[FIC EXO] VAMPWOLF [KRISCHEN Ft.EXO]

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 16,002 Views

  • 531 Comments

  • 487 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    85

    Overall
    16,002

ตอนที่ 16 : ★VampWolf 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 698
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    1 ส.ค. 58

VampWolf 14

 

[ห้องนอนของจุนมยอน]

 

          ‘นี่...รักคนที่เขารักเราดีกว่า รอคนที่เรารักและทำให้เราเสียคนที่ดีๆไปนะอี้ชิง

 

          ‘แต่ลู่หาน ฉันนะ ไม่เข้าใจเกี่ยวกับการรักใครเลย ฉันไม่รู้เรื่องเลยสักนิด

 

          ‘การที่นายมาถามเรื่องของจุนมยอนจากฉันมากมายขนาดนี้ก็แสดงว่านายตกหลุมรักเขาเข้าแล้วยังไงล่ะ เพียงแค่ว่านายยังไม่รู้ตัวและยังปฏิเสธตัวเองอยู่

 

          ‘แต่ฉัน...

 

          ‘ลองคิดๆดีนะอี้ชิง ถ้าวันหนึ่งไม่มีจุนมยอนที่รักนายขึ้นมา นายจะยอมรับได้ไหมว่าชีวิตนี้นายอยู่ได้โดยไม่มีจุนมยอนที่รักนายน่ะJ

 

            “เอาจริงๆสินะเราอี้ชิงเอ่ยขึ้นมาเบาๆหลังจากเมื่อวานได้รับรู้ความในใจของจุนมยอนมากมาย และเขาก็เอาเรื่องนี้ไปคิดมาแล้วด้วย คิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อหาเหตุผลที่แน่ใจและเป็นความจริงมากที่สุด เขาเองไม่เคยรำคาญเวลาเห็นหรืออยู่กับจุนมยอน แต่ที่เขาไม่อาจจะเปิดใจให้กับใครได้ก็เป็นเพราะว่า...

           

            เขาอาจจะแค่หวาดกลัวที่จะรักใครสักคน

 

            และเขาก็กลัวว่าถ้าหากรักใครไปคนคนนั้นอาจจะทอดทิ้งเขาไป

 

            อีกอย่างนะ คนอย่างเขาก็ไม่เคยมีใครมารัก นอกจากจุนมยอนที่แสดงความจริงใจให้กับเขามากมาย แต่เขาเลือกที่จะปฏิเสธมันไปเพราะไม่ต้องการให้อะไรมาเป็นภาระในชีวิตเพิ่ม แต่พอมาคิดๆดูแล้ว ถ้าหากขาดจุนมยอนไป ชีวิตของเขามันคง...

 

            ไม่เหลือความสมดุลเลย

 

            มันคงขาดๆหายๆและไม่มีอะไรมาเติมเต็มได้เป็นแน่

 

            หลงรักเขาโดยไม่รู้ตัวเหรอเนี่ยเรา แย่ชะมัด กลายเป็นคนไม่ดีไปซะแล้วสิอี้ชิงเอาแต่โทษตัวเองเบาๆอยู่หน้าห้องของจุนมยอนที่ป่านนี้คงจะทำอะไรสักอย่างในห้องเพียงลำพัง โดยไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนเพราะมินซอกอยู่กับแบคฮยอนที่ห้องนั่งเล่น เอาล่ะ เป็นไงเป็นกัน

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

            อี้ชิงเคาะประตูสามครั้งแล้วยืนรออยู่สักพักด้วยความลุ้นระทึก ตอนนี้หัวใจที่เคยสงบนิ่งกลับมาเต้นระรัวอีกครั้งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ไม่นานนักบานประตูก็เปิดออกพร้อมเจ้าของห้องที่เบิกตากว้างเล็กน้อยเพราะความตกใจที่เห็นเขามายืนอยู่หน้าห้องของตนเอง

 

            อะ...อี้ชิง ? มะ...มีอะไรเหรอ ?

 

            “ขอเข้าไปได้ไหม ?

           

            “หา ? อะไรนะ ฉันได้ยินไม่ทันเลยเพราะคิดว่าตัวเองหูฝาดเลยทำให้ต้องถามคนตรงหน้าอีกรอบเพื่อความแน่ใจ อี้ชิงถอนหายใจออกมาเล็กน้อยและพูดอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นกว่าเดิม

 

            ขอเข้าไปในห้องนายได้ไหม ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย

 

            “เอ่อ...อืม ขะ...เข้ามาสิจุนมยอนเปิดประตูให้กว้างขึ้นแล้วถอยให้อี้ชิงเดินเข้ามาได้อย่างสะดวกก่อนจะปิดประตูลงด้วยมือที่เริ่มสั่นระริก มีเรื่องอะไรเหรอ ?

 

            “ฉันอยากมาคุยเรื่อง...ของเราน่ะ

 

            “หืม ?

 

จุนมยอน ฉันน่ะขอโทษนะสำหรับที่ผ่านมาน่ะอี้ชิงหันมาสบตาแล้วกล่าวขอโทษด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่งหากแต่ฟังดีๆมันเต็มไปด้วยความสั่นเครืออย่างที่ไม่เคยเป็นขอโทษนะที่ฉันไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของนายเลย จุนมยอน

 

อี้ชิง เกิดอะไรขึ้นกับนายกัน...ร่างเล็กถามด้วยความสงสัย เขารู้สึกเหมือนว่าวันนี้ต้องเกิดพายุใหญ่แน่ๆเพราะอี้ชิงมาพูดแบบนี้กับเขา ถามว่าดีใจไหมก็ดี แต่เขาก็กลัวว่าอี้ชิงจะมาตอกย้ำกับความเป็นไปไม่ได้ของเรา และนั้นอาจจะทำให้เขาเจ็บปวดมากกว่าเดิม ถ้านายมาเพื่อแค่พูดว่าขอโทษ นายก็กลับไปเถอะ ฉันรู้อยู่แล้วว่าฉันน่ะคงไม่มีทางเป็น...

 

ขอโอกาสให้กับฉันได้ไหม ?

 

หา !?”

 

เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันมองข้ามความรู้สึกนายมาตลอด ก็เลยคิดว่าถ้าฉันยอมเปิดใจหันมามองคนที่เขารักเราฉันอาจจะพบเจอรักแท้ที่ฉันตามหาก็ได้คำพูดที่แสนน่าอายทำให้ใบหน้าขาวซีดขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด จุนมยอนยังคงอึ้งและทำอะไรไม่ถูกเพราะเขาไม่คิดว่าอี้ชิงจะมาพูดอะไรแบบนี้ใส่เขา และพอคิดว่าถ้านายหายไปขึ้นมา...ฉันก็รู้สึกโหวงแบบแปลกๆ อาการแบบนี้คงรียกว่าใจหายสินะ

 

ไม่เคยนึกฝันเลยจริงๆ

 

เพราะงั้นฉันควรหันกลับมามองในสิ่งที่ฉันมีได้แล้ว แต่อยู่ที่ว่านายจะยังอยากรักฉันอยู่หรือเปล่า...

 

รักสิจุนมยอนแทรกขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มและนัยน์ตาที่คลอไปด้วยหยาดน้ำสีใส อี้ชิงยกมือขึ้นมาปาดน้ำตานั้นออกแล้วดึงจุนมยอนมากอดเอาไว้ อี้ชิง ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ฉันเลิกรักนาย ถึงแม้ว่านายจะทำฉันเจ็บ ฉันก็ยังรักนายอยู่ดี...

 

จุนมยอน ขอโทษนะที่ฉันมองข้ามนายไป ต่อไปนี้ฉันจะซื่อตรงกับตัวเองให้มากกว่านี้ ต่อไปนี่นายจะอยู่ในสายตาของฉัน ฉันจะไม่มีวันมองข้ามนายไปอีกแล้ว

 

อี้ชิง...

 

มาเริ่มต้นใหม่ไปด้วยกันนะจุนมยอนJสายลมเอ่ย...จุดเริ่มต้นใหม่เริ่มขึ้นอีกครั้ง...

 

[ณ ห้องนั่งเล่น]

 

            ภายในห้องนั่งเล่นที่เงียบสงบกลับเต็มไปด้วยบรรยากาศอันน่าอึดอัด เพราะใครบางคนเริ่มจะเกิดความคิดที่แตกต่างและติดลบ เพราะเขาไม่มั่นใจในความจริงที่เป็นอยู่ในตอนนี้ พวกเราเริ่มฝืนกฎมากมายและนั้นอาจจะมีปัญหาตามมาในภายหลัง...

 

            ถ้าอยู่ดีๆความสัมพันธ์ที่สร้างมาถูกตัดให้ขาดขึ้นมา จะทำยังไง ?

 

            แบคฮยอนความคิดของนายมัน...

 

มินซอก ฉันชักจะแอบหวั่นกับความสัมพันธ์ของพวกเขาซะแล้วสิ

 

ทำไมจู่ๆถึงคิดแบบนั้นขึ้นมาล่ะแบคฮยอน นายควรคิดไปในทางที่ดีไม่ใช่หรือไงพี่ใหญ่หันมามองหน้าน้องคนกลางที่แสดงความกังวลออกมาอย่างเห็นได้ชัดและเป็นแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นายกำลังกังวลอะไร

 

นั้นสิแบคฮยอน นายไม่เคยกังวลอะไรขนาดนี้มาก่อนเลยนะ

 

ก็จริงชานยอล แต่ความรู้สึกของฉันมันบอกแบบนั้น มันต้องมีปัญหาแน่ๆ ฉันรู้สึกได้ ความสัมพันธ์ที่พัฒนาขึ้นมาดีๆแล้ว อาจจะถูกขัดขวาง

 

คิดมากน่า

 

ลู่หาน นายไม่รู้สึกเหรอ ? ตัวนายเองก็แอบหวั่นไม่ใช่หรือไงแบคฮยอนหันไปถามด้วยน้ำเสียงจริงจังและนั้นทำให้คนที่กำลังซ่อนความจริงอยู่อย่างลู่หานถึงกับผงะแล้วนิ่งเงียบไป ไม่ว่าจะทั้งกฎเกณฑ์ที่พวกเราละเมิด ทั้งความสัมพันธ์ที่เกินเลย ทั้งความเป็นจริงที่ไม่ควรเป็น

 

“…”

 

แต่นั้นมันยังไม่น่าห่วงเท่าไหร่ แต่ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ยังน่าหวาดหวั่น

 

มันคืออะไรแบคฮยอน ?มินซอกถามขึ้นมาแล้วลูบบ่าน้องชายของตัวเอง เขาเพิ่งนึกออกมาว่าแบคฮยอนมีเซนต์เรื่องการทำนาย ที่จริงพวกเราทุกคนก็มีหมดเพียงแค่ว่าจะมากหรือน้อยก็อยู่ที่ใจของเรา แต่แบคฮยอนมีมากเยอะที่สุดในบรรดาหมาป่า

 

และไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่คำทำนายของแบคฮยอนจะพลาด

 

อึก ! ฉันรู้สึกถึงลางร้ายบางอย่างที่คืบคลานเข้ามา แล้วต้นเหตุมันจะมาจากคนใกล้ตัว !”แบคฮยอนยกมือขึ้นกุมหัวตัวเอง ภาพบางอย่างกำลังปรากฏขึ้นมาในหัวของเขา แต่ไม่ยังไม่ชัดเจน สิ่งที่ชัดเจนคือคำพูดของใครคนหนึ่งที่ดังก้องอยู่ในหัวของเขา

 

อย่างพวกมันที่ชอบประเมินฉันต่ำไปน่ะ สู้ฉันเวลาเอาจริงไม่ได้หรอก ฉันจะทำให้พวกมันเห็นว่าฉันไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกมัน !’

 

คำพูดแบบนี้น่ะ...หรือว่าจะเป็น...พอนึกถึงคำพูดที่ยังคงดังอยู่หัวของเขา ภาพของใครบางคนก็ปรากฏขึ้นมาอย่างชัดเจน ภาพของ จงอิน ที่แสยะยิ้มให้กับเขามันชัดเจนเหลือเกิน ! คนใกล้ตัวที่จะตัดขาดความสัมพันธ์ของทุกคนอาจจะเป็นจงอินก็ได้ !

 

แต่ถ้าเขาพูดไปทุกคนก็ต้องพาลเครียดไปด้วย โดยเฉพาะคยองซู...

 

แต่ถ้าเขาไม่พูด ทุกคนก็ต้องไม่ยอมระวังกันแน่ๆ ทำไงดี ทำไงดีนะ

 

ปวดหัวไปหมดเลยยิ่งคิดมาก ภายในหัวก็ปวดระบมไปหมด ชานยอลรีบเข้ามากอดคนรักของตนเองเอาไว้แล้วลูบหัวเบาๆเป็นการปลอบโยน ฉัน...ฉันบอกไม่ได้ว่าเป็นใคร แต่ได้โปรด ระวังสายสัมพันธ์ที่ดีงามของทุกคนเอาไว้ ระวังมันจะขาดสะบั้นลงเพราะคนใกล้ตัว !”

 

ตุ้บ !

 

            “แบคฮยอนอ่า !!!!!”นั้นคือคำพูดสุดท้ายก่อนที่โลกของแบคฮยอนจะมืดสนิทไปเพราะพลังงานบางอย่างที่มาจากตัวของเขาเอง...สายลมเอ่ย...ลางร้ายครั้งใหญ่ใกล้มาเยือน

 

ภายในป่า

 

            ภายในป่าที่เงียบสงบหากแต่มีสิ่งมีชีวิตกำลังเดินเล่นอยู่ใกล้ๆกับลำธารสีใสที่ไหลไปตามทางแบบไม่มีวันสิ้นสุด สายลมแสนอ่อนโยนกำลังพัดพาเอาความหนาวเย็นมาสู่ที่แห่งนี้ จงแดเงยหน้ารับอากาศที่บริสุทธิ์ก่อนจะสูดหายใจเข้าออกอย่างผ่อนคลาย

 

            นานแล้วสินะที่เขาไม่ได้ออกมาเดินเล่น รับอากาศดีๆแบบนี้ ก็ตั้งแต่เกิดเรื่องครั้งก่อนเขาก็ไม่คิดจะออกมาอีกเลยบวกกับต้องดูแลอี้ฟานเลยไม่ได้มีเวลาคิดถึงเรื่องนี่สักเท่าไหร่ แต่วันนี้เป็นโอกาสเหมาะอี้ฟานเลยพาเขาออกมาเดินเล่นรับลมด้วยกัน

 

            สดชื่นขึ้นไหมครับจงแด ?

 

            “อืม ดีมากเลยล่ะคนตัวเล็กบอกแล้วเงยหน้ามองท้องฟ้าสีครามอีกครั้ง นัยน์ตาสีหวานมองเมฆที่เคลื่อนตัวไปมาด้วยแววตาสดใสก่อนจะหันกลับมามองคนตัวสูงที่เอาแต่มองเขาแล้วอมยิ้มไม่หยุด ยิ้มอะไร ?

 

            “เปล่านิ ก็แค่คิดว่าทำไมจงแดถึงได้น่ารักขนาดนี้นะ

 

            “พะ...พูดมากน่า !”จงแดก้มหน้างุนหนีความร้อนผะผ่าวที่ใบหน้า แต่ไม่ว่ายังไงอี้ฟานก็ยังคงชอบแกล้งเด็กคนนี้อยู่ดี เขาเดินเข้ามากอดอีกคนไว้จากด้านหลังแล้วกระซิบด้วยคำคำเดิมเล่นเอาจงแดมีอาการหนักกว่าที่เป็นเมื่อกี้ จนในที่สุดเขาก็ต้องหันไปโวยสักรอบ อี้ฟาน นายทำให้ฉันไม่เป็นผู้ไม่เป็นคนแล้วนะเจ้าบ้า !”

 

นั้นก็เพราะว่าจงแดกำลังลุ่มหลงในตัวพี่ยังไงล่ะ J

 

หลงตัวเองน่า ! ใครบอกกันเล่า !”

 

ไม่ต้องบอกพี่ก็รับรู้ได้โดยตัวของพี่เองอี้ฟานกระซิบข้างหูแล้วใช้ริมฝีปากเลื่อนผ่านไปผ่านมาให้จงแดหวาดเสียวเล่น คนตัวเล็กรู้สึกระอุไปทั้งร่างและพยายามดิ้นออกจากอ้อมกอดแห่งเพลิงเย็นนี้ แต่ร่างสูงก็ไม่คิดจะปล่อย ไม่ให้หนีหรอกเด็กดื้อ

 

ปล่อยเลยนะ เดียวมีคนมาเห็น !”

 

มีคนมาเห็นก็ดีสิ จะได้รู้ว่าเรารักกันพอจบประโยคนั้นจงแดตั้งท่าเตรียมเถียงทันที แต่ก็ถูกปิดปากไปเสียก่อนหนำซ้ำยังถูกขู่จนต้องยู่หน้าใส่อย่างไม่พอใจ ถ้าเถียงพี่อีก พี่จะทำให้เราลุกเดินไม่ได้ไปสามวันเลย คอยดูสิ !”

 

นิสัยแย่ชะมัด

 

ก็จงแด...

 

ตึก !

 

            “นั้นสิ นิสัยของพี่อี้ฟานนี่แย่ชะมัดเลยใช่ไหมล่ะจงแดทั้งสองหันขวับไปมองผู้มาใหม่ที่ยืนอยู่บนโขกหินขนาดใหญ่ นัยน์ตาที่แสดงความหยิ่งยโสกำลังปรายตามองพวกเขาสองคนด้วยสายตาเวทนาระคนเย่อหยันด้วยความรังเกียจ ตอนแรกบอกว่าไม่เอา ปฏิเสธทุกวิถีทาง แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นลูกหมาที่ยอมเชื่อฟัง เสียศักดิ์ศรีจังเลยนะจงแด

 

            “นาย ! หุบปากนะจงอิน !”

 

            “ทำไมรับไม่ได้เหรอ ?

 

            ไม่...!”

 

            “หึ น่าสมเพชเวทนา หมาป่าหนุ่มผู้เย่อหยันกลับตัวกลับใจมาหลงรักแวมไพร์หนุ่มที่ไม่เคยจะมอบความจริงใจให้กับใคร นายแน่ใจแล้วเหรอจงแดว่าที่อี้ฟานทำไปน่ะ เพราะความรักจริงๆ ?คำพูดนั้นเล่นเอาจงแดถึงกับชะงัก มันให้ความรู้สึกเหมือนหน้าชาราวกับถูกตบ ระวังไว้เถอะ มันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบของอี้ฟานเท่านั้นแหละ J

 

            สายลมเอ่ย...ความสัมพันธ์ที่ดีใกล้จะพินาศ...

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

อิจงอินนนนน ทำไมปากพาซวยอย่างนี่ !!!!!!

พวกเขาเพิ่งจะได้รักกันเองนะยะ จะมาทำให้พวกเขาแตกกันทำไมม้อยยยย

แล้วจงแดกะอี้ฟานจะทำยังไงต่อไป ? เยื่อใยกำลังสั่นคลอนซะแล้ววววววว

อยากรู้ว่าจะเป็นไงต่อก็ อย่าลืมเม้นนะคะ !

อย่าลืม เม้น เม้น เม้นกันนะคะ !!!!!!!!!!!!!!!!!!

เจอกันตอนหน้า บ๊ายบายยย

 

Page River Pie

© themy
© themy  butter

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #502 DarkCornell (@fai-cornell) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 17:48
    เอาจงอินออกไปปป
    #502
    0
  2. #435 Emim Kmy (@mimmyblacx) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 03:18
    นาทีสุดท้าย? หมายความว่าไงนิ?
    #435
    0
  3. #318 Takieb (@takieb) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 22:40
    อิกัมจงแกมันร้ายนักนะ
    #318
    0
  4. #311 mas,na (@mast) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 14:03
    จงอินอย่าทำแบบนี้สิมันกำลังไปด้วยดีนะ
    #311
    0
  5. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  6. #298 โมชิโมชิ. (@mmatchima) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 20:56
    ในขณะที่่เลย์โฮกำลังเริ่มใหม่ แต่อี้ฝานกับจงแดจงอินกำลังทำให้สองคนไม่เชื่อใจกัน โอยยยยย จงอิน ความรักแกจะเป็นยังไงเนี่ยจงอิ๊นนนนน ขอให้คยองซูปราบจงอินได้ด้วยเถอะ
    #298
    0
  7. #296 fujikozung (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 13:14
    พี่อี้กับพี่จุนเริ่มจะใกล้ชิดกันแล้ว

    แต่จงอินจะทำให้ความสัมพันธืของทุกคนสั่นคลอนหรอออออ จงอินทำไปเพื่ออะไรเนี่ย

    #296
    0
  8. #295 โมชิโมชิ. (@mmatchima) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 07:05
    เลย์โฮกำลังลงตัวแล้วใช่มั้ย อี้ฝานกำลังปั่นหัวน้องหรอ
    #295
    0
  9. #294 โมชิโมชิ. (@mmatchima) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 07:01
    เลย์โฮกำลังจะลงตัว อี้ฝานแกกำลังปั่นหัวน้องหรอ
    #294
    0