[FIC EXO] VAMPWOLF [KRISCHEN Ft.EXO]

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 16,062 Views

  • 531 Comments

  • 485 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    38

    Overall
    16,062

ตอนที่ 7 : ★VampWolf 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    1 ส.ค. 58

VampWolf 5

 

@ห้องนั่งเล่น

 

            เฮ้อ เซงเป็นบ้า พี่จงแดไม่อยู่ พี่แบคฮยอนไม่อยู่ พี่มินซอกไม่อยู่ จงอินก็หายหัวไปไหนก็ไม่รู้ ตกลงที่นี่จะมีแค่ผมและพี่เหรอ จุนมยอนเซฮุนถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่ายอย่างมาก สองชั่วโมงแล้วที่เขานอนกลิ้งไปกลิ้งมากับพี่ชายคนรองของเผ่าพันธุ์ ซึ่งไม่ยอมทำอะไรเลยนอกจากอ่านหนังสือที่เขาไม่คิดจะสนใจ

 

            หนังสือปรุงยา

 

            “บ่นไปก็เท่านั้นแหละเซฮุนน่า มันช่วยไม่ได้นิ ถ้านายเบื่อนายก็ออกไปข้างนอกสิ ไปหาอะไรทำพี่ชายบอกขณะที่สายตายังไม่ยอมละไปจากหนังสือเล่มหนา

 

            ชิ ! ออกไปผมก็ไม่มีไรทำอยู่ดี ผมไม่ได้กลิ่นพวกแวมไพร์ที่เข้ามาเลย มีแต่กลิ่นพวกสวะที่ต้องมากล้ำกลืนฝืนทนอยู่ด้วยกัน !”

 

            “เฮ้อ อย่าพูดเสียงดังสิ นายคงไม่อยากมีปัญหากับพวกเขาหรอกใช่ไหม ?

 

            “เฮอะ ! อย่างน้อยผมก็เอาตัวรอดได้ ไม่เหมือนพี่นิยอมเขาตลอด ระวังจะตรอมใจได้เพราะพวกตัวเย็นน้องชายที่รู้ ความลับ ของเขาพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน เล่นเอาผู้เป็นพี่ต้องชะงักกึกปิดหนังสือลงอย่างว่าง่าย ทำอะไรที่มันไม่ควร หลงในสิ่งที่ไม่ควรหลง ผมไม่เข้าใจพี่จริงๆ

 

            “…”

 

            พี่ก็รู้นิ ว่าถ้าพี่ยังเป็นแบบนี้มันก็ไม่สนใจพี่หรอก มันอาจจะมองว่าพี่ ง่าย ไปเลยด้วยซ้ำนัยน์ตาสีน้ำตาลตวัดกร้าวมามองน้องเล็กอย่างหงุดหงิดที่ถูก จี้จุด แทงใจดำเข้าเต็มเปา และพอเขาจะตอกกลับไปก็มีแขกไม่ได้รับเชิญเข้ามาร่วมบทสนทนาด้วย

 

            และหนึ่งในนั้นคือคนที่เซฮุนกำลังกล่าวถึง...

 

ตึก !

 

            “ไง สวัสดีครับหมาป่าน้อยJ

 

            “จื่อเทา ! อี้ชิง ! เข้ามาทำไม !?”เซฮุนเมื่อหันไปเห็นผู้มาใหม่ก็เด้งตัวขึ้นมายืนตรงทันที แววตาที่เคยขี้เล่นเปลี่ยนเป็นวาวโรจน์ขึ้นมาทันตาเห็น จ้องมองอีกฝ่ายราวกับกำลังหัวเสียทั้งๆที่ยังไม่มีใครทำอะไรให้เขาไม่พอใจเลยสักนิด

 

            แหม เซฮุนน่า ทำไมต้องทำแบบนี้ทุกครั้งที่เราเจอกับด้วยล่ะ หืม ?จื่อเทาส่งยิ้มยียวนมาให้โดยไม่สนใจอารมณ์ที่คุกรุ่นของอีกคน ทำแบบนี้ตลอดฉันก็ตื่นเต้นน่ะสิ เพราะอยากจะรู้นักว่าถ้าเรา ทำอะไรๆกัน นายจะมีแรงดิ้นหรือฮึดฮัดแบบนี้หรือเปล่าJ

 

            “จื่อเทา ! ไอ้สวะชั้นต่ำ !!!!”เซฮุนแทบจะตรงเข้ามาทึ้งเขาให้เป็นชิ้นๆถ้าไม่ติดว่าจุนมยอนลุกขึ้นมาดึงแขนเขาไว้เสียก่อน แต่ก็เกือบรั้งไว้ไม่ทันล่ะนะ แต่ดีที่แรงมันพอๆกันเลยพอจะคุมอยู่บ้าง

 

            ไม่เอาน่าเซฮุน ใจเย็นๆหน่อยสิ

 

            “ควบคุมน้องชายตัวเองยังไม่ได้ ฉันก็ไม่รู้สึกแปลกใจเลยที่นายไม่ได้เป็นผู้สืบทอดสักที ใจดีและอ่อนแอเกินไปแบบนี้จะเป็นนักล่าได้ยังไงกัน จุนมยอนถ้อยคำหยามเหยียดหลุดออกมาจากปากบางสวยของอี้ชิงที่ยืนมองอยู่หน้าแล้ว ส่งผลให้เขาต้องเม้มปากแน่นอย่างคนโต้กลับอะไรไม่ได้

 

            เพราะที่อี้ชิงพูดมามันเป็นความจริง...

 

ความจริงที่ว่าเขาอ่อนแอยิ่งกว่าใครในเผ่าพันธุ์...

 

ถ้าหากนายยังมัวแต่ทำตัวแบบนี้ สิ่งที่นายจะทำได้ต่อไปคือการแสร้งทำเป็นผู้ล่า ทั้งๆที่ตัวเองคือ เหยื่อของผู้ล่าดีๆนี่เอง และรู้ไหม ? บนโลกใบนี้ไม่มีพื้นที่สำหรับคนอ่อนแออย่างนาย

 

อี้ชิง ! มันจะมากไปแล้วนะ ! กล้าดียังไงมาหยามพี่ชายฉันถึงขนาดนี้ ! พี่จุนมยอนก็ตอบโต้หน่อยสิ จะยืนใบ้กินทำไมเล่า !”

 

พี่...

 

หึ แม้แต่คำตอบโต้พี่นายยังพูดไม่ได้ แล้วนับประสาอะไรกับการจะไปต่อต้านคนอื่น เพิ่งเคยเห็น หมาหงอ ก็วันนี้นี่แหละเซฮุนกำหมัดแน่นหันไปมองพี่ชายแสนดีที่ก้มหน้านิ่งราวกับกำลังยอมรับในสิ่งที่ทั้งสองพูดออกมา และพออี้ชิงก้าวเท้าออกไป จุนมยอนก็วิ่งตามออกไปทันที

 

ทิ้งให้เขาอยู่กับ นักล่าของเหยื่อเพียงลำพัง

 

เหลือแค่เราแล้วนะเซฮุนน่า เรามาเล่นอะไรกันดีไหมนะJฝ่าเท้ารุกเข้ามาในระยะประชิดเล่นเอาเซฮุนถึงกับผงะถอยหลังไปติดกำแพงเพราะความตกใจ แต่แล้วเขาก็กลับมายืนตรงประจันหน้ากับอีกคนต่ออย่างไม่ท้อถอย

 

ยิ้มบ้าอะไรของนาย ! ถอยไปซะ ! ฉันจะไปข้างนอกถึงปากจะบอกแบบนั้นแต่สมองกลับประมวลผลหาทางออกไม่เจอเลยสักทาง เขาเลยได้แต่เดินวนเวียนเหมือนอยู่ท่ามกลางเขาวงกตที่ไม่มีทางออก ไม่ว่าจะไปทางไหนก็ถูกอีกคนดักไว้อยู่ดี ไม่เข้าใจหรือไงบอกว่าให้หลบไป !!!”

 

เมื่อกี้บอกให้ถอย ตอนนี้บอกให้หลบ ตกลงจะเอายังไงกันแน่ แวมไพร์ก็งงเป็นนะครับ

 

อย่ามากวนประสาท ! นายก็รู้อยู่แล้วว่าคำพูดของฉันมันหมายความว่า ให้นายไปให้พ้น หรือฉันควรจะย้ำเตือนนายด้วยกรงเล็บดีล่ะน้ำเสียงเย็นยะเยือกไม่ได้ทำให้จื่อเทาสะท้านเลยสักนิดเขายังคงยิ้มแย้มกับการกระทำของเขาและอีกคนเหมือนมันเป็นเรื่องสนุกแสนน่าขบขัน

 

ทั้งๆที่อีกคนหัวเสียแทบบ้าแล้ว !

 

เอาล่ะ มาเล่นกันดีกว่ามาๆ มาหาผมนะหมาน้อย ผมจะเลี้ยงดูปูเสื้ออย่างดีเลยJจื่อเทาสาวเท้าพร้อมยื่นมือมาจับแขนของเซฮุน แต่เขาก็ไวพอที่จะหลบหลีกและพยายามเดินหนี แต่อีกคนก็ไม่เคยคิดจะลดละตามมาติดๆจนเซฮุนติดกับชนกำแพงอีกครั้ง

 

อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะจื่อเทา !”

 

หึ ฮ่าๆ ยังจะปากเก่งอีกนะ นายหนีฉันไม่ได้หรอกเซฮุนน่า มาให้ฉันจับซะดีๆJ

 

ถอยไปนะจื่อเทา ! ถ้าเข้ามาอีกก้าวฉันตบนายหัวหลุดแน่ !!!”คำขู่ดูจะไม่เป็นผล ถึงมีกรงเล็บโอ้อวดถึงขนาดไหนฝ่ายรุกก็ไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนข้อ เขาจับข้อมือของอีกคนแน่นโดยไม่หวั่นกรงเล็บแหลมที่สามารถบั้นคอเขาทิ้งได้สบายๆ กระชากอีกคนให้มาหาตัวโถมใส่จนลงไปนอนด้วยกันอยู่บนโซฟาขนาดใหญ่

 

            “ทำบ้าอะไรของนาย ! ลุกออกไปนะ !”ใบหน้าที่ตื่นตระหนกของคนใต้ร่างยิ่งสร้างอารมณ์ ตื่นเต้นให้กับผู้มีชัยเหนือกว่าเป็นอย่างมาก มุมปากยิ้มแย้มกับเด็กน้อยในกำมือพรางสอดมือไล้ไปทั่วเรือนร่างแกร่งที่เหมาะกับเขา

 

            “ฉันให้โอกาสพูดใหม่นะเซฮุนน่า ฉันจะไม่ลุกออกไป แต่จะ รุกเข้าไป ต่างหากล่ะJ

 

@ทางเดิน

 

            อี้ชิง ! อี้ชิงเดียวก่อน ! อี้ชิงหยุดก่อนสิ !”จุนมยอนวิ่งไล่ตามหลังอีกคนมาจนสุดปลายทางเดินกว้าง กระชากข้อมืออีกคนให้หันมาหาตน แต่พอได้เผชิญหน้ากับจริงๆเขาก็ถึงกับคิดไม่ออกว่าจะพูดอะไรออกไป ทั้งๆที่เมื่อกี้คิดมาตั้งหลายเรื่องแล้วแท้ๆ

 

            นายมีอะไร จุนมยอนน้ำเสียงห่างเหินสร้างความเจ็บแปลบให้กับหัวใจดวงน้อย จุนมยอนกัดริมฝีปากล่างแน่นสะกดกลั้นความรวดร้าวภายใน

 

            ทำไมนายต้องทำเย็นชาใส่ฉันขนาดนี้ด้วย ?

 

            “นายก็น่าจะรู้อยู่แล้วนะ แต่ถ้านายลืมฉันก็จะบอกให้นายฟังอีกรอบก็ได้อี้ชิงดึงแขนจุนมยอนออกก่อนจะหันมาเผชิญหน้าคุยกันดีๆ หากแต่แววตานั้นยังคงสร้างความเจ็บช้ำไม่น้อยลงไปเลยสักนิดเดียว เพราะฉันคือนักล่ายังไงล่ะ นักล่าคือผู้เลือดเย็นทำลายทุกสิ่งที่ขวางกันทางข้างหน้าของตนเอง

 

            “ไม่ใช่ซะหน่อย นายไม่ได้เป็นนักล่า แต่นายคือเหยื่อของผู้ล่า !”

 

            “ถึงนายจะพูดแบบนั้น แต่ฉันกลับไม่รู้สึกแบบนั้นเลยสักนิดเดียวอี้ชิงปรายตาเหยียดมองเขาด้วยท่าทีหยิ่งผยอง หึ หรือว่านายคิดว่าฉันเป็นเหยื่อของนายล่ะ หืม ?มือเรียวสวยเชยคางร่างบางขึ้นมาให้สบตากับตัวเองตรงๆ

 

            “ฉัน...ฉันน่ะ...

 

            “นายควรคิดใหม่ นายต่างหากที่เป็นเหยื่อของผู้ล่า สมบัติผู้ล่าของนายมันไม่มีเลยสักนิดเดียว นายมีแต่ความอ่อนแอ ความใจดี ความปราณี แล้วแบบนี้เหยื่อที่ไหนจะกลัวนาย ! ถ้าผู้ล่ามันอ่อนแอแบบนี้เหยื่อของนายก็จะกลายเป็นผู้ล่าของนายซะเอง !”อี้ชิงสะบัดมือออกอย่างระอาใจ เขากับจุนมยอนรู้จักกันมานาน แต่เขาไม่อาจจะรับรู้สิ่งที่อยู่ภายในใจของอีกฝ่ายได้

 

            เพราอะไรน่ะเหรอ ? ก็เพราะเขาคือราชันองค์ต่อไปจากอี้ฟานยังไงล่ะ

 

            เพราะฉะนั้นเขารู้ดีว่าอะไรควรอะไรไม่ควร อะไรเหมาะสมอะไรไม่เหมาะ...

 

            อี้ชิง ฉันน่ะ ไม่ได้อยากเป็นเหยื่อ แต่ถึงเป็นฉันก็ยอมเป็นเหยื่อของนายยังดีกว่าเป็นของคนอื่น ถ้าฉันเป็นผู้ล่าที่ไม่ดีปล่อยให้เหยื่ออย่างนายหลุดมือ งั้นนายก็ให้ฉันเป็นเหยื่อของนายไม่ได้เหรออี้ชิง !”

 

            “รู้ไหมคำพูดของนายเหมือนกับว่ากำลังอ้อนวอนซาตานอยู่เลยนะ

 

            “…”

 

            “น่าเสียดาย ที่ฉันเป็นซาตานที่ไม่อาจจะกินเหยื่อแบบนายได้...น้ำเสียงแผ่วลงของคนตรงหน้ากระตุกหัวใจของจุนมยอนให้หล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มได้เป็นอย่างดี เขารู้ตัว รู้ตัวว่าไม่ควรเรียกร้องหรือทำตัวแบบนี้

 

แต่จะให้เขาทำยังไง...? สุดท้ายแล้วเขาก็คือผู้ล่าที่อ่อนแอที่สุดอยู่ดี

 

 ขอโทษทีนะที่ต้องทำให้นายเสียใจ แต่ฉันรู้ว่านายเข้าใจที่ฉันพูด

 

            “อี้ชิง…”

 

            “เราไม่อาจจะข้ามความสัมพันธ์เกินไปกว่านี้ได้ สิ่งที่เราเป็นให้กันได้คือเหยื่อและนักล่าเท่านั้น ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆทั้งสิ้น

 

            “อี้ชิง เราคุยกันดีๆไม่ได้เหรอ ? ไม่เห็นจะต้องมาทำแบบนี้เลยนะ

 

            “โทษทีนะจุนมยอน แต่การที่นายพูดแบบนั้น แสดงว่านายอยากอยู่เคียงข้างฉัน แต่ฉันน่ะ...ให้นายได้แค่เดินตามหลังฉันเท่านั้น

 

            “ฉันไม่มีสิทธิ์เดินเคียงข้างนายเลยเหรออี้ชิง !? ฉันต้องเดินตามหลังนายไม่ถึงเมื่อไหร่ นายถึงจะยอมรับฉันน่ะ !”น้ำเสียงตัดพ้อที่เอ่อออกคลอเช่นน้ำตาทำให้อี้ชิงชะงักเล็กน้อย ถึงเขาจะเย็นชากับอีกคนมากแค่ไหน แต่เขาก็ไม่อาจจะปฏิเสธได้ว่าไม่รู้สึกอะไรกับจุนมยอนเลย เพียงแค่ว่า...หน้าที่มันต้องมาก่อนก็เท่านั้นเอง

 

            มือเรียวยกขึ้นปาดน้ำตาที่คลอเบ้าของอีกคนด้วยท่าทีอ่อนโยน ส่งผลให้จุนมยอนหลั่งน้ำตาออกมาในที่สุด เขาอยากจะโอบกอดคนตรงหน้าให้เขาเติมเต็มช่องว่างในหัวใจ แต่สิ่งที่ได้มาคือการที่อีกคนปาดน้ำตาให้แล้วเลือนหายไปในความมืด

 

            ไม่ใช่ว่านายไม่มีสิทธิ์อยู่เคียงข้างฉัน ไม่ใช่ฉันไม่ยอมรับนาย เพียงแค่ว่าฐานะของเรามันต่างกัน ฉันต้องเลือกหน้าที่ของเผ่าพันธุ์มาก่อนความรักของตนเอง...

 

            “อี้ชิง...นายมันใจร้าย...คำพูดนี้คงแผ่วเบาราวกับกระซิบให้สายลมในความมืดฟัง...

 

@ห้องนอนอี้ฟาน

 

            ชิ ! ถ้าไม่ติดว่ามีแผนเอาคืน ฉันคงไม่ต้องมานั่งเฝ้าเป็นหมาเฝ้าบ้านแบบนี้หรอกจงแดพึมพำเบาๆแล้วหันมามองอีกคนที่ยังคงหลับพริ้มไม่รู้สึกรู้สาอะไรอยู่บนเตียงนอนของตนเอง นี่ก็รวมชั่วโมงแล้วที่อี้ฟานยังไม่ฟื้น ทั้งๆที่แผลก็ไม่ได้สาหัสอะไรมาก แต่อาจจะเป็นเพราะพิษไข้ที่ทำให้เขาต้องนอนซมแบบนี้

 

            จงแด...จงแด

 

            “หืม ?

 

            “จงแด...เจ้าของชื่ออดแปลกใจไม่ได้ที่อี้ฟานเอาแต่พร่ำเพ้อถึงชื่อของเขาไม่หยุดปาก และจากนั้นเขาก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย และนั้นทำให้จงแดลุกพรวดไปนั่งอยู่บนเตียงข้างเขาเพราะความดีใจระคนสงสัยในหลายๆอย่าง

 

            ตื่นแล้วสินะ...จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน ! รู้ไหมว่าทำคนอื่นเขาเดือดร้อนน่ะ !!!!”

 

            “อืม...จงแด...เหรอ ?อาจจะเป็นเพราะความมึนเลยทำให้อี้ฟานมองภาพตรงหน้าไม่ชัด แต่พอจะเห็นเค้าโครงและรู้ได้ว่าเป็นใคร เขาเสยผมขึ้นเล็กน้อยและพยายามปรับโฟกัสสายตาให้ดีมากขึ้นกว่าเดิมจนทุกอย่างชัดเจน มาดูแลพี่เหรอครับน้องจงแด

 

            “ก็เออน่ะสิ !”น้ำเสียงชวนหัวเสียปะทุขึ้นมาอีกครั้ง แต่คราวนี้ดูเหมือนจะไม่มีทีท่าตอบโต้จากอี้ฟานเลยสักนิด ก็เพราะน้องชายนายรู้ว่าฉันเป็นคนทำ ฉันเลยต้องมารับผิดชอบแบบนี้ยังไงล่ะ !”

 

            “...ขอโทษนะที่ทำให้จงแดต้องเดือดร้อนน่ะ...อี้ฟานยกมือขึ้นมาก่ายหน้าผากปิดตาตัวเองเหมือนกำลังเครียดระคนเหนื่อยใจ แต่ใครจะรู้ว่านี่คือ แผนเรียกความเห็นใจจากอีกคนที่ดูท่าจะเริ่มใจอ่อนแล้ว พี่ไม่ได้ตั้งใจทำให้จงแดต้องมาดูแลพี่แบบนี้ ถ้าน้องจงแดไม่สบายใจก็ไม่ต้องฝืนใจดูแลพี่ก็ได้ครับ

 

            “หา ? นายล้อเล่นหรือเปล่าเนี้ย จงแดอ้าปากค้างอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ยิ่งคนตัวสูงหันหลังหนีให้โดยไม่คิดจะเหนี่ยวรั้งก็ยิ่งทำให้เขาอึ้งเขาไปใหญ่ แต่มันก็ยังไม่น่าไว้วางใจเลยสักนิด

 

            ก็เพราะอี้ฟานน่ะ เป็นแวมไพร์ตัวร้ายที่พร้อมสามารถแว้งกัดเขาได้เสมอนี่น่า !

 

            “ครั้งนี้พี่พูดจริง ต่างคนต่างอยู่ แผลนี้สักสี่ห้าวันเดียวก็หาย ส่วนเรื่องไข้ก็ปล่อยมันไปเดียวมันลดลงไปเองน้ำเสียงตัดพ้อทำให้จงแดถึงกับเม้มปากแน่นอย่างคนรู้สึกผิด เขาทำให้อี้ฟานต้องเจ็บแถมยังไม่สบายด้วยอีก แล้วจู่ๆก็จะมาทิ้งไปเฉยๆทั้งที่นั่งเฝ้าทั้งชั่วโมงเนี้ยนะ ! ไม่เอาหรอก อุตส่าห์เสียเวลาไปตั้งเยอะแล้วนะ !

 

หมับ !

 

            “จะปล่อยมันไปได้ยังไงล่ะ !? อยากตายหรือไง !?”คนตัวเล็กถามหลังจากจับร่างสูงให้หันมาคุยดีๆ อี้ฟานดูจะตกใจไม่น้อยกับการกระทำของเขา แต่ใบหน้าก็ยังคงอิดโรยตามเดิมจนจงแดต้องเอื้อมมือไปแตะที่หน้าผากของเขาเย็นกว่าเดิมอีก เวลาแวมไพร์ไม่สบายรักษากันยังไง

 

            “เอ่อ...พี่ไม่รู้หรอก พี่ไม่เคยป่วยนิ นี่เป็นครั้งแรก

 

            “เหมือนนายกำลังว่าฉันทางอ้อมเลยนะ !”

 

            “พี่ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นนิครับ...น้ำเสียงนุ่มหูของอี้ฟานทำให้จงแดถึงกับใจสั่น นี่เป็นครั้งแรกที่จงแดรู้สึกหวั่นไหวกับความอ่อนโยนชั่วคราวของเขา แต่เพื่อปกปิดจงแดเลยหลีกเลี่ยงที่จะหันไปเผชิญหน้ากับอี้ฟาน เขาเพียงแค่ใช้น้ำอุ่นเช็ดตัวให้เท่านั้นโดยไม่คิดจะพูดอะไรต่อ น้องจงแดใจดีจังเลย

 

            “แค่ชั่วคราวเท่านั้นแหละน่า ! ยังไงฉันก็ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ทำลงไป และอีกอย่างอย่าคิดเข้าข้างตัวเองก็แล้วกันว่าฉันมีใจให้นายน่ะ !”

 

            “พี่ไม่มีสิทธิ์คิดสินะครับ...

 

            ไม่ได้ห้ามสักหน่อย...เอ่อ ไม่ใช่นะๆ ! ฉันหมายความว่านั้นมันเรื่องของนาย ไม่เกี่ยวกับฉัน !”เพราะคำพูดที่หลุดปากไปทำให้จงแดต้องรีบแก้คำจนลิ้นพันกัน รู้ไหมว่านั้นทำให้เขาดูน่ารักมากในสายตาของอี้ฟานที่กำลังแย้มยิ้มออกมาไม่ต้องมายิ้มเลยนะ ไม่ชงไม่เช็ดมันแล้วตัวอ่ะ ! ลุกขึ้นมากินยาได้แล้ว !”

 

            อ่า พยุงพี่หน่อยสิครับ พี่ลุกไม่ไหวอยากจะว่าเหลือเกินว่าสำออย แต่เขาก็ต้องเก็บมันไว้ในใจค่อยๆลุกขึ้นมาพยุงให้อีกคนนั่งดีๆ ไม่วายเหมือนอี้ฟานจะจงใจยื่นหน้ามาหอมแก้มอีกคนอย่างถือวิสาสะเสียมากกว่า เล่นเอาจงแดหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อทันที

 

            ทำบ้าอะไรของนายเนี้ย !!!!”

 

            “ก็น้องจงแด ยื่นแก้มมาหาพี่เองนะ พี่แค่เสียหลักมันเลยไปโดนคนตัวสูงอธิบายหน้าตาย แต่ก็ไม่พ้นฝ่ามือพิฆาตที่ซัดลงแขนขาวเต็มๆ โอ๊ย พี่เจ็บนะครับมันสะเทือนไปที่แผลนะ

 

            “ไม่รู้ล่ะ ! นายอยากจะเล่นไม่เข้าเรื่องเอง ! เตรียมกินยาได้แล้ว !”จงแดกระแทกเสียงใส่ก่อนจะยื่นยาให้อีกคน แต่เด็กดื้อเกลียดยาก็แผลงฤทธิ์ใส่ซะงั้น

 

            ไม่เอาอ่ะ พี่ไม่กิน ขมจะตายไป

 

            “อย่ามาดื้อได้ไหม ! มีหน้าที่กินยาก็กินสิ !”

 

            “แต่พี่ไม่อยากกินยา พี่กินคนป้อนยาแทนไม่ได้เหรอครับน้องจงแดJ เมื่อวงแขนตวัดอีกคนให้มาอยู่ในอ้อมกอดก็ทำให้จงแดรู้ซึ้งทันทีว่าเขาถูกหลอกมาตั้งแต่ต้น ! ไอเย็นต่ำของอี้ฟานหายไปจนเหลือเพียงแค่อุณหภูมิปกติ แถมใบหน้าที่อิดโรยก็แพรวพราวเสียยิ่งกว่าอะไรดี ! “พี่หิวซะแล้วสิ คนป่วยต้องกินข้าวก่อนกินยาสินะครับ...น้องจงแด

 

            “นี่นายหลอกฉันเหรอ !!!!”

 

            “พี่ไม่ได้พูดนิครับว่าหลอก น้องจงแดแค่เข้าใจผิดเองต่างหากอี้ฟานบอกยิ้มๆก่อนจะไล้ริมฝีปากไปทั่วแผ่นหลังเล็กที่มีเสื้อผ้าปกคลุม เลื่อนมาที่หัวไหล่แล้วกดจูบลงกับซอกคอขาว ส่วนมือคิดเหรอ ว่าจะยอมน้อยหน้า บัดนี้มันได้เลิกเสื้ออีกคนจนขึ้นมาถึงแผ่นอกเป็นที่เรียกร้อยแล้วจงแดพี่หิว...หิวเหลือเกิน...ให้พี่กินจงแดได้ไหมครับ...?น้ำเสียงกระเส่าชวนปั่นป่วนนั้นทำให้จงแดแอบสะท้านไปเลยทีเดียว

 

            อยู่ดีๆก็มาขอกันหน้าด้านๆ ! แถมยังมากระซิบข้างหูแบบนี้อีก ! คิดว่าคนอย่างจงแดจะไม่เกิดอารมณ์หรือรู้สึกอะไรเลยหรือไง ! เขาไม่ใช่คนตายด้านนะ !

 

            “อี้ฟาน...ปล่อยเลยนะ แย่ที่สุดเลย !”

 

            “อือ อย่าดิ้นสิครับคนดี...อี้ฟานบอกเสียงนุ่มแล้วเผลอครางออกมาเพราะการที่คนตัวเล็กยิ่งดิ้น อะไรๆมันก็เสียดสี กันจนแทบทนไม่ไหว แต่เพื่อการยอมรับเขาต้องค่อยเป็นค่อยไปเดียวถ้าพี่อดใจไม่ไหวขึ้นมา น้องจงแดอาจจะ ไม่ได้พัก เลยก็ได้นะครับ

 

            “คนโรคจิต ! นายมันโรคจิตที่สุดเลยอี้ฟาน !”ถึงน้ำเสียงจะแข็งกร้าวแต่มันก็ไม่อาจจะข่ม อารมณ์ใคร่ในร่างกายได้เลย อี้ฟานรู้ดีว่าเขาชอบตรงไหน ถึงแม้จะเป็นครั้งแรกที่สัมผัสแต่เขาก็มองทะลุปรุโปร่งอยู่ดีราวกับว่าชำนาญในเรื่องแบบนี้

 

            มันน่าโมโหจริงๆ เวลาที่เขาสัมผัส ถูกจุด แล้วมันพาลให้ร่างกายขยับไม่ได้ไปเสียดื้อๆเนี้ย

 

            จงแด...พี่จะคลั่งตายแล้วนะครับ...ไม่สงสารคนป่วยเหรอ ? คนป่วยต้องกินยานะครับ แต่ก่อนกินยาต้องกินคนป้อนยาก่อนถึงจะหายJ

 

            “ไม่เกี่ยวเลยสักนิด... ! อื้อ อยะ...อย่านะจงแดรั้งมือร่างสูงที่เริ่มจะไล้ต่ำลงมาเรื่อยๆอย่างไม่หยุดหย่อน ลามปามจนเข้าถึงในกางเกงตัวเดิมที่เขาเคย ปลดมันออกไปก่อนหน้านี้ จงแดชะงักนิดหน่อยที่อี้ฟานทำตามอย่างว่าง่ายราวกับว่า...

 

            เขากำลังเอาใจอีกคนให้ยอมรับด้วยตนเอง...

 

            จงแด...จงแด...จงแด...พี่ต้องการจงแดนะครับ...พี่ต้องการจงแดมากๆเลยถ้อยคำวิงวอนชวนหลงใหลทำให้เจ้าของชื่อเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว เขาไม่รู้ว่ายิ้มออกมาทำไม แค่รู้สึกเหมือนว่ามันกำลังดีใจและมีความสุขยังไงไม่รู้ ทั้งๆที่ นี่เป็นเพียงคำพูดเอาใจธรรมดา แต่กลับออกมาจากหัวใจที่แท้จริง...

 

            ฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่น่าจะมาปลดปล่อยตามใจชอบนะ อย่ามาทำเหมือนว่า...อืม...จงแดเป็นของพี่...จงแดเป็นของพี่อี้ฟาน

 

            “หึ ดีมากครับเด็กดีอี้ฟานหมุนตัวอีกคนให้หันมาเผชิญหน้า จ้องมองอีกคนที่ตกอยู่ใน มนต์สะกด ของตนเอง แขนเล็กๆนั้นโอบรอบคอร่างสูงเอาไว้ ส่วนริมฝีปากก็พร่ำเพ้อแด่ผู้ต้องการมันอย่างไม่หยุดปากพูดใหม่สิ พี่อยากฟังอีก

 

            จงแดเป็นของพี่...จงแดเป็นของพี่อี้ฟาน...

 

            “จงแดจะยอมพี่ด้วยความเต็มใจไหมครับ ?เขาถามในสิ่งที่เขารู้คำตอบอยู่แล้วอีกครั้ง ก่อนจะยกยิ้มพอใจขึ้นมาแล้วก้มลงไปฝังคมเขี้ยวลงกับลำคอขาวดูดดุนจนเกิดรอยแดงไปทั่ว บำเร่ออีกคนให้หนักกว่าเดิม เป็นของพี่นะจงแด

 

            “จงแดยอมพี่ด้วยความเต็มใจ...เพราะจงแดเป็นของพี่อี้ฟานเด็กหนุ่มไม่ได้รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะต้องเผชิญกับอะไร...ที่จะเกิดขึ้นในเวลาข้างหน้าเพราะเขากำลังลุ่มหลงไปในห้วงความคิดของอี้ฟาน แวมไพร์ตัวร้ายนิสัยเสีย....

 

            “หึ เสร็จพี่แน่จงแด พี่จะทำให้เราลุกไม่ขึ้นเลยJก็บอกไปแล้วว่าแวมไพร์อย่างอี้ฟานพร้อมแว้งกัดคุณได้เสมอ...

 

##สนทนาฉบับไรท์เตอร์

ตัดฉับไปมโนฟินต่อ ฉากหน้าลง NC ดีป่ะ ?555+

อาจจะดูไม่เข้าเค้า แต่รับรองตอนต่อไปอาจจะเข้าโครง(?)

น้องจงแดจะเสียซิงค์แล้วอ่ะตอนหน้า ! อยากได้ NC เม้นเยอะๆๆ

มาตามเม้นถึงเพจเลยยิ่งดี  !!!! 555+

แล้วพบกันตอนหน้า อย่าลืมติดตาม !

อย่าลืมคอมเม้น !!!!!!!!!

 

Page River Pie


themy
© themy  butter

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #523 lakkee (@lakkee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 16:20
    ถึงกับสะกดกันเลย ร้ายจริงๆนะ
    #523
    1
  2. #510 stefany gaga (@papagaga) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 23:55
    เคบับไม่มีไรจะกล่าวอ่ะนะ คือมันแบบฟินมากกกกกกก
    #510
    0
  3. #494 DarkCornell (@fai-cornell) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 18:46
    คู่อี้โฮนี่น่าเศร้า อี้อยู่ในกรอบเกิน
    #494
    0
  4. #468 loveexo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 12:53
    ต่อค่ะไรท์ สู้ๆ
    #468
    0
  5. #426 Emim Kmy (@mimmyblacx) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 16:23
    โงยยยยยยย ทำไรก๊านนนนนนนนน ฟานนิสับไม่ดี~~~~
    #426
    0
  6. #382 ★the_pine★ (@shphpraiy-) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 20:42
    หมาป่านี่เจ้าแผนการที่สุด!5555
    #382
    0
  7. #263 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 21:36
    ตกลงจงแดโดนมนต์สะกดเหรอ พี่อี้ฟานนี่ร้ายจิงๆเลย  // พี่จุนกับพี่อี้น่าสงสารนะ
    #263
    0
  8. #128 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 19:30
    สงสารลีดจัง อี้ชิงเย็นชาเกินไป
    ส่วนคู่คริสเฉิน ไรท์ตัดฉับได้ค้างมากกกกก
    มาต่อไวๆนะคะ อิอิ
    #128
    0
  9. #127 -@Endlesslove@- (@panglovelypoly) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 16:43
    จงแดจะเสร็จอี๋ฟานแล้วเหรอ อ๊ากก

    อยากอ่าน NC แล้ววว อิอิ

    อีชิ้งใจร้ายอะ งืออออ สงสารโฮ

    เทาๆอยากกินเซฮุนละซิ 5555 ฮุนจะถูกกินไหมนะ
    #127
    0
  10. #124 YAJ!N (@nunkungyanit) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 12:03
    NCๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อร๊ายยยย บางทีจงแดอาจจะยอมเฮียอย่างเต็มใจ -///////-
    #124
    0
  11. #123 sjexofic (@fanfic22) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 07:33
    Ncๆๆๆๆ อยากอ่านนน เเล้วไหง๊น้องเป็ดถึงหลุมหลงพี่อี้ฟายไปสะเเล้วอะนั้น -.-
    #123
    0
  12. #122 SwEEtpl2iNcEsS (@peppper) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 02:59
    ไม่นะ จงแดนี่โดนมนตร์จริงเหรอ =[]=
    อุ๊!!!!!! เทาฮุนก็ฟัดจังโตะ -..-
    อี้ชิงก็ใจร้ายไป TT_____TT
    #122
    0
  13. #121 aomjrp' (@aomjrp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 00:56
    ncจงมาาาาาาาาาาาาาาาาาาา>/<
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    อี้ฟานทำอะไรน้องอ่ะ ทำไมน้องเป็นแบบนั้น
    #121
    0
  14. #120 Beloved บีเลิฟ~ (@artery-34) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 00:53
    ไรท์เตอร์คะ เราสับสนค่ะ จงอินเป็นหมาป่าหรอคะ? เราเห็นเซฮุนบ่นถึงจงอินไม่อยํ่อ่ะค่ะ แล้วคยองซูไปไหนอ่ะคะ? >,,,,<

    ว่าแต่ อพค แกนี่ใช้เล่ห์กลมนต์มายาจริงจังนะคะ
    นี่อยากได้น้องเพราะหลงรักน้อง หรืออยากได้น้องเพราะอยากเอาชนะน้องคะ
    ถ้าจงแดตื่นจากมนต์มาละจะเป็นไงเนี่ย

    เรื่องนี้พี่จุนน่าสงสารมากกกกกกกก
    พี่เลย์นี่ใจแข็งจริงๆค่ะ

    สู้ๆนะคะไรท์เตอร์ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 2 พฤษภาคม 2557 / 01:00
    #120
    0
  15. #119 KMichael (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 23:16
    เทาฮุนคู่นี้เหมือนแมวกัดกันเลยแหะ ยื้อกันไปมา กัดกัน น่ารักแบบรุนแรงดี 5555....

    เลย์จุนคู่นี้น่าสงสารอ่ะ พี่จุนคนดีแต่โดนเลย์ดูถูกตลอด....ถ้านายจะเคร่งขนาดนั้น....

    หน้าที่มาก่อน ความรักมาทีหลังสงสารพี่จุน T^T



    พี่คริสคนเจ้าเล่ห์!!!!!!! หลอกน้องแดได้ลง รู้นะว่าหลงนองเข้าให้แล้วนะ! แต่ไม่ใช่

    จะกินน้องด้วยการ มนต์สะกด อย่างนี้!!!! แน่จริงใช้วิธีจีบน้องดิ >< น้องเจอศึกหนักแน่ๆ

    แต่ก็อยากอ่าน NC อยู่ดีนะ 5555555555
    #119
    0
  16. #118 fujikozung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 21:33
    เน่จะเสร็จเทามั้ยเนี่ย สงสารพี่จุนอะ คู่อื่นยังรักกันได้เลยนะ

    อิพี่คริสแกมันเจ้าเล่ห์สุดๆๆๆๆๆๆๆๆ แกล้งป่วยแล้วยังจะมาใช้มนต์สะกดจงแดอีก

    ทำไมถึงไม่ให้น้องเต็มใจยอมเอง ไอการใช้มนต์แล้วให้น้องยอมไม่นับหรอกนะ
    #118
    0
  17. #117 citokid (@marano) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 20:49
    อยากอ่านต่อค่าาา ตัดแบบนี้แล้วจิครายยย
    มาต่อไวๆนะคะ
    #117
    0
  18. #116 chenchen_narak (@chenchen_narak) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 20:47
    อี้ฟานคนเจ้าเล่ห์!!!"
    #116
    0
  19. #111 Miikii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 17:21
    พี่อี้ใจร้ายยยยยยย สงสารจุน

    อพคก็นะ ทำมนต์ใส่จงแด ไม่ลูกผุ้ชายเรย

    จงแดจับพี่คริสกินไปเรยย
    #111
    0
  20. #110 Miikii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 17:20
    พี่อี้ใจร้ายยยยยยย สงสารจุน

    อพคก็นะ ทำมนต์ใส่จงแด ไม่ลูกผุ้ชายเรย

    จงแดจับพี่คริสกินไปเรยย
    #110
    0
  21. #109 Zalowlie (@zalowlie) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 16:41
    อี้ฟานนิสัยไม่ดี แน่จริงก็ทำให้จงแดรักสิไม่ใช่มาทำให้หลงมนต์ กระทืบแปป 555555
    #109
    0
  22. #108 mhatoom (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 15:56
    คริส!!!!!! แกกกกกกกกกกกกก ทำดีมาก 55555
    #108
    0
  23. #107 หมูอ้วน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 15:17
    ง่ะ!!!!! เฉินท่าไม่รอด อิคริสเจ้าเล่ห์นัก เล่นใช้มนต์กันเลยเหรอ สงสารซูโฮจัง อี้ใจร้าย(ปากร้ายด้วย) ถ้าเสียเค้าไป แล้วจะรู้สึก ชิส์!!!!!!! เทานี่ก้อช่างยั่ว(โมโห) แล้วนี่ ฮุนจะรอดมั๊ยเนี่ย
    #107
    0
  24. #106 Krisyeol (@nuknaja) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 14:55
    จะไม่ซิงแล้วใช่ไหมแด ToT
    #106
    0
  25. #105 Ainaemoroe (@bodylovenamkaeng) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 13:39
    พี่อี้ใจร้ายจัง งื้อ เลือกหน้าที่ีนี่ก็เข้าใจนะ เฮ็อ
    เฮียนี่ร้ายจริงๆน๊า แต่ถามที ถ้าน้องมันหลุดจากมนต์ได้นี่ ไม่อาละวาดเหรอจ๊ะ ^^ 555555
    #105
    0