไมถึงไม่คิดจะพูดอะไรเลย

 

            “จะให้ฉันพูดอะไร

 

            “ก็เพื่อนนายทั้งคน...อย่างน้อยนายก็ควรเป็นห่วงหรือไม่ก็ควรจะรีบแจ้นกลับไปดู

 

            “คงไม่จำเป็น ตอนนี้จงแดแค่ต้องการเวลาพักผ่อน ไม่ใช่เวลาถูกซ้ำเติมคยองซูเงยหน้ามองท้องฟ้าก่อนจะลากสายตากลับมามองจงอินดังเดิม ถามว่าแค้นไหมที่อี้ฟานทำแบบนั้นกับเพื่อนรักเขา ตอบได้เลยว่าแค้น แค้นมากด้วย ! แต่จะให้ทำยังไงในเมื่อเขาทำมันลงไปแล้ว

 

            ดูเหมือนคนที่เป็นห่วงเพื่อนแบบไม่เปิดเผยเลยนะจงอินกระตุกยิ้มมุมปากน้อยๆแล้วเสมองหนีสายตาอีกคนไปทางอื่น เอาเป็นว่าฉันขอโทษแทนพี่ชายด้วยล่ะกัน เขาแค่ต้องการเอาชนะ

 

            “ถ้าอยากเอาชนะจริง จะคร่ำครวญหาจงแดให้สายลมได้ยินทำไม ?

 

            “…”จงอินหุบยิ้มทันทีที่เจอคำถามนี้เขาไป เขาเองก็ไม่รู้ว่าอี้ฟานจะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร ? จะมาทำเหมือนว่าเสียใจทีหลังทำไมกันนะ ทั้งๆที่ตัวเองก็รอเวลาเอาชนะเด็กคนนั้นมาตั้งนานแล้วแท้ๆ แต่จู่ๆกลับจะมาสำนึกผิดซะงั้น...ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ใช่อี้ฟานคนเดิมเลย

 

            เขาจะขอโทษจงแดทำไมหากเขาต้องการเอาชนะ เขาจะจดจ่ออยู่กับจงแดทำไมทั้งๆที่เขาก็ได้รับในสิ่งที่ต้องการไปแล้ว และทำไมเขาถึงไม่พูดถากถางเยาะเย้ยจงแดไปซะเลยล่ะก็ไหนๆเขาก็เอาชนะจงแดได้แล้วนิ

 

            “...

 

            “ยอมรับมาเถอะว่าพี่ชายนายกำลัง ตกหลุมรักเพื่อนของฉันน่ะเพราะถ้าหากไม่รักเขาก็คงเชิดหนีไปเลยไม่มาทำตัวน่าสมเพชแบบนี้หรอก นายเองก็ได้ยินสายลมบอกแล้วนิแค่นี้ก็น่าจะเข้าใจแล้วไม่ใช่หรือไงจงอินอ่าน้ำเสียงที่แผ่วเบาแต่แฝงไปด้วยความหนักแน่นของคยองซูทำให้จงอินถึงกับเม้มปากแน่นจนกลายเป็นเส้นตรง

 

เขามั่นใจนะว่าอี้ฟานน่ะใจแข็งพอที่จะไม่รักใครง่ายๆ แต่พอมาเจอคำพูดของคนตรงหน้านี้แล้วเขาก็รู้สึกเหมือนว่าจะต้องคิดใหม่ซะแล้วล่ะ แต่ก็แน่ล่ะนะ แวมไพร์ก็เปรียบเสมือนมนุษย์ไร้ชีวิตไม่ว่ายังไงคนบนโลกใบนี้ก็เปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาเช่นทุกสิ่ง แล้วจะไปยึดติดอะไรกับหัวใจของอี้ฟาน

 

ถึงเขาจะไม่รู้ แต่อี้ฟานก็ต้องหวั่นไหวบ้างเป็นธรรมดา

 

ไม่แน่หรอก นี่อาจจะเป็นแผลของอี้ฟานก็เป็นได้จงอินตอบหน้าตายเล่นเอาอีกคนต้องขมวดคิ้วใส่อย่างไม่เข้าใจ อี้ฟานน่ะ มีแผนมากมายอยู่ในหัวและนี่ก็อาจจะเป็นหนึ่งในแผนของเขา เขาอาจจะกำลังหาทางแกล้งจงแดให้มากกว่าเดิม แต่เพื่อความสมจริงเขาเลยต้อง แสร้ง ทำเป็นสลดยังไงล่ะ

 

            “จงอินอ่า เลิกเก๊กใส่ฉันสักทีเถอะน่า มันน่ารำคาญนะ และนายเองก็ควรจะยอมรับความจริงไม่ใช่เอาแต่แก้ต่างให้พี่ชายตัวเอง ! ”

 

            “หึ ผมก็เป็นของผมแบบนี้ และผมก็มั่นใจในตัวของพี่ชายผม ถ้าไม่อยากให้ผมเป็นแบบนี้ก็เอาเลือดมาแลกสิJจงอินกรีดยิ้มร้ายอาบยาพิษให้คยองซูที่ชักสีหน้าออกมาอย่างชัดเจน ซึ่งหายากนะที่เขาจะเป็นแบบนี้

 

            “ฝันเถอะ ! ถ้าเป็นแบบนั้นนายก็เอาหัวนายมาแลกด้วยล่ะกัน !”และแน่นอนถ้าไม่ดื้อก็คงไม่ใช่ โด คยองซูสินะ

 

ณ ปราสาท

 

จงแด ! เปิดประตูให้พี่เดียวนี้นะ ! จงแดพี่ขอโทษพี่ไม่ได้ตั้งใจจริงๆร่วมชั่วโมงที่อี้ฟานยังไม่ลดละที่จะทำให้คนตัวเล็กใจอ่อน ถึงเขาจะต้องทนเจ็บมือและเจ็บคอมากแค่ไหนเขาก็ไม่หวั่น แต่เขากำลังหวั่นกลัวว่าอีกคนจะเกลียดเขาไปจริงๆ

 

            เกิดอะไรขึ้นอี้ฟาน ?

 

            “ชานยอล ลู่หาน...ร่างสูงหันไปมองเพื่อนซี้ที่เดินมากับน้องชายหน้าหวาน ใบหน้าที่ฉายแววตื่นตระหนกและสงสัยทำให้อี้ฟานถึงกับต้องก้มหน้าต่ำลงจ้องมองพื้นเยี่ยงผู้กระทำผิด ซึ่งมันก็เป็นความจริง เขาได้กระทำความผิดอันใหญ่หลวงไปแล้ว ฉัน...ทำจงแด...

 

            “กลิ่นแบบนี้ไม่ต้องบอกเลย นาย เอา จงแดไปแล้วใช่ไหมเนี้ย !?”ลู่หานถามพร้อมทำจมูกฟุดฟิดใส่พี่ชายตนเองที่มีแต่ความสลดเต็มไปทั้งใบหน้า

 

            ฉัน...เออ ฉันเอาจงแดไปแล้วพอใจยัง !?

 

            “อย่ามาใส่อารมณ์ใส่ฉันนะอี้ฟาน ! นายเอาจงแดไปแล้วแล้วจะมาคร่ำครวญหาสวรรค์วิมานอะไรอีก !? ก็น่าจะพอใจแล้วไม่ใช่เหรอที่ได้ย่ำยีเด็กหัวดื้อไปแล้วน่ะ !”คำพูดของลู่หานคมดั่งลูกศรอาบยาพิษที่ลอยมาปักอก อี้ฟานกัดปากแน่นจนห้อเลือดเพราะตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมาอ้อนวอนขอให้จงแดอภัยให้ทำไม

 

            รู้แค่ว่าภายในใจมันกำลังกังวลกลัวว่าจงแดจะเกลียดเขาไปเหมือนที่พูดให้เขาฟังเมื่อกี้ พอคิดแบบนั้นแล้วรู้สึกเหมือนว่าหัวใจมันจะแตกสลายยังไงยังงั้น ทั้งๆที่เขาทำไปก็เพื่อแค่ต้องการ เอาชนะและ ปราบพยศ หมาดื้อก็เท่านั้นเอง แต่ไหงเขาถึงได้มาเจ็บช้ำทีหลังกัน ?

 

            มาเจ็บช้ำเพราะความโลภมากของตนเอง

 

            ฉันก็สงสัยเหมือนกับลู่หานนะ ถ้านายไม่ได้สนใจอะไรจงแดแล้วนายจะมาวิงวอนหาอะไร ? หรือว่านายจะคิดอะไรกับจงแด ? อย่าบอกนะว่านายรักจงแดเข้าให้แล้วน่ะ !?”ชานยอลถามพรางรี่ตามองจับผิดอี้ฟานที่รีบเงยหน้าขึ้นมาแก้ตัว

 

            “...ไม่ ไม่ ! ไม่ใช่ซะหน่อย ! คนอย่างฉันเนี้ยนะรักหมาป่าสวะแบบนั้น ? ฉันแค่ทำไปเพื่อให้จงแดหลงกลเท่านั้นแหละน่า นายเองก็รู้ไม่ใช่หรือไงชานยอลว่าฉันเอาหน้าที่เป็นหลัก เอารักเป็นรอง!”

 

            “งั้นนายก็ไปที่อื่นสักทีสิ ! ไม่ต้องมาเรียกร้องหาจงแด เดียวพอหมอนั้นพักสักหน่อยก็ออกมาจากห้องนายเองนั้นแหละ !”

 

            แต่ฉัน...!!!”

 

            “ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นแหละอี้ฟาน พี่ควรไปพักได้แล้วฉันให้ยืมห้องชั่วคราวก็ได้ เดียวทางนี้ฉันจัดการเองไม่ต้องกังวลหรอก อ่า ไม่สิพี่ไม่ได้สนใจอะไรอยู่แล้วนิเพราะงั้นก็ไปซะเถอะเพราะถ้าจงแดออกมาเขาก็คงไม่อยากเห็นหน้าพี่ไปอีก ไม่แน่อาจจะตลอดชีวิตอันเป็นนิรันดร์เลยก็เป็นได้อีกครั้งที่อี้ฟานเม้มปากแน่นอย่างชั่งใจ แต่เขาก็ยอมเดินหนีไปด้วยความรวดเร็วเลยทำให้ตอนนี้ที่หน้าห้องอี้ฟานมีเพียงแค่ชานยอลและลู่หานเท่านั้น

 

            “แน่ใจเหรอว่าจะปล่อยให้อี้ฟานทำแบบนี้ ?

 

            “แล้วนายคิดว่าจะปราม เสือ อย่างอี้ฟานได้หรือไงชานยอล ถึงเขาจะทำเหมือนว่าไม่มั่นใจแต่ฉันรู้ว่าเขามีบางอย่างซ่อนเอาไว้เพราะนัยน์ตาของอี้ฟานยังไม่มีความสลดเลย เขาอาจจะกำลังวางแผนอะไรอยู่ก็เป็นได้

 

            “แม้แต่พวกเราเขาก็ยังปิดบัง ?

 

            “ช่วยไม่ได้ คนอย่างอี้ฟานเดาอารมณ์และความคิดยากจะตายไป เขาทำแบบนี้แต่ความคิดอาจจะคนละอย่าง ไม่แน่คนที่ล่วงรู้ความคิดของอี้ฟานอาจจะมีแค่อี้ชิงก็เป็นได้

 

            “เฮ้อ สงสารจงแดว่ะ ถูกเปิด ซิงค์ ไปซะแล้วแถมยังถูกเปิดแบบไม่ได้รับความเต็มใจอีกด้วย

 

            “ก็นะ จงแดน่ะ...อยากจะมายั่วอี้ฟานเองก็ช่วยไม่ได้ แต่ก็ไม่แปลกหรอกเพราะจงแดไม่รู้นี่น่าว่าอี้ฟานเป็นพวก อารมณ์ติดง่าย สะกิดนิดเดียวอาจจะยาวได้ทั้งคืน

 

            “นั้นสินะ แล้วเราจะทำยังไงกันดี ฉันคิดว่ายังไงอี้ฟานก็คงไม่มีทางยอมรับตัวเองแน่ๆว่ากำลังชอบจงแดอยู่ แต่ฉันก็ไม่แน่ใจว่าชอบจริงๆหรือเปล่า...

 

            “นั้นแหละคือประเด็น !”ลู่หานดีดนิ้วราวกับว่าคิดอะไรได้ เขาหันมามองหน้าชานยอลเล็กน้อยก่อนจะกระตุกยิ้มออกมาเหมือนผู้มีชัย ถ้าอี้ฟานไม่ยอมรับเราก็ต้องมีบททดสอบกันหน่อย

 

            “บททดสอบ ? บททดสอบอะไรลู่หาน ?

 

            “หึ ก็อี้ฟานน่ะมักมีแผนอยู่ในหัวเสมอ เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้สึกอะไรกับจงแด แสร้งทำเป็นวิงวอนจงแดให้อภัย เขากำลังปั่นหัวพวกเรา

 

            “…”

 

            “เพราะฉะนั้นเราต้องมีบทพิสูจน์กันหน่อยว่าที่เขาทำไปมันคือความจริงหรือการหลอกลวง

 

            “แล้วนายจะทำยังไง ?

 

            “ฉันคิดเอาไว้แล้วล่ะ รับรองเราได้รู้แน่ลู่หานฉายยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาให้กับแผนในหัวของตนเองที่ผุดขึ้นมาให้เขาได้ใช้งาน และไม่แน่นะ บททดสอบนี้อาจจะทำให้อี้ฟานยอมรับตรงๆเลยก็ได้ว่าตัวเองชอบและรักจงแดมากแค่ไหนJ

 

            “บางทีฉันก็คิดว่านาย เลวกว่าอี้ฟานอีกนะชานยอลตอบนิ่งๆแล้วหายตัวหนีไปทิ้งให้ลู่หานยืนหงุดหงิดเพียงลำพัง ความคิดของลู่หานคืออะไร ? เขาจะทำอะไรให้อี้ฟานยอมรับ ? และเพื่อการนั้นเหยื่อล่อจะเป็นใครไปได้ล่ะถ้าไม่ใช่...

 

            จงแด ช่วยพี่หน่อยนะครับJ

 

 

            ในความมืดมิดของรัตติกาลอันหนาวเหน็บมีบุรุษรูปงามจ้องมองดาราบนนภาสีทมิฬดวงแววตาเลือนลอยราวกับว่าจิตวิญญาณเขานั้นไม่ได้อยู่กับตัวเองเสียแล้ว พยายามข่มความคิดไม่ให้หวนถึงความผิดที่ได้กระทำลงไป แต่ไม่ว่ายังไงความผิดบาปก็ตามหลอกหลอน

 

            ฉันเกลียดนายอี้ฟาน !’

 

          ‘นายมันน่าสะอิดสะเอียน !’

 

          ‘แวมไพร์อย่างนายมันน่าขยะแขยง !’

 

            “พี่ขอโทษจงแด...พี่ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ...ริมฝีปากสวยได้รูปพร่ำเพ้อคำขอโทษคำแล้วคำเล่าฝากฝังวิงวอนให้ดวงดาวนำพาไปบอกอีกคนที่จ้องมองมันเช่นกัน เพียงแค่ว่าความรู้สึกของทั้งสองคนนั้นต่างกัน...

 

            พี่ขอโทษจงแด

 

          ‘พี่ไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ

 

          ‘พี่ไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้

 

            “คิดเหรอ ? ว่าคำขอโทษมันจะล้างทุกสิ่งได้...นัยน์ตาสีแดงฉานวาวโรจน์เยี่ยงนักล่าที่โกรธจัด ร่างบางแยกเขี้ยวงามออกมาให้ราตรีได้มองเห็นพรางปรายตามองฟากฟ้าที่มาพร้อมไอเย็น ไม่มีวันที่ฉันจะให้อภัยนายอี้ฟานและพร่ำบอกให้สายลมได้ฟัง...

 

            แค้นนี้ต้องชำระ...และผู้ที่จะช่วยชำระก็คงเป็นคนใกล้ตัว อย่าง...

 

            “ลู่หาน ฉันจะยอมช่วยนาย

 

            ได้โปรด ดวงจันทรา ทั้งสองกำลังจะทำความผิดบาปซึ่งกันและกัน

 

            สีดำที่แปดเปื้อนนั้นจะกลายเป็นสีขาวที่บริสุทธิ์ได้อย่างไร...?

 

            ในเมื่อลบล้างไม่ได้ ฉันก็จะทำให้อีกฝ่ายเปื้อนมลทินเช่นกัน....นายต้องเจ็บกว่าที่ฉันเจ็บหลายเท่า อี้ฟาน แวมไพร์ผู้สูงส่งแต่ไร้ซึ่งความน่าศรัทธา...

 

###สนทนาฉบับไรท์เตอร์

ถึงเอลจะอัพช้าแต่เค้ายังน่าศรัทธากว่าอิเฮียนะ

ใครที่ไปอ่าน NC มาแล้วอย่าลืมมาเม้นให้เค้านะตัวเอง !

เค้าก็อยากได้กำลังใจเหมือนกัน

เอาล่ะ ตอนหน้าลู่หานมีแผนเด็ด ! และจงแดก็ยอมช่วยด้วย !

งานนี้อิเฮียโดนเอาคืนแน่ !  แล้วแผนนั้นคืออะไรล่ะ?

จะเป็นแบบไหนกันนะ อย่าลืมติดตามนะครัช !!!!

เม้น เม้น เม้น อย่าลืมเม้นนะเธอว์ !!!!!

 

Page River Pie

 


themy
© themy  butter

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

38 ความคิดเห็น

  1. #495 DarkCornell (@fai-cornell) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 19:00
    เฮียอย่าทิฐิเยอะสิ-0-
    #495
    0
  2. #427 Emim Kmy (@mimmyblacx) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 16:31
    ขออย่าให้จงแดเป็นอันใดเลย T w T
    #427
    0
  3. #346 onlyonlylove (@yokyokloveexo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 12:31
    มาอัพต่อน่ะไรต์
    #346
    0
  4. #325 pig&duck (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 18:21
    สนุกมากค่ะไรท์ เฮียกับน้องแมวจะทำไรกันอ่ะ NCไรท์นี่มาแบบช่อง7HDอ่ะค่ะ(ถึงใจถึงอารมณ์#เผื่อไรท์ไม่เข้าใจมุก) และรักไรท์มากมาย ขอบคุณค่ะ
    #325
    0
  5. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  6. #264 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 21:44
    พี่อี้ฟานน้องกำลังจะเอาคืนพี่แล้วนะคะ
    #264
    0
  7. #177 yuzukee (@yuzukee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 14:34
    พี่ลู่ไปหลอกให้น้องทำอะไร
    แล้วจงแดหนูจะทำอะไรอีกลูก คิดดีๆ ก่อนนะ
    #177
    0
  8. #174 chenchen_narak (@chenchen_narak) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 23:10
    ฆ่าคริสเสียแล้วเอา เ.มี.ย มันมา #โหดโพด
    #174
    0
  9. #170 fujikozung (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 21:27
    เป็นไงหระโดนจงแดเกลียดเลย ทำน้องทั้งที่น้องไม่เต็มใจยอม

    อิพี่คริสแกสำนึกจริงปะเนี่ย หรือมันคือแผน
    #170
    0
  10. #166 YAJ!N (@nunkungyanit) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 22:40
    สะกิดนิดเดียว ยาวทั้งคืนนน  -.,-
    #166
    0
  11. #165 aomjrp' (@aomjrp) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 19:47
    อิเฮียนี่สำนึกจริงป้ะหรือไม่จริง ?
    แล้วจงแดกับลู่หานจะทำไรอ่า
    #165
    0
  12. #164 โมชิโมชิ. (@mmatchima) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 18:33
    ขอแผนแบบเด็ดๆปราบพยศเฮียเลยน่ะอาลู่
    #164
    0
  13. #163 Beloved บีเลิฟ~ (@artery-34) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 16:35
    นี่ตกลงว่า อพค แกสำนึกจริงๆรึเปล่า หรือว่ามีแผนอะไรในหวงแบบที่พี่ลู่กล่าวไว้ เหยยยย แต่ก็มาทำคร่ำครวญหานี่นะ เอาไงวะ ละแบบจงแดกะพี่ลู่จะร่วมมือกัน จะทำไรเนี่ย ละจะสำเร็จมั้ยง่าาาา รอคอยยยยยยยย
    #163
    0
  14. #159 Krisyeol (@nuknaja) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 15:53
    เฮียก็ไม่น่าไปเปิดซิงแด??
    แดโกรธเลย โว๊ะๆๆๆ 
    ชอบก็บอกชอบไปดิเฮีย 
    ไม่จัยเลย 
    #159
    0
  15. #157 ducky (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 13:04
    เฮียเเกรู้สึกผิดจริงป๊ะเนี้ย เเล้วอาลู่มีเเผนอะไรอะ ไรท์รีบมาต่อเลยนะคะกำลังมันเลย >
    #157
    0
  16. #156 หมูอ้วน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 12:55
    อยากได้เค้าจนต้องใช้มนต์ แล้วเค้าจะยอมรับมั๊ย รอรับผลเถอะ
    #156
    0
  17. #155 ounlovebeas (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 12:43
    แผนอะไรอะ????



    อยากเห็นลู่หมิน สวีทกันบ้างอ่าาาา
    #155
    0
  18. #154 Ainaemoroe (@bodylovenamkaeng) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 10:21
    เฮียนะเฮีย
    น้องโกรธใหญ่เลย
    แล้วนี่สำนึกจริงๆใช่ไหม
    น้องจงแดกับพี่ลู่จะทำไรเนี่ย เฮ้อ วุ่นวาย
    #154
    0
  19. #153 Takieb (@takieb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 08:21
    อิพี่คริสแกสำนึกผิดจริงไหมเนี้ย
    พี่ลู่แผนพี่คืออะไรนะ จะใช้ได้ผลไหม
    #153
    0
  20. #148 โมชิโมชิ. (@mmatchima) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 15:06
    ค้างอ่ะไรท์ มาต่อเดี๋ยวนี้เลยน่ะะะ nc จงมา จงมา จงมา เพี้ยง!!!
    #148
    0
  21. #147 aomjrp' (@aomjrp) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 03:55
    เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป ?
    อี้ฟานก็เหมือนจะชอบจงแดอยู่นะ
    แต่ทำไมถึงต้องทำอย่างนั้นด้วย ?
    #147
    0
  22. #146 เมนเฉินนน น้ะ (@momaychennn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 22:19
    จงแด น่าสงสารรรรรรร
    #146
    0
  23. #145 Krisyeol (@nuknaja) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 21:39
    ถ้ามันจะฟินตัวแตกขนาดนี้ nc nc nc nc จงมาเถอะ
    #145
    0
  24. #144 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 19:23
    มาต่อไวๆนะคะอยากอ่านมากๆเลย
    #144
    0
  25. #143 ิbeetkoong (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 14:15
    รออ่านอยู่นะค่ะ

    เรื่องนี้น่าอ่านมากๆๆเลยค่ะ

    คริสเฉินเป็นอะไรที่ฟินที่สุด
    #143
    0