คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

--------

ตอนที่ 5 : THE SECOND RAYS : เริ่มการต่อสู้ 02


     อัพเดท 12 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : StarLullaby ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ StarLullaby
My.iD: https://my.dek-d.com/starlullaby
< Review/Vote > Rating : 76% [ 10 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 872
10 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 6 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
-------- ตอนที่ 5 : THE SECOND RAYS : เริ่มการต่อสู้ 02 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14 , โพส : 1 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


THE SECOND RAYS

เริ่มการต่อสู้
Part 02


  “ข้ามีนามว่า จาง เหม่ยหลิน วีคโฮสท์ ขอท้าสู้กับเจ้า นอนเรย์เมดีล ฟาร์ทินัส!!

            “เฮ้ย!! เดี๋ยวก่อนสิ ฉันยังไม่พร้อม!!!” ฟาร์ทินัสร้องอย่างตกใจ เมื่อเห็นไม้กวาดที่เขาถืออยู่ระเบิดกระจุยเป็นผุยผงในพริบตา

            “ไม่พร้อมก็พร้อมซะ นอนเรย์เมดีล ได้ยินว่าเจ้าเก่งนักนี่ ถึงขนาดล้มไบนอคได้ แสดงฝีมือให้ฉันคนนี้ดูหน่อยเป็นไง” เหม่ยหลินพูด พลางปล่อยจิตลูกที่สองเข้าใส่ฟาร์ทินัส

            “เดี๋ยวก่อน!!” มาร์เลย์ร้องห้าม “เขาไม่ใช่นอนเรย์เมดีลหรอกนะ”

            “ข้าไม่เชื่อ”

            “ลองคิดดูสิ ถ้าเป็นนอนเรย์เมดีลจริงๆ ก็ต้องโต้ตอบกลับบ้างสิ คนที่ได้แต่หลบไปหลบมาแบบนี้ไม่มีทางเป็นคนที่ล้มไบนอคได้หรอกนะ”

            “อืม ก็อาจจะจริงของเจ้า” เหม่ยหลินพูด “รูปที่ได้มาก็ไม่ค่อยจะชัดเสียด้วยสิ ถ้าเช่นนั้น ข้าก็ขออภัยพวกท่านเป็นอย่างสูง ข้าขอตัวก่อน”

            “ขอบคุณจริงๆ วาร์เดนท์” ฟาร์ทินัสพูดอย่างดีใจปนโล่งอก ที่เขารอดพ้นจากสถานการณ์เลวร้ายมาได้ด้วยดี โดยไม่ต้องมีการเสียเลือดเสียเนื้อแต่อย่างใด

            “เดี๋ยวก่อน จาง เหม่ยหลิน” เสียงของยามาดังขึ้นจากพุ่มไม้หน้าโรงเรียน “เจ้านั่นคือนอนเรย์เมดีลไม่ผิดแน่นอน เธอคนนั้นเป็นไลโฮสท์ โฮสท์แห่งเรย์การโกหก เจ้านั่นคือนอนเรย์เมดีลไม่ผิดแน่”

            “เดี๋ยวสิยามา! แล้วจะไปบอกทำไมเล่า” ฟาร์ทินัสถาม แต่ก็ไร้ซึ่งเสียงตอบรับใดๆ จากทูตยามา

            “กล้าหลอกฉันอย่างนั้นหรือ มันจะมากเกินไปแล้วนะ” เหม่ยหลินปล่อยคลื่นจิตออกมาอีกครั้ง พุ่งตรงใส่ฟาร์ทินัสอย่างไม่รีรอ

            “ปล่อยจิตออกมาแบบจะดีแล้วงั้นหรือ เหม่ยหลิน” มาร์เลย์พูดขึ้น “พลังป้องกันของเจ้าจะน้อยลงนะ”

            “เรื่องของฉัน เจ้าไม่เกี่ยว”

            “ทำไมไม่ปล่อยพลังออกมาแทนล่ะ ถ้าเจ้าปล่อยพลัง การป้องกันของเจ้าก็จะไม่ลดลงด้วยนะ”

            “นั่นน่ะสิ ข้าน่าจะปล่อยพลังตั้งแต่แรก ไม่น่าใช้จิตอย่างฟุ่มเฟือยไปตั้งเยอะแยะ ขอบใจเจ้าแล้วกันนะที่อุตส่าห์เตือน” ว่าแล้วคลื่นจิตก็ค่อยๆ จากหายไป พร้อมๆ กับคลื่นพลังที่เข้ามาแทนที่

            “เป็นอะไรไป นอนเรย์เมดีล ทำไมไม่โต้ตอบบ้างล่ะ เดี๋ยวก็ตายไม่รู้ตัวหรอก” เหม่ยหลินซัดพลังลูกที่เท่าไหร่ไม่รู้ใส่ฟาร์ทินัสต่อไปเรื่อยๆ

            “วาร์เดนท์!! เธอจะไปบอกคู่ต่อสู้ทำไมเล่า ถ้างั้นฉันก็แพ้ย่อยยับน่ะสิ” ฟาร์ทินัสพูดไปกระโดดหลบคลื่นพลังไปอย่างร้อนรน

            “เงียบๆ น่า คลื่นจิตมีพลังแข็งกล้ากว่าคลื่นพลังเยอะ ถ้าโดนซักลูกก็ได้ตายแน่นิ่งอยู่ตรงนั้นนั่นแหละ นี่เป็นโอกาสดีสำหรับคนที่ถนัดการต่อสู้ฝ่ายรับอย่างนายนะ รีบพลิกให้เป็นโอกาสสิ” มาร์เลย์กระซิบบอก

            “ฉันดึงจิตออกมาไม่ได้ พลังก็ดึงออกมาไม่ได้เลย”

            “คงเป็นผลจากวีคเรย์ของเธอ เรย์ที่ทำให้คนรอบข้างอ่อนแอลง” มาร์เลย์พูด

            “แล้วจะให้ฉันทำยังไงเล่า ใช้จิตใช้พลังก็ไม่ได้ ไอ้สภาวะไร้น้ำหนักนั่นก็ไม่รู้ทำยังไง เหลืออะไรให้ฉันไปสู้กับเขาบ้างเนี่ย” ฟาร์ทินัสร้องโอดครวญอย่างจนตรอก ไร้ซึ่งทางออกที่จะพาเขาให้รอดพ้นจากความตายได้

            “นายเป็นนอนเรย์ จำไม่ได้หรือไง ควบคุมเรย์ของคู่ต่อสู้สิ เร็วๆ เข้า”

            “แล้วมันทำยังไงกันล่ะ ฉันทำไม่เป็น อ้ากกก!!” ฟาร์ทินัสร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อคลื่นพลังของ จาง เหม่ยหลิน พุ่งเข้าใส่กลางหัวใจของฟาร์ทินัสเข้าอย่างจัง ชายหนุ่มนั่งทรุดกับพื้น หมดสิ้นเรี่ยวแรงที่จะลุกขึ้นยืนได้อีก

            “ฉันไม่ใช่นอนเรย์ ฉันไม่รู้” มาร์เลย์พูดขึ้นลอยๆ ก้มหน้างุดลงกับพื้น ไม่สามารถช่วยอะไรได้อีก

            “เมื่อกี้...เมื่อกี้รู้สึกถึงอะไรแปลกๆ บ้างไหม”

            “ไม่นี่” มาร์เลย์ตอบ สายตาของเธอหันไปมองบุคคลอีกหนึ่งคนที่อยู่ด้วยกัน จาง เหม่ยหลิน อยู่ๆ ก็ทรุดตัวลงอย่างช้าๆ ลงไปนั่งกับพื้นอย่างเหนื่อยอ่อน เหงื่อที่ไหลซึมออกมาจากร่างกายของเธอบ่งบอกว่าเธอเหนื่อยมากแค่ไหน

            “นี่เจ้า... เจ้าทำลาย...เรย์...ของฉันไป เจ้า...!” เหม่ยหลินพูดอย่างเหนื่อยอ่อน ยังคงหอบไม่หยุด

            “กลับ...มา...เท่าเทียมเหมือนเดิม...สินะ” ฟาร์ทินัสพูดด้วยอาการเหนื่อยหอบไม่แพ้กัน

            “คงต้องแข่งที่การแย่งชิงเรย์ซะแล้วล่ะ”

            “นอนเรย์ไม่ได้ฝึกอย่างเจ้า...” เหม่ยหลินเค้นเสียงออกมา “ด้วยพลังควบคุมเรย์แค่นี้... ทำอะไรฉันคนนี้ไม่ได้หรอกน่า”

            เมื่อพูดจบ วีคเรย์ทั้งหมดของเหม่ยหลินก็กลับเข้าสู่ตัวโฮสท์ของมันอีกครั้ง นั่นเป็นผลให้ฟาร์ทินัสหมดสติลงด้วยความเหนื่อยอ่อน เหมือนกับมีดที่แทงเข้าไปแล้วดึงออกมาอย่างรวดเร็ว ย่อมทำให้คนถูกแทงอาการหนักกว่าเก่า

            “นึกว่าจะหินกว่านี้ซะอีก” เหม่ยหลินเล็งมีดสั้นเข้าตรงกลางหัวใจของชายหนุ่มที่นอนไม่ได้สติ

            ฟี้ววว

            มีดสั้นลอยออกจากนิ้วเรียวของเหม่ยหลิน ตรงไปยังที่ๆ เจ้าของมีดเล็งไว้อย่างพอดิบพอดี

            เคร้งงง!!

            “ฉันไม่ยอมให้เธอทำแบบนั้นหรอก คอนทราสท์” มาร์เลย์ปัดมีดสั้นให้ออกจากวิถีด้วยไม้คทาของเธอ

            “เธอเป็นใครกันแน่” เหม่ยหลินถามอย่างตกใจ ไม่น่ามีโฮสท์คนไหนที่รู้จักเธอ รู้จักคอนทราสท์ รู้จักวิธีสู้แบบใช้เรย์

            “แสดงว่าเป็นเด็กใหม่ของคอนทราสท์ล่ะสิ”

            “ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอเป็นใคร รู้จักคอนทราสท์ได้ยังไง” เหม่ยหลินพูด “แต่ถ้าเธอรู้จักคอนทราสท์ ก็คงจะรู้ว่าโฮสท์ธรรมดาอย่างเธอไม่สามารถเอาชนะสมาชิกของคอนทราสท์อย่างฉันได้” เหม่ยหลินปามีดใส่เป้าหมายไม่ยั้ง แต่มาร์เลย์ก็หลบมีดทั้งหมดนั่นได้อย่างสวยงาม

            “ลองคิดดูดีๆ เรย์ของเธอที่ยังไม่เสถียรเพราะเพิ่งถูกดูดไป จะเอาชนะคนที่มีเรย์เสถียรแบบฉันได้หรือ”

            “ได้ไม่ได้เดี๋ยวก็รู้” เหม่ยหลินปามีดชุดใหญ่ใส่มาร์เลย์ แต่เมื่อหญิงสาวปัดคทาของเธอเล็กน้อย มีดทั้งหมดก็เปลี่ยนเป้าหมายตรงมายังคนปามีดทันที

            “จะ...จะ...เจ้า เป็นใครกันแน่” เหม่ยหลินถามอย่างสงสัย หญิงสาวที่ไม่เคยอยู่ในสายตาของเธอตั้งแต่แรกกลับเอาชนะเธอได้อย่างสบายๆ

            “เก็บไปถามคาร์ดัลซะสิ ว่า มาร์เลย์ โบลาร์ วาร์เดนท์ คือใคร”

            มาร์เลย์ก้มลงกระซิบกับใบหูของหญิงสาวที่นอนแพ้อย่างหมดท่า     

            “ถ้าเธอรอดไปได้...ละก็นะ”

            “แล้วเมื่อไหร่ท่านจะออกมา ยามา” มาร์เลย์โพล่งขึ้น

            “เก่งไม่เบานี่ เจ้าน่ะ” ยามากระโดดลงมาจากต้นไม้เบื้องหน้า

            “ก็ต้องเจอเรื่องแบบนี้ตั้งแต่เด็กนี่ ทำไงได้”

            “คิดจะส่งแม่หญิงจางไปโรงพยาบาลใช่ไหม ไม่ต้องเถียง ข้าอ่านใจได้” แล้วร่างของ จาง เหม่ยหลิน ก็ค่อยๆ เลือนหายไป

            “ส่วนเจ้านี่ ไม่หนักขนาดต้องเข้าโรงพยาบาลหรอก ปล่อยไว้อย่างนี้แหละ” ทูตยามาพูดอย่างไม่สนใจความเป็นความตายของชายหนุ่มตรงหน้าแม้แต่น้อย

            “เดี๋ยวสิยามา!” มาร์เลย์ตะโกนเรียก

            “หืม มีอะไรอีก”

            “ท่านจะปล่อยให้เขานอนที่นี่ทั้งคืนไม่ได้นะ ฉันรู้ว่าเขาทำผิด แต่อย่างน้อย ช่วยย้ายเขาไปพักผ่อนในที่ๆ ดีกว่านี้หน่อยเถอะ”

            “ก็ได้ ถือว่าเจ้าขอร้องข้า ข้าก็จะช่วย” ยามาชูไม้เท้าของมันขึ้น จากนั้น ฟาร์ทินัส เมดีล ก็หายไปปรากฏตัวอยู่ที่ห้องนอนของเขาอย่างเรียบร้อย เหมือนไม่เคยเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นมาก่อน

            “ยามา!” ฟาร์ทินัสร้องอุทานอย่างตกใจ เมื่อได้เห็นทูตแห่งอิริดานุสอีกครั้ง แต่เจ้าของชื่อนั้นกลับไม่สนใจเสียงเรียกของชายหนุ่ม เดินออกจากประตูห้องนอนไปทันที

            “มีอะไร” ยามาพูดด้วยน้ำเสียงเหินห่าง เย็นชา และแฝงไปด้วยเรย์แห่งความกดดัน ทำเอาฟาร์ทินัสขนลุกซู่

            “ฉัน...ขอโทษ”

            “อะไรคือหลักฐานที่บอกว่าเจ้าสำนึกผิดแล้ว” คำถามของยามาทำให้ฟาร์ทินัสซึมลงทันใด

            “ไม่มีล่ะสิ ใช่ไหม” เมื่อเห็นคนตรงหน้าไม่ตอบอีกครั้ง ยามาจึงยื่นข้อเสนอ

            “เจ้ามาฝึกกับข้าสิ มาร่วมปกป้องบัลลังก์ของอิริดานุสไปกับข้า ตกลงไหม”

            “ตกลง ถ้านั่นทำให้นายหายโกรธ” ฟาร์ทินัสรับคำ ไม่อยากจะเชื่อในความคิดของตัวเองว่าตัดสินใจทำแบบนั้นไปได้อย่างไร ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองเป็นอะไรกันแน่ รู้แต่เขารู้สึกเหมือนผูกพันกับทูตยามาแห่งอิริดานุสอย่างประหลาด ไม่อยากจะบาดหมาง ไม่อยากจะแตกคอ

            “ขอบคุณไลโฮสท์วาร์เดนท์ซะด้วยล่ะ ถ้าไม่มีเธอ ข้าไม่มีวันให้อภัยเจ้า” ยามาเอ่ย

            “อะ...เอ่อ ขอบคุณแล้วกัน วาร์เดนท์”

            “เรียกมาร์เลย์ก็ได้นะ ถ้าไม่รังเกียจ”

            “โอเค ขอบคุณเธอมาก มาร์เลย์” ฟาร์ทินัสล้มตัวลงนอนไปอีกครั้งด้วยความเพลีย และเข้าสู่ห้วงนิทรารมณ์ไปในที่สุด





Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
-------- ตอนที่ 5 : THE SECOND RAYS : เริ่มการต่อสู้ 02 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14 , โพส : 1 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 1 : ความคิดเห็นที่ 7
อ้ากกกกกกก อัพต่อเร็วๆะคะ
PS.  การจากลาด้วยความเต็มใจ ^^
Name : may>-< < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ may>-< [ IP : 124.122.138.82 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 สิงหาคม 2556 / 22:27

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android