DOGMATIC LOVE (Yaoi) | รับน้องป่วนๆกับก๊วนวิศวะ

ตอนที่ 34 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้ถูกซ่อน
  • View : 2,410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 ก.ค. 58

ไม่สามารถเข้าถึงเนื้อหานิยายได้ เนื่องจากเจ้าของเรื่องปิดการเข้าถึง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,209 ความคิดเห็น

  1. #2189 Aommy (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 20:15
    ความจริงเราเล่นเกมส์ได้รางวัลที่สองอ่าาา แต่เรายังไม่ได้ของรางวัลเลย สี่เดือนแล้วง่ะT^T
    #2,189
    1
    • #2189-1 a solphase(จากตอนที่ 34)
      26 เมษายน 2558 / 21:12
      น้อง Aommy ใจเย็นๆ พี่ยังไม่ได้ส่งให้ เขียนหน้าซองเรียบร้อยแล้ว
      ขอพี่ Defend IS เสร็จก่อนนะคะ ยังเย็บพวงกุญแจมิเสร็จจจจจ #นี่เอาจริงๆเลย 555555
      ส่งให้แน่นอน มิต้องเป็นห่วง :)
      #2189-1
  2. #1924 Looktan-Smile (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 14:27
    คอมเค้าพึ่งแจ้งเตือนว่าอัพฟิคอ่ะ พึ่งเห็นเกม ไม่ทันแล้วอ่ะ ทำไงดี ฮรือออออออ
    #1,924
    0
  3. #1903 Amking (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2557 / 00:23
    1.สารภาพตามตรง ตอนแรกคิดว่าเป็นนิยายแนวกวนๆธรรมดา คำว่า Dogmatic คิดว่ามันแปลว่าหมาอะไรสักอย่างด้วยซ้ำไป เพราะมีคำว่า Dog 555 แต่พอได้อ่านจนจบ(และแปลความหมายเรียบร้อยแล้ว)ทำให้ได้รู้ว่า Dogmatic เนี่ยมันมีอยู่ในตัวคนทุกคนนะ มันเป็นความดื้อรั้นเอาแต่ใจที่แฝงไปด้วยความเคารพ ความห่วงใย ความพยายาม และความรัก เพราะรักถึงได้พยายาม เพราะรักถึงได้ห่วงใย และเพราะรักถึงได้ดื้อใส่ คนส่วนใหญ่ก็ดื้อเฉพาะกับคนที่รักเท่านั้นแหละ จริงไหม?

    2.ชอบนายพงศ์กร วัฒนานนท์ เพราะ นายพงศ์กร คือ "พี่โมเสี่ยวเนียน" 555 คนอะไรจีบตลอดหยอดตลอด ตอนแรกไม่คิดว่าพี่โมมันจะมุ้งมิ้งขนาดนี้ แต่ในความมุ้งมิ้งของพี่แกจะประกอบไปด้วยอะไรหลายๆอย่าง ทั้งความจริงใจ ความจริงจัง ความอบอุ่น และความเสี่ยว(อันนี้ขาดไม่ได้ > <) พี่โมทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีไม่ว่าจะฐานะพี่ เพื่อน น้อง หรือในฐานะเฮดว้าก พี่โมเป็นคนที่มีความพยายามคนหนึ่ง ยอมถอยแต่ไม่ยอมหยุด และเป็นคนอบอุ่นคอยดูแลเทคแคร์คนอื่นด้วย(โดยเฉพาะน้องพีชชชชชชชช)

    3.ชอบตอนที่ปี 1 ทำกิจกรรมร่วมกัน ทั้งร้องเพลง บูม และภารกิจต่างๆที่ได้รับมาจากรุ่นพี่ ทำให้รู้ว่าการอยู่ร่วมกันนอกจากต้องมีความสามัคคีแล้วก็ต้องมีความเสียสละด้วย บางครั้งเราก็ต้องการผู้นำที่ดี และในขณะเดียวกันเราก็ต้องเป็นผู้ตามที่ดี ต้องใส่ใจกันและกัน อดทนอดกลั้น และพยายามร่วมกัน ความสำเร็จก็จะอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม

    #DOGMATIC LOVE เป็นนิยายวายสวย ใส ไร้ nc อ่านได้อ่านดีทุกเพศทุกวัย 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 31 ธันวาคม 2557 / 00:28
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 31 ธันวาคม 2557 / 00:29
    #1,903
    0
  4. #1902 รักนะแก แค่นี้จบ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 23:43
    1.ชื่อนิยายเรื่องหนึ่งที่ไม่รู้เป็นไรแมร้งโคตรชอบอ่าน อ่านไปยิ้มไปยิ้มจนแม่เดินมาถามว่าสีธัญญามั๊ยลูก(อันนี้จริง)  2.เรโช หล่อ ดูดี มีเมียเป็นแพทย์ 3.ตอนเฮียพลับปรากฏกาย อร๊ายยยยยเขินจุงเบย
    #1,902
    0
  5. #1901 Twins_LuvSuJu (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 23:38
    1. ในความคิดเรานะ "Dogmatic Love" เป็นนิยายที่เล่าเรื่องราวชีวิตของนักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัย
    ใครยังไม่เข้ามหา'ลัยนี่อ่านเตรียมใจไว้ได้เลย เข้าไปนี่โดนแบบนี้แน่ ๆ 555 (อ่าแล้วแต่สาขานะ)
    ส่วนคนที่เข้ามหา'ลัยและผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นไปแล้วก็ทำให้นึกวันเวลาเหล่านั้นได้จริง ๆ

    "มาก่อนเป็นพี่ มาหลังเป็นน้อง มาพร้อมเป็นเพื่อน"

    ประโยคนี้โดนกรอกหูทุกวันตั้งแต่เดินเข้ามาในรั้วมหา'ลัย การรักกัน เคารพกันและกันในคณะเป็นสิ่งที่สำคัญตริง ๆ เราต้องเรียนรู้และปรับตัวให้อยู่กับมันให้ได้ เรื่องพี่ว้ากเหมือนกันพวกเขาเป็นรุ่นพี่ที่คอยตักเตือนและสอนรุ่นน้องให้รู้จักตัวเอง อะไรที่เราทำได้ดีพี่เขาก็จะชื่นชม อะไรที่เราไม่ดีหรือไม่สมควรทำก็จะว่ากล่าวตักเตือน แต่มันจะมาแบบฮาร์คอไปซักหน่อย555
    ทุกอย่างที่พี่เขาทำพี่เขาก็หวังดีกับเราจริง ๆ นะ^^
    เรื่องนี่ทำให้เรานึกถึงตอนเราอยู่ปีหนึ่งเลยนะ (ตอนนี้อยู่ปีสองแล้ว) โดนทุกอย่างเหมือนในเรื่องเลย แต่อาจไม่โหดเท่า 555

    2. ชอบพี่โมวิศวะคอม ดีกรีเดือนคณะ โอ้ออ คือดีอ่ะ หล่อจริงอะไรจริง แต่โหดไปหน่อยนะ ซ่อมพีชเยอะไปนะบางที ถนอมน้องบ้างอะไรบ้าง ที่เขาว่า ยิ่งชอบยิ่งแกล้งนี่ดูท่าจะจริง พี่แกนี่เล่นซะพีชน่วมกลับหอมันทุ๊กกกกกกกวัน 555 เป็นผู้ชายดูท่าว่ารักมครจะรักจริง ดูจากแฟนเก่าของพี่แกนั่นแหล่ะเฮิร์ทหนักน่าดู เอาน่าพี่โมปล่อย ๆ ไปเถอะผู้หญิงแบบนั้น มาสนน้องพีชดีกว่าหล่อ น่ารัก เกรียน สร้างสีสันให้ชีวิตดีนะพี่ 555 เก่งนะคนที่ทำอะไรหลาย ๆ ได้พร้อมกัน เป็นทั้งพี่ว้าก ประธานปกครอง หนักน่าดู แต่แบ่งเวลาเป็นนี่คือเทพ งานยุ่งขนาดนั้นและวยังเวลามาป้อน้องได้นี่คือดีงาม555

    3. ชอบสองตอนได้มั้ยอ่ะ ตอนที่พี่โมให้ชอปกับเกียร์พีชอ่ะ
    คือม.เราก็มีให้ใส่เสื้อชอปกับมีเกียร์ของคณะวิศวะเหมือนกัน (เราเรียนไอทีนะ แต่แบบเห็นเด็กวิศวะสั่งเกียร์กันนี่แบบอิจฉา555) ไอ่ประเพณีให้เกียร์เนี่ยเราพอจะรู้มาบ้าง แต่ให้ชอปนี่พึ่งรู้จริง ๆ อ่านตอนที่พี่โมยื่นชอปให้พีชนี่คือเท่อ่ะพระเอกมาก ๆ ถึงหอแล้วฝากซักนี่คือแบบอ่า หาเรื่องเจอน้องอีกแล้วสิ่นะพี่โม แล้วไอ่ตอนที่เอาชอปมาคือนี้แบบชักไม่ชอบมาพากลซะแล้ว แลดูไอ่พี่โมอยากอวดเหลือเกินว่าพีชเอาอะไรมาคืน น้องพีชเลยรับหัวใจของพี่โมมาโดยไม่รู้ตัว 5555 โดนแล้วไงพีช โดนพี่มันเล่นแล้วไง
    อ่านตอนนี้แล้วแบบอยากไปกระชากเสื้อชอปของเพื่อนที่เรียนวิศวะเอามาเก็บไว้จริงอะไรจริง 555 #บ้าไปแล้วว
    อ่อ ยิ่งตอนให้เกียร์นี่แบบโอ๊ยยย อิจฉาอ่ะนั่นความฝันเลยนะ เคยเห็นของจริงของม.แล้วสวยมากกกอยากได้ >< (แต่อันดับแรกต้องหาแฟนเป็นเด็กวิศวะก่อนสิ่นะ 5555: ข้าม ๆ ไปค่ะ ปล่อยให้เราเพ้อไปคนเดียวเถอะ 555 -_-'') พีชเอ๊ยไหนพี่เขาก็พยายามหาเกียร์เพื่อแกขนาดนี้ก็ยอม ๆ ไปเถอะ เกีร์มือ 1 เลยนะแกก มือ 1 ไม่เคยให้ใครมาก่อน มีแฟนเป็นพี่ว้ากวิศวะนี่เท่ดีนะแก 555 #พีชเป็นผู้ชยที่น่าอิจฉา

    #1,901
    0
  6. #1899 PaaaaRRRR (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 21:26
    1.คือความรัก ความผูกผัน ระหว่างสายรหัส ระหว่างรุ่นพี่รุ่นน้อง ระหว่างเพื่อน ระหว่างครอบครัว ระหว่างคนสองคน คือการสอนให้เราโตขึ้นมาอีกขั้น สอนให้รู้ในกฎในระเบียบ เคารพรุ่นพี่ดูแลรุ่นน้อง ให้รักในสิ่งที่ตัวเองเป็นตัวเองมี รักในสถาบัน และสุดท้าย Dogmatic Love คือพี่โมกับน้องพีช
    #1,899
    0
  7. #1897 KillerKill (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 18:25
    1.อืมมม เรื่องนี้มันคือระบบและความรักที่ค่อยเป็นค่อยไป มีมิตรภาพกระจายอยู่ทั่ว ก็เลยสรุปว่ามันคือมิตรภาพของผู้ชายแมนๆ! ที่มีความมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งเป็นส่วนประกอบ...ใช่มั้ยพีช :) 2.ชอบพี่โม~ บทจะรุกนี่ก็มาเต็มซะตั้งตัวแทบไม่ทัน บทจะน่ารักก็น่ารักซะจนอยากขโมยมาจากพีช 555 3.ชอบตอนที่พี่โมเมา แล้วมีมางอแงกับน้องพีชคนน่ารักกกก แหมๆ มี่บอกห้ามตัดใจด้วย แล้วยังส่งไลน์ไปบอกให้ทำตัวดีจะได้มีคนรัก นี่น่ารักมากเลยนะพิชญ์พลคนแมนนนนนนน
    #1,897
    0
  8. #1895 Aommy (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 15:25
    1.จนถึงตอนนี้หนูก็ยังไม่รู้เลยว่าชื่อเรื่องแปลว่าอะไร-.- (ขก.เสิร์ชในกูเกิ้ล) แต่ถ้าพูดถึงเนื้อหา..คล้ายๆคู่มือการเข้าระบบsotus{?}555555 มีช่วงนึงหนูคลั่ง #พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่งมาก ตามอ่านนิยายทุกเรื่องที่เกี่ยวกับแท็กนี้จนมาเจอเรื่องนี้ บอกจากใจเลยว่าหนูชอบนิยายเรื่องนี้มากที่สุด ไรท์ไม่ได้เน้นแต่ความรักของตัวละครแต่ไรท์เน้นถึงการสื่อให้คนอ่านเข้าใจถึงคำว่าระบบsotus ความหมายและความสำคัญของระบบและมุมมองของพี่ว้ากที่ต้องการให้ปีหนึ่งมีความสามัคคี มีระเบียบวินัยและเกิดมิตรภาพระหว่างผองเพื่อน พร้อมที่จะเติบโตเป็นเกียร์ที่แข็งแกร่งและทำงานร่วมกันอย่างมีประสิทธิภาพ สอดแทรกความรักของตัวละครให้รู้สึกฟิน จิ้นกระจายหมอนแทบขาด-.,- รวมเป็นเรื่องราวของพี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง นี่แหละ...DOGMATIC LOVE

    2.ชอบน้องพีช เพราะ

    2.1 พีชเป็นตัวละครสำคัญในเรื่องที่ทำให้ผู้อ่านเข้าใจถึงมุมมองความรู้สึกของปีหนึ่งที่เกิดขึ้นจากการเข้าระบบsotus ตั้งแต่ตอนแรกจนถึงตอนสุดท้ายแสดงให้เห็นถึงความคิด ทัศนคติที่เปลี่ยนไปและการเติบโตขึ้นของปีหนึ่งทุกคนที่เริ่มเข้าใจถึงความหมายของทุกการกระทำของพี่ว้ากที่แฝงเอาไว้ 

    2.2ชอบลักษณะนิสัยของพีช ในความคิดของหนู พีชเป็นคนที่มีความกล้า กล้าที่จะแสดงออก กล้าที่จะยอมรับผิด กล้าที่จะเป็นผู้นำ พร้อมที่จะเข้มแข็งในยามที่ผู้อื่นอ่อนแอ คอยผลักดันและให้กำลังใจเพื่อนๆให้ฝ่าฟันอุปสรรคไปด้วยกัน มีสติและไหวพริบแก้ไขปัญหาต่างๆได้อย่างดีเยี่ยมและเข้าใจถึงเจตนารมย์ของรุ่นพี่และสืบทอดเจตนารมย์นั้น มีความพยายามและอดทนไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค ความเหน็ดเหนื่อย ความท้อแท้และสิ้นหวังซึ่งเป็นสิ่งที่รุ่นพี่สร้างขึ้นเพื่อให้ปีหนึ่งรู้จักอดทนและก้าวผ่านไปอย่างเข้มแข็ง

    2.3 พีชเป็นคนน่ารัก นิยายเรื่องนี้ไม่ได้เน้นถึงการบรรยายลักษณะรูปร่างหน้าตาของตัวละคร แต่เน้นการบรรยายลักษณะนิสัยผ่านทางความคิดและคำพูดของแต่ละคน เรื่องราวทั้งหมดทำให้หนูรู้สึกว่าพีชเป็นคน 'นิสัยน่ารัก'

    2.4 พีชเป็นคนกตัญญู สังเกตได้จากเวลาโดนเพื่อนล้อเพื่อนแซวหรือเจอเรื่องหนักๆ พีชชอบพูดว่า พ่อแม่พี่พลับช่วยพีชด้วย แต่สุดท้ายก็ฝ่าฟันไปได้ด้วยตนเอง แสดงให้เห็นว่าแม้ตนเองจะมาเรียนไกลจากบ้านเกิดพีชก็ไม่เคยลืมครอบครัวของตนเอง ติดต่อกับพี่พลับเสมอและเชื่อฟังคำสั่งสอนและตักเตือน ยามที่เจออุปสรรคก็คิดถึงครอบครัวเพื่อเป็นกำลังใจให้สามารถฝ่าฟันไปได้ด้วยตนเอง พีชมีความเคารพต่อผู้ใหญ่ จากตอนสุดท้ายพีชดูแลพ่อแม่ของพี่โมอย่างดีด้วยความเต็มใจแม้จะไม่ใช่พ่อแม่ของตนเอง

    2.5 พีชมีความจริงใจไม่เสแสร้ง รู้สึกอย่างไรก็จะแสดงออกอย่างนั้นทั้งสีหน้า แววตา และคำพูด เมื่อรู้ตัวว่าผิดก็ขอโทษ ตอนแรกๆไม่อยากเจอพี่โมก็ทำหน้าจะร้องไห้ 5555555 (ยกเว้นเรื่องหัวใจตัวเองที่กว่าจะยอมรับได้ เล่นซะพี่โมท้อไปรอบนึง-..-)

    3. ความจริงชอบทุกตอน555555 เพราะทุกตอนล้วนเชื่อมโยงและต่อเนื่องกันเป็นเรื่องราว แต่ที่ชอบที่สุดคงเป็นตอนถอดไทด์ใส่ชอป เพราะตอนนี้แสดงให้เห็นว่าความพยายามของพี่ว้ากทุกคนและความพยายามของไรท์(ที่นั่งแต่งนิยายเรื่องนี้)ใกล้ประสบผลสำเร็จแล้ว(เพราะมันใกล้จบ) จนถึงตอนนี้ปีหนึ่งทุกคนได้เติบโตขึ้นและเข้าใจถึงความหมายของระบบsotusและเจตนารมย์ของรุ่นพี่พร้อมที่จะเติบโตเป็นเกียร์ที่แข็งแกร่ง เหมือนหนอนในดักแด้ที่จะเติบโตเป็นผีเสื้อ{?} ทำงานร่วมกันด้วยความสามัคคี มีน้ำใจและมีความอดทน รวมถึงความรักของพี่โมและน้องพีช ความฮาและความหวานของหญิงโมและน้องพีชที่ตกลงเป็นแฟนกันภายในสามวิ{?} (มันเร็วมากจริงๆ-.-) ความหื่นของพี่โมที่แอบคิดอะไร(จึ๊กกะดึ๋ยๆ)กับน้องพีชตอนที่ถอดไทด์ใส่ชอป เรียกได้ว่าตอนนี้ครบทุกอารมณ์ทั้งเครียด ลุ้น ซึ้ง ตลก เขิน ฟินจริงๆ -..-b



    สุดท้าย(อันนี้เสริมเอง) อยากขอบคุณไรท์เตอร์มากๆที่แต่งนิยายเรื่องนี้ขึ้นมาให้เราได้อ่าน ได้รู้สึกร่วมไปกับตัวละครและเรื่องราวของพี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง ขอบคุณที่ทำให้เราได้รู้จักกัน และขอบคุณที่ทำให้เราเข้าใจคำว่า...



    Seniority - ระบบอาวุโส

    Order - ระเบียบวินัย

    Tradition - ประเพณี

    Unity - ความสามัคคี

    Spirit - น้ำใจ

    #1,895
    0
  9. #1894 At love (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 13:18
    1.เรื่องนี้ในความคิดก็ ตอนยังไม่อ่านชอบคาแรกเตอร์พี่โมมากกกก หล่อฟรุ้งฟริ้งงงงง ออกแนวโหดๆ ซึนยังไงไม่รู้อ่ะ แต่พออ่านแล้วพี่โมก็เป็นงั้นแหละ ฮ่าๆๆ ชอบทุกคนเลย ชอบเนื้อเรื่อง เป็นเรื่องที่สะท้อนให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างการรับน้องดีนะ กว่าจะผ่านจุดๆหนึ่ง ได้รับการยอมรับมากมาย ในก้าวนี้ยังเป็นแค่จุดเริ่มต้นเล็กๆเอง แต่ก็ยังมีแฝงความรักความสัมพันธ์พิเศษของคนสองคนได้อย่างดี โรแมนติก ตลก ฮา สนุกสนาน อ่านแล้วอ่นอีกอยู่นั่นแหละ ชอบชื่อตอนด้วย มีศัพท์แปลกๆอีก อย่าง "สรวน" รู้สึกอย่างเอาคำนี้ไปใช้กับเพื่อนเลย
    2.ตัวละครที่ชอบ ก็ชอบท่านเจ้าที่อ่ะ มาทีนี้ยิ่งกว่าอธิการมาอ่ะ วิ่งได้คือวิ่ง หนีเหอะ มุ้งมิ้งสุดตรงที่ชอบกินไก่ย่าง ท่านเจ้าที่เค้าติดดิน พาสต้านี้ไม่กินครับ ไก่ย่างมานี้ 100 เมตรก็ได้กลิ่นแล้วคร้าบบบบบบ
    3.ตอนที่ชอบก็คือ ตอนที่ตอนที่พี่โมให้เกียร์อ่ะ ดูโรแมนติกเฟ่ออออออ ทำเอาเขินตามพีชเลยนะ น่ารักอ่ะ มุ้งมิ้งเฟ่ออออ เห็นถึงความตั้งใจของพี่โมที่ต้องการหาเกียร์รุ่นเลยอ่ะ อยากได้บ้างงงง แต่ที่จริงก็ชอบ ทุกตอนแหละอย่างตอน พี่โม พี่ต้น พี่ก้องวิ่งหนีเจ้าที่ก็อย่างฮาอ่ะ ตอนให้ไทด์อีก ประมาณว่าพี่โมแอบหื่น =.,= ตอนที่ปีหนึ่งทุกคนต้องร้องเพลง แบบเห็นถึงความตั้งใจที่ทุกคนพยายามอ่ะ นี่แบบแอบเคืองพี่โมแปป แต่ก็ต้องเข้าใจมันเป็นสิ่งที่รุ่นพี่ทำเพื่อให้น้องๆเติบโตขึ้นอ่ะนะ
    -ถึงยังไงก็จะติดตามต่อไปนะคะ ถ้ามีเรื่องใหม่ออกมาก็จะติดตามอ่านนะคะ สู้ๆ จุ๊บๆ
    #1,894
    0
  10. #1893 hellalin (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 12:43
    1. คือ...การเตรียมใจและความฝันค่ะ 55555 เตรียมใจคือเตรียมตัวเตรียมใจสู่การเข้ามหาลัย ประมาณว่าเข้าไปแล้ว"อาจจะ"เจอกับอะไรบ้าง เป็นคล้ายๆรูปแบบหนึ่งของกำลังใจเลยนะคะ เวลาที่กำลังท้อก็นึกถึงเรื่องนี้ แล้วก็บอกตัวเองว่าต้องสู้ต่อไป ต้องรอดไปเจอกับมหาลัย ประมาณนั้นเลยค่ะ ส่วนที่บอกว่าความฝันก็ตามนั้นเลยค่ะ เหมือนกับอยากเจอกิจกรรมรับน้อง เหตุการณ์ที่อยู่ในเรื่องจริงๆกับตัวค่ะ
    2. คนที่ชอบคือ... เฮียพลับค่ะ เพราะว่าเหมือนจะชอบแกล้งน้องก็จริง แต่ความจริงก็รักน้องมากๆนะคะ เอ๊ะ... หรือเราเข้าใจผิด 555555 เป็นแบบพี่ชายในฝันเลยค่ะ
    3. ฉากที่ชอบ... ก็คงเป็นตอนที่ 5 ที่ต้นแซวและก็สังหรณ์ใจ(???)ว่าโมคิดอะไรกับน้องพีชรึเปล่านั่นแหละค่ะ เรารู้สึกชอบตอนนี้ที่สุดแล้ว เพราะเหมือนกับโมจะหึงเฮียพลับ... 55555 น่ารักดีค่ะ ชอบที่สุดแล้ว
    #1,893
    0
  11. #1892 Som O Usanee (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 03:47
    1. คือความทรงจำในหลายแง่มุม ไม่ได้มีแค่ความสนุกหรือเพลิดเพลินนะ อ่านแล้วคิดถึงสมันเรียนมหาลัยด้วยอ่ะ เราเรียกเอกชนมาอ่านนี่ก็ได้เห็นในมุมของการรับน้องที่ต่างจากเราอ่ะ ได้เรียนรู้ไปพร้อมกับตัวละคร ทำให้เรายิ้มตาม หรือดึงความรู้สึกให้ดิ่งลงไปด้วยได้ ถึงบอกว่ามันเป็นความทรงจำ // 2. ที่ชอบสุดในเรื่องก็เป็นหนูพีชจ้า นางสดใสน่ารักปิ๊งปั๊งสมควรแก่การให้พี่โมจีบ ฮ่าๆๆ มีปัญหาชอบเพ้อหาแม่หาพี่พลับ ชอบบ่นชอบฟ้องในใจ ฮ่าๆๆ น่ารักดี แต่นางก็มีมุมที่จริงจังนะเออ แต่ก็ขำที่นางชอบโดนคนรอบตัวแกล้ง ฮ่าๆๆ เรา เด็กน้อยของเจ้(?) ถึงน้องพีชจะขี้อาย ความรู้สึกช้าบ้างอะไรบ้าง แต่น้องพีชก็ชัดเจนนะคะ กิ๊วววววววววว // 3. ชอบตอนที่โมกุลเมาแล้วน้องพีชพากลับห้องอ่ะ แล้วบอกว่าห้ามเลิกชอบนางนะ พอไปส่งหน้าห้องแล้วรีบวิ่งลงมาส่งไลน์หาบอกว่าทำตัวดีๆจะได้มีคนรักอ่ะ โงร้ยยยยยยยยย น่ารักอ่ะ แล้วด้วยความที่หนูพีชไม่ค่อยพูดความรู้สึกตัวเองออกมาอ่ะ ตอนนี้มันเหมือนการแสดงออกให้โมกุลรู้ว่านางก็มีใจให้จริงๆนะอะไรงี้ งื้อ ชอบ //ว่าแต่ไรท์เตอร์จ๋าลงกำหนดหมดเขตผิดเปล่าคะ ต้องเป็นเดือน ธ.ค. ใช่เปล่า
    #1,892
    0
  12. #1891 Cutetyjongin (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 00:43
    ตอนแรกที่เห็นชื่อเรื่องอ่านคำแรกเลยDogนั่งคิดอยู่ไมเป็นหมาอ้ะ 555 แต่พอไปอ่านมาเอ้อเรื่องน่ารักเรื่องนี้ในความคิดก็น่ารักมากสำหรับเราเพราะเราชอบวิดวะมากกอยากได้สามีเป็นวิดวะและจะเรียนวิดวะ คติคือ เก็บซิงไว้ชิงเกียร์ (ไม่เกี่ยวๆ)เพิ่งมาอ่านเมื่อวานจนตอนนี้ก็อ่านจบแล้วว ชอบเรื่องนี้มั่กๆน่าร้ากที่ฉุด ตัวละครที่ชอบคงเป็นพี่โม เพราะพี่เค้าเสป็คเราเลยอ้ะตามคติ เก็บซิงไว้ชิงเกียร์ 5555 พี่โมแม่งโคตรเท่ วิดวะคอมนี่ในฝันเราเลยอ้ะ พอเห็นภาษาซีเยอะๆปึ๊บเริ่มคิดละ ลองดูภาคอื่นมั้ย 555 นี่เรื่องอนาคตเราละไม่เกี่ยวกับคำถามละ ฉากที่ไลค์ ฉากสนามบาสพี่โมให้เกียร์น้องพีช แม่งฉากนี้ให้ใจเลย ฉากในฝัน เพราะฉันอยากได้เกียร์เหมือนเธอน้องพีช รู้สึกว่าฉากนี้ลึกซี้ง น้องพีชพี่ขอสิงน้องหน่อยค่ะ ><
    #1,891
    0
  13. #1890 Jitsupa_milk (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2557 / 23:53
    1.ตอนแรกอ่านชื่อเรื่องแล้วคิดว่า ต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับพวกดื้อๆแน่เลย แต่พอมาอ่านจริงๆแทบจะเปลี่ยนความคิดไปในทันที ตอนนี้คิดว่ามันคือ ความรัก.. 2.ชอบพีช เพราะรู้สึกมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้ง (ตอนเพ้อหาแม่แบบ "แม่ค้าบบพีชโดนแกล้ง แม่! พีชเกียดคณิตศาสตร์" มันดูมุ้งมิ้ง55) 3.ชอบตอนที่โมกุลให้เกียร์พีช ยิ่งตอนโมกุลบอกว่า "นั่งอยู่ตรงนี้จนกว่าผมจะกลับมา ห้ามหายไปไหนด้วย และคุณรู้ใช่ไหมว่าห้ามถอดป้ายนี้จนกว่าผมจะสั่ง" ยอมรับเลยตอนนี้เป็นตอนที่ฟินจนหมอนขาดเลย
    #1,890
    0
  14. #1889 BujaeTabi (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2557 / 23:38
    1. ขอตอบ!!! : หมายถึงคำสอนที่จะเป็นพื้นฐานในการดำรงค์ชีวิตหลังรั้วมหาลัย ก้าวไปสู่ชีวิตคนทำงาน ไม่ว่าจะเป็นการเคารพผู้อาวุโสกว่า การเรียนรู้การทำตามคำสั่ง การเคารพต่อวัฒนธรรมและประเพณีขององค์กร ความสามัคคี และการมีจิตวิญญาณที่ดีต่องานที่ทำ และสุดท้าย คือการถ่ายถอดอุดมการณ์จากรุ่น สู่รุ่น ซึ่งในเรื่องนี้ก็คือพี่โม ที่ส่งต่อสิ่งเหล่านี้ให้น้องพีช เพื่อส่งต่อให้รุ่นต่อๆ ไป 2. ชอบโมกุล เป็นตัวละครที่หลากหลายอารมณ์ ตอนเป็นพี่ว้ากก็อารมณ์นึง ตอนเป็นพี่โมของน้องพีชก็อารมณ์นึง ตอนเป็นรุ่นพี่ของรุ่นน้องก็อารมณ์นึง ตอนเป็นเพื่อนก็อีกอารมณ์ เป็นตัวละครที่สื่อถึงนักศึกษาตั้งแต่ก้าวเข้ารั้วมหาลัย ยันเรียนจบได้ดี 3. ชอบตอนชิงชอป บายศรีสู่ขวัญ รับรุ่น รู้สึกขลังจนขนลุก แอบร้องไห้เล็กๆ นึกถึงวันเก่าๆ สรุปที่ชอบนิยายเรื่องนี้ เพราะการเดินเรื่องมีไลน์ที่ชัดเจน มีเหตุ มีผล การสื่อถึงความรักของตัวละครเป็นแค่การโยงเข้าสู่เหตุการณ์ต่างๆ ในเรื่อง ชอบมาก
    #1,889
    0