DOGMATIC LOVE (Yaoi) | รับน้องป่วนๆกับก๊วนวิศวะ

ตอนที่ 54 : Season 2 | Last Special P1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,463
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    30 ธ.ค. 58






พี่ว้าก

 

พี่ว้าก คนที่สามารถดำรงตำแหน่งนี้ได้จะต้องเป็นนิสิตนักศึกษาปีที่สาม หรือปีแก่ที่แต่ละมหาวิทยาลัยหรือแต่ละคณะจะพิจารณาเห็นสมควรว่าเป็นชั้นปีไหนที่จะเข้ามารับตำแหน่งหน้าที่นี้

 

พี่ว้าก ทำหน้าที่ในการควบคุมระเบียบ เป็นผู้นำระบบเข้ามาช่วยในการรวบรวมคนหมู่มากที่มาจากต่างที่ต่างถิ่นให้อยู่ร่วมกันได้โดยมีเงื่อนไขเดียวกัน

 

พี่ว้าก คือตำแหน่งที่เหนื่อยกว่าใคร ทำงานหนักกว่าใคร เสียสละกว่าใครทั้งหมด

 

และ

 

พี่ว้าก คือคนที่ถูกเกลียดมากกว่าใคร

 

 

แล้วใครจะอยากมาเป็นพี่ว้ากกันหละ?

 

 

 

ฤดูการผันเปลี่ยนไปตามเวลา ตำแหน่งที่ทรงเกียรติมากไปด้วยความเสียสละก็ผลัดเปลี่ยนหน้าผู้รับผิดชอบแบบรุ่นสู่รุ่นซึ่งต้องบอกว่าคนที่ถูกคัดเลือกมานั้นก็สมแล้วที่จะได้ตำแหน่งเหล่านั้นไปครอง รวมไปถึง ณ ตอนนี้ที่พวกเรานิสิตปีที่สองของคณะวิศวกรรมศาสตร์ถูกเรียกประชุมหลังจากที่การสอบวิชาสุดท้ายเสร็จสิ้นลง

 

“ไอ้สัสง่วงฉิบหายพี่เขาจะเรียกคุยอะไรวันนี้วะ? ถามไหมว่ากูได้นอนไปกี่ชั่วโมง”เสียงโวยวายจากไอ้เชี่ยเติร์กคนเดิมเพิ่มเติมคือโสดแล้วดังขึ้นระหว่างที่พวกเรากำลังเดินขึ้นบันไดโรงยิมฝั่งวิศวะมา

 

“อ้าวมึงนี่อ่านหนังสือมากจนเอ๋ออ่อวะ ไม่เรียกวันนี้พวกมึงจะมากันรึไง? หลังสอบปลายภาคเสร็จก็วิ่งแจ้นหนีกลับบ้านกันหมด ห่าราก”นี่คือเสียงไอ้เบลครับ ตั้งแต่อากรดีขึ้นปากก็สามารถทำงานได้เป็นปกติจนน่านับถือ นี่สิเพื่อนพิชญ์พลคนจริง เหยดแหม๋ ซ่าจริงๆ

 

“ผัวขาเบ๊ลเบ้วแกล้งหนู”ไอ้เติร์กทำหน้าสะพรึงกลัวพร้อมกับถลามาซบบ่าผมราวกับเกรงกลัวไอ้เบลนักหนาจนผมต้องจิ๊ปากยักไหล่พวกนี้เล่นอะไรปัญญาอ่อนจริงๆ สงสัยผมต้องสั่งสอนมันเสียหน่อยว่าคนโตๆแล้วเค้าเล่นกันยังไง

 

“โอ๋ เมียจ๋าใจเย็นๆนะเดี๋ยวพี่จัดการให้ ไอ้เบลมึงทำไรเกรงใจหน้ากูนิดนึง นี่เมียกูอย่าหือ!!!

 

เป็นไงหละ! ไอ้เบลนี่หน้ามึนเลยครับเจอการโต้กลับของคนที่โตแล้วเขาทำกัน โธ่! ไม่แน่เบย

 

“พวกมึงนี่ปัญญาอ่อนสัส”

 

แอร้ะ..

 

“โตเป็นควายหละเล่นอย่างกับเด็กอนุบาล”

 

แอร้ก..

 

ผมนี่ตัวแบนเหลือไม่ถึงเซ็นต์เลยครับหลังจากที่โดนคำพูดของไอ้โชและไอ้พอลตอกหน้า ใช่ซี่วววววว เดี๋ยวนี้พีชมันไม่สำคัญแล้วหนิ อะไรๆก็ไม่เห็นหัวกันแล้ว

 

“ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้นเลยมึง”ไอ้พอลยกมือมาไสหัวผมไปที เฮ้ยๆๆๆ เดี๋ยวนี้ลงไม้ลงมือ ทีแต่ก่อนไม่เห็นเคยทำ

 

“ทำแมะ! กูทำหน้าแบบนี้แล้วทำแมะ!!!”ผมเบ้ปากใส่เพื่อนสนิทที่ตอนนี้แปรพรรคไปเข้าแนวร่วมรวมหัวแกล้งผมกันหมดแล้ว ไอ้พวกเลววววว นิสัยไม่ดี พีชจะฟ้องพี่โมคอยดู!

 

“อยากรู้จริงดิ?”นี่เสียงไอ้โชครับ มันหยุดเดินแล้วหันมาทำหน้ากวนโอ๊ยใส่ ผมเห็นแล้วโคตรหงุดหงิดเลยแบบคนไม่เข้าใจว่าทำไมฟ้าต้องลำเอียงปั้นแต่งหน้ามันได้ออกมาดิบดีแบบนี้ ไม่ว่าทำหน้าแบบไหนก็ดูดีไปเสียหมด แม้กระทั่งทำหน้ายียวนกวนอวัยวะแบบนี้ก็ตาม

 

“ทำแมะ!

 

“หน้ามึงนี่เหมือนลูกหมาที่กำลังเจ้าของทิ้งยังไงอย่างนั้นอ่ะ”

 

อิเชี่ยยยยยยยยยยยยยยยย!!!

 

นาทีนี้ไม่ทนแล้วครับ!!! ถ้าไม่เตะพวกมันสักป๊าบอย่าเรียบผมว่าพิชญ์พลเล้ย!

 

“ย๊ากกกกกกกกก พวกมึงอย่าอยู่รอดเล้ย!!!!!

 

เท่านั้นแหละครับวงแตก ไอ้พวกที่ยืนอยู่รอบๆบริเวณที่ไม่ใช่เด็กภาคเดียวกับผมก็คงงงๆว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ถ้าเป็นเพื่อนๆร่วมภาคก็คงจะเห็นภาพแบบนี้กันชินตาแล้ว

 

“ปีสองทั้งหมดเข้าแถวตอนเรียงสองต่อภาคปฏิบัติ!

 

ไม่ทันที่จะได้ง้างขาเตะก้นไอ้เพื่อนตัวดีเรียงตัว พี่แม็กเฮดว้ากปีสามก็ปรากฏตัวขึ้นผมแสตนด์พร้อมกับคำสั่งจัดแถวเสียก่อน ผมหันไปชี้หน้าเพื่อนตัวแสบอย่างคาดโทษก็จะเดินไปเข้าแถวให้เป็นระเบียบและรวดเร็วอย่างที่ได้รับการฝึกสอนมา

 

ไม่นานนักพวกเราทั้งหมดก็จัดระเบียบแถวได้อย่างเรียบร้อยและดูเป็นที่น่าพอใจสำหรับรุ่นพี่เลยได้รับคำสั่งให้นั่งลงกับพื้นสนามไม้บนโรงยิมได้

 

“อย่างที่พวกคุณรู้ๆกันนะครับว่าวันนี้เป็นวันสอบปลายภาควันสุดท้ายของปีการศึกษานี้”พี่แม็กพูดพร้อมกับกวาดสายตามองพวกเราทุกคนที่นั่งอยู่เบื้องหน้า

 

“และวันนี้ก็เป็นวันที่หน้าที่ของพวกผมจะจบลงเช่นกัน” อีกครั้งที่พี่เขาหยุดพูดสร้างความหน้าใจหายให้อีกครั้งที่วันเวลามันช่างเดินไปอย่างรวดเร็วเสียเหลือเกิน “ดังนั้นการที่ทุกคนมาอยู่ตรงนี้ ตอนนี้คงรู้กันแล้วใช่ไหมครับว่าเรียกเราทุกคนมาทำอะไร”

 

ความเงียบเข้าปกคลุมบริเวณจนได้ยินเสียงนกร้องได้ลอดเข้ามาภายในโรงยิมแห่งนี้ ก็รู้ดีว่าคนเก่าไปคนใหม่ก็ต้องมา ซึ่งแล้วใครหละที่จะยอมเสียสละตัวเองรับหน้าที่สำคัญแบบนี้

 

“วันนี้เราจะมาเลือกตัวแทนที่จะดำรงตำแหน่งพี่ว้ากเพื่อทำงานในปีต่อไปซึ่งผมคงต้องถามพวกคุณทุกคนในวันนี้ว่ามีใครอยากจะมาทำงานตรงนี้ไหมครับ?”

 

เป็นอีกครั้งที่ความเงียบก่อเกิดขึ้นในสถานที่แห่งนี้ ซึ่งพูดได้เลยว่าไม่มีใครอยากมาทำงานตรงนี้หรอก ผมเองนี่ขอบายคนแรกเลย

 

“มึงๆ”ไอ้เติร์กที่นั่งอยู่ข้างหลังผมเอื้อมมือมาสะกิดผมเองก็เอนหลังไปเพื่อฟังว่ามันจะพูดอะไรออกไป

 

“ว่าไงมึง?”เอ่ยถามพร้อมกับเอียงหูเตรียมฟังเต็มที่

 

“เสื้อนิสิตมึงขาดปะวะ เป็นรูอยู่ที่แขนเนี้ยะ!”ไอ้เติร์กว่าก่อนที่ปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายก็เป็นไปเองโดยที่ไม่ได้ระมัดระวังตัว ผมยกมือขึ้นเพื่อให้สามารถเอี้ยวตัวดูได้ว่าเสื้อมีรอยฉีกขาดอย่างที่เพื่อนสนิทว่าจริงรึเปล่า พยายามขยับตัวดูก็ไม่เจอจนกระทั่งสัมผัสได้ว่าตอนนี้ทุกสายตากำลังจ้องมองมาทางผมเนี่ยะแหละครับ

 

“อ่า...ดูเหมือนเราจะเจอผู้กล้าที่อยากจะเข้ามารับตำแหน่งนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว แถมเป็นคนที่พวกเรารู้จักกันดีเสียด้วยนะครับ”พี่แม็กว่าก่อนจะส่งยิ้มมาให้แบบที่ผมรู้สึกเสียวสันหลังวาบเหลือบมองไปทั่วบริเวณก็เห็นทุกคนกำลังจับจ้องมา มีเด็กภาคเคมีที่นั่งอยู่ไม่ไกลกันยกนิ้วโป้งส่งมาให้ราวกับชื่นชมในสิ่งที่ผมทำไปนั้น

 

แต่...

 

ไอ้สัสสส!!! กูไม่ได้ตั้งใจยกมือเสนอตัวเว้ยยยยยยยย!!!

 

“พ..พี่..เดี๋ยว...”เหมือนมีเครื่องดูดเสียงติดตั้งอยู่ที่ลำคอ ไม่ว่าจะพยายามพูดอะไรออกไปเสียงมันกลับหายไปเอาเสียดื้อๆ มองหันไปหาพี่รหัสของตัวเองก็ได้รับรอยยิ้มแหยงๆส่งมาให้ ครั้นเหลือบไปหาพี่โมที่ยืนอยู่ด้านหลังเจ้าตัวก็หลบสายตาพร้อมกับท่าทีที่ดูเหมือนหัวเราะนั่นอีก

 

อิเชี่ยยยยยยเติร์กกกกกกกกกกกกกก!!!!

 

 

“ทุกคนปรบมือให้กับคุณพิชญ์พล ภาคคอมหน่อยครับ”

 

รออะไรอยู่หละครับ ลุกขึ้นปรบมือเลย ผิด! มันใช่ที่ไหนกันละวะเนี่ย!!!!!!

 

“เอ้ามึงลุกขึ้นดิ ทุกคนปรบมือให้มึงอยู่นะเว้ย!”และเป็นเพื่อนพอลคนเลวที่รุนหลังผมให้ลุกขึ้นแสดงตัวด้วยใบหน้ามึนๆ พี่แม็กกวักมือเรียกให้ขึ้นไปยืนบนแสตนด์ข้างกันและหลังจากนั้นการคัดเลือกคณะทำงานก็ผ่านพ้นไปด้วยดีเนื่องจากมีหลายคนที่อยากทำงานตรงนี้แต่ไม่กล้าเสนอตัว และพอเห็นผมเป็นตัวอย่างเจ้าตัวเลยกล้าที่จะยกมือกันมากขึ้น เอาเป็นว่าแต่ละภาคได้ตัวแทนกันมาภาคละสี่คน หลังจากนั้นเราจะไปประชุมเลือกเฮดว้ากกันอีกทีตอนที่จบการฝึกเพื่อรับตำแหน่งอันทรงเกียรตินี้

 

อ้าวๆ อ่านมาถึงจุดนี้ทุกคนคงสงสัยว่าแล้วทำไมต้องมีการฝึกกันด้วย เอาจริงๆแล้วผมเองก็สงสัยอยู่เหมือนกันครับ เพราะหลังจากประสบการณ์การรับน้องมานั้นก็เห็นว่าพี่ว้ากแม่งไม่จำเป็นต้องใช้ความสามารถอะไรเลยนอกจากแหกปาก สร้างความกดดัน กระแทกแดกดัน และความสามารถในการใช้วาจาเชือดเฉือนจิตใจให้ได้รับความเสียหายปางตายโดยไม่มีคำหยาบหลุดรอดออกมา

 

นั่นแหละที่ยาก!!

 

จากแพลนที่เคยวางไว้ว่าจะใช้ชีวิตหลังจากที่พี่โมเดินทางไปอเมริกาแบบสโลวไลฟ์นี่ตัดไปเลย ร้านรวงที่ลิสต์ไว้ว่าจะไปตะเวนกินที่เชียงใหม่ก็ตัดไปอีก นอกจากอำลาแฟนไม่ถึงอาทิตย์ กลับไปอยู่บ้านไปถึงสัปดาห์ก็ถูกอดีตพี่ว้ากภาคแถมด้วยตำแหน่งเขยสายรหัสโทรมาตามยิกๆให้กลับมาซ้อมรับน้อง

 

และนั่นคือสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่ตอนนี้

 

“ปี๊ด!!!!! ไม่พร้อมเอาใหม่!!!!”เสียงพี่แม็กตวาดดังขึ้นหลังจากที่เป่านกหวีดเสียงดังลั่นสนาม ผมกับไอ้หนึ่งเพื่อนร่วมภาคที่มีชื่อคล้ายกับเมียเก่าไอ้เติร์กมาทำหน้าที่เดียวกับผมโดยตอนนี้เรากำลังถูกมัดขาติดกันและวิ่งไปรอบสนามด้วยที่ใครรู้จักดีในเกมส์วิ่งสามขา แต่บอกเลยว่าผมไม่ได้สนุกด้วยเลยครับ เพราะการวิ่งครั้งนี้ไม่ได้วิ่งเพื่อการเอาชนะ แต่วิ่งเพื่อความสามัคคีไม่พร้อมก็ถูกตี ช้าก็ถูกตี ไม่มีห่าไรดีสักอย่างนอกจากเจ็บตัว

 

พอผ่านด่านนี้ไปได้ก็ต้องไปกระโดดลุกนั่งข้างสนามพร้อมกับร้องเพลงประจำสถาบันไปด้วย เอาหละเวลคัมสู่การกับไปถูกซ่อมตอนรับน้องสมัยอยู่ปีหนึ่งครั้ง นี่พี่ๆทดลองเปิดโรงเรียนนายร้อยอยู่หรอครับ หรือว่านี้จะเป็นเขาชนไก่ อะไรทำไมต้องมาทำให้ผมลำบากขนาดนี้ทั้งๆที่ก็สละซึ่งทุกสิ่งอันเพื่อมาเป็นตัวแทนภาคทำไอ้สิ่งที่เรียกว่า “พี่ว้าก” เนี่ย?

 

จากวันสู่สัปดาห์ จากสัปดาห์เข้าสู่เดือน ใบไม่ร่วงโรยและแตกหน่อขึ้นใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั่งการลงทะเบียนนิสิตใหม่ก็เกิดขึ้น น้องๆในชุดมัธยมศึกษาตอนปลายหลากหลายสถาบันเดินทางมาลงทะเบียนเข้าเรียนตามคณะที่ตนได้ถูกคัดเลือกให้เข้าเรียน และผมที่ไม่ต้องทำอะไรกับกิจกรรมนี้ครับนอกจากทิ้งตัวลงนอนให้เต็มอิ่ม พักผ่อนให้เต็มที่ เพราะของจริงกำลังจะมาหลังจากนี้

 

ไอ้ที่ฝึกซ้อมกันมาหลายเดือนก็เพื่อให้ร่างกายของเราแข็งแรงมากพอที่จะยืนอยู่กับที่นานๆหลายชั่วโมงได้ สร้างบุคลิกภาพให้ดูน่าเกรงขามมากขึ้น ซึ่งผมเองก็ยอมรับว่าพุงน้อยๆที่เคยมีมันเริ่มหายและถูกแทนที่ด้วยมวลกล้ามเนื้อหน่อย นับว่าเป็นเรื่องที่ดีสำหรับผมหละนะ และที่เราได้แน่ๆเลยคือวินัยจากการฝึกซ้อม เรารู้จักตรงต่อเวลา เพื่อจะได้เป็นตัวอย่างที่ดีให้กับรุ่นน้องที่เราต้องปลูกฝังสั่งสอน

 

และนั่นก็หล่อหลอมให้เราพร้อมที่จะเป็นผู้เตรียมเครื่องหล่อเพื่อขึ้นรูปพิมพ์เกียร์ตัวใหม่ให้พร้อมทำงานร่วมกันโดยราบรื่น  ซึ่งงานนี้ผมจะไม่พูดว่าถึงแม้ว่าจะเริ่มต้นตำแหน่งหน้าด้วยการไม่เต็มใจก็ตาม เพราะหลังจากนั้นผมได้คิดบัญชีกับไอ้เพื่อนเลวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แถมมันยังรอดจากการเป็นคณะทำงานด้วยข้ออ้างว่าจะต้องเป็นตัวแทนภาคฝึกน้องแข่งกีฬาเฟรชชี่ แต่นั่นก็ต้องขอบคุณมันที่ทำให้ผมได้เจอกับประสบการณ์ใหม่ๆ

 

ถึงแม้ว่าผมอาจจะไม่ใช่พี่ว้ากที่เข็มแข็งมากพอที่จะก้าวไปสู่จุดที่เรียกว่าเฮดว้ากได้ แต่ผมก็จะพยายามทำหน้าที่ให้ดีที่สุดให้สมกับที่พี่ๆทุกคนคอยฝึกซ้อมและไว้ใจมอบน้องๆปีหนึ่งให้ผมได้ดูแล ให้สมกับที่วางระบบไว้ในมือให้ผมปลูกฝังเด็กรุ่นใหม่ๆจากไปนี้

 

และเชื่อว่า...ผมจะทำมันได้ดี

 

 

เหมือนที่ทุกๆรุ่นเคยทำมา..

 

 

 

 

“ปีหนึ่งทั้งหมด แถวตอนเรียงสิบ ปฏิบัติ!!!!

 

 





TBC.

 

 

 

 แอบลงนิยายในออฟฟิศส่งท้ายปี ฮึ! อยากหนีเราไปเที่ยวกันหมดดีนัก!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,209 ความคิดเห็น

  1. #3184 Mi'Miww (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 10:37
    เราข้องใจตลอดที่กลับมาอ่านเรื่องนี้ ขอถามได้ไหมคะ เติร์กเลิกกับเปนหนึ่งหรอคะ ทำไมเลิกกันอะ แงงงงง
    #3,184
    0
  2. #3059 ผู้ส่องแสงแห่งข้า (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 20:30
    เรารู้ละว่าได้ตำแหน่งมาได้ไง555+
    #3,059
    0
  3. #2890 zeymay (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 00:15
    รักพีชมากเลยยยยน
    #2,890
    0
  4. #2887 Tarn Ittipolpornchai (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 17:04
    สู้ๆนะพี่พีชชชชชข
    #2,887
    0
  5. #2885 mini_mickey (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 13:20
    รักโมพีช รักคณะนี้ด้วย อยากให้เติร์กง้อเป็นหนึ่งอ่าเลิกกันจริวๆเหรอ
    #2,885
    0
  6. #2883 baby_girl (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 10:49
    น้องพีชต้องเป็นพี่ว้ากที่น่ารักแน่ๆ 555555 จะมีใครกลัวมั้ยเนี่ย
    #2,883
    1
    • #2883-1 KH_byun(จากตอนที่ 54)
      30 ธันวาคม 2558 / 14:12
      ใช่ อยากอ่านที่พีชเป็นพี่ว้าก
      #2883-1
  7. #2882 D.TT (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 10:46
    รู้สึกอย่างเป็นเด็กปีหนึ่งคะ 55555
    #2,882
    0
  8. #2776 BY' (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 22:33
    กรี๊ดดดดดด รอค่าาาาาา
    #2,776
    0