[Yaoi]Mr love.my friends.ไอ้คุณเพื่อนครับ ผมรักคุณได้มั้ย?

ตอนที่ 2 : Mr love.my friends. 0 : Intro Paper rockets.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 ส.ค. 56


Intro

Paper rockets.

 



           

 

 

                โรงเรียนโฮตแองเจิล กับ โฮตเดวิล เป็นโรงเรียนที่อยู่ติดกันหลังโรงเรียนระหว่างโรงเรียนทั้งสองมีเพียงถนนเส้นเล็กๆเท่านั้นที่เป็นเส้นแบ่งให้สองโรงเรียนแยกออกจากกัน

 

 

                คีย์บอร์ด  เด็กหนุ่มที่เรียนอยู่ฝั่งโฮตแองเจิล วันนี้คลาสสุดท้ายเค้าต้องขึ้นมาเรียนถึงชั้นสามเพราะห้องที่เค้าใช้เรียนประจำกำลังถูกปรับปรุงต่างๆนาๆตามนโยบายของโรงเรียน  มันจึงทำให้เค้ารู้สึกเซ็งมาก ณ ตอนนี้  แม้การสองของอาจารย์ที่อยู่หน้าชั้นก็ไม่ได้เช้ามาในโสตประสาทของเค้าเลยแม้แต่นิดเดียว  แต่เค้าก็ไม่สามารถลุกออกไปจากห้องเรียนได้เพราะมันจะดูข้ามหน้าข้ามตาอาจารย์ที่ยืนสอนอยู่หน้าชั้นเกินไป ถึงแม้ว่าห้องเรียนที่เค้าเรียนจะเป็นห้องเรียนพิเศษก็เถอะ เค้าจึงทำได้แค่นั่งรอเวลาให้หมดไป

 

สายตาเหม่อมองออกไปบนท้องฟ้า แล้วสมองก็นึกคิดไปว่า “ถ้าหากเค้าลองขอความรักจากใครสักคน จะมีใครที่สามารถให้ความรักกับเค้าได้บ้างมั้ย?”  

 

พอคิดได้ดังนั้นเค้าก็ลองเขียนคำขอความรักใส่ในกระดาษแล้วพับเป็นจรวดแล้วก็ปาออกไปนอกหน้าต่าง แล้วจึงคอยมองว่าจรวดลำนั้นมันจะไปตกที่ไหน  เค้าให้แรงไม่มากในการปา แต่จรวดกลับลอยเล่นลมผ่านถนนระหว่างโรงเรียนของเค้าจนเข้าไปในห้องเรียนของอาคารเรียนโรงเรียนฝั่งตรงข้าม และไปตกบนโต๊ะเรียนของนักเรียนชายที่นั่งชิตหน้าต่างตรงกันข้ามกับเค้าพอดี

 

พอเด็กผู้ชายคนนั้นเห็นเค้าก็ทำหน้างงจนคีย์แทบจะกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่  พอเด็กคนนั้นหันมามองทางคีย์  คีย์ก็ยิ้มแล้วก็โบกมือให้เล็กน้อย  แล้วจึงทำมือเป็นทำนองว่าให้เค้าคลี่จรวดออก เด็กผู้ชายคนนั้นเปิดมันออก  แต่คีย์ยังไม่ทันจะได้เห็นเลยว่าเด็กคนนั้นจะทำหน้าตายังไงตอนที่เห็นข้อความในจรวดลำนั้นก็ถูกอาจารย์เรียกไปทำโจทย์หน้าห้องเสียก่อน เค้าเลยจำใจต้องลุกไป

 

 

 

 

 

[Pharaoh  part]

 

 

ฟิ้ว

 

 

ตึก

 

 

ตอนนี้ผมกำลังนั่งเรียนคาบสุดท้ายของวันนี้  และกำลังนั่งขมวดคิ้วมองจรวดกระดาษที่ตกลงมาบนโต๊ะตรงหน้าผมอย่างงงงวย  และกำลังสงสัยว่ามันมาจากที่ไหนและมาได้ยังไง

 

                ผมเลยมองออกไปนอกหน้าต่าง ก็เห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งนั่งยิ้มแล้วก็โบกไม้โบกมือให้ผมอยู่  แต่ผมนี่สิถึงกับอึ้งแดกไปเลยคับ  ใบหน้าเรียวสวย ปากนิด จมูกหน่อย ดวงตาเรียวแต่ไม่ถึงกับเล็ก บวกกับรอยยิ้มขี้เล่นที่เจ้าตัวกำลังยิ้มอยู่ตอนนี้  รวมๆแล้วบอกได้คำเดียวว่า “น่ารัก” คับ  โครตน่ารักเลยละคับ  มันเป็นภาพที่ผมไม่อยากละสายตาไปมองทางอื่นเลยจริงๆ   แต่พอผมเห็นเด็กคนนั้นทำท่าทางเหมือนจะให้ผมคลี่จรวดออก  ผลเลยต้องจำใจละสายตาจากใบหน้านั้น  แล้วหันมาคลี่จรวดกระดาษตรงหน้าผมตามที่เด็กผู้ชายคนนั้นพยายามสื่อแทน




 


 

พอคลี่จรวดกระดาษออกผมถึงกับงงอีกลอบกับข้อความข้างใน

 

‘ Can you give love to me or not? ’

 

ไม่ใช่ว่าผมอ่านไม่ออกหรอกนะ แต่ความหมายของมันนี้สิทำเอาผมทั้งอึ้งทั้งงงในเวลาเดียวกันเลย  

 

คุณสามารถให้ความรักกับผมได้หรือไม่ งั้นหรอ  ถ้าเค้ากล้าขอผมก็กล้าให้นะ พอสรุปได้ดังนั้นผมเลยเขียนคำตอบลงไปในกระดาษแผ่นเดิม แล้วผับเป็นจรวดแล้วปามันกลับไป แต่พอผมปาออกไปแล้ว ผมหลับไม่เห็นคนๆนั้นแล้ว  ถึงแม้ว่าจรวดลำนั้นจะตกลงบนโต๊ะที่เด็กคนนั้นนั่งก็เถอะ แต่ผมก็ไม่รู้ว่าเด็กคนนั้นจะได้เห็นมันหรือเปล่า เพราะตอนนี้เสียงออดของโรงเรียนผมและโรงเรียนฝั่งตรงข้ามก็ดังขึ้นแล้วและเป็นสัญญาณบอกว่าหมดเวลาของคาบเรียนแล้ว

 

“ไอ้ฟามัวทำไรอยู่   รีบเก็บของดิ จะได้ลงไปเตะบอลกัน”

 

“เออๆ” ผมละความสนใจจากจรวดลำนั้นแล้วรีบเก็บของตามเพื่อนไป ถึงในใจจะอยากรู้ว่าเด็กคนนั้นจะได้อ่านคำตอบของผมของผมหรือเปล่าก็เถอะ แต่ว่านะผมจำหน้าของเด็กคนนั้นได้แม้นเลยละ

 

 

[Pharaoh  End.]

 

 

พอคีย์กลับมาที่โต๊ะก็เห็นกระดาษจรวดที่เค้าปาออกไปเมื่อสักครู่วางอยู่บนโต๊ะของตัวเอง  พอมองออกไปฝั่งตรงข้าม เค้าก็ไม่เห็นใครเลย  แต่ตอนนี้ความสงสัยบวกกับความอยากรู้ของเค้ามากองกันอยู่ที่จรวดกระดาษที่ปาออกไปและมันก็กลับมาอยู่บนโต๊ะเรียนของเค้า  เค้าอยากรู้ว่าเด็กคนนั้นจะตอบคำถามของเค้าหรือเปล่า  แล้วถ้าตอบจะตอบว่าอะไร  แต่พอคีย์คลี่กระดาษออกเค้าก็ถึงกับยิ้มออกกับคำตอบของเด็กคนนั้น



 
                   ' yes. I can make love to you. '

 





 
TBC_______________________.
 

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!
อยากจะกรี๊ดแต่กรี๊ดไม่เป็น นี้สิปัญหา(ใช่เวลามั้ย)


 ในที่สุดตอนแรกก็ออกสู่สายตาประชาชีสักที รีบมาก  พิมพ์ผิดยังไงก็ขออภัยด้วยนะ

เพราะเค้ารีบจริงๆ ต้องรีบไปอ่านหนังสือเพราะเหลือเวลาอีกแค่พรุ่งนี้วันเดียวแล้วT.T

เค้าอาจจะหายไปสักสองสามอาทิตย์ หรืออาจเป็นเดือน  แต่ไม่ต้องห่วงเพราะเค้าสัญญาว่าจะต้องอัพให้จบเรื่องแน่ๆ

บางทีอาจแว๊บมาอัพให้เป็นเปอร์

ยังไงก็เป็นกำลังใจให้เค้าด้วยนะ (ให้สอบผ่าน)

อ่าแล้วเป็นไง จะติ หรืออะไร มาได้ที่ข้างล่างเลยน้า

 
 

 

 
 
 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

70 ความคิดเห็น

  1. #63 KiHaE*129 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2557 / 04:11
    เช้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    อยากได้แบบนี้ม้างงงงงงงงงงงงง
    #63
    0
  2. #8 jefindy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 16:15
    แค่อินโทรก็ใจละลายแล้วอ่า ><
    สูู้ๆ นะคะไรท์ ^^V
    #8
    0
  3. #4 รินคิโตะ YnPHt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2556 / 16:42
    อยากอ่านต่อๆๆๆ!!ไรเตอร์
    #4
    0
  4. #3 jun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2556 / 17:21
    โรแมนติกมากๆเลย
    #3
    0
  5. #2 soda (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 13:33
    หนุกดีนะ น่าติดตาม
    #2
    0