--------

ตอนที่ 3 : THE FIRST RAYS : ทูตยามาแห่งอิริดานุส 02 (RW)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 ม.ค. 57





            ปัง!!!

            ชายคนหนึ่งถีบประตูห้องเข้ามาอย่างไม่มีความเกรงใจเจ้าของบ้าน เขาเดินตรงมาทางฟาร์ทินัสอย่างไม่ลังเล ชายร่างยักษ์ผู้มาใหม่มองคนที่ยืนสั่นงกอย่างสมเพช ก่อนจะเอ่ยในสิ่งที่ฟาร์ทินัสไม่คาดคิดมาก่อน

            ข้า นอนเรย์ไบนอค มิลลิแกน ขอท้าสู้กับนอนเรย์เมดีล ฟาร์ทินัส อาเคนาร์!

            บอกแล้วไม่เชื่อ ถ้าเจ้ายอมทำตามที่ข้าบอกก็ไม่ต้องเจออะไรแบบนี้ มันคงหาเจ้าไม่เจอยามาพูด

            ทะ...ทะ ท้าสู้อะไร นี่ยามา! ช่วยฉันหน่อยสิ!!ฟาร์ทินัสร้องเสียงหลง เมื่อชายคนนั้นค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาหา แววตาดุดันเพ่งเล็งมาที่ฟาร์ทินัสราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ถ้าให้เดา เจ้านั่นคงจะดูดอัพเซตเรย์ออกมาจากตัวเซวาน

            มิลลิแกน ไบนอค หมอนี่โหดใช่ย่อย เป็นที่ร่ำลือในหมู่นอนเรย์เลยล่ะ ข้าภาวนาให้เจ้าไม่ตายแล้วกัน นอนเรย์เมดีลยามาพูดอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวใดๆ

            มิลลิแกนเริ่มดูดอัพเซตเรย์จากตัวเซวานมากขึ้นเรื่อยๆ จนเห็นได้ชัด เซวานในตอนนี้นอนพับหมดสติจากการสูญเสียเรย์มากเกินไป ส่วนฟาร์ทินัสก็ได้รับผลจากอัพเซตเรย์เข้มข้น

            เขารู้สึกกดดัน กดดันแบบไม่เคยเป็นมาก่อน กดดันแบบลุกไม่ขึ้น หายใจไม่ออก กดดันจนขยับไม่ได้ กดดัน จุกอก ทรมาน และอยากตาย ตายให้พ้นๆ จากความทรมานแบบนี้เสียที

            ทรมาน? ใช่ไหมล่ะมิลลิแกนเอ่ยถามอย่างเยือกเย็น

            ดะ...ได้โปรด! หยุดมันเสียที ขอร้อง! ทำอย่างไรก็ได้ ฉันไม่ไหวอีกต่อไปแล้วฟาร์ทินัสพยายามเค้นเสียงออกมาอย่างสุดกำลัง เขาซึ่งเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ถึงสองครั้งติดๆ กัน ย่อมไม่มีทางทนสภาพแบบนี้ได้เกินหนึ่งนาทีอย่างแน่นอน

            ฉันจะช่วยส่งนายไปนรกเอง แบบนั้นน่าจะทรมานน้อยกว่า ตกลงไหมล่ะ

            ฉันยอมทำทุกอย่าง ขอแค่รอดพ้น รอดพ้นจากสภาพแบบนี้ ขอแค่นั้นจริงๆ ถ้าความตายจะช่วยได้ ก็ช่วยฆ่าฉันทีเถิดฟาร์ทินัสเอ่ยขอร้องในสิ่งที่ตัวเขาก่อนหน้านี้ไม่เคยแม้แต่จะคิดมาก่อนในชีวิต เขาไม่เคยร้องเรียกหาความตายแม้แต่สักครั้งเดียว ถึงแม้ชีวิตของเขาจะย่ำแย่แค่ไหน ความตายก็เป็นสิ่งสุดท้ายที่ชายหนุ่มจะพึงหามัน

            ...ถ้าตายๆ ไปซะ ทุกอย่างก็คงจะจบ ฉันก็คงไม่ต้องทนอยู่แบบนี้ อีกต่อไป...

            นอนเรย์เมดีล! ความตายไม่ใช่สิ่งที่เจ้าต้องการ เชื่อในตัวข้า ทำตามข้าซะยามาตะโกนลั่น ตั้งสติ นอนเรย์เมดีล ตั้งสติให้ดี ความกดดันที่เจ้าเผชิญอยู่นั้นเป็นเพียงจิตใต้สำนึกของเจ้าเท่านั้น ตั้งสมาธิ กำหนดจิตให้มั่น นอนเรย์เมดีล! อย่าช้า มันพุ่งตรงมาแล้ว จำไว้ เจ้าจะต้องไม่ตาย และห้ามตายเด็ดขาด!!!

            สิ้นเสียงของทูตยามาแห่งอิริดานุส ก็ปรากฏแสงจางๆ ออกจากตัวของฟาร์ทินัส เขาค่อยๆ ลุกขึ้นอย่างช้าๆ ความกดดัน ความเครียดที่เคยมีถูกทำลายหายไปสิ้นด้วยแสงเรืองรองนั้น ชายหนุ่มหลบหมัดของมิลลิแกนที่ตรงมาได้อย่างสมบูรณ์ แววตาที่ดุดันของเขาในตอนนี้ เพียงแค่จ้องมองก็รู้แล้วว่า นี่ไม่ใช่คนที่ชื่อ ฟาร์ทินัส เมดีล หากแต่เป็นคนๆ หนึ่งที่ถูกอะไรบางอย่างครอบงำจนไม่เหลือความเป็นตัวเอง

            หมดเวลาของแกแล้วล่ะ มิลลิแกน ไบนอค ตาฉันบ้างล่ะฟาร์ทินัสพูด หลังจากสติเริ่มกลับคืนมา เหมือนจะรู้ว่าเขาจะต้องทำอย่างไรถึงจะชนะเจ้าร่างยักษ์นี่ได้

            แต่ความจริง...ไม่ใช่

            นี่ยามา! ฉันต้องทำยังไงต่อเล่า เฮ้! บอกฉันเร็วๆ หน่อยสิ ไอ้หน้ายักษ์นั่นมันจะเขมือบฉันแล้วนะ

            โธ่เอ้ย! นึกว่าจะรู้เรื่องอะไรบ้าง ที่ไหนได้ แค่ทำเป็นเก๊ก พวกมนุษย์!ยามาถอนหายใจ รวบรวมจิตให้เป็นหนึ่งเดียว สมาธิเพ่งไปที่จุดๆ เดียวเท่านั้น ก็ไอ้แสงนั่นแหละน่า บีบให้เป็นลำเล็กๆ สิยามาเพิ่มเติมเมื่อเห็นฟาร์ทินัสทำหน้าเอ๋ออยู่ตรงนั้น

            โอ้ย! พูดก็พูดได้ แต่มันทำได้ง่ายเหมือนพูดซะที่ไหนเล่าฟาร์ทินัสบ่น อารมณ์บูดอย่างรุนแรงที่ไอ้จิตอะไรนั่นมันไม่ยอมเป็นลำซักที เพ่งแล้วเพ่งอีกจนเส้นเลือดปูดหมดแล้วเนี่ย

            ไม่ใช่ให้เพ่ง แต่ให้รวบรวม เจ้ามนุษย์สมองทึบ!

            แล้วมันรวบรวมยังไงล่ะ บอกวิธีมาสิฟาร์ทินัสยังคงเพ่งต่อไป เพ่งไปเรื่อยๆ จนไม่ทันสังเกตสิ่งรอบข้างที่กำลังเปลี่ยนไปอย่างช้าๆ

            ซากโซฟาสั่นกุกๆ เศษไม้ที่หลุดจากการต่อสู้ก่อนหน้านี้เริ่มลอย กรอบรูปที่แตกกระจายเริ่มหมุน เศษแก้วลอยเคว้งคว้าง บาดข่วนผ้าม่านจนเป็นรูโหว่

            ห้องนี้กำลังเข้าสู่สภาวะไร้น้ำหนัก!!!

            ในที่สุด ทุกอย่างก็ลอยอย่างสมบูรณ์ เหลือแต่เพียง มิลลิแกน ไบนอค และ ฟาร์ทินัส อาเคนาร์ เมดีล เท่านั้น !!!

            นายหมดทางสู้แล้ว มิลลิแกนฟาร์ทินัสเอ่ย ดวาตาจ้องมองคู้ต่อสู้ตรงหน้าที่มองเขาด้วยตาเบิกโพลง ดูยังไงก็มองไม่เห็นหนทางที่มิลลิแกนจะชนะได้ ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามควบคุมสถานที่ต่อสู้ไว้ได้อย่างไร้ที่ติ

            เจ้าคงจะตกใจล่ะสิ เกิดมายังไม่เคยแพ้ใคร แต่ต้องมาแพ้ให้กับมือใหม่อย่างเจ้านี่ยามาพูด

            แล้วทำยังไงต่อล่ะยามาฟาร์ทินัสหันไปถามอีกครั้ง

            อุตส่าห์จะได้มีภาพพจน์เท่ๆ ครั้งแรกในชีวิตทั้งที หันมาถามแบบนี้ หมดกัน!

            ข้าล่ะเบื่อเจ้าจริงๆ ยื่นมือออกมา จับไปที่หน้าอกซ้าย นั่นแหละแบบนั้น แล้วก็ใส่พลัง เน้นว่าพลัง! ไม่ใช่จิต ใส่เข้าไปเลย อัดเข้าไปทีเดียวอย่าทยอยใส่

            แล้วไอ้จิตกับพลังมันต่างกันยังไงเล่าไอ้ทูตยามา!

            ปากเสีย! จิตก็ข้างใน พลังก็ข้างนอกไงเล่า

            กระจอก แค่ผนึกพลังยังทำไม่ได้ คนอย่างแกไม่คู่ควรกับนอนเรย์มิลลิแกนเงื้อไม้กระบองขึ้น หมายทำร้ายบุคคลตรงหน้า

            อย่าลืมว่าฉันยังควบคุมสถานที่แห่งนี้ไว้อยู่ไม้กระบองในมือของมิลลิแกนลอยหลุดออกจากมือเจ้าของทันที

            เอาล่ะ ฉันคงต้องผนึกแกจริงๆ ซักที แกไม่เหมาะที่จะมีพลังพิเศษแบบนั้นชายหนุ่มเลื่อนมือไปที่หน้าอกข้างซ้ายของมิลลิแกน และปล่อยพลังในตัวของเขาเข้าไปทันที

            อ้ากกก!!!

            มันจะสำเร็จหรือเปล่านะ??

            ฟาร์ทินัสรอลุ้นผลการผนึกพลังครั้งแรกของตัวเองอย่างใจจดใจจ่อ ควันที่เคยโขมงเริ่มจางหายไปบ้าง ทำให้พอสังเกตเห็นเงาตะคุ่มๆ ของคู่ต่อสู้ได้

            สงสัยจะพลาดแฮะเมื่อเห็นชายที่ชื่อ มิลลิแกน ไบนอค กลายสภาพเป็นซอมบี้ย่างเบี้ยวๆ บูดๆ ควันขึ้นหัว ผมไหม้เกรียม หน้าดำปี๋ ไม่เหลือเค้าลางของความเป็นคนแม้แต่น้อยนอนอยู่ตรงหน้า ชายหนุ่มต้นเหตุของซอมบี้ย่างก็อดสยองแทนไม่ได้

            ข้าไม่ไหวกับเจ้าจริงๆยามาพูดอย่างเบื่อหน่าย

            แล้วทีนี้จะทำยังไงกับเจ้านี่ดีล่ะฟาร์ทินัสชี้ไปยังร่างของมิลลิแกนที่นอนแอ้งแม้งอยู่ที่พื้น

            ส่งไปโรงพยาบาลที่อิริดานุสก็แล้วกัน ถ้าไปที่นั่นยังมีโอกาสรอดยามาหยิบไม้เท้าคู่ใจขึ้นมา ปากพึมพำคาถาอะไรบางอย่าง แล้วมิลลิแกน ไบนอค ก็เลือนหายออกไปจากบ้านดาร์โนลด์อย่างช้าๆ

            ระวังไว้หน่อยก็ดี เพราะถ้านอนเรย์ฆ่าคนอย่างพร่ำเพรื่อไร้เหตุผลละก็ โทษตายทั้งเป็นสถานเดียว

            ประโยคที่ออกมาจากปากของยามาทำเอาฟาร์ทินัสขนลุกซู่ ถึงเขาจะไม่รู้ว่าโทษ ตายทั้งเป็นนั้นเป็นอย่างไรก็ตาม









นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น

  1. #6 may>-< (@maysa_na) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2556 / 09:19
    น่ากลัว TT
    #6
    0